De Herberg

donderdag 19 juli

    door Kastelein, 19/07/2007 08:37. #7823. 84 reacties, laatste

Als kastelein zijnde ben ik vandaag zelf de boel wezen openen. Ik wil namelijk eerst eens een hartig woordje richten tot Bram. Ja, tot jou, Bram.
Ik kwam gisteravond laat de Herberg binnen en wie zat daar helemaal moederziel alleen? Dat was Kastelette.
Waarom huil je? vroeg ik.
Zeg ik niet, zei ze.
Komt het van je rug?
Ook.
Wat dan nog meer?
Zeg ik niet.
Goed dat duurde even, maar toen kwam het er uit. Jij had heel onaardige dingen tegen haar gezegd, Bram.
Kijk dat kan ik nou niet hebben.
Dus jij komt er voorlopig niet meer in, Bram.
Kastelette is een fijne meid, al heb ze geen imago volgens jou. Ik weet niet eens wat een imago is, maar wat het ook is, zij heb het voor mijn niet nodig.
Kom op meid, zei ik. laat je niet dwarsleggen door zo'n rare vent met capsones.
't Is weer goed gekomen gelukkig.
We hebben samen een jenevertje gedronken.


Een massage zou er wel in gaan na alle ongein.


Met die goede balsem van mij misschien?..

('k durf het haast niet aan te bieden, maar bedoel 't goed hoor)
:-)
Leo


Goeie morgen,
laat ik ook weer eens om de hoek kijken en even aan de stamtafel plaatsnemen.
Ik heb wel zin in koffie.
Al gezet, kastelein of kastelette...?
Hebben jullie toch ook vast zin in :-)


Bbben nnamelijk bbeetje bang voor die kkastelein, die kkklinkt zo sstreng!
:-(


Hoi Francis,
Ja, laten we maar een bakkie koffie nemen.
Leuk dat je er ook weer bent!
Maar, pas op, die kastelein is niet mis! die heeft Bram er ook al uitgegooid..


Ach Kasteleintje toch......ik kan me vergissen, natuurlijk.
Maar in mijn beleving is Kastelette, welliswaar met een zeer pijnlijke rug, zo erg dat ze er vleermuizen van zag, bedolven onder de knuffels naar haar bedje gegaan.
Daarbij heeft ze aangegeven die Bram nog wel een keertje terug te pakken.
Dus laat deze goede borst er maar weer in, want ik wil daar wel getuige van zijn.


ja Carla, ik ook hoor. Het is toch de herberg van lach en traan... emoties die komen en gaan...
Carla, zullen wij samen de deuren even wijdopen zetten?
En dan een bord onder de luifel: IEDEREEN WELKOM!



Hai Annemiek,

Tussen alle gein en ongein, even serieus.......vind het echt heel naar voor je dat je zo'n last van je rug hebt.
Ik hoop dan ook van harte dat je ervan verlost mag worden.
Door wie en hoe dan ook.
Toi toi toi he!
X



Ik denk dat we niet zo gauw "bang" hoeven te zijn van de kastelein.


#7823
We hebben samen een jenevertje gedronken.

;-)


Ja, doen we, Francis.
Goede morgen nog voor iedereen.
Wat een prachtige dag.
De zon hoog aan de hemel, wat willen we nog meer.
Geniet er van , als je kunt.


Ja, dus naar buiten allemaal, het terras op.
Annemiek, ik ondersteun je wel. Lachen hoor, want ook ik heb mijn kwaaltjes, last van een spagaat...


De lamme helpt de blinde......mooi.
Zo hoort het ook.
Komen we samen toch een stapje verder.


Bedankt voor de balsem, Leo. Fijn dat jullie vrijmoedig genoeg zijn om zelf koffie te zetten, zo wordt het pas echt aantrekkelijk in deze al zo knusse stulp. Ben zojuist vreselijk onder handen genomen door een ruwe pool in een sjiek fysiotherapiepand. Ook verbaal trouwens. Ik heb de spiergestldheid van de dweil die ik iedere avond in de herberg hanteer. Dat gaat veranderen!! Nog even en de kastelette is ook uitsmijterette. Ik verheug me nu al!


Als het maar geholpen heeft.

Jij smijt......ik vang!



Ga je nu ook al op karate ?


Hoi!
Daar ben ik weer ff. Terug van boodschappen doen. De kast, koelkast en diepvries gevuld.
Nu even uitrusten onder deze luifel.
Annemiek, lijkt me leuke job, uitsmijterette. Blijf ik hier buiten hangen om te zien hoe je dat aanpakt. En dan met Carla die vangt... en opvangt natuurlijk, toch? Beetje geestelijke nazorg is dan vast heel welkom.
En dan Leo ergens in de buurt met verzachtende balsem...
En Trudy die de kastelein aan de praat (lees drank) houdt...
Ik zie het allemaal voor me!
Hoi Harry, ook met jou alles oké?




Uitstekend !

Ik had vanochtend de Herberg wagenwijd
willen open gooien met verse koffie.

Onder het motto: Denderende Donderdag!

Maar die chagerijnige kastelijn was me voor.



En die kastelette kan wel tegen een stootje.

Ze gaat notabeidebene op karatette of
naar de sportscholerette.


Nou, we maken het met elkaar nu toch gezellig? En die kastelijn wordt door Trudy zachtjes aan laveloos gevoerd... Of heb ik er ff geen snars van begrepen???
Ik geloof dat Nij er ook zo aankomt. Staat het bier koud? Ze wil graag een pilsje.


Leuk, Harry.


ha Francis en Harry

Eeven uitpuffen van al dat gezwoeg zoals ramen lappen en zo...
Geef mij maar een lekker pilsje!



Idee......ligt er grasveldje naast de Herberg?
Doen we gezellig met de Kastelle mee.
Elke ochtend......wie doet er mee?
Mijn denkspiertjes ontwikkelen zich dagelijks, maar mijn overige spiergroepen......oef......ben nu al moe van het schoonmaken van mijn keukenkastjes. En dat op mijn vrije dag.


Oh de kastelette kan vast wel tegen een stootje. En de balsem van Leo staat binnen bereik.
En als je iets op beide benen doet komt het vast goed.
Blijf ik nog even zitten met die spagaat...
maar ach, ik maak er geen probleem van.


HARRY.......wat lees ik nu op de hoofdspoorlijn......!!

Ik vind lekker van wel.


Die Francis, met haar spagaat.....
Weet je dat je super soepel moet zijn om die te kunnen maken.
Ik kan het niet.
Oke, oefening baart kunst......haha.


ik was niet zo snel met typen. Even mijn vingers masseren met die balsem en nu opschieten zodat we niet weer door elkaar heen kletsen. We gaan dus met z'n allen aan het fitnesen of trimmen? Te gek! Wat een fantastische plek hier, deze herberg. Want natuurljk ligt er een heerlijk grasveldje. Ik neem ook maar een pilsje, proost!


oké Carla, ik oefen ook daaglijks!


ha lekker dat pilsje! hoi Carla!
Ik doe 's-morgens wel mee hier buiten op het grasveldje1 Geen slecht idee!
Ah Francis...last van een spagaat?


ha Nij! op dit moment zit ik gewoon even te genieten van dat pilsje onder de luifel met uitzicht op het grasveldje en lieve mensen om me heen.
Wat is het leven toch mooi!
Waar je soms last van denkt te hebben... allemaal denk-emoties. Bij elkaar harken en opruimen...


Lieve Francis, is je spagaat psychisch of fysiek? Gek he dat ik dat niet eens weet.Ik denk altijd dat alles overdrachtelijk bedoeld wordt. Dat heb je met zo'n herberg. Maar ik ga nu heel letterlijk in een warm bad liggen..


Carla, je schreef over de hoofdspoorlijn. Ik, nieuwsgierig als ik ben, even gespiekt...
kwam ik ook zo'n denk-emotie tegen...
was ik het natuurlijk ook helemaal niet mee eens...
Bij elkaar harken en opruimen..., doe ik ook!


ja...mooi hè Francis dat onderscheid tussens denk-emoties en hart-emoties!
Alleen het zien al soms ruimt op!


Ha Annemiek,
ja leuk! Super! Je zal wel denken waar slaat dat op, op jou dus!
In deze herberg zie ik alles overdrachtelijk. Zo kunnen we van alles met een glimlach schrijven.
Je warme bad zie ik nu wel heel letterlijk, fijn hoor. Weet je, gisteren heb ik nog iemand gemasseerd, dat is ook echt. Ik vertelde haar dat ik er een cursus in gevolgd had. Nou dat was dus die ene workshop.. Maar zij geloofde gelijk heilig in mijn kunnen en ik word er nu zo om geprezen dat ik haast naast mijn schoenen loop. Bijna net zo lastig als met een spagaat, haha.
Maar goed, spagaat...
het gevoel dat je twee kanten uitmoet...
maar je kunt jezelf niet opsplitsen. Zoiets.


Vertel eens Francis, we zijn nu toch onder ons. Twee kanten?


of zo iets......Francis......denkemotie's....bij elkaar harken en weg er mee.



He Annemiek, wilde jij niet in bad?
Als ik ga vertellen word het water koud...


he, ik dacht dat jij in bad zat?


lachen is gezond......toch!
Ik lig hier dubbel, in mijn guppie.


Annemiek, ga jij nu maar lekker in bad. Vraag een andere keer nog eens. Als we weer onder ons zijn. Er rest mij nu ook niet veel tijd meer.
Oh ja, nog één ding.... lang geleden (een paar maand..) heb je mij gevraagd Jan namens jou een zoen te geven. helaas Annemiek, het is me niet gelukt... ik wou het je altijd nog vertellen.


Als ik nu eens in bad ging zitten op de herbergvliering Francis, dan kun jij t ff formuleren. Of ben ik weer te vrijpostig als kastelette zijnde?


Schenk Francis maar een borreltje als je uit bad komt, dan komt ze wel los.
Of je haar dan nog kunt geloven......?
Misschien toch waar......kinderen en dronken mensen, vertellen de.....waarheid!


Het water is nog te heet. Hier hebben jullie allebei een borreltje, Carla en Francis. Ik waggel als een eendje. Soort spagaat: Ga ik in bad met mn rugske of ik ga bij mn zusters zitten aan den tap? Is de kastelein al weg?


Arm eendje!
Vond je idee wel goed om op de herbergzolder te gaan badderen. Kunnen we je even vertroetelen.
Aan de tap hangen is nu niet verstandig voor je rugske.
Neem er maar een mee in bad.
Niet in slaap vallen hoor.



Moet werken..
Neem nog gauw een fantaatje...
Nou dag hoor...


Hoi Annemiek,
ik ga je een verhaaltje vertellen voor tijdens het badderen.

Er was eens een vrouw. Ze was op reis.
Onderweg leerde ze veel. De reis was boeiend, soms heel vermoeiend, maar ze zag het wel als een uitdaging.
In de tijden dat het mistig was ging ze langzaam. Dan volgde ze gedwee de leider, of anderen die de weg zo goed wisten.
Maar soms was het buitengewoon helder. Dan kreeg ze haast vleugels. Ze zag voor ogen waar ze heen wilde.
De anderen, leider of niet, konden haar dan haast niet meer volgen.
Terwijl deze vrouw met haar ene been een reuze-stap maakte, trokken haar reisgenoten aan haar andere been.
Zo kwam ze in een spagaat.


De kastelein is (af) gevoerd.
Heb hem de oren van het hoofd gekletst, kon het niet langer meer aanhoren.

Dus dames, vrij spel ;-)


Franciska, je verhaal lijkt op dat van Jonathan de zeemeeuw. En ook een beetje op de ogenschijnlijk onschuldige kinderfilm Happy Feet. Gelukkig in het bioscoopdonker gezien. Kon ik ongezien huilen.
Ja, die spagaat, die snap ik denk ik wel een beetje. Dat als het helder voor je wordt, de buitenwereld ineens in duisternis om je heen lijkt te strompelen. Is vast eenzaam zeker? Misschien helpt het te bedenken dat er in de herberg mensen zijn die op andere tijden en plaatsen wel dezelfde ervaring delen. Ja, dat helpt. Merk ik nu al..


Ik voel me een beetje (veel) verdietigjes, maar ik wil niet de stemming bederven hier hoor! Alhoewel, het is hier een plaats van een Lach en een Traan, dus moet kunnen, toch?
Ik kom net van de begrafenis van mijn jeugdvriend/exman. Hij is vermoord, zomaar. Ik had al lang geen contact meer met hem, maar mijn herinneringen zijn van mij en waren vandaag vooral, heel levend aan hem. Ik wist niet dat ik nog kon huilen..
Ik neem een biertje maar hier en laat de hele zooi aan verdriet en herinneringen maar over me heen gaan, todat ze in mijn hoofd een veilig plekje hebben gekregen.


Ach lieve Leni, wat verschrikkelijk! Kom maar bij ons! Vermoord?
Wil je tegen onze grote ogen aanpraten of zullen we gewoon stil wat frutten?


Ja annemiek, vermoord en waarom weten we niet, net zoals door wie.
Laten we maar stil wat frutten (whatever it may be).


Och Lenie toch.....zal ik even naast je komen zitten?
Voel je welkom hoor.
Inderdaad een lach en een traan.
Je mag er zijn met al je verdriet en ook je tranen.
Laat ze maar komen hoor, anders gaan ze in je buik zitten en duurt het veel langer voordat je een veilig plekje in je hoofd hebt.
Wij zijn er, ook voor jou.
Als je zomaar bij ons wilt zitten, oke.
Wil je er over praten, ook oke.
Doe maar wat je hart je ingeeft.
Voor nu een warme knuffel.


Fijn Annemiek,
jammer dat ik dat verhaal en die film niet ken, maar kan mer er wat bij voorstellen. en als je de eenzaamheid van anderen bemerkt... ja, dat is soms triest.
Maar dan deze plaats, een plaats van verbondenheid. Waarin we elkaar om de oren meppen, rollebollen, bemoedigen, liefdevol kopjes koffie aanreiken, een beetje om ons heen slaan, of vol verwondering luisteren en kijken naar al die andere vreemde snuiters hier. Want hier mogen we ons vreemd gedragen... als onszelf...
Eenzaamheid... mijn eigen eenzaamheid... ik ga het anders zien.
Voel me door alles ook best wel sterk. Minder afhankelijk... minder eenzaam.


Oh Lenie! Wat erg...
ik zat zolang bij mijn verhaal dat ik je nog niet had gelezen.
Sterkte meid. Fijn ook dat je deze plaats vindt...
Plaats van verbondenheid!


Dank je Carla,

Ik schaamde me een beetje toen ik moest huilen in die kerk; de andere mensen zullen gedacht hebben: wie is die vrouw die zo moet huilen.
Ik kreeg trouwens tijdens het huilen toen en nu een nieuw gevoel: mijn ware ik, ik reageerde nadien vanuit me zelf, eerlijker naar de andere mensen, heel raar. Normaal verbloem ik alles met een lach en een kwinkslag, maar ik voel me nu eigenlijk meer mezelf, raar he?


Lief francis!


Mooi juist Leni. Opluchtend ook, als onze maskers van welopgevoedheid of laatikzemaarnietlastigvallen ns even afvallen. Hoe afschuwelijk de aanleiding ook is. Maar ik voel die nieuwe bibberadem helemaal aan de andere kant van de stamtafel.


Wat verdrietig!
Ik wens je heel veel sterkte Leni!


Nee schat.....dat is helemaal niet raar.
Je zegt te verbloemen met een lach en een kwinkslag.
Dat kan een mens van pas komen om vooral zichzelf even te beschermen.
Daar is niks mis mee.
Maar nu, door de omstandigheden van vandaag, kwam je heel dicht bij jezelf.
Dan valt er niets te verbloemen, dan gaat het zo als het gaat.
Je komt even los van die trukjes en bent dan geheel jezelf.
Heel mooi is dat.
Nog mooier vind ik dat je dat zelf ook merkt.
Niks raar.....koester het maar.
Hoe erg, verdrietig alles vandaag ook was, voor jou heeft het een stapsteen mogen zijn naar een hernieuwde kennismaking met jezelf. Mooi mens.
En........wat een ander denkt......lekker laten denken.
Jij kan alleen maar verantwoording dragen voor jezelf en niet voor wat een ander zou kunnen denken.
Neem maar even een drankje van mij.
Dat verdien je nu.
Liefs,


Hmm annemiek, de aanleiding was afschuwelijk, maar het masker viel af, zonder dat ik er wat aan kon doen. Ik hoop dat ie af blijft. Ik merkte dat mensen me namen zoals ik ben, met alle verdriet en me juist steunden! Dat ken ik niet. Ik moet dus nooit meer verbloemen.


Dank je Nij en Carla.
Ik haat het om zielig te zijn en verdriet te hebben, maar ik wist dat het hier veilig is.


@ Ik moet dus nooit meer verbloemen.

Leni, wat een prachtig inzicht op deze dag!
Een dag van afscheid en een dag van een welkom inzicht!



Leni, kzag ineens een masker vallen en hoorde zo'n zucht van een net geboren babytje. Tjee, wat worden we toch weinig opnieuw geboren he..we stikken er zowat in. Maar jij lucht me op. Je doet dus helemaal niet zielig. Ik ben je dankbaar. Licht en lucht ineens! je lijkt Prediker wel....


Ja Nij en annemiek, ik voel me rustiger nu en hoop dat dat zo blijft. Jemig moeten er dan doden vallen om tot inzicht te komen?
Meen ik niet echt hoor.


Wat een Goddelijk lijntje is dit.
Prachtig Annemiek, zoals jij er woorden aan geeft.
Dank daarvoor.
Opnieuw geboren worden......
Ik ga in Oktober voor in een Ecclesia-viering.
Hier ga ik mijn thema van maken.
Mede door jouw ervaring Leni.
Ja.....het verhaal gaat door.


Weet je Carla,
ik wil wel dagen lang janken om dit gevoel te behouden, gewoon de echte Leni.
Ik hoop dat het ook zonder huilen blijft bestaan. Maskers zijn rotdingen en vernielen je innerlijk, terwijl geen mens weet wie je bent. En zelf weet je het na een poos ook niet meer. Totdat ie afvalt.


Wel een heel huiveringwekkend lijntje in deez herberg. Want volgens mij bedoelde Francis dit net ook. Dat heldere moment van inzicht ineens, van opnieuw vormgeven van de werkelijkheid, jezelf opnieuw geboren zien worden. Gepaard met die wonderlijke combi van eenzaamheid en verbondenheid. Dan zie ik God altijd even huilen. Dat ie heel even een medeschepper naast zich heeft. En nu heeft ie een hele kroeg vol. De bofkont. Ik ga m ns ff fijn bedienen.


Lijden heeft dus wel zin, in mijn optiek nu ineens...
Logion 84 spreekt mij ook wel aan even nu.
Hmm, al doende leer je pas echt de woorden begrijpen.


Ben er stil van geworden, en ontroerd..
Ja, ik zit hier al een tijdje stil te luisteren.
Fijn dat we zo'n plekje hebben, waar ieder terecht kan en opgevangen wordt zowel met een lach als met een traan!


Lieve Leni,

Ja ik weet het. Herken je gevoel.
Ook ik ben door schade en schande "wijs" geworden.
Ik kan niet anders tegen je zeggen dan dat JIJ blijft bestaan. Hoe dan ook. en deze prachtige ervaring kan niemand meer van je afnemen.
Tuurlijk......er zullen situatie's op je pad komen waarbij je, achteraf, zult denken van .... was ik het weer even vergeten.
Het zal dus blijven oefenen zijn om je steeds weer bewust te worden van je eigen kracht.

Lieve Annemiek,

De situatie ontroerde me.
Er is een liedje: Door je tranen heen zul jij weer lachen......
Wel dat deed ik hartelijk om je heerlijke bijdrage.
Geef Hem/Haar maar een barkruk in het midden van de toko.....heb heel wat met Hem/Haar te bespreken. Maar eerst wil ik ook zijn/haar tranen wissen.



Maar hij/zij kan momenteel geen woord uitbrengen hoor. Die vegen we met zn allen op en dan zetten we hem/haar weer in mekaar. En in onszelf. Met een glaasje ernaast graag. O nee, ik was de kastelette. Zal zijn/haar voeten even wassen.


GEWELDIG.


Oke, met geurige balsem en handdoek niet nodig he, daar zijn je lange haren goed voor, toch!
Oh nee......dat is weer een ander verhaal.

Pas je wel op je rugske?
Of ga je volledig op de knietjes?


Volledig op mn knietjes.


Lusten lullie misschien een pizza?
Als je helemaal niks eet wordt je een beetje flauw op de duur.
Ik weet hier vlak bij een adresje daar haal ik zo even kersverse hete pizza's met alles drop en dran! Interesse?...


Hoe gaat het nu met je Lenie?
Nog dicht bij je eigen intense gevoel?
Ik heb net gegeten (dus voor mij even geen pizza, Leo) en was in gedachten bij alle heftigheid hier in de herberg.
Jouw mooie emoties, Leni, emoties van je hart. Blijf ze koesteren, zou ik je willen zeggen.
Gek dat je dan zo in twee werelden kan belanden...
Maar wat een mooie waardevolle plaats, deze herberg.


Ik hoef ook even geen pizza, Leo. Sorry.
Zit hier wat te mijmeren en voel me volledig gevoed door al dit moois.
Ja, Francis.....een zeer waardevolle Herberg.


Hoi,
wandel even binnen, las het verhaal van Lenie.

Ik wens haar heel veel sterkte en kracht toe.

Trudy


Leo,

heb je misschien zin in kip? D'r zijn bergen van over nl.


Sommige woorden klinken zo mooi, zo passend.
Zo ook de woorden:
Lieve Lenie...


Gaat goed wel, francis en dank je Trudy.
Ik ben nu gewoon erg moe, maar wil die emoties van mijn hart blijven koesteren; het voelt zo goed! ondanks het zware gevoel van verdriet...heel gek (dubbel) vind ik dat.
Maar vroeg gaan slapen vanavond, dank jullie wel allemaal voor de lieve woorden en steun!


Weet ik Hans, 't is een schande!
Heb het gezien op TV.
(Ik heb maar 1 pizzaatje gegeten, geen kip)


Ja, Leni......ga maar op tijd je mandje in.
Slaap zal je goed doen.
Ik hoop voor jou dat je morgen op kunt staan met een lach op je gezicht.

Als je je straks uit gaat kleden, leg dan tevens je tranen tussen de kleding van vandaag.
En trek morgen iets nieuws aan.

Truste straks.
liefs,


Dag lieve mensen,

Ik denk dat:

Leni haar verdriet er uit ligt te slapen,
Nij moe is van het ramen zemen,
Harry op de rode lichten moet letten,
Trudy een rondje om is,
Hans nog aan het kipkluiven is,
Francis haar benen zit te masseren,
Leo zijn laatste pizzapuntje op zit te peuzelen en
Annemiek op haar knietjes in slaap is gevallen.

Ik zal de deur open laten staan, want dat hoort bij deze herberg zo. Mocht er nog een verdwaalde gast binnen lopen, dan mag hij/zij zich welkom weten, bedien je zelf en indien nodig mag je gerust een tukkie doen in het verse stro.

Het was een bewogen dag. Letterlijk met een Lach en een Traan.

Bij deze doe ik de dagsluiting met de woorden dankbaar te zijn om in jullie gezelschap te hebben mogen verkeren.

Slaap lekker, droom je mooie dromen en morgen gezond weer op met een lach om de mond.

Liefs,






Ik had deze dag ,in tweede termijn,tot
denderende donderdag willen bombarderen.

Na het verhaal van Leni haast ik me om
dat ongedaan te maken.

Het was meer een donderende donderdag.

Duizend bommen en granaten,Leni,hier
ben ik wel van geschrokken.

Verdriet en vreugde zijn elkaars tegenhangers.Samen maken zij het plaatje
rond.Één van de twee ontkennen is amputatie.Verdriet ontkennen en maskeren maakt stressvol evenals het
maskeren ontkennen van de grootste lol.

Ik denk niet dat een mens moet streven naar amputatie want dat doet zeer!
&(%#"~'$!

(bovendien is het een rotgezicht)


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.