Vragen?

begrip dood

    door Ina Groot, 11/01/2014 13:50. #45258. 7 reacties, laatste

Dag Bram, je uitleg over de dood niet zullen smaken gelezen en heb ik tot op zekere hoogte wel begrepen. Maar volgens mij heb je wel een bepaald vermogen en kracht nodig om deze teksten te kunnen begrijpen en om je los te kunnen maken van de (soms dwingende regels) regels van je omgeving en familie. Op zijn minst moet je abstract kunnen denken. Nu zijn er veel boeken die je kunt lezen en we hebben meer vrije tijd. Mijn vraag is dus: zijn er niet heel veel mensen die nooit de kans hebben gehad of krijgen om levend te worden? ?
Ik ben heel nieuwsgierig naar je antwoord.
Groet Ina


Dag Ina,
Alle mensen zijn anders, en een van de mooie aspecten van de gnostiek is dat daar geldt dat je eigenheid ook je bestemming is, zelfs je levensopdracht.

Zo zijn er mensen die prachtige muziek maken. Onze Nederlandse Janine Jansen weet me daarmee diep te raken. André Rieux slaagt er in om een heleboel mensen een heerlijke avond te bezorgen. Ik hou het voor mijzelf bij Janine Jansen, terwijl andere mensen de voorkeur zullen geven aan André Rieux.
Die verscheidenheid vind ik mooi, ook in andere aspecten van het mensenleven. Zowel Janine Jansen als André Rieux hebben beiden vorm gegeven aan wat al in henzelf als aanleg aanwezig was. Beiden deden dat op hun eigen manier. Beiden weten daarmee, elk op een geheel eigen manier, mensen te raken.
Die verscheidenheid geldt voor alle levensgebieden. Temidden van die verscheidenheid kies ook ik mijn eigen levensweg.

Maar je hebt gelijk, ik verkeer daarmee in een samenleving die mij dat toestaat. Niet alle mensen verkeren in vergelijkbare gelukkige omstandigheden. Er is ook veel dwang. Veel van die dwang wordt zelfs gerechtvaardigd door religieuze opvattingen.
Die religieuze dwang heeft er in onze westerse samenleving helaas toe geleid dat een tak van het christendom die in de eerste eeuwen heel belangrijk was, de gnostiek, met veel geweld uit onze cultuur verdreven werd.
Ik heb het als een fantastisch mooie ontdekking ervaren dat die tak van het christendom, de gnostiek, er ooit geweest is en zelfs heel invloedrijk was, omdat daar de mensen werden opgeroepen elkaar de ruimte te bieden tot zelfontplooiing, en om die tot inzet van je eigen leven en je relatie met anderen te maken. De grondlegger daarvan, Jezus, noemde dat het kenmerk bij uitstek van naastenliefde.
Dat is niet alles, maar die onderlinge bemoediging is wel een heel kenmerkend aspect van de gnostiek.

Je hebt gelijk: voor veel mensen is het heel moeilijk om je los te durven maken van allerlei dwingende regels van je omgeving. De prijs daarvan kan soms zelfs erg hoog zijn.
Maar dat proces van losmaken en bevrijding is niet alleen maar een vorm van uiting geven aan gnostische leerstelligheid, gnostische schriftgeleerdheid. De drang tot zelfontplooiing is namelijk elk mens aangeboren.
In elk mens woont een verlangen om te zijn wie je bent. Je hoeft dus helemaal niet abstract te kunnen denken om de roep daarvan te leren verstaan.
Maar er is wel moed voor nodig om tegen je sociale omgeving in te durven gaan als die dat tegenwerkt. Juist daarin kunnen wij als mens betekenisvol zijn voor elkaar.
En als jij iemand tegen komt die in een strijd verwikkeld is met diens omgeving, dan is er maar één vraag zinvol. Dat is of jij bereid bent die ander te bemoedigen diens eigen weg te gaan.
En van al die andere mensen die in dezelfde strijd verkeren mag je hopen dat die ook zo iemand tegenkomen. Misschien is dat later dan wel die ene mens die jij gesteund hebt.


Als je spirituele vooruitgang wil maken en je vertrouwt op Diegene die jou begeleidt kan je elke angst of narigheid recht in zn gezicht aankijken, hoe naar of lelijk ook.


Volgens mij verlang ieder mens naar heelheid eenheid.
De meeste mensen ervaren het misschien onbewust en allicht een steeds groter wordend deel bewust
Een familie is een heelheid waar het ik bij wilt horen.
Het voetbal elftal, mijn collega's, mijn stad,land, wereld universum ...... het Al.
Wanneer ik iemand tegen kom die zeer veel moeite heeft bij het volgen van zijn of haar pad naar keuze, vanwege druk vanuit een bepaalde groep ben ik wel altijd heel voorzichtig met mijn antwoord daar een advies logischer wijze ervaren wordt waar ik sta in mijn pad en niet de persoon die ik wil helpen.De kans is dan zeer groot lijkt me dat er meer schade aangericht dan hulp hoe goed bedoeld dan ook.Vandaar dat ik meestal alleen luister.


Soms kom ik het tegen hoe moeilijk het is met lege handen te kunnen staan.
Ik zie dat ik het zonder moeite kan, daar waar ik geen verleden, heden en toekomst met iemand heb.
Anders wordt het als het een dierbare is met wie ik dat wel heb.
Ik word me dan pijnlijk bewust van het sturende en de ander niet echt laat zijn, niet echt kan horen ook juist omdat ik adviezen geef. Ik laat de ander dan niet meer echt binnen.
Andersom kan met mij hetzelfde gebeuren door de ander.
De keren dat de ander mij laat en ik de ander laat is er veel meer ruimte voor het zijn.
Me hiervan bewust te zijn maakt niet dat het niet meer gebeurt.
Wel verandert er stapje voor stapje iets door dit bewust te zijn , of dit steeds opnieuw bewust te worden door eigen reactie of de reactie van de ander.


Johan, hoe wijs dat je meestal alleen luistert.
Nij, fijn dit toch ook enigszins positieve bericht van je te vernemen. Ik maakte me na een vorig bericht van je zorgen over je. Hier zie ik weer je kracht, al is het stapje voor stapje.


Ik (be)leef en geniet het leven in de plussen en de minnen Bram.
Soms ga ik diep en worstel en kom weer boven. En dan zing ik weer.
Soms overschaduwt die diepte idd even de kracht, toch er is geen twijfel ik weet hij komt weer onverschrokken tevoorschijn.



Indien nodig blijven worstelen hoor Nij, want ik lees je graag.

Groetjes,


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.