Vragen?

De versterving

    door Michel, 12/01/2012 00:01. #42335. 105 reacties, laatste

Beste Bram, ik had een vraag over de versterving, ik heb begrepen dat je als je verlost wilt worden en weer een wilt worden met de bron of het goddelijke je je over moet geven aan de christuskracht (weet niet of u het ook zo noemt maar u begrijpt wel wat ik bedoel )Ik kom zelf uit haarlem en ben al verschillende keren bij het lectoricum van de rozenkruizers geweest waar ik ook een cursus ga doen, zij vertellen ook dat je moet versterven in het goddelijke waarbij de christuskracht je geleidelijk veranderd . Ik heb er geen moeite mee om mij over te geven aan het goddelijke maar ik vind het moeilijk te begrijpen dat ik met mijn bewustzijn helemaal zal verdwijnen, ik wil wel overgenomen worden door het goddelijke maar er wel bij zijn als dit gebeurd als u begrijpt wat ik bedoel, als ik met mijn bewustzijn helemaal verdwijn heeft het toch geen zin, dan kan je net zo goed gewoon sterven wat je toch al doet of zie ik dat verkeerd ? Misschien zie ik het wel verkeerd omdat het bewustzijn wat ik nu heb anders is dan mijn bewustzijn van b.v 10 jaar geleden, zou je het zo kunnen zien ? Bedankt alvast voor een eventuele uitleg ,Michel.


Beste Michel, je hoeft geen schrik te hebben dat jou bewustzijn helemaal zal verdwijnen. Wie zich voor de 'Christuskracht' wil openstellen, moet zichzelf eerst leeg maken. Men moet als het ware zijn eigen ego opzij zetten. Dit doe je door een plek van diepe rust en stilte, een plek van grote leegte in jezelf te zoeken (bv. door meditatie). Dan zal het inzicht vanzelf tot bij jou komen, geleidelijk aan. Het is een evolutie, iets dat zich opbouwt (althans zo heb ik het ervaren). Je zal er uiteindelijk veel bewuster door gaan leven. Je bewustzijn wordt als het ware veel groter, je zal de wereld rondom jou anders ervaren. Uiteraard komt men telkens na een meditatie weer tot zichzelf. Men zet dus eerst zijn ego opzij door de leegte op te zoeken, daarna plaatst men zijn ego weer terug. Om een ander mens te worden, moet je bijgevolg steeds jezelf blijven. Je zal veranderen, je zal veel bewuster leven. Dit is mijn ervaring hieromtrent. Het is je eigen weg die je moet gaan, en de weg is lang en loopt door.

Groeten, Luc


Beste Luc, bedankt nog voor je reactie, ik begrijp dat je je eerst ''leeg'' moet maken , ik had alleen juist begrepen dat meditatie niet wenselijk is omdat je dan juist je ego gebruikt om die leegheid te bereiken waardoor je je juist weer bind aan deze aarde , wat ik ervan begrepen heb is dat de 'Christuskracht' die mensen bereikt die een psychische volheid bereikt hebben, die echt enorm naar 'Gods koninkrijk' verlangen als ik het zo noemen mag, gnostici zijn hier dus niet eenduidig over ?
Ligt het niet meer in de eenpuntige gerichtheid die je eigenlijk vanzelf krijgt door het verlangen wat je van nature hebt naar ''Dat andere ''? Of zie jij mediteren als gewoon de rust opzoeken,ik heb begrepen van de rozenkruizers dat je je met ademhalingstechnieken enz alleen maar meer bind, hoe denk jij hier over Luc of hoe denken anderen hierover ?


Beste Michel, ik wil alsnog ingaan op de vraag die je aan mij stelde. Met excuus dat het zo lang heeft geduurd. Ik was er een tijdje niet helemaal bij.
Ik wil om te beginnen iets zeggen over de Haarlemse Rozenkruisers, het Lectorium Rosicrusianum. Het Lectorium beweert de opvolger te zijn van de gnostische katharen en een gnostische wereldbeschouwing te onderwijzen.
Nou weet ik toevallig aardig wat van de katharen en ook van de vroege gnostiek, en daarom kan ik niet veel anders dan concluderen dat de leer van het Lectorium, voor wat ik er van weet, heel weinig overeenkomst vertoont met die van de katharen, en ook niet met de oude gnostiek uit de begintijd van het christendom.
De zienswijze van het Lectorium gaat terug op die van Madame Blavatsky. En ook die heeft hoegenaamd niets met de gnostiek te maken. Trouwens, in de tijd dat Blavatsky haar boeken schreef, rond 1900, was er nog nauwelijks iets bekend over de oude gnostiek en de katharen. Die kennis is pas weer teruggekomen na de vondst van de Nag Hammadi-geschriften in 1945. En de serieuze studie van de katharen kwam pas rond 1970 op gang.
Nou betekent dat niet dat de leer van het Rosicrusianum fout of onjuist of waardeloos zou zijn. Ieder heeft het recht te vinden wat ze vinden. Dus, als jij in de leer wilt bij het Rosicrusianum, moet je dat vooral doen. Maar ik wil je toch op een paar kenmerkende verschillen wijzen.
De gnostiek gaat over zelfrealisatie, en bepaald niet over egoloosheid en versterving. Het begrip egoloosheid komt in de gnostiek helemaal niet voor, evenmin als versterving, zelfs niet hetzelfde idee in andere woorden. De gnostiek gaat over het ontdekken van je eigen unieke ware zelf als deel van het grote geheel. Dat is echt iets heel anders.
Misschien wil je mijn tekst over Zarathustra eens lezen? Daar vind je de historische wortels van de gnostiek. En dat is echt iets anders dan egoloosheid en versterven. En al helemaal anders dan de leer van het Rosicrucianum. Je vindt Zarathustra hier:
De Bergrede van Zarathustra

En dan nu eindelijk je vraag.
Het is wel degelijk zo dat je bewustzijn door de beoefening van de gnostiek als spirituele traditie kan veranderen. Er kan een dimensie bij komen. Er is eerst alleen zoiets als het persoonlijk bewustzijn, dat is het bewustzijn van jezelf in de situatie waarin je bevindt: jij als man, wonende in Haarlem, spiritueel zoekend, verbonden met je verleden en je verwachtingen van de toekomst. Dat bewustzijn kun je al uitbreiden door je bewust te worden van jouw eigen unieke talenten. Want de zin van jouw bestaan is daarmee verbonden. De bewustwording van je eigen uniciteit en dat je het daarmee moet doen op aarde zou je stap 1 kunnen noemen op het gnostieke pad.
Maar er is nog een andere en veel wezenlijker uitbreiding mogelijk, namelijk om te leren je met je bewustzijn te bevinden in de positie van de innerlijke waarnemer. Daar vindt je meer over bij logion 54.
Die innerlijke waarnemer is onpersoonlijk, staat los van je eigen persoonlijkheid. Die waarnemer is dus egoloos.
Nu zijn er allerlei spirituele tradities die weet hebben van dat egoloze bewustzijn en zich helemaal daarop richten. En nou lijkt het net alsof je door de vernietiging van het persoonlijk bewustzijn dat egoloze bewustzijn kunt verwerven. Maar ik kan je verzekeren dat dat niet werkt, echt niet. Je kunt niet met het einddoel beginnen. Je kunt ook niet door je persoonlijk bewustzijn te laten versterven in een toestand van alomvattend en liefdevol bewustzijn komen. Het dwangmatig willen versterven van het persoonlijk bewustzijn is namelijk liefdeloos, het is een daad van geweld. En met een liefdeloos begin kom je geen stap verder op het pad van de liefde, hoezeer je jezelf ook afzondert van de wereld of jezelf vernedert of laat vernederen. Je naaste liefhebben als jezelf heeft daar mee te maken. Niet versterven, maar eerst jezelf durven liefhebben, en dan pas verder.

