Vragen?

spirituele groei

    door Bram, 02/02/2009 11:22. #31698. 11 reacties, laatste

Yvonne, je vroeg in de discussie bij logion 83 in hoeverre de gnostiek kan helpen bij het ontmaskeren van de (collectieve) leugens?Ik had eerder gezegd dat daaruit het bestaansrecht van spirituele tradities bestaat.

Als antwoord wil ik eerst iets zeggen over spirituele tradities in het algemeen.

Je kunt als mens piano leren spelen, of viool. Dan ontwikkel je iets wat tot de mogelijkheden van de mens behoort.
Het doel van muziekles is om ooit zelf muziek te kunnen maken, zonder dat je muziekpedagoog naast je zit en je vertelt wat je doen moet. Muziekles leidt op tot zelfstandig musiceren. Dat is althans de bedoeling.
De Taliban in Afghanistan verbood het maken van muziek en ook het lesgeven in muziek. Daarmee werd een menselijke mogelijkheid die tot de natuur van de mens behoort verboden. De Taliban deed dat, en doet dat nog, met een beroep op Allah.

Hetzelfde onderscheid kun je maken tussen verschillende spirituele tradities. Sommige spirituele tradities streven naar spirituele zelfstandigheid en vrijheid. Andere zijn gericht op beknotting en onderdrukking.

In China heb je enerzijds het confucianisme en anderzijds het daoïsme en het Chinese boeddhisme.
Het confucianisme vertelt je wie je bent en wat je wel en niet moet doen. Dat is tot in de fijnste mazen van de samenleving vastgelegd. De oudste zoon is bijvoorbeeld zo en zo. De tweede zoon is weer anders, maar ook weer zoals het confucianisme dat voorschrijft. En dat geldt zo voor de derde zoon, de vierde, enzovoort. En natuurlijk ook voor dochters. Daar is geen greintje persoonlijke ontplooiing bij.
Het daoïsme roept je op al die regels overboord te gooien. Het latere Chinese boeddhisme neemt die stellingname over. Net als bij muziekles streven daoïsme en chinees boeddhisme naar vrije, onbeknotte ontplooiing van het menszijn.
Datzelfde verschil heb je ook elders. In de Islam heb je de extreem fundamentalistische kant van de Taliban, maar tot de Islam behoort ook het Sufisme, waar curieus genoeg de enorm gepassioneerde muziek zo'n grote rol speelt.
Binnen het jodendom heb je de fundamentalistische wetsgetrouwen enerzijds en de kabbalah anderzijds.

In nagenoeg alle culturen heb je die tweedeling. Op z'n best bestaan die verschillende stromingen min of meer vreedzaam naast elkaar, maar het zal je niet verbazen dat vooral de op persoonlijke vrijheid en ontplooiing gerichte stromingen door de eeuwen heen weinig sympathie hebben genoten van de machthebbers.

Ook de gnostiek is wat mij betreft gericht op vrije ontplooiing. Dat heeft ze dus gemeen met overeenkomstige stromingen in andere culturen, zoals daoïsme, boeddhisme en sufisme.

In de muziekles wordt een menselijke mogelijkheid die al aanwezig is in de mens tot ontplooiing gebracht.
Datzelfde geldt voor spirituele stromingen als de gnostiek. Het gaat dus om iets wat al in de mens aanwezig is, te leren ont-dekken, te bevrijden, te verlossen. Het is er dus al, maar het kan in de overgave daaraan tot bloei worden gebracht.

Omdat het er al is, bestaan de spirituele leringen van deze stromingen vooral op het leren doorzien en herkennen van de leugen en het jezelf losmaken daarvan. In het loslaten komt de kern zelf tevoorschijn. Die toont zichzelf in de leugenloze leegte.

Elke stroming heeft zo z'n eigen accenten. Die van de gnostiek is onder andere vrijheid. Zie bijvoorbeeld logions 2, 19, 35, 48, 87. Een tweede accent is de persoonlijke zingeving, en het besef van een individuele lotsbestemming van elk mens. Als overkoepelend inzicht geldt daarbij voor mij logion 108.

Voor een spirituele stroming als de gnostiek en verwante stromingen geldt niet waarheid als toetssteen. Waarheid heb ik al eens eerder een middel tot macht genoemd. Fundamentalisten die de mens z'n vrijheid willen ontnemen bedienen zich van waarheid.
De persoonlijke toetssteen voor een spirituele traditie is of je je ermee verwant voelt, of je er zin in hebt om je ermee bezig te houden. Meer niet. Muziek is niet waar of onwaar. Muziek is muziek en de zin van muziek is gelegen in het zelf muziek maken, of het geraakt worden door muziek van anderen als luisteraar. En dat geldt ook voor het leven.


Yvonne, bedankt voor je vraag en Bram voor je prachtige, heldere reactie.





Dank je wel Bram. Heel duidelijk. Ik heb het net aan mijn man voorgelezen.
Ik ga er nog eens aan proeven en doordenken.

Ik heb ook nog een vraag.
Ik heb een kennis die sufi moslim is. Hij draagt altijd moslim kleding. Kruis in zijn knieen, petje op enz.
Hij was eerst moslim, later sufi.
Hij vertelde ook dat sufi vrijheid voorstaat.
Wij zijn altijd heel vrij tegenover elkaar, dus ik vroeg hem waarom hij dan traditionele kleding draagt in een westerse samenleving. (hij is nederlander van geboorte)
Hij zegt dat sufi dat erg op prijsstelt.
Ik zeg, dan heb je toch weer regeltjes?

Aan een Imam hoor je te zien dat hij Imam is zegt hij. Dat wil sufi.

Maar regeltjes vanuit religie beknot toch, denk ik met mijn klein begrijpertje.

Zie ik het fout?


#31702

Hoi Annette,

Het is zoals jij het ziet, zoals ook jou kennis het voor zichzelf ziet.

Goed of fout? Klinkt negatief in beide gevallen.


Trudy, is niet negatief bedoeld hoor, wij praten over alles en we lachen goedmoedig om elkaars en onze eigen eigenaardighden.



Annette, identiteit speelt een grote rol in alle spirituele tradities. In fundamentalistische stromingen wordt voorgeschreven wie je bent of niet bent. Als je dat tot zelfbeeld maakt,, als je dat dus als je identiteit aanvaardt, ben je met dat zelfbeeld de gevangene van een fundamentalistische stroming. Het voorgeschreven zelfbeeld is je lidmaatschap van een fundamentalistische stroming.
Zo'n fundamentalistische stroming hoeft niet spiritueel te zijn. Hetzelfde mechanisme vind je in politieke ideologieën als het communisme van Stalin en het nazisme van Hitler.
Het voorgeschreven zelfbeeld van fundamentalistische stromingen is altijd collectief. Vrouwen altijd hoofddoekjes, imams altijd kruis op de knieën.

Vandaar dat het boeddhisme zo'n sterk accent legt op de egoloosheid, het ego als het zelfbeeld dat niet je ware zelf is, en het loslaten van het ego als verlossing van de collectieve waan. Zo zie ik dat ook.

Maar je hoeft de redenering niet om te draaien. Dus niet alle vrouwen met hoofddoekjes of mannen met het kruis op de knieën zijn fundamentalistisch. Ik vind die hoofddoekjes soms zelfs erg mooi staan. En die exotische kledij uit andere culturen vind ik het straatbeeld wel verrijken.

En hoe merk je het verschil? Dat heb jij toch zo in de gaten, Annette, of je met een fundamentalist te doen hebt of niet? Daar hoef je toch niet voor naar de kleren te kijken?
Laat die kleren maar zitten.




Dank je Bram voor je uitgebreide commentaar.
Logion 108 als overkoepelend logion zie ik als dat met het drinken uit de bron de woorden naar de buik gaan. Het verinnerlijken van de boodschap.
Het levende water geeft groeikracht voor je totale zijn.
Jezus is daarbij niet onze leraar, maar hij wordt ik en ik wordt hij.


Grappig Yvonne, dat je de buik erbij noemt: 'de woorden gaan naar de buik'.
Een tijdje geleden vroeg iemand hoe je kunt weten of iemand die zich opwerpt als een spiritueel leraar te goeder trouw is. Wil die je vangen of juist vrij maken?
En toen antwoordde ik: dat moet je aan je buik vragen. Als je in de aanwezigheid verkeert van iemand die je gevangen wilt nemen, dan weet je buik dat feilloos. Als je in je buik het nare gevoel krijgt alsof daar een natte doek uitgewrongen wordt, dan kun je maar beter wegwezen.
En daarom is het lichaamsbewustzijn zo belangrijk, waar we het eerder over hadden.


Die kleren laat ik wel zitten, hoor Bram. En inderdaad vind ik exotische kleren vaak mooi.
Ik was eens op een Marokkaanse beurs in de Ahoy. Schitterend. Ik heb daar ook leuke gesprekken gehad met diverse mensen. Krijg je leuke inzichten.

Het ging er mij om dat die man zei, sufi benadrukt de vrijheid, maar vervolgens had hij de plicht die kleding te dragen. Ik vond dat tegenstrijdig.
Hij is zeker niet fundamentalistisch. Ik krijg niet alleen een hand maar ook een knuffel als hij komt. Dus dat zit wel goed.

Toen ik klein was was mijn vader eens langdurig ziek. Voorzieningen waren niet zo best,. Wij namen toen spaanse kostgangers in huis. Die draaiden gewoon in het gezin mee, dus niet in hun kamer blijven, maar gezellig in de woonkamer.
Mijn vader sprak veel talen en had griekse vrienden, die kwamen ook veel. Amerikaanse zendelingen waren op hun vrije dag dikwijls bij ons. In de zomer kwam er familie over uit duitsland.
Je begrijpt dat dit een bont gezelschap was. Heel leerzaam voor ons.
Bij een van de spanjaarden was een zigeuner, die mooi kon zingen en dansen.
Wij hebben veel geleerd en maakt ons niet uit wat iemand aan heeft. Hoofdzaak is dat hij/zij wat aan heeft. Daar laat ik niemand vrij in als ze op bezoek komen.


Dat is mijn ervaring ook Bram; heb ook al heel wat aan mijn buik te danken.
Als je alleen in je hoofd leeft met alleen kennis, heb je vaak geen (goed) contact met je lichaam en voel je je buik minder goed of helemaal niet.
Vind dat altijd grappig hoe kleine kinderen op school altijd van die kop-voeters tekenen, een hoofd met armen en benen. Dus zonder lijf.
Daarom vind ik het ook belangrijk om met hun die oefeningen te doen, waar we het eerder over hadden.


#31711 Als je in de aanwezigheid verkeert van iemand die je gevangen wilt nemen, dan weet je buik dat feilloos. Als je in je buik het nare gevoel krijgt alsof daar een natte doek uitgewrongen wordt, dan kun je maar beter wegwezen.

Zo'n situatie kan voor mij ook wijzen naar een ver verleden,
naar een oorspronkelijke gebeurtenis (maar ja, wat is oorspronkelijk)
En dan heeft vluchten nu geen enkel ander nut dan op een dag weer een volgende soortgelijke situatie tegen te komen net zo lang tot dat 't geen/minder impact heeft.




#33777

hoi Gea

Van de ene kant herken ik dat je dan maar beter kunt wegwezen zoals Bram het benadert in #31711 en aan de andere kant herken dat soortgelijke situaties zich kunnen herhalen misschien net zolang totdat...
Voor mij geldt momenteel bewust te zijn van het een én het ander en op betreffend moment te kiezen, de ene keer dit en wellicht de andere keer dat.
Dit geeft me ruimte en ontspant
Als ik niet vlucht en bij wijze van spreken geen vin verroer, laat ik dat in mezelf gebeuren wat er gebeurt.
Ik merk...iets verliest dan kracht.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.