Bramhartigheden

Het web van illusies, een variatie

    door Bram, 15/01/2013 12:24. #44015. 49 reacties, laatste

Ik nam die foto, zag hem op de computer, zag de gelijkenis en kon het niet laten. Te leuk om deze beeldspeling voorbij te laten gaan.
Wil je het zien? Klik op:
Web van illusies


Er bestaan twee Genesisverhalen over de schepping van de vrouw. In het ene krijgt Adam Lilith als vrouw, ook geschapen uit stof, en als (geest)mens aan hem gelijkwaardig. Adam kan daar niet mee uit de voeten en vraagt God hem een onderdanige, volgzame, partner te geven; dat wordt Eva, geschapen uit Adams rib. Vraag mij niet de tekstplaatsen in Genesis, zo Bijbelvast ben ik niet. Er zullen altijd vrouwen zijn, die geen genoegen kunnen nemen met een onderdanige invulling van hun rol als (geest)mens.


U zegt: "Er zullen altijd vrouwen zijn, die geen genoegen kunnen nemen met een onderdanige invulling van hun rol als (geest)mens."
Bedoelt u werkelijk dat vrouwen genoegen zouden moeten nemen met hun onderdanige rol? Of begrijp ik u verkeerd?
Ik wil graag een helder ja of nee als antwoord.


Als je het bekijkt vanuit de kosmische wet van de reïncarnatie, dan zijn we als eencelligen ontstaan uit de oerknal. Die eencelligen raakten elkaar aan, hadden elk een + en een - kant (energie-magnestisme) mannelijk en vrouwelijk, of hoe men het ook wil benoemen. Hetgeen God wordt genoemd is ook man en vrouw tegelijk, wij zijn geschapen naar zijn/haar gelijkenis, dus hebben die eigenschappen ook in ons.

Wat homoseksualiteit betreft, dit zijn mensen die in vorige levens vrouw zijn geweest, zowel lichamelijk als geestelijk. Als ze het hoogste van het moederschaps-gevoel daarin hebben bereikt, wordt hun ziel geboren in een mannelijke lichaam, om zo in balans te blijven met zowel het vrouwelijke als het mannelijke gevoel. De homo die de natuur zijn gang laat gaan en dit tussenleven hier op aarde beleeft, zal sowieso in zijn volgend leven weer geboren worden in een mannelijk lichaam, omdat het mannelijke gevoel bij hem weer moet rijpen tot hij weer het hoogste gevoel daarin heeft bereikt. Dit telt eveneens voor lesbisch zijn. Een lesbiënne komt dus uit een vorig leven waarin ze man was, zowel lichamelijk als geestelijk. Het is toch van de gekke dat deze mensen door sommigen worden gediscrimineerd, gemarteld of gedood zelfs, terwijl wij allemaal zulke soort levens al meegemaakt hebben en het niet is uitgesloten dat we dit nog kunnen meemaken in volgende levens. Ik kan het niet vanuit de bijbel bekijken, Bram, daarvoor is mijn bijbelkennis te beperkt.


Gaarne aandacht voor een alternatieve vertaling van Genesis 1 in relatie met man/vrouw.

uit: Beginselen van de Esoterische Filosofie.
een toelichting door G de Purucker op de Geheime leer van Blavatsky. (te vinden op internet, ....Beginselen.pdf )

citaat hieruit:Hoofdstuk 8 (pag 91)
"SPOREN VAN DE ESOTERISCHE FILOSOFIE IN GENESIS."

pag 94:

"Het voornaamste onderwerp van studie vanavond betreft de eerste verzen van het Boek van Wording,
Genesis – : het eerste boek van de joodse Wet.
We zullen deze verzen eerst lezen zoals die voorkomen in de officiële Engelse bijbelvertaling,
en dan van dezelfde hoofdstukken een eigen vertaling maken zodat u ziet in hoeverre deze van de eerstgenoemde afwijkt.
Daarna zullen we verklaren wat het verschil is en waardoor dit is ontstaan,
maar daarvoor moeten we eerst een korte uiteenzetting geven van bepaalde bijzonderheden van de oude Hebreeuwse
taal."

pag 97 en 89 over vers 1 van Genesis.

"...............De eerste twee woorden, zoals deze doorgaans
worden gelezen, zijn be en rêshîth; en zo verdeeld hebben ze de volgende
betekenis: be betekent ‘in’, en rêshîth betekent ‘begin’. Dit tweede woord
is een vrouwelijke vorm en komt oorspronkelijk van het mannelijke
woord rêsh of rôsh, dat (naast verschillende andere dingen) ‘hoofd, voornaamste deel, eerste deel’ betekent. Daarom kunnen we be rêshîth vertalen met ‘in het eerste deel’ of ‘in het hoogste deel’, enz.
Maar diezelfde combinatie van letters – brashîth – kon ook worden
vertaald (door een andere verdeling) als bôrê, één woord, een werkwoord,
en shîth, nog een woord, een zelfstandig naamwoord: bôrê betekent ‘vormend’, en shîth, een ‘instelling, vestiging, regeling’. De vestiging (of
regeling) vormend – van wat? De tekst zegt dan wat geregeld of gevestigd wordt –
door regeling ‘vormden de elohîm hemel en aarde’.
Verder kan het hierboven gekozen woord rêsh of rôsh, zoals al gezegd,
ook ‘hoofd’ betekenen in de zin van ‘wijsheid’ of ‘kennis’: dus ‘in wijsheid
vormden de elohîm hemelen en aarde’. Bedenk dat het geoorloofd is
bijna naar verkiezing klinkers in te lassen, omdat deze ontbreken in de
oorspronkelijke tekst van het boek, in de bijbel zelf. Er is dus meer dan
één interpretatie mogelijk.
Rêsh of rôsh betekent dus ook ‘hoofd’; het betekent tevens ‘wijsheid’;
en ook ‘schare’ of ‘menigte’. Hier kunnen we dus nog een andere – een
vierde – vertaling kiezen: beresh, ‘in een menigte’ of ‘door een menigte’.
Yithbårê zou dan het volgende woord zijn, ‘vormden elohîm’.
Hier hebben we opnieuw een opmerkelijke verandering in de betekenis – ik maak
deze opmerkingen om erop te wijzen dat de Hebreeuwse tekst van de
bijbel vele vertalingen toelaat. Stel nu dat we de eerste veertien
Hebreeuwse letters van de tekst in de volgende woordcombinatie verdelen:
be-rêsh yithbårê elohîm, dan krijgen we (door yithbårê te gebruiken, dat
een van de vormen van het Hebreeuwse werkwoord is, namelijk de
wederkerende vorm, wat betekent dat de handeling op iemand zelf
betrekking heeft) de volgende vertaling: ‘in een menigte, door een
menigte, vormden de goden zich’. Wat volgt er in de tekst?
‘tot de hemelen en de aarde’; dat wil zeggen, ‘in een schare (menigte) vormden
(maakten) de goden zich tot de hemelen en de aarde’. Zie eens wat een
reusachtig verschil in betekenis er is met de officiële versie. Deze laatste
vertaling is volgens ons de beste; daaruit blijkt onmiddellijk dat deze
gedachten identiek zijn met die in alle andere oude kosmogonische
stelsels.
‘In een menigte vormden’ (of ‘ontwikkelden’: dit woord bårå betekent
‘dik worden’, ‘modelleren’, ‘zwaar of grof worden’, ‘snijden’, ‘vormen’,
‘geboren worden’, ‘ontwikkelen’) – ‘in een menigte’ of ‘door een menigte
ontwikkelden de elohîm zich tot de hemelen en de aarde’.
Nu het vierde woord, elohîm: dit is een eigenaardig woord. Het eerste
deel ervan is el, dat ‘god’, godheid, betekent, waarvan het tweede is afgeleid,
een vrouwelijke vorm, elôh, ‘godin’; îm geeft slechts het mannelijk
meervoud aan. Als we dus elk element in dit ene woord vertalen zou het
betekenen ‘god, godin, meervoud’ – en als het ware het tweeslachtige
karakter van de godheden aantonen: de twee tegengestelde polen van de
hiërarchie, de essentiële dualiteit in het leven."

Bovenstaande vind ik erg leuk. groet van Jan



Waarom zou een mens/ziel onderdanig moeten zijn? Zeker als dit om vrouwen gaat verbaasd mij dat zeer. Waar waren de mannen als er geen vrouwen zijn? Is het niet zo dat lang geleden de man om hulp vroeg bij de wijze vrouwen? Neem de priesteressen en wat te denken van moeder natuur? Zou het kunnen dat ze op enig moment erachter kwamen dat een man nodig was om leven te scheppen en dat dat het ego zo streelde dat ze zichzelf erg belangrijk begonnen te vinden. Waarom moesten de "wijze vrouwen" verdwijnen? En wie waren hier verantwoordelijk voor? Misschien de mannen die zichzelf hebben uitgeroepen als vertegenwoordiger van God


Als eerste wil ik opmerken dat de boodschap van: geschapen naar Zijn beeld" al uit de betekenis"van het Woord is begrepen. Naar zijn beeld, is naar zijn idee, God had een beeld een idee. Wij zijn in oorsprong geen lichamen maar Geest en 'water' (licht)zegt Jezus. Het lichaam onze persoon zijn onze gedachten. Persoon of persoonlijkheid betekent "masker" Wij zijn de Gedachten van God, wij zijn Zijn idee!


Patty, al die zogenaamd spirituele redeneringen waarom vrouwen onderdanig aan mannen zouden moeten zijn, beschouw ik als gebakken lucht. En inderdaad, verbazingwekkend dat sommigen nog menen daarmee weg te komen. En natuurlijk is dat onacceptabel.
Mooi dat er ook nog een Maria Magdalena was. Bekijk mijn foto's over Maria Magdalena in Frankrijk maar eens. De link daarheen vind je in de rechterkolom.


Patty: het onderscheid tussen biologische mannen en vrouwen in de religie is een waandenkbeeld omdat het spirituele karakter van de aangeduide dualiteit meestal niet begrepen wordt.

Het gaat om het verschil tussen: object en subject, tussen denker en gedachte, tussen idee en vorm, tussen geest en substantie. Erg mooi vind ik die dualiteit bij Valentinus: Diepte en Stilte.

En bijzonder grappig vind ik die bij de antieke Egyptenaren uit de Nijl komt Atoem omhoog. Dan zijn er twee versie's:
Atoem niest en er ontstaat lucht en water tegelijk.
versie twee: uit zijn androgyn (tweeslachtig) lichaam komt een armpje en die begint te masturberen waardoor een nevel van lucht en vocht ontstaan.

groetjes van Jan


Volgens mij, Annie, ben jij als vrouw een heel knap idee van God. Lijkt me niks mis mee.


Bram uit een idee, en meteen springen er een paar op z´n nek, alsof ze zelf bij de schepping aanwezig waren en eraan meegewerkt hebben, en zij zullen wel eens eventjes vertellen hoe het in elkaar zat. Wat is er dan nog over van de vrije gedachte en het accepteren en respecteren van elkaars mening? Het is voor ons allemaal immers gissen, er zijn geen ooggetuigen!


Ha, Maria, nee, ik was er ook niet bij.
Maar mijn ideetje werd geboren door die tweede foto. Die had ik eens zonder bijbedoeling gemaakt, maar ineens viel me de gelijkenis en het verschil op met die handen van God en de mens van Michelangelo. Hé, zo bedacht ik toen, die foto is eigenlijk een heel mooie illustratie van de gnostische opvatting over hoe mensen gevangen genomen kunnen worden. Vandaar.
Ach ja, er worden nog steeds heel wat spirituele netten geboet. Allerbelangrijkst is dat jij je niet laat vangen. Maar daar heb ik wel vertrouwen in.



Jan, ik kan er geen touw aan vastknopen wat je bedoelt met je bericht in 44020. Probeer maar niet het nog eens uit te leggen, want ik vrees dat ik daar nog niet aan toe ben.


De sleutel die Jan geeft bij de tekst van Genesis vind ik erg boeiend. Hij laat goed zien hoe het omgaan met een woord leidt tot een verschuiving in de begripslagen. In de theosofie wijst Blavatsky -o.a. in De Geheime Leer- met regelmaat op de symboollading van de herbreeuwse taal en het sankskriet. Oospronkelijke bronnen hebben dan ook tegelijkertijd exoterische en esoterische betekenissen. Bij de interpretatie van genesis lijkt mij dit een relevant gegeven. Het Letter-lijk nemen van de tekst krijgt zo in zichzelf een meerlagige betekenis!

Het aardige van scheppingsverhalen is dat ze overlap én een culturele variatie kennen, zie bijvoorbeeld: Anne Cameron, Dochters van Kopervrouw. Ze beschrijft een voorbeeld waarbij de man uit snot van de vrouw is geschapen (zo heb ik dat tenminste onthouden), dus wie een probleem heeft met gesuggereerde hierarchie en de behoefte heeft aan een welles-nietes discussie, kan daar terecht voor een tegenbewering.
In mijn beleving is het echter het punt in Genesis dat het om een hierarchie tussen vrouw-man gaat maar om de illusie van afgescheidenheid. Deze is het gevolg van het karakter van de materie. De mens is naast materie ook geestelijk Bewustzijn. Ik bedoel Bewustzijn dat alles doordringt en overal aanwezig is. De geestelijke opdracht voor de mens zou dan kunnen zijn om de de illusie van afgescheidenheid -ook die tussen man en vrouw- te doorschouwen zoals onder meer in Buddha en Christus is voorgeleefd.
En daarvoor moet eerst wat vol is leeg zijn.



De sleutel die Jan geeft bij de tekst van Genesis vind ik erg boeiend. Hij laat goed zien hoe het omgaan met een woord leidt tot een verschuiving in de begripslagen. In de theosofie wijst Blavatsky -o.a. in De Geheime Leer- met regelmaat op de symboollading van de herbreeuwse taal en het sankskriet. Oospronkelijke bronnen hebben dan ook tegelijkertijd exoterische en esoterische betekenissen. Bij de interpretatie van genesis lijkt mij dit een relevant gegeven. Het Letter-lijk nemen van de tekst krijgt zo in zichzelf een meerlagige betekenis!

Het aardige van scheppingsverhalen is dat ze overlap én een culturele variatie kennen, zie bijvoorbeeld: Anne Cameron, Dochters van Kopervrouw. Ze beschrijft een voorbeeld waarbij de man uit snot van de vrouw is geschapen (zo heb ik dat tenminste onthouden), dus wie een probleem heeft met gesuggereerde hierarchie en de behoefte heeft aan een welles-nietes discussie, kan daar terecht voor een tegenbewering.
In mijn beleving is het echter het punt in Genesis niet dat het om een hierarchie tussen vrouw-man gaat maar om de illusie van afgescheidenheid. Deze is het gevolg van het karakter van de materie. De mens is naast materie ook geestelijk Bewustzijn. Ik bedoel Bewustzijn dat alles doordringt en overal aanwezig is. De geestelijke opdracht voor de mens zou dan kunnen zijn om de de illusie van afgescheidenheid -ook die tussen man en vrouw- te doorschouwen zoals onder meer in Buddha en Christus is voorgeleefd.
En daarvoor moet eerst wat vol is leeg zijn.



Tjonge, jonge, Purucker, Blavatsky. Ik kan het niemand aanbevelen die serieus te nemen. Ook al zijn de daarin verkondigde waarheden aan de schrijvers geopenbaard door 'de Meesters', een soort goddelijke OpperWezens.
Ik ben niet bereid om ook maar enig begrip op te brengen voor de onderdrukking en minachting van vrouwen en homo's, hoe hoogverheven die daarover gedebiteerde inzichten zich ook mogen presenteren.
Die onderdrukking en minachting is onacceptabel en daarmee is voor mij alles gezegd wat daar over te zeggen valt.
Ik vind de leer van Blavatsky en haar volgelingen een treffend voorbeeld van het weven van een illusie zoals ik dat heb willen illustreren met mijn foto van die handen die samen een net aan het boeten zijn.


Beste Bram, (gezien 44028) ik zal je, op jouw verzoek, niet uitleggen wat ik inhoudelijk bedoelde in 44020. Wat ik anders wel graag had gedaan als je daar voor openstaat.

Mijn bedoeling was dat de lezer daarvan, daardoor geïnteresseerd, dat hoofdstuk zou gaan lezen en zijn eigen onafhankelijk oordeel zou vellen over die alternatieve vertaling uit het Hebreeuws.

Maar ik zie dat mijn poging helaas geen vruchtbare bodem heeft, gezien je reactie 44031, jammer.

Ik weet wel dat de Theosofen zeer positief spreken over het Gnosticisme en Hermetisme. In dat laatste voel ik me erg thuis. Die Gnosis die straalt uit je diepste zelf. Geen exoterische God of Meesters, geen autoriteit hoger dan je eigen "hoogste wet" zoals de vrijmetselaars zeggen.

Overigens ben ik het volkomen met je eens als je schrijft 44031:
"Ik ben niet bereid om ook maar enig begrip op te brengen voor de onderdrukking en minachting van vrouwen en homo's, hoe hoogverheven die daarover gedebiteerde inzichten zich ook mogen presenteren.
Die onderdrukking en minachting is onacceptabel en daarmee is voor mij alles gezegd wat daar over te zeggen valt."

Maar dat heeft niets, maar dan ook niets, te maken wat ik probeerde duidelijk te maken. Dat staat daar volkomen los van.

vriendelijke groet van Jan


Meestal reageer ik op dergelijk eindeloze discussies en mijn bijbelkennis is 0

Ik aanvaard het leven zoals het is en elk levend organisme dient respect te krijgen van het meest simpele tot meest complexe
Alles heeft zijn functie in ons bestaan

Diegene die zich verheven voelt boven een ander en die een boek gebruikt als excuus heeft nog een hoop te leren


Tsja, illusies...
Soms is het leuk om iets herkenbaars in een boek te vinden, maar nog leuker zijn reacties die je zomaar ineens leest en waarvan je voelt, misschien zelfs weet: ja, zo eenvoudig is het.
Dankjewel David!


"Degene die zich verheven voelt boven een ander en die een boek gebruikt als excuus heeft nog een hoop te leren"
Dat vind ik mooi gezegd David en ik sluit me graag aan bij Madelief.


@Ik aanvaard het leven zoals het is en elk levend organisme dient respect te krijgen van het meest simpele tot meest complexe
Alles heeft zijn functie in ons bestaan.

Net nog had ik het daar over met een wat oudere kennis van me,

We hadden het erover dat je na lang zoeken er achter komt dat je eigenlijk niets weet,

tenminste: zo ervaren mijn kennis en ik dat,

Zij had het over wat aspecten van het Boeddhisme en de leer dat je het leven moet accepteren zoals het is en het beste kunt proberen te beseffen dat het leven niet aan jou ideaalbeeld zal beantwoorden,

Vanuit dat besef en acceptatie kun je echt leren liefhebben,

Ik ben niet zo thuis in het Boeddhisme en ik weet ook niet of dit klopt maar ik vind het wel een geweldig inzicht,

Verstandelijk kun je allang weten dat je het leven het beste kunt accepteren zoals het is maar het kan lang duren voordat dat ook op andere vlakken doordringt,

Wat natuurlijk niet wil zeggen dat je een ander mens niet kunt helpen,

Als een ander hulp nodig heeft zal je die ander natuurlijk te hulp schieten ( wat natuurlijk ook weer van persoon tot persoon verschilt),

Ik moest toen ze dat zei meteen aan de Katharen denken,

Overgave aan het leven waardoor je echt kunt liefhebben ?

Corrigeer me maar als ik dat verkeerd zie Bram,

Wat ik eigenlijk zeggen wil is dat dit voor mij echt een geweldige openbaring is !

Niet zozeer verstandelijk maar gevoelsmatig,

Begin te beseffen dat veel van mijn eigen lijden ontstaat doordat de wereld steeds niet beantwoord aan mijn ideaalbeeld en dat ik dan toch liefheb met voorwaarden,

(waardoor ik het anderen ook moeilijk maak )

Voorwaardelijke liefde dus,

Maar goed: Wat doe je dan met je individualiteit ?

Misschien toch wel datgene wat al elders staat op dit forum,

Samenwerken met de egoloze bewogenheid van ons hart.








Dag Michel, dank voor je prachtige bericht. Wat een mooie, rijke ontmoeting had je. En wat kwam het binnen bij je!
Je bent misschien niet zo thuis in het boeddhisme, zoals je zegt, maar je bent overduidelijk heel goed thuis in je eigen gastvrije hart.


Hoi Michel,
Wat ben je ongelooflijk rijk. Je hebt door hoe je in het leven staat en wat is er dan mis met voorwaarlijke liefde? Ik heb voor mezelf een zinnetje ondekt dat voor mij werkt; In plaats van steeds "zie je wel" te zeggen gebruik ik nu vaak "laat maar zien" en dan gebeurd er vaak iets heel anders en gaam je ( ideaalbeelden) steeds verder van je af staan. Kijk deze discussie bijvoorbeeld, hoe interessant hoe een ieder denkt. Denk wat voor jou goed voelt. Voor mij is iedereen gelijk alleen al om het feit dat we allemaal hetzelfde willen. Geluk, liefde, voorspoed en zo min mogelijk pijn, tegenslag en verdriet. Maakt dat ons dan niet allemaal ergens een gelijke?


#44036@Begin te beseffen dat veel van mijn eigen lijden ontstaat doordat de wereld steeds niet beantwoord aan mijn ideaalbeeld en dat ik dan toch liefheb met voorwaarden

Overgave aan het leven waardoor je echt kunt liefhebben ?

dag Michel

Prachtig deze vraag waarmee je ruimte schept, ook ruimte voor (zelf)reflectie ten opzichte van voorbijkomende voorwaarden waarin we de vrijheid hebben deze vast te houden of los te laten.



@#44037 Wat een mooie, rijke ontmoeting had je.

Ja was een mooi moment Bram,

soms kan er iemand uit je omgeving of die je kent onverwacht iets kleins zeggen waardoor opeens dingen op hun plaats vallen of waardoor je bewustzijn verruimd word,

Mooi is dat.







Hoi Patty
@ Je hebt door hoe je in het leven staat en wat is er dan mis met voorwaarlijke liefde? Ik heb voor mezelf een zinnetje ondekt dat voor mij werkt; In plaats van steeds "zie je wel" te zeggen gebruik ik nu vaak "laat maar zien" en dan gebeurd er vaak iets heel anders en gaam je ( ideaalbeelden) steeds verder van je af staan.

Iedereen heeft natuurlijk zijn voorkeuren en bepaalde waarden waarvan hij of zij vind dat het zo hoort te werken of dat je zo met elkaar om hoort te gaan en dat is mooi en dat onderstreept onze individualiteit en maakt ons unieke mensen,

Bedoel eigenlijk meer dat door het ideaalbeeld wat je hebt je misschien ongemerkt voorwaarden schept waardoor het lastiger word voor jou en anderen om elkaar echt lief te hebben terwijl dat misschien helemaal niet nodig is als je je ideaalbeeld laat varen en in de werkelijkheid gaat staan,

dat vond ik zo mooi aan die opmerking,

Wat natuurlijk niet wegneemt dat je niet iedereen zomaar kunt omarmen,

Je leeft toch in een wereld waar je op moet letten omdat natuurlijk niet iedereen even eerlijk is,( misschien komt dat nog, zou mooi zijn),

Mooi zinnetje gebruik je voor jezelf,

Zal hem uitproberen.





Dit lijntje begon met een web van illusies die we met elkaar proberen te ontwarren.
Ik ook dus, het bracht me bij mijn favoriete beeld, een scheppingsmythe, "God zag zichzelf weerspiegeld in de eeuwige wateren en noemde dat Wijsheid, ook wel Sophia genoemd, de Vrouwelijke kant van God".
Waarom mijn favoriete beeld?
Omdat ik bij dit beeld het sterke gevoel heb dat ik daar ontstaan ben, naar zijn Idee, naar zijn Gedachte.
Dit gevoel geeft zin aan mijn leven wat ik met vallen en opstaan beleef.


Mooi, Wim, heel mooi.


Een citaat van Madame Blavatsky uit haar boek "Isis Ontsluierd:"

"Het ideale mannelijke is zuiver goddelijk en geestelijk, terwijl het vrouwelijke in zekere zin door stof bezoedeld is, het is inderdaad stof en daarom reeds een kwaad."

En dat is nog maar één zinnetje, beste Jan en Jules, volgelingen van Blavatsky.
't Is een van de redenen waarom Blavatsky ver van mij afstaat, en die afstand bewaar ik zorgvuldig.
't Is ook een van de redenen waarom ik geen behoefte heb aan sympathiebetuigingen aan het adres van Blavatsky op dit forum.

En als je ook de andere redenen wilt weten lees dan
Racisme met Charisma, de rassenleer van Blavatsky en Steiner

Het is een tekst die ik jaren geleden schreef. Dus de politieke actualiteit klopt niet meer, maar de racistische leerstellingen van Blavatsky, Steiner en Heindle zijn nog steeds dezelfde. en ze worden alledrie nog steeds gelezen, vereerd en geprezen. Met hun rasssenleer hebben ze een zogenaamd spirituele rechtvaardiging gegeven van de vervolging van de joden in de nazi-tijd.
Blavatsky schreef:
"Aldus zal de mensheid, ras na ras, haar voorgeschreven pelgrimstocht afleggen. Geen enkele van haar eenheden kan haar onbewuste roeping ontgaan of zich onttrekken aan de last mede te arbeiden met de natuur, terwijl een reeks van minder begunstigde groepen, de mislukkelingen, uit het menselijk gezin zullen verdwijnen zonder een spoor na te laten."

Blavatsky besluit haar boek "De Geheime Leer" met:
"Tot zover is de ruwe schets gevorderd van de leerstellingen der Rassen, vervat in hun tot dusver geheime optekeningen. Doch deze verklaringen zijn geenszins volledig. Ons hoofddoel was slechts de bodem voor te bereiden."


Het resultaat is bekend.
Haar boeken zijn van een ijskoude onbarmhartigheid.


Beste Bram.

Noem mij (44048) geen 'volgeling' (van Blavatsky of wie dan ook): lees nogmaals 44032 waarin ik schrijf: " geen autoriteit hoger dan je eigen "hoogste wet" "

Ik heb begrip voor je aversie. Volgens mij komt die aversie voort, uit een te letterlijke interpretatie van de woorden mannelijk en vrouwelijk en rassen. Je leest daar iets anders wat is bedoeld, volgens mij. (44028 klopt)

Zo'n aversie is volgens mij vergelijkbaar met de aversie van een Orthodox Christen wanneer die hoort dat er gezegd wordt in het Gnosticisme: de God (de Demiurg) is slecht. Hij weet n.l. dat God goed is!

Ik ben het ook eens met de aanhaling van 44033 van David in je 44035. Dat geldt voor alle boeken. Met de heilige geschriften in de hand is er veel onheil geschied.

p.s. herinner je nog, we hebben samen nog geschreven in de Wikipedia: het lied van de Parel.


Heb dat stuk Racisme met Charisma gelezen,

Wat een ongelooflijk bizarre uitspraken hebben die mensen gedaan,

Dat blonde mensen instinctief wijzer zouden zijn dan donkerharigen bijvoorbeeld ha ha,

Dit soort gedachtes op een serieuze manier uiten getuigt ook niet echt van intelligentie meneer Steiner,

(maar goed: hij kreeg dat op een bovennatuurlijke manier binnen, het zij hem vergeven)

Het is wel verbazend hoe een mens zichzelf voor de gek kan houden,

Steiner bv dacht te weten hoe het zit en meteen heeft hij zijn kennis op een of andere hogere manier ontvangen,

Is niet een klein beetje arrogant,

Als iemand in contact staat met iets hogers dan hemzelf waarom word die mens dan door dat hogere gedwongen zijn gevoel uit te schakelen en een kil verstandsmens te worden ?,
(Zoals er b.v niet getreurd hoefde te worden om de indianen)

Alhoewel : Je moet ook een deel van je verstand uitschakelen om in zijn geheel met die leer mee te kunnen gaan ; )

Tot voor kort vond ik al die theosofische verhandelingen over de kosmos en hoe alles werkt ook echt heel erg interessant maar als ik dan zie waar die mensen die daar over schreven voor stonden heb ik het er wel een beetje mee gehad,

Hoewel ikzelf persoonlijk wel de overtuiging heb dat de mens reincarneert en een ontwikkeling doormaakt,

Had laatst een boek gelezen waarin de schrijver vertelt dat dat verbloemde rasisme, geweld enz juist door onze natuur komt,

Iedereen wil b.v o.a een territorium, de dieren willen dat en mensen willen dat,

(dat is dan het mechanisme wat op de achtergrond zijn werk doet en zich dus op die onaangename manier zou kunnen uiten )

Dat zit in onze natuur,
(niet dat de natuur slecht is, de natuur is de natuur),

Hij zegt ook dat we deze natuur uiteindelijk zullen overstijgen,

Zou geweldig zijn natuurlijk maar uiteindelijk komt het er toch weer op uit dat je gewoon niet weet hoe het zit,

Ik vertrouw er maar op dat dingen gaan zoals ze moeten gaan.


Jan, bespaar me je onzin dat ik het niet zou begrijpen. Helaas begrijp ik het maar al te goed. Er zit niets symbolisch' aan die taal van Blavatsky. Maar volgelingen van welke sekte dan ook weten altijd wel weer een draai te geven aan de meest afschuwelijke teksten als die niet in hun kraam te pas komen. En het meeste beledigende verweer is dat iemand anders dan niet begrijpt wat er bedoeld wordt. Zoals ik al zei: ik beschik niet over het hogere inzicht dat jij kennelijk wel hebt en dat laat ik graag zo.


Beste Michel, Je citeert: "Wij zullen dat overstijgen." Dat is een typisch theosofische gedachte, namelijk dat het gebeurt los van de wil van de individuele mens, als een proces wat door 'de Meesters' wordt gestuurd.
Maar, hoe zou het zijn Michel, om te bedenken dat jij niet hoeft te wachten tot 'het' gebeurt, en dat jij nu al voor de liefde zou kunnen kiezen?


Beste Bram, het is natuurlijk geweldig om daar voor te kiezen maar hoe definieer je liefde ?

Heb toch sterk het idee dat veel van wat we liefde noemen uiteindelijk niet echte liefde is,

De echte liefde, daar gaat het om,

Dat overstijgen waar die schrijver het over heeft zou een geleidelijke ontwikkeling zijn waar jij zelf in al die levens aan deelneemt mede door je wil te gebruiken dus je ontwikkelt jezelf gewoon maar nogmaals : ik vind het een interessante gedachte maar of het zo is, God weet het,

Natuurlijk wil ik voor de liefde kiezen, dat probeer ik ook maar hoe doe je dat ?

Bij ons speelt naar mijn idee altijd ons instinct om te overleven mee maar misschien is dat ook wel een instrument om echt te leren liefhebben omdat je moeite moet doen om bepaalde obstakels te overwinnen zoals het echt leren inleven in een ander,

Denk ook dat dat het voor een groot deel is: Je echt leren inleven in een ander,

Of misschien gaat het alleen om de intentie,

Maar goed, in ieder geval proberen te kiezen voor de liefde dan.






Beste Bram.

Het was en is niet mijn bedoeling om je te beledigen, als dat zo mocht zijn mijn oprechte excuses.

En ten derde malen: ik ben geen volgeling van wie dan ook.

Ik heb jouw stukje over "Racisme met Charisma, de rassenleer van Blavatsky en Steiner" na jaren weer herlezen.

Het volgende viel me op:
"LANGS DE ZIJLIJN ONAANGEDAAN TOEKIJKEN
Wat betekent voor mij het racisme? Mijn eerste kennismaking daarmee dateert uit mijn kinderjaren toen ik als joch van zo'n tien jaar de boeken van ene Penning las over de Boerenoorlog in Zuid-Afrika. Uit
die boeken leerde ik de Kaffers kennen. Dat waren boosaardige wilden die de edele blanke Boeren probeerden te vermoorden. Aan de juistheid van die voorstelling kwam bij mij als kind natuurlijk geen enkele twijfel op. Die boeken had ik te leen meegenomen naar huis uit de bibliotheek van de School met den Bijbel, waarop ik toen zat."

Ik moest toen denken aan een film die op 7 of 8 jarige gezien heb in de gymzaal van de katholieke school in Den-Haag (zonder de bijbel:). Het ging over een missionaris die de strijd aanging met een zwarte tovenaar. Door intrige zette die missionaris de zielige negertjes op tegen het grote zwarte gevaar: de Tovenaar. Toen die opgejaagd in een ravijn stortte, stond men op en de hele verzamelde schooljeugd juichte luid. Ik voelde me volkomen buiten gesloten, eenzaam en ontzet. Ik weet nu nog, 60 jaar later, dat ik de meester na afloop zei: "Die tovenaar is toch de priester van de negertjes?"

Ik meen dat ik het in principe helemaal met je eens ben Bram, qua discriminatie dan, al geloof je me niet.

vriendelijke groet van Jan


Jan, als je tegen discriminatie bent kun je Blavatsky niet serieus nemen. Dat sluit elkaar uit. Als je dus zegt dat je tegen discriminatie bent en tegelijk Blavatsky serieus neemt, dan ben je niet geloofwaardig. Dat is net zo iets als naastenliefde prediken en tegelijk de katharen massaal verbranden.
Haar teksten zijn te afschuwelijk en veel te expliciet om die als symbolisch te kunnen zien. Ik heb haar boeken van kaft tot kaft doorvorst en ik was ontzet. Die laten geen enkele twijfel toe over de letterlijkheid van haar bedoelingen. En die letterlijkheid is een verheerlijking van het arische ras en de bewering dat het uitsterven van andere rassen een karmische noodzakelijkheid is, en dat je daar dus geen medelijden mee hoeft te hebben. Afschuwelijk. Schokkend dat er nog mensen zijn die dat serieus nemen, nu we weten waartoe dat heeft geleid.


Beste Bram,

Ik heb Blavatsky niet van kaft to kaft gelezen, een beetje hier en daar. Ik vind haar taalgebruik erg ontoegankelijk.

Ik heb alleen naar een vertaling van G de Purucker verwezen, veel beter leesbaar, waar hij uit de Hebreeuwse grondtekst van Genesis tot een alternatieve vertaling komt.

Daarin is geen sprake van de schepping van man/vrouw door God. Hij meent dat de vertaling zou moeten zijn: (in mijn eigen woorden) "dat een grote schare goddelijke wezens die zowel mannelijk als vrouwelijk zijn, (androgyn) zich verbinden met substantie".

Ik vind dat mooi vanwege de herkenning omdat ik als jonge man van 23 jaar voor 2 gulden 50 uit de aula reeks "Het Gnosticisme" Hans Jonas gekocht heb en daarin de Poimandres gelezen heb: prachtig, ik was onder de indruk.

Vandaar dat ik zo reageerde als ik heb gedaan toen je schreef: "God schiep de mens als zijn evenbeeld, als evenbeeld van God schiep hij hem, mannelijk en vrouwelijk schiep hij de mensen."

Onzin dacht ik toen, verkeerde vertaling! Daaruit komen al die misverstanden. De mensen scheppen zich een vreemde God.

Iedere mens is m.i. in essentie volkomen mens: in zijn diepste wezen androgyn. De één wat meer dit en de ander wat meer dat, psychologisch of biologisch het maakt allemaal niet uit, in het eeuwig spel van het leven in de substantie.

Ik heb het niet zo op met God en Meesters, zoals ik schreef.
Meer met monaden en emanatie, swabhava, reincarnatie en karma en... annata. Daar heb ik wat aan in mijn eigen leven: in de spiegel kijken en zien dat je een stropop bent die zo in het vuur gegooid kan worden zoals Lao Tsz zegt.

De leringen van rondes en rassen die milliarden jaren duren zoals tijdindelingen in het Hindoeisme, daar heb ik zelf nu niets aan. O.K. geen gouden tijd maar nu Kali Yuga volgens de Hindoes. Mooie leer, maar het kaste stelsel is verschrikkelijk.

De leringen waardeer ik voor wat ze zijn zover ik het als waar erken, tot ik betere leringen tegenkom. Ik ben dus dank verschuldigd aan o.a. de Theosofen.

Zoals in het ying/yang symbool: niets is geheel goed en niets is geheel slecht.

Met vriendelijke groet, Jan


Ok Jan, ik neem je serieus als je zegt tegen discriminatie te zijn. Wat mij betreft laten we het daar nu bij.


Michel. de keus voor de liefde heeft zo z'n gevolgen. Die kun je voor je uitschuiven door van alles te bedenken waarom het (nog) niet kan of hoeft. En als je een rechtvaardiging zoekt om dat voor je uit te schuiven, dan zul je ook daar allerlei zogenaamd spirituele argumenten voor kunnen vinden.
Ondertussen heb ik je door je bijdragen aan dit forum al wel een beetje leren kennen. Dit is mij al duidelijk: dat jij het antwoord op de vraag 'wat is liefde?' heel goed weet. Maar misschien moet je nog wat moed verzamelen om in jezelf te durven geloven.


Ja Bram, laat me vaak tegenhouden door wat ik om mij heen zie gebeuren,

Maar ik ben zelf ook niet perfect natuurlijk,

Moet inderdaad gewoon mijn eigen gaan.




Zal ik je eens wat verklappen, Michel? Ik ben ook niet perfect. En dat vind ik niet eens erg. We moeten het er maar mee doen. 't Is niet anders.
Ga jij nou maar lekker je eigen gang; heel verstandig van je.


Ha ha zo simpel kan het zijn : )


Michel,

Terug gaan naar de kern werkt voor mij.
Mensen zijn met liefde ontstaan. (in mijn beleving) Ervaringen bewust, onbewust, opgelegd of uit eigen keuze vormen de mens. Daardoor raken mensen de liefdevolle kern kwijt en velen vinden hem nooit meer terug. Velen gelukkig ook wel.
De mensen die de liefdevolle kern kwijt zijn bewandelen een andere weg en ziens wijze dan de mensen die dicht bij de liefdevolle kern zijn. Vraag: mensen die de liefdevolle kern ergens kwijtgeraakt zijn en niet in staat zijn daar weer terug te komen, de mensen die niet aan "ieder, zijn ideaal beeld" voldoen. Mag/kan/wil je dat hen aanrekenen? Daar heb ik voor mijzelf een antwoord op waardoor ik in staat ben te berusten in een wereld om mij heen, die niet gelijk staat aan mijn belevingswereld.




Wonderbaarlijke ontwikkeling van een discussie hierboven. Volgens mij begon het over Genesis en de vele manieren waarop dat uit te leggen is. Een paar toegelicht vanuit de beschikbare taalkennis waarbij er dan bijna vanuit wordt gegaan dat die kennis exacte wetenschap is. Er zouden nog nieuwe inzichten kunnen volgen toch? Zinloze discussie naar mijn idee. Met een vernauwende werking voor de geest voor ieder die het leest. Dat racisme fout is hoef je niet uit te leggen. Een racist wil het niet horen en de rest weet het al. Hou je denkvermogen open, kennis is mooi maar het beperkt je ook om dingen, mensen, gedachten etc anders te zien.
Wel mooi om te lezen dat mensen zich nog ergens druk over maken, soms mis ik dat in alle dagelijkse dingen.
Ik prijs mezelf gelukkig, in tijd van de Kartharen was ik geheid op de brandstapel geëindigd. Mag nu in vrijheid geloven wat ik wil. Als een ander iets anders gelooft waar hij of zij zich beter door voelt is dat prima zolang een ander daar maar geen last of leed van heeft.


Beste Bram, allereerst zie ik met veel plezier dat je nog steeds heel aktief bent en lustig meepraat op je eigen forum. Je mailbrieven bekijk ik met veel plezier en ik heb met veel belangstelling je diskussie met Jan gelezen.
Er is iets dat mij opvalt. Ik herinner mij jou als iemand die niet een standpunt tegenover een ander standpunt zette, maar liever een/jouw mening naast een andere mening plaatste. Zo konden die naast elkaar bestaan.
Dat is nu anders geworden. B.v. stel je dat je Blavatski niet serieus kunt nemen als je tegen discriminatie bent. Dat dat elkaar uitsluit. Het is lang geleden dat ik in de Geheime leer of Isis ontsluierd heb gelezen en zeker het eerste vond ik onleesbaar. Maar ik herinner mij een theorie over een ontwikkeling van de mensheid in verschillende fasen, rondes genoemd. Ik vind dat een fascinerend idee zonder dat nou gelijk voor waar aan te nemen. En discriminatie, van wie dan ook, vind ik verwerpelijk.
Niets is (helemaal) goed of slecht, waar of niet waar. Ook duistere machten kunnen goede dingen in zich hebben. Ook verwerpelijke regimes hadden en hebben goede aspekten, om inhoudelijke diskussies te voorkomen noem ik geen voorbeelden.
Ook ik ben geen volgeling van wie dan ook, ook niet van jou, al ben je een belangrijke leermeester voor mij geweest. Maar ik heb ook ontdekt dat sommige dingen die je mij in 1996 in Frankrijk vertelde, vermoedelijk niet juist zijn. Maar het was een prachtige reis - en dat in meer dan een opzicht en niet alleen door de streek waar wij waren.
Een heel hartelijke groet van
Cor Veldhoen





Dag Cor, ja, dat heb je heel goed gezien dat ik soms zaken scherp tegenover en niet alleen maar naast elkaar zet. En nee hoor Cor, dat is niet anders dan vroeger. Dat begon al op mijn veertiende jaar, toen ik mijn verontwaardiging pal stelde tegenover de beschuldiging dat de dood van de kinderen van mijn zus een straf op haar zonden zou zijn.

En ik heb daarom ook helemaal niets met je bewering: "Niets is (helemaal) goed of slecht, waar of niet waar." Ik herhaal het nog maar eens. Ik kan geen enkel goeds vinden in het machtsstreven van de RK-kerk die leidde tot de uitroeiing van de katharen. Ik kan geen enkele goeds vinden in de holocaust. Ik vind geen goeds in de steniging in Nigeria van een vrouw (moeder van een kind) wiens eer zogenaamd geschonden was omdat ze verkracht was. En ik wil over dat standpunt van mij geen enkele twijfel laten bestaan.

Het is heel makkelijk om vanuit je spirituele leunstoel, bij het gezellig knapperend haardvuur, deze mooie feel-good gedachten te ontwikkelen. En als je dan leest over die jonge vrouw in India die door een groep mannen in een bus is verkracht en daarna naakt op straat is gegooid, dan zeg je tegen je vrouw: "Ach, er zal ook wel iets goeds n zitten" en neem je nog een slokje van je wijn. Proost. En dan kun je weer prettig onaangedaan achterover leunen.
Maar als je zou pogen te verplaatsen in de wanhoop van de individuele mensen wie dit aangedaan is, zou je daar wellicht anders over denken.
Maar wat ik me nu afvraag, Cor, is of jij iets goeds kunt vinden in mijn antwoord.
Verder bedankt voor je waardering.


Dag Bram,
Om met je slot(af)vraag te beginnen: ik hoef niet te zoeken naar "iets goeds" in jouw antwoord. Allereerst is dit antwoord jouw antwoord en dus goed. En verder zit het goede daarin dat wij onze meningen, ideeën, standpunten zo je wilt, kunnen uitwisselen. Zo kan ik mijn denkbeelden aanpassen als dat wenselijk blijkt. Kort geleden las ik ergens dat de beste leerstellingen tot stand komen in een dialoog en niet in een monoloog.

En verder ben ik het grotendeels met je eens. Ook ik kan in dat machtsstreven van de RKkerk niets goeds vinden. Toch is dat begonnen met de mensen voor te houden dat goed gedrag beter is dan kwaad gedrag. En de kerk wilde zo graag de "goede boodschap" uitventen. Dat schoot door naar dwang en de mensen de christelijke boodschap door de strot te duwen. En vervolgens kwam het idee dat ieder die anders dacht gevaarlijk was en uit de weg moest worden geruimd. Afschuwelijk allemaal en de katharen zijn niet het enige slachtoffer.
En toch en toch: dat alles maakt de RKkerk niet tot een kwaadaardig instituut.

En, ik zeg het met grote aarzeling, de nazi's, hoe verdorven ook, hadden ook goede dingen, al willen wij dat gezien de weerzinwekkende gebeurtenissen liever niet weten. Opnieuw noem ik de voorbeelden niet, en ik wil ook niet de indruk wekken dat ik voor deze figuren een lans zou willen breken. Maar zij zouden in de 30er jaren niet zo populair zijn geweest als zij niet met voor de mensen hoopvolle ideeën waren gekomen. Hoe dat verder ging weten wij inmiddels; het is verschrikkelijk misgelopen.

De verkrachte vrouw die als slachtoffer hulp en bijstand nodig had en in plaats daarvan (mede door haar man?) gestenigd werd, ja het is afschuwelijk en meer dan dat. Toch is de idee daarachter niet verkeerd: om er naar te streven als eervol mens door het leven te gaan.

Kwaad is vaak een doorgeschoten goede bedoeling die daarmee in zijn tegendeel verkeert.

Ik schrik als ik hoor en lees over dat verkrachte meisje in India (en hoeveel zullen er nog meer zijn waar wij nooit iets van horen) en zeker, daar zit niets goeds in. Ik hoop dat de daders een strenge straf zullen krijgen (en vrees dat zij de dans op de een of andere manier zullen ontlopen). Maar ik weiger te geloven dat deze mannen alleen maar slecht zijn.

En dat is wat ik bedoel met dat niets alleen maar goed of slecht is. Er is altijd een andere kant. Maar het is ook waar dat als ik door iemand in elkaar geslagen ben, ik zal weigeren te geloven dat die persoon thuis zo'n ontzettend lieve vader is.

Tot slot Bram: dat knappende haardvuur etc. is een toevoeging van jou die ik ook graag bij jou laat. En die onaangedaanheid ook. Om een zaak van alle kanten te willen bekijken en te zien is juist betrokkenheid nodig.





Als je een onderscheid maakt tussen daden en daders, kun je de daden helder en duidelijk veroordelen.
Dus kun je de holocaust en het verkrachten en stenigen van vrouwen niet mis te verstaan veroordelen.
Tegelijk kun je beseffen dat de daders mensen zijn zoals jij en ik.

Dit schreef ik in mijn boekje Racisme met Charisma:

"Mijn meest schokkende ervaring met het racisme, zoals ongetwijfeld voor vele anderen met mij, was echter de film over het proces van Neurenberg, waarin de verschrikkingen van de massamoord op de joden (en anderen) uit de Tweede Wereldoorlog werden getoond. Veel van de afgrijselijke beelden uit allerlei filmfragmenten staan nog steeds diep in mijn geheugen gegrift.
Het is niet eenvoudig om de gevoelens die die film bij me opriep zuiver te analyseren. Toch wil ik dat proberen.
Hoe geschokt ik ook was door de beelden van de slachtoffers van de Duitse Vernichtungslager, toch ging mijn aandacht in eerste instantie niet naar hen. Die aandacht was gericht op Hitler. Met Hitler bedoel ik hier niet alleen die ene mens persoonlijk, maar ook alle anderen die met hem aan de systematische uitroeiing van de joden hebben meegewerkt. Als we erkennen dat de joden niet anders zijn, maar mens onder de mensen, is Hitler dan wel anders? Helaas niet. Ook hij was mens onder de mensen. Wat mij vooral verbijsterde was hoe je als mens tot de koudbloedige uitroeiing van je medemens in staat kon zijn, hoe je als mens een massamoord kunt organiseren zoals je een fabriek voor auto's opzet.
In Hitler ben ik mijzelf, als mens, tot probleem geworden. Het is te gemakkelijk om Hitler en zijn trawanten te rekenen tot een apart soort mensen, de boosaardige schurken. Wat Hitler heeft gedaan behoort tot de mogelijkheden van de mens, van ieder mens, dus ook van mij. Dat was wat mij verbijsterde.
Het is me daarom te gemakkelijk om mezelf eenvoudigweg tot de goeden te rekenen. Mijn zekerheid bij deze bespiegelingen, mijn innerlijk baken, is de afschuw die die beelden uit de film over het proces van Neurenberg opriepen. Maar die afschuw maakt me ook onzeker. Als ik me afvraag hoe dit mogelijk was, dan houdt dat ook de vraag in: wie ben ik?"

Zover het citaat.
En dat is geen comfortabele gedachte. Maar ik ben wel gewaarschuwd. En daarom weiger ik ook maar iets goeds te vinden in de daden die in die film over het proces van Neurenberg werden getoond, of in de andere voorbeelden die ik heb gegeven. En dat de Ariërs een superieur ras zouden zijn, met alle gevolgen van dien, dat is voor mij ook niet een beetje waar, zoals volgens jou, en ook volgens Carla elders, alles een beetje waar zou zijn. Dat is gewoon niet waar namelijk. Er is een heleboel simpelweg niet waar. Ik zou kunnen beweren dat ik me nu op de Bahama's bevind, met een glas wijn in de hand, uitkijkend over een zonovergoten strand, maar dat is gewoon niet waar, ook al is het een heel aantrekkelijke gedachte. Iets wordt niet waar, of een beetje waar omdat het prettig en comfortabel is.
En zo kan ik ook, ondanks jouw uitleg, niets goeds vinden in de voorbeelden die ik heb gegeven, ook al zou dat veel prettiger zijn voor mijn gemoedsrust. Dit soort prettige gedachten, bijvoorbeeld dat in alles wel iets goeds schuilt, is een van de oorzaken waarom in wezen lieve en goede mensen mensen zichzelf toestaan passief toe te kijken terwijl er verschrikkelijke dingen gebeuren. Die passiviteit kan je zelfs medeplichtig maken.

Als ik straks de straat opga, gekleed in korte broek en T-shirt, omdat ik blijf geloven in de illusie dat ik mij op de Bahama's bevindt, zal ik het onaangenaam koud krijgen. Maar als ik de waarheid over de werkelijkheid aanvaardt zoals die nu is, namelijk dat het vriest, biedt mij dat de mogelijkheid om op velerlei wijze van de winter te genieten.
Zo is het ook met de liefde. Zolang je je verschuilt achter prettige gedachten, zal de liefde je deur voorbijgaan en zal ook barmhartigheid alleen maar een prettige gedachte blijven, los van de werkelijkheid.
De mooiste gedachtes zijn de gevaarlijkste leugens.


Harry, je bericht in de Herberg over liefde inspireerde me. Je kunt van Coelho van alles vinden (dat zet ik even tussen haakjes, Lies) maar het was Harry die deze teksten uitkoos. Ik zie het een bericht van Harry.
Ik vat het kort samen: liefde is geen roze bril.
Het hele citaat vind je in de Herberg onder de titel 'Over de liefde..."



Inderdaad is de liefde heus niet alleen maar een roze bril en daarom deze uitspraak van Herman Finkers:

De cursus omgaan met teleurstellingen gaat wederom niet door.


Reageren op dit bericht is niet meer mogelijk.