Bramhartigheden

Uitverkoren

    door Bram, 06/01/2011 10:32. #40098. 41 reacties, laatste

In mijn jeugd leerde ik al vroeg wat de straf op de zonde was die de kerkgangers in mijn geboortedorp na hun dood te wachten stond: de hel.
Ging iedereen in die kerk naar de hel? Nee, niet iedereen. Er was ook genade.
Maar de zonde van de kerkgangers en de toorn Gods waren zo groot dat de kans op genade maar heel klein was. En als God al iemand genade zou schenken, dan was dat geheel onverdiend. Voor het verdienen van Gods genade kon je als zondaar niets doen. Er was geen enkele mogelijkheid om Gods toorn te stillen, geen berouw, geen goede daden, niets kon je helpen. Want de mens was "onbekwaam tot enig goed. "
Ik zou het later, bij de catechisatie nog precies uit mijn hoofd leren: “Staande voor Gods rechtertroon kan niemand enige verdienste in het geding brengen.”
Zo leerde ik ook dat God om geheel ondoorgrondelijke redenen, al vanaf het begin der tijden besloten had wie gered zou worden van het eeuwige hellevuur en wie niet. Aan dat vooraf beschikte raadsbesluit Gods viel als mens niets meer te veranderen. Je was uitverkoren of niet. En uitverkoren waren er maar heel weinigen. Van alle kerkgangers om me heen zouden er slechts enkelen na hun dood de hemelse vreugde van de nabijheid Gods mogen smaken, begreep ik. Maar niemand wist wie en waarom. Het was een machteloos vooruitzicht.
Zo leerde ik al vroeg hoe hardvochtig de schepper van hemel en aarde was. Boos, altijd weer boos. En met een achteloos gebaar had Hij enkelen op volstrekt willekeurige wijze genade geschonken. God leek wel te genieten van het vooruitzicht hoe alle anderen Hem om erbarmen zouden smeken als ze in de hel waren beland, en dat van eeuwigheid tot eeuwigheid. Want de stem van de dominee had iets wellustigs als hij schijnwenend de kerkgangers de verschrikkingen van de hel in het vooruitzicht stelde.
Ik hield niet van God.

Als ik soms naar mijn moeder keek wist ik zeker dat zij uitverkoren was. Dat kon niet anders. Het was een troostrijke gedachte. Maar ik durfde dat haar niet vertellen, en dat was maar goed ook leerde ik later tijdens catechisatie, want daarin school gevaar,
Als je namelijk dacht dat je uitverkoren was, dan was dat een bewijs van hoogmoed. Dus was je verloren, want hoogmoed is een gruwel in Gods ogen. Maar... als je dacht dat je niet uitverkoren was, was dat een gebrek aan geloof. Dan was je ook verloren. Toch, als je al gered zou worden dan kon dat alleen door het geloof. Maar ook voor dat geloof kon je niet zelf kiezen. Het moest je door God geschonken worden; er was geen enkele andere mogelijkheid. Ook dat was voorbeschikt.
Ik wist zeker dat mijn moeder geloofde.
Soms, als ik naast haar zat in de kerk, pakte ik haar hand en kneep er zachtjes in. Dan keek ze soms naar me en knikte glimlachend. Dat stelde gerust. Want dan wist ik zeker dat het goed kwam met haar.


Dat "knikje en die glimlach", alsof mijn moeder op dit moment ook naast me zit.
Een heerlijk moment Bram.
Dat noem ik dan maar "uitverkoren".


heerlijk bram, kan me ook aan mijn kinderlijk logik herinneren die me al vroeg hielp te begrijpen dat wat ze in de kerk vertelde toch wel erg vreemd was.

Heb dan ook niet in de hel gelooft.
Ik was als kind vreselijk gefascineerd van de oorlog, holocause en de nsb'ers.
En dat hitler in de hel kwam was wel duidelijk. Alhoewel als ie nou werkelijk dacht dat dat wat hij deed goed was kwam hij dan ook in de hel? En de moeder van Hitler als zij een goed mens was kwam zij dan ook in de hemel.
En als zij in de hemel was en hitler in de hel, hoe kon de hemel een paradijs zijn voor haar? Wetend dat je zoon in eeuwig vuur brand?

En nog steeds, ik heb een vreselijk aardige buurvrouw, een zwaar gelovige vrouw, en zij zegt dus inderdaad dat ze hoopt dat haar kinderen in god zullen geloven, omdat zij ze wil terugvinden na dit leven in de hemel.

Nou, een god die mij wil maar niet mijn kinderen, of mijn ouders , of de buurman omdat ze hem niet aanbidden, die hoef ik ook niet.
Dan ga ik toch liever naar satan, die heeft Bram toch ook veel slimme dingen ingefluisterd ;-)


Voorbeschikt en uitverkoren, twee woorden die je verlammen om zo willoos te leven en volkomen ondergeschikt te worden aan hen die ze verzonnen.


Dag Leni,
Welkom op dit forum over zelfstappen voor spirituele groei.


Dank je Bram.


gek werd ik ervan , het raakt me als ik dit lees , moedeloos en verdrietg verliet ik de kerk , soms radeloos en wanhopig want er was geen enkele troost of hoop , ik was overgeleverd aan een god die ik niet bergreep ,het was toch niet zo raar dat ik zo depressief raakte met zo een belijdende godsdienst

ik was er niet in groot gebracht maar ik werd verliefd op een jongen van de zwarte kousenkerk, en zijn voorwaarden waren dat ik wel met hem mee moest op zondag naar de kerk , nou dat was geen probleem voor mij , wist ik veel op de leeftijd van 17 jaar

het zonnige vrolijke meisje veranderde algauw in een veel te serieus zwaarmoedig kind en mijn vader vroeg zich af waar zijn dochter was gebleven

nu 40 jaar later en geindoktrineerd door religie brobeer ik mezelf weer te vinden en vraag me af wat het toch allemaal voor nut heeft gehad om zo een weg bewandeld te hebben want ik begin weer te leven waar het 40 jaar geleden ophield


Wat erg, Mariah die veertig jaar.
Maar, hoe erg het ook geweest is, heb je er misschien toch ook iets moois aan overgehouden, hoe klein of weinig ook?
Of was het echt alleen maar zwart?


ja bram het heeft wel een tijdje geduurd voor ik het door had

een tekst in de bijbel gaat daar ook over
dat je niet op edelen moet vertrouwen

en dat heb ik veel te lang gedaan , vertrouwen gesteld in mensen waarvan ik dacht ; die zullen het wel weten zoals de dominee bvb

en dat ik alles mag onderzoeken en het goede ( wat voor mij goed is ) mag behouden en niet wat een ander vindt wat voor mij goed is moet behouden

ben nu een zon mooi boek aan het lezen; australie op blote voeten, gaat over de aboriginels een waar en ongekunsteld gebeurd verhaal

wel even wat anders dan de religie van de blanken


Dag Mariah, wat mooi, dat je eraan overgehouden hebt dat je zelf alles mag onderzoeken en behouden wat je zelf vind wat goed voor je is.
Ik lees dat je zegt dat het boek Australië op blote voeten waar gebeurd is. Misschien doet het er wel niet toe of het waar gebeurd is of niet, maar kun je ook bij het lezen van dat boek alleen maar kijken naar wat jij er uit haalt voor jezelf. Het hoeft niet waargebeurd te zijn om voor jou waardevol te zijn.
Wat vind je?


Dag Bram

Ja wat vind ik ?
De bijbel staal vol met geboden zoals ;heb uw naaste lief en gij zult niet, enz
Door de jaren heen heb ik voor mezelf geleerd dat dat niet bij mij werkt mensen kunnen wel van alles opschrijven wat moet of niet moet maar de vraag is of jij het ook kan toepassen en dat is dan weer een heel ander verhaal

Ja waarom ik een voorbeeld van de bijbel aanhaal is misschien wel duidelijk , het is zo`n beetje mijn hele leven geweest

Enzo heb ik dat ook met boeken, men kan wel een mooi kunstig verzonnen verhaal opschrijven en daarmee wil ik niet zeggen dat de bijbel vol met verzonnen verhalen staat , maar dat het aan de werkelijkheid getoetst moet worden, dan ben ik eerder geneigd om er wat mee te doen dan dat iets aan de fantasie van de schrijver ontspruit

En om dan op het boek terug te komen wat ik aan het lezen ben, het is dus mogelijk dat men maanden lang door soort van woestijn gebieden loopt( de aboriganals noemen dat wolkabout)zonder dat men noemens waardige dingen bij je hebt om te overleven

Ook kunnen ze op grote afstanden voelen wat iemand anders van hun stam wil zeggen , wij hebben daar een mobiele telefoon voor nodig en als het dus aan de fantasie van de schrijver was ontstaan dan had ik het afgedaan als een sprookjes verteller maar nu weet ik dat het wel mogelijk is maar dan moet je wel terug naar weer leren voelen en waarnemen denk ik

Kan voor mij dus iets waardevol zijn als iets niet waar gebeurd is?
Ik kan het zo gauw niet bedenken


Mariah, er is indertijd door de Australische aboriginals een proces gestart tegen de schrijfster van 'Australië op blote voeten' onder andere vanwege het eind van het boek, wat de aboriginals als een grievende vorm van racisme ervoeren. Het werd door een organisatie van aboriginals zelfs betiteld als de rechtvaardiging van genocide door blanke westerlingen op de oorspronkelijke inwoners van Australië.
De schrijfster heeft vervolgens moeten toegeven dat het boek geheel aan haar eigen fantasie is ontsproten, dat ze nooit in Australië is geweest en zelfs nog nooit een aboriginal in Australië heeft gesproken, zelfs niet ontmoet. In een latere druk van het boek staat dan ook in een voorwoord dat het fictie is, verzonnen dus.
Van de ruim honderd miljoen dollar die ze aan heb boek moet hebben verdiend is nog geen cent naar enige organisatie van de aborinals gegaan, dat heeft ze althans niet kunnen aantonen. Ze heeft dat aanvankelijk nog willen rechtvaardigen door te zeggen dat de 'echte mensen' in het boek niet de 'gewone aboriginals' zijn, maar een volk dat zichzelf in Australië op een geheime plaats schuil houdt en dat een betaling aan dat volk via de gewone kanalen (een bank of zo) de geheime woonplaats van de 'echte mensen' zou kunnen verraden. En dat wilde ze zogenaamd niet.

Weet je Mariah waarom ik in een vorig bericht zei dat ik trots op je was? Het christendom heeft zich de naastenliefde toegeëigend als haar bezit. Ze heeft er een gebod van gemaakt: gij zult liefhebben, en daaraan gekoppeld dat je gehoorzaam moest zijn aan dat gebod van de kerk. Die gehoorzaamheid is eigenlijk de ontkenning van de kracht van de liefde in jezelf,vooral omdat daar idoor de kerk nog aan is gekoppeld dat je als mens een zondig wezen bent, en volgens Calvijn zelfs onbekwaam tot enig goed, dus ook geenliefde. Jij bent daar depressief van geworden - en dat begrijp ik, als je van het mooiste van jezelf, je vermogen tot liefde, wordt beroofd.

Wat jij nu hebt gedaan vind ik iets om trots op te zijn. Je hebt je losgemaakt van die zwarte-kousenkerk, en vervolgens heb je de liefde ontdekt waar jij zomaar vanuit jezelf toe in staat bleek. Die liefde is niet van de kerk, niet van het christendom, die is helemaal van jou. Jij brengt die onder andere in de praktijk door je liefdevolle zorg voor die pupjes.
Dat je dat hebt gepresteerd is iets waar jij zelf terecht ook heel trots op mag zijn.

En nou lijkt het net alsof jij in dat boek over die 'echte mensen' weer een soort hogere waarheid buiten jezelf ziet. En voor je het weet meet je jezelf weer aan die fantasie af, en denk je bij jezelf: ik ben maar Mariah, ik kan (nog) niet op afstand voelen wat die aboriginals wel ervaren, enzovoort, en zo denk je jezelf weer in de onbekwaamheid en vind je van jezelf dat je tekortschiet omdat je niet zo gevoelig bent.

Maar, Mariah, jij bent goed genoeg, precies zoals je bent, en ook gevoelig genoeg, dat heb je voor mij al overtuigend bewezen.




Hallo Mariah, waar gebeurd maar als ik er aan terug denk iets wat zo in een sprookjesboek kan.

Ik had de film as it is in heaven gezien, geraakt door de film en door de muziek.
Altijd gehoord dat ik niet kon zingen, kom ik bij een koor dat vanuit gevoel zingt, niet hoe je zingt maar dat je zingt is van belang. Wat blijkt op het koor wordt Gabriëlla sång geoefend, goh wat bijzonder het nummer uit de film dat ik zo mooi vind, leer ik zingen. Omdat het nummer in het Zweeds is, en mijn Zweeds niet je van het is, kijk ik op you tube om de nuances te horen. Er blijkt een link te zijn, naar een seminar over de film. Ik de stoute schoenen aangetrokken en het seminar gevolgd. De film blijkt gemaakt te zijn, naar aanleiding van een Zweedse tekst, die bij de regisseur in zijn werkkamer hangt. De exacte vertaling wist de cursusleider niet meer, maar hij wilde wel de strekking geven. Nog voor dat hij dat doet, zeg ik hè ik kan dat lezen er staat: Verhalen zijn er om te beraadslagen, om de levenden bij te staan met raad en wijsheid om inzicht te geven in je geschiedenis waardoor men bewust wordt over zijn leven.

Tja of je het nu gelooft of niet, er werd mij toen heel veel duidelijk, het gaat er voor mij niet meer om of het verhaal waar is of niet maar wat iemand er mee kan.
Zijn er dingen die herkenning geven en welke dingen zijn dat dan.


Bram

Ik weet niet of ik nu moet lachen of moet huilen maar ik heb het boek wel aan de kant gezet en tegelijk denk ik wat zijn jullie toch allemaal knappe mensen dat je al die dingen weet en ik dus nu ook

En die complimentjes bram die je me geeft (teminste ik ervaar dat zo ) doet mij erg goed want het is idd zo dat ik altijd aan het kijken ben buiten me zelf, ik snap ook niet waarom ik dat doe misschien te weinig liefde gehad in het leven ? ik had op de leeftijd van 16 jaar al in 9 pleeggezinnen gezeten niet dat ik een ontspoorde puber was maar mijn moeder had ons gezin verlaten toen ik 3 was en toen begon het gesleur met mij en mn broer want vader moest de kost verdienen en die kon niet voor ons zorgen maar ja voor een tijdje ben je dan wel welkom in een gezin maar op den duur vinden ze het toch wel lastig en zo heb ik dan geleerd dat ik er niet toe deed, natuurlijk ook nooit complimentjes gehad nou was dat in de jaren 60 ook nog niet zoals nu denk ik wat dat betreft zijn de tijden wel veranderd .

En zo heb ik dan geleerd om aan de regels van de kerk te gehoorzamen om gezien te worden want dan hoorde je er bij en dat was het enige wat ik wilde, erbij horen

Nu ik de kerk heb verlaten ben ik ook mijn oudste zoon en kleinkinderen kwijtgeraakt , ze willen alleen met me omgaan als ik weer terug kom en in het gareel ga lopen en om de woorden van mijn kleidochter(14jaar) aan te halen die ik vroeg waarom ze niet meer kwam logeren ; Oma er moet toch wel het een en ander bij u veranderen want anders kan ik echt niet meer met u omgaan.

Zie je hoe ik dan bijna weer in die val trap om er dan maar weer bij te horen en mezelf verlochenen en daarom doet het me oooo zoooo goed om te lezen de woorden van jou Bram

Mariah, jij bent goed genoeg, precies zoals je bent, en ook gevoelig genoeg,


Nou Mariah, ik heb zojuist hardop gevloekt. Ongelooflijk, deze liefdeloze hardvochtigheid van je oudste zoon. En die heeft jouw kleindochter dus ook al klein gekregen. Ik ben verbijsterd.
En dan al die pleeggezinnen...

Meid, wat heb ik met je te doen.En wat voel ik zo langzamerhand een ongelooflijke weerzin tegen alles wat zich op deze manier christelijk durft te noemen.
Mariah, Mariah, waar heb jij de kracht vandaan gehaald om daarmee te breken? En waar haal je de kracht vandaan om gewoon maar door te leven?
Mijn bewondering voor jou wordt steeds groter.
Evenals mijn woede om wat deze christenen in naam van God aanrichten. Godverdomme.


Dag Linda

Die film heb ik ook gezien en was tot tranen toe geroerd en ook zo herkenbaar want wat hebben die mensen een bekrompen geest.

Zelf zie ik mezelf in al die vrouwen die voor hun zelf op durven te komen en voorbij gaan aan het klein geestig denken en met passie die dingen te doen die als een vuur in je branden en er voor gaan want je hebt op dit moment een leven en voor je het weet zit je achter de geraniums dus ik hou mezelf voor doe de dingen die je wilt doen en door die film wordt je dan bevestigd want die vrouwen gingen er ook voor

ik moet nu aan een lied van ramses shaffy denken ; MENS DURF TE LEVEN

Misschien is dat ook wel mijn grootste angst iemand te durven zijn

Sinds een paar weken zit ik ook op een koor van het nederlandstalige lied

Zingen is iets waar ik erg blij van wordt en zij zeggen dat ik er wel wat van kan dus dat is mooi meegenomen

Dankjewel Lies voor je reaktie en je mooie ervaring


Ik sluit me aan bij Bram, lieve Mariah.
Je bent een moedig en sterk mens, en het spijt me heel erg voor jou dat je, omdat je voor jezelf gekozen hebt, het kontakt met kind en kleinkind moet missen.
Dat moet vreselijk pijn doen.
Ik wens je veel kracht en hoop dat je verder hier (of elders) woorden vind die je troost kunnen geven.

een lieve groet uit zwitserland..


#40264
"jullie toch allemaal knappe mensen dat je al die dingen weet en ik dus nu ook".

Hallo Mariah,

Joh! Ik weet niet of ik zo knap ben, de rimpels beginnen zich steeds meer te vertonen, mijn lichaam begint hier en daar al af te zakken en mijn tandvlees trekt zich steeds meer terug.
Zo weet ik ook niet of jij knap bent doch één ding 'zie' ik wel ........
Ik lees een mooi en moedig mens zonder mezelf of een ander tekort te willen doen.



Zing, Mariah, zing je eigen hoogste lied en dat de blijdschap ervan je door de donkere momenten heen mag helpen.

En dat boek.......ach ik begrijp je teleurstelling wel. Toch ook.....lees het gerust op een later tijdstip verder.
Waar of niet waar......haal er jouw waarheid uit, n.a.v. hetgeen je raakt.

Wens je goede moed.


Mariah, fijn dat je ook op een koor zit en hier plezier aan beleeft.
Zelf zit ik nu anderhalf jaar op het koor en het doet me gigantisch veel goed. Ik ben weer dat kind dat altijd en overal zingt, ook omdat de dirigente me vertelde dat ik goed ben zoals ik ben, en langzaam maar zeker verandert ook hoe ik zing. Omdat het niet kon, niet mocht en omdat ik steeds te horen kreeg dat ik het absoluut niet kan, want wat ik deed niets was volgens de verwachtingen van de toehoorders hoe het behoorde te zijn, durfde ik ook niet voluit voor het zingen te gaan.

Mariah, voor wat er in jouw leven is, heb ik in tegenstelling tot Bram geen woorden, ik wil je wel heel veel goede moed en doorzettingsvermogen toewensen, op de weg die je gaat en ik hoop dat daarin ook veel liefde mag zijn.



@40270
Goed advies Carla, om dat boek later toch nog eens te lezen, maar dan anders.


#40266@Zelf zie ik mezelf in al die vrouwen die voor hun zelf op durven te komen en voorbij gaan aan het klein geestig denken en met passie die dingen te doen die als een vuur in je branden en er voor gaan want je hebt op dit moment een leven

lieve moedige Mariah.
Chapeau chapeau voor jou door zoveel ontkenning en lijden heen in je kracht te komen en te zijn!







Mariah, ik ken het boek over de Aboriginals niet, maar ik had/heb wel deze fascinatie en ik ben er al een tijdje mee aan het experimenteren. Het lukt me zij het met wisselend resultaat. aangezien ik in de methode ook experimenteer en voor jouw misschien iets anders werkt dan bij mij, wil ik het algemeen toelichten.

In meditatie, ga ik naar de buik en denk aan aan de persoon waarmee ik contact wil. Geen meditatie dus waarin je leeg wordt of probeert de gedachten zoveel mogelijk te negeren. Punt is het ontvangen lukt bij mij redelijk, maar van doorgeven heb ik nog geen positieve reacties. Ontvangen is ook lastig, een gevoel is niet altijd concreet, het gevoel wat binnen komt moet vaak( niet altijd) ook vertaald worden. Gevoel op afstand gaat beter als je de persoon goed kent, maar overtuigingen en of emoties kunnen dit tegen werken.

De kans om op deze manier met je kleindochter te praten, is mogelijk door haar overtuiging heel moeilijk. Deze overtuiging is zo'n groot deel van haar identiteit, dat het er mogelijk ook voor zorgt dat het helaas in stand blijft.
Aan de andere kant, juist met jonge kinderen, door hun openheid kan het makkelijker zijn.

Mariah, of je er wat mee kan weet ik niet, maar ik wilde je het wel meedelen en mogelijk ga ik het boek ook nog lezen.
Of het nu waar is of niet, wel heel bijzonder, zo'n gedachtegang


#40276@"Het lukt me zij het met wisselend resultaat. aangezien ik in de methode ook experimenteer.

In meditatie, ga ik naar de buik en denk aan aan de persoon waarmee ik contact wil. Geen meditatie dus waarin je leeg wordt of probeert de gedachten zoveel mogelijk te negeren. Punt is het ontvangen lukt bij mij redelijk, maar van doorgeven heb ik nog geen positieve reacties. Ontvangen is ook lastig, een gevoel is niet altijd concreet, het gevoel wat binnen komt moet vaak( niet altijd) ook vertaald worden. Gevoel op afstand gaat beter als je de persoon goed kent, maar overtuigingen en of emoties kunnen dit tegen werken."

Mag ik je vragen Linda of je toestemming vraagt aan de persoon met wie je experimenteert om contact mee te maken?


Dappere,lieve Mariah,
een grote knuffel speciaal voor jou! :)


Mariah, Mariah, waar heb jij de kracht vandaan gehaald om daarmee te breken? En waar haal je de kracht vandaan om gewoon maar door te leven?
Mijn bewondering voor jou wordt steeds groter.
Evenals mijn woede om wat deze christenen in naam van God aanrichten. Godverdomme.


Bram, 17/01/2011 15:34. #40265


Ja waar haal ik de kracht vandaan ? dat weet ik eigenlijk ook niet ik voel wel altijd een kracht, mij krijgen ze er niet onder al heb ik wel een lange weg afgelegd door maanden in therapie te zijn geweest

En wat ik altijd wel denk in moeilijke situaties ; ook dit gaat voorbij

Bram ik kan me jouw woede ook goed invoelen want ik had het zelfde maar het is zo verwoestend als je daar mee blijf lopen en al hun gedrag halen ze uit een tekst uit de bijbel die zegt ; als iemand deze leer niet brengt laat hem niet meer in uw huis en richt ook geen groet meer tot hem.

Maar ik kan me niet voorstellen dat zoiets hier in nederland kan is er geen wet die zulke praktijken verbied want ik ben niet het enige geval de psichiaterse inrichtingen zitten vol met mensen die zo behandeld zijn door hun religie

Mieke Barendrecht uit Den Bilt en Frances Gordes(ook een ervaringsdeskundige en counseler) hebben een programma opgezet voor mensen die net als ik verstoten zijn uit hun sekte en dat is dus erg goed nieuws dat deze mensen de juiste hulp krijgen

Want je raakt echt alles kwijt als je eruit stap je hele leven licht aan diggelen , jaren lange vriendschappen worden zo van de ene op de andere dag verbroken en je moet de mensen in de wereld leren vertrouwen want je bent altijd voorgehouden dat dat de slechte mensen maatschappij is en daar wil je toch niet mee omgaan dus waren er alleen vriendschappen in de organisatie .


Ik heb veel verloren maar door me open te stellen heb ik veel terug gekregen , niet dat het me altijd makkelijk afgaat , ik heb zo nog mijn verdrietige momenten maar ik richt me op wat ik heb en dat is veel om dankbaar voor te zijn

Trudy
Ik moest vreselijk lachen om jouw bericht , heerlijk

Carla
Ja zingen is een goede therapie in blije en moeilijke tijden en dat boek.......ik ga het zeker uitlezen ben toch wel nieuwschierig hoe dat af gaat lopen

Gea
Heerlijk zon knuffel

Nij
een diepe buiging voor zoveel erkenning

Linda
Wat fijn dat je het kind in jezelf weer hebt ontdekt, als ik op mijn koor ben zal ik zeker aan je denken


"Mieke Barendrecht uit Den Bilt en Frances Gordes(ook een ervaringsdeskundige en counseler) hebben een programma opgezet voor mensen die net als ik verstoten zijn uit hun sekte..."

Mariah, kun je een website geven over deze mensen?
Die wil ik graag bij mijn lijstje 'Verwante sites' zetten.


@40283
"Als iemand deze leer niet brengt laat hem niet meer in uw huis en richt ook geen groet meer tot hem."
Even opgezocht:
1 Johannes:10

En daar gaat dan nog deze zin aan vooraf:
"Liefhebben houdt in dat we leven volgens Gods geboden. Volgens dit gebod, dat u vanaf het begin gehoord hebt, moet u leven."



Mariah, mag ik je vragen waar dit staat in de Bijbel?

" ..... als iemand deze leer niet brengt laat hem niet meer in uw huis en richt ook geen groet meer tot hem."

( gewoon ff nieuwsgierig;-)



Haha.....twee zielen....één gedachte! Thanks Bram.


Mariah, wat ben ik diep diep blij voor je met daarbij veel respect voor je keuze.
Ik hoop dat deze tsunami die over je uitgestort wordt je mee zal voeren naar grote hoogte waar je vervult zult worden met een onvoorwaardelijke Liefde die je zal dragen naar je bestemming in dit leven.
In eenheid verbonden!


Mariah, ik zal ook aan jou denken tijdens onze volgende repetitie.


Correctie: #40285/ Het is uit de tweede brief van Johannes.
Dit als waarschuwing tegen dwaalleraren.

;-((




Dank je wel, Carla, voor de correctie.


Mariah, kun je een website geven over deze mensen?
Die wil ik graag bij mijn lijstje 'Verwante sites' zetten.


Bram, 18/01/2011 16:05. #40284


Ik ben nog even in gesprek met Mieke omdat dat stuk waar ik het over had niet op haar site te vinden is

Wacht nu op haar antwoord

Tot dan


Hier is die dan de site niet van mieke maar van Frances

(www.free-choice.nl).


Hallo Mariah, wat leuk the link naar het koor waar je zingt, ik zag diverse liederen die wij ook zingen. Helaas heeft ons koor geen site.


Mariah, je verwijzing brengt je inderdaad bij een koor, wat de naam draagt, die je noemt.

Ik denk dat je naar deze site wil verwijzen:

......novosite.nl/pages.php?f=Frances&pageid=43857

Sorry voor mijn bemoeienis.:-))


Ik vraag me werkelijk af hoe jullie bij dat koor terecht zijn gekomen. Ik tref iets heel anders aan op de link van Mariah, namelijk een website over Frances en het losmaken van mensen die lid zijn geweest van een sekte. Ook de link van Carla leidt me daarheen.
Ik wil graag die link opnemen onder verwante websites, maar als die op sommige computers naar een koor voert, is dat wat vreemd.


Sorry Bram, voor het ongemak. Maar het ligt aan de wijze waarop je naar de site gaat. Ik werk met Windows 7 en die heeft de mogelijkheid om niet te kopiëren en te plakken, maar na het selecteren, het geselecteerde direct te openen in een nieuwe Google-site.
Doe ik dat dan kom ik bij koren die de naam free-choice dragen.
Bij het handmatig invoeren van de door Mariah opgegeven site ga je wel naar de door haar bedoelde.
Het bevreemde mij ook, vandaar mijn 'zoektocht', met gemeld resultaat.


Hallo Carla, dank je voor je uitleg, ik had me al heel vaak afgevraagd waarom links bij onze computer vaak niet blijken te werken.
Nu echter had ik niet het idee dat het niet werkte, maar Mariah mogelijk onbedoeld een andere link had geplaatst.


Wat een spraak verwarring he ...maar we zijn eruit , gelukkig

Dank Bram voor het opnemen van de link


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: