3. Non-dualisme.

alles omvattende

    door Nij, 10/08/2010 09:56. #37996. 12 reacties, laatste

Het leven is als een rivier, waarop je als een boot moet zijn, los van de oevers.
Als je probeert je los te maken van de tegengestelden, van de gehechtheid zowel als van het niet gehecht zijn, zul je merken dat er een nieuw element, een nieuwe kracht, een nieuw inzicht ontstaat, dat je energie vrij maakt, niet om de tegengestelden te bestrijden, maar om je zoektocht voort te zetten en je daardoor vrij te maken van de tegengestelden.
In de waarheid, in het leven, in dat alles omvattende, kan geen tegengestelde zijn. Iets dat alles omvat, is heel en dus vrij van de beperktheid van de geest waarin de tegengestelden aanwezig zijn.
In het proces van vrij worden van het ikbesef ontwikkel je het ware redeneren, dat dan het instrument van de intuïtie wordt. Zo verstoort het redeneren de intuïtie niet meer. Het doel van het redeneren is de intuïtie te laten komen, niet haar tot stand te brengen
Intuïtie komt als een zonnestraal, je doet er niets voor om haar tot stand te laten komen, ze is iets natuurlijks, dat je omhult, niet in de tijd, als iets dat duurzaamheid heeft, nee, je wordt er in het nu door omgeven, als gevolg van je eigen inspanningen om je vrij te maken van je ikbesef.
Krishnamurti


Weer zo'n prachtige tekst van Krishnamurti, perfect passend bij dit onderwerp.
Dank, Nij.
Grappig is de overeenkomst met Jezus die over het water loopt en Petrus die in de boot zit.

Christus loopt op het (oeverloze) water, vertelt Matteüs. Petrus, het symbool van de mens die schijnbare veiligheid heeft gevonden in 'de boot', als symbool van de dogmatische (dualistische) zekerheid, stapt de boot uit en dreigt dan te verdrinken. Maar Jezus, de Christus in hemzelf, weet hem te redden.
Opmerkelijk is wel dat K. zegt dat je als een boot moet zijn, terwijl Petrus juist de boot uit moet. Toch bedoelen ze hetzelfde volgens mij, maar anders verteld.
Eerder had je een citaat van Krishnamurti over de angst die kan optreden bij het loslaten. Dat lijkt me hier de angst van Petrus om te verdrinken in het oeverloze water, de leegte.



Bram, verrassend de verbinding die je legt met Christus, Petrus en K over het thema veiligheid, zekerheid, angst, loslaten en leegte.

@Maar Jezus, de Christus in hemzelf, weet hem te redden.

Ik moet hier denken aan: sta op en herinner je jezelf.


Indien een man de rivier oversteekt
en een lege boot tegen zijn roeiboot botst,
zal hij, al is hij een humeurig man,
niet erg boos zijn.
Maar indien hij een man in de boot ziet,
zal hij tegen hem roepen dat hij moet bijsturen.
Indien hij niet gehoord wordt, zal hij nogmaals roepen,
en nogmaals, en beginnen te vloeken.

Allemaal omdat er iemand in de boot zit.
Maar als de boot leeg was geweest,
zou hij niet hebben geroepen, noch boos zijn geworden.

Als je je eigen boot kunt leegmaken,
terwijl je de rivier van de wereld oversteekt,
zal niemand zich tegen jou keren,
en niemand zal erop uit zijn je kwaad te berokkenen.

Chuang Tzu


#38023@Als je je eigen boot kunt leegmaken,
terwijl je de rivier van de wereld oversteekt,
zal niemand zich tegen jou keren,
en niemand zal erop uit zijn je kwaad te berokkenen.

hoi Yvonne
Mooi deze ook vergelijkbare beeldspraak
over, zoals K het noemt, vrijmaken van je ikbesef.


Voor alle duidelijkheid: ik ben een groot bewonderaar van Krishnamurti, maar ben het beslist niet in alles met hem eens.
Zijn nadruk op de afwezigheid van enig ikbesef, alsof het alleen daarom zou gaan, ligt me niet. Daar heb ik niets mee. Daar wil ik ook niets mee hebben.
Mijn inzet voor mijzelf en als antwoord op een eventuele hulpvraag van een medemens is de vervulling van ieders unieke eigenheid in de praktijk van het leven.
Die ikloosheid van K is typisch oosters, en een kenmerk van hindoeisme en boeddhisme. De gerichtheid op de vervulling van de eigenheid zie ik daarentegen als het andere, westerse kenmerk van de gnostiek en daarmee zelfs van het oorspronkelijke christendom. Inderdaad: Sta op en herinner jezelf. Dat herinneren van jezelf komt in hindoeisme en boeddhisme niet op deze wijze voor.

Niettemin kunnen we veel leren van de concepten over de ikloosheid uit het oosten. Maar mij gaat het dan niet om een totale ikloosheid als eindstadium, maar om een verlossing van een schijn-ik als een aangeleerd ik-besef dat beladen is met allerlei valse illusies over jezelf als doorgang nar het ware zelf. Voorbij die verlossing van het schijn-ik, van het valse zelf, kan het ware zelf van de mens tevoorschijn treden.

Die zelfrealisatie, als het tevoorschijn treden en wakker worden van het ware en unieke zelf, voorbij het valse zelf, is voor mij de essentie niet alleen van de gnostiek, maar eerder nog van mijn eigen levensinstelling. Dat is wat ik heb ondergebracht in het stappenplan voor spirituele groei.
Dat was eerder mijn eigen levensinstelling en de basis van mijn therapeutische praktijk. Het was een complete verrassing voor me die opvatting over de spirituele betekenis van het ware zelf als deel van het omvattende tegen te komen in de gnostiek. Daar kon ik dus mijn eigen opvattingen in herkennen.

Het vrijmaken van het ikbesef, wat zo'n grote rol speelt bij K, is voor mij niet meer dan het loslaten van een schijn-zelf, en dat loslaten is daarmee de doorgangspoort naar iets anders, de realisatie van je eigen unieke wezen.
Met dat eigen, unieke wezen ben je overigens wel deel van het alomvattende. Wat echt is aan jou is deel van het omvattende echte.


Bram dank voor deze heldere verduidelijking in het verschil tussen verdwijnen van enig ikbesef
of het vrijmaken ervan als doorgangspoort van je eigen unieke wezen.
Mooi!


Laat ik een voorbeeld geven uit de praktijk van het leven.
Stel je bent een homo. Je houdt als man van een man. Of als vrouw van een vrouw.
Daar kun je onder lijden. En wat dan?

Je kunt dan proberen je persoonlijke bepaaldheid te overstijgen, door helemaal niets meer te zijn, volkomen zelfloos, geen homo, geen hetero, helemaal niets. Dan is er geen lijden meer, dat is althans de belofte van die weg. De prijs die je daarvoor moet betalen is dat je dan ook geen liefde meer zult voelen.
Dat is de oosterse verlossing en die van de westerse stoïcijnen. Bij de westerse stoïcijnen heet die toestand van het gemoed de apatheia. de gevoelloosheid.

Maar je kunt ook inzien dat je lijden voortkomt uit de ontkenning van je ware aard. Het antwoord is dan dat je allereerst begint zelf je persoonlijke bepaaldheid te erkennen. Dat heet overgave aan de werkelijkheid. Dan is er misschien nog wel lijden voortkomend uit je sociale eenzaamheid, en dat lijden zal je pijn doen, maar dat lijden zal je niet meer raken in je kern. De winst is bovendien dat je nog steeds in staat bent tot liefde. Want waarom lijdt je aan miskenning? Omdat je degeen die jou miskent liefhebt.

Wie niemand is en ook van anderen verlangt dat ze niemand zijn kan niet liefhebben.
Daarom horen naastenliefde en "Sta op en herinner jezelf" als een spirituele tweeling bij elkaar.


Dit is de reden waarom ik geen boeddhist (en ook geen stoïcijn) ben geworden, al was ik dat wel ooit van plan.


#38036@Wie niemand is en ook van anderen verlangt dat ze niemand zijn kan niet liefhebben.

Ik weet, of liever gezegd , ik heb kennis genomen van, de "niemanden" die beweren dat er juist dan wanneer er niemand is leegte, liefde kan zijn.

@Maar je kunt ook inzien dat je lijden voortkomt uit de ontkenning van je ware aard. Het antwoord is dan dat je allereerst begint zelf je persoonlijke bepaaldheid te erkennen. Dat heet overgave aan de werkelijkheid. Dan is er misschien nog wel lijden voortkomend uit je sociale eenzaamheid, en dat lijden zal je pijn doen, maar dat lijden zal je niet meer raken in je kern. De winst is bovendien dat je nog steeds in staat bent tot liefde. Want waarom lijdt je aan miskenning? Omdat je degeen die jou miskent liefhebt.
@@Daarom horen naastenliefde en "Sta op en herinner jezelf" als een spirituele tweeling bij elkaar.

Dit raakt me. Het maakt, wat mij betreft, verdere woorden overbodig!






Heel toepasselijk lijkt me hier de blog van Vonny Nuijten over een niemand zijn en toch ook een iemand. Dienstbaar zonder jezelf helemaal weg te cijferen. Zie:

http://www.inspirerendleven.nl/blog/dienstbaar-zijn-dat-wilde-ik-toch-zo-graag


Op deze laatste dag van 2015 overdenk ik altijd veel dingen en probeer nieuwe paden te betreden in 2016. Ik ben erg blij met je site en ben het pad van het non-dualisme aan het ontdekken. Ik ben volgens mijn intuïtie wel iemand voor het Thomas evangelie, want volgens mij is er in de loop der eeuwen veel vertroebeld. Na mijn punk periode in de jaren '80 voel ik dat er veel meer rust zit in het trachten naastenliefde op te brengen op basis van respect 4 all.


Dan wens ik jou een heel goede reis Johan op de nieuwe paden voor 2016.
Deze wens gaat ook naar alle bezoekers van dit forum dat vooral ook Licht jullie paden tot een feest mogen maken en uiteindelijk het donker mag doen oplossen.
Een gezond en inspirerend 2016 !!


Dank!
En van mij met de woorden van Herman Finkers te spreken:
" dat we met kwetsbaarheid,
zachtheid, en schoonheid
de wereld een beetje
mooier maken
dan hij is."




Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.