4. De geraaktheid van je hart

Brand

    door wim, 30/06/2010 18:51. #37731. 64 reacties, laatste

In Noordwijk brandde onlangs een gebouw af. Gelukkig geen slachtoffers.
Ik dacht bij mezelf: één vonk is al genoeg om ...................vul maar in.
Zo ook bij mezelf, hoe licht ben ik geraakt dacht ik.
Kan positief en negatief geïnterpreteerd worden.
Positief: een situatie roept iets bij me op en ik loop er onmiddellijk warm voor, ik ga er voor.
Negatief: ik voel een onrechtvaardigheid, persoonlijk, er wordt me ten onrechte iets verweten.
Dan zijn de rapen gaar. Ik kan daar vaak niet mee overweg.
Ik herken de emotie wel, maar ik ben hem niet meer de baas.
Ik hoef het zeker niet uit te leggen.
Ik laat me gaan.
Achteraf altijd spijt.
Hoe krijg ik toch dit onder controle.
Wel belangrijk voor mijn spirituele groei.
Heb ik een medestander gevonden die mij helpen kan?



Wim, zelf ben ik altijd heel gelijkmatig ik heb de emoties wel, maar ik ga er denk ik anders mee om.

Ik weet meestal gelijk als ik de verschijnselen heb, welk achterliggende gevoel hier bij hoort, dit is eigenlijk niet echt zoiets wat ik heb aangeleerd maar als iets wat bij mij hoort.
De meeste mensen die ik ken, gaan er vanuit dat die emoties het gevoel zijn.
Naar mijn idee ervaar ik de beleving en de meeste andere mensen die ik ken beleven de ervaring.

Hoe je dit onder controle kan krijgen, blijkt heel lastig te zijn, maar in feite 'moet' je een omslag in denken maken van emotie naar gevoel en wanneer dit lukt ook luisteren naar wat gevoel je vertellen heeft.

Het gevoel spreekt namelijk een andere taal dan het verstand, gevoel kan worden aangeraakt met beeldtaal, muziek, symbolen, spreekwoorden en gezegdes, ed.
Wat ook een gunstig effect blijkt te hebben is dingen anders doen, met je andere hand schrijven, ondersteboven lezen, met je ogen achtjes draaien, kortom
de rechterhersenhelft activeren.


Ook bij mij zijn soms de rapen nog niet gaar Wim,
dus een medestander wil ik wel zijn :)

Wat betreft helpen...daar kan ik niet veel mee, sorry.
Ik wil je wel vertellen hoe ik soms met die niet-gare rapen omga.
Wat mijzelf helpt is dat ik me terugtrek om uit 't verhaal te stappen en alleen maar te gaan voelen wat zich op dat moment aan dient, heet 't maar gewoon welkom Wim.
Eén vonkje is genoeg.....

Blijf je er lang mee rondlopen?


#37731@Negatief: ik voel een onrechtvaardigheid, persoonlijk, er wordt me ten onrechte iets verweten.
Dan zijn de rapen gaar. Ik kan daar vaak niet mee overweg.
Ik herken de emotie wel, maar ik ben hem niet meer de baas.
Ik hoef het zeker niet uit te leggen.
Ik laat me gaan.
Achteraf altijd spijt.

Waarom achteraf spijt Wim?


@Zo ook bij mezelf, hoe licht ben ik geraakt dacht ik.
Kan positief en negatief geïnterpreteerd worden.

Is het niet voldoende om te zien dat er in beide gevallen iets geraakt wordt? Waarom is het ene goed en het andere fout?


Al stappend op de stapstenen van de spirituele groei kom ik oog in oog te staan met vier medestapSTERS. (opvallend?!)

Linda steekt een hand uit en wijst me de weg van emotie naar gevoel en dan luisteren naar dat gevoel.
Niet het beleven van de ervaring maar naar het ervaren van de beleving.
Mooi Linda, je hebt me weer aan het werk gezet!

Bij Gea voel ik wat bezorgdheid, legt me uit wat ze zelf doet om te voelen wat zich aandient en zegt dan: “Heet het welkom Wim”.
Ik zal er op letten.
Je bezorgdheid voel ik in de vraag of ik er lang mee rond loop.
Nee Gea, al snel kan ik de situatie afsluiten. Gelukkig wel.

Dan kom ik vanzelf bij Nij terecht, die zich afvraagt: “waarom achteraf spijt Wim?”
Ik vroeg me direct af, kun je dan ook vooraf ergens spijt van hebben?
Nadenkend over je vraag Nij heb ik me voorgenomen de ervaring te beleven zodat ik achteraf geen spijt hoef te hebben van mijn reactie, (beleven van de ervaring).
Mijn reactie blijft uit en zal de ander niet kwetsen en is spijt niet nodig.
Voorkomen is beter dan genezen, voel ik hieruit.
Inderdaad Yvonne, in beide gevallen wordt er iets geraakt.
Waarom het ene goed en het andere slecht?
Je hebt me er weer eens aan herinnerd dat het beter is om te zeggen: “dat wat is, is”
in plaats van om overal waardeoordelen aan te geven en de eenheid uit het oog te verliezen.
Ik moet beter bij de les blijven.

Stuk voor stuk meelevende reacties die me hebben “geraakt” en waarvan ik de ervaring beleef.
Ik ga nu naar de volgende stapsteen en neem jullie “goede raad” mee in mijn rugzakje.
Komt onderweg zeker van pas.

Allemaal bedankt!



Het juiste pad volgen is niet moeilijk
voor degene die geen voorkeuren heeft.
Alleen wanneer liefde en haat afwezig zijn
wordt alles helder en duidelijk.
Zodra je echter ook maar enig oordeel hebt
worden hemel en aarde van elkaar gescheiden.
Als je de waarheid wilt kennen
wees dan nergens voor of tegen.
Een oordeel hebben over iets
is de ergste ziekte van de geest.
Als je de ware aard der dingen
niet hebt begrepen wordt je naar rust verlangende geest nodeloos verstoord.
Doordat wij ervoor kiezen dingen
te accepteren of te verwerpen ontgaat
ons de ware aard der dingen.

uit 'Oorspronkelijke Geest'


Hoi allen.
Wim, ik denk dat het heel goed is als je tijdens boosheid iemand pijn doet of als we iets anders stoms doen. Als je geen spijt voelt van verkeerd handelen heb je ook geen reden om het te veranderen om te leren beheersen, dan beheerst het jou. (en mij, kan ook nijdig zijn)
Als je kwaad bent zonder schade aan te richten aan jezelf of anderen kan het een uitlaatklep zijn, maar ook zonde van je tijd.
Ik vond in Happinez het volgende verhaal, misschien heb je er wat aan. Ik probeer er mee te werken.
Een president van een land heeft een bevriend staatshoofd op bezoek, en terwijl beide mannen in gesprek zijn, wordt ineens de deur opengesmeten en stormt er een woedende man naar binnen.
Hij is buiten zichzelf van boosheid, zwaait wild met zijn armen, het schuim staat hem om de mond.
De president wijst hem scherp terecht met de woorden: Denk aan regel zes.
Prompt kalmeert de man, begint te grinniken en verdwijnt.
De heren hervatten hun gesprek, maar even later komt er een hysterisch gillende vrouw binnenrennen.
De president roept: maar mevrouw denk toch aan regel zes!
En ook zij wordt op slag rustig. Ze glimlacht, knikt de mannen vriendelijk toe en vertrekt.
Dit gebeurt nog een keer _ weer iemand met heftige emoties die bedaren zodra de president hem aan regel zes herinnert.
En dan kan het bezoekend staatshoofd zich niet langer bedwingen, hij vraagt:Wat is dat toch met die regel zes?
O, zegt zijn gastheer, die duidt, neem jezelf toch niet zo verrekt serieus!!!
Aha, wat zijn dan de andere regels? Wil het bezoek weten.
Die hebben we niet. Dit is onze enige regel, die volstaat.




Wim, ik denk dat het heel goed is als je tijdens boosheid iemand pijn doet of als we iets anders stoms doen.

Sorry, dit moet zijn dat het mijns inziens heel goed is om wel spijt te hebben.
Haha, ik wil niemand oproepen iemand pijn te doen voor tijdens of na boosheid.


Ik begrijp je Annette, inderdaad gaat er volgens mij ook een helende werking uit van oprechte spijt naar de ander als naar je zelf.
Daarom vond ik de vraag van Nij best wel moeilijk. (waarom spijt achteraf?)
Ik ben nog niet tot de kern van die vraag doorgedrongen denk ik. (heeft mijn aandacht).
Stukje uit Happinez verhelderend met humor.
Dank je.


Dag ober, daar schenk je op deze warme dag een zeer verfrissend glas in.
Is er misschien meer te vinden in de "Oorspronkelijk Geest"
Je hebt me nieuwsgierig gemaakt, dit smaakt naar meer.
Dank je voor het inschenken.


@ Je hebt me er weer eens aan herinnerd dat het beter is om te zeggen: “dat wat is, is”
in plaats van om overal waardeoordelen aan te geven en de eenheid uit het oog te verliezen.
Ik moet beter bij de les blijven.

Dag Wim, nog even terugkomend op jouw stukje, denk ik niet dat het verkeerd is om eventueel in actie te komen. Ik denk dat je hebt te handelen naar aanleiding van je geraaktheid. En misschien moet je daarom wel eens uit je slof schieten, en waarom zou je daar (achteraf) spijt van hebben?

Als je m.i. handelt naar aanleiding van je geraaktheid, dan sluit je daarmee voor jezelf een bepaalde gebeurtenis af en is spijt achteraf zinloos en onnodig.
Als je niet bij de les bent, zoals jij zegt, handel je m.i. niet en krijg je spijt.......???


Ik ken toch iemand die naar aanleiding van zijn geraaktheid iemand een knal voor z'n kop gaf. Het was maar één klap, maar de man was wel bewusteloos. Natuurlijk en gelukkig had de man die sloeg er spijt van.
Allebei hadden ze spijt. De één omdat hij zo treiterde en de ander omdat hij zich kwetsbaar had opgesteld en zo reageerde.

Spijt is een boodschapper van je hart die je leert dat het niet goed was dat je zo reageerde, het recht niet had. Deze boodschapper spreekt soms luider dan de eerste, die zei: beheers je, neem jezelf niet zo serieus. Als iemand je wat aandoet is dat zijn probleem, als jij je er wat van aantrekt wordt het jouw probleem.

Zo zie ik het, maar dat wil niet zeggen dat ik het juist heb. Als ik fout zit dan spijt mij dat, vooraf al.


#37748 Als je geraakt wordt en aandachtig bent, heb je m.i. een keus
HOE te reageren, de man in jouw verhaal had m.i. geen keus, maar reageerde vanuit zijn gefrustreerd zijn, vanuit de automatische piloot. Als hij aandachtig was geweest had hij ook kunnen kiezen om niet of anders te reageren.


Wim, spijt krijg je altijd achteraf, als het vooraf plaatsvindt heet het bedachtzaamheid of zorgvuldigheid of weet ik wat.
Je bent dan vooraf in staat om de mogelijke gevolgen te overzien en van daaruit je keuze te maken, wat natuurlijk niet zo hoeft uit te pakken als gedacht.

Spijt is in mijn ogen, iets wat je jezelf verwijt, hè verdorie kan ik me weer niet beheersen in wat voor manier dan ook.
Spijt is echter ook iets bijzonders, waar spijt is is vergeving mogelijk eventueel naar de ander vergeving vragen, maar vooral jezelf vergeven, of anders accepteren, dat door bepaalde omstandigheden, situaties jij niet zo kon reageren zoals je gewoon bent te doen.
Vergeving trouwens niet omdat ieder mens zondig is, ieder mens is goed zoals hij/ zij is.

Spijt is vaak een gevoel, dat jouw laat weten dat het allemaal net wat anders is dan je normaal gesproken kent en doet.
Spijt geeft naar mijn idee ook aan, dat de weg niet altijd gebaand is, spijt geeft aan hoe de weg ook kan zijn, spijt geeft aan dat we onszelf niet altijd onder controle hebben, maar spijt geeft hierom en hierdoor mogelijkheden tot groei en het ontdekken wat er naast het pad of gangbare is.

Spijt kan je omarmen, want ook al denk je vaak op het moment wat vervelend, spijt is iets wat na dat moment (kort of lang), je juist verder op weg helpt dan wanneer het niet had ervaren.


#37741Wim@Negatief: ik voel een onrechtvaardigheid, persoonlijk, er wordt me ten onrechte iets verweten.

#37740Wim@Nadenkend over je vraag Nij heb ik me voorgenomen de ervaring te beleven zodat ik achteraf geen spijt hoef te hebben van mijn reactie, (beleven van de ervaring).
Mijn reactie blijft uit en zal de ander niet kwetsen en is spijt niet nodig.
Voorkomen is beter dan genezen, voel ik hieruit.


Onterecht verwijt, kwaadheid, spijt, geen spijt..

Als iemand echt kwaad op me is, terecht of niet terecht, kan me dat pijn doen. Tegelijkertijd voel ik dan ontzag door de emotionele openheid van de ander. Ditzelfde ontzag voel ik voor mijn eigen emoties zoals als ik echt kwaad ben.
Ik voel me vrij om hier uiting aan te geven, soms direct zoals een storm komt en gaat, soms via een andere weg, en soms bijt ik liever mijn tong af.
Ik ken hierin geen spijt wordt me nu ter plekke duidelijk.


Nij, zelf heb ik normaal ook geen spijt van emotionele reacties of uitingen van de emoties, als die er zijn is dat iets wat bij Linda hoort en daar is niets mis mee, echter ik ken wel spijt en dan is het dat ik naar mijn gevoel niet liefdevol, rechtvaardig handel of juist in ga tegen wat Linda is.

Wat mij echter wel is opgevallen de ene mens heeft spijt omdat hij/ of zij emotioneel reageert, de ander omdat hij/ of zij niet naar zijn/haar gevoel luistert.
Met beide vormen is niets mis, ook niet met het feit dat iemand absoluut geen spijt zou hebben.
Het zijn eigenschappen die aan de persoon gerelateerd zijn.


#7752Linda@ echter ik ken wel spijt en dan is het dat ik naar mijn gevoel niet liefdevol, rechtvaardig handel of juist in ga tegen wat Linda is.

Okee.

@Met beide vormen is niets mis, ook niet met het feit dat iemand absoluut geen spijt zou hebben.

waarvan akte.



Nij, ik moet toegeven dat ik nu niet begrijp wat jij bedoelt, is er een schrijffout, is dit een uitdrukking, wat bedoel je met: waarvan akte?


#37754

Ik bedoel Linda dat wat je zegt wat ik uit je tekst gequote heb neem ik voor kennisgeving aan.


Oké, Nij bedankt voor je uitleg.

Een keer eerder werd er een opmerking tegen mij gezegd, die ik niet kende, ik nam de uitdrukking letterlijk en kon het absoluut niet plaatsen bij de persoon die hem gebruikte, dit heeft mij onbedoeld veel verdriet bezorgd.
Een andere zegswijze is niet zo pijnlijk, maar het het heeft me ca. vier jaar gekost om te begrijpen dat mijn interpretatie een totaal andere is dan hier in Beverwijk gangbaar is.
Vandaar dat ik het nu maar vraag, als het voor mij niet zo duidelijk is.


37741
Als je de waarheid wilt kennen
wees dan nergens voor of tegen.

Klinkt mooi, ober, alleen denk ik dat het alleen in een ideale wereld werkt.

Maar zoals het nu is heb ik genoeg reden om ergens voor en zeker ook tegen te zijn.

Gelukkig won Oranje, en daar was ik vóór.


Annette, weet dat het mij niet uitmaakt wie wint, eigenlijk het hele spel doet mij niets.
Wat wel is ik hoop dat het spel gewoon leuk was om het spel.
Zoals mijn man kan juichen voor een prachtcoal van de tegenstander.

De wereld hoeft niet ideaal te zijn om nergens voor of tegen te zijn.
Het is alleen zaak de visies en standpunten van de betrokken partijen te kennen en waarom die zo zijn.
Dit lijkt misschien lastig, maar als je hierin wil oefenen komt het vanzelf op je pad.
Wanneer dit gekend is, zijn er ook mogelijkheden om echte oplossingen te creëren, niet omdat het een beter is dan het andere maar omdat het gelijk van beiden erkend wordt.


#37751 @Als iemand echt kwaad op me is, terecht of niet terecht, kan me dat pijn doen. Tegelijkertijd voel ik dan ontzag door de emotionele openheid van de ander. Ditzelfde ontzag voel ik voor mijn eigen emoties zoals als ik echt kwaad ben.

Heel herkenbaar, de ruimte die ik aan de ander geef, is dezelfde ruimte die ik mezelf toesta.


Mijn reacties op geraakt worden zijn verschillend.
Soms flap ik er rechtstreeks wat uit en komt 't direct over, soms trek ik me ervan terug omdat ik 't niet op de persoon wil spelen en 't onbelangrijk vind en soms probeer ik te achterhalen waarmee ik de ander van dienst kan zijn.
Probeer dan te achterhalen waar de ander op dat moment behoefte aan heeft.
Heel verschillend dus:)

Linda @ Ik denk ook dat wanneer er een verbinding is met dat alles, dat er dan geen sprake meer hoeft te zijn van partij kiezen voor of tegen.


Als je het juiste pad wilt gaan
verwerp dan niet de wereld
van de zintuigen en ideeën.
Werkelijk, deze ten volle accepteren
staat gelijk aan verlichting.

Dualiteit ontstaat door
foute gevolgtrekkingen.
Die zijn als een droom over bloemen
die zweven in de lucht,
het zou dwaas zijn ze proberen te pakken.

Als het denken geen onderscheid maakt,
dan zal alles zijn zoals het is;
één enkele essentie
Als je mysterie van deze ene
essentie begrijpt,
zul je verlost worden van alle verwarring.

Wanneer alle dingen als gelijk gezien worden
is de tijdloze essentie van het Zelf bereikt

In deze staat zonder oorzaak en gevolg
zijn geen vergelijkingen
of overeenkomsten mogelijk.

uit 'Oorspronkelijke Geest'


Ober, Ik heb heb het boekje op mijn lijst gezet van de boeken die ik graag wil lezen.
Na mijn vakantie bestel ik hem bij de bib.
Dank je wel voor dit aanhalen.

Nog even een vraag als je niet verlicht wil zijn, of als mijn idee over verlichting een andere is wat dan?
Die verlossing kan ik me in vinden, en in deze zijn verlichting en verlossing voor mij inwisselbaar en gelijkwaardig, lastig vind ik het wel als woorden verschillende betekenissen hebben en verschillend worden toegepast.
Met verlichting en verlossing, zo heb ik ervaren zijn veel misverstanden.


Hai Linda,

Wat betekent verlichting of verlossing voor jou? Hoe ben je tot deze concepten gekomen? Wat kan je werkelijk van jou noemen? Het meeste wat je weet is eigenlijk 2e hands kennis. Sta op en herinner jezelf!


Dag Wim,
Hoewel mijn reactie op jouw brandalarm pas komt nadat de vlammen wellicht al gedoofd zijn, dank zij de vele goede raden hier op het forum, wil ik je toch nog een extra brandblussertje aanreiken.

Beste Wim, er zijn, gezien je alarm, twee geheel verschillende dingen met jou aan de hand.

Het eerste is dat je kennelijk een licht ontvlambaar gemoed hebt. Daarin speelt jouw gevoel voor rechtvaardigheid heel vaak de rol van aansteker.
Het spijt me Wim, maar daar kun je niets aan veranderen. Het is met jouw gemoed gesteld zoals het met jouw gemoed gesteld is. En nu dan vast een raad waarvan jij zelf mag vaststellen of die goed is, namelijk deze: alle beheersing begint met aanvaarding. Je bent zoals je bent en daar valt niets aan te veranderen. Er rest je in deze helaas niets dan overgave.

Het tweede punt is dat je er iets van vindt. Je hebt een oordeel, zelfs een tamelijk complex oordeel over je ontvlambaar gemoed. Dat oordeel over de ontvlambaarheid van je gemoed is iets heel anders dan de ontvlambaarheid zelf. Het staat er geheel los van. Het ontvlammen van je gemoed overkomt je, buiten je wil.
Maar het oordeel schep je zelf. En dat oordeel kun je veranderen, vooral door het gewoon los te laten.
Lees de reactie van Ober hierboven, die precies aangeeft hoe je door zo'n oordeel afgescheiden raakt van je essentie, en hoe je door het oordelen los te laten weer de verbinding daarmee kunt herstellen. Dat wil vooral zeggen dat de verbinding zichzelf herstelt, als jij het oordelen loslaat.

Maar daarmee zijn we er nog niet. Het zichzelf almaar herhalende oordeel houdt je gevangen in afgescheidenheid. Loslaten van het oordeel, eventueel zelfs door niet meer te oordelen, schept niet alleen herstel van de verbondenheid, maar ook vrijheid, namelijk de vrijheid tot creatief handelen.

Daarom Wim: staak de strijd tegen je ontvlambaar gemoed. Accepteer het als 'van Wim'. Dat heet overgave. Kijk met zachte vriendelijkheid naar de ingebakken zichzelf automatisch herhalende oordelen. Laat ze met een glimlach los.
Kies dan in vrijheid wat je met je geraaktheid van geval tot geval doet. Misschien niets. Misschien sla je er op (alleen met woorden graag, wat mij betreft).
Zie maar. Dan komt het van Zelf goed.


Ober, Ik weet dat al mijn ideeën, gedachten, visies of wat dan ook ontstaan zijn omdat en doordat anderen mij direct of indirect wat hebben aangereikt.
Ik weet hoe inzichten bij mij werken, vaak heb ik aan klein vonkje genoeg om een heel stuk verder te komen met mijn puzzel of de puzzel iha.
Dit is werkelijk heel bijzonder als je merkt hoe dit in zijn werk gaat.

Over verlichting, iets wat door denken of het verstand mogelijk gemaakt wordt, over verlossing last die daadwerkelijk van je afgenomen wordt of over gevoel(ens)
Verlichting geestelijk, kan verlossing bewerkstelligen voor het gevoel of de ziel, maar verlossing kan ook bewerkstelligd worden door bv medische ingrepen of iemands blokkades op wat voor manier dan ook op te heffen.
Echter wanneer de ziel verlost wordt, is zij tevens verlicht want je draagt dan niet meer de last met je mee.
Toch is niet altijd gezegd dat verlichting verlossing brengt of omgekeerd, het hangt van de persoon af of eerst de mentale of eerst de fysieke( of andere delen) genezing plaats vindt of dat er een combinatie nodig is.

Volgens mijn zoon ben je verlicht als je onder een lamp gaat staan die aanstaat, tja daar zit ook wat in.
Verlicht zijn in het algemeen, worden mensen beschouwd die zeer wijs zijn en op elke vraag/ situatie het 'ware' kunnen aanreiken, en eigenlijk zich door niets en niemand (dus door alles) uit hun positie gehaald kunnen worden.

Verlichting is een proces, wat verder gaat en niet bij één iemand blijft, licht verlicht en is niet gebonden of bepaald.
Verlicht zijn is ook dat mensen dat uitstralen, de meeste mensen noemen dit charisma, echter hier kom ik op het verschil van opvatting, ik vind mensen verlicht als zij uit de ellende omhoog komen en weer kunnen /durven leven, deze mensen geven werkelijk licht.
Mijn idee hierover is dus niet die persoon die het licht aanreikt is verlicht, maar de persoon die het ontvangt.

Verlicht ben je ook na een mystieke of eenheidservaring, deze glans kan wel een tijd bij mensen aanwezig zijn, maar naar verloop van tijd, verdwijnt dat licht weer.
Verder zijn er ook mensen bv geestelijken die wel verlicht zijn door hun manier van denken, maar een hoop ballast met zich dragen, omdat wat ze vertellen wel het ware raakt, maar er zelf niet altijd mee om kunnen gaan.

Misschien mis ik nog wat interpretaties, maar het geeft misschien wel een indicatie over de veelheid van deze begrippen.






Hallo Linda,

Verlichting en ontwaken is uiteindelijk geen persoonlijk proces meer. De verlossing waar dan over gesproken wordt is dan de verlossing van de persoonlijkheid.
Ontwaken houdt dan in het einde van de subjectieve beleving van de werkelijkheid
Alle concepten en mentale kennis lossen op in de non dualistische werkelijkheid.
Zie logion 22.
Willigis Jäger zegt hierover:' Het ik gaat op in de non-dualiteit en verliest zijn egocentrische betekenis.
Het blijft behouden, maar het wordt duidelijk gezien als 'de huismeester', die zich tot nu toe steeds als 'huiseigenaar' heeft voorgedaan'. (uit Zen in 21e eeuw)
Zie ook het 2e logion en dan zul je inderdaad 'geschokt en verwonderd' zijn!
Zing, vecht, huil, bid,lach, werk en bewonder!


Ober, bedankt voor deze verwoording die ik ook uit ervaring ken maar nog niet zo verwoord had.

Iemand die ik ken merkte op dat ik op twee manieren reageer, het ene is Linda als identiteit, het andere Linda als individualiteit.
Zelf had ik dat met andere woorden ook benoemt.
Sterker nog toen ik in het begin op dit forum kwam, was dat juist het gene wat in conflict raakte en ik wist werkelijk niet waarom.

Over verwondering, ik heb gisteren water zien branden.
Nou ja niet echt, maar moest wel een paar keer heel goed kijken.
De zon ging vuurrood onder, maar door de bomen is dat in dit jaargetijde niet goed zichtbaar.
Het hele water was een rode gloed en zelfs de stammen van de bomen waren knalrood.
Pas op de lagere etage zag ik nog net een klein stukje van de ondergaande zon.
Verder al de andere dingen uit het gezongen gebed van Ramses Saffie zijn
onderdeel van wie ik ben.


Hai Linda,

Die 2 naturen is dat de tweeling natuur zoals door Bram uitgelegd in zijn proloog van het Thomas evangelie?
Hoe vindt je deze woorden:
'hier en nu ben ik in deze gestalte, in deze tijd een unieke vorm van deze 'niet-vorm',
'leegte', 'godheid', deze oergrond, die ik rationeel niet begrijp. Mijn opgave is het om helemaal mens te zijn. Deze oergrond, die we de naam 'God' gegeven hebben, wil in mij deze mens zijn. 'God' wil geleefd en niet vereerd worden.
(uit Zen in 21e eeuw)


Ober, retorische vragen aan het stellen?
Mooi dat Zen

Boven op een berg in Japan woont een eenvoudige man.
Hij kende niemand en niemand kende hem. Omdat hij niemand kende en door niemand gekend was, had hij ook geen naam, hij was met recht niemand.
Niemand deed wat niemand kan en niemand deed hem dat na.
Maar omdat hij niemand is, weet niemand wat dat is.
Toch maakte niemand mogelijk dat anderen de oversteek over de oceaan naar de Nieuwe Wereld konden maken.
Niemand stuurde niemand een kaartje of een dvd, niemand vertelde hoe de Nieuwe Wereld is en niemand bedankte voor de overtocht, niemand kwam op het idee om niemand over te zetten.
Deze droom greep mij erg aan, ik was met niemand begaan en besloot door meditatie bij niemand op bezoek te gaan.
Niemand was hoogst verbaasd, iemand te ontmoeten, hierdoor werd niemand iemand en weet iemand wat niemand wist.
(van Linda ook 21ste eeuw)


Niemand kwam eens in een paleis waarvan de koning op reis was. Niemand nam plaats op de troon en zat daar gewoon. Op gegeven moment kwam de eerste minister voorbij en zag niemand op de troon zitten. Hevig verontwaardigd vroeg hij niemand waarom hij op de troon zat. Niemand mocht op de troon zitten dan alleen de koning. Je raadt het zeker al?




Ober, spelen met taal geeft ook mogelijkheden tot verlossing, een manier om het gangbare anders te zien.
Het cijfer 8 geeft de verwoesting, afbraak en vernieuwing aan, de lemniscaat de oneindigheid, het is maar welk standpunt je inneemt.

Mijn droom kwam na periode van medicatie waarin voor mij aanschouwelijk is gemaakt hoe het bewustwordings proces werkt, dit eigenlijk op een moment dat ik al bewust was.



Dank je wel voor het belangrijke nabluswerk Bram.
Na "Brand meester", dat wordt gegeven na het eerste grote bluswerk, is nablussen nodig om de genadeslag toe te dienen, "de brand in de kiem te smoren".

Ik kon een glimlach niet onderdrukken bij het lezen van je laatste zin: "Dan komt het van Zelf goed".
Ik voelde vertrouwen.
Dank.


Taal kan geen verlossing brengen hooguit verwarring. Taal is per definitie dualistisch en kan alleen maar ergens naar verwijzen. Realisatie of ontwaken gebeurt onmiddellijk,
in de letterlijke zijn: on-middel-lijk. Zonder middel dus. Ontwaken zal dan niet dank zij maar ondanks taal plaats vinden.
Leestip: Tralies van de taal door Aad Breed.


ober, taal op zich niet, wel begrip van welke interpretatie de woorden hebben.
Dit kan ik uit eigen ervaring bevestigen.
De verlossing vindt inderdaad onmiddellijk plaats als er wederzijds begrip is van de gebruikte contest.
Voor mijzelf geldt dat ik eigenlijk al mijn hele leven op zoek was naar iets, wat dat was wist ik eigenlijk niet, ik kon het niet benoemen en daarom niet concreet krijgen, toevallig maakte iemand een opmerking, deze opmerking deed mij beseffen wat het was en viel het een en ander op zijn plaats.

Taal kan verlossing geven, omdat wat bezwaard is het gevoel of ziel is, en deze hebben eigenlijk geen woorden en daarom niet concreet.
Wanneer nu het juiste woord of contest gebruikt wordt, vindt dus die verlossing plaats.
Dit heb ik zowel dus bij mijzelf ervaren als bij diverse anderen.
Wat ik trouwens in deze ook ontdekt heb, is dat een toevallige opmerking, die wel heel regelmatig gebruikt wordt voor die persoon het ware aanreikt, dit kan trouwens ook met spreekwoorden of verhalen, symbolen, muziek of andere abstracte uitingsvorm, mits verstaan is wat voor die ander van belang is.

Het klinkt te gek voor woorden, maar het blijkt te werken, punt is wel meestal wordt dit niet in het eerste gesprek ontdekt, er zijn meerdere gesprekken nodig, je moet elkaar eerst kennen.
Mijn gedachte die ik heb iedereen spreekt een andere taal, ook als we de zelfde nationale taal spreken.
Alle woorden die met gevoel te maken hebben per persoon een andere invulling en juist deze invulling blijkt dus van belang.


M.i. zijn woorden altijd een verwijzing naar Dat wat niet verwoord kan worden.
Zoals de vinger die naar de maan wijst, niet de maan is.


Yvonne, dat is juist gezien, maar wat niet verwoord kan worden, kan dus achterhaald worden en soms blijkt waar geen woorden zijn het toch duidelijk gemaakt kan worden.


Yvonne, deze speciaal voor jou.
Als dat wat is, niet is wat dat is, wat is dat dan?
Indien mogelijk benoem en benaam dat, maakt niet uit met welke woorden of uitdrukkingen en het maakt ook niet uit als het niet lukt.


Jezus zegt in log. 77 til een steen op.......
klief een stuk hout......
Krisnamurthi zegt het zo:
Er was een diepe, zich verwijdende intensiteit, een naderende klaarte van het andere met zijn ondoordringbare kracht en zuiverheid.
Liefde is niet iets gewoons, maar ze was aanwezig in de hut met de olielamp; ze was in die oude vrouw die iets zwaars op haar hoofd droeg. Ze was overal, zo gewoon dat je haar onder een dood blad of in die jasmijn naast het oude verzakkende huis kon vinden.
Maar iedereen was bezig, in beslag genomen en afwezig. Ze was er en ze vervulde je hart, je geest en de hemel; ze bleef en zou je nooit verlaten. Alleen moest je wel aan alles ontsterven, zonder wortels zijn, zonder een traan. Dan zou ze tot je komen, als je geluk had en voorgoed zou ophouden haar smekend, hoopvol en in tranen achterna te lopen, er onbewogen tegenover zou staan, zonder leed en met achterlating van het denken. Dan, op die stoffige duistere weg, zou ze er zijn.


Yvonne, heel mooi jouw antwoord.
Wat ik hier uit haal met mijn interpretatie dat is dus essentie van alles, waar je ook zoek het is daar, of liefde, niet concreet aan te wijzen in de dingen die geschapen of gecreëerd zijn, maar een noodzaak voor het bestaan, of wanneer alles weggevallen is, is dat wat blijft of juist dan er is.

In mijn eigen opvatting is wat al het stoffelijke, aanwijsbare tastbare, dat is het niet.
Dat kan gevoel zijn, de ziel, liefde, Goddelijke vonk of welke naam er ook aan gegeven wordt, dat is wat aan creatie vooraf gaat, door dat kan wat ontstaan.

In het voorbeeld wat ik noemde, was wat het eerst aan de beurt, omdat we het kunnen waarnemen en op feiten gebaseerden is, dat niet, we richten ons in het algemeen eerst op het feitelijke of hoe de situatie zo is, daarna pas op het waarom.

Om even op ober terug te komen, dank je wel voor het door jouw gegeven inzicht.
@: Taal is per definitie dualistisch en kan alleen maar ergens naar verwijzen.
Dualisme is de oorzaak van goed en kwaad.
Taal is per definitie dualistisch hieruit volgt dat taal één van de oorzaken of misschien wel de oorzaak van het kwaad.
Ken je probleem dan kan je aan de oplossing werken.
Op deze site wordt de dualiteit slechten aangemoedigd, Logion 22, wat is dan mooier om bij een grondbeginsel van de dualiteit te beginnen.

De eenwording van dat en wat stond niet specifiek genoemd, maar ik ging overal waar ik dualiteiten ontdekte, proberen te achterhalen wat dan het andere is en hoe mijn visie over dat andere is.
Ik moet toegeven wat en dat een hele lastige was.


In de Chandogya Upanishad staat
'Breng mij een vrucht van de banyanboom,
mijn jongen.'
'Hier is een vrucht vader.'
'Maak hem open'
Ík heb hem opengemaakt, vader.
'Wat zie je?'
'Deze heel kleine zaadjes, vader.'
'Maak er één open.'
'Ik heb één opengemaakt, vader.'
'Wat zie je nu daarin?'
'Helemaal niets, vader.'
Toen zei zijn vader tegen hem:
Mijn jongen, dat aldoordringende Ene-Zijn,
dat je niet kunt zien, daaruit is deze grote banyanboom voortgekomen. Geloof me,
mijn jongen, dat aldoordringend Ene-Zijn, dat is de grondslag van het bestaan, dat is de Werkelijkheid, dat is het Atman.
Dat ben jij, Shvetaketu.
Leuke paralel met Logion 77, niet?




Ja Ober, ook heel mooi en juist door die uitspraak, had ik mijn voorbeeld aan Yvonne opgedragen, Yvonne heeft op het forum een aantal keren de vinger en de maan, de film en het doek aangehaald maar ook Jij bent dat.


Maar niet als ik, maar alleen als Dat.
De golf die zich eerst onafhankelijk van de zee waande realiseert zich als zee-zijnde.
Golf en zee, vorm én leegte. Geschokt en verwonderd!


Ik schreef dat ik veel moeite had met wat en dat of eigenlijk vooral met dat.
Dat is onbepaald, God, Goddelijke, ziel, gevoel, essentie is bij mij altijd bepaald en bepalend geweest.
Ik begreep dat dat niet. In ieder mens zo werd me als kind geleerd zit de Godsvonk, we zien het niet altijd, maar het is de kunst dat naar boven te halen.

Ik gebruikte niet dat om God aan te halen, om het anders te zeggen Ik ben dit en jij bent dit.
Ik was op een korte periode in mijn leven altijd mezelf, de verlossing kwam de zin: als mensen niet zich zelf kunnen zijn omdat..., kan het kwaad ze niet aangerekend worden.
De Godsvonk zit voor mij in de mens, ik heb die Godsvonk, jij hebt dat, echter mijn visie is ook in het ik zit God, in het verschil en de diversiteit, in het bijzondere en unieke van iedere mens.

Naar mijn idee is God verscheiden in eenheid en wij eenheid in verscheidenheid.
Dualistisch maar daarom zo bijzonder.
In ons mens zijn, zijn we God en God is mens in jou en mij.


Uit het niets ontstaat alles

alles is niets
niets is alles
al het ongeborene is geboren
al het stervelijke verdwijnt.

Wat is er tussen verschijnen en verdwijnen?
Wie of wat is deze ingrond?
Dat wat nooit object kan zijn?
Dat wat vrij is van baarmoeders en graven?
Dat wat vrij is van zaad en as?

Dit Onnoembare is alles wat is,
de onzichtbare drager van het universum,
vrij van tijd en ruimte,
waarin het zich oneindig uitdrukt.

#37781 Prachtig van die banyanboom!




Sorry,bovenstaande is van ene Naropa!


Gea, ook heel mooi.

In de oudheid werd ergens beweerd dat het geestelijke boven de materie staat, deze bepaling hebben bewust of onbewust veel mensen aangenomen.

Maar of iets nu vorm, inhoud, omgevende ruimte of misschien zelf toekomstige ruimte innemend, het is allemaal afhankelijk van onze manier van zien, waarnemen en de interpretatie ervan.
Om met de woorden dit en dat het weer te geven, verschil in standpunt en bepaling.
Maar het verschil is niet verkeerd, het verschil is anders, niet volgens mijn waarneming maar van een ander persoon ten opzichte van de mijne.

Wat ook is omdat de vorm er is, wordt de ruimte zichtbaar, dus waarneembaar.
Ook die zaadjes van de banyanboom worden bepaald als niet er toe doen, maar juist die zaadjes maken het mogelijk ruimte zicht baar te maken, die zonder zaadjes of andere vormen nooit ontdekt zou zijn.

Wanneer mensen conflicten met elkaar hebben en het uitspreken, wordt er vaak verzucht, maak je je hier nou zo druk om, dat gaat om niets.
Het gaat om niets omdat het belang van de ander niet begrepen wordt, het gaat om alles omdat dat belang van die ander nou net essentieel voor hem/haar is.
Vaak juist door kleine woordjes, omdat die woorden voor verschillende personen andere betekenis hebben.



Deze is ook mooi, dank je.


#37783 @ De golf die zich eerst onafhankelijk van de zee waande realiseert zich als zee-zijnde.
Golf en zee, vorm én leegte.

Het besef dat er nooit iets anders is geweest dan de zee, de essentie van alles. Als ik zie dat ik de essentie ben, zijn er geen anderen meer. Dit lijkt zo vanuit de persoonlijkheid, net zoals er vanuit de golf lijkt dat er een heleboel golven zijn. Dualiteit is denken dat ik gescheiden ben, maar op een dieper niveau is er alleen maar water.



Er was eens een zee.
Zee leefde in een volmaakt gelukkige en
natuurlijke staat van natheid en golven.
Maar op een morgen bedacht zee zomaar dat ze boom was.
Dit idee ging nooit meer weg.
Zee was niet meer gelukkig.
Het is vakantie.
Zoals elk jaar zwem ik in de zee.
Als ik kopje-onder ga, vraagt zee me:
'Goede vriend, jij kent me nu al heel lang.
Ik ben een mooie grote boom, maar
er is iets mis. Wat moet ik doen om weer
net zo gelukkig te worden als toen jij
hier de eerste keer in mij kwam zwemmen'? Wat moet zee doen om weer water te worden?
'Niets natuurlijk', antwoordde ik.
'Je hoeft alleen maar de illusie los te laten
dat je een boom bent.'

(uit: de zee die denkt)



Yvonne, wat jammer nou zijn mijn zwemdiploma's verspilde moeite en weggegooid geld, kan ik nooit meer met de golf naar de hoogte, of een duik nemen in de diepte, of van golf naar golf springen gewoon omdat ik daar plezier aan beleef.


Waarom niet Linda?, Wees de mooiste golf die je kunt zijn en geniet daarvan!
Speel het spel van de golven.

Als je vanuit de golf naar beneden bent gezakt en hebt gemerkt dat alles water is, dan ga je weer omhoog en probeert die kennis in de golf op te nemen. Maar de golf kan m.i. nooit bevatten wat eronder is gebeurd. De golf is daar nooit geweest, maar Jij.
De golf kan m.i. de vrijheid nooit begrijpen.

Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis snapt het niet.


Yvonne, dat is hem nu juist ik wil niet de golf of de zee zijn, Ik ben Linda en heb plezier met en om de zee.
ik kan er overheen met een boot of vliegtuig(lopen gaat nog wat lastig)kan erin vissen of zwemmen, kan in die diepte en omdat ik als persoon kan waarnemen en zien, heb ik weet van wat in die diepte is, maar ook in de hoogte is, laat me drijven op haar oppervlak of erin pootje baden, ik kan ook naar haar kijken en genieten van haar schoonheid en weidsheid, en echt dan zie ik niet een enkele golf, maar altijd golven die de stemming van de zee weergeven.
Ik kan steentjes keilen en zelf haar als de meest mooiste boom zien als dat haar verlangen is, dan vlieg ik namelijk door haar bladeren en voel me veilig in haar geborgen, ik gun haar ook best een pleziertje, een ander gezichtspunt of fantasie is werkelijk waar heerlijk op zijn tijd.

Maar hoe mooi en bijzonder de zee ook is, het strand is net zo mooi, de bergen net zo hoog als de zee diep, lucht van een te evenaren schoonheid en de aarde, ten slotte geeft me vastigheid en zekerheid, want lopen is ook iets bijzonders.

Yvonne, water staat symbool voor gevoel, en ja ik ga erin mee dat gevoel essentieel is, maar voor mij geldt, dat ik al het andere niet wil of kan missen, ervaringen, belevingen, emoties, gevoelens,inzichten en interpretaties, waarnemingen en overdenkingen en wat ik verder nog vergeet


sinds een week ben ik aan zee..
het was een prachtig gevoel van thuiskomen, was hier voor het laatst 2 jaar geleden.En net zoals je in de herfst merkt dat de kinderen zijn gegroeid omdat alle broeken ineens tekort zijn merkt ik dat ik gegroeid ben.. voorheen was het zo dat als ik op vakantie ging dat alles perfekt moest zijn, of in ieder geval overeenstemmend met een beeld wat vakantie was in mijn hoofd. Deze keer ondaks dat ik het vrselijk druk gehad heb, kon ik metijn loslaten. ik BEN op vakantie. Aan zee. En de mieren en de vetrolletje boven mijn bikini en de herrie van de camping hiernaast storen mij niet. IK ben.

En dat duurde 3 hele dagen.
En toen.
Toen bleek dat het vriendinnetje van mijn dochter dat zo graag met ons meewilde en dus ook meemocht ineens vreselijk heimwee te hebben.
En de bodem verdween onder mijn voeten. Ze kan niet naar huis, het is te ver, dus nu zitten we hier. Min instinkt is alles in orde te proberen te maken, ik accepteer haar gevoel van heimwee niet , en mijn gevoel van verantwoordelijkheid en schuldgevoel en ook woede niet. Ik wil dit niet . Ik wil een fijne vakantie en niet het gevoel een strafkamp te zijn.
IK heb er buikpijn en tranen in mijn ogen van.

en het enige wat nu helpt, is dat gedicht van de oorspronkelijke geest..
geen oordeel, alleen waarheid.
niet tegen of voor haar en mijn gevoelens.
En dan kan mijn grote boom weer een vakantie worden.

Ik ga dadelijk lekker in de zee drijven.

en vertel haar over mijn illusies..

trouwens iemand nog een uitgaanstip in de buurt van agde...

lies


sorry voor de spelfouten, ik kan niet zo snel typen als denken.
mijn doel; langzamer denken ;-P


Wat fijn Lies je gevoelens/emoties toe te laten en ook nog te doorzien!
Oordeel, geen oordeel, alleen waarheid.
Volop genieten van al wat is!
Dank voor het delen.
Ik wens je een heel fijne vakantie!


Dag Lies,
Als je straks weer thuis komt, merk je misschien wel dat je al weer gegroeid bent!

Fijne voