Bramhartigheden

Gnostiek en advaita vedanta

    door Bram, 31/07/2013 14:15. #44817. 29 reacties, laatste

Je kent ongetwijfeld de uitspraak uit het hindoeïsme “Gij zijt Dat” (Tat twam asi). Daarmee wordt bedoeld dat er iets in de mens is dat wezensgelijk is aan het alomvattende wezen van de werkelijkheid. Wat er van ‘Dat’ in de mens aanwezig is, noemt men in het hindoeïsme Atman, het persoonlijke zelf. Het alomvattende wezen van de werkelijkheid heet daar Brahman, ofwel het kosmische zelf. Voor hindoes geldt: Atman is Brahman. Dat is ook het basisconcept van de advaita vedanta.
Zowel Atman als Brahman zijn zuiver bewustzijn. Dat bewustzijn toont zich in de mens als de Ziener, of de innerlijke getuige. Wij kunnen ons als mens bewust zijn van onszelf, maar ook van onze gevoelens en gedachten. We kunnen als het ware naar onszelf kijken. Wie kijkt er dan? Dat is Atman, het persoonlijk aandeel van de individuele mens in het kosmisch bewustzijn.

Dat concept van het toeschouwend bewustzijn is typisch oosters. Ik kende het niet op die manier binnen de westerse christelijk-mystieke traditie en ook niet in de westerse filosofie.
Tot mijn verrassing kwam ik een overeenkomstig concept tegen in de teksten die gevonden werden bij Nag Hammadi, met name in De Drievoudige Verhandeling.
In De Drievoudige Verhandeling wordt ‘de Vader’ van Jezus voorgesteld als een bron:
‘Hij is als een bron die niet opdroogt.’
Die ‘Vader’ is de bron van alle zijn. De werkelijkheid stroomt uit die bron voort. Dat is een permanent scheppingsproces. De werkelijkheid is dus niet op één moment lang geleden geschapen en daarna aan zichzelf overgelaten, maar wordt in deze visie in stand gehouden in een nooit eindigend scheppingsproces.
Daar voegt De Drievoudige Verhandeling aan toe dat ook elk mens een ‘Vader’ is, dat wil zeggen dat ook elk mens een scheppend wezen is:
‘Want evenals Hij, zijn ook wie uit Hem voorgekomen in staat te scheppen.’

En daarmee is een wezenlijk verschil gegeven tussen het persoonlijk bewustzijn van de advaita vedanta en dat van de gnostiek.
Want, Atman, het persoonlijk bewustzijn, de Ziener, van de advaita vedanta, is louter waarnemer. De Ziener ziet, maar neemt niet deel aan wat gezien wordt.
In de gnostiek is het persoonlijk bewustzijn scheppend aanwezig in wat het ziet.
Dat verschil heeft gevolgen.

De advaita vedanta noemt zich non-dualistisch. Wat bedoelen ze daarmee? De advaita vedanta leert dat het bewustzijn ‘het Ene’ is. Alleen aan het bewustzijn komt het kenmerk van bestaan toe. Het bewustzijn en alleen het bewustzijn bestaat. Het bewustzijn is de ultieme en enige werkelijkheid.
Alles wat het bewustzijn ziet is maya, illusie, en bestaat dus niet. De kosmos, de aarde, mijn lichaam, mijn gevoelens en gedachten, dat is allemaal maya, niet werkelijk bestaand.

In de advaita vedanta wordt dat standpunt over het niet-bestaan van het waargenomene consequent doorgedacht. Zoals Shankara, een van de grote oergoeroes van de advaita vedanta, zegt:
‘Het bewustzijn is werkelijk, het heelal is onwerkelijk.’
Op grond daarvan noemt de advaita vedanta zich non-dualistisch.
Laten we daar helder over zijn. Alleen door de waargenomen werkelijkheid een niet bestaande illusie te noemen, kan de advaita vedanta zich non-dualistisch noemen.

De advaita vedanta kent een onverloste staat. Wat is dat? Die bestaat uit gehechtheid aan het waargenome, dus aan de kosmos, het lichaam, de gevoelens en gedachten. Door die gehechtheid verkeert de mens in een staat van illusie. Shankara zegt over mensen die daaraan gehecht zijn:
‘Dergelijke mensen zijn zelfmoordenaars. Zij klampen zich vast aan het onwerkelijke en richten zichzelf te gronde.’
De verlossing, moksha, een staat van permanente gelukzaligheid, kan alleen verkregen worden door totale onthechting van al het waargenomene. Shankara:
‘Onthechting is het volledig opgeven van alle genoegens van de ogen, de oren en de andere zintuigen, het opgeven van alle objecten van voorbijgaande vreugde, het opgeven van verlangen naar een fysiek lichaam.’
Maar lastig is dat wel. Shankara zegt daarover:
‘Dit alles kan niet verworven worden tenzij door de verdiensten van wel dat honderd miljard goed geleefde levens.’
En dan alleen nog, ook volgens Shankara:
‘door Gods genade.’

En nu de gnostiek. Ook daar wordt het persoonlijk bewustzijn gezien als wezensgelijk aan ‘de Vader’ het kosmisch bewustzijn als de bron van alle zijn.
En ook de gnostiek kent een onverloste staat. De onverloste staat van de gnostiek ontstaat door de afgescheidenheid tussen het persoonlijk bewustzijn en het bewustzijn van ‘de Vader’. Dan leef je in een wereld van angst. In de gnostiek noemt men dat ‘de dwaling’. De gnostiek als spiritueel pad gaat over het herstel van die verbinding. Dat heet ‘de twee één maken’ of ook wel: ‘de opstanding.’ De wereld van angst wordt dan een wereld van liefde. Maar wat heeft dat herstel voor gevolgen voor de werkelijkheid zoals we die waarnemen: de aarde, ons lichaam, onze gevoelens en gedachten, de bloemetjes en de bijtjes?

In een tekst uit Nag Hammadi, Het Gesprek met de Verlosser staat:
‘De verlosser zei: De lamp van het lichaam is het bewustzijn. Als je binnenste helder is, straalt je lichaam.’
In het gnostische Evangelie van Filippus staat:
‘Het is noodzakelijk om in dit vlees op te staan, omdat alles daarin aanwezig is.’
En:
‘Een heel mens is helemaal heilig, met inbegrip van zijn lichaam.’
Het evangelie van de Waarheid ziet de betekenis van Jezus als volgt:
‘Hij reinigt het al en brengt het terug tot de Vader en tot de Moeder.’
Door het herstel van de verbinding van het persoonlijk bewustzijn met het bewustzijn van ‘de Vader’, verlaat men de wereld van angst en wordt men medeschepper van de wereld van liefde.
Het helderst is dat verwoord in het evangelie van Thomas:
‘Het koninkrijk is in je hart en in je oog’
Wat je ziet, als waarnemer, is afhankelijk van je verbinding met de bron van alle zijn. Ben je daarvan afgesloten, dan zie je een wereld van angst. Ben je ermee verbonden, dan kijk je met ogen van liefde. Nee, dan is de werkelijkheid niet meteen veranderd in een paradijs. Maar je zult dan wel weten wat je bestemming is in het hier en nu.

Samenvattend: de overeenkomst tussen gnostiek en advaita vedanta is dat het persoonlijk bewustzijn wezensgelijk is aan het kosmisch bewustzijn.
Het verschil, en dan vooral een verschil voor de alledaagse praktijk van het leven, zit in de waardering van het aardse bestaan. Voor de advaita vedanta is de alledaagse werkelijkheid slechts een illusie waarvan men zich dient te onthechten. Voor de gnostiek is de alledaagse werkelijkheid het scheppende werkterrein van de liefde, als deelnemer in het scheppingsproces van ‘de Vader’.
Daarbij gelden de gevoelens als boodschappers van de ziel. De gevoelens, als de taal van het hart, laten ons weten wat ons te doen staat en wat niet.








@de alledaagse praktijk van het leven,

Dit vooral zijn de woorden die ik eruit pik met de intentie het leven te leven met alles erop en eraan.
De rozen en de doornen.


Hoe verbind je je weer met het bewustzijn van ''de Vader'',

Door op je gevoelens af te gaan of je intuïtie ? En wat als je heel veel pijnlijke gevoelens ervaart, denk dat dat veel mensen ervan af houd om liefde te tonen hoewel dat wel aanwezig is.

Hoe verbind je je ?


Michel, ik kan niet in elke bijdrage aan het forum alles tegelijk zeggen.
Als mogelijk antwoord op je vraag zou je het verhaal van de pastoor en de innerlijke weigering elders als Bramhartigheid kunnen lezen.
Daar kun je lezen dat dat de verbinding met het bewustzijn van 'de Vader' er altijd al is. Je moet er alleen op durven vertrouwen.
Je kunt ook nog eens logion 65 en de toelichting daarbij lezen.
En als je dan nog hongerig bent, lees dan ook het stuk 'Emotionele openheid' van de Stapstenen.
Kortom, je bent al verbonden, maar wil je ernaar luisteren?


Ok dank je Bram,

is duidelijk zo, zal proberen wat vaker op dit forum te zoeken in plaats meteen vragen te stellen, Is een beetje onhebbelijk, weet ik, stel altijd meteen vragen,

ken het verhaal van de pastoor wel maar dat de verbinding er altijd al is kan ik me niet voor de geest halen maar ik zal het nog eens lezen.


Weet je Michel, je bent al langer op dit forum, maar je meeste berichten zijn een herhaling van de vorige: je weet het niet. Meer nog je werpt ook steeds je eigen barrières op. Zo zeg je: "En wat als je heel veel pijnlijke gevoelens ervaart...'
Als, als...
Heb je dan nu pijnlijke gevoelens? Of roep je de door jou bedachte eventuele mogelijkheid van pijnlijke gevoelens op om nu geen enkele stap te hoeven zetten? Want stel je voor, als.... En zo schep je dus je eigen angst, of in elke geval je eigen reden om almaar in je eigen cirkel te blijven ronddraaien.



Bram,

Dat is een bijna onverzadigbare nieuwsgierigheid die ik heb maar ik wil wel altijd iets weten wat we als mensen niet kunnen weten, wil het complete totale plaatje zien maar dat gaat dus niet en dan blijf je dus inderdaad in een circeltje ronddraaien,

Er is geen antwoord op de vragen die ik heb dus daar moet ik dan maar mee ophouden.


Michel, er zijn wel degelijk antwoorden op de vragen die je hebt. Alleen zul je die zelf moeten geven. Je kunt je daarvoor niet blijven verschuilen achter 'Ik weet niet..' of andere voorwaarden, zoals 'Ik wil eerst het complete plaatje zien'. Ook dat is een uitvlucht.


Ik zie dat niet als een uitvlucht Bram,

Alles wat ik als antwoord geef hoeft natuurlijk niet waar te zijn,

Je kunt natuurlijk wel zeggen dat je je eigen schepper kunt worden en dat zal ik dan ook doen maar of het waar is ?


Zie je wel, Michel dat je weer een uitvlucht verzint: 'Maar of het waar is?'
En zo kun je jezelf steeds weer met een nep-argument buiten schot houden en aan de zijlijn van het leven blijven toekijken, zonder ooit een levend mens te worden.



Dat is toch ook zo ?

Misschien stel ik gewoon de verkeerde voorwaarden, wil de volkomen abstracte ''waarheid'' kennen om te kunnen leven,

Dat gaat dus niet gebeuren, dat weet ik ook wel, dan blijven alleen mijn eigen antwoorden over die ook nadrukkelijk aanwezig zijn en ik heb ook echt helemaal geen zin meer om die te onderdrukken,

Vooral ook omdat het hele goede antwoorden zijn,

Misschien is het ook wel goed dat we niet alles weten, het is natuurlijk geweldig om je eigen schepper te zijn.


Misschien, misschien...


Dat ''misschien'' zal altijd blijven Bram.

Op zich ook wel goed vind ik.


Op zich ook wel, ja. Je weet maar nooit, toch? En dat was het dan, wat mij betreft.


Ik kan natuurlijk niet opeens een soort super zelfverzekerdheid ervaren in de keuzes die ik maak of de antwoorden die ik creëer en dat kan jij ook niet Bram,

En ik ga dat ook zeker niet forceren maar goed, dat was het dan ook wel ja. ; )


En zo zoek je dus weer een uitvlucht door de keus die je zou kunnen maken 'super zelfverzekerd' te noemen, waardoor het vanzelfsprekend wederom onhaalbaar is. En ja, dat was het dan weer.


Wat ik heb geprobeerd, Michel, is je te laten zien hoe je met jezelf omgaat. Het zou fijn zijn als je dat ook eens kon 'zien'.


Ik begrijp dat je mij dat willen zien Bram,

Dat waardeer ik ook echt,

Alleen het komt over op mij dat er opeens geen twijfel mag bestaan, alsof alle keuzes die je maakt per definitie goed zijn en dat is natuurlijk niet zo,

De wereld zit vol lijden omdat mensen gewoon maar wat doen zonder zich af te vragen wat voor effect dat heeft op anderen.


Maar jij maakt geen enkele keus, Michel.


Alles is een keus, ook nog niet tot een keus kunnen komen ; )



Nee, Michel, bij jou is dat geen keus, maar een zich almaar herhalende weigering jezelf te bepalen, een vlucht, met drogredenen gerechtvaardigd. Zo weet niemand ooit wat men aan je heeft, en zo zal niemand je ooit een verwijt kunnen maken. Dat lijkt misschien veilig, maar dat is het niet.
Eigenlijk zeg je voortdurend: ik ben er niet.


Ik beleef dat absoluut niet als drogredenen Bram,

absoluut niet maar waar je wel gelijk in hebt en dat was al duidelijk: dat ik moet stoppen met mezelf zo klem te denken.


Dat is een heel wijs besluit, Michel. Ben ik blij mee.


Michel: je geeft hier als eerste reactie aan: "En wat als je heel veel pijnlijke gevoelens ervaart, denk dat dat veel mensen ervan af houd om liefde te tonen hoewel dat wel aanwezig is.

Hoe verbind je je ?"

Ten eerste de vraag: met wie wil je je verbinden? Je hebt het hier over 'de vader', wie is de vader voor jou?

Ervan uitgaande dat het gaat om de verbinding met jezelf....
Zoals ik het ervaar is de enige mogelijkheid tot verbinding, de pijnlijke gevoelens die je ervaart, ècht te gaan voelen. Niet door het drama in te gaan of terug te gaan naar het verleden, maar er contact mee te maken. Wat zeggen deze pijnlijke gevoelens je werkelijk? Is het echt waar wat je voelt en wie ben jij als je dit niet meer zou voelen? Ben jij deze pijnlijke gevoelens of heb je ze en hoe ziet de wereld eruit als je deze niet meer hebt?

Je hebt het over heel veel mensen...wie zijn deze mensen of bedoel je eigenlijk jezelf?


Ik zeg niet dat dat zo is Monique,

Ik zeg dat ik denk dat dat zo is en ja, bepaalde zaken doen mij behoorlijk veel pijn en dat kan behoorlijk belemmerend werken ja hoewel ik Bram gelijk geef dat het dan niet zo moet zijn dat je dan maar helemaal niets meer doet,

De ''Vader'' is voor mij de bron waar ik vandaan kom en die ervaar ik heel sterk.


Dus eigenlijk is de vraag hoe ik mij moet verbinden overbodig,

Ik weet het al ; )


Is dat echt zo?


Ja, Dat is echt zo.


Dag Bram,
Ik heb wel eens een lezing van je bijgewoond over Gnostiek in Brielle.
Wat je hierboven schrijft is gewoon DE waarheid.
Als je het verwoord wilt lezen zoals de meester (Jezus) zelf heeft gezegd, zou ik je aan willen raden de " Christusbrieven" eens te lezen.
Deze zijn gratis te downloaden. Christusbrieven.nl. O.i.d.
Voor mij als " niet gelovige" zijn deze brieven een openbaring gebleken. Je leest daarin uit de eerste hand wat de boodschap eigenlijk was ( en veel meer)

Vr. Gr. Rob van Breda, Brielle


The Advaita Trap 1: Absolute and Relative Confusion - The Cartoon

www.youtube.com/watch?v=4KXidr0z1RY


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: