Bramhartigheden

Campbell, weg van de held

    door Bram, 02/01/2012 14:24. #42185. 22 reacties, laatste

De cultuurfilosoof Campbell onderzocht oude mythen, sprookjes en andere verhalen en ontdekte daarin een grondpatroon. Ze vertellen over de fasen van het pad van de individuatie. Hij onderscheidde zeven fasen en voegde die samen tot wat hij noemde: De weg van de held.
Niet alle verhalen bevatten alle thema’s. Sommige gaan over maar één fase. Andere vertellen de hele weg, zoals het verhaal van Odysseus en Parsival.

1. De roep (of het ontwaakte verlangen)
In elk mens schuilt een diep verlangen zichzelf te zijn. Vaak wordt dat verlangen geofferd aan de sociale gemeenschap waartoe je behoort. Maar steeds weer zal dat verlangen worden geactiveerd. Eén of andere gebeurtenis wekt dat verlangen. Je wordt geroepen. Dat is het begin van de weg. In mythes en sprookjes meestal op verlaten, geheimzinnige plekken in een donker woud of bij een bron, of onder een oude boom.
Op een bepaalde manier zijn deze plaatsen zowel vreemd als vertrouwd. De roep nodigt de held uit een reis te ondernemen.

2. De sprong (of de overwinning van de weerstanden)
De eerste stap op het pad van individuatie is het loslaten van de identiteit die je ontleent aan de groep waartoe je behoort. Dat is een sprong in het ongewisse.
Dat vraagt om een ferm besluit, een wilsbesluit of misschien meer een daad van overgave, die dikwijls het karakter heeft van bewust de eenzaamheid durven binnengaan.
Het innerlijk verlangen helpt de held de sprong in het ongewisse te wagen en drijft hem er soms zelfs toe. Met die sprong begeeft de held zich op het pad van individuatie.

3. Magische helpers langs de weg
Als de held de sprong waagt, en zich als eenling op het pad van individuatie begeeft, zal hij tot z’n verrassing helpers aantreffen, in mythes en sprookjes meestal kort na het verlaten van een stad of van het ouderlijk huis.
De helper is dikwijls een oude man of vrouw, soms ook een sprekende dier. De helper geeft de held een magisch voorwerp, een toverspreuk, of een oude veerman zet hem over een rivier.
In de praktijk van het leven zullen het gewone mensen zijn die je bemoedigen om je eigen weg op je eigen manier te volgen.

4. De wachters aan de drempel
Buiten de vertrouwde omgeving of aan de overkant van de rivier wacht de held ook een monster of een vijand die overwonnen moet worden. Soms in afzichtelijke vormen (gnomen, reuzen, draken). Dat zijn je eigen angsten. Die angsten moeten worden overwonnen, soms in een strijd op leven en dood.
Hier zijn ook de valse helpers die je een paradijs beloven als je je eigen pad verlaat en alleen hen volgt.

5. Beproevingen gedurende een lange reis
Op zijn verdere weg wachten de held allerlei beproevingen. Deze beproevingen overwinnend wordt de held naar zijn bestemming gevoerd (Odysseus: terugkeer naar Ithaka, Parsival: de graalburcht). Dat is de eigenlijke queeste, de levenstaak.

6. Vereniging (mystieke bruiloft)
Het vinden van je bestemming is een ervaring van volmaakte eenheid, uitgedrukt in het beeld van de mystieke bruiloft. In deze vereniging van de leefwereld met een innerlijk domein is je rol in de samenleving één geworden met de krachten van je innerlijk wezen; binnen en buiten zijn één. De held is een heel mens geworden.

7. De terugkeer naar de wereld
De staat van heelheid is een heerlijke ervaring. Maar tevens de laatste barrière. De held wil daar blijven hangen, maar moet weer terug naar de wereld die hij aanvankelijk verlaten heeft, en helpers en eventuele magische objecten of magische vermogens achterlaten. Je bent nu aangewezen op je eigen kracht.
De valkuil waarin je hier terecht kunt komen is: je eigen weg aan anderen opleggen. Dan wordt je een valse helper.
Maar er is ook een andere mogelijkheid: je kunt nu zelf een magische helper worden door anderen te bemoedigen in vrijheid ook hun eigen weg te gaan, dat wil zeggen op hun eigen manier hun eigen roep te volgen.

(Dit is een pagina van de website http://www.brammoerland.com. Als je deze samenvatting wilt overnemen, dan graag met bronvermelding.)


dank je wel bram voor de wijsheid in woorden
ik ben altijd weer heel blij het te lezen en
erover te denken en ben heel verrast dat ik eens ben met deze texten......heel bijzonder
seelenverwantschaft?kan dat ?een heel
goed jaar en wijsheid uschi


Dank je Bram. Klinkt bekend in de oren ;-))


Dank je Bram,
Joseph Campbell is een van mijn favoriete schrijvers. De uitspraak: "My definition of a devil is a god who has not been recognized. That is to say, it is a power in you to which you have not given expression, and you push it back. And then, like all repressed energy, it builds up and becomes completely dangerous to the position you’re trying to hold." - Joseph Campbell - ..... heeft mij getriggerd om meer van hem te weten te komen. Ik was verrast.


Beste Bram, dit is zo herkenbaar, dit pad, hierop begeef ik me. Maar niet altijd in die mooie chronologische stappen. Het is verwarrender, soms val je terug en heb je bij die voorgaande stap nog iets te leren. Soms sla je een stap over en komt ie later terug. Dank voor de herkenbaarheid, het geeft houvast. Dat al je wensen in dit magische jaar 2012 mogen uitkomen ... Hanneke


Wauw, alles komt op precies het juiste moment. Niet eerder en niet later.


Beste Bram,
Ja boeiend die 'weg van de held'. Ik ben erg geïnteresseerd in mythen en sprookjes kun je daar niet eens een cursus in geven?


Toeval bestaat niet, deze mail komt op het juiste moment bij mij binnen.
Dank je wel voor dit mooie stuk van Campbell.
groet Corrie


Prachtig Bram, dit verhaal met zoveel symboliek. De mens die niet meer bij een kerk behoort volgt zijn eigen individuele weg om zijn doel te bereiken. De weg terug naar de bron, van waaruit we eens ontstaan zijn maar altijd al in aanwezig waren ook daarvoor. Onze ziel stuwt ons omhoog, onze geest werkt hieraan mee.
Iets om aan te werken in dit nieuwe jaar wat voor ons ligt.


Prachtig: zo herkenbaar en daardoor zo bemoedigend.
Greet


Dank voor deze prachtige woorden.
Ik heb ze met veel aandacht gelezen.
Ik heb me ook op deze weg begeven voel me gelukkig als ik veilig in mijn huisje ben en me kan bezighouden met esoterische lectuur
Emi


Hallo Bram,
Wat een prachtig verhaal en zo waar ook voor mij. Mijn intuitie vertrouwend geeft me moed zo bloot te staan in mijn nieuwe leerproces. en te verduren wat er opkomt, en die helpers, daar ben jij er een van, met je prachtige bemoedigende verhalen. Ik herinner me de uil en de boom enkele jaren geleden, tot tranen geroerd...bedankt voor je mooie website waar de liefde voor het echte leven geeerd wordt.


Heel mooi kernachtig verwoord Bram, deze weg van de 'held'!
Lijkt mij ook heel verwant met het zeven stappen plan.

Op zeer jonge leeftijd, - precies het jaar weet ik niet meer -, maar het zal ergens tussen mijn 10e en m'n 16e jaar geweest zijn, kreeg ik van mijn vader het boek:
Parcivals graaltocht.. Een voor de jeugd bewerkte uitgave van het door Wolfram von Eschenbach bewerkte verhaal.
Voor mij werd dat later symbolisch de weg door mijn leven.
Het is een weg zonder einde met hoogtepunten en dieptepunten. Maar het is een weg die je nooit meer wilt verlaten, hoe zwaar hij soms ook is.. (..of lijkt )

Leo


Beste Bram,
Een perfecte uitwerking. Zou het misschien kunnen zijn dat ten tijde van het gezag van de kerkelijke doctrine toch nog gnostici hun filosofie uit probeerde te dragen?.....misschien best mogenlijk of is het toeval?
In ieder geval, bedankt voor het delen van je inzicht.
groet;
JaapM.


Beste Jaap, je vroeg (42213):
" Zou het misschien kunnen zijn dat ten tijde van het gezag van de kerkelijke doctrine toch nog gnostici hun filosofie uit probeerde te dragen?"
Het buitengewoon interessante van het onderzoek van Campbell is dat de essentie van de gnostiek "Mens sta op er herinner jezelf" in allerlei sprookjes en mythen over de hele wereld en in alle tijden voorkomt.
De kerkelijke doctrines zijn daarmee echter vaak in contrast. En als de macht van de kerken afneemt, komt er op natuurlijke wijze een gnostische spiritualiteit boven drijven, zoals ook in onze tijd weer gebeurt.


Trudy, wat je daar citeert (42193) is een wezenlijk inzicht van de jungiaanse psychologie: wat je in jezelf onderdrukt wordt demonisch - het zal je fraai aangeharkte leven blijven verstoren tot het erkend wordt.


Zeker, Hanneke, zo zal het meestal wel gaan (42194): haasje over en dan weer terug. Kortom: zo blijft het boeiend.


Ik begrijp dit verhaal maar al te goed.

Het gaat om de gnostische spiritualiteit, niet om leefregels en doctrines,

Jos


dit is wat ik voor vandaag precies nodig had.

Huub


En deze zeven fasen zitten ook weer in iedere fase, toch? En omgekeerd. De reacties lees ik ook graag, erg leerzaam.


Beste Bram,
Een mooi verhaal. ik kan het gebruiken voor een lezing over unio mystica. Jij was één van die begeleiders op mijn weg, één die vrijmaakte en een open houding naar alles stimuleerde. Nogmaals dank.
Hans Rasche.


Bram, dank je voor wat je schreef!

Het gaat om de individuele dialoog tussen Mens en God. Alleen het subjectieve van de ervaring is bepalend: deze is levende werkelijkheid, die niet in starre dogmatische regels te vangen is en enkel in zelfreflexie te doorschouwen. Het eigen bestaan is geen onderwerp van bespiegeling, doch een harde werkelijkheid, waarbij de mens persoolijk betrokken is. Dit bestaan is het leven tussen gisteren en morgen, dat zich niet laat vangen in de spiegel van het leven. Waar dan wel? In het of - of van de keuze. In de keuze ervaart de mens het ik dat hij is, niet dus in de abstractie van het denken, maar in de concrete betrokkenheid, in de hartstochtelijkheid van zijn keuze. Het is een overschrijden van een onzichtbare grens naar een onbekend gebied en wij wagen ons in het avontuur, duister en vol verlangen. Het verlangen dat ons naar de horizon drijft, doet gaan, van binnenuit. En zonder ons af te vragen, wat achter het verlangen als nieuwe horizon zal opdagen - zijn wij bereid de banden met het oude te verbreken, teneinde te vrijer het nieuwe gebied te gaan verkennen en beleven.


Bram, dank je voor wat je schreef!

Het gaat om de individuele dialoog tussen Mens en God. Alleen het subjectieve van de ervaring is bepalend: deze is levende werkelijkheid, die niet in starre dogmatische regels te vangen is en enkel in zelfreflexie te doorschouwen. Het eigen bestaan is geen onderwerp van bespiegeling, doch een harde werkelijkheid, waarbij de mens persoolijk betrokken is. Dit bestaan is het leven tussen gisteren en morgen, dat zich niet laat vangen in de spiegel van het leven. Waar dan wel? In het of - of van de keuze. In de keuze ervaart de mens het ik dat hij is, niet dus in de abstractie van het denken, maar in de concrete betrokkenheid, in de hartstochtelijkheid van zijn keuze. Het is een overschrijden van een onzichtbare grens naar een onbekend gebied en wij wagen ons in het avontuur, duister en vol verlangen. Het verlangen dat ons naar de horizon drijft, doet gaan, van binnenuit. En zonder ons af te vragen, wat achter het verlangen als nieuwe horizon zal opdagen - zijn wij bereid de banden met het oude te verbreken, teneinde te vrijer het nieuwe gebied te gaan verkennen en beleven.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: