Bramhartigheden

Geloven als een kind

    door Bram, 31/05/2008 23:24. #25087. 9 reacties, laatste

“Ik was de moeder” zegt het meisje tegen haar speelkameraadje. En dan “was’ hij dus de vader. En samen spelen ze vervolgens hun zelfgeschapen werkelijkheid. Ze geloven in hun verhaal - zolang het duurt. Want als mama roept dat er koekjes te halen vallen, stappen ze zo weer in een andere werkelijkheid – die van de grote mensen. Grote mensen noemen dat de echte werkelijkheid – en die van de kinderen is alleen maar spel. Grote mensen nemen zichzelf namelijk serieus. Die spelen niet.

Maar wat zou Jezus bedoeld hebben toen hij zei dat je weer als een kind zou moeten worden? Daarover lezen we in Mattheüs 18:2-4:

“Hij riep een kind bij zich en zette het midden in de kring. ‘Ik verzeker jullie’, zei hij, ‘het hemelse koninkrijk kom je alleen binnen als je van gezindheid verandert en wordt als kinderen. De belangrijkste in het hemelse koninkrijk is dus hij die zich zo onbelangrijk vindt als dit kind.”

Je moet jezelf dus onbelangrijk vinden? Klinkt dat wel leuk? Hmm...

Een verrassend andere vertelling over het worden als een kind vinden we in het teruggevonden Thomas-evangelie. Daarin staat:

“Jezus zei: Een man, oud van dagen, zal niet aarzelen om een klein kind van zeven dagen oud, te vragen naar de plaats van het leven, en hij zal leven.“

Wat een merkwaardig verhaal. Waarom moet je dat nou aan een kind van zeven dagen vragen? Waarom die zeven dagen?
In de joodse traditie werd een jongetje op de achtste dag na zjin geboorte besneden. Daarmee werd hij geinitieerd als een Jood. ‘Jij bent een Jood” zeggen de grote mensen dan tegen het kind. En dat is dan geen spel. Dat is ernst. Dat is echt. En het kind gelooft dat – voor altijd. Dat is althans de bedoeling van al die grote mensen om dat kind heen.
Maar een kind van zeven dagen is nog niet besneden. En die zou je dus volgens Jezus de weg kunnen vragen naar het koninkrijk, de plaats van het leven? Hmm...

Worden we niet allemaal besneden tijdens ons leven? En zouden we niet allemaal op zoek kunnen gaan naar dat nog onbesneden kind in onszelf?
Zoals bijvoorbeeld die Palestijnse en Joodse moeder.
Op een en dezelfde dag verloren een Palestijnse en een Joodse moeder elk een dochtertje van 12 jaar. Dat hoorden ze van elkaar via de media. Maar toen die moeders opgroeiden hadden ze van elkaar vernomen “Jij was de vijand.” Dat hadden de grote mensen om hen heen hun verteld. En dat hadden ze geloofd. Dat was namelijk geen spel. Dat was echt. Meenden ze.

Maar toen werden die twee moeders – na die vreselijke gebeurtenis - zomaar ineens weer als een kind van zeven dagen oud. Ze stapten uit die zelfgeschapen werkelijkheid waarin ze elkaars vijand waren. Ze herkenden het verdriet van die andere moeder als hun eigen verdriet.
Deze twee moeders bezochten elkaar en vielen elkaar in de armen, tot wederzijdse troost. Ze geloofden weer als een kind van zeven dagen. In elkaar - als mens. Weer mens worden, is dat geen prachtige wedergeboorte?

(Geschreven voor www.reliflex.nl)


Naar aanleiding van die Joodse en Palesteinse moeders die ieder hun kind verloren kan ik alleen maar zeggen:

LIEFDE OVERWINT
De wereld zál en moet veranderen
niet langer wordt geduld
dat mensen hier op aarde
met haat worden vervuld

De liefde die gaat overwinnen
de mens evolueert
de echte liefde zit van binnen
zodat haat ons niet meer deert

Zij die liefde en licht uitstralen
het donker overwinnen
worden verstaan in alle talen
daar 'z iedereen beminnen


#27530
"De wereld zál en moet veranderen
niet langer wordt geduld"

Doet mij denken aan de volgende regel uit een Gnostische tekst:

"Ik ben de vereerde en de verachte.
Ik ben de hoer en de heilige"

:-)


Trudy, weet jij ook waar dat staat:
"Ik ben de vereerde en de verachte.
Ik ben de hoer en de heilige" en in welke contest wordt dit aangehaald?


LindaB, hier is een korte samenvatting van de tekst waaruit Trudy citeerde. Officieel heet hij 'Donder, Volmaakt Bewustzijn'. Hij werd gevonden in 1945 bij Nag Hammadi en is een van de gnostische teksten uit de eerste eeuwen.


Zoek mij in uw vreugde en in uw smart

Kijk naar mij, luister naar mij.
Eet mij op met uw aandacht.
Verban mij niet met uw blik.
Hoor mij niet aan met argwaan.
Laat uw spreken mij niet haten.
Zorg dat je me kent, altijd en overal.
Maar pas op! Wees op uw hoede voor mij.
Maar zorg wel dat je me kent!

Want ik ben de eerste en de laatste.
Ik ben heilig en eerloos.
Ik ben de hoer en de maagd.
Ik ben de moeder en de dochter.
Ik ben onvruchtbaar maar heb vele kinderen.
Vele malen ben ik uitgehuwelijkt,
maar ik heb geen echtgenoot.
Ik ben de vroedvrouw en degeen die baart.
Ik ben de bruid en de bruidegom.
Ik ben de moeder van mijn vader,
de zus van mijn man,
en ik heb hem zelf gebaard.

Ik ben het onbegrijpelijke zwijgen.
Ik ben de alsmaar weer in de herinnering
teruggeroepen gedachte.
Ik ben de stem die zichzelf begeleidt,
het woord zonder houvast.
Ik ben de naam die ik mezelf geef.

Ik ben schaamteloos en ik schaam mij diep.
Ik ben de nietsontziende kracht
en sidder van angst.
Wees op uw hoede voor mij!
Haat mij niet.
Heb mij niet lief.
Vrees mij niet.
Maar zoek mij
in uw vreugde en in uw smart.
Neem mij in bezit zonder aarzeling.

Waarom vervloekt u mij?
Waarom vereert u mij?
U heeft mij geslagen en getroost.
Ik ben de vrede
en de oorlog onstond om mij.

Wie mij niet kent, heeft geen weet van mij.
Maar wie mij kent herkent zichzelf.
Soms ben ik heel dicht bij.
En hoe groot is dan de afstand!
Soms ben ik ver verwijderd.
O, hoe na zijn wij elkaar dan.

Luister dan naar mij.
Let goed op.
Er is hier niemand behalve ik.
Maar toch, ik ben hier niet.
Ik ben hier nog nooit geweest.
Verschuil je daarom in mijn woorden.
En laat mij hier achter,
want ik ben er niet.
Als ik hier wel was
zou je me niet kunnen horen.

Haat mij niet.
Heb mij niet lief.
Vrees mij niet.
Maar zoek mij
in uw vreugde en in uw smart.



#27535

Zo mooi!


Bram, dank je voor deze tekst.


# 27535
Wat een diepgaande tekst.
Prachtig.


Dat stukje over die joodse en palestijnse vrouw was heel herkenbaar voor mij. In het voorjaar was ik met mijn dochter in het ziekenhuis voor een test voor het evenwichtsorgaan. We moesten er heel vroeg zijn. Zij was in de behandelkamer en ik zat op de gang te dutten met mijn hoofd tegen de muur. Een paar stoelen verder zat ook een vrouw, ook haar dochter zat binnen. De vrouw had een hoofddoekje om en ook zij zat te dutten. Verder was er niemand en de testen zouden lang duren. Op een gegeven moment deden wij allebei onze ogen open, we zagen elkaar en schoten spontaan in de lag. We verstonden elkaar niet goed, maar begrepen dat we allebei dorst hadden. Gezellig zijn we op zoek gegaan naar een automaat waar we warme chocolade konden kopen. Taal was eigenlijk niet belangrijk, we begrepen elkaar en hadden een genoegelijke tijd. Als je goed naar kinderen kijkt zie je dat ze elkaar haast altijd begrijpen en gewoon samen spelen al verstaan ze elkaar niet. Als je ouder wordt lijkt het of taal eerder een barrierre wordt dan een gemak bij mensen van verschillende culturen. Hoe kleiner het kind hoe beter ze spelen.Geen vooroordelen. Zo zou het altijd moeten zijn. Vooruit, allemaal in de luiers en weer worden als een kind. haha


ik bedoelde dat we in de lach schoten en niet in de lag. sorry


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: