Bramhartigheden

Barmhartige Samaritaan

    door Bram, 21/02/2017 00:32. #46922. 1 reacties, laatste

In het verhaal van de barmhartige Samaritaan in het Nieuwe Testament wordt het volgende verteld:
Er ligt iemand langs de weg, duidelijk in nood.
Er komt een priester langs en die denkt bij zichzelf: ‘Daar zal God zijn bedoeling wel mee hebben’, of ‘Dat zal wel een straf van God zijn’, of zoiets. Kortom, hij loopt door. Hij is gevangen in een zeker-weten.
Er komt een leviet langs en die denkt: ‘Dat is geen leviet, die behoort niet bij mijn stam dus daar ben ik niet verantwoordelijk voor.’ Hij loopt door. Ook hij is met zijn identiteit van leviet gevangen in een zeker-weten.
Dan komt er een Samaritaan. Hij is geen priester en geen leviet. Als Samaritaan hoort hij eigenlijk nergens bij. Hij heeft geen wereldbeschouwing die hij kan toepassen op deze eenmalige gebeurtenis, die hem vertelt hoe hij dit moet duiden of die hem vertelt wat hij moet doen. Maar hij is bewogen door het lot van zijn medemens, juist omdat hij geen verhaal heeft wat tussen hem en deze medemens staat.
Hij helpt.

Het verhaal van de barmhartige Samaritaan laat een tegenstelling zien tussen iemand die handelt en denkt vanuit een zingevingskader en iemand zonder zo’n kader. De priester en de leviet geven aan zichzelf en hun medemensen een betekenis uit het verhaal van ‘horen zeggen’ dat ze tot hun eigen levensverhaal hebben gemaakt. Daar handelen ze vervolgens naar.
De priester en de leviet lopen door.
Maar de Samaritaan geeft een antwoord dat niet voorkomt uit een verklaring van het lijden. Wat hij doet is niet gevat in een antwoord op het waarom van het lijden. Zijn antwoord komt voort uit de bewogenheid van zijn hart. Zijn antwoord is wat hij doet.

Wie probeert het lijden te verklaren, er een betekenis aan te geven, of er door middel van een verlossingsleer aan te ontsnappen, sluit daarmee de liefde buiten. Dat geldt niet alleen voor de theorie dat God een rechtvaardig rechter zou zijn. Het geldt evengoed voor de overtuiging dat het lijden voortkomt uit slecht karma in een vorig leven, of uit een negatieve instelling ten opzichte van het leven. Alle verklaringen, alle ontsnappingspogingen, zijn, indirect, beschuldigingen en daarom liefdeloos.
Liefde verklaart niet, liefde antwoordt. Het is een antwoord dat in onszelf geboren kan worden als we bereid zijn de vensters van onze ziel open te zetten en door het leven geraakt te worden. Dat antwoord is altijd nieuw. Zo’n antwoord gebeurt. Morgen is dat antwoord weer voorbij. Om te zorgen dat we niet verstrikt raken in onze eigen antwoorden doen we er verstandig aan elke dag het antwoord van gisteren weer los te laten, om zo steeds weer opnieuw in staat te zijn ons in alle openheid met het leven te verbinden.


Dag Bram,

Toevallig heb ik je boek Gnosis en Gnostiek maar weer eens van de boekenplank gehaald en daar sluit dit stukje over de Barmhartige Samaritaan naadloos op aan.

Vooraal werd ik getroffen hoe de laatste alinea uit bovenstaande tekst mij leidt naar het einde van het Onze Vader, vertaald uit het Aramees.
Voor mij het gebed vol licht, energie en inspiratie:

"uit u wordt geboren het lied dat alles verfraait en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt"

Moge de vensters van onze ziel geopend zijn om door het leven geraakt te worden en zo geïnspireerd door dit gebed ons lied aan de wereld door te geven.




Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie: