Bramhartigheden

Voor allemaal, maar...

    door Bram, 06/01/2010 16:49. #37581. 29 reacties, laatste

Ik kreeg de volgende reactie van Steen op mijn boek over het Evangelie van Thomas:

Ik lees in Schatgraven In Thomas. Verbaasd kwam ik er achter dat wat ik vind een naam heeft. Dat is handig want dan heb je een mooie zoekterm, en daarna (meer) woorden, meer taal.
Er is echter iets wat mij wat dwars zit.
Ik zie het grote belang van een tekst als het Evangelie van Thomas voor alle mensen, voor slimmen, dommen, gemiddelden, burgers en prinsessen, enz.
Maar het is zo compact en 'gecodeerd' dat alleen slimmerds mij de weg naar de betekenis kunnen wijzen.
De ontoegankelijkheid verbaast me dus, dat kan toch nooit de bedoeling zijn geweest. Hoe komt dat dan?
Groet,
Steen

Tot zover de reactie van Steen. Ik wil daar graag op antwoorden.

Ik ben zelf vaak verwonderd over zo'n reactie, want Steen is niet de eerste die zoiets zegt. Het is voor mij heel verrassend om zo vaak te horen dat mijn uitleg bij het evangelie van Thomas aansluit bij wat velen zelf al vonden. "Dat wist ik eigenlijk al" is welhaast een stereotiepe reactie. En dat is dan niet laatdunkend bedoeld, maar juist al positieve erkenning. Het is natuurlijk ook de essentie van de gnostiek: dat je niets iets nieuws leert, maar wakker wordt voor wat al in je is.

En nu de opmerking over de gecodeerde wijsheid in Thomas.
Laat ik eerst iets zeggen over het Nieuwe Testament. De vondst bij Nag Hammadi van een complete bibliotheek aan gnostische teksten heeft de studie van het Nieuwe Testament ingrijpend beïnvloed. En een van de buitengewoon interessante conclusies is dat de eerste volgelingen van Jezus alleen beschikten over verzamelingen van losse uitspraken, precies zoals in Thomas. Pas later, enkele generaties na Jezus zijn daar de verhalen aan toegevoegd door zijn volgelingen. Een van hen was Markus. Hij was de eerste die een biografie over Jezus schreef. We weten nu dat Mattheus en Lucas op de biografie van Markus voortborduren, die zelfs grotendeels overnemen. Maar er bleken in die Nag Hammadi-geschriften vele andere verhalen te bestaan over Jezus, met een geheel andere strekking. En we weten ook dat Markus en de andere evangelisten voor hun biografie over Jezus ongegeneerd gebruik maakten van zogenaamde "heidense" verhalen. De biografie van Jezus in het Nieuwe Testament heeft de vorm en is ook naar de inhoud een standaard heldenverhaal uit de klassieke oudheid.
De geboorte van Jezus in Bethlehem is bijvoorbeeld ontleend aan de verhalen over de Perzische god Mithras. De "onbevlekte ontvangenis" van Maria is een veel voorkomend verhaalselement, en wordt met name verteld over Isis en de geboorte van haar zoon Horus. Er bestonden zelfs al verhalen over godenzonen die gekruisigd werden en na drie dagen weer opstonden uit de dood. De levensgeschiedenis van Jezus in het Nieuwe Testament bestaat bij nader inzien grotendeels uit reeds eerder bestaande verhaalselementen.
Maar blijft er dan nog iets origineels over? Iets wat we authentiek aan Jezus kunnen toeschrijven? Jawel, dat is zeker het geval.
Juist het evangelie van Thomas heeft opnieuw de aandacht gevestigd op de uitspraken van Jezus in Mattheüs en Lucas, bijvoorbeeld de zaligsprekingen. Ongeveer de helft van Thomas vind je ook daar.
En nu groeit er een consensus onder degenen die zich bezighouden met de ontstaansgeschiedenis van het christendom, namelijk dat de verzameling uitspraken uit Thomas en uit het Nieuwe Testament de oudste en meest authentieke bron vormen over de leer van Jezus, en dat we de verhaalselementen uit het Nieuwe Testament als later toegevoegde kaders moeten zien met de bedoeling, niet om geschiedenis te schrijven, maar om aan Jezus en specifieke betekenis toe te kennen. De verhalen zijn interpretaties, het is theologie. Zo wil Mattheüs bijvoorbeeld ''bewijzen'' dat Jezus de Messias is die in het Oude Testament wordt voorspeld. Johannes maakt Jezus van mens tot God.
Wat blijft er dan over als we de verhalen en de theologie schrappen?
Wat rest is Thomas en de gelijksoortige uitspraken van Jezus in Mattheüs en Lucas en nog een paar in Johannes.

En nu iets over die uitspraken zelf. Je moet bedenken dat er in de tijd van Jezus maar heel weinig mensen waren die konden lezen en schrijven. We weten bijvoorbeeld van Paulus dat hij zijn brieven dicteerde aan een schrijver. Paulus kon waarschijnlijk zelf niet eens lezen en schrijven. En zelfs zijn schrijvers beheersten hun taal niet allemaal vlekkeloos. En dat is een belangrijk gegeven voor het verstaan van het spirituele leven in die tijd. Want dat betekent dat spiritueel onderricht over de leer van Jezus in die tijd geen "schriftlezing met preek" was, maar bovenal mondelinge overdracht van leermeester op leerling.
Mondeling onderricht heeft een heel ander karakter dan schriftlezing met preek. Om te beginnen is de leermeester zelf van belang. Hij moet zelf uit zijn eigen hart spreken. Hij moet als het ware de kern van de leer in zichzelf zoeken en vooral daaruit onderrichten.
Bij dat soort onderricht hebben de gezegdes van Jezus, zoals uit Thomas en uit Mattheüs en Lucas, een belangrijke functie. Ze bevatten de kern van de leer en ze zijn goed uit het hoofd te leren. De leermeester moet die uitleggen vanuit zijn eigen begrip van die kern. De leermeester moet de uitspraken tot leven wekken vanuit zijn eigen spirituele beleving.
Dat was voor een deel ook een aloude Joodse traditie. Je vindt iets dergelijks al in het boek Spreuken van het Oude Testament, zogenaamd van Salomo. Maar ook in de tijd van Jezus had je in het Jodendom zulke verzamelingen korte, soms mysterieuze uitspraken, "mashals" genaamd.
En iets soortgelijks vindt je ook in de koans van het boeddhisme. Ook daar gaat het niet om de intellectuele betekenis, maar om het doorbrekend inzicht dat eerst in de leerling nog onbewust en verborgen was.
In zekere zin bevestigt Steen's eigen reactie op mijn boek over Thomas die traditie. Hij heeft niet in de allereerste plaats iets nieuws geleerd, maar hij is, zoals hij schrijft, door dat boek bevestigd in zijn eigen weten.
En dat is de essentie van gnostisch onderricht.
Het is voor mij verrassend en bemoedigend door de reactie van Steen en anderen te horen dat ik kennelijk op mijn manier ook in die traditie sta.



Dag Bram,

Is er al enig vooruitzicht op wanneer je volgende boek uitgegeven wordt?

Hartelijke groet,Gea.


Dag Gea, ook ik wacht er vol verwachting op. Via Google las ik dat het nieuwe boek: Schatgraven in het Nieuwe Testament, rond 21 Juni wordt verwacht. Hr. gr.


Dat is al snel zeg!
Dankjewel Carla!


Ik heb het idee dat Bram een aantal goede secretaresses voor zich aan het werk heeft. ;=)
Daar is natuurlijk niets mis mee.
Eigenlijk wil ik hiermee zeggen dat ik Bram mis.
En ook daar is niets mis mee.

Daarom een hartelijke groet aan een ieder die nog steeds haar of zijn steentje bijdraagt aan dit forum.

Steeds als ik door Zuid-Frankrijk rijd over de A61 zie ik bij een Afrit vlak bij Carcassonne (Katharen land) een bord met "Bram" staan. Daar word ik blij van, mag je best weten Bram, maar ook zie ik graag je naam nog eens staan onder een inspirerend stukje (bv Bramhartigheden) op dit Forum.
Daar is toch niets mis mee?

ps. Ik kijk ook uit naar "Schatgraven in het Nieuwe Testament" en daar is .........
ik stop, mijn verhaal begint eentonig te worden.







Hallo Wim, leuk je weer te lezen, en weet je eerlijk gezegd mis ik Bram de laatste tijd ook.
Groetjes,
Linda.



Ook ik zit in de 'mis-fase' Wim en Linda.
Het vooruitzicht op rond 21 juni geeft me dan ook vleugeltjes:)
En de Bramhartigheden zullen vanzelf wel weer volgen, dat hoop ik van harte.
Wim, vlak je eigen stukjes niet uit. Ook deze zijn inspirerend!


ook ik kom weer eens binnengevlogen in de hoop wat inspirerende woorden, woorden van herkenning of zelfs woorden die helpen iets in mij of de wereld om me heen bloot te leggen, te vinden.

Ik mis Bram, maar ik mis jullie net zo goed, ook.
Er waren aardig wat spannende draadjes, die een spiegel , vuurtoren of stapsteen funktie hadden voor mij..




Voor Lies, Gea, Linda, Wim en wie dit leest.

Ter inspiratie een gedicht welke ik zojuist las in het nieuwe boek:'Ik geloof het wel'.
( Een briefwisseling tussen Annemiek Schrijver en Hein Stufkens)

Een man had twee zonen:

Hij heeft het vaderhuis nog nooit verlaten,
deed alles wat er van hem werd verwacht,
genoot niet van het leven of met mate,
heeft blind gehoorzaamd, enkel plicht betracht.
Die ander kon het nergens rooien
want hem riep steeds een volgend avontuur.
Hij at met zwijnen, sliep bij lichtekooien.
Hartstocht dreef hem, heimwee, heilig vuur.

Mij werden beiden op den duur vertrouwd
alsof ze twee van mijn gezichten tonen.
Ik heb om hen geleden en gerouwd,
maar leer ze nu omarmen als mijn zonen.

Hein Stufkens, naar Lucas 15, 11-32

Met een warme groet van mij,
Carla.



Inderdaad Carla, heel inspirerend.
Twee zonen, twee levens, twee gezichten en twee handen.(kom ik zo op terug)
Voor mij veel stof om over na te denken.

Het bracht me bij het boek van Henri Nouwen "Eindelijk Thuis", gedachten bij Rembrandts "De terugkeer van de verloren zoon"
Nouwen heeft dagen voor het originele schilderij in de Hermitage te Stalingrad gezeten en later zijn gedachten in een boek verwerkt.
Hij beschrijft 'de jongste zoon', de oudste zoon' en 'de vader'.
Wat mij daar het meest van is bijgebleven dat Rembrandt de vader heeft geschilderd met twee verschillende handen, die de vader op de schouders neerlegt als de jongste zoon bij hem terugkeert.
Twee handen, een hand van een vrouw en van een man.
Wat een prachtig beeld heeft Rembrandt hier voor ons geschapen.
De vader, het beeld van de Schepper, Bron van ZIJN, afgebeeld als man en vrouw in één. Misschien mag ik wel zeggen, als vader en moeder.
Wat een welkom!
Wie zou zich hier niet thuis voelen?

Ik hoop dat dit stukje jouw warme groet heeft beantwoord en ook mag inspireren Carla.


Hallo Carla,
Bedankt voor het gedicht, ik heb een keer een hele mooie preek gehoord over de verloren zoon, toen werden alle personages apart behandelt.
De eerste zoon heeft wat de andere wil en wil zelf eigenlijk misschien juist dat wat de andere doet maar niet durft.

Wim, mooi jouw beschrijving van het schilderij en de verschillende handen.
om hier nog even op door te gaan, wat links is in het algemeen niet goed.
In de Bijbel wordt gesproken over Gods rechter en linker kant.
De rechterkant van God is goed de linkerkant meestal niet genoemd of een definitie van kwaad.

Volgens de Kabala( joodse mystieke uitleg), zijn de Israëlieten sinds de val van de tempel, op zoek naar die vrouwelijke kant van God die ondergronds is gegaan, in de Thora of Bijbel is er maar weinig te vinden over die vrouwelijke kant en er worden ingewikkelde methodes toegepast om te achterhalen wat het nou precies is.

Jezus zegt dat Hij de alfa en omega is, maar ik kende alleen de uitleg begin en einde.
Mijn gedachten zijn echter dat alfa staat voor het mannelijke of het verstand en de omega voor het vrouwelijke of gevoel.
Als God/ Jezus dan het mannelijke en vrouwelijk één heeft gemaakt zijn verstand en gevoel evenredig vertegenwoordigt en dat zou dus uitgebeeld kunnen worden door zowel een mannelijke als vrouwelijke hand.



Wat bij mij op de voorgrond treedt bij het lezen is de aanwezigheid van vader in de rest van het verhaal.
Vader laat zijn zoon zijn gang gaan in zijn zoektocht naar...?
Misschien wetende dat er toch wel gebeurt wat er gebeuren moet.

Dank je wel Carla-lief:)


Mooi jullie reacties. Fijn te merken dat het stof ter overdenking blijkt te zijn. Evenals de aanreiking van Wim over de wonderlijke wijze van schilderen door Rembrandt. beseffende dat dit gebeurde tussen 1665 en 1667. Tegen het einde van zijn leven. En pas nadat hij door diepe dalen heeft moeten gaan. Zelf verloor hij zijn zoon, vervolgens zijn oudste dochter en daarna zijn vrouw. En daar bleef het niet bij. Rembrandt heeft het schilderij pas kunnen schilderen toen hij alles kwijt was.

En Henri Nouwen, wiens leven ik volgde toen hij nog leefde en nog, via zijn vele boeken, heeft gedurende drie dagen in de Hermitage gezeten, vóór het schilderij. Hij heeft zich vereenzelvigd met alle figuren.
En er heel veel moois over geschreven.

Wonderschoon dat Rembrand de Vader heeft afgebeeld met een vrouwen- en een mannenhand. Wat zal de man bewogen zijn geweest dit zó te doen.

Ik ben er al jaren door geboeid en de ingelijste poster hangt al vele jaren boven mijn eetkamertafel.

Zelf heb ik niet zo'n behoefte om het uit te kristaliseren. De verwondering en diepgang is mij genoeg.

Laat het maar binnen komen, landen in de ziel. Komende bij de vraag: " Carla, ben jij thuis? " En als ik thuis ben, de ander te kunnen zeggen: " Wat ben ik blij dat je er bent ". Kom laten we feest vieren.

Gossie......en dit allemaal n.a.v. een enkel woord van Hein Stufkens.
Lieve mensen, fijn om elkaar weer even te mogen zeggen blij te zijn dat je er bent.

Heb het goed.


"De verwondering en diepgang is mij genoeg."
Helemaal mee eens Carla en je uitnodiging neem ik graag aan!

Fijne zondag.


Dag Linda, Rembrandt had geen ingewikkelde methodes nodig zoals de kabbala maar luisterde naar zijn hart en liet de wereld zien waar de vrouwelijke kant van God is.
Heel dicht bij en niet ondergronds.

Rechts, links, goed en slecht en ga zo maar door, dualiteit dus.
"Het slechten van dualiteit maakt alles nieuw" zegt Bram in zijn uitleg bij Logion 22.
Uiteindelijk komen we uit bij de twee één maken, zoals je ook aangeeft.
Maar de twee handen blijven, hoe je het ook wendt of keert, een prachtig beeld dat ik een veilig plekje heb gegeven.
En Linda, weet dat op het schilderij de rechterhand de hand van een vrouw is.
Een goed gevoel, vind je niet?
Fijne zondag en een hartelijke groet.


Hallo Wim, ik had gisteren al gegoogled om een afbeelding van het schilderij te zien en dat de rechterhand de vrouwelijk was viel mij ook meteen op.
Tja soms 'weten' mensen een werkelijkheid die voorbij het verstand gaat.


Hè fijn de berichten zijn weer te lezen!
Thnx!


Goedenmorgen Nij, ik heb ook weer beeld!
Bedankt Bram!



:-) Even allen een warme groet brengen.



Die warme groet beantwoord ik graag Trudy!
Fijn, zo'n teken van leven.

Soms denk ik weleens, zitten we niet allemaal op elkaar te wachten hier?
Iets delen met elkaar is toch ook ontvangen.
Dus ................ waar wachten we op.

Fijn weekend allemaal


Inderdaad, fijn Trudy je teken van leven, middels een warme groet.
Welke ik ook graag beantwoord.

Ik begrijp de gedachtengang van Wim volkomen.
Merk tegelijk dat er iets wordt gemist. Kontakt, uitwisseling, virtuele ontmoeting, delen, geven, ontvangen......noem het!!

Toch ook zijn de mogelijkheden, spijtig genoeg, beperkter dan voorheen.
Eigenlijk zijn we ook hier, in dit draadje, off-topic.
Het zijn nu postings, hangend aan een Bramhartigheid.

In feite kan je alleen maar reageren op één van de logions of op een Bramhartigheid.

Waar wachten we op.......zo vraag je Wim.
Misschien wel op de ruimte om weer een eigen onderwerp in te kunnen brengen. Of.......op een Herberg, waar de deuren naar het zonovergoten terras weer open kunnen......

Ter lering en de vermaak.;-)

Een vreugdevol week-end, voor elke tochtgenoot.





Hallo Allemaal,

Had ik eerder in een reactie geschreven dat ik Bram mis, ik mis jullie ook.
Er is denk ik genoeg te delen en te ontvangen, maar als de mogelijkheid er niet is, gaat het wat moeilijk.

Een van mijn 'uitspraken' is beperkingen zijn ongekende mogelijkheden, of iets anders verwoord vertrouw erop er zijn altijd kansen en mogelijkheden.
Tja Misschien kunnen we samen kansen en mogelijkheden creëren, om toch weer een stukje met elkaar op pad te kunnen.

Een warme en zonnige groet, voor ieder die mij hier leest.



Hallo Allen,

Op dit moment geniet ik de 'stilte'.
Voor mij kwam de keuze van Bram om een 'einde' te maken aan de vele woorden op een goed moment.

Ik wens jullie rust en stilte toe.

Liefs Trudy :-)


Wat een herkenning Trudy!

Zoals de Prediker zegt:

Alles heeft zijn tijd

Voor alles wat gebeurt is er een uur,
een tijd voor alles wat er is onder de hemel.
Er is een tijd om te baren
en een tijd om te sterven,
een tijd om te planten
en een tijd om te rooien.
Er is een tijd om te doden
en een tijd om te helen,
een tijd om af te breken
en een tijd om op te bouwen.
Er is een tijd om te huilen
en een tijd om te lachen,
een tijd om te rouwen
en een tijd om te dansen.
Er is een tijd om te ontvlammen
en een tijd om te verkillen,
een tijd om te omhelzen
en een tijd om af te weren.
Er is een tijd om te zoeken
en een tijd om te verliezen,
een tijd om te bewaren
en een tijd om weg te gooien.
Er is een tijd om te scheuren
en een tijd om te herstellen,
een tijd om te zwijgen
en een tijd om te spreken.
Er is een tijd om lief te hebben
en een tijd om te haten.
Er is een tijd voor oorlog
en er is een tijd voor vrede.

een hartelijke groet aan een ieder.


missen is ok
het maakt je bewust dat iets wat je waardeerde er niet meer is.
en dat maakt triest omdat het er niet meer is en warm van binnen omdat het iets moois was.

ik heb het 'einde' dat bram aan dewoorden maakte niet als goed of slecht ervaren, het is er gewoon, en dat wat ik hier vond is overal, moet alleen beter luisteren, kijken, wakker worden..

niet weer in slaap laten sussen door de woorden van deze site..

maar ik mis ze toch
,
net als die gevoelens toen ik voor de allereerste keer verliefd werd, of toen mijn kleine meisje nog een baby was en uit mijn borst dronk ..en als ik daarin blijf hangen zie ik niet hoe een mooie 14 jarige meid is geworden...

trouwens kent iemande het lied van stef bos over de prediker; alles is niets ..prachtig


Lies, met missen is niets mis, net als elk gevoel dat je hebt of kent.

Juist ook door het gemis, creëer je mogelijkheden om het te vullen, met wat anders misschien op den duur zelf groter.

Over dat kind aan de borst, mooi hè, bijna 16 jaar geleden en hij heeft nu een vriendin en weet je wat heel bijzonder is, zij heeft de uitstraling, die mijn zoon net na de geboorte had.

Trouwens het lied turn, turn, turn gaat ook over Prediker.


#37721Lies@trouwens kent iemande het lied van stef bos over de prediker; alles is niets ..prachtig

Ik kende het lied van Stef Bos niet Lies en heb het opgezocht. Inderdaad een prachtig lied!

Lied van Prediker

Ik heb de wereld gezien
In het licht van de liefde
En in de schaduw van de haat

Er zijn altijd twee kanten
Ware woorden zijn niet mooi
Mooie woorden zijn niet waar

En alles beweegt zolang als het leeft
Zoals een rivier die stroomt naar de zee

Wij zijn een deel
Van een groter geheel
Wij vallen als bladeren
En de wind neemt ons mee

Er is een tijd van verliezen
Er is een tijd van vertrouwen
Er is een tijd van verlangen
Er is een tijd van vergeten
Er is een tijd van vergeven
Er is een tijd voor alles
En alles is lucht

Groei naar het licht
En klim langs de stralen naar de hemel omhoog

Hou je niet vast aan dat wat voorbij is
En laat alles los wat spookt in je hoofd

Want het licht in je ogen verdwijnt met de tijd
Zoals de zon in de verte aan het eind van de dag

Maar alles verandert en
Beweegt in een cirkel
Keert terug naar de bron
En wordt wat het was

Er is een tijd van verliezen
Er is een tijd van vertrouwen
Er is een tijd van verlangen
Er is een tijd van vergeten
Er is een tijd van vergeven
Er is een tijd voor alles

En alles is lucht
En alles is leegte
En alles is zinloos
En alles is leven
Alles heeft waarde
En alles is iets
Alles is alles
En alles is niets

Er is een tijd van verliezen
Er is een tijd van vertrouwen
Er is een tijd van verlangen
Er is een tijd van vergeten
Er is een tijd van vergeven
Er is een tijd voor alles
En alles is lucht





dank je nij


voor het opschrijven van de tekst...


#37720

Dank je Nij, inderdaad zo ervaar ik het 'gemis'.
Als het er IS dan is het er, is HET er niet dan is het er niet.
Zoiets.....

:-)


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: