Bramhartigheden

Ezra en de allochtone vrouwen

    door Bram, 24/11/2010 14:38. #39597. 18 reacties, laatste

Een van de meest onbarmhartige teksten uit het Oude Testament lezen we in Ezra.
Ezra keert terug naar Jeruzalem uit de Babylonische ballingschap, zo rond 600 vC, en stelt daar orde op zaken. Hij schreef daar zelf over:

"Het volk Israël, ook de priesters en de levieten, heeft geen afstand genomen van de heidense volken met hun afschuwelijke praktijken. () Want de mannen trouwen met meisjes uit deze volken en zo raakt het volk van Jahweh met vreemde volkeren vermengd. De leiders en de bestuurders lopen hierbij voorop.
Toen ik van deze zaak hoorde scheurde ik van ontzetting mijn kleren en mijn mantel. Ik rukte mij de hoofd- en de baardharen uit en ging verslagen zitten. Bij mij voegden zich allen die met grote huiver dachten aan het oordeel van de God van Israël over de ontrouw waaraan de ballingen zich schuldig maakten. ()
Wat kunnen wij hier tegenover stellen? Alleen dat wij zijn afgeweken van uw geboden, ons opgelegd door uw dienaren, de profeten. () Hoe is het dan mogelijk dat wij na dit alles opnieuw uw geboden overtreden en ons door huwelijken aan deze heidense volken verbinden? U had wel zo in woede tegen ons moeten ontsteken dat wij allen, zonder uitzondering, zouden zijn omgekomen. Maar, u Heer, God van Israël, hebt genade voor recht laten gelden. Wij leven nog! (Ezra 9)"
Ene Sekanja neemt het woord en zegt:
"Laten wij onze God plechtig beloven dat wij die vrouwen met hun kinderen wegsturen. Wij willen de raad opvolgen van hen die huiveren voor het gebod van onze God. Sta op en doe uw plicht. (Ezra 10)"
Dat doet Ezra. Er komt een volksvergadering en het volgende wordt gedaan:
"Alle burgers die met een niet-joodse vrouw waren getrouwd moesten stad voor stad op een vastgestelde tijd voor de leiders van het volk verschijnen. Met handslag beloofden zij plechtig dat zij hun vrouwen zouden wegsturen. Zij verklaarden zich schuldig en deden boete door een ram te offeren. (Ezra 10)"

Je moet bij het lezen van deze tekst goed beseffen dat in die tijd vrouwen die door hun man werden weggestuurd alleen nog maar als hoer konden overleven.
Ik begin het steeds schokkender te vinden dat er nog steeds mensen zijn die menen dat de Bijbel, en dus ook deze tekst over het optreden van Ezra, Gods woord is.


In het Christendom, maar eigenlijk ook in de andere geloven en levensvisies die ik ken, is geloof/ religie eigenlijk een mannenzaak. Het wordt door mannen beoefent, mannen zijn de priesters en leraren en mannen volgen het onderricht.
In de geschriften die ik heb gelezen, komt de vrouw er bekaaid van af. Ze is of veroorzaakster van het kwaad, of ze moet in een bepaald stadia van ontwikkeling genegeerd of op afstand gehouden worden. Bij de Islam was het dragen van de sluier eerst een eerbetoon aan de vrouwen van Mohammed, maar later als een handig hulpmiddel gezien, zodat de vrouw niet kan verleiden.
Alleen de man kan het volmaakte bereiken en volgens Salomo zijn van de wijze mensen die hij kent er niet één vrouw.

Nu kan je natuurlijk zeggen dat de geschriften tijds- en cultuur afhankelijk zijn, maar de ideeën en gedachten zijn in de loop van tijd nauwelijks verandert, of niet in de hiërarchie, het algemene gedachte goed van de gelovigen is wel aan verandering onderhevig.

Wat is het dan met die vrouwen en kinderen? Zoals in Ezra genoemd maar ook nog in andere verhalen in de Bijbel.
Kinderen bekijken de wereld op een heel open en directe manier, zij hoeven nog niet te worden als een kind, want zij zijn het nog. Vrouwen, hebben meestal een meer gevoelsmatige manier van verklaren en dat kan in strijd zijn met het verstandelijke en beredeneerbare. Wat anders is kan per definitie niet goed zijn, dus werd en wordt de strijd aangegaan, eventueel door ze geheel en al van de aardbodem te laten verdwijnen, want stel je voor dat het in het gangbare gedachtegoed ingang vindt. Vrouwen en vooral vrouwen van een andere cultuur zijn een bedreiging, dit is dubbelop.

Woord van God, naar mijn idee niet, Barmhartig, nou niet bepaald het beste gedrag en voorbeeldstelling.
Om nu niet alles op een hoop te gooien, er staan in de diverse geschriften wel degelijk
woorden over liefde, barmhartigheid ed. waarin naar mijn gevoel, het hogere hoe dat dan ook benoemt is wel tot uitdrukking komt.



Zeker, een afschuwelijke gedachte hoe toen, zo'n 600 jaar v. Chr. de vrouwen en hun kinderen werden gedreven tot een vreselijk bestaan. Dit louter om genoemde redenen. Ja, Ezra was een fanatiek bestrijder van gemengde huwelijken.
De afkeuring van gemengde huwelijken in de voorbije jaren, vind hier zijn grondslag.

Dan je laatste zin Bram, " Ik begin het steeds schokkender te vinden dat er nog steeds mensen zijn die menen dat de Bijbel, en dus ook deze tekst over het optreden van Ezra, Gods woord is."

Inderdaad, uitermate schokkend. Waarom?
Omdat er mensen stuk aan gaan.
Vooral zij die vragen stellen en twijfel toelaten.
Ik volg het kerkelijk gebeuren en wat dit met mensen doet al heel wat jaren. En heb het gezien, meebeleefd hoe b.v. geloofsgenoten werden/worden afgebrand b.v. vanwege het feit dat zij openlijk laten weten homoseksueel te zijn.
De bijbel wordt er bijgehaald en op grond van alles wat daar in staat, God's woord ,
vind de veroordeling plaats. Gruwelijk gewoon weg.

En tegelijk snap ik het ook nog. Dat klinkt misschien raar. Maar kijkend naar hen die i.d.d. geloven dat alles God's woord is en waar niet anders over gedacht mag worden, geen enkele interpretatie is toegestaan.........zij kunnen niet anders.
Het is er ingepompt. Vaak, heb ik gemerkt, nemen zij die hierin geloven ook weinig tot geen kennis van andere inzichten.
Het was zo, het is zo en het blijft zo.
Dát is hun houvast. Sterker nog, wanneer zij, die alles letterlijk verstaan wat er in de Bijbel staat, niet verdedigen en de medemens waarschuwt voor de vermeende gevolgen, ( hel en verdoemenis) zij zich mede schuldig voelen. ( vandaar de voorkomende bekeringsdrift.)

Ik zie mensen die zich gelukkig voelen met hun opvattingen.
Ik zie mensen die er vreselijk onder lijden.
Ik zie de angst die hier onder ligt.

Ja, schokkend en héél verdrietig.


Ja Carla en Bram.
Het blijft schokkend te zien hoeveel mensen zich blijven vasthouden aan het vast-omlijnde woord Gods.
Dat je dat snapt Carla is mij niet vreemd.

@Ik zie mensen die zich gelukkig voelen met hun opvattingen.
Ik zie mensen die er vreselijk onder lijden.
Ik zie de angst die hier onder ligt.
Ja, ik ook.



Geweldig dat er drie vrouwen reageren op deze Bramhartigheid.
Dit maakte ik al eens eerder mee op een stukje van mijzelf op dit forum..
Geweldig, ik ga voor de gevoeligheid van de vrouw.
De wijsheid van Salomo getuigt ook van een grote mate van onderschatting van de wijsheid van de vrouw. Hij kent er zefs niet één. (goed opgemerkt Linda)
Juist door de gevoeligheid van de vrouw laat ze haar wijsheid zien.
Ik solliciteer echt niet naar een complimentje dames, ik laat mijn hart hier spreken.
De 'ratio' van de man kan niet zonder de gevoeligheid van de vrouw.
Het moet een Eenheid zijn, zoals de persoonlijke natuur, het bewustzijn van ons tijdelijk bestaan, dat samengaat met de Christusnatuur, de ervaring van het bewustzijn als deel van het geheel, als deel van het 'Al'. zoals Bram het beschrijft in zijn Schatgraven in Thomas.
De gnostiek loopt er van over: De twee één maken.
Zoals het was in de tijd van Ezra komen we het nu ook nog tegen (ik ga met je mee Carla)
Het zij zo.
Schokkend, dat herken jij en ik ook Gea zoals Bram en Carla dat ook doen.
Fijn dat ik dit met jullie mocht delen.




Wat fijn Wim, dat je je hart laat spreken. Dat je hiermee toch een complimentje in de wacht sleept, beschouw dat dan ook als komende uit mijn hart.

Fijn je te mogen lezen.

Voor jou even een grapje van een Rabbijn:
" De vrouw, genomen uit de rib van een man........'gestolen goed gedijt niet.'"
Bij jou gelukkig wél. ;-)

Linda, ik lees en zie je. m.n. In je poging het goede in het licht te willen zetten.

Gea, fijn je te zien. Ik meen je te verstaan in de herkenning welke je aangeeft.

Ik kwam vandaag ( in mijn schriftje ) een uitspraak tegen van Paul de Blot, Jezuïet en bekent uit de wereld van Business Spiritualiteit: " God, buiten je.....wordt je onmenselijk van."

Een uitspraak, welke ik wel herken.

Een gesprek tussen diverse mensen, vanuit diverse denominaties, welke ik volgde en waarin iemand bevraagd werd over wat zij ter berde bracht, t.a.v. een levensvisie die berustte op het waarheidsgetrouwe van de schrift,( Bijbel) werd door haar onderbouwt met de volgende uitspraak:
"Dat zeg ik niet hoor, dat zegt God."

Einde gesprek.

Wat zonde nou toch, wanneer je de poort naar je eigen ziel hiermee volkomen afsluit.








Carla, ook wat jij schrijft herken ik.
Ideeën en overtuigingen kunnen soms zeer zeer stug en strak zijn, maar als je zelf deze ideeën en overtuigingen naleeft en navolgt zie je dat niet zo en als je het wel ziet, is het de enige juiste mogelijkheid of methode. Mensen hebben er steun bij, het is altijd zo geweest en zal altijd zo blijven( of behoort zo te blijven), kom je aan ideeën en overtuigingen dan kom je eigenlijk aan de persoon zelf en aan wat eigen is, hun steun en toeverlaat en hoe ze kunnen handhaven in een wereld waar het ideaal niet aan de verwachtingen voldoet.

Het dubbele hiervan volgens mij visie, is dat juist door stug aan ideeën en overtuigingen vast te houden, dit ideaalbeeld, niet zoals gehoopt wordt dichterbij komt, maar juist op afstand gehouden wordt.

Over het woord van God, de Bijbel( ea. geschriften) is door mensen gefilterd, door mensen geschreven, door mensen samengesteld door mensen vertaald, door mensen gecorrigeerd.
Hoe verheven het woord van God ook is, de mens schrijft vaak onbewust en onbedoeld ook zijn geschiedenis in het boek, geschiedenis waarin zij de hand van God zagen, of er niet mee uit de voeten kunnen waarom bepaalde gebeurtenissen plaatsvonden.
In het paradijs gaven we al de schuld aan elkaar of situaties, doen we nog steeds( ja maar door dat, deed ik dat), maar als we de schuld niet aan elkaar kunnen/ willen geven, of als achteraf onvoorstelbaar waarom zo is gehandeld, dan is het wel heel handig om de schuld en of oorzaak aan een hoger iets toe te schrijven.

Nog een idee van mij, de Bijbel gaat (ook) over gewone mensen, die fouten maken, maar ook goede en bijzondere dingen doen. Zou alleen maar het goede genoemd zijn, zou dat niet betrouwbaar en geloofwaardig zijn. Dit in de zin van die goede dingen gebeuren alleen maar bij mensen die bijzonder en speciaal zijn, en ik/ wij voldoen daar niet aan, dus verwacht ook niet dat het goede nageleefd kan worden.
In de Bijbel, net als in het gewone leven zijn het positieve en het negatieve beide tegelijk aanwezig, er is verschil en onderscheid en aan de mens te kiezen hoe dit geplaatst kan worden.


Krishnamurti over God:

"We hebben God uitgevonden. Het denken heeft God uitgevonden, dat wil zeggen dat wij vanuit onze ellende, wanhoop, eenzaamheid, angst, dat ding dat we God noemen, uitgevonden hebben. God heeft ons niet naar zijn beeld geschapen; had hij het maar gedaan. Persoonlijk geloof ik in niets. De spreker aanvaardt alleen wat is, wat de feiten zijn, de bewustwording van de essentie van elk feit, van elke gedachte, van alle reacties; hij is zich volledig bewust van dit alles. Als je vrij bent van angst, van smart, is er geen behoefte aan een god."
(Bron: Krishnamurti, weg zonder einde,


'Een God' ..
..een gedachte.., een voorstelling waaraan we ons vastklampen in onze eenzaamheid en/of angsten.

What's in a name...

'To be or not to be.., that's the Question' !

Zei Jezus niet ook ergens: 'Jullie zijn zelf goden..?


( joh. 10:34 'Gij zijt Goden!' )


ha Leo

Met alle respect voor wie in God of goden gelooft, herken ik me in de woorden van K en geloof ik persoonlijk ook in niets.
Hoewel ik het woord God een enkele keer gebruik, vertaal ik het in leven, voor dat wat is, zoiets..


Ja Nij, dat is ook mijn vertaling; het Leven-zelf, dat wat je in wezen bènt.
Niet iets wat je denkt of meent te zijn.
Hoe herken je het? ...Het Leven (God) lacht in je en het heeft je onuitsprekelijk lief. ..zoiets ook..!
:)


#39615Leo@Hoe herken je het? ...Het Leven (God) lacht in je en het heeft je onuitsprekelijk lief. ..zoiets ook..!

...lachen en huilen, de vreugde en de pijn,
ik zie dit als de hele werkelijkheid



Ook zoiets..
Hij zei: ' ..als je blijft geloven, kan zelfs de zwaarste dteen niet zinken...'

Mooi lied:

www.youtube.com/watch?v=xZZcMyxrwgo


..steen.. niet dteen sorry :)


Suzanne een prachtig lied.
Dank je wel Leo.


" God sterft niet op de dag dat wij niet meer in een persoonlijke godheid geloven, maar wij sterven op de dag dat het leven voor ons niet meer doorstraald wordt door de schittering van het steeds opnieuw geschonken wonder, vanuit bronnen die ieder verstand te boven gaan."


Dag Hammerskjöld.


wauw dat is mooi van die meneer Hammerskjöld.
Ikzelf geloof in god, altijd gedaan, is een gevoel, als ik het probeer te begrijpen of te verklaren gaat het kapot.
Ik heb nu begrepen dat het voor mij met overgave te maken heeft, iets waar ik me altijd tegen verzet heb, omdat het zo eo-achtigt klinkt naar je bent niets, zondaar etc. Nu begrijp ik dat overgave te maken heeft met loslaten, niet willen begrijpen dat wat je 'weet'.
Ik voel soms iets wat ik als god benoem, onbegrijpelijk, onvatbaar, ondefinierbaar.

Mijn god heeft geen woorden nodig, die heeft mensen nodig.


........" Mijn god heeft geen woorden nodig, die heeft mensen nodig........"

Mooi Lies.



Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: