Bramhartigheden

Erbarme Dich twee maal

    door Bram, 14/04/2009 19:21. #33690. 12 reacties, laatste

Twee maal heb ik voorafgaand aan deze Pasen een Mattheus Passion gehoord. Voor mij geldt altijd het 'Erbarme dich' als een soort toetssteen. Neemt de zanger me mee? Weet hij of zij me te raken?
Het 'Erbarme Dich' volgt op het verraad van Petrus en de evangelist vertelt over Petrus als hij beseft dat hij meer nog dan Judas zijn beste vriend verraden heeft: 'Und er weinte bitterlich...'

De eerste die ik het 'Erbarme Dich' hoorde zingen was een nog jonge counter-tenor. En je kon alleen maar bewondering hebben voor zijn prachtige stem en de muzikaliteit van zijn voordracht. Daar heb ik oprecht van genoten. Maar aan alles kon je merken, althans meende ik zelf te merken, dat deze jongeman het gevoel dat hij bezong (nog) niet uit eigen levenservaring kende. De diepe wanhoop, het onpeilbare verdriet dat bij die passage hoort was hem kennelijk nog niet ten deel gevallen in de praktijk van zijn leven.
Je stelt zoiets welhaast onbewust vast, waarschijnlijk met de eigen gerijpte levenservaring als toetssteen.
Maar tegelijkertijd merkte ik dat ik bedacht dat het zo voor mij goed genoeg was, en er ontstond in mij zelfs een oprechte hoop dat de man met de hamer deze zo prachtig zingende jongeman zou blijven sparen. Laat maar zo, dacht ik, leef maar fijn je leven verder zoals het nu is en blijf maar genieten van de muziek zoals je dat nu doet. Geniet vooral van je mooie stem.

De tweede die ik het 'Erbarme Dich' hoorde zingen was in een uitvoering van amateurs. De vrouwelijke alt die het deze keer zong was duidelijk niet helemaal toonvast. Daar hadden nog wel wat uurtjes zangles nuttig aan besteed kunnen worden. Maar ze raakte me. Ze zong helemaal vanuit haar hart. Ze wist waarover ze zong, ongetwijfeld over haar eigen wanhoop en haar eigen verdriet. En dan houd ik het niet droog. Dan moet ik huilen, of ik wil of niet. Dat laat ik dan ook maar gewoon gebeuren. Het ontroert me zelfs nu nog terwijl ik dit schrijf.

Toch waren deze twee ervaringen voor mij even waardevol. De een om het pure genieten van de schoonheid van de stem en het muzikale talent van de zanger. De ander om de echtheid van de emotie.
Ik had ze geen van beide willen missen.


Bram, bijzonder dat je op twee verschillende manieren hierdoor geraakt werd.
Zelf heb ik er veel moeite mee, ik word er helemaal eng van en heb hem nog nooit geheel gehoord.
Er was een lezing over de Matteüs passion, die ging over de symboliek en er werden een aantal fragmenten ten gehore gebracht.
Dat vond ik heel leerzaam.
Tijdens de avondmaalsviering werden er ook fragmenten gezongen door een koor van 6 en daar werd ik verast door goed zangtalent.
Wat ik heel bijzonder vind, komt uit de musical Jezus Christ Superstar het lied van Maria Magdalena:"I don't know how to love him.


Bram en Linda, wij luisteren wel altijd graag naar zulke muziek.
Linda, wij hebben van de New London Coral The young Mathew. Die is minder zwaar en geweldig mooi.

Van hen hebben we ook The young Messiah, geweldig. Toen was Vicky Brown er nog bij en zoals zij dat zingt, untill us a son is given. Een beetje rauwe stem en zo boven alles uit.

Fijn dat je zo van muziek kan genieten, Bram. Mijn man kan ook zo ontroerd raken. Mag best hoor.

Ik heb een paar cd van Steve mc Donald, dat is Ierse muziek. Maar ik kan niks meer van hem vinden, echt jammer.

Zo vond ik in dat boek van Monségur dat stuk over Ierland zo bijzonder. Was echt nieuw voor mij.
Ja, Linda, I don't know how to love him vind ik ook mooi, hoewel de film zelf mij niet zo kon boeien.
Fijn, zo genieten.


#33690

....... und wir setzen uns mit Tränen nieder.

Mooi Bram.


Fijn Bram, de prachtige diepte-ervaring die je hier deelt.
Een duidelijk andere ervaring dan vorig jaar, zo herinner ik mij.
Je vroeg je af, zo lees ik, ' weet hij of zij mij te raken?'
Mooi dat je zó raakbaar bent, waardoor beide nuances je hebben meegenomen naar de diepere laag in jezelf.
Ik moest even denken aan een musicus die mij in een grijs verleden bij het instuderen van de Matthëus Passie zei: ' Zing alsjeblieft niet wat er staat ( noten ), maar laat de woorden en de muziek in jou geboren worden.'
Wat zou ik het graag nog eens zingen.


Mooi dat je zo geraakt bent Bram, ik ga hem nu toch eens luisteren. Ook al ben ik benieuwd naar mijn eigen ervaring daarbij.

Net als Linda vind ik Jesus Christ Superstar ook heel bijzonder. Je moet de film gezien hebben om de muziek te waarderen, sommige stukken vond ik ronduit herrie daarvoor.

The Last Supper is prachtig, waarin Judas tekeer gaat tegen Jezus, vlak voordat jij hem verraadt.
Gethsemane geeft me rillingen van onder tot boven, als Jezus zijn menselijke visie geeft op zijn lijdensweg. De tekst is waanzinnig, maar de vertolking van Ted Neilly is domweg levensecht. Wel ff je gnostische pet afzetten.


Oeps, jij = hij hierboven
Zitten ook wel naast elkaar die letters, maar toch ;-)


Dag Martijn, zelf ben ik niet zo'n filmkijkster en kan er in deze ook niets over zeggen.
Maar ik heb wel een vraag aan je.
Wat bedoel je met ff je gnostische pet af zetten?




Hoi Carla,

daarmee bedoel ik dat je deze lijdensweg zeer letterlijk moet nemen: Jezus weet dat hij gaat sterven aan het kruis, dat dat voorbedacht is door zijn Vader, en dat Judas als onschuldige pion daarbij in het complot zit.

Maar ik besef nu dat dat wellicht een loze toevoeging van mij is, in de context van de Mattheus Passion?


Met de vondst van het Judasevangelie wordt er een heel nieuw licht geworpen op rol van Judas.
In dat geval zou hij dus niet uitgevaren zijn naar Jezus.

Ik weet niet welke geschiedenis over Judas waar is. Wel hoop ik voor hem dat het Judasevangelie waar is. Dat hij geen zielepijn en spijt heeft hoeven te hebben van verraad, alhoewel de rol die hij kreeg volgens Judasevangelie ook ontzettend zwaar moet zijn geweest. Ook met de wetenschap dat het moest.
En misschien is er wel helemaal niets gebeurd met hem, heeft hij geen rol daarin gespeeld, was er een zondebok nodig en kwam er een zondebokverdediger.

De bijbel is ook niet duidelijk.
Als de mensen komen om hem gevangen te nemen deinzen ze terug. Jezus zegt dan: waarom zijt gij bang, dagelijks was ik met u in de tempel. Dus ze kenden hem wel. Dus waarom was er dan een kus nodig om hem aan te wijzen.

Ook over Judas zijn dood zijn twee verhalen. Graag maakt men gebruik dat hij zich heeft opgehangen, dan kun je zeggen, zie je wel, hij heeft spijt. Maar er staat ook geschreven dat hij vooroverviel en dat zijn ingewanden eruit kwamen. Ik weet niet wat ik me daar bij moet voorstellen, maar leuk zal het niet geweest zijn.

Tja, twee petten.



Sorry Martijn, ik begrijp je reactie niet goed.

Als ik nog even mag......
daarmee bedoel ik dat je deze lijdensweg zeer letterlijk moet nemen: Jezus weet dat hij gaat sterven aan het kruis, dat dat voorbedacht is door zijn Vader, en dat Judas als onschuldige pion daarbij in het complot zit.

Wanneer moet je het verhaal letterlijk nemen? Met de ( gnostiche ) pet op of af?
Zó ik al een pet heb. :-))

Misschien heb ik wel 10 petten en dien ik ze allemaal af te zetten, net als met die doeken, waar elders op dit forum over wordt gesproken.

Op zich vond ik het niet zo'n loze toevoeging van je. Ik vermoed dat je er zelf ook bij twijfelt, je eindigt n.l. met een vraagteken.






Hoi Carla,

ik bedoel dat de gnostiek de Bijbel niet letterlijk neemt, en in het Thomas evangelie Jezus niet is gekruisigd (laat staan gestorven).

Jesus Christ Superstar volgt de lijn van de Bijbel, oftewel de traditionele lijdensweg van Jezus.
En aangezien de Mattheus Passion het evangelie van Mattheus volgt, leek mijn toevoeging achteraf loos. Dat vraagteken was er om bevestiging te vragen ;-)

Om op die petten en doeken in te haken: ik zet hierbij dus altijd mijn christelijke pet op, waardoor ik er heilig van overtuigd (oeps) ben dat Jezus heeft bestaan, geweten heeft wat hem ging overkomen, en ook aan het kruis sterft.

En wat jou betreft: als je iets voelt jeuken op je hoofd, en je krabt maar je voelt het niet, dan zit er een pet tussen

:-B


Bedankt Martijn voor je reactie.
Weet je.......ik heb alle petten in een doosje.:-)
Misschien zelfs ook wel de meeste doeken!


Annnette # 33703, steeds wanneer jij spreekt over of iets waar is en je daarna je eigen gevoelens er naast zet, verteder je mij wat.
Je eigen kijk en voelen helpen je vast wel verder, ook al is e.e.a. niet duidelijk.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: