Bramhartigheden

De eenzame Jezus, een kerstverhaal

    door Bram, 14/12/2011 20:19. #42063. 29 reacties, laatste

Zo'n tweeduizend jaar geleden zocht een echtpaar asiel in Egypte. Hun zoontje groeide voorspoedig op. Hij werd opgenomen in de zaak van zijn vader en leerde van hem het timmervak.
Hij bleek al snel een heel goeie timmerman. De klanten zeiden vaak tegen hem: 'Wat sla jij de spijker toch op z'n kop!’

Op een dag kwam er een profeet langs.
En de profeet zei tegen hem: 'Weet jij wel wie jij bent?'
'Ik ben gewoon Jezus', antwoordde hij, ‘zoon van Jozef en Maria.’
‘Nee hoor,’ sprak de profeet, ‘jij bent niet gewoon. Jij bent bijzonder. De komende duizenden jaren zullen miljoenen mensen over de hele wereld beweren dat jij de eniggeboren zoon van God bent, zelf ook God.'
‘Jeetje,’ antwoordde Jezus, ‘ben ik een zoon van God? Dus Jozef is niet mijn vader?
‘Je bent snel van begrip,’ antwoordde de profeet, ‘maar dat mag ik ook wel van je verwachten, want als God ben je natuurlijk alwetend.’
‘En alleen ik ben een kind van God?
'Ja, alleen jij,'
'Niemand anders?'
'Niemand anders.'

Jezus keek om zich heen. Hij zag z'n moeder bezig met een Egyptische vleeschpot. Jozef liep buiten cederhout uit de Libanon te sjouwen.
Er overviel Jezus een akelig gevoel. Ineens waren z’n moeder, en z’n vader, en z'n vriendjes en vriendinnetjes, die waren allemaal ineens... gans anders. En Maria Magdalena dan?
Duizenden jaren eenzaamheid doemden voor hem op.

'Ik ga naar de woestijn' zei hij tegen Maria en Jozef.
‘Maar Jezusje,’ vroeg moeder Maria, ‘wat moet jij daar nou, in die kale woestijn?’
‘Ik wil even alleen zijn met mezelf,’ antwoordde Jezus, ‘uitvinden wie ik ben.’
‘Maar je bent toch mijn zoon?’ riep Jozef verbaasd uit.
‘Daar ben ik niet meer zo zeker van’, antwoordde Jezus.
Jozef keek Maria geschokt aan: ‘Hoe kan hij dat weten?’

Daar, in de woestijn, verbleef Jezus veertig dagen in eenzame afzondering. Van ene Johannes, ook zo’n dolende in de woestijn, kreeg hij soms wat sprinkhanen te eten.

Toen ontmoette hij Judas. Die kwam daar namelijk toevallig langs.
Judas zag meteen dat Jezus behoorlijk depressief was.
‘Het gaat niet goed met je,’ zei Judas.
‘Ik ben de eniggeboren zoon van God, zelf ook God,’ antwoordde Jezus. ‘En dat vind ik niet leuk.’
‘Hoezo niet?,’ vroeg Judas.
‘Ik hoor er niet meer bij.’
‘Waar niet bij?’
‘Bij de mensen’, antwoordde Jezus.
‘Maar is het dan niet fijn om een God te zijn?,’ zei Judas. ‘Dan ben je toch boven alle ellende van dit aardse bestaan verheven? Je wordt nooit ziek, je gaat niet dood, er is alleen maar eeuwige zaligheid.’
‘Ik wil gewoon mens zijn, net als Jozef en mijn moeder, en mijn vrienden en mijn vriendinnen. Net als iedereen. Net als Maria Magdalena.

Judas beloofde Jezus dat hij hem zou leren hoe hij weer mens kon worden. Dat hij dan zijn kruis op moest nemen, net zoals alle andere mensen. ‘Want elk mensje heeft z’n kruisje’, leerde Judas. ‘Dat heet overgave aan het leven,’ sprak hij nog.
'Ja maar, Judas, waarom zou ik?, vroeg Jezus enigszins benauwd.
'Omdat het gaat om liefde,' antwoordde Judas, 'en alleen als je je eigen kruis opneemt weet je wat liefde betekent.'
En Jezus deed zoals Judas had gezegd: hij nam z'n kruis op, zij het pas na hevige twijfel in een afgelegen olijvenboomgaard.
Maar het mocht niet baten.

Geheel tegen de wil van Jezus in werd hij toch tot God uitgeroepen. Hij werd verbannen naar de hemel. Hij mocht niet eens direct contact opnemen met de mensen, want een klein groepje mannen zette zich tussen hem en de mensen in. Ze zeiden tegen alle andere mensen dat zij maar leken waren, en dat zij niet goed genoeg waren om zich rechtstreeks tot Jezus te wenden. En waarom hadden zij wel gemeenschap met Jezus? Omdat zij niet getrouwd waren, net als Jezus, beweerden zij. Vreemd genoeg geloofde bijna iedereen dat.
En Judas noemden ze een verrader.

En zo werden tweeduizend jaar lang alle mensen eenzaam. Want alle goedheid en liefde werden voor hen onbereikbaar. Alleen Jezus was goed en lief, vertelden de ongetrouwde mannen, maar die zat ver weg in de hemel. Daar kon je dus niet zomaar bij komen als mens. Alle mensen werden zondig verklaard, onbekwaam tot enig goed en geneigd tot alle kwaad, niemand uitgezonderd.

Maar na tweeduizend jaar transcendente ballingschap vond Jezus het ineens welletjes. Hij zei:
Ik wil weer mens worden, opnieuw geboren, en het leven ten volle leven. Dan wil ik gekend worden als mens onder de mensen. Want alleen als mens heb ik recht van spreken als ik zeg dat alle mensen bekwaam zijn tot alle goeds en bovenal als ik zeg dat alle mensen in staat is zijn hun naaste lief te hebben. Want alle mensen zijn kinderen van God, niemand uitgezonderd.

En als ik mijn Maria Magdalena terugvind zal ik wenen van geluk.


(Je kunt dit verhaal downloaden als pdf-document:
Eenzame Jezus, een kerstverhaal)


"Ik wil weer mens worden ".

Dat Kerstmis, telkens weer, het feest van de menswording mag zijn.

'Kwetsbaar aan het licht gekomen
deel je tastbaar ons bestaan.
Dat wij in ons hart jouw diepste
dromen mogen verstaan.'

Mens worden, gekend worden, mens onder de mensen.
Hij, ik en jij en jij en......

Wens een ieder zo'n kerstfeest en alle dagen van 2012.




Wat een mooi en heerlijk geschreven verhaal Bram.


Inderdaad Bram, de eenzame Jezus.
Al lezend en denkend kwam je verhaal steeds dichterbij.
Ik ging het als het ware beleven.

Fijn Carla, je reactie op dit verhaal en inderdaad zoals je zegt:" Hij, ik en jij en jij en...... " ......ik dus ook.

Dank je voor deze heel toepasselijke wens voor zo'n kersteest en alle dagen van 2012.
Ik onderschrijf hem van ganser harte voor een ieder.


@ Want alleen als mens heb ik recht van spreken als ik zeg dat elk mens bekwaam is tot alle goeds en in staat is zijn naaste lief te hebben.

.....en deze woorden komen steeds dichter bij mij..

hoi Wim leuk je weer te zien!


dank je wel voor het vervroegde kerstkadootje...


Ik las een tijdje geleden dat Judas de 'verrader' uit het Nieuwe Testament de schrijver zou zijn geweest van het Thomas-evangelie, en dezelfde zou zijn als de 'ongelovige' Thomas uit Johannes. Dat heeft mij geïnspireerd tot de rol die Judas krijgt in mijn kerstverhaal.

De schrijver van het Thomas-evangelie heette eigenlijk Judas, zoals in de proloog vermeld. Thomas, wat 'tweeling' betekent, was alleen maar zijn bijnaam.

Het was toen, net als nu, niet ongebruikelijk een tegenstander in je eigen verhaal af te schilderen als een schurk. Zo hebben de tegenstanders van Judas dat misschienn ook gedaan. Het verklaart wel waarom het verhaal over Judas in het Nieuwe Testamen ook zo ongeloofwaardig is. Waarom was Judas een schurk, als hij paste in het heilsplan van God?
De mededeling bij het Laatste avondmaal, van Jezus aan Judas, dat hij moest doen wat hij moest doen, werd door de schrijver van deze heel interessante andere zienswijze zo uitgelegd:
Judas was de zieleverwant van Jezus, de ziele-tweeling dus, zijn ziele-maatje zeggen we tegenwoordig. Jezus vraagt hem te vluchten voor het Romeinse geweld omdat de boodschap doorverteld moest worden en Jezus Judas daartoe het beste in staat achtte.
Dan wordt 'wie met mij uit dezelfde kom drinkt' (Judas dus) ineens opnieuw heel betekenisvol. En het 'uitleveren' krijgt dan ook weer een heel andere betekenis: het overdragen van de boodschap.
Dat alles stemt aardig overeen met logion 13.




@ Want alleen als mens heb ik recht van spreken als ik zeg dat elk mens bekwaam is tot alle goeds en in staat is zijn naaste lief te hebben.

Ja Nij, hier wil ik me graag bij aansluiten..

...en ik vind het ook bijzonder leuk jullie allemaal weer te zien!!

Ben véél te lang weggeweest..





hoi Leo ook leuk jou weer te zien!


Wat een heerlijk verhaal.
Dank je wel, Bram Moerland.
Ik heb het alweer doorgegeven.


Dank je wel, Bram, voor dit mooie verhaal.
Wij zijn goddelijke, hemelse wezens in een menselijke, aardse ervaring. Hier volgt een 'menselijke en goddelijke' zegenspreuk:
Gezegend zijn je ogen,
Bewaar het zicht op God en je naaste.
Gezegend zijn je oren,
Hoor naar de nood van de wereld.
Gezegend is je mond,
Spreek woorden van vrede.
Gezegend zijn je handen,
Ontvang en deel.
Gezegend zijn je voeten,
Ga de weg van gerechtigheid.


Hoi Leo, leuk je weer te zien!


Waarde Bram,

Dank voor de mail.
Net het boek van Marcus van Loopik gesloten; genoten van zijn studie "Joodse achtergronden van de Bergrede".

Nog even e-mails bekeken en zie daar, je verrassend verhaal. Mijn avond kon niet meer stuk. Het verhaal doorgestuurd naar mijn kinderen.
Ik ben benieuwd naar de reacte van de kids.

Nogmaals dank voor je verhaal.
Adriaan Ras


@42074@ Waarom was Judas een schurk, als hij paste in het heilsplan van God?

Ik vind dit een ongelooflijk mooie zin.
Ook schurken passen in het heilsplan van God. Prachtig!
Dus ook alles wat ons niet aanstaat!




Heerlijk. Eindelijk!~Opluchting!


Wat fijn, Richard, dat dit verhaal zoveel voor je betekent. Ik ben blij dat je me dit laat weten.


Hallo Bram,
Je kerstverhaal met veel ontroering gelezen. Daarna door alle gesprekken met Annemiek geploegd. Zoveel ideeën opgedaan. Zo inspirerend!

Ik realiseerde me plotseling dat ik vijf, zes jaar geleden een "paradijsverhaal" schreef voor mijn (kLein)kinderen. Ik stuur het maar even op, want ik ervaar veel overeenkomstigs.

Je kunt het verhaal van Hans downloaden als pdf: Paradijs


Wat je er verder ook van moge vinden, het oorspronkelijke kerstverhaal, zoals verteld door Lukas en Matteüs in het Nieuwe Testament, wil ik graag in ere houden. Als je het nog eens wilt lezen, of misschien nu wel voor de eerste keer, dan kun je het downloaden als pdf-document in de versie uit de Statenvertaling. Met de woorden uit die oude versie heb ik een nostalgische binding. Zo hoort het volgens mij te klinken. Dan is het voor mij pas echt. Je vindt het hier



Prachtig Bram,Kerstverlichting.
Wens allen zo'n zacht grijs kerstlichtje.



Ik ben verbaasd. Maar toch ook weer niet.

Toen ik mijn eigen kerstverhaal (zie hierboven) rondstuurde was ik beducht op negatieve reacties. Ik had vooraf lang geaarzeld om het te verzenden in mijn nieuwsbrief. Ik verwachtte eerlijk gezegd dat nogal wat mensen er boos over zouden worden. Dat zou dan zeker resulteren in opzeggingen voor de nieuwsbrief. Ik heb het er toch maar op gewaagd.
Tot mijn verrassing kreeg ik geen enkele opzegging maar wel een flink aantal nieuwe aanmeldingen. Kennelijk was het verhaal vaak doorgestuurd.
Ik kreeg zelfs verrassend veel positieve reactiers.

Maar ja, het oude kerstverhaal, zoals verteld in Lukas en Matteüs, blijft toch ook heel bijzonder. Hoe dan ook is het de historische oorsprong van kerst en daarmee deel van onze cultuur of je er nu in gelooft of niet.
En daarom heb ik ook dat maar rondgestuurd.
En wat gebeurde er? Vrijwel meteen kreeg ik een flink aantal opzeggingen.
En dat verbaasde me. Maar bij nader inzien toch ook weer niet.

Ik geef veel lezingen in den lande. En ik heb daarbij allang het negatieve effect van het woord Jezus bespeurd op het aantal bezoekers. Als het woord Jezus in de titel van de lezing staat, schrikt dat kennelijk af.
Dat stemt ook overeen met een opmerking die iemand een tijd geleden maakte. Ze zei "Waarom schrijf jij boeken over Jezus terwijl je zo'n ruimdenkend mens bent?"
Jezus is kennelijk een taboe-woord geworden voor ruimdenkenden. Wie het over Jezus heeft moet wel een oogklepper zijn, een fundamentalistische kwezel.

En dus kreeg ik meteen na het opsturen van het kerstverhaal volgens Lukas en Matteüs veel afmeldingen voor de nieuwsbrief. Wie een tekst uit de Bijbel rondstuurt is kennelijk verdacht. Die kun je niet serieus nemen.
Ik had het kunnen weten.

Maar wat ondanks dat overblijft is dat ik gerustgesteld ben door de positieve reacties op mijn eigen kerstverhaal. Pfff...


Bram, het maakt mij niet uit of het van Jezus, Confusius, Boeddha, Mohammed, Tao, Bagdagavita, Mythologie, Bram Moerland of weet ik van wie komt. Ik vind het juist heel bijzonder om overeenkomsten te vinden, dingen op een andere manier verwoord te zien en de specifieke wijsheden te filtreren.
Bram ik ben blij met jouw verhaal van de Eenzame Jezus en het traditionele Bijbelverhaal. Toch in jouw verhaal staat toch ook het woord Jezus? Daar ligt het volgens mij dus niet aan.


Linda, ik blijf het opmerkelijk vinden dat ik op mijn eigen kerstverhaal verrassend veel nieuwe aanmeldingen heb gekregen voor de nieuwsbrief en geen enkele afmelding, maar na het verzenden van het traditionele bijbelverhaal vrijwel meteen na het versturen een stroom van afmeldingen kreeg. Het was vooral de snelheid van reactie van de afmeldingen die me opviel.
Maar ehh... morgen is het kerstmis. Wat mij betreft herdenken we dan vooral de mogelijkheid van vrede op aarde, en in de mensen een welbehagen. Ik blijf erin geloven.
Ik wens daarom iedereen vrede en alle goeds, en niet alleen voor die twee komende dagen.


Bram, tja sommige dingen blijven opmerkelijk.
De mogelijkheid van vrede op aarde en in de mensen een welbehagen, ook ik blijf er in geloven en eraan werken om die andere mens te begrijpen en verstaan.
De mogelijkheid van vrede op aarde, dat we goed zijn in onze eigenheid en verscheidenheid, ieder mens het Goddelijke in zich draagt en in de wereld tot aanschijn mag brengen.




Bram, de kracht van jouw verhaal zit in haar eigen werkzaam-zijn,


‘Maar Jezusje,’ vroeg moeder Maria, ‘wat moet jij daar nou, in die kale woestijn?’

Een prachtige zin in een mooi kerstverhaal.

Fijne kerstdagen.


Dit oorspronkelijke kerstverhaal blijft een mooi en ontroerend verhaal.


Zeker, Jos, en we moeten dat verhaal wel in ere houden. Vooral ook omdat er zoveel betekenisvolle symboliek in zit, die voor oren van die tijd misschien wel als heel nieuw en zelfs schokkend moet hebben geklonken.

"Geen plaats in de herberg".
Voor het Christus-kind is er geen plaats in de herberg van de 'het men'. Die staat daarbuiten, buiten elke conventie of elke groepsidentiteit.
"In mensen een welbehagen."
Nee, niet alleen voor de joden, of later, de christenen. Alle mensen!
"Vrede op aarde"
En dan, als er welbehagen is voor alle mensen, kan er vrede zijn.
"Er waren herders..."
Herders behoorden in die tijd tot de laagste sociale orde. Zij behoren tot geen enkele voorname groep. Zij zijn de paria's. En ook in hen is welbehagen. Zij krijgen zelfs voor het eerst de blijde boodschap te horen. Dat moet toen als heel schokkend hebben geklonken. Het gooide de sociale vanzelfsprekendheid omver.
"De wijzen uit het Oosten"
Die wijzen met hun aardse schatten waren er bijna de oorzaak van dat het Christuskind gedood werd. Wie oren heeft die hore! De paus riep in zijn kerstboodschap op om voorbij te gaan aan de glitter van kerstmis. Maar zelf - hoe ironisch - was hij gekleed in glitter en omgeven door pracht en praal. Zo blijft ook dat oude verhaal nog onverminderd actueel. Nee, goud, mirre en wierook kennen het christus-kind niet, ook hun hedendaagse vorm niet.



Bram, De paus roept op om voorbij te gaan aan de glitter van kerstmis, maar de dualiteit is juist hier in haar volle glorie kenbaar. Geen sobere paus, nee opgetuigd in wit en goud en voortbewogen door een apart soort rollend toneel.

Toen ik een paar jaar terug de Vaticaanse musea bezocht, overviel mij het gevoel van schaamte, macht en wellust, uitbuiting,onvermogen, misleiding en dat allemaal in naam van Christus en het geloof wat daar aangekoppeld is.
Zelf dacht ik na 2000 jaar Christendom, is de ware boodschap nog steeds niet begrepen en die het welbegrepen, zijn verketterd, gemarteld, verbrand of met weet ik wat voor terminologie uit de geschiedenis gewist.

Zelf ben in oktober naar het putje van Heiloo geweest, een heel bijzondere ervaring. Wat mij raakte was niet de pracht van de nabijgelegen kapel, nee de schildering aan de achterkant van de ruimte. De contouren van Maria met open, zegenende, ontvangende armen in blauw.
Helaas geen foto van gemaakt en ook niet op internet kunnen vinden.
Ik keek erna, werd warm van binnen, en begreep in een moment dat het pure er wel degelijk is maar niet daar waar we kijken en zoeken, maar waar het zich kenbaar maakt.

Vorig jaar maakte ik tijdens de kerst foto's van de omgeving en een paar heb ik ook daadwerkelijk als kerstkaart verstuurd.
Het bankje in het park vanuit ons keukenraam zichtbaar en onder een flink pak sneeuw, kreeg als tekst mee: Het is niet altijd daar waar we het verwachten , maar wel daar waar we het kunnen zien.


Hartstikke mooi opa
Blijf verhalen schrijven!!!


Mooi dat alternatieve kerstverhaal, heel grappig eigenlijk. Waarom heet Jezus niet Immanuel zoals de engel Michael (?) aan Maria gezegd had, en Immanuel Kant heeft wel die naam? Het betekent toch God-in-ons ? Wat betekent de naam Jezus dan ?


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: