Bramhartigheden

Je vader en moeder verlaten?

    door Bram, 24/05/2011 12:09. #41146. 6 reacties, laatste

Er is een boeddhistische anekdote over een lama die zijn leerlingen uitlegt dat ze hun vader en moeder moeten doden.
Op een volgende bijeenkomst vertelt één van de leerlingen enthousiast dat hij het bevel van zijn leraar opgevolgd heeft.
Verbaasd vraagt de lama "Hoe dan?"
"Met een bijl" antwoordt de leerling. "Ik heb ze de kop ingeslagen."
En dat was niet helemaal de bedoeling. De aanbeveling van de lama was niet letterlijk bedoeld, maar een instructie over vrijheid.
Het is net als met dat chinese meisje in een vorige Bramhartigheid. Ze was de derde dochter in haar gezin en volgens de leer van Confucius bepaalde dat haar identiteit, met allerlei bepalingen over wie en hoe ze was en hoe ze zich te gedragen had.
Ik zei ook dat wij als vreemdeling het fictieve daarvan makkelijk kunnen doorzien. In de gnostiek speelt het begrip vreemdeling een centrale rol. Het gaat er om een vreemdeling te worden jegens alle identiteiten en bepalingen die ons zijn aangeleerd over onszelf. En dat was natuurlijk ook wat de boeddhistische lama bedoelde met het doden van je vader en moeder.
In het Nieuwe Testament, in het evangelie van Mattheüs, staat een tekst over het verlaten van je vader en moeder:
En ieder die broers of zusters, vader, moeder of kinderen, akkers of huizen heeft achtergelaten omwille van mijn naam, zal het honderdvoudige ontvangen en deel krijgen aan het eeuwige leven. (Math. 19: 29)
Dat zouden we net zo kunnen verstaan als de boeddhistische leerling, namelijk als een oproep om je gezinsleden letterlijk te verlaten, er alle uiterlijke banden mee te verbreken.
Maar je kunt het ook zien als een instructie over innerlijke vrijheid, als een oproep om een vreemdeling te worden jegens alle opgelegde en ficiteve identiteiten.
Van Jezus wordt verteld dat hij mens geworden is. Maar om mens te kunnen worden zul je eerst alle aangeleerde fictieve identiteiten los moeten laten, zul je eerst een vreemdeling moeten worden.
Het mooie daarvan is dat je dan ook je ouders, broers en zussen en elk ander mens als mens kunt zien en opnemen in de vanzelfsprekende naastenliefde die door het aanvaarde vreemdelingschap in jezelf aan het licht zal komen.

Zie ook Thomas 55 en de eerdere Bramhartigheid over De vreemdeling


Tijdens het nog eens volgen van de Bramhartiheid over "De vreemdeling" en Logion 55 stuitte ik op een gedichtje van Francis dat me heel blij maakte, juist ook omdat ik op dit moment een 'tikje' met mezelf overhoop lig en een en ander meemaak en het boek van Leo Hartong " Ontwaken in de droom", Illusie of werkelijkheid aan het lezen ben.

Ik laat het hieronder even volgen voor de liefhebber.
Volgens Francis:

Ik haak nog even aan op #24665 in de Bramhartigheid "De vreemdeling"

De reikwijdte van afstand aanvaarden
en van hieruit de ander uitnodigen...

het kwam tot dit gedichtje...

Kom maar….

Kom maar
als jij dat wilt.
Kom maar dichterbij,
er is ruimte
die ik niet in zal vullen.
Ik zal ook niet aan je trekken,
maar laat mijn wil verwaaien,
jij mag zelf komen…

Kom maar
op jouw moment.
Kom maar dichterbij
met jouw verhaal,
met heel je ‘zijn’,
of maar met een heel klein stukje,
of kom als een vreemdeling.
Het is goed, zoals jij wilt komen…

En ik zal luisteren
en ik zal je aanzien
en, oh ja, ik zal ook vragen.
En we zullen ontdekken
dat iets in mij en iets in jou
diep van binnen
reikhalzend uitziet
naar het samenkomen.

Maar heb je nog tijd nodig,
dan wacht ik.
Want je weet me wel te vinden.
Als jij wilt
zal je mij zien
en je zal me herkennen.
Want, ook al ben ik in den vreemde,
ik zal me niet verbergen.
Kom maar, wanneer en zoals jij dat wilt………

Het kwam voor mij uit de hemel gevallen.
Het Leven is de moeite waard.


Dag Wim.
Ik kan soms gewoon blij en gelukkig worden van de bijdragen van anderen aan dit forum. Dat geldt deze keer voor die van jou, Wim, en die van Francis. Zo prachtig aanvullend en uit het leven gegrepen.


Dan zijn er nu minstens twee blije mensen Bram en dat is winst! :=)


Hou het zakje nog maar even open Wim, stop ik er nóg wat winst bij in. ;-)

Want graag sluit ik me aan als derde blije mens. Gewoon omdat ik blij word van blije mensen.

Fijn hè wanneer je hart open staat om te mogen ontvangen? Zeker wanneer het wat kwetsbaar is...... het een 'tikje' met zichzelf overhoop ligt.

' Hemel open.....hart open , laat 't maar stromen. '

Hoop dat het boek welke je aan het lezen bent, je tot vreugde strekt.



Ik had er al een voorgevoel van Carla dat jij ook een duit in het zakje wilde doen.
Ik moest afgelopen week nog aan je denken toen onze jongste zoon nogal blij thuis kwam nadat hij naar een afscheidsdienst was geweest van de vader van zijn vriend.
"IK ben aangeraakt vanbinnen, ik ben helemaal veranderd" riep hij, " wat een afscheid van iemand, wat een Licht en wat een Liefde heb ik daar gevoeld, terwijl er een dierbare is overleden".
Hij vertelde hoe bijzonder deze voorganger de bijeenkomst, samen met de moeder en haar kinderen had voorbereid om een boodschap mee te geven aan de aanwezigen.

En toen dacht ik aan jouw stukje (bij au revoir, #41125), waar je eindigede:

" Laat je alsjeblieft nooit, nimmer, never verleiden door welke autoriteit ook, om verraad te plegen aan je eigen hart."

Als het hart spreekt gaat de hemel open, dan gaat er iets stromen zoals je zegt. dan worden er mensen geraakt, het bewijs stond voor me.
M'n jongste zoon, geen kerkganger maar een open hart dat kan ik je verzekeren.
Geen man van regeltjes maar van empathie zoals ik ook meen bij jou te herkennen.
Vandaar ook dat m'n gedachten naar jouw gingen.

Graag wilde ik dit met je delen om je statement extra kracht bij te zetten en mezelf daardoor weer enigszins op het juiste pad te krijgen.
HERINNER JE ZELF.
Soms denk ik wel eens "Weg met al die boeken, het is allemaal geleende kennis, laat het hart (hemel) maar spreken en stromen, alles komt op zijn eigen tijd."

Dank Carla en Bram voor jullie blijheid.


Bijzonder Wim, je voorgevoel. Dank voor wat je wilde delen. Heel mooi de ervaring van je zoon te mogen vernemen, ondanks de verdrietige omstandigheden.
Heerlijk wanneer jonge mensen zich geraakt weten en dit zo open, durven en kunnen uiten.
Jonge mensen, vaak met wat minder ballast dan de wat oudere generatie.
Fijn ook voor jou als vader, denk ik, je zoon zo te mogen ervaren.

Ik moest ook wel wat glimlachen om je uitspraak: " Weg met alle boeken."
Ach ja.......geleende kennis of misschien ook soms gedeelde kennis!
Weet je, het fijne is dat je in vrijheid kan kiezen wat of je werkelijk tot je wilt nemen.

Met regelmaat bekijk ik de inhoud van mijn boekenkast en merk dan dat er veel boeken in staan waar ik nu met een knipoog naar kijk. Ooit hebben zij gewerkt als vuurtorens (dit woord moet jou aanspreken :-)) langs mijn levensweg.
Toch ook heb ik de inhoud ervan achter me gelaten.
Terwijl ik er tegelijk ook dankbaar voor ben voor wat ze me ooit brachten.

Mooi om te merken dat hetgeen werkelijk inspireerde, beklijfde, woorden die vlees geworden zijn, meeliepen met mijn tijd. Of ik met hen, dat kan natuurlijk ook.

Geniet van het goede Wim, van je zoon én van hetgeen je al lezende tot je wilt nemen.
Blijf dicht bij jezelf, ook op de wat moeilijkere stukjes van je pad.

Hr. Gr.







Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: