De Herberg

Jaun de san grial

    door John, 24/09/2015 19:40. #46435. 3 reacties, laatste


Hallo,

Ik was even benieuwd wat men vind van de persoon die zich Juan de san grial noemt. Ik kwam hem tegen op het internet. Hij schijnt de grondlegger te zijn van een nieuwe kathaarse beweging. Ik vind het zelf nogal groteske om je beweging dan kathaars te noemen.
In hoeverre kan iemand tegenwoordig beweren dat hij kathaars is en helemaal de grondlegger te zijn van een nieuwe kathaarse beweging? Is de stroming dan niet helemaal ten onder gegaan met dank aan de RK Kerk? In hoeverre kun je de kathaarse leer voor 100% doen herleven? en zo niet, kun je je beweging dan kathaars noemen?

Een paar vragen die door mijn hoofd wandelen :-)

Groeten,

John


dag John

Misschien dat iemand afdoende antwoorden heeft op je vragen.
Het is mij niet gegeven.
Als ik je vragen lees denk ik zelf niet aan geloven of bewegingen, veeleer aan : mens sta op en herinner je jezelf.
Ik kom dan ook uit op logion 75, eenwording in het bruidsvertrek.
En daar las ik een treffende tekst van Hans Korteweg:

‘Niemand, zelfs niet de mensen die het meest van je houden, kunnen je rechtstreeks de weg wijzen naar jezelf. Die weg kun je alleen maar zelf vinden, met vallen en opstaan, door in jezelf de meest subtiele drang te volgen: de wens om je zo oorspronkelijk mogelijk uit te drukken. Deze drijfveer beschouw ik als de diepste wens van de mens. Dieper dan de primaire behoeften van de mens, die op overleven en voortplanting van de soort zijn gericht, zoals bijvoorbeeld de behoefte aan voedsel, warmte en seks. Dieper ook dan de meer persoonlijke begeerten van het wezen dat zichzelf ik noemt: de begeerte naar specifieke vormen van macht, specifieke vormen van seks, specifieke vormen van bezit.
Dieper zelfs dan de oerbegeerte om eeuwig gelukzalig te blijven voortbestaan.
Ja, dieper dan al deze behoeften en begeerten, maar meestal ook dieper begraven en dieper verborgen. In het gewone dagelijkse bestaan wroeten en wringen de wensen diep in de mensen. Ze zoeken zich een weg door het geroezemoes van het eigenbelang en ze roepen ons aan om zo te zijn als we zijn: onvergelijkelijke, spontane expressie van het leven. Ze piepen tevoorschijn in onze dromen, we zien ze plotseling als we iets lezen wat ons hart raakt en ze staan in het volle licht als de liefde toeslaat, bij de geboorte van een kind of als iemand die ons lief is ons ontvalt. Dan weten we opeens: dit is de werkelijkheid, en dan kijken we niet meer naar onszelf of we het goed doen of niet en of we het goed hebben of niet, maar dan zijn we. Gevend en vrij. Dan zijn onze wensen werkelijkheid."


Hoi Nij,

Jouw antwoord is wel confronterend..op een positieve manier dat wel. Bedankt voor de verwijzing naar logion 75.
Ik ben inderdaad heel lang van mening dat er een (religieuze/spirituele) stroming is waarin ik me thuis zou moeten voelen. Daar ben ik jaren zoet me geweest in aanvoelen wat bij mij zou passen om mij verder te helpen in het vinden van mijzelf. Van links naar rechts ben ik gegaan en terug, maar kon nooit ergens een vast gevoel bij krijgen. Het is alsof ik handgrepen zocht om mijzelf te vinden. EN ja, achter mijn bovengenoemde vraagstelling over Juan de San Grial gaat het diepere verlangen om een pad te vinden die ik kan aflopen waar ik, aan het einde van dat pad, mezelf zou aantreffen. hier kwam ik achter dankzij jouw antwoord! Mischien is dit trouwens een bekend traject voor velen.....het zoekende zijn....

Groeten,

John


Fijn John je open houding!


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.