Bramhartigheden

Bomen over God

    door Bram, 13/09/2008 10:34. #26947. 19 reacties, laatste

Omdat we allemaal met een taal opgroeien, lijkt het wel alsof er eerst woorden zijn en we ons vervolgens kunnen afvragen wat een woord nou precies betekent of wat voor gevoelswaarde het heeft.
Maar dat is van oorsprong natuurlijk precies andersom.
Eerst is er de ervaring van de werkelijkheid, en daarna vormt zich de expressie daarvan met zelfbedachte klanken, woorden dus.
Woorden hebben geen betekenis van zichzelf. Ze betekenen wat we afspreken dat ze betekenen, meer niet.
Eerst waren er bijvoorbeeld bomen. Toen kwam het woord 'boom'. In die volgorde.
En zo zal het ook zijn gegaan met een specifiek soort ervaringen waar woorden voor zijn bedacht als 'God', 'religie', 'heilig', 'hemel' enzovoort.
Ook die ervaringen bestaan op zichzelf, los van elk woord, precies zoals er ook bomen bestaan los van het woord 'boom'. En ook die ervaringen waren er eerder dan de woorden. En misschien zijn die ervaringen wel voor elk mens anders. En ook nog voor elk mens de ene keer zo en later weer verschillend.

Zoals we ook voor eiken, beuken, wilgen en sparren een woord kunnen bedenken om een gezamenlijkheid uit te drukken, ondanks de verschillen, namelijk het woord 'boom', proberen we soms, als we met elkaar praten, ook een woord te vinden voor al die verschillende ervaringen die we vervolgens proberen onder te brengen in bijvoorbeeld het woord 'God'.
Maar 'de boom' bestaat niet. Er bestaan alleen individuele, allemaal andere bomen. Elke eik is zelf ook weer anders dan alle andere eiken. En op dezelfde manier bestaat 'God' niet, los van alle verschillende ervaringen.
Een recept is niet de maaltijd. Een landkaart is niet de reis. Het woord 'God' is niet de ervaring.

Als je vervolgens, als schriftgeleerden (ook maar een woord!) zou proberen een eenduidige betekenis te geven aan het woord 'God', loop je het gevaar te denken dat alle bomen exact hetzelfde zijn, of zelfs zouden moeten zijn, vanwege dat ene dogma 'boom'. Dan ontstaat er een bepaalde manier van communiceren die ik 'waarheid spreken' noem. 'Waarheid spreken' over die ene betekenis die voor iedereen zou moeten gelden, ontkoppelt zichzelf van het werkelijk bestaande omdat de oneindig verscheiden werkelijkheid zich niet onder eenduidige woorden laat vangen. Van sommige houtachtige constructies die niet passen in de dogmatische definitie van het woord 'boom' zou je dan zelfs kunnen beweren dat het geen 'echte' bomen zijn. Die zijn ketters of psychotisch.

Volgens mij zijn er nog veel meer godservaringen dan er bomen zijn.
Dus, in plaats van te zoeken naar die ene betekenis van het woord 'God' (of 'religie', 'hemel' en allerlei andere daarmee verbonden woorden), zou je je in gesprek met anderen ook gevoelsmatig open kunnen stellen voor de oneindige verscheidenheid van de ervaringen die er voor individuele mensen achter één zo'n woord schuil kunnen gaan. Dan is er in plaats van 'begrijpen' iets anders, namelijk 'verstaan'.
Dat laatste zie ik overigens steeds gebeuren op het forum van deze website, en dat vind ik prachtig. Daar geniet ik zelfs van. Dat genieten is misschien wel een stukje van mijn eigen hoogstpersoonlijke godservaring.




----------------------------


Dank je Bram voor deze uitleg, dat van die bomen is een mooi voorbeeld en neem ik zeker mee in mijn gedachten.
Groetjes

Mijn boom

Grote, lange wortels
Diep in de grond
Een paar rare kronkels
Boven de grond

Waar ik makkelijk over kan struikelen
In de zomer
Grote, mooie, groene bladeren
Afgewisseld met witte bloempjes

In de winter
Lange, dikke, kale takken
Hier en daar een verdwaald bruin blaadje

In de herfst
De wortels bedekt
Met een dekentje van bruine blaadjes

In de lente
Helemaal vol met knopjes
En hier en daar al een beginnend blaadje

Midden in het bos
Staan veel oude bomen
Maar mijn boom

Is nieuw
Net als ikzelf


Pril... elke dag weer.



......

ik voel dat MIJN boom goed gedijd in deze vruchtbare bodem.

:-)


Mooi al die bomen!
:)


Bram, wat een rake vondst, de titel boven je heldere uiteenzetting.

En ook nog voor elk mens de ene keer zo en later weer verschillend........ja, zó is mijn ervaring ook.

Je vindt het vast wel goed dat ik dit stuk ga gebruiken in een nieuw te starten gespreksgroep, die ik ' Fitness voor de ziel', ben gaan noemen.




In de zesde klas kreeg ik de cito toets.
Een opdracht vond ik heel bijzonder.
De opdracht was teken een boom.
Nu tekende ik een oude knotwilg en in de stam zat een opening met daarin een uil.
Thuis vertelde ik hierover en de reactie was nou als mij gevraagd wordt een boom te tekenen zal het niet bij mij opkomen er wat anders bij of in te tekenen.
Dit geeft ook weer dat iedereen dingen ervaart op de manier die bij hem/ haar past

Volgende week ga ik naar een iftar maaltijd( Gezamenlijk eten na zonsondergang in de ramadan) mogelijk kan ik dan ook met moslims over hun geloof en ideeën bomen.


Wat een mooie boom heb jij als kind getekend! Er is een opening in jouw boom, symbool van openheid, en in die openheid is er een uil, symbool van wijsheid. Prachtig!

En die Iftar: laat het je smaken. Zie ook logion 108.


Bram, weet je ook wat er met die wilg is?
Het is zacht hout en daarom kan zo'n gat in de boom ontstaan.
Insecten hollen die boom uit daarna kan die uil er pas inwonen.
Hard hout wordt inprincipe niet aangetast en als dat wel gebeurt blijft de schade beperkt.

Over logion 108 met een grote groep mensen eten doet inderdaad wat met je.


Prachtig Bram!

Ja, eerst is er de boom, dan pas het woord.

Zo ook met mij.Eerst was ik er , en bij mijn fysieke geboorte werd ik Josephine.
En die Josephine kreeg met elke dag dat ze er was geschiedenis, bladzijden vol.
Met eigen woorden, maar ook met de woorden van anderen.Soms ondersteunend, soms ook als gevangenis.alsof ik de woorden die over mij bestonden moest naleven ipv dat de woorden vertelden wat ik leefde.

En soms waren woorden maar even op zijn plek, maar ze bleven wel geschreven en hielden me zo gevangen in een verhaal dat niet meer van mij was.

En zo voel ik me verbonden met de boom in deze fase van mijn leven.Ik laat oude bladen los, wat daar geschreven is , is niet meer van mij.En nieuwe knoppen ontstaan als voorbode van een onbeschreven blad om elke dag opnieuw te leven, soms onzegbaar, soms met veel geschreeuw, maar altijd leven voor de woorden uit.


@26960

Wat leuk Carla. Fitnes en alle goeds gewenst voor je gespreksgroep.


@26970

Precies, LindaB, zo zie ik dat ook: wijsheid kan alleen groeien in zachtheid en als we bereid zijn onze zekerheden te laten uithollen. Net als jouw knotwilg.
Wat een fraaie symboliek!


Dat snijdt hout Bram. (H)eerlijk duidelijk hoe de volgorde is.
Het brengt me weer bij de streepjes en de puntjes in de grot van Niaux.
Ook hier eerst de ervaring en dan de tekens. Alleen hier weten we niet de betekenis achter de streepjes en de puntjes en dat maakt het voor mij mystiek als het leven zelf met zijn vele ervaringen.

Je besluit met: "Dan is er in plaats van mentaal 'begrijpen' iets anders, namelijk een intüitief 'verstaan' ".
Toen ik dat las en het verschil begreep voelde ik warmte bij me opkomen. Ja, het forum straalt uit. We zijn, als ik het zo mag zeggen, uit het goede hout gesneden.

Fijn dat je er zo van geniet Bram, ik doe mee.


Josephine, jouw woorden schetsen ook een beeld van een boom.


In het begin was het woord, en het woord was bij god en het woord was god.
Wat een mooi begin van het Johannesevangelie.

Vandaag gaf ik in mijn praktijk bijles aan een geweldig intelligent kind uit een klein christelijk dorpje uit de omgeving.

Er stond moskee in de bordrijwoorden die hij voor deze week moest leren op school.
Hij had nog nooit van een moskee gehoord!
Tja, dan wordt het ook lastig om zo'n woord goed in te prenten.
We kwamen samen in gesprek, hij en ik.

Ik vertelde hem over de Islam en dat sommige mensen god Allah noemen.
Dat er heel veel overenkomsten zijn in de verhalen en dat er hier en daar wat minimale verschillen zijn.

Er ging een wereld voor hem open.

Ook leerde ik daaruit hoe hij dingen beleefde en hoe zijn wereld in elkaar zat.

Ik hoop dat juf morgen tijdens de behandeling van het dictee begrip heeft voor de vrije interpretatie van het woord god en voor andersdenkenden.

We hebben in ieder geval weer een hele mooie ervaring gedeeld samen.

En ik weet zeker dat hij het woord moskee goed kan schrijven morgen!





.......En het woord is mens geworden........( Joh.)

Wat mooi, de mens Ans die met een kind in gesprek gaat over een woord.

Oh, Ans wat een prachtige ervaring deel je hier mede.
En wat mooi dat jij niet alleen de wereld voor het kereltje wat groter maakte, maar ook zelf leerde hoe zijn wereld in elkaar zat.

Ik herken wederom de wederzijdze bevruchting in dit verhaal.

Dank je voor het mee mogen genieten.


#27560

Hoe het kind in mij ooit de weerstand heeft gevoeld tegen het onder-"wijs"-end personeel.
Hoe mooi om in jou bijdrage de vrijheid van interpretatie te lezen en het samen delen van gelijkwaardigheid.

Prachtig!

:-)


Soms probeer je ervaringen 'vast' te houden door er woorden voor te vinden. Die woorden komen omhoog. (waar vandaan?)
Deze zin kwam zomaar een keer binnen:
Een woord is slechts een instrument, dat soms een plek ontgint, waar -in een moment van stilte- mijn ziel de ander vindt.
Ik dank alle mensen voor de hier geschreven woorden!


Wat fijn Joke dat je hier, met jouw woorden als instrument, laat weten geraakt te zijn.
Weet je van harte welkom.



Joke,hartelijk welkom.
Jouw zin: "Een woord is slechts een instrument, dat soms een plek ontgint, waar -in een moment van stilte- mijn ziel de ander vindt." raakt mij, heel mooi.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: