De Herberg

...Van Kapmessen..

    door Harry, 30/07/2012 10:45. #43044. 0 reacties, laatste


Het schemert in Gouda.De beker koffie in mijn hand is lauw. Ik drentel wat heen en weer over de zielloze achterzijde van het station.Het is er verlaten. In de verte klinkt een metalen vrouwelijke stem uit luidsprekers.Het gaat over gewijzigd treinverkeer.”Zwarte man helpt blanke man”hoor ik ineens zeggen en ik kijk achterom. Een donkere gestalte komt uit het tunneltje. Zwalkend. Zoals in een zombiefilm.De zonnebril in het halfdonker maakt hem bedreigend.Hij heeft een halve liter bier in zijn hand en de rest zal zich nog ergens in zijn maag bevinden.De gitaar op zijn rug maakt wel weer veel goed. Muzikanten zijn vaak ruime denkers en niet altijd even agressief.Het zijn vaak verbinders.Bruggenbouwers.Met die gedachte laat ik hem langzaam op mij afkomen.
Hij blijft bij mij stil staan. Tollend Zwijgend. Ik probeer hem nog verder te polsen maar door de zonnebril krijg ik géén kans.”Hoe gaat het met je?”.Geen antwoord. Wel een slok uit zijn bierblik dat inmiddels leeg aandoet.”Volgens mij zit daar niet veel meer in”.Hij strekt zijn arm naar me uit en geeft me het blikje, waar zo te voelen nog wel een paar slokken inzit. Het merendeel zijn eigen spuug.Zo schat ik in. “OK valt mee”.”Waar kom je vandaan”?.”Uit dat tunneltje” zegt hij schijtlollig en met een Afrikaans accent.
Hij zet zijn zonnebril op zijn voorhoofd.Ik kijk in een paar bloeddoorlopen ogen. Toch doet hij moeite om zijn ogen standje vriendelijk te geven. Het lukt hem niet erg.”Speel je gitaar ?’’ Even glimmen zijn ogen.”Die vandaag gekocht .Ga proberen spelen”, weer op z’n Afro-Nederlands.
“Mijn familie alles dood”zegt hij terwijl zijn zonnebril weer op zijn neus valt. Vader, Moeder, Broertjes, Zusjes. “Mijn Vader moest mijn moeder doodmaken. Anders hij zelf dood. Maar hij toch dood. Rwanda schiet het door mijn hoofd.Hij komt uit Rwanda.
“Kom je uit Rwanda”? vraag ik hem.Hij knikt en komt plotseling vlak voor me staan .Met zijn neus bijna tegen de mijne.”Je moeder is een hoer” sist hij pal in mijn gezicht. Even schrik ik maar ik herpak me. Ik zwijg en mijn gitzwarte aura speelt op. Hij doet twee passen achteruit. Weer herpak ik me en weet mijn houding in standje vriendelijk te krijgen.
“Dat is toch niet leuk” zeg ik hem braafjes terwijl ik twee seconden daarvoor nog moorddadig was.Er is geen man ter wereld te vinden die het leuk vindt dat zijn moeder voor hoer wordt uitgemaakt.
“Nee dat is niet leuk”zegt hij nu zelf ook een beetje gedwee.
Met een gebogen en beneveld hoofd zwalkt
de vleesgeworden worsteling tussen goed en kwaad weer terug in de richting van het schemerige tunneltje...




Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.