In de gnostiek gaat het er om die twee vormen van bewustzijn één te maken, zoals dat zo vaak in het Thomas-evangelie staat. Je persoonlijk bewustzijn is dan verbonden met het transpersoonlijke bewustzijn van de innerlijke waarnemer. Dat transpersoonlijke bewustzijn heet in de gnostiek het christus-bewustzijn.
Meditatie in de gnostiek heeft als doel om de positie van de innerlijke getuige in jezelf te leren ontdekken om dus in dat transpersoonlijke bewustzijn te kunnen verkeren. De gnostiek noemt dat 'de plaats van rust'. Maar het is niet de bedoeling dat je altijd in dat transpersoonlijk bewustzijn verblijft. Meestal verkeer je in het alledaagse leven gewoon in het persoonlijk bewustzijn en daar is niets mis mee. Ik vind het zelfs een spirituele fantasie dat je het persoonlijke bewustzijn kwijt zou kunnen raken en permanent in het transpersoonllijke bewustzijn kunt verkeren. En als je oplet zul je al snel ontdekken dat egoloosheid en versterven, dus het uitdoven van het persoonlijk bewustzijn, horen bij spirituele groeperingen met een sterke neiging tot kudde-vorming, of sekte-vorming, wat hetzelfde is. Want de sekte verlangt van je dat je je persoonlijkheid offert aan de groep. In de praktijk betekent dat altijd dat je je onderwerpt aan een leider. Een kras voorbeeld daarvan is de uitspraak van Paus Pius X in de encycliek Vehementer (1906 ):
De kerk is van nature een ongelijke gemeenschap. Zij omvat twee categorieën van personen: de herders en de kudde. De massa heeft geen ander recht dan te aanvaarden, geleid te worden en met onderwerping de bevelen te volgen van wie haar leiden.

Michel, je schreef:
“ik wil wel overgenomen worden door het goddelijke maar er wel bij zijn als dit gebeurd als u begrijpt wat ik bedoel, als ik met mijn bewustzijn helemaal verdwijn heeft het toch geen zin, dan kan je net zo goed gewoon sterven wat je toch al doet of zie ik dat verkeerd ? Misschien zie ik het wel verkeerd.”
Nou, wat mij betreft zie je dat helemaal niet verkeerd. Ik ben het zelfs volledig met je eens. En ik kan je geen andere raad geven om het inzicht dat je hier toont trouw te blijven.
En als het Lectorium versterving en egoloosheid predikt, zou dat voor mij een reden zijn om heel waakzaam te worden, en al helemaal als men van zou verlangen dat je je vrije wil inlost, inclusief je persoonlijk leed.


Bedankt nog voor je reactie Bram, hier kan ik veel mee : ),
Van de innerlijke waarnemer ben ik me sterk bewust maar dat het de bedoeling is om daar mee samen te werken was ik me me nog niet zo sterk bewust,

nu ik dit wat beter begrijp voel ik ogenblikkelijk een enorme rust over me komen,

alsof ik thuiskom,

echt een heel rustgevend prettig gevoel, bedankt nog voor dit inzicht : )

Ik had van de Katharen begrepen dat die wel degelijk het ''Endura'' predikten,

de zelfversterving,

Wat ik nu van de rozenkruisers begrepen heb is dat zij ook het endura nastreven maar niet op een geforceerde manier hoor,

Wat hun zeggen is dat het erom gaat dat de mens weer terugkeert naar de oorspronkelijke staat die hij had toen hij geschapen werd door God, de Geest of het AL of hoe je de Scheppende kracht ook noemen wilt in zelfautoriteit door je open te stellen voor de "'Christuskracht'' maar het schijnt beter te zijn om dat samen te doen dan alleen vooral ook omdat de astrale kant van de aarde ontzettend vervuild is en waar je dan uiterst lastig doorheen komt,

Zelf heb ik toch sterk het idee dat je hier ook zelf op kunt aansluiten zonder perse een groep,

het is een hogere trilling die dwars door alles heengaat,

Waarom zou deze last moeten hebben van een lagere dichte vervuiling van trillingen ?

Bij het ''Endura'' word tijdens je leven de staat van zijn die je nu hebt heel geleidelijk omgezet naar een andere staat van zijn en daarmee ook een ander bewustzijn waarbij je uiteindelijk wedergeboren word op de plek waar je van oorsprong vandaan komt,

Dit is nu juist waar het een beetje spaak loopt voor mij,

Hoort deze toestand waarin we nu zijn erbij of is het een noodorde ?,( je zou misschien ook kunnen zeggen dat het plan B is. ),

Kan me heel moeilijk voorstellen dat de plek waar we nu zijn door een liefdevolle God geschapen is,

Het is hier eten of gegeten worden en alles draait om de zelfhandhaving of je nu wilt of niet, je moet wel,

Wat ik op deze site zie is een bijna antropsofische benadering,

de mens die zich moet ontwikkelen,

Als je naar het hermetisme kijkt waar de gnostiek (als ik het goed begrepen heb ) toch deels op gebaseerd is word er wel degelijk gesproken over een ''val'' waardoor de oorspronkelijke mens zijn oorspronkelijke positie en woonplaats verloren heeft, de toestand waarin we nu verkeren is in dit licht bezien dan ook een noodorde,

Aan de andere kant is het natuurlijk een beetje raar om innerlijk weten op een leer te baseren : )

Volgens de Rozenkruizers word "het pad" om terug te keren gecreeerd door je te onderwerpen aan de ''Christuskracht'',

de zogenaamde ''Derde Natuur'',de overbrugging tussen dit veld en het veld waar we oorspronkelijk vandaan komen,

sprak een tijdje geleden een Rozenkruiser die zei dat je de groep juist nodig hebt om datgene wat je opbouwt te behouden omdat je dat s'nachts juist weer kwijt kunt raken( omdat alles astraal zo vervuild is ), door verbonden te zijn met een groep mensen die hetzelfde nastreven creeer je samen de ''Derde Natuur'' waardoor je enigzins veiliggesteld word,

Ik had juist begrepen dat je in samenwerking met de ''Christuskracht '' deze ''Derde natuur'', deze tijdelijke brug zelf creeert,

Dit soort vragen en gedachten houden mij heel erg bezig,vooral ook omdat ik deze aarde voor levende wezens een verschrikkelijke plek vind, als dit echt zo opgezet is door de Schepper is hij in mijn ogen een vreselijke sadist,

Aan de andere kant: Hoe kan je tot bewustwording komen als je niet alles kunt meemaken ?

Vanuit het hermetisme gezien is het onze eigen schuld dat deze plek er is, dat is voor mij veel makkelijker te verteren en als ik er aan mee kan werken dat dit veld opgeheven word zou ik dat heel graag willen doen,

Ben zelf Jehovah's Getuige geweest dus ik weet wel het een en ander van groeps en sektevorming en ik doe alles nu toch liever alleen,

Ben mij heel erg bewust van de gevaren en de mechanismen die er optreden bij groepsvormingen,

Dat nooit meer,

Voor mij gaat het erom wat ik moet doen,
waar ik mij op moet focussen,

En dat word voor mij opgelost als ik het antwoord weet op de vraag of het veld en de toestand waarin wij zijn een noodorde is of dat het erbij hoort en die vraag zal ik waarschijnelijk nooit beantwoord krijgen,

Als ik naar mijn eigen hart luister wil ik eraan meewerken dat dit veld opgeheven word, terug naar de Eenheid,
terug naar de Harmonie en dat is voor mij wel een echt innerlijk weten,

Hoe denken anderen over dit soort dingen ?









Ach jeetje zeg, dat endura , dat dat op deze manier nog een rol speelt bij de rozenkruisers, echt ongelooflijk.
In geschriften van de rooms-katholieke inquisite uit de tijd van de katharen kun je lezen dat de katharen er zoiets op na hielden als de endura, letterlijk uitgelegd als rituele zelfmoord door uithongering. Dat werd hun ook door de RK-kerk verweten, zelfs als bewijs van hun verderfelijkheid. Ze zouden ook kinderen de hongerdood hebben laten sterven.
Maar door recent historisch onderzoek (hoewel recent, dat dateert al uit de jaren 80 van de vorige eeuw) is overtuigend aangetoond dat die berichtgeving door de RK-kerk over de endura helemaal nergens op slaat. Dat heeft helemaal niets, zo is overduidelijk gebleken uit de kathaarse geschriften zelf, met versterving te maken.
In de kathaarse geschriften betekent endura niets anders dan 'het volhouden van de belofte'. Je kunt het ook met 'standvastigheid' vertalen.
De bedoelde belofte behoorde bij een rituele inwijding tot kathaarse parfait, het consolament en ook bij een soort sacrament der stervenden, ook wel consolament genoemd. Daar hoorde onder andere bij geweldloosheid, vegetarisch eten, niet liegen, en nog een paar andere meer historisch gekleurde zaken. Het idee was dat je je door de beloofde leefwijze leefde overeenkomstig het wezen gods, namelijk in liefde. Door zo te leven werd je als het ware één met God zelf.
Het mooie van de katharen vind ik dat ze begrip hadden voor de menselijke zwakheid. Als je de belofte ooit niet nagevolgd had, kon je altijd, na betuiging van spijt, weer opnieuw die belofte afleggen in een nieuw ritueel en daarmee de eenheid met god herstellen. Want tot de eenheid met God kun je altijd weer terugkeren. De God van de katharen is daarin eindeloos liefdevol, geheel anders dan de wraakzuchtige Jahweh.
Die mogelijk tot herkansing is een wezenlijk deel van het katharisme. Die werd ook verbonden aan hun ideeën over reïncarnatie. Ze meenden dat de mensen afgeraakt waren van hun ware zelf, en daarmee van God, en dat een heel leven konden volhouden. Maar je kreeg ook dan altijd in een volgend leven een nieuwe kans om je te verenigen met je eigen goddelijke kern en met God zelf. Zoals een kathaar eens zei tegen een inquisiteur die hem tot de brandstapel had veroordeeld: "Ook jij zult ooit verlost worden".
Ik kom nog terug op andere onderwerpen uit je bericht. Tot later.


Ok, het was dus wel de bedoeling om verlost te worden,

maar verlost waarvan ?

Als je het zou lukken jezelf te verenigen met je goddelijke kern in een bepaald leven zou je dus niet meer terugkomen of doorgaan naar het volgende ''niveau"?

Waar het mij omgaat is wat de gedachte achter die afspraken was waar het hermetisme wel een antwoord op geeft, (er word bijvoorbeeld gezegd dat het eten van vlees je bind aan dit veld )

Maakt dit soort dingen weten of de reden dat ze dit soort afspraken maakten allemaal dan niet uit ? Het gaat er toch om wat ze voor ogen hadden ?

Of is de reden hiervoor zo vaag dat we het gewoon niet weten ?

Er moet toch een bepaald doel achterzitten ?





Bram, ik zag de laatste zin uit je berichtje nadat ik deze reactie had geschreven,
een beetje te enthousiast,
dank je nog voor je reactie,
Michel.


Doel van het katharisme is het herstel van de schepping in zijn oorspronkelijke goedheid.
De verlossing is de verlossing van de afgescheidenheid van God, dus het herstel van de eenheid.
Maar Michel, je hoeft toch geen kathaar te worden? Als de leer van de katharen je aanspreekt, ok, maar dan is dat jouw eigen vrije keus. Als het je niet aanspreekt is dat ook ok.
Hoe wil jij zijn? dat is de enige relevante vraag. Je kunt misschien veel van de katharen leren, maar het is niet de bedoeling, zelfs niet van het katharisme, om een kathaar te worden.
De bedoeling van het katharisme is dat jij Michel wordt, in alle openheid. En laat je niet vertellen dat je je Michel-heid zou moeten inlossen. Want alleen als de ware Michel ben je een kind van God, niet als kathaar en ook niet als rozenkruiser.


De leer van de Katharen komt op mij over als iets wat in ieder geval heel dicht de waarheid benadert, vandaar,
Dat de eenheid met God hersteld moet worden is in ieder geval iets wat zeker,

Dat is dan in ieder geval het eerste waar we naar mogen streven : )


Dag Michel,
Je zegt: "De leer van de Katharen komt op mij over als iets wat in ieder geval heel dicht de waarheid benadert."
Blijf je er vooral van bewust dat dat jouw eigen vrije keus is. Jij vindt dat. Het doet er niet toe of het in algemene zin waar is of niet, dit is jouw keus, meer niet.
En dan zeg je ook: "Dat de eenheid met God hersteld moet worden is in ieder geval iets wat zeker is."
Nee hoor, dat is helemaal niet zeker. Ook dat is jouw keus. Het is, wat mij betreft, een prima keus, maar het blijft jouw keus. Dit is de weg die jij kennelijk wilt gaan. Prima, maar het is jouw weg.
Vind je dit verwarrend, Michel? Deze nadruk op je eigen keus? Dat je hierin helemaal alleen staat?


Ja en nee, begrijp dat dit mijn keus is of zienswijze is,

ben alleen sterk overtuigd van 1 waarheid,
er kan naar mijn idee maar 1 waarheid zijn over wie we zijn en waar we naartoe gaan, er zijn geen 10 waarheden alleen weten we helaas niet zeker war die waarheid is,

je zou kunnen misschien kunnen zeggen dat als de mens of de oorspronkelijke mens een schepper is deze zijn eigen werkelijkheid schept maar dat bedoel ik niet,

ik ben echt overtuigd van van een waarheid die daar boven uit stijgt,

daar ben ik naar op zoek maar daar zal ik natuurlijk niet voor 100 procent achter komen,

dat gaat niet, het grootste weten is misschien dan toch wel dat je niets weet,

balen : )


@ben alleen sterk overtuigd van 1 waarheid,
er kan naar mijn idee maar 1 waarheid zijn over wie we zijn en waar we naartoe gaan, er zijn geen 10 waarheden alleen weten we helaas niet zeker war die waarheid is,

De gnosticus Valentinus zei in zijn evangelie van de waarheid:
"Wij gnostici strijden niet om de waarheid, want elk mens is zijn eigen waarheid".
Dus niet: elk mens heeft zijn eigen waarheid, maar: elke mens is zijn eigen waarheid.


@dat gaat niet, het grootste weten is misschien dan toch wel dat je niets weet,

balen : )

M.i. is dat de grootste zegen. Dat de geest eindelijk tot rust kan komen en in die leegte kan Het gebeuren!


Hi Yvonne,

@Dus niet: elk mens heeft zijn eigen waarheid, maar: elke mens is zijn eigen waarheid.

dat betekent dus dat je je eigen werkelijkheid creeert,

dat bedoel ik juist,

er is naar mijn idee iets wat daar boven uit stijgt.


@M.i. is dat de grootste zegen. Dat de geest eindelijk tot rust kan komen en in die leegte kan Het gebeuren!

Misschien is dat het het wel ja,

wil graag weten wie of wat de Schepper is,

Misschien zullen we dit ooit kunnen bevatten.


Michel, je zegt:
"dat betekent dus dat je je eigen werkelijkheid creeert"
Nee hoor, dat betekent het niet. Je bént de waarheid - dat betekent het.


Dat begrijp ik niet helemaal,

Hoe kan je nou de waarheid zijn ?

Waarheid staat dus niet los van denkbeelden ?

Als dat waar is zijn er net zoveel waarheden als dat er mensen zijn,

zoals ik het zie word deze waarheid dan gemaakt,

niet een waarheid die IS maar ik zal het wel verkeerd begrijpen.


Net zoals Jezus zei; Ik Ben de weg, de waarheid en het leven, zo geldt dit m.i. voor ieder van ons.


En dat Ben je, ongeacht je denkbeelden.
De ingrond van je bestaan.


Dat ik Ben zegt mij eerlijk gezegd niets over waarheid,

ben mij wel bewust van de "Ineigen god'' als je het zo noemen mag maar dat zegt mij nog niets over de Waarheid maar goed,

blijft lastige materie ; )


@blijft lastige materie ; )

Voor wie of wat blijft het lastig?
Voor het denken dat alles maar wil weten?
Als je dat alles nu eens loslaat en stil bent?
Niet dat denken verkeerd is, het is een heel goed gereedschap in het dagelijkse leven, maar m.i. niet om dit te kunnen begrijpen.
Waarheid IS, ongedacht welke gedachten je hebt, ook als er geen gedachten zijn.

Er is m.i. ook niets mis mee om je aan een waarheid te hechten, maar dat is voor mij steeds de keuze voor dit moment.
Want juist door je ergens (voorlopig?)aan te hechten, leer ik toch steeds dichter ergens bij te komen. Als je je nooit hecht kun je m.i. nooit iets leren.


Er is een Citaat uit Carlos Castaneda, Journey to Ixtlantekst die hierover gaat:

Om duidelijk te maken wat ik bedoel, moet ik eerst uitleggen wat Don Juan het beginsel van tovenarij noemde. Hij zei: ‘Voor een tovenaar is de alledaagse wereld niet de echte wereld, het is ook niet de wereld die los van onszelf bestaat, zoals we gewoonlijk geloven. Voor een tovenaar is de werkelijkheid, of de wereld waarin we leven, alleen maar een beschrijving.
Hij wees er op dat iedereen die contact maakt met een kind een leraar is die niets anders doet dan ‘de wereld’ voor het kind beschrijven, tot het moment dat het kind in staat is zelf de wereld te ervaren zoals die beschreven werd. (...) Vanaf dat moment wordt het kind lid van een wereldclub. Het kent de beschrijving van zijn wereld; en het lidmaatschap wordt helemaal volwaardig, wanneer het kind zelf in staat is nieuwe ervaringen te plaatsen in de eerder gegeven beschrijving, wat, zo lijkt het dan, een bevestiging is van die wereld.
De werkelijkheid die we zo als ‘waar’ leren beleven wordt niet betwijfeld, en dat nu is de basis voor tovenarij. Want de beschrijving waarin we geloven is niet meer dan één van vele mogelijke beschrijvingen. Maar dat zal bijna niemand bereid zijn te aanvaarden.


Ja Yvonne,

Daar ben ik het wel mee eens,

Als ik het denken loslaat en stil word ervaar ik een hele sterke binding met het goddelijke,

het is alleen niet te ''pakken'' en niet te ''grijpen'' wat ik heel jammer vind, probeer iets wat je niet kunt begrijpen met je verstand toch te vatten en dat gaat gewoon niet,

Mijn hart volgen dan maar.





Even over dat citaat:

dat is juist wat ik bedoel,

wil niet de beschrijving leren kennen maar ''de Kern''.

Maar goed, misschien is het onveranderlijk goddelijke in ons wel die kern.



En, Michel, als dat goddelijke in ons nou eens heel veranderlijk was? Elke dag weer nieuw bijvoorbeeld?
Dat het onveranderlijk zou moeten wezen is ook maar een ideetje.


Wil graag een tekst delen die voor mijn gevoel ook in deze lijn past.

"Koning van Kelken


Aanwezigheid is thuis bij zichzelf...
de diepte van Leven en Liefde wordt toegelaten.

Zijnsbesef heeft de identificatie met de vorm rond ik ben los gelaten. Als gevolg daarvan blijft het besef transparant en direct voortkomend uit de diepte van het Ene Zijn.

Relaties zijn geen bevestiging op een vermeende identiteit, of vangnet voor ontkende onzekerheid en weggedrukte angst voor de diepte van Leven. Het Ene relateert met zichzelf via het Vele.

Een en Veel blijken complementair in de relatieve vormenwereld. Die wereld krijgt vorm door de Werkzaamheid van wat Eén noch Veel is. Het ene Voorstellingsvermogen schept die wereld.

Besef ervaart de Ene Liefde, die in en om alles dat besef herinnert aan het zelfloze van het Ene Zijn. Het voorstellen wordt niet aan een persoon(lijkheid) gekoppeld, en blijkt het Gewaar Zijn.

Achterdocht en wantrouwen kwamen voort uit besef dat zich identificeerde met de verzameling oude ervaringen die tot ik-gedaante stolde. Dat is hier doorzien en doorleefd... Zijn is de Leegte.

Die Leegte is vol van wat Eén noch Veel is, waar Eén en Veel uit voortkomen. Volle Leegte is de Zee, waaruit golfjes zich vormen, in de wereld van schijnbaar onderscheid.

De Koning van Kelken leeft vanuit dit Mysterie. Hij is veilig in het zijn, omdat hij ervaart dat hij het zijn is. Er is vrede in dat zijn, omdat het zichzelf is en tevreden is met dat het de vraag wat dat zijn precies is niet weet te beantwoorden. Hij deelt het zijn met een andere manifestatie van hetzelfde zijn.


Frits van der Ploeg"

De overgave aan het niet-weten raakt mij zo in deze tekst.




Een prachtige tekst, Marianne. Heel passend ook.


Het bovenstaande gelezen hebbend, krijg ik twijfel of onderstaande cursus mij wel meer 'goede' informatie gaat leveren over het gnosisme. Ik heb al veel gelezen en dacht het als een aanvulling te zien maar ik wil niet geschoold worden in een 'hokje'. Bram kun je aangeven of je hier meer over weet dus over de inhoud van de cursus zelf?

Alvast bedankt.

Filosofie: De weg van de gnosis

Een machtige stroom van pure liefde-wijsheid tekent de verborgen geschiedenis van de mens. Steeds waren er mensen die een verbinding wisten te maken met deze stroom van oorspronkelijke wijsheid en er uit leefden en werkten. De cursus ‘De weg van de gnosis’ gaat in op deze veelal verborgen, verzwegen en verdrongen wijsheidsstromingen; zij maakt deze zichtbaar.

Lesonderwerpen:
- De Griekse wijsheid
- De klassieke gnosis van valentinus
- De scheppingsmythe van Mani
- Het Keltische christendom uit Ierland: Pelagius
- Denken aan mystiek in de middeleeuwen
- Renaissance: de herontdekking van de hermetische wijsheid
- De klassieke rozenkruisers
- De hedendaagse Gnosis

De cursus bestaat uit 12 lessen van 1,5 uur en is ontwikkeld binnen het Lectorium Rosiscrucianum. Er is geen voorkennis vereist.



In dit soort discussies krijg ik altijd de aandrang om een mens onder een vergrootglas te leggen.Een microscoop.


Wanneer ik met mijn microscopisch oog
inzoom op het celmateriaal dan zie ik
in de celkern de chromosomen liggen.
Op die chromosomen liggen dan weer de genen die op hun beurt uit dna-materiaal bestaan.De base-paren van het dna liggen in prachtige code's.De mens is uit die codes naar voren gekomen.

Na de de conceptie deelt de eicel zich voor het eerst.Dat is een wonder!
Tijdens de morfogenese zorgen de dna-codes ervoor dat iedere lichaamscel van het nieuw te bakken mens volautomatisch de eigen plaats krijgt.Dat is een wonder!

Dat zijn nog maar twee wonderen rondom het verschijnsel mens die wij als volkomen vanzelfsprekend aannemen.

Wanneer ik alle rondom het verschijnsel mens als vanzelfsprekend aangenomen wonderen bij elkaar optel.Wanneer ik daar nou eens gefocust en doelbewust naar kijk dan vraag ik me werkelijk af wat er in hemelsnaam te versterven valt



Nou ja goed Harry,

je zou het ook de Vernieuwing kunnen noemen of de Transfiguratie waarbij het oude plaatsmaakt voor het nieuwe,

Ik ben het wel met je eens,

Het is ongelooflijk wonderlijk allemaal.


@En, Michel, als dat goddelijke in ons nou eens heel veranderlijk was? Elke dag weer nieuw bijvoorbeeld?
Dat het onveranderlijk zou moeten wezen is ook maar een ideetje.

Ja dat zou ook heel goed kunnen,

wat ik van verschillende oude zienswijzen begrepen heb o.a uit India is dat de schepping voortdurend doorgaat,

wat ik ook begrepen heb is dat het de bedoeling van het Goddelijke was om een volledig vrij autonoom wezen te scheppen,

daar hoort dan wel een soort voortdurende vernieuwing bij, dat zou natuurlijk ook kunnen maar goed,

dat is dan ook maar een idee,

De tekst van Marianne nog maar een keertje lezen.




Laat dit forum dan eens nadenken over op welk moment en naar aanleiding waarvan de menselijke psyche versterving gaat overwegen?


Ja dat is iets persoonlijks Harry,

Wat ik van ''de versterving'' begrepen had toen ik de vraag stelde en dat is al een tijdje geleden is dat je bewustzijn geleidelijk aan omgezet word naar een ander bewustzijn waarna je als alles goed bij het afleggen van je aardse lichaam bij de natuurlijke dood wedergeboren word in het veld waar je oorspronkelijk thuishoort.

Dat had ik ervan begrepen en ik begreep ook dat de Katharen dit ook predikten en aangezien Bram hier veel vanaf weet stelde ik wat vragen, dat is alles.(Bram vertelt in deze discussie ook zijn zienswijze die anders is dan wat ik ervan begrepen had )

Voor mij en ik BENADRUK dat dit iets PERSOONLIJKS is kan deze aarde en de manier waarop hier dingen werken nooit de bedoeling geweest zijn van een Liefdevolle Schepper of Scheppende Kracht,

Vandaar dat ik het hermetisme zo'n
aantrekkelijke leer vind,

De redenen hiervoor heb ik al opgeschreven maar goed, dat is iets persoonlijks en ook niet zwaar op de hand of negatief bedoeld hoor : )







Harry, dat idee van versterving is gewoon ooit een keer bedacht door iemand. En dat was Plato. Hij leefde rond 300 vC. Pas in de vierde eeuw komt dat idee het christendom binnen, in de tijd van het neo-platonisme, en het wordt dan een belangrijk christelijk thema. Je vindt dat uiteengezet in mijn tekst over het dualisme van Plato.



Ja Bram, al eerder had ik kennis genomen van het dualisme van Plato.
Naar aanleiding van je verwijzing heb ik
dat stuk gelezen en met stijgende verbazing mag ik zeggen.Ergenis ook.
Want de enige reden die ik kan bedenken
waarom Plato zo'n 23 eeuwen na zijn verscheiden nog steeds een hevige invloed heeft in de hoofden van velen,is
een zekere machtsgeilheid.Het lekkere gevoel van een zich superieur wanend ego dat zich botviert op veelal machteloze slachtoffers

Terwijl Plato zelf heus niet op een andere manier ter wereld is gekomen dan middels de door mij hierboven omschreven conceptie.Was hij dat vergeten?


Harry, macht gaat altijd samen met ontkenning van wat wezenlijk menselijk is. Zoals de huidige paus Benedictus onlangs zei: "De mens moet niet denken dat hij over zichzelf kan beschikken".
Er zijn nog veel meer vormen van zogenaamd spirituele ontkenning van het wezenlijk menselijke.
Het christendom noemt de mens traditioneel zondig. De katholieke mis begint met "Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa" (Ik ben schuldig, ik ben schuldig, ik ben heel erg schuldig.) Daarop is de macht van de paus gebaseerd.
Versterving, verplichte egoloosheid, het niet mogen hebben van persoonlijk leed, het inlossen van je vrije wil, verbod op hoogmoed, slaafse gehoorzaamheid aan de goeroe, het hoort allemaal bij wat in de gnostiek heet:
"Want zij wilden de vrije mens tot slaaf maken."
Als je een spiritueel pad wilt betreden, middels een cursus, een inwijding of wat dan ook, wees daar dan vooral waakzaam op. Simpel gezegd: laat je niet spiritueel kleineren, hoe zalvend de boodschap ook gebracht, en hoe schitterend ook de spirituele worst voor je neus.
Vrijheid kan alleen in vrijheid ingelost worden. Wie zich afhankelijk maakt doet dat zelf als uiting van vrijheid.
Op een muur in Eindhoven stond jarenlang in grote letters: "Vrijwillige slavernij is de vijand van de vrijheid."


Maar wat is dan de verhouding van de mens tegenover het goddelijke, of de verhouding van het goddelijke tegenover de mens in de gnostiek? Zou je dat eventueel kunnen duiden Bram?


Ik zal je antwoorden Luc, maar niet meer vandaag (dinsdag).


OK Bram, geen enkel probleem. Alvast bedankt.


Dag Luc,
Allereerst wil ik zeggen dat ik het fijn vind je nog op het forum aan te treffen. Ik heb nogal duidelijk afstand genomen van enkele van jouw op dit forum gepubliceerde uitgangspunten. Mijn kritische opmerkingen zouden voor jou een reden hebben kunnen zijn om dit forum te verlaten. Dat heb je niet gedaan, gezien je vraag, en daar ben ik blij om.
Ik heb je intenties steeds als volstrekt zuiver ervaren. Daarover bestaat bij mij geen enkele twijfel. Dus: fijn dat je nog meedoet.
En nu je vraag: hoe zie ik de relatie met het goddelijke? Die vraag heb ik beantwoord in de volgende Bramhartigheid. Het was een vraag aan mij persoonllijk, en zo heb ik er daar ook op gereageerd.



Ja Michel,ik heb nog een nabrander over versterving.

Versterving zie ik als het opruimen van hetgeen niet meer noodzakelijk is.Organisch.Zoals een slangenhuid.Zoals de lichaamscellen in onze eigen lichamen.Zonder dat we daar moeite voor hoeven te doen.Een volstrekt vanzelfsprekend proces.

Een proces dat zich niet laat forceren,versnellen of bespoedigen.Al helemaal niet op aanwijzing van een ander.Waarom zouden we het proces willen bespoedigen?.Hebben we haast?
Willen we voorop lopen? Voorop waarvan ?Is het een ego-doel om geestelijke rijping te willen bespoedigen?

De versterving.De rijping is universeel.Het hele universum is er van doortrokken.Inclusief de palm van de hand.


Treffend, Harry, dat je de slangenhuid als voorbeeld geeft. De slang was in de spirituele symboliek van het oude Egypte een belangrijk symbool van vernieuwing, juist vanwege die slangenhuid die zomaar vanzelf vernieuwd wordt.
Het is volgens mij niet helemaal toevallig dat in het Oude Testament de slang als het kwaad wordt voorgesteld: daarmee keerden de schrijvers zich frontaal tegen de spiritualiteit van hun aartsvijand, Egypte.
De spirituele betekenis van de Egyptische slang vind je ook in logion 21 (Zij zullen zich uitkleden in hun aanwezigheid), 36 (Maakt je geen zorgen waarmee je je zult bekleden), 37 (Wanneer je je kleren aflegt zonder schaamte), 37 (Naakt zelfvertrouwen), nog eens 37 (Maria Magdalena ontdekt windselen van Jezus in leeg graf), 78 (Kleren als symbool van illusie).
Van al deze betekenissen is de Egyptische ouroboros het symbool.

Een oud-Egyptisch plaatje van de ouroboros die zich in z'n eigen staart bijt, uit z'n oude huid kruipt, en zo tot z'n oorsprong terugkeert, en daarmee tot de kennis van goed en kwaad, namelijk de liefde, vind je hier:
ouroboros


Harry, vind het fijn dat je zo eerlijk reageert,
vanuit mijn standpunt is het geen ego-doel hoor om geestelijke rijping te bespoedigen, (ik heb misschien het woord ''versterving'' niet moeten gebruiken, je word gewoon langzaam aan vernieuwt, misschien is het beter om het zo te noemen) ik kan mij alleen echt niet voorstellen dat de Schepper of hoe je God of het Goddelijke ook wilt noemen deze wereld zo bedoeld heeft, het is echt een superwreed systeem, dat kan in mijn ogen noooit zo bedoeld zijn,zou dolgraag willen dat deze vorm van leven opgeheven word maar ik zeg ook niet dat de rozenkruizers de waarheid in pacht hebben, ik ben gewoon zoekende .



Gelukkig maar Michel dat je zoekende bent.Ik ook trouwens.Veronderstel dat wij al reeds gevonden zouden hebben.
Dat zou het leven toch een stuk saaier maken.

Dat het systeem wreed is dat ben ik met je eens.Maar aan de andere kant van het spectrum is het leven ook mooi.Het is
trip die we geboekt hebben.En die trip is "all inclusive"

Nog een nabrandertje van Narada Michel Walden:

Live is one long reach for self and relationship.Enjoy!



...Overigens er zijn heel wat mensen die menen al reeds gevonden te hebben.Zij gaan zichzelf verheffen boven de anderen.
Zij sluiten hun gelederen "hermetisch".
Doen geheimzinnig en ingewikkeld.Hebben de waarheid en de wijsheid in pacht en delen die slechts voor zover hun dat zelf goed uitkomt.





Ik neem aan Harry dat je het hebt over jouw persoonlijke kijk hierop.
Ik persoonlijk zou het in het algemeen niet zo durven stellen.


@Gelukkig maar Michel dat je zoekende bent. Ik ook trouwens. Veronderstel dat wij al reeds gevonden zouden hebben. Dat zou het leven toch een stuk saaier maken.

Wie zegt dat Harry, dat dat het leven een stuk saaier zal maken? Dat is toch ook maar een gedachte? Evenals je zegt dat het systeem wreed is. Het IS mi. All inclusive, zoals je zegt.

En m.i. Gaat spiritualiteit niet over wat andere mensen menen gevonden te hebben. In principe zijn er geen anderen. Het gaat mij erom wat ik als deze unieke mens doe of niet doe, altijd nieuw.


p.s. wil daarmee niet zeggen dat ik het gevonden zou hebben, maar ik bedoel te zeggen dat de gedachte dat het saaier zou worden jezelf in een spirituele gevangenis zet. Het maakt mij niet uit of ik wel of niet vind.


De reis is belangrijker dan het "doel". Zoiets, het middel IS het doel.


Harry, ik ben blij dat je niet het idee hebt dat ik al gearriveerd ben, ben ik nog lang niet : )


@Wie zegt dat Harry, dat dat het leven een stuk saaier zal maken? Dat is toch ook maar een gedachte? Evenals je zegt dat het systeem wreed is. Het IS mi. All inclusive, zoals je zegt.

Dat bedoel ik nou juist,

Als dit gebeuren hier een noodorde is wat in veel spirituele zienswijzen verteld word hoort dit wrede systeem niet te bestaan of is het i.i.g. plan B,

De ontwikkeling van de mens of de oorspronkelijke mens als je het zo kunt noemen zou dan anders verlopen,

op een manier die boven deze natuur uitstijgt,

aan de andere kant was zo'n plan B om het zo maar even te noemen misschien toch al besloten in de oorspronkelijke schepping,

totale vrijheid dus ook de vrijheid om misschien dan toch via de weg van ervaring terug te keren naar de oorspronkelijke plek waar we thuishoren ?

Weet het echt niet,

Volgens het achtvoudige pad van Boeddah
kun je dit niet beredeneren,
je moet gewoon je intuitie volgen waarbij je dus intuitief weet wat je moet doen,

Weet in ieder geval dat mijn intuitie zegt dat ik hier weg moet en wil dat dit systeem ophoud te bestaan dus niet het leven maar deze vorm en dit systeem.

Wat ik ook interessant vind is dat er in veel spirituele zienswijzen verteld word dat de mens eigenlijk rechtstreeks hoort te leven uit het Goddelijke prana en dus niet een andere vorm hoeft te overvallen om in leven te blijven wat natuurlijk geweldig is,

leven zonder iets of iemand anders geweld aan te doen.


#42840@ ik ben blij dat je niet het idee hebt dat ik al gearriveerd ben, ben ik nog lang niet : )

Waar ben je nog lang niet Michel?
Waar wil je arriveren?

groet
Nij




@ Harry, ik ben blij dat je niet het idee hebt dat ik al gearriveerd ben, ben ik nog lang niet : )

Hoi Michel, ik bedoelde juist te zeggen dat bovenstaande gedachte of overtuiging je er van af zal houden dat je ooit zult arriveren. Want ooit zal ik zover zijn, ooit dan zie ik het. Maar m.i. is het “Koninkrijk” hier en NU en niet ergens in de toekomst. (Het koninkrijk is onder de mensen, maar ze zien het niet)

@ Weet in ieder geval dat mijn intuitie zegt dat ik hier weg moet en wil dat dit systeem ophoud te bestaan dus niet het leven maar deze vorm en dit systeem.

Waar wil je dan heen?



Logion 24:
"Als je denkt dat je er nog niet bent, ben je er ook niet."

Logion 57:
"Je hebt aardig wat boeken gelezen over spirituele groei. Je hebt lezingen en cursussen bijgewoond. Dan zou het volgende kunnen gebeuren.
Je maakt jezelf een beeld van een verlicht iemand, en je ontdekt dat je dagelijkse handel en wandel en de toestand van je gemoed niet overeenkomen met dat beeld. Dan ga je jezelf dwingen om volgens het beeld te leven. Je gaat oorlog voeren tegen jezelf. Je gaat meteen alle onkruid uit je leven wegschoffelen, volgens je nieuwe norm.
Dat werkt niet."


@
Waar ben je nog lang niet Michel?
Waar wil je arriveren?

Ik wil na mijn dood of afleggen van mijn aardse lichaam als het even kan niet meer terugkomen op deze aarde (tenzij ik misschien iets kan betekenen voor anderen natuurlijk)

Ben er echt van overtuigd dat deze vorm ontstegen moet worden,

zou het heel raar vinden als dat niet zo zou zijn.


@Je maakt jezelf een beeld van een verlicht iemand, en je ontdekt dat je dagelijkse handel en wandel en de toestand van je gemoed niet overeenkomen met dat beeld. Dan ga je jezelf dwingen om volgens het beeld te leven. Je gaat oorlog voeren tegen jezelf. Je gaat meteen alle onkruid uit je leven wegschoffelen, volgens je nieuwe norm.
Dat werkt niet."

Daar ben ik het mee eens Bram,

daar heeft Boeddah het ook over,

dat je je over moet geven aan het goddelijke(wat je al bij je draagt)

niet geforceerd maar omdat je moegestreden bent en niet meer anders kan,

Door te forceren bereik je het tegenovergestelde.




Nee hoor Michel, Boeddha heeft niet gezegd dat je je over moet geven aan het goddelijke. En ik heb dat ook niet gezegd.
Overgave is overgave aan de werkelijkheid in het hier en nu, all inclusive, niet aan een illusie van horen zeggen over iets 'wat je nog niet bent' of 'waar je nog niet bent.'
En ehh... moegestreden zeg je, dan pas. Als je de strijd tegen jezelf nu staakt, wordt je ook niet moe.


Voor mij betekent dat dus dat je alles gelaten moet ondergaan zonder ook maar 1 stap verder te komen.

Het spijt me maar ik heb geen vrede met deze wereld en ik kan me echt met geen mogelijkheid voorstellen dat hier een liefdevolle Schepper achter zit,

Als ik als gewoon mens zoiets kan bedenken dan is het voor mij ondenkbaar dat De Bron of hoe je de Schepper ook wilt noemen hier achter zit.


@Ik wil na mijn dood of afleggen van mijn aardse lichaam als het even kan niet meer terugkomen op deze aarde (tenzij ik misschien iets kan betekenen voor anderen natuurlijk)

Michel, je woorden komen op mij over als dat het mooie van het leven en jezelf aan je voorbij gaat.
Ik vind dat jammer.


@Het spijt me maar ik heb geen vrede met deze wereld en ik kan me echt met geen mogelijkheid voorstellen dat hier een liefdevolle Schepper achter zit,

Als ik als gewoon mens zoiets kan bedenken dan is het voor mij ondenkbaar dat De Bron of hoe je de Schepper ook wilt noemen hier achter zit.

En wat als je dan zelf zowel schepper als schepsel bent?


"Voor mij betekent dat dus dat je alles gelaten moet ondergaan zonder ook maar 1 stap verder te komen."
Ha, je bent er bijna.


@En ehh... moegestreden zeg je, dan pas. Als je de strijd tegen jezelf nu staakt, wordt je ook niet moe.

Die strijd komt vanzelf,

als die strijd er niet zou zijn zou ik mezelf moeten negeren,

overal zie ik mensen die uitgebuit worden,

dieren die mishandeld en uitgebuit worden,

egotisme dat geen grenzen kent,

Zelfs al zou iedereen elkaar echt en oprecht liefhebben zonder verborgen agenda dan nog zit je aan deze vorm vast wat betekent dat je een andere vorm moet overvallen om uberhaupt in leven te blijven,

hier is alles gerelateerd aan overleven,

dat is wat ik bedoel,

als ik een brandstofcel in mijzelf zou hebben waardoor ik andere levensvormen zou kunnen laten voor wat ze zijn( en daar bedoel ik heel de natuur mee) zou het nog een ander verhaal zijn maar hier gaat het ene altijd altijd ten koste van iets anders en dat is iets wat ik niet kan verteren,

Vrijheid ? Wat voor vrijheid ?

Ik ben gebonden aan allerlei begeerten en behoeftes met het instinct om te overleven aan de top!



In het gnostische evangelie van Filippus staat:
"Een ezel die een molensteen ronddraaide, legde al lopend honderd mijl af. Toen hij werd losgemaakt, merkte hij dat hij nog steeds op dezelfde plaats was."
Jij lijkt sprekend op die ezel, Michel. Je blijft maar steeds in hetzelfde denkpatroon rondwentelen, hoezeer anderen ook proberen je te laten zien dat het ook anders kan.
Maar als dit jouw zelfgekozen weg is, welnu, vaya con dios.


Hoi Nij,

@Michel, je woorden komen op mij over als dat het mooie van het leven en jezelf aan je voorbij gaat.
Ik vind dat jammer.

Nee hoor, dat gaat niet aan mij voorbij maar die gedachten die steeds maar terugkomen zijn wel drukkend ja maar goed, dat is nou eenmaal zo,

Ik kan mezelf niet negeren : )


Tja Michel ik sluit me in deze aan bij de woorden van Bram in #42854


Hoe moet ik het anders zien dan ?

Het bijltje erbij neergooien en alles maar ondergaan ?

Zal het proberen.



Wat je bij mij oproept Michel is de vraag
hoe kan het dat je je zo laat bedelven met diepe overtuigingen hoe rot de wereld is?
En hoe je die rotte wereld met je meesleept.
Het komt me voor dat het voor jou belangrijk is dat je jezelf tot slachtoffer maakt van die rotte wereld.

Waarom Michel kies je voor deze kant, en niet voor de andere kant van het leven?




Misschien is het wel, 'Verbeter de wereld, begin bij jezelf' (bond zonder naam).
Dan kan je anderen inspireren.


Een 'zoekende'? Ik denk dat ik mij eerder beschouw als een 'krijgende'.
Maar dan komt dat subtiele verschil. Wil men iets krijgen wat men leuk vindt, of is men tevreden met wat men krijgt?


"als ik een brandstofcel in mijzelf zou hebben waardoor ik andere levensvormen zou kunnen laten voor wat ze zijn...."
Misschien is dit wel zo bedoeld opdat we zouden kunnen inzien dat we elkaar (en ook de natuur) nodig hebben, opdat we in harmornie zouden kunnen leven. Zodat we kunnen zien dat alles samenhangt.
Michel, jou lichaam zit vol met miljoenen bacteriën die jou nodig hebben. Zij helpen jou en jij helpt hen. Wanneer één van beiden zou ontbreken, zou geen van beiden het overleven. Jullie leven in harmonie.


Ik maak mezelf geen slachtoffer van deze wereld Nij,

Ben gewoon begaan met al de slachtoffers van deze wereld en dat zijn er nogal wat,

om maar niet te spreken over wat mensen met dieren doen,

en ik kan er ook niets aan doen,

je kunt natuurlijk wel vrijwilligerswerk gaan doen en zelf zo goed mogelijk leven maar dat veranderd niets aan het feit dat terwijl ik hier comfortabel deze reactie schrijf duizenden mensen en miljoenen dieren op een schandalige manier uitgebuit en mishandeld worden,

natuurlijk heb je ook heel mooie kanten en die zie ik ook,

Echte vrijheid en gelijkheid voor alles en iedereen,

dat zou mooi zijn maar ja,
dat is er niet,

Die wetenschap drukt gewoon.







Luc, wil niet in herhaling vallen of te horen krijgen dat ik blijf rondlopen in dezelfde gedachtengang maar ik wil alleen zeggen dat het voor mij moeilijk te verteren is dat iets of iemand anders voor mij moet sterven,

dat zou niet nodig moeten zijn maar goed,

Ophouden met denken dus ; )


Sinds mensenheugenis wordt al geld en aandacht geschonken aan het mishandelen van dieren. Is dit ooit maar iets beter geworden? M.i. kun je niet streven naar vrede in de wereld, maar wel naar vrede in jezelf, en omdat we allemaal met elkaar verbonden zijn, breng je op die manier vrede in de wereld. Micro = macro.
Dit is m.i. iets wat binnen ieders bereik ligt, en het grootste geschenk dat je in kunt brengen.


Misschien kan je het zien als een geschenk aan jou, opdat jij in leven blijft, zoals ook jijzelf een geschenk bent voor anderen en ook leven schenkt aan anderen.


Ik heb het niet alleen over dieren Yvonne,

ik heb het ook over mensen en heel het systeem maar daar kom ik toch niet uit,

je zou toch verwachtten dat als de mens zich moet ontwikkelen de mens zo ver zou zijn dat ze i.i.g op een goede manier met dieren omgaan,

niet dus,

misschien is er wel een opwaartse ontwikkeling maar als je naar de geschiedenis kijkt lijkt alles zich m.i voortdurend te herhalen.






Kun jij volledig aanwezig zijn met alles wat zich aan jou aandient? Kun jij daar de ruimte voor zijn? Oordeelloos?
Dit is extreem gemakkelijk voor het hart, maar erg moeilijk voor de geest.


@je zou toch verwachtten dat als de mens zich moet ontwikkelen de mens zo ver zou zijn dat ze i.i.g op een goede manier met dieren omgaan,

Waarom moet je dit verwachten?
Hierbij zet je jezelf klem.
Maak je druk om je eigen ontwikkeling, maar die van anderen ligt niet binnen jouw bereik. Vrede in de wereld begint met vrede in jezelf. IK val in de herhaling.


Bedankt nog Luc maar zo zie ik het helaas niet,

Maar natuurlijk heeft het leven ook heel mooie kanten,

daar kun je ook van genieten : )


Sta me dan toe Michel, dat ik jou gewoon even in mijn armen neem en je een schouderklopje geef.


Is goed Luc, fijn : )


@Dit is extreem gemakkelijk voor het hart, maar erg moeilijk voor de geest.

Hier ben ik het wel mee eens Yvonne,
als ik wat meer vanuit mijn hart leef zijn dingen beter te verdragen,

misschien moet ik dat maar gaan doen.


@42862
'wil niet te horen krijgen...'
Precies Michel.


Speciaal voor jou Michel:
http://youtu.be/7c3AVj66ahg


Ok ok Bram ; )


en dan nog even een mooi treffend gebedje..

schep mij kalmte...
om te aanvaarden
wat ik niet kan veranderen...

de moed
om te veranderen
wat ik kan veranderen...

en de wijsheid
om tussen deze twee
het onderscheid te maken.

Patrick Carnes


Hey Nij, ik dacht dat die tekst van Teresa van Avila was! :-))


Dat zou heel goed kunnen Yvonne
Ik kom deze tekst tegen met heel verschillende namen.


Oké, maakt ook niet uit, maar ik kreeg hem van iemand op een kaartje met Teresa van Avila eronder. :-))))


Heel treffend Nij.

Dank je nog.



Het gebed is hoogstwaarschijnlijk van Reinhold Niebuhr. Zie:
Serenity prayer


Dank je Bram


hallo

ik lees net een boek van Henning Mankel over een straatjongentje in Afrika, Nelio.
Hij vertelt over zijn leven en hoe zijn hele dorp afgebrand werd, zijn zusje vermoord zijn moeder verkracht en hij als 6 jarig jongetje gedwongen om kindsoldaat te worden en zijn vriendje te vermoorden.(wat hij overigens niet doet)
Het is maar een roman. Maar iedereeen weet dat dit gebeurd is en dit gebeurt.
Het was bijna te wreed om te lezen, en ik werd overvallen door verdriet, maar ik realiseerde me dat ik me ook schuldig voelde. Schuldig. Alsof ik er medeverantwoordelijk voor was. Waar komt dit gevoel vandaan? Omdat ik hier in frankrijk vakantie vier en het leven mij toelacht? Omdat ik deze waanzin liever verdring? Omdat ik weet dat ik daar, in Afrika geboren zowel slachtoffer als dader had kunnen zijn?

Het gebed van Reinhold Niebuhr is in die zin een grote herinnering aan mijn plaats, die namleijk hier en nu is, en als ik in Afrika niets kan veranderen, danwel hier, in mijn omgang met vluchtelingen en in de keuze van de koffie die ik bv koop. Lijkt belachelijk klein en niets, maar ik denk en geloof dat mijn bewustzijnsverandering een steentje kan zijn die andere steentjes bewegen.
Steter Tropfen höhlt den Stein..




#42882@Lijkt belachelijk klein en niets, maar ik denk en geloof dat mijn bewustzijnsverandering een steentje kan zijn die andere steentjes kan bewegen.

Ik ben het met je eens Lies dat je door bewustzijnverandering het verschil of, zoals jij het noemt, een steentje kunt zijn.
Het mogen en kunnen genieten van al het mooie en oog en weet hebben van lijden en doen wat je moet doen in het hier en nu.
Het licht en het donker, vreugde en verdriet, al deze tegenstellingen twee kanten van een medaille.



Dag Lies,
Niet alleen je eigen pijn, maar ook die van een medemens kan je diep raken, zoals je schrijft. Je kunt dan in een gevoel van machteloosheid terechtkomen. Machteloosheid is een van de meest traumatische gevoelens. Dan kan de neiging ontstaan om te vluchten uit de werkelijkheid. ('Ik wil hier weg,' zegt Michel hierboven, en dat is heel begrijpelijk.) Allerlei spirituele stromingen bieden je daartoe zelfs een rechtvaardiging.Ze leren je bijvoorbeeld in allerlei varianten dat de pijn van de ander diens eigen schuld is. Dan hoef je je niet meer machteloos te voelen. Dat ben je verlost of verlicht.
Maar je kunt ook kijken waar je in het hier en nu, vanuit je eigen geraaktheid, binnen je eigen mogelijkheden, je eigen antwoord kunt geven op je geraaktheid, precies zoals jij dat beschrijft. Mooi hoor, Lies.


Het licht en het donker, vreugde en verdriet, al deze tegenstellingen twee kanten van een medaille.

Grappig Nij dat jij de dualiteit ziet als tegenstellingen terwijl ik ze juist zie als een éénheid.



@Grappig Nij dat jij de dualiteit ziet als tegenstellingen terwijl ik ze juist zie als eenheid.

dag Johan

Ik begrijp het onderscheid niet dat je maakt.
Twee kanten van een medaille zie ik als eenheid.


Dan heb ik je verkeerd begrepen Nij :)

groetjes



@Machteloosheid is een van de meest traumatische gevoelens. Dan kan de neiging ontstaan om te vluchten uit de werkelijkheid.

Voor mij even een bittere herkenbaarheid.


Wel Harry, misschien is het dan niet slecht om eens te worden als een boom, heel even maar...

Ik kom daar zo dadelijk op terug in de lijn '3333' die je plaatste.


Het boek van het leven

De geschiedenis van de mensheid zit in je, de veelomvattende ervaring, die diepgewortelde vrees, angsten, verdriet, plezier en al de geloven die de mens verzameld heeft door de eeuwen heen. Jij bent dat boek . Het wordt niet gedrukt door een uitgever. Het is niet te koop. Je kunt niet naar een psycholoog gaan want zijn boek is hetzelfde als het jouwe. En zonder dat boek zorgvuldig te lezen met geduld en zonder haast, zul je nooit in staat zijn de maatschappij waarin we leven te veranderen, die maatschappij die corrupt is en immoreel. Er is zo veel armoede, onrechtvaardigheid en nog veel meer narigheid. Ieder serieus mens zal zich bezorgd maken over hoe de wereld er nu voorstaat, met al de chaos, corruptie, oorlog - de grootste misdaad is oorlog. Om een radicale verandering in onze maatschappij en de structuur daarvan teweeg te brengen, moet je in staat zijn dit boek dat je zelf bent te lezen, daar de maatschappij waarin we leven gemaakt wordt door ons allemaal, door onze ouders, grootouders enzovoort. Alle mensen hebben deze maatschappij gecreëerd, en als de maatschappij niet veranderd wordt, zal er meer corruptie zijn, meer oorlogen en een grotere afbraak van het menselijk denkvermogen. Dus om dat boek, wat je zelf bent te kunnen lezen, moet je de kunst van het luisteren naar wat dat boek zegt, verstaan. Luisteren houdt in het niet interpreteren wat het boek zegt. Observeer het alleen maar, zoals je naar een wolk zou kijken. Je kunt niets aan die wolk doen, noch aan de palmbladeren die in de wind zwaaien, of aan de schoonheid van de ondergaande zon; je kunt er niets aan veranderen. Zo moet men de kunst van het luisteren verstaan naar wat het boek zegt. Het boek ben jij; het zal alles openbaren.
Krishnamurti


Mooie tekst Nij,

toch denk ik wel dat als je luistert naar het boek zoals hier boven omschreven er wel veranderingen gaan plaatsvinden in jezelf natuurlijk en je zal of je nu wilt of niet zaken gaan interpreteren,
ook je gevoel kan een interpretatie zijn.


#42976@toch denk ik wel dat als je luistert naar het boek zoals hier boven omschreven er wel veranderingen gaan plaatsvinden in jezelf natuurlijk en je zal of je nu wilt of niet zaken gaan interpreteren,
ook je gevoel kan een interpretatie zijn.

Dat denk ik ook Michel.
Het gaat dan om denk ik dat je ziet dat het een interpretatie is, niet meer en niet minder dan dat, en je vervolgens kunt kiezen welk belang je daar daaraan wilt hechten.


Als ik luister naar ''mijn boek'' kom ik toch in een soort patstelling uit,
het enige wat ik wil is de rust in mijzelf opzoeken en het liefste nog daarmee samensmelten,
dat eeuwige punt van rust ( tenminste, zo beleef ik mijn ''kern''),
de rest doet er niet zoveel meer toe,
niet omdat ik anderen niet zou willen helpen, integendeel,
maar omdat ik het innerlijk besef meen te hebben dat alles en iedereen zijn eigen ontwikkeling heeft en je toch niets kunt forceren, ik wil gewoon rust.

Laatst zag ik een stukje van een interview van Wayne Dyer met Oprah Winfrey,

Normaalgesproken houd ik helemaal niet van dit soort interviews en dat soort programma's maar omdat ik vroeger nogal veel gelezen heb van Wayne Dyer keek ik een stukje en vond het wel interessant wat Dyer zei over onze ziel,

Ons ego wil alles naar zich toe trekken, onze ziel wil alleen maar geven en daarbij had ik wel een enorm gevoel van herkenning,

Ik wil ook alles voor mezelf,
Als ik naar mijn eigen ''kern'' luister wil ik alleen maar geven,

Misschien is het toch de bedoeling om deze delen van beiden op een harmonische manier te laten samenwerken.



@Dat denk ik ook Michel.
Het gaat dan om denk ik dat je ziet dat het een interpretatie is, niet meer en niet minder dan dat, en je vervolgens kunt kiezen welk belang je daar daaraan wilt hechten.

Uiteindelijk zal liefde (of de interpretatie van liefde ?) overwinnen naar mijn idee.


Liefde is meen ik ook enkel een woord om dat wat liefde is te interpreteren, een verklaring.

Liefde is.

En ook dat is wss al teveel gezegd.


Het blijft wel echt een fascinerend iets,

Liefde, wat is het ?

Kun je alleen beleven maar dan heb je naar mijn idee nog wel zoiets als valse liefde en de echte onvoorwaardelijke liefde,

Naar die laatste liefde ben ik op zoek en ik draag (zoals iedereen als het goed is deze onvoorwaardelijke liefde in mij) wat meteen best wel moeilijk is, ik sta zelf altijd in de weg maar als ik niet in de weg sta verdwijn ik naar mijn idee,

Denk dat uit je hart leven zoals eerder op dit forum al door Yvonne genoemd was al dit soort gevoelens of gedachten oplost,

op een of andere manier leer je in alle omstandigheden op een juiste manier te handelen.



Wanneer de liefde wenkt, volgt haar,
Al zijn haar wegen zwaar en steil.
En zo haar vleugelen haar omhullen, laat je gaan,
Al zou het zwaard, verborgen in haar veren, je verwonden.
En zo zij tot jou spreekt, geloof haar,
Ook al verstrooit haar stem je dromen,
zoals de noordenwind je tuin verkeren doet in dorre woestenij.

Want zo de liefde je kroont, zij kruist je ook.
En al dienzij tot je groei, zij snoeit je evenzeer.
En zo zij opstijgt tot je hoogte en je teerste takken streelt,
die trillen in de zon,
Zij daalt ook af naar je wortelen en rukt hun houvast aan de aarde los.
Als korenschoven gaart zij je bijeen.
Zij dorst je tot je naakt bent.
Zij want je tot je vrij bent van kaf.
Zij maalt je tot je blank bent.
Zij kneedt je tot je buigzaam wordt.
En geeft je over aan haar heilig vuur,
opdat je worden zult tot heilig brood voor Gods heilig feest.

Al deze dingen doet de liefde,
opdat je kennen moogt ´t verborgene van je hart
en daardoor worden zult een deel van ´s levens hart.
Maar zo je in je angst alleen haar vrede en haar genoegen zoeken zou,
Dan deed je beter je naaktheid te bedekken en van liefde´s dorsvloer weg te gaan,
De seizoenloze wereld in, waar je zult lachen,
en wenen, maar niet al je tranen.

De liefde geeft alleen zichzelf en put ook uit zichzelf alleen.
De liefde neemt niet in bezit, en wil ook niet in bezit genomen worden.
Want de liefde is zichzelf genoeg.

En als je liefhebt zeg dan niet:
“God woont in mijn hart,” maar veeleer ik ben in het hart van God”
En meen niet dat je richting geven kunt aan liefde’s loop,
want de liefde richt zich,
Zo zij je waardig acht, je loop.
De liefde zoekt alleen zichzelf te vervullen.
Maar zo je liefhebt en begeren moet,
laat je begeerten zijn.

Te smelten tot een kabbelende beek,
die haar lied zingt tot de nacht;
De pijn te kennen van te veel tederheid;
Gewond te worden door je eigen begrip van liefde;
En bereidwillig en vol vreugde te bloeden;
Bij ’t morgenlicht met een gevleugeld hart te ontwaken
en te danken voor een nieuwe dag van liefde;
Op het middaguur te rusten en liefde’s vervoering te overpeinzen;
Vol dankbaarheid in het avonduur huiswaarts te keren;
En in te slapen met een gebed voor de beminde in je hart
en een loflied op je lippen.
Kahlil Gibran


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.