Bramhartigheden

Begeerte, motivatie, verlangen

    door Bram, 14/12/2012 14:54. #43866. 4 reacties, laatste

Veel onderdrukkingsmechanismen ontstaan door een natuurlijk aspect van de mens te voorzien van een negatief geladen benaming. Het negatieve in de benaming wordt dan de rechtvaardiging voor de onderdrukking.

‘Begeerte’ is zo’n negatief geladen benaming. Als we ‘begeerte’ ontdoen van die negatieve lading blijft over: een innerlijke drijfveer om in actie te komen en een doel te bereiken, een verlangn. Daar is helemaal niets mis mee. Het betekent gewoon dat je iets wilt en dat je bereid bent je daarvoor in te spannen. Dat is een heel normale, gezonde menselijke gesteldheid.

In een andere samenhang, namelijk die van het bedrijfsleven, heet diezelfde gesteldheid ‘motivatie’. Daar is motivatie een verplichting. Wie niet gemotiveerd is hoeft niet op een mooie carrière te rekenen.

Het is zeer verhelderend om te begrijpen dat ‘begeerte’ en ‘motivatie’ twee verschillende namen zijn voor precies dezelfde menselijke gesteldheid. Bij het ene woord hoort een verbod en bij het andere dwang. Beide gaan ze op een bepaalde manier aan de haal met die natuurlijke gesteldheid, ze ‘kolonialiseren’ die, ze nemen er bezit van.

‘Begeerte’ en ‘motivatie’ als woorden zijn elk onderdeel van een betekenisstelsel. De daaronder liggende menselijke gesteldheid behoort tot de natuur van de mens.
Zolang je een ‘gelovige’ bent in één van deze betekenisstelsels ben je met je natuurlijke gesteldheid overgeleverd aan de interpretatie die bij het betekenisstelsel past.

De uitspraak ‘Wie een vrouw begeert heeft reeds gezondigd’ behoort tot een begeerte-verbiedende traditie. Als je je hebt toegewend tot een traditie die ‘begeerte’ verbiedt, zul je je schuldig en onvolmaakt voelen zodra je ‘begeerte’ ervaart, hoe gezond dat gevoel ook moge zijn vanuit een stanpunt buiten die traditie. Hoe groter de kracht van je geloof, des te heftiger zal je schuldgevoel zijn. En omdat het heel natuurlijk is om als man naar een vrouw te verlangen, of als vrouw naar een man, zul je je heel vaak schuldig moeten voelen als je niet mag ‘begeren’.

In het bedrijfsleven is dat weer anders. ‘Het ontbreekt hem aan motivatie’, zou een personeelschef kunnen zeggen van iemand die niet in het gareel van een bedrijf past. En dat betekent dan eenvoudigweg dat zo iemand niet in staat is zijn persoonlijke wil in te voegen in de doelstellingen van het bedrijf. Maar als je graag carrière wilt maken en je dus onderwerpt aan het betekenisstelsel van je bedrijf, zul je het gevoel hebben zeer tekort te schieten als jou een gebrek aan motivatie wordt verweten. Je zult je zelfs schamen voor je onvermogen tot motivatie. En dat is dan weer precies hetzelfde gevoel van schuld als bij begeerte.


Maar het lijkt me wel dat je niet aan iedere begeerte of motivatie toe kunt geven ls de omstandigheden daar niet zijn of schadelijk voor een ander.

Natuurlijk kun je een vrouw/man begeren die bv op straat wandelt en er erg mooi uit ziet. Maar het kan toch niet zo zijn dat je aan die begeerte toegeeft. Maar je kunt je wel gemotiveerd voelen om haar aan te spreken, kennis te maken en te hopen dat iets wederzijds is. Tenzij je al gebonden bent natuurlijk.

De gedachten zijn er, hoeft je niet schuldig over te voelen, maar het lijkt me niet verstandig om die gedachten te gaan koesteren als de omstandigheden niet gunstig zijn.


Daar gaat het helemaal niet over Annette. Je mag zelf je antwoord geven op de vragen die jij jezelf hierover stelt. En dat hoeft niet hier.


Het was een oprecht afvragen, maar sorry dat ik besta. Zal niet meer denken.


Annette, het enige waar ik naar streef is inzicht verschaffen. Wat je met dat inzicht wel of niet doet moet ieder voor zichzelf uitmaken. Het is niet mijn taak anderen te vertellen hoe ze moeten leven.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: