Vragen?

Zijn wij God?

    door Marcel, 16/08/2010 22:20. #38119. 6 reacties, laatste

Beste Bram,
Ik heb enkele vragen over de gnostiek en hoop dat ik u een vraag kan stellen.
Ik geloof dat wij uit de eenheid komen, nu in de veelheid zijn en dat we weer teruggaan naar de eenheid. Ook geloof ik dat elk van ons goddelijk is. God is aanwezig is in de gehele schepping.
Waar ik problemen mee heb om te begrijpen, is de uitspraak dat elk van ons God is.
Ik geloof dat elk van ons een god is, maar niet God. Om een vergelijking te geven; een vis is een dier, maar niet alle dieren zijn vissen. Wij zijn een onderdeel van de Eenheid, maar niet de Eenheid.
In het evangelie van Johannes, gebruikt Jezus inderdaad de ‘Ik ben’ woorden en lijkt zich te identificeren met God.
Als wij zouden zeggen, dat wij God zijn, is dit niet hetzelfde als toen wij in de vergelijking in het paradijs door het eten van de appel dat we de kennis van goed en kwaad kregen en hiermee God zijn autoriteit niet wilde erkennen ? Tevens als wij God waren, waarom zouden we ons zelf uit het paradijs hebben verstoten ?
Hoe ziet u dit ? Kunt u dit ook onderbouwen ?
Daarnaast staat in Genesis de woorden ‘gelijk aan Ons’ en God is meervoud. Hoe ziet u dit ? Zijn alle goddelijke energieen gelijk aan God of ziet u dit anders?
Ik heb zelf niets met de kerkelijke leer of andere verzinsels, maar dat elk van ons God is, gaat me te ver, een god ja, maar God nee. Al geloof ik wel in een mystieke en symbolieke uitleg, de gehele Bijbel staat er vol mee. Zowel het Oude als Nieuwe Testament.

Ik voel dat God in mij is (rond de buikstreek) en dat ik hierdoor de connectie met de Eenheid heb. De Heilige Geest, ziet u dit als een aparte entiteit ? We hebben toch Gods geest in ons gekregen, waarom dan nog de noodzaak als dit een aparte entiteit zou zijn ?

Sorry, voor mijn vele vragen. U heeft veel meer kennis dan ik. Ik kom er niet zelf niet uit; er is zoveel informatie aanwezig; de een zegt dit en de ander zegt dit.

Ik hoop dat u me kunt en wilt helpen.



Dag Marcel,
Dank voor je vragen. Het zijn zinvolle vragen over de gnostiek, vind ik.

Of we God zijn?
Dat hangt er natuurlijk maar vanaf hoe je God ziet. Maar als jij zegt dat je gelooft dat we uit de eenheid komen, en als je God ziet als de eenheid, dan is God zeker niet meer een afgescheiden iets dat heel anders is dan jij.
Voor de gnostiek geldt dat de mens in zijn kern wezensgelijk aan God is.
Het gaat hier dus om de gelijkheid van het wezen van de mens met het wezen van God. Dat is het overkoepelende aspect van de verschillende gnostische stromingen. Het is ongeveer zoals met een koek. Neem je er een hap uit, dan is de hap wezensgelijk aan de hele koek, maar de hap is niet hetzelfde als de hele koek.
In de geloofsbelijdenis van Nicea zoals die in 325 werd vastgelegd wordt gezegd dan Jezus één in wezen is met de Vader. Voor gnostici is dat voor elk mens ook zo. En dat is het fundamentele verschil tussen de traditioneel christelijke opvatting en de gnostiek: niet alleen Jezus is wezensgelijk aan de Vader, maar elk mens.
Het wezen van God in de mens doet zich kennen in de vorm van liefde. De liefde is de inwoning van God in de mens.

Misschien is het goed om de toelichting eens te lezen bij de proloog van het Thomas-evangelie, en ook logion 108. Je vindt dat elders op de website.

En wat dat Paradijs betreft, in de gnostische teksten vindt je een heel andere uitleg dan die jij nu weergeeft, alsof het eten van de boom van kennis van goed en kwaad het menselijke probleem zou zijn. Dat geldt helemaal niet voor de gnostiek. In de gnostiek is het probleem dat Adam en Eva van elkaar gescheiden werden.
Adam is in de gnostische teksten symbool voor de mens. Eva is in de gnostische teksten symbool van de menselijke ziel. In Genesis staat dat God de mens schiep als man én als vrouw in één wezen; “Mannelijk en vrouwelijk schiep hij hem”. Van oorsprong zijn Adam en Eva dus niet van elkaar gescheiden.
Wat er vervolgens gebeurt is dat Eva uit het lijf van Adam wordt verwijderd. Daardoor raakt de mens, Adam, onwetend van zijn ziel, Eva. Er ontstaat afgescheidenheid.
Het huwelijk van Christus met Maria Magdalene, als de mystieke bruiloft, geldt in de gnostiek als symbool van de hereniging van Adam met Eva, dus van de mens met zijn ziel.
Dat is geen beschrijving van gebeurtenissen uit een ver verleden, maar iets wat ook nu nog kan plaatsvinden in een mens, zowel de scheiding als het herstel van de eenheid.

Dit zal misschien allemaal wel wat vreemd klinken, maar wat ik vooral duidelijk wil maken is dat de gnostici heel anders omgingen met de teksten uit de Bijbel dan de latere kerk. Voor de kerk is het allemaal geschiedenis, voor de gnostici is het allemaal symboliek van de menselijke ziel.

En dan de De Heilige Geest. Die is in de gnostiek het vrouwelijke aspect van God. Zoals God heeft ook elk mens een mannelijk en een vrouwelijke kant (dit geldt zowel voor mannen als vrouwen). De relatie tussen God en mens is via de vrouwelijke kant van God, de Heilige Geest, en de vrouw in de mens, de Eva in de mens. De vrouwelijke Heilige Geest kan alleen verstaan worden door de innerlijke Eva, dat wil zeggen door je ziel. Als je niet verbonden bent met je eigen wezenskern, je ziel, kun je ook geen relatie met God hebben.
Je zegt: “Ik voel dat God in mij is (rond de buikstreek)”. Dat vind ik heel mooi gezegd. Misschien heb ik wel meer boekenkennis dan jij, maar dat is volkomen onbelangrijk tegenover die God in jouw buik. Dat is jouw kennis, in de dubbele betekenis van het woord (vriend en innerlijk weten). Daar gaat het om. De gnostici noemden zichzelf vrienden van God. Die God in jouw buik zou ik ook maar tot je beste vriend uitroepen.


Dank je Bram voor je uitgebreide antwoord.

Ik ga me verder verdiepen in mystiek en gnostiek. Ik heb in ieder geval een leidraad om verder te gaan.

In Genesis werd de vrouw al geschapen, voordat er door die 'appel' kennis van goed en kwaad was bij de mens. In de gnostiek is de scheiding van man/vrouw het begin , begrijp ik nu.

God is inderdaad onze beste vriend, gelukkig !

Ik ga je agenda in de gaten houden.


Marcel, zoals Bram het verwoord kan ik mee instemmen en op jouw vraag of de Heilige Geest een aparte entiteit is, kan ik vanuit mijn ervaring mee delen dat het voor zo is,en ook dat de Heilige Geest in de buikstreek zou zitten is mij ervaring.
De Heilige Geest kan na mijn idee pas inwoning vinden Als God de Vader( het verstandelijke) met God de zoon( gevoelsmatige)een verbinding maken, hieruit ontstaat dan iets wat die twee verbindt en overstijgt.


Beste Bram,
Ik heb zojuist je boek Schatgraven in de Nag Hammadi besteld bij bol.com. Je kan heel goed uitleggen. Ik ben ook bezig met boeken over mystiek, door Friedrich Weinreb. Erg goed, maar niet makkelijk leesvoer. Het kost me veel tijd. Ik vind het wel erg leuk om me erin te verdiepen.

Volgens mij is de beeldenstorm niet te vergelijken met wat er nu gebeurt. Alle dogma’s, verzinsels worden in zo’n snel tempo aan de kant geschoven. Of de kerk en gemeenten gaan mee in de een of andere vorm of het is einde oefening voor ze.


Dag Linda,
Interessant dat jij dit ook zo voelt. Herken jij ook het volgende ?
Ik voel op bijna elk moment van de dag een bepaalde connectie/verbinding met God. Ik hoef hiervoor niet te bidden en heb dit gevoel bijna continu. Soms als ik te druk bezig ben met andere dingen, vergeet ik het echter :-).
Ook wanneer ik praat in mijn hoofd tegen God voel ik die verbinding. Het is niet hetzelfde gevoel als nadenken over andere dingen en lijkt op een heel ander plek zich af te spelen.
Deze verbinding verteld me niets over hoe God is, hoe het eeuwige leven zal zijn of in dit geval mijn vragen die ik stelde. Ook maakt het mij niet blijer of zo, zoals ik zie wel zie bij sommige Christenen.
Dit gevoel is voor mij een zekerheid dat dit leven tijdelijk is.
Herken jij iets van dit in je zelf ?
Groeten,
Marcel


Marcel, de verbinding connectie met God is eraltijd, ben alleen niet altijd bewust en als ik dit niet voel of ervaar, vraag ik me af welke les ik kan hier leren.
Ik herken je gedachten gesprekken met God en naar mijn idee komt dat voor alsof Hij/ Zij voor me is, wel in mijn gedachten maar niet in het hoofd, als een persoon tegenover me.

Deze stellen mij vragen maken me op dingen opmerkzaam, maar vaak niet direct, maar verhullend dat ik het mag achterhalen,of in beeldspraak hiermee krijg ik inzicht in de ander/het andere en mijzelf en daardoor in God ook al kan ik dit niet benoemen.
Als je door krijgt hoe het goddelijke met je communiceert kan je op een bepaalde manier ook inzicht in de eeuwigheid krijgen, het komt op mijn over dat ze bepaalde dingen niet mogen zeggen, maar dat je het wel kan en mag achterhalen.

Het laat mij ook niet in 'de Heer' zijn, terwijl ik die ervaring wel ken.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.