Vragen?

Waarom zijn er zo weinig mensen zoekend?

    door Henny, 27/12/2008 18:43. #30503. 20 reacties, laatste

Wat ik intrigerend en vreemd vind is waarom er zo weinig mensen zijn die zoeken naar de "waarheid" en die in mijn ogen zichzelf niets afvragen en schijnbaar tevreden zijn met het leven wat ze hebben. Ergens benijd ik deze mensen soms. Waarom is de ene mens zoekend en de ander niet?


Beste Henny, veel mensen menen het te druk te hebben of vinden vergaren belangrijker. Een grote groep wil wel zoeken, maar weten vaak niet waar en hoe. Men voelt wel, net als jij schreef, dat er iets anders moet zijn, of dat het niet klopt, maar hebben ook geen alternatief. Dus gaan ze door met wat ze deden.
Maar als je zo met vrienden praat komt er toch vaak wat los.
Ook zijn mensen wel eens bang voor nieuwe, oude dingen.

Zo, zijn er vele dingen waardoor mensen worden tegengehouden. Meestal zijn ze het zelf.
Wat mijn man en ik ook wel merken, is, dat de man of juist de vrouw wil zoeken en praten, maar de partner niet en voor de lieve vrede zoeken ze dan ook niet meer. Maar als ze eens alleen bij je zijn komt er soms ineens een waterval los van opgekropte gedachten.
Daarom kan dit forum een uitkomst zijn. Ik ben dankbaar voor mijn man. Ook een echte denker en we kunnen veel praten, maar ik merk vaak dat het anders is.
Fijn dat jij hier nu ook kunt meedoen.
groetjes Annet


Beste Henny,

Allereerst welkom.

Als ik voor mezelf kijk denk ik dat ik niet anders kan dan deze weg gaan.
Ik zie het eigenlijk net als het verhaal van de verloren zoon. Op een gegeven moment krijg je heimwee en ga je op zoek naar je ware thuis, de vader.

En ik denk dat je zalig bent als je heimwee hebt, want dan heb je een heim.

Zelf vind ik dat dit heel mooi verwoord wordt in logion 97.

Ik benijd de mensen ook wel eens die helemaal nergens bij stilstaan, maar zou er ook niet mee kunnen ruilen


mooi, hoe je zegt Yvonne, dat van heim. De verloren dochter, mooi hoor.

Annette


Henny, ik heb me ook afgevraagd waarom maar een relatief klein gedeelte zoekende is( wat ik ervaar misschien zijn het er wel veel).
In ieder geval het komt niet zomaar op een verjaardag of bij een ontmoeting in de supermarkt ter sprake.

Nu zijn er volgens mij mensen die hun hele leven al 'anders' zijn en al relatief jong al naar antwoorden op zoek zijn.
Er zijn ook mensen wanneer ze geconfronteerd worden met situaties die ze niet naar hun hand kunnen zetten, vragen gaan stellen over de zin van het bestaan.
Waarom de één wel en de ander niet weet ik ook niet.


Naar mijn gevoel, heeft dat te maken met de staat van ontwikkeling waar we ons in bevinden.
Zelf geloof ik dat we al vele levens achter de rug hebben, en dat vele zogenaamde talenten der mensen, gewoonweg al latent aanwezig kunnen zijn gewoonweg omdat die persoon al één of meerdere levens zich daarmee bezig heeft gehouden.

Als ik zelf, naar een prachtige heldere sterrenhemel kijk, tsja, dan voel ik een verbonden zijn met, tot het moment waarop ik ga denken, dan wordt ik soms onrustig omdat ik met mijn denken wil be(grijpen) wie ben ik, waar kom ik vandaan.

Mijn gevoel/ervaren van de sterren voor het denken lijkt mij te zeggen; wat ik ben, wie ik ben en waar ik vandaan kom, mijn denken/hoofd brengt me in de war :)

Misschien wel omdat wat wij allen zijn, niet te denken is.

Groetjes


#30503Henny@Waarom is de ene mens zoekend en de ander niet?

Ik vraag het me ook weleens af, een antwoord heb ik er niet op, ik weet het niet
Het blijft voor mij een mysterie..


Waarom zou je je afvragen waarom andere mensen niet zijn zoals jij of dezelfde weg gaan als jij? Het is een zinloze vraag. Het antwoord zal alleen maar uit hersenspinsels kunnen bestaan.
Neem in plaats daarvan een houding aan, namelijk deze: `
Laat elk mens zijn of haar eigen weg gaan en ga ook zelf je eigen weg. Je eigen weg gaande zul je al gaande wel ontdekken wat je voor een medemens kunt betekenen als je bereid bent je door het lot van die ene medemens aan te laten spreken. Niet het lot van 'de mens', maar van die ene mens die je dan ontmoet, altijd uniek, altijd anders.


Ik vind het altijd fijn hoe je de dingen kunt verwoorden Bram.
Dank


Bram, hou jij niet van hersenspinsels? Er kunnen hele leuke, interessante ideeën uit voortkomen.

Ben het overigens wel met je eens ieder zijn eigen weg te laten gaan en me door het lot van van die éne mens te laten aanspreken.


Bedankt allemaal voor jullie antwoorden op mijn vraag... Ik ga er eens rustig over nadenken. Ik wil iedereen, en vooral Bram, bedanken voor deze thuishaven.



Stel,Henny dat iemand een boek zou kunnen schrijven waarin alles staat wat er te weten valt
op het gebied van zoeken en “waarheid”.De kern van de mens.Onze afkomst en onze bestemming.Een openbaring geschreven in kristalheldere onomvloerste Jip en Janneke-taal.
Iedereen zou dat boek gelezen hebben en begrepen hebben.Iedereen heeft gevonden en is
gearriveerd op zijn bestemming.Onze zoekacties kunnen worden gestaakt en iedereen heeft
innerlijke vrede en vrede met anderen.

Na het lezen van het boek bevindt ieder mens zich in de hemel.Er heeft complete integratie
plaats gevonden tussen alle zielen en van alle zielen met zichzelf.

Wat blijft er dan nog over?

Het zou een boek moeten zijn met een open einde.Een never ending story.

Want er is ontwikkelingsgang.Er is evolutie.Van de kosmos,van de wereld en van hetzelf.
Een mens kan zichzelf hopeloos verliezen in een ijdele poging dit allemaal te begrijpen.
En juist dat zichzelf verliezen is niet de bedoeling.

Verliest een bloem zichzelf?

Kijk eens goed in de spiegel.Misschien wordt je wel boos omdat hetgeen je daar ziet je niet bevalt.Val je spiegelbeeld eens aan.Wat gebeurd er?Je spiegelbeeld valt jou aan.Lach eens
in de spiegel.Wat gebeurd er?Je spiegelbeeld lacht terug.

Neem jezelf lachend mee op je weg.Jouw weg. Jouw ontwikkeling.Zoals het bewandelen van
de weg het doel is.Jouw doel.

Life is one long journey.For self and relationship.Enjoy!



Ik vind het altijd fijn hoe je de dingen kunt verwoorden Bram.
Dank
Nij, 27/12/2008 21:58. #30515

Dat vind ik ook.
En van 'hersenspinsels' krijg ik hoofdpijn en 't haalt me weg uit mezelf.


Hallo Harry, een interesante uiteenzetting.
Ik ga niet op zoek naar iets als het gewoon voor me ligt.
Nu is het wel zo dat de meeste spelletjes, die ik ken voor minimaal twee personen zijn.
En verstoppertje, speurtocht, ik zie ik zie wat jij niet zie of hoe de zoektocht ook benoemd wordt is naar mijn idee geen spel dat je alleen speelt.

Ook het leven speel je niet alleen, juist door ander weet ik wat ik leuk vind, waardoor ik gelukkig ben, waar ik verdrietig van wordt, waar ik angstig voor ben enz.

In de zoektocht die mensen ondergaan zou het ook leuk zijn om ook iemand in je naaste omgeving te hebben die ook zoekende is.
Deze persoon hoeft niet eens naar het zelfde op zoek te zijn en de zelfde antwoorden te vinden.
Ik vind het namelijk een vreemd iets dat je het leven niet alleen kan en het zoeken naar de zin er van zelf doet.



Ja leuk hé. Ieder levend wezen heeft een voedingsbodem nodig.

Zie ter illustratie het volgende artikeltje.

www.grenswetenschap.nl/permalink800x600.asp?grens=1268


Wat leuk Harry, je link naar deze site.
Ik heb zo'n roos al jaren in huis en heb deze vaak gebruikt als symbool in gespreksgroepen.
Ken hem alleen als 'roos van Jericho', niet als 'valse'.:-)
Heb de roos meteen weer even op water gezet, wist niet dat het de rook kon verdrijven.


@Harry, 28/12/2008 07:56. #30519
Heel mooi verwoordt, bedankt...


Harry, bedankt voor deze interesante site.
De roos van Jericho kende ik vanuit mijn opleiding. Hij wordt echter vals genoemd omdat hij niet tot rozen behoort maar zich wel als een roos openvouwt.


Een late nabeschouwing Harry, van jouw prachtige stukje in #30519;

Aan het slot zeg je:

"Neem jezelf lachend mee op je weg. Jouw weg. Jouw ontwikkeling.
Zoals het bewandelen van de weg het doel is. Jouw doel."

Dit raakte mij bijzonder, want het begaan van de weg, het 'bewandelen' van de weg is tevens het doel!
En doe dat liefst lachend.

Het doel op deze weg, is de Weg zelf,
die Jezus ook aangeeft met de woorden:
"Ik Ben de Weg, de Waarheid en het Leven".
Dat geldt niet alleen voor Jezus, maar voor elk mens; zoals hij ook zei: het gaat om het 'Ik Ben' in jullie!

Nu kan een mens zich vele 'doelen' stellen in het leven
en ieder kan weer andere wegen bewandelen om zijn of haar specifieke doel te bereiken.., en het zijn soms ook de merkwaardigste kronkel weggetjes die gevolgd worden, om een bepaald 'doel' te bereiken.

Maar volgens mij, is het doel waar het hier om gaat : de weg tot één-worden met de Bron, met 'de Vader'.
Het is echter een Weg, die ieder op zijn eigen wijze en met zijn/haar eigen talenten bewandelt en vorm eraan geeft...,
tenminste zo zou ik het voor mijzelf willen invullen.

Nogmaals bedankt Harry dat je het begaan van de weg zo duidelijk hebt verwoord!
Ik wandel lachend mee.
:-)

Groet,


Beste Henny,

Ik herken je gedachten helemaal.Ook ik vroeg me dit vaak af en ook ik kon niet ontdekken waarom.Tja, zo is dat nu eenmaal.Je zult ongetwijfeld ook meegemaakt hebben dat mensen je met open mond aanstaarden wanneer bleek dat je van een bepaald onderwerp veel afwist.Het woord gnostiek alleen al laat ze niet begrijpend hun schouder ophalen laat staan dat ze weten wat het inhoudt(om vervolgens wel zeker te weten dat het "stomme onzin" is.).Persoonlijk kies ik er voor om die mensen in hun waan te laten,je kunt iemand immers niet dwingen om iets te begrijpen of serieus te nemen.Wat ik wel gemerkt heb is dat dit afwerend gedrag vaak een maskering is van heimelijke twijfel en onzekerheid.Ik vermoed dat ze wel degelijk met dezelfde vragen zitten maar ze vinden het gemakkelijker en veiliger om alles te overschreeuwen.Gelukkig bestaan er mensen die onderzoeken en daardoor ontdekken en groeien.De eerste mens die zich afvroeg waarom zware dingen sjouwen niet anders kon en het wiel uitvond bijvoorbeeld.Ik beleef veel plezier aan het denken en onderzoeken op zich.
Hierbij is lezen een nuttige aanvulling en internet vind ik helemaal een geweldige uitvinding,zo kun je zelfs met geestverwanten in kontakt komen zoals je nu leest.

groeten aan iedereen,

Paul


Hallo Henny,

Persoonlijk denk ik dat ieder een eigen manier heeft om te gaan met levensvragen.
Deze manier van omgaan is per persoonlijkheid wisselend en mogelijk voor jou en mij niet als dusdanig herkenbaar. Ieder functioneerd op een eigen uniek niveau.

Om te constateren dat er velen zijn die in jouw ogen zichzelf niets afvragen en schijnbaar tevreden zijn met het leven wat ze hebben lijkt me een 'waarheid' die voor mij gevoel niet overeenkomt met de 'werklijkheid'.

Op dit moment doe ik niets ..... dan wil echter niet zeggen dat ik niet in 'beweging' ben.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.