Bramhartigheden

Open en gesloten bewustzijn, intuïtie

    door Bram, 05/10/2011 12:28. #41741. 10 reacties, laatste

In de toestand van open bewustzijn vangen we allerlei signalen op uit de omgeving, ook de meest subtiele.
Denk aan een jager in de jungle.
Plotseling hoort hij een vreemd geritsel. Hij zal dan al zijn zintuigen wijd open zetten. Hij verkeert dan in een staat van open bewustzijn. Hij vangt alles op.
Als hij twee ogen bespeurt die vanuit een struik naar hem kijken, zal hij zijn waarneming als een smalle bundel alleen richten op het gevaar dat daar loert: een tijger. Dat is de toestand van gericht bewustzijn. Hij neemt dan alleen nog maar waar wat van belang is voor de gevaarvolle situatie.
Maar ondertussen blijft op de een of andere manier het brein toch ook alle andere signalen uit de omgeving opnemen, alleen is de jager zich daar op dat moment niet van bewust.
Zo neemt het brein het knapperen waar van het vuur dat de jager had aangestoken. En het brein bedenkt buiten de bewuste waarneming van de jager, die alleen nog maar de ogen van de tijger ziet, dat roofdieren bang zijn voor vuur. 'Als bij intuïtie' grijpt de man opeens een brandende tak uit het vuur en gaat daarmee op de tijger af.

In dit voorbeeld wordt het geluid van het knappende vuur onbewust waargenomen. Door de gerichte aandacht op de tijger hoort de jager dat geluid niet. Maar zijn brein wel.

Zo lijkt het dus alsof deze intuïtie vanuit het onbewuste komt. Maar dat onbewuste is alleen onbewust door de gerichte aandacht op de ogen van de tijger.


@"Plotseling hoort hij een vreemd geritsel. Hij zal dan al zijn zintuigen wijd open zetten. Hij verkeert dan in een staat van open bewustzijn. Hij vangt alles op."

Ik heb niet eerder zo helder het verband gezien tussen de zintuigen en open bewustzijn.

Zo ook:

“….Ieder van ons kent wel momenten waarop we ons heel levend voelen en de wereld nieuw en veelbelovend lijkt, als een bloementuin op een mooie lentemorgen. Ineens is er een gevoel van verhevigde vitaliteit, gesteund door een intuïtief weten dat alle elementen met elkaar in harmonie zijn. De lucht trilt van leven. Ons lichaam voelt gezond en energiek, ons denken is helder en vol vertrouwen. Onze waarneming krijgt iets glanzends en doorzichtigs. Elk aspect van de omgeving streelt de zintuigen: kleuren zijn extra levendig, klanken melodieus en geuren zoet. Alle aspecten van de ervaring gaan volmaakt samen en alles vibreert; de gewone grens tussen binnen- en buitenwereld vervloeit.
Niets is vast en we voelen ons ruim en open en handelen trefzeker en met
volmaakt gemak. De essentie van zo’n ervaring is evenwicht, waaruit een diep gevoel van voldoening en verfrissing ontspruit dat ver uitgaat boven wat we gewoonlijk ‘geluk’ noemen. “

Tarthang Tulku


Dat is heel mooi Nij, dat je dat er hier aan toevoegt. Want dat is ook waar het mij om gaat. Je hebt dat weer mooi aan elkaar gekoppeld.
Kijk, in het alledaagse bestaan leven we gewoonlijk in een staat van gesloten bewustzijn. Zoals dat van de man die naar de ogen van de tijger kijkt. Dat is bijna onze natuurlijke staat.
Maar er is altijd ook dat open bewustzijn waarvan we ons niet altijd bewust zijn.
Het gesloten bewustzijn is nogal ikkerrig, verbonden met een ik dat waarneemt en oordeelt.
Maar het open bewustzijn is ik-loos, maar wel verbonden met deze ene mens die het ervaart en tegelijk ook groter dan die ene mens.
Ik vind dat heel mysterieus. Het is niet-ik, toch ook heel erg 'zelf' en tegelijk, zoals dat in de gnostiek heet 'het Al'.
De beschrijving van Tarthang Tulku vind ik werkellijk prachtig. Hij komt uit de Nyingma traditie, verwant met de Katharen. Zie ook de Bramhartigheid 'Herstel lichaamsbewustzijn'.

Nu zou je de mystieke tradities voor een deel kunnen omschrijven als het streven te verkeren in die staat van open bewustzijn, die althans tot je beschikking te hebben.
Johannes van het Kruis, de westerse mysticus, noemt het verkeren in de staat van open bewustzijn een godservaring. Dat is echter ook maar een naam. De ervaring zelf is naamloos en vooral beeldloos. Toch, ik begrijp wel dat hij het zo wilt benoemen.
Zie de Bramhartigheid 'Voorbij de beelden'.



Bramhartigheid: herstel lichaamsbewustzijn
@Tartang Tulku, een nu levende lama uit de nyingma traditie, geeft aan het herstel van het lichaamsbewustzijn een belangrijke plaats in de meditatie. Hij geeft veel heel eenvoudige oefeningen die je dicht bij de ervaring van de oernatuur van de werkelijkheid brengen

En zo kwam ik zojuist bij boeken van hem terecht die me zeer aanspreken.

Bramhartigheid: Voorbij beelden
@Beroemd is ook zijn uitspraak: "In de donkere nacht van de ziel was er alleen nog het licht dat in mijn binnenste scheen."
Deze 'leegwording' van alle begrippen die Johannes door zijn medebroeders nogal hardhandig en niet helemaal zo bedoeld werd onderwezen, speelt een belangrijke rol in de christelijke mystiek. Het is de ont-beelding van de religieuze ervaring.
Die leegwording van beelden is ook zo ongeveer het fundament van het boeddhisme

#41743@Nu zou je de mystieke tradities voor een deel kunnen omschrijven als het streven te verkeren in die staat van open bewustzijn, die althans tot je beschikking te hebben.
Johannes van het Kruis, de westerse mysticus, noemt het verkeren in de staat van open bewustzijn een godservaring. Dat is echter ook maar een naam. De ervaring zelf is naamloos en vooral beeldloos. Toch, ik begrijp wel dat hij het zo wilt benoemen.

Mooi dat je zegt: het is ook maar een naam. De ervaring zelf is naamloos en vooral beeldloos.

Prachtig om het toch te kunnen/willen benoemen.







Ik zie eigenlijk wel verschil in collectieve beelden en concepten en concepten die mij van dienst kunnen zijn. Concepten die er voor zorgen dat het “beter” met mij gaat. Ik weet wel dat die concepten niet “de waarheid “ zijn, maar dat ze er zijn om mij te helpen.
De eerste zie ik als opgelegd, de tweede als zelfgekozen.


Zo komt er m.i. een einde aan persoonlijk doenerschap.


Yvonne, ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt in relatie tot het voorafgaande. Maar je maakt me wel nieuwsgierig. Dus... leg het nog eens uit.


@Yvonne, ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt in relatie tot het voorafgaande.

Hallo Bram, het betreft meer de barmhartigheid waarna je verwijst van voorbij beelden.

Ik zie verschil in beelden en concepten die opgelegd zijn door de maatschappij, door iets buiten mij en die waarvoor ik zelf kan kiezen.
Het geloof in beelden en concepten buiten mij zelf kan ik beter afwijzen, en bepaalde concepten kunnen mij van dienst zijn.
Bijvoorbeeld het concept dat ik geloof dat ik altijd beschermd zal zijn.
Doordat ik in dit concept leef, stroomt er m.i. een andere energie dan wanneer ik bijvoorbeeld ergens angst voor heb. Want m.i. trekt soortgelijke energie trekt soortgelijke energie aan. Eerst de energie en dan de manifestatie.
Zoiets.


Aanvulling: Wanneer je helemaal ontdaan bent van beelden, bijvoorbeeld tijdens meditatie of bij een mystieke ervaring, dan zijn er geen concepten en beelden. Maar in het menselijke zijn kunnen concepten en beelden mij van dienst zijn.
Om iets te verklaren zodat mijn menselijke zijn het kan begrijpen.


Yvonne, hoe zou het voor jou zijn als er helemaal niets meer te begrijpen en te verklaren valt, zodat er alleen nog maar verwondering is?
Wat mij betreft valt er in laatste instantie niets te begrijpen of te verklaren, maar is er wel het spreken over 'dat-wat-is'. Dat spreken over 'dat-wat-is' is altijd behelpen omdat je daarvoor kwasi-begrijpelijke beelden nodig hebt die niet de ervaring zelf zijn. Het recept is niet de maaltijd, de route op de landkaart is niet de reis, de vinger die naar de maan wijst is niet de maan.
Ja, ik ben met je eens dat we voor het alledaagse leven niet zonder concepten en beelden kunnen, maar niet om te verklaren of te begrijpen, maar wel om zinvol te kunnen handelen.
Je hebt een recept nodig voor een heerlijk recept. Een reisplan is nuttig voor een vakantie ver weg.
Maar het genieten van de maaltijd, het verwonderd ontdekken van nieuwe werelden, dat zal nooit samen vallen met het recept of het reisplan. Het recept of het reisplan 'begrijpt' de ervaring van de maaltijd of reis niet.


Bram, vandaag moest ik “toevallig” denken aan logion 1, laat hij die zoekt voortgaan met zoeken totdat hij vindt…….

Ik ben misschien wel geschokt en verwonderd omdat er m.i. niets te vinden is.(In het Niets is het Al?)

Hiermee wil ik niet zeggen dat het niet zinvol is om te zoeken.
Dat is misschien nodig geweest om tot dit besef te komen.
Ik las ooit ergens een verhaal over een vlindertje die opgesloten zat in een klok en maar rond bleef vliegen omdat de uitgang kwijt was.
Op een gegeven moment was de vlinder zo moe, dat ze zich ontspannende en naar beneden viel, en de vrijheid ontdekte.
Ja, dat is toch verwondering?

Verwondering is voor mij ieder moment waarneembaar, in de stilte, waar niets meer te verklaren of te begrijpen is.

Het lijkt wel of het zoeken gericht was op het beheersbaar maken van mijn leven, maar het leven IS m.i. onbeheersbaar. Dat is wat is.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: