Bramhartigheden

Emotionele openheid

    door Bram, 19/09/2010 11:32. #38715. 60 reacties, laatste

Emoties zijn belangrijk. Ze verschaffen je informatie over jezelf en de wereld, en vooral over de kwaliteit van je bestaan. Emoties zijn boodschappers.

Emotionele openheid ontstaat door het vermogen tot oordeelloos waarnemen van je emoties, hoe die ook zijn. Dat is behoorlijk lastig, want het oordelen over emoties zit bij de meeste mensen diep ingebakken in hun gewoontepatronen, en verbonden met allerlei taboes en zogenaamd wenselijk en onwenselijk gedrag.
Emotionele openheid gaat niet over het hebben van de 'juiste' gevoelens, en ook niet over het vermijden van 'verkeerde'. Integendeel, want er zijn geen goede of verkeerde emoties en gevoelens. Emoties en gevoelens zijn gewoon wat ze zijn. Ze dienen zich ongevraagd aan, net zoals het weer.

Hoe moet je daar dan mee omgaan?
Als je bereid en in staat bent de toestand van je gemoed oordeelloos te bezien, vanuit de positie van de innerlijke getuige, ontsluit zich een enorme innerlijke ruimte, die ervaren kan worden als een verrukkelijke vrijheid. Dan ben je in een andere dimensie van het bestaan aangekomen.
Vanuit die innerlijke vrijheid kun je kiezen of je een emotie of een gevoel wel of niet tot uiting brengt, dus deel van je gedrag maakt. Daar gaat het om. Dat is wat te leren valt.
Je kunt bijvoorbeeld verliefd zijn. Dat is niet in zichzelf goed of kwaad.
Je kunt bijvoorbeeld jaloers zijn. Dat is niet in zichzelf goed of kwaad.
Je kunt bijvoorbeeld boos zijn. Dat is niet in zichzelf goed of kwaad.
Het gaat erom dat je die toestand van je gemoed eerst in alle openheid durft waar te nemen en te erkennen, welke die ook zij. Alleen als je zo oordeelloos naar de toestand van je gemoed kunt kijken, ontstaat de vrijheid om te besluiten of je daar wel of niet iets mee doet.
Emotionele openheid betekent dus enerzijds dat je de gesteldheid van je gemoed oordeelloos kunt waarnemen, en anderzijds dat je in vrijheid kunt besluiten of je daar wel of niet naar handelt.
Emotionele openheid is dus niet het ongeremd uiten van alle emoties, zoals nog wel eens gedacht wordt. De kans is zelfs dat je daardoor een slaaf wordt van elke luim die zich toevalligerwijs aandient.
Geen enkele emotie geeft je ergens recht op. Je kunt dus niet zeggen: ik voel dat zus of zo, dus heb ik hier of daar recht op. Dat heet gewoon dwingelandij.

Er bestaat veel emotionele censuur. Dat betekent dat op bepaalde emoties een taboe berust. Zo'n taboe behoort vaak bij een ideaalbeeld van de mens. Als je 'verlicht' bent hoor je bijvoorbeeld geen boosheid te ervaren. Maar als een emotie om wat voor reden niet erkend wordt, niet respectvol ervaren, en onderdrukt wordt, gaat die emotie onderhuids woekeren. Zo'n onderdrukte emotie wordt giftig en steekt voortdurend zijn kop op, vaak zelfs op zeer ongelegen momenten.
Er is ook emotionele dwang. Ook die hoort bij een ideaalbeeld van de mens. Als je een ‘christen’ bent hoor je bijvoorbeeld alleen nog maar liefde te ervaren. Je kunt dan op een verplichte manier almaar liefdevol doen. Maar dat is geen liefde. Dat is doen alsof. En ook doen alsof kan giftig worden. Onechte liefde als emotionele dwang zal vroeg of laat bruut ontmaskerd worden door de echte verdrongen emoties.
Wat echt is zal voortdurend het onechte verstoren, omdat het aandacht vraagt, vraagt respectvol erkend te worden.

Spirituele groei betekent dus niet het aanleren van de juiste emoties en het afleren of transformeren van de onjuiste. Want er zijn geen juiste en onjuiste emoties. Spirituele groei houdt wat emoties betreft in dat je leert er vanuit innerlijke vrijheid naar te kijken. Vanuit die vrijheid kun je besluiten wat je er mee doet. Alle emoties mogen er zijn, mogen ongecensureerd ervaren worden, maar jij besluit welk gedrag je er aan verbindt. Dat is de vrijheid die het resultaat kan zijn van spirituele groei.

Het spirituele doel van emotionele openheid is niet alleen dat je kunt ontdekken dat er allerlei oppervlakkige emoties zijn die er niet zo toe doen, maar vooral ook dat er diepere lagen van emotionele bewogenheid in jou schuilen die tot de grond van je bestaan behoren, die uitingen zijn van je ware zelf, en die je manen tot een existentieel antwoord.

Logions over emotionele openheid vind je hier.


Bram ik voel me momenteel gefrustreerd om eigenlijk één reden die meerdere ingangen blijkt te hebben en weet nog niet hoe ik hiermee om kan gaan (niet met de frustratie maar met het probleem).
Het probleem speelde in het vroege voorjaar, één iemand werd geadviseerd om maar niet mee te gaan met de groep dit jaar, nou ja geadviseerd is eigenlijk niet het juiste woord.
Ik ben voor die persoon in de bres gesprongen het mocht niet baten, maar wel de garantie dat voor volgend jaar zij als eerste op die lijst staat.
Ben ik vanochtend in de kerk, krijg ik te horen van iemand anders dat het de vraag is of het verstandig is om die persoon volgend jaar mee te nemen en dat ze dat ook duidelijk gaat maken.
Ik weet ook wel komt tijd komt raad, maar ik ben nu vooral gefrustreerd omdat het probleem eigenlijk achter ons lag en besproken is, ook al was het resultaat anders dan verwacht, en het nu in andere vorm weer opspeelt.


@38716
Het spijt me Linda, maar ik vrees dat je zelf je eigen antwoorden op je eigen problemen zult moeten geven.


Die antwoorden komen heus wel wanneer de tijd er rijp voor is, ben ik van overtuigd.
Toch is het een vervelend iets dat iets wat afgehandeld leek,op een andere manier weer de kop op steek.


Alle begrip Linda, dat je het vervelend vind.

In de door jou geschetste situatie blijkt dat e.e.a. in jouw optiek was afgehandeld.
Nu blijkt dat een ander daar anders over denkt en zij e.e.a. nogmaals in vraag gaat stellen.

Ik ken de situatie verder niet en dat hoeft ook niet.
Voor jou lijkt het me nu belangrijk om niet in je frustratie te blijven 'hangen'. Maar vanuit je eigen bewogenheid, wat je al eerder deed, te blijven reageren.


Carla, dat is het probleem als de situatie eist dat ik er weer voor vecht ga ik ervoor, echter ik had het losgelaten en de persoon om wie het ging ook en derde partij heeft me geboden het er niet mee over te hebben, omdat het anders consequenties voor anderen zou hebben.
Nu komt het via een andere ingang weer ter sprake en heb dus eigenlijk het gevoel dat hier een impasse is.
Er zijn verschillende belangen in het spel en ik weet niet meer waar hier nu het 'hoogste' belang ligt.


Linda, ik denk dat het geen nut heeft om als buitenstaander in een naar jouw idee complexe situatie met je mee te blijven denken.

Blijf trouw aan jezelf. En zie het met mildheid aan.


Carla, ik verwacht ook geen oplossingen van anderen, het is in ieder geval fijn dat ik gehoord ben.
Ik weet nu dat mijn frustratie komt omdat 'mijn gevoel' van rechtvaardigheid en idee over Christen zijn op een bepaalde manier er niet mogen zijn en dat ik in wezen en de andere partij gechanteerd wordt.
Ja en ik 'moet' niet voor chantage zwichten, maar weet niet hoe verder, maar dat komt wel.
In iedere geval bedankt voor je reflectie.


Over de 'leegte':

De dertig spaken verenigen zich in de naaf..
Van de naaf, -de leegte- hangt het gebruik van het wiel af.
Men kneedt de leem tot vaten..
van de leegte hangt het gebruik van het vat af.
Men hakt deuren en vensters uit om een huis te maken..
Van de leegte hangt he gebruik van het huis af.
Daarom, wat er is.., is prettig om te hebben..,
Maar van wat er niet is maken we gebruik.

Lao Tse over leegte,
(hoofdstuk 11 Tao te Tjing)


Dag Leo, dank voor dit citaat van Lao Tse. Het mooie ervan vind ik dat de leegte de werkzaamheid bewerkstelligt: "Men kneedt de leem tot vaten - van de leegte hangt het gebruik van het vat af."
Dat doet me denken aan de hierboven beschreven houding van de innerlijke getuige, die 'leeg' naar de emoties kijkt en vervolgens vanuit die leegte het handelen bepaalt.
Zie ook logion 97.


Ja Bram, die innerlijke getuige ben je in wezen zelf, wanneer je oordeelloos (leeg)
naar je emoties kunt kijken.


Logions over emotionele openheid in het evangelie van Thomaas vind je hier.

Overigens kun je ook andere thema's opzoeken door op de website www.thomasevangelie.info in de rechterkolom te klikken op 'Zoek op thema'.


#38757

Mooi!! Dank je, Leo.


Ik wil graag nog iets kwijt over emotionele openheid. Als kind was ik, zoals zo veel kinderen, emotioneel heel open. Hier werd ik behoorlijk in gecorrigeerd door mijn omgeving. Niet zozeer wanneer de lach en de blijheid er zomaar was, maar wel wanneer er zomaar tranen waren. Niet goed! Ik begon zelf ook bijna te geloven dat er altijd een reden voor de droefheid of de tranen moest zijn, dus ging ik dat bedenken en kregen personen of situaties de schuld. Heel vervelend, want lang niet altijd was er een aanwijsbare oorzaak!
Toen ik in de puberteit kwam en het begrip "manisch-depressief" leerde kennen, maakte ik me zorgen dat ik misschien wel daaraan leed....
Inmiddels begrijp ik, ook door de cursus Gnostiek van Bram, dat het meer gaat om 'emotionele openheid'. Het geeft me zoveel rust.... Ik onderzoek wel altijd of er wellicht een dieper gevoel aan ten grondslag ligt waar ik naar kan luisteren en soms is dat ook zo. Als ik het herken kan ik de ruimte ervaren die dat brengt in mijn lichaam. En soms is het gewoon als het weer: vandaag regent het en morgen niet. Gelukkig is mijn gezin er aan gewend dat er soms zomaar tranen zijn. Ook kennen zij dat gelukkig van zichzelf, vooral dochterlief kent ook de lach en de traan! En de mannen zijn weer wat meer thuis in andere emoties en ook dat gaat allemaal weer voorbij.


Ja Leo,Ik kan me heel erg vinden in de door jou geplaatste tekst van Leo Tse (haha).

Het is jammer dat ontzettend veel oude wijsheden van oude culturen en beschavingen door onze moderne samenleving zijn toegedekt.De mens verliest zich in gespannenheid,in overspannenheid,in uitputtende "ratraces",
teneinde deze waanzinnige wereldwijde kermis te kunnen weerstaan.


Harry, je zegt: " De mens verliest zich in gespannenheid,in overspannenheid,in uitputtende "ratraces",
teneinde deze waanzinnige wereldwijde kermis te kunnen weerstaan."

Zelf herken ik mij niet in ' de mens.'

Zou je ook een keuze hebben om niet opgenomen te worden in het rijtje van 'de mens'?

Zelf denk ik dat veel van de oude wijsheden niet door de moderne samenleving zijn toegedekt, maar door het ' enige ware woord ' uit de Bijbel te willen verspreiden.

Of te menen dat de eigen cultuur/beschaving beter is dan de andere.






@Harry:
'De mens verliest zich in gespannenheid,in overspannenheid,in uitputtende "ratraces", teneinde deze waanzinnige wereldwijde kermis te kunnen weerstaan.'

Ik vind dit juist wel heel treffend gezegd Harry!
Want als je om je heen kijkt en ziet hoe 'men' - (..niet iedereen natuurlijk Carla, ..wij niet.. :) - elkander tracht te overtroeven op allerlei gebied... zoals industie, techniek, bewapening,( kernwapens) maar ook vaak op het werk ambitieus gestreefd wordt de ander (collega's) niets ontziend te overtreffen, wat dan weer tot overspannendheid leidt... dat is niet te ontkennen.
Ik heb dat ooit ook aan den lijve ondervonden ..en dat is deste pijnlijker als je zelf niet zo'n 'ratracer' bent.
Waarschijnlijk Harry, herken jij dat ook wel in je werk..

Leo Tse
:-)




@Want als je om je heen kijkt en ziet hoe 'men' - (..niet iedereen natuurlijk Carla, ..wij niet.. :) -

Schitterend je humor tussen de regels door Leo Tse :-))


Harry, er is een wezenlijk verschil tussen de volgende twee zinnen.
De ene is van Lao Tse:
"Maar van wat er niet is maken we gebruik. "
De andere zin is van jou:
"De mens verliest zich in gespannenheid....enz."

Lao Tse bedoelt mijns inziens dat alles wat we als mens doen een schepping is vanuit een gegeven leegte. Die leegte is iets moois, namelijk een vrije ruimte van waaruit we vorm en inhoud geven aan het leven.
Die leegte zou je ook vrijheid kunnen noemen.
Ik vind het een opbeurende zienswijze die kansen schept voor "we".
Je noemt het een oude wijsheid. Dat is enerzijds waar, maar het mooie ervan vind ik ook dat die nog steeds geldig is. Voor mij geldt die als een tijdloze, eeuwige wijsheid.

Nu denk ik, dat je bij het lezen van zo'n tekst jezelf zou kunnen afvragen "Wat kan ik er mee?"
Je kunt natuurlijk ook om je heen kijken (daarbij Carla geheel over het hoofd ziend, ha, ha) en menen dat "De mens verliest zich etc...."
Mijn vraag is: wat schiet je daar zelf mee op?

Los daarvan is het een denkvorm die me niet zo aanspreekt. De manier van kijken zoals je die hier weergaf, ziet mensen in collectiviteiten. Die manier van kijken leidt maar al te makkelijk tot akelige uitwassen, omdat het mensen per groep beoordeelt, ook al weet ik zeker dat ik me daar bij jou geen zorgen over hoef te maken. Toch geldt daarbij, en ik hoop ook voor jou, de lijfspreuk van Spinoza "caute", dat is: wees waakzaam.
Zie ook logion 39: "Wees waakzaam als de slangen en zuiver als de duiven".

Ik heb niets met denken in termen van 'men' zelfs niet met het voorbehoud dat Leo maakt. Ik kijk liever naar individuen als unieke en eenmalige wezens en streef er in mijn werk naar hun de kansen en mogelijkheden te laten zien als eenling volgens Thomas en zoals weergegeven in de tekst van Lao Tse, waarbij ik bewust probeer voorbij te kijken aan hun eventueel lidmaatschap van een collectiviteit.
Dat betekent wel dat je de focus van je aandacht verplaatst, van de gewoonte in termen te denken van 'de mens' of 'men' waarbij je zelf buiten schot blijft, naar een meer nieuwsgierige, open en raakbare houding van 'jij en ik'.
Die laatste houding lijkt me overigens juist heel goed bij jou passen, Harry. Ik heb zelfs de indruk dat juist die open houding voor jou welhaast natuurlijk is.


Bram,eigenlijk ben ik gewoon boos en in het kader van emotionele openheid heb ik lange tijd nuchter naar mijn boosheid gekeken en uiteindelijk besloten er iets mee te doen.

Ik ben doelbewust open op dit forum.Wat is het doel?Ook bij andere forumleden openheid aan te boren.Juist een houding waarbij ik zelf buiten schot blijf spreekt mij niet aan.Ik stel mij dan ook raakbaar op.Naar mijn mening valt daar niets aan af te dingen.Ik loop op dit forum welhaast in mijn blote kont en er kan naar hartelust op mij worden geschoten.Ik sta dus midden in het schootsveld.

Wel overweeg ik sterk om maar weer gewoon een broek aan te trekken aangezien het toch wel eens pijn doet om maar steeds geraakt te worden.Vooral door mensen die zelf niet zichtbaar zijn en vanachter de coulissen op mij schieten.

Ik ben me heel scherp bewust van de begrippen collectief en individueel.Ook bij mij staat Individualiteit voorop.Ik neem de vrijheid mezelf te kenschetsen als zelfstandig denker.En over het algemeen ben ik ook wars van collectiviteiten.Tenzij er collectief een doel wordt nagestreeft dat ik persoonlijk als zinvol ervaar.

Wanneer ik dan in een algemene verteltrant eens een veralgemenisering laat vallen doe ik dat niet om mensen te raken die nou net weer buiten het "algemene" vallen.Het is meer een "verhaalflow".Niets meer en niets minder eigenlijk.Ik wil niemand laten opveren door iets te veralgemeniseren.

Wat me wel opvalt is dat wanneer zo'n generalisatie wordt uitgesproken in een negatieve context de wereld te klein is,terwijl wanneer er sprake is van een positieve boodschap, er geen vuiltje aan de lucht is.

Wanneer ik te horen krijg: Alle treinmachinisten zijn sukkels,dan denk ik @#%^&***!Wanneer ik daarentegen te horen krijg:Alle treinmachinisten hebben een grote tegenwoordigheid van geest,dan denk ik mwah biertje?

Wat doen de volgende generalisaties met je?

1. Alle mensen zijn scheppend.
2. Alle mensen zijn dom.

Groot verschil niet?

De focus van mijn aandacht is in training.En niet meer in het beginstadium mag ik wel zeggen.Mijn interne zoomlens heeft al een aardig groot bereik.Van micro tot macro.Mijn zintuigen zijn rete-scherp en hetgeen ik er mee opvang wordt steeds helderder.

Het doet me verdriet dat je kennelijk niet ziet dat ik juist de tekst van Lao Tse heel goed begrijp. Zowel bij mezelf als bij mijn medemensen ontwaar ik steeds meer het scheppend vermogen vanuit de stilte.Vanuit het niets.In feite had ik in mijn miniserie, over lichaam en bewustzijn,in de herberg,naar dit scheppend vermogen toe willen werken.Daar heb ik nu eigenlijk niet zoveel zin meer in.

De enige reden waarom ik de tekst had becommentarieerd was dat de stilte naar mijn mening iets te vaak wordt overschreeuwd.

Gewoon een nuchtere vaststelling eigenlijk.



Dag Harry,
Ik wil mijn antwoord op jouw boosheid beginnen met de zin waarmee ik mijn vorige reactie afsloot:
"Die laatste houding lijkt me overigens juist heel goed bij jou passen, Harry. Ik heb zelfs de indruk dat juist die open houding voor jou welhaast natuurlijk is."

Wat dat betreft meen ik vrij goed te weten hoe open en raakbaar jij in het leven staat. Daar heb ik ook helemaal geen twijfel over, sterker nog, ik waardeer je zeer, juist om die raakbaarheid.

Ik had die laatste zin overigens later toegevoegd omdat ik ook al in de gaten had dat mijn reactie anders teveel als persoonlijke kritiek op jou zou kunnen worden gelezen. Dat wilde ik niet en zo moet je het ook niet verstaan. Maar jammer genoeg is het dus wel zo overgekomen.

Soms geeft een bericht en eventuele reacties daarop me stof tot overdenking. En dat was hier het geval. Mijn opkomende overwegingen heb ik hier uiteengezet. Die waren ook ingegeven omdat ik inderdaad niet zag hoe goed je de tekst van Lao Tse begrepen had. Ik zag ze als vorm in contrast en daar ging mijn reactie vooral over.
Het spijt me zeer dat ik je niet goed begrepen heb. Maar dat heeft het beeld dat ik van je had zoals ik dat in m'n laatste zin uitdrukte niet aangetast. Ik ken je als een open en raakbaar mens; daar heb ik geen moment aan getwijfeld en dat blijft ook zo. Ik heb je een aantal keren ontmoet en je bent me als mens zeer dierbaar geworden.


Nog even Harry,
Ik waardeer het zeer dat je je boosheid hebt geuit.



Bram,hierboven heb ik mezelf gekenschetst als zelfstandig denker.

Dat is niet helemaal waar.

Waar de oogzenuw het oog verlaat op weg naar de hersenen bevindt zich de blinde vlek.Het is biologisch eenvoudig onmogelijk om daar iets mee te zien.

Daar heb ik andere mensen voor nodig.

Biertje?


Harry en Bram, wil graag mijn respectvolle waardering uitspreken voor jullie uitwisseling van gevoelens.

Groots!
En.....leerzaam. Dank daarvoor.


Proost Harry.


#38813

Ik hou niet zo van bier, maar voor deze gelegenheid wil ik wel met jullie meedoen.

Proost! :-)


Mooi, mooi, mooi!

Ik proost mee! :-)


Ha, ha, Proost hoor!


Dit lied zal - hoop ik- zeker aan de juiste sfeer bijdragen...
(Is ook Gnostisch 'getint; als ik me niet vergis :)

www.youtube.com/watch?v=_EQJ9rUJPOc&feature=related


#38810@Ik ben doelbewust open op dit forum.Wat is het doel?Ook bij andere forumleden openheid aan te boren.Juist een houding waarbij ik zelf buiten schot blijf spreekt mij niet aan.Ik stel mij dan ook raakbaar op

hoi Harry

Jouw genoemde reden waarom je op het forum bent, doen mij mijzelf afvragen waarom ik op het forum ben, juist omdat jouw reden me prikkelt me dit af te vragen
en dan komt de vraag kan ik openheid bij iemand aanboren, kan iemand bij mij openheid aanboren?
Misschien bedoel je met aanboren de intentie dat er in een oprechte uitwisseling in vrijheid openheid kan ontstaan?




Een oprechte uitwisseling wordt altijd toch wat diffuus om te simpele reden dat je elkaar niet aan kunt kijken...een nadeel van dit overigens heel mooie medium. Een nadeel waar we rekening mee moeten houden. Maar gelukkig, Bram en Harry zijn er samen goed uitgekomen. Wat mij betreft op naar de herberg want ik heb een grappig verhaal.


#38835@Een oprechte uitwisseling wordt altijd toch wat diffuus om te simpele reden dat je elkaar niet aan kunt kijken...een nadeel van dit overigens heel mooie medium. Een nadeel waar we rekening mee moeten houden.

Zoals je zegt Marieke, soms ervaar ik het ook wel als een nadeel dat je elkaar niet aan kunt kijken.
Toch ook juist door dit nadeel merk ik ontwikkelt zich een zeker Fingerspitzen Gefühl dat maakt dat ik de ene keer spontaan reageer en de andere keer meer ingetogen of bewust niet reageer en een andere keer weer dat ik me, en soms terecht, teruggefloten voel.
Het nodigt me steeds opnieuw uit te reflecteren.
Harry en Bram in dit lijntje vind ik een prachtig voorbeeld van wederzijdse emotionele openheid.



Ja Nij, dat is ook waar.



@Misschien bedoel je met aanboren de intentie dat er in een oprechte uitwisseling in vrijheid openheid kan ontstaan?

Ja Nij dat bedoel ik eigenlijk.Tevens realiseer ik me dat je openheid niet zomaar kunt forceren bij iemand.Het is de vrije keuze van iemand om open of juist gereserveerd te zijn.Beide gevallen respecteer ik.Privacy is ook belangrijk.

Ik kan iemand wel uit nodigen om open te zijn door zelf de eerste stap te zetten.Wanneer iemand zich dan blijft afsluiten,staak ik mijn poging en sluit mezelf ook af.

Er moet ook sprake zijn van wederzijds vertrouwen.Dat is niet altijd even gemakkelijk.

Op de trein krijg ik vaak collega's van buiten mijn eigen standplaats.Die zijn altijd veel opener.Wanneer ze mij in vertrouwen iets vertellen zijn ze er zekerder van dat dat onderling blijft.


Fijn Harry je reactie. Dank je.
Ik kan me helemaal vinden in wat je zegt.


Ik lees hier nog heel vaak mee, hoor....maar post niet meer. (mocht ik ook een tijdje niet meer)
Waarom kom/kwam ik hier?
Omdat ik steun nodig had/heb bij het "weten" dat ik alles bij mezelf kon vinden.

Op het moment dat Bram me een verbod op had gelegd dat ik hier niet meer mocht posten, had ik het idee dat dit was omdat hij me terug wilde werpen op mezelf. Ik zocht té veel steun hier. Ik ben mij eigen meester en rechter!
Groet jullie allen!



Ha Doriene,goedenmorgen.

Leuk je weer eens te zien.

En meteen met een uitdagende boodschap.

Spannend wel hoor dat "eigen rechter"!
Hoe sta jij daar in ?

En dat vraag ik je expliciet omdat ik zelf met deze problematiek een beetje worstel.



Goedemorgen Harry,

Mijn vertrouwen heb je! Nog bedankt voor jou openheid, het gaf mij even een zetje in de rug.

Hallo Doriene, wat leuk om je even te mogen 'zien'.

:-)


dag Doriene

Ik herinner me nog enkele van je postings van toen.
Je huidige posting lees ik met de kleuring van toen.

groet


Dag Doriene, ik lees dat je 't idee had teruggeworpen te zijn op jezelf.
Hoe is je dat bevallen? Heb je zelf wat gedaan met dat idee?


Mooi Doriene dat je nog mee leest. Hopelijk vind je zo af en toe een stapsteen voor onderweg.
Ontvang een hartelijke groet terug.

Schilder en dicht je nog?


Ach, iets uitleggen met woorden....die schieten zoals gewoonlijk tekort.
Daarom gebruik ik die zo weinig mogelijk.

Maar om enigzins antwoord te geven op jullie vragen:

@ Harry
wat betreft 'eigen meester en rechter': wat ik voel, denk en doe is gewoon goed, nu... op dit moment. Omdat ergens diep in mij dat 'weten' vlam heeft gevat en niet meer is gedoofd. Ergens leeft die stellige overtuiging (buh, dat klinkt eigenlijk weer te veel als bedacht, maar moet er toch woorden voor verzinnen) dat alles plaatsvindt zoals het blijkbaar goed voor mij is. Een soort berusting, zeg maar. :-)

@Gea
Het teruggeworpen zijn op mezelf ervaarde ik dus als iets heel positiefs: het was net alsof Bram me een duw in de rug gaf: GA! Je weet het zelf, je kan het zelf!





Positief en negatief zijn persoonlijke percepties, waar ik op reageer en hoe is afhankelijk van de omstandigheid en situatie. Aangezien iedereen dit heeft kan het dus zo zijn dat ik de ene keer voor persoon A kies en de volgende keer voor B onafhankelijk van wie of voor wie ik de meeste sympathie als persoon heb.

Wanneer gevoel verwoord gebruikt zij andere woorden dan wanneer verstand gevoel wil benadrukken. Ook hier geldt met welke vorm identificeert iemand zich, wat is positief en prijzend waardig en wat is negatief, in de zin dat het niet verstaan wordt.

In het voorbeeld van de pastoor is het heel logisch om het voorbeeld van de pastoor te kiezen, hij doet het toch maar.
Wanneer we zelf in een situatie zitten, kan het probleem wel eens veel lastiger zijn en kan er gevoelsmatig voor een hele andere optie gekozen worden.

Gisteren was ik met stomheid geslagen, er waren diverse mensen uit het bedrijfsleven en die vertelden onafhankelijk van elkaar dat wanneer mensen niet doen wat zij willen, er bewust chantage en manipulatie wordt toegepast om hun ding door de ander gedaan te krijgen.
Ja het is tenslotte een spel als niet wint , verlies je.



Dank je wel Doriene voor je antwoord:)
Heel fijn dat 't duwtje je bevestigde in je eigen zijn!


#38898

"Positief en negatief zijn persoonlijke percepties, waar ik op reageer en hoe is afhankelijk van de omstandigheid en situatie. Aangezien iedereen dit heeft kan het dus zo zijn dat ik de ene keer voor persoon A kies en de volgende keer voor B onafhankelijk van wie of voor wie ik de meeste sympathie als persoon heb."

Hoi Linda,

Kan jij mij bovenstaande nader uitleggen? Wat bedoel je in deze passage met "Aangezien iedereen dit heeft"?


Ik had als voorbeeld niet de pastoor, daarover zei ik dat het voorbeeld heel logisch is, de pastoor doet hier het ding wat zijn gevoel weergeeft.

Er zijn echter ook situaties die niet zo eenduidig zijn, wie is de benadeelde en waarom. zo kan ik het eens zijn met de standpunten of overtuiging van iemand die in verweer komt, maar het het kan ook zijn dat de andere partij naar mijn gevoel het juiste nastreeft.
Ieder ding heeft op zijn minst twee kanten, een actie en een reactie en beide kunnen gevoelsmatig de benadeelde partij zijn.

Dat positief en negatief heeft iedereen, we leven in de dualiteit, weten niet beter en zijn het zelf ook.
Heel veel situaties komen eenduidig over, maar niet altijd is dat zo.
Wanneer dat het geval is staan we voor de keuze, gaan we voor verstand of voor gevoel en nog verder durven we voor gevoel te gaan zelfs als niemand dit gevoel deelt of hiervoor durft te gaan.


#38905
@Wanneer dat het geval is staan we voor de keuze, gaan we voor verstand of voor gevoel en nog verder durven we voor gevoel te gaan zelfs als niemand dit gevoel deelt of hiervoor durft te gaan.

Ik durf het aan Linda, ook nu.
Ik ervaar bij jou postings een bepaalde stelligheid en overtuiging die mij letterlijk de adem beneemt. Al sinds enkele jaren bezoek ik dit forum en ben er dankbaar voor.

Ik ervaar ruimte en vrijheid. Men laat elkaar vrij in elkaars mening, visie en gevoel. Respect staat zeer hoog in het vaandel. Voor mij een zeer dierbare plaats waar ik kan en mag leren, ervaren, voelen en delen. Koester warme gevoelens voor hen die dit forum bezoeken en voel dat dit wederzijds is.

Helaas ervaar ik dit niet altijd bij jou postings.

Vind dit erg moeilijk om te delen omdat ik niet de inentie heb om jou te kwetsen.





Trudy, ik weet dat mij niet kwetsen, nog wil ik het doen naar jou of een ander.

Het gaat niet om de stelligheid of iemand het kan of durft, maar om het feit dat een ander wel eens precies voor het tegengestelde kan gaan omdat het gevoel van hem of haar niet met de algemeenheid kan ingaan.
Het klinkt vreemd maar beiden kunnen gaan voor naar hun idee het hoogste goed.


Linda, in je antwoord op Trudy verdedig je alleen maar weer je eigen gelijk met dezelfde stelligheid die Trudy al benoemde.
Je zou je ook eens kunnen afvragen wat Trudy daarmee bedoelt. En wat doet het je? Het lijkt wel alsof het langs je afglijdt. Is dat zo?

De weigering van de pastoor om de kerkelijke boodschap over te brengen is trouwens niet het volgen van een gevoel, maar gehoorzaamheid aan een in hem opwellend krachtig protest. Dat protest is veel groter dan alleen maar een gevoel. De bron van dat protest noem ik liefde. De dogmatische boodschap van de kerk vind ik liefdeloos. Ik ben niet bereid aan te nemen dat liefde en liefdeloosheid alleen maar afhankelijk zouden zijn van toevallige omstandigheden en de situatie. Dat morele relativisme gaat me veel te ver.


Bram, ik wil niemand kwetsen,Trudy niet en naar ik aanneem wil niemand het.

Toch gebeurt het, ik wil mijn excuses aanbieden wanneer dat gebeurt en wanneer het me verteld wordt.
soms echter vindt er onbedoeld een kwetsing aan beide kanten.
Maar de sympathie gaat altijd uit naar een kant.
De andere kant wordt niet gehoord of legt zich erbij neer, maar dat wil niet zeggen dat die andere kant fout is.
Ik snap ook best dat niet alles getolereerd kan worden, maar vaak verhindert een overtuiging of mening de communicatie, terwijl er wel mogelijkheden kunnen zijn.


Wat is dan de kwetsing aan jouw kant Linda? Ik zou diep ongelukkig zijn als ik een bericht zoals dat van Trudy kreeg - of dat nou terecht of onterecht is. En jij?


Hallo Linda,

Ik vind het pijnlijk dat je me niet 'ziet'.

Ik geef 't op.


Bram de kwetsing aan mijn kant is, dat ik steeds wordt gepakt op mijn woord en taalgebruik en niet alleen ik maar meerdere hier op het forum.
Ik pas me aan nadat er wat van gezegd is, gebeurt het bij een volgende.

Als ik verwoord hoe ik het Thomasevangelie toepas of welke methode ik gebruik is dat niet goed, terwijl er hier geleerd wordt dat je weer moet worden als een kind en etiketjes van je af halen.
Niet ieder kind is het zelfde en niet ieder mens doet de dingen op de zelfde manier.

Regelmatig als als ik me open opstel, word ik gekwetst en niet alleen ik, dit is iets wat ik telkens weer waarneem.
Niemand hoeft mijn ding aan te nemen, maar het is niet zo dat er maar een mogelijk is.

Trudy, ik zie jou wel, werkelijk waar, maar naar mijn idee zie jij mij ook niet, of in elk geval niet het ding dat ik wil overdragen of hoe ik ben. Dat ik stellig ben in wat ik uitdraag zou er ook wel eens maken kunnen hebben dat ik er steeds weer tegen aan loop en er geen mogelijkheden blijken te zijn.


Linda, je zei:
"Bram de kwetsing aan mijn kant is, dat ik steeds wordt gepakt op mijn woord en taalgebruik en niet alleen ik maar meerdere hier op het forum."
"Regelmatig als als ik me open opstel, word ik gekwetst en niet alleen ik, dit is iets wat ik telkens weer waarneem."
Dat ervaar ik beslist niet zo. Mijn indruk is veeleer dat er hier veel respect is voor de mening van anderen.
Ik vind het wel triest voor je dat je je zo vaak gepakt voelt.
Maar wat je nu zegt lijkt er wel heel erg op dat er volgens jou niets met jou aan de hand is en het probleem geheel berust bij de andere deelnemers aan het forum.
Maar misschien zou het ook wel - desnoods maar een klein beetje - aan jou kunnen liggen en je wijze van presenteren?
Heb je je dat wel eens afgevraagd? En zou je wijze van presenteren willen veranderen?








Bram, dat is het ding wat ik heel vaak heb afgevraagd en hoe kan ik het aanpassen.
Eigenlijk doe ik dat ook, maar daarmee is niet gezegd dat het ook altijd lukt.
Neem het ook niemand kwalijk, maar het vind wel plaats.
Ik besef heel goed dat het ook aan mij ligt, maar als ik het probleem ook bij andere forumleden waarneem, is het niet een ding dat allen bij mij speelt.


Hoe zouden de andere forumdeelnemers je kunnen helpen, denk je, om anders over te komen?


Bram, de mening wordt hier gewaardeerd, maar het gevoel wordt niet altijd begrepen.
Ik ben meer een gevoelsmens, denk vaak abstract maar voel vaak concreet.
Dit is iets waar de meeste mensen moeilijk een voorstelling van kunnen maken en dat begrijp ik ook, maar voor mij geldt dat ik het andere niet altijd kan vatten.
Bram wanneer ik het heb over mijn gevoel volgen staat dat bij mij gelijk aan gaan voor de liefde.
Hier zijn het dus niet de emotionele drijfveren, maar het gevoel dat van belang is. dit is iets wat ik moeilijk kan uitleggen.


#38914

Linda,

Ik heb je geschreven hoe ik me voel en wat ik ervaar. Het gevoel om dit te verdedigen ontbreekt mij.

Graag sluit ik me aan bij de vraag van Bram namelijk "Hoe zouden de andere forumdeelnemers je kunnen helpen, denk je, om anders over te komen?"
Of meer een persoonlijke vraag: wat kan ik bijdragen om jou te 'zien' zoals jij gezien wilt worden?.




Nee hoor Linda, dat ben ik helemaal niet met je eens. Er is hier alle plaats voor emoties, zoals ik bijna dagelijks merk. Maar van jou verneem ik eerlijk gezegd steeds alleen maar meningen, en dan ook nog altijd in de vorm van een door jou vastgestelde waarheid.
Hoewel dat niet hoeft hoor, zou ik het zelfs wel prettig vinden ooit eens een emotie van je te bespeuren.

Voor vandaag vind ik het overigens wel genoeg.
Ik wens je een goede nacht.




@Linda,

Ga! Je weet het zelf, je kan het zelf!

Dit is naar mijn idee Bram's doelstelling: er zijn hier een paar mensen die mogen blijven posten, de rest moet het zelf gaan doen. Niet om hen te ''kwetsen", maar om ze de wereld in te sturen! En JIJ bent ook zo iemand!
Go!


Doriene je schreef:
"Dit is naar mijn idee Bram's doelstelling: er zijn hier een paar mensen die mogen blijven posten, de rest moet het zelf gaan doen."
Wat een onzin Doriene. Ongepast ook. Iedereen die zich fatsoenlijk gedraagt is hier welkom, altijd. Onfatsoenlijk gedrag, ook jegens mij, is hier niet welkom, zoals je zelf al eerder gemerkt hebt.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: