Bramhartigheden

Vreugde voor de mens die zichzelf hervindt en ontwaakt!

    door Bram, 10/04/2008 11:24. #24175. 9 reacties, laatste

In mijn jeugd hoorde ik in de kerk de dominee mededelen dat alle daar verzamelde mensen zondig waren. In plaats van boos weg te lopen kwamen ze tot mijn verbazing elke zondag weer terug om diezelfde deprimerende boodschap aan te horen.
En ik zal zelf zeker wel psalm 51 meegezongen hebben:

Wees mij genadig, o God, naar uw goedertierenheid
delg mijn overtredingen uit naar uw grote barmhartigheid;
was mij geheel van mijn ongerechtigheid,
reinig mij van mijn zonde.
Want ik ken mijn overtredingen,
mijn zonde staat bestendig voor mij.
Zie, in ongerechtigheid ben ik geboren,
in zonde heeft mijn moeder mij ontvangen.


Dat dit niet alleen gold voor de protestanten leerde ik later, toen ik ontdekte dat de katholieke mis begint met een schuldbekentenis: ‘Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa.’ Dus ook daar!

Zo rond mijn veertiende jaar heb ik bewust afscheid genomen van die geloofsovertuiging. Maar mijn verbazing is er niet minder om geworden: hoe kon een religie die zo somber is over de mens zo populair worden? Zo leuk is dat toch niet, om elke zondag en op elke overige christelijke feestdag te moeten belijden dat je niet deugt?

In onze tijd is dat zondebesef binnen het christendom voor veel mensen versleten. Gelukkig, althans dat vind ik, hebben veel christenen die zondigheidsleer verlaten.
Dat begrijp ik helemaal. Heb ik namelijk ook gedaan.

Maar ho! Wacht nog even. Wat lees ik de laatste tijd steeds vaker? We hebben een ego! En dat deugt niet. Dat is slecht. Heel slecht zelfs. Het is zowat de oorzaak van alle ellende, inclusief ziektes.
En dat komt me toch zo bekend voor. Net alsof ik Luther en Calvijn weer vanaf de preekstoel hun boetepreken hoor verkondigen.
Hoe heet dat ook weer? O ja, oude wijn in nieuwe zakken.
En door wie wordt dat verteld? Door mensen die spiritueel zijn. En ook op het forum van deze website wordt de slechtheid van het ego soms omwalmd met de geur van heiligheid.
Er is niets nieuws onder de zon.

Waar komt dat ego nou ineens vandaan?
Het is ons toegewaaid uit het Oosten.
Het ego is een begrip in onder andere het boeddhisme. Het heeft daar een heldere betekenis. En die meen ik te begrijpen.Wat bedoelen ze daarmee?
Het ego is een beeld. Het is een beeld van wie je bent. Het beeld van jezelf als een zondig mens, is bijvoorbeeld een ego.
Het ego, dat is het beeld dat je van jezelf gemaakt hebt en waarvan je ten onrechte denkt dat je dat bent. Het ego is niet slecht of zondig. Het is ook niet mooi of goed. Het is een vergissing over je identiteit, meer niet.
Ja, daar kan ik wat mee.
En ook dat je door dat geloof in een schijnzelf ontworteld kunt raken. Omdat je dan onwetend bent van je ware zelf. En dat je dan in een wereld van angst terechtkomt. En ook dat je daaruit kunt ontsnappen. Zoals dat bijvoorbeeld zo prachtig verbeeld is in de angstloze en serene glimlach van de Boeddha, en is verteld in het Evangelie van de Waarheid:

Zolang onwetendheid
hen vervulde met angst en verwarring,
en hen onevenwichtig, onzeker
en verdeeld achterliet,
waren er vele illusies waardoor zij
werden achtervolgd,
en lege waandenkbeelden,
alsof zij in een diepe slaap verzonken waren,
het slachtoffer van akelige dromen;
of zij vluchten ergens heen;
of zij zijn gedwongen het een of ander
na te jagen,
terwijl zij de kracht missen;
of zij zijn betrokken in ruzies,
geven klappen of krijgen klappen;
of zij vallen van grote hoogte naar beneden,
of zij vliegen omhoog, de lucht in,
terwijl zij niet eens vleugels hebben.
Op andere momenten is het alsof iemand
hen probeert te doden,
terwijl niemand hen werkelijk achtervolgt;
of dat zij de mensen om hen heen vermoorden,
want zij zijn bevlekt met bloed.

Tot het moment dat zij,
die dit alles meemaken,
ontwaken.
Dan zien zij, die al deze verwarringen hebben meegemaakt,
plotseling: niets.
Want het was niets,
alleen maar waandenkbeelden.

Zo werpen zij de onwetendheid ver van zich af,
zoals zij de slaap van zich afschudden
die zij niet belangrijk achten,
evenmin als zij deze visioenen beschouwen
als werkelijkheid.
Maar zij laten hen achter,
als een nachtelijke droom.

Zo heeft ieder gehandeld alsof hij in slaap was,
gedurende de tijd dat hij onwetend was,
en zo staat hij weer op,
alsof hij ontwaakt.
Vreugde voor de mens die zichzelf hervindt en ontwaakt!




Interessant Bram!


Wat een prachtige titel Bram.
Vreugde voor de mens die zichzelf hervindt en ontwaakt.

Waar ik lees in jouw bijdrage dat hier geen sprake van was in de kerk van jouw jeugd,
ik de woorden mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa , duizenden keren over mijn lippen kreeg…..
zou ik met jou willen hopen dat het verleden tijd zou zijn.
Ik weet ook niet of ik het met je eens ben dat het zondebesef binnen het Christendom voor veel mensen versleten zou zijn.
Wel denk ik dat er veel gebeden, beleden en gezongen wordt, zonder er verder bij stil te staan.
Gewoon, omdat het zo hoort. Zonder een sterk bewustzijn van…..
Ook hoor ik nog in mijn omgeving mensen die niet deelnemen aan het avondmaal, omdat ze zich op dat moment niet waardig achten.
Droevig, intens droevig.

Verder spreek je over het ego.
Ik begrijp dat je hier ook linkt naar Luther en Calvijn. Ik las dit stuk eerder en sprak er mijn verbijstering over uit.
Ja, ook hier op het forum kwam het voorbij.
Ego. Een woord wat kan zorgen voor heel wat misverstanden.
Het beeld van jezelf zien als zondig mens, noem jij een voorbeeld van een ego.
Dan denk ik aan het feit dat dit ego zich ontwikkeld zou kunnen hebben uit angst. ( gegeven de donderpreken van ….)
Zou het zo kunnen zijn dat elk ‘onrealistisch ‘ ego zich kan ontwikkelen tengevolge van angst?
b.v. Angst om niet begrepen te worden en iemand daardoor maar blijft doorzagen op het eigen gelijk?
Angst om waardigheid te verliezen en daardoor blijft voldoen aan het beeld wat een ander van je heeft?
Allemaal vergissingen dus van je eigen identiteit. Waar je behoorlijk op onderuit kan gaan, ontworteld van kan raken.

Wat een zegen voor hen die hier onder lijden om de prachtige woorden te mogen lezen uit het Evangelie van de Waarheid.
Dit tesamen met de lieve glimlach van de Boeddha, moet wel hoop geven.
Hoop op en transformatie van angst naar vreugde


Dag Bram,

Je lezing van vanavond in Breda heeft me ontroerd. Dank je wel!
Warme groet, Ria


Rumi's woorden vatten het onderwerp waarheid versus misleiding samen:

Wanneer je uiteindelijk door de sluiers ziet hoe de dingen in werkelijkheid zijn, zul je steeds weer zeggen: "Het is heel anders dan we dachten."


Prachtig wat logion 61 zegt over het ego en het zelf:

Het beeld dat iemand zo van zichzelf vormt is zijn ego, als deel van een denkbeeldige werkelijkheid, die door een collectiviteit gedragen wordt.
Dat beeld maakt blind voor je eigen unieke zelf, maar ook voor het zelf van de ander.
Om die blindheid op te heffen is nodig dat je dat zelfbeeld durft loslaten, dat je dus egoloos wordt. In de afwezigheid van het ego zal het zelf zich 'vanzelf' aandienen.
Om egoloos te kunnen worden is nodig dat je een innerlijke 'plaats van rust' schept, een veilige plek in je bewustzijn, waar je samenvalt met je innerlijke toeschouwer. Vandaaruit kun je je eigen egoconstructen leren zien. Zie daarover ook logion 54.
Het zien is de verlossing.


Beste Bram,

Heb even hartelijk moeten lachen,in positieve zin natuurlijk, betreft het eerste gedeelte. Toch weten de woorden mij keer op keer te raken en bemoedigen mij enorm.
Ik hoop dat je voorlopig niet stopt met wat je doet en misschien treffen we elkaar nog eens. We zitten immers in de zelfde "bus in de woestijn".
Een uiterst vriendelijke groet,

Jaap.


Wat een verademing om eens een andere uitleg van het ego te horen!
Het ego als het beeld dat je van jezelf hebt, daar kan ik wel wat mee, en de bevrijding als je dat zou durven loslaten spreekt voor zich.

Ik had ooit een oosterse 'meester' die vond dat het mijn spirituele doel moest zijn om egoloos te worden. Hij vond dat hij het recht had om mij keer op keer te krenken, want het was goed om mijn ego een lesje te leren. Ik ben bij hem weggegaan, omdat ik ervan overtuigd was dat het veel belangrijker was dat ik MENS zou worden, hier op deze aarde tussen de andere mensen, ipv egoloos op een spirituele berg te gaan zitten. Uiteraard was het volgens hem mijn ego die uit angst bij hem weg ging. En volgens mij was het zijn ego die ten prooi was gevallen aan hoogmoed en machtswellust.

Maar dit is hoe ego meestal uitgelegd wordt, het ego is je Zelf en dat moet vernietigd worden. Je ego, dat zijn alle negatieve eigenschappen, en met een beetje pech zijn zelfs je goeie eigenschappen bedriegerij van je ego. Ik ben dus erg allergisch geworden voor al dat gepraat over ego.

Heerlijk dus om me te kunnen herkennen in de verontwaardiging over dat ego-gezwets en daarna een uitleg over het ego te horen waar ik wel wat mee kan. Nooit gedacht dat ik (in dat licht) zelfs zou willen toegeven dat mijn ego me in de weg zit! Laat die 'meester' van toen het maar niet horen ... ;-)


Ja, mooi, dat gedeelte uit het Evangelie van de Waarheid. Ik kende het al, en het is hartverwarmend voor ons 'ego' dat we er iets mee kunnen doen, zonder een moord te hoeven plegen. (op dat ego, dan!) Enne....

Laat die 'meester' van toen het maar niet horen ... ;-) ??? of juist wel, wie weet wat een eyeopener dat voor hem is.

hartegroet, Maria


In mijn jeugd hoorde ik in de kerk de dominee mededelen dat alle daar verzamelde mensen zondig waren. In plaats van boos weg te lopen kwamen ze tot mijn verbazing elke zondag weer terug om diezelfde deprimerende boodschap aan te horen.#24175

Dit doet mij denken aan wat Jezus zegt: "als men u op de ene wang wang slaat, keer dan ook uw andere wang toe"
Elke zondag laten deze mensen zich links en rechts om de oren slaan door de woorden van de predikant, dat ze zondig zijn.
Ooit deed ik dat ook, nu weet ik beter

hartegroet


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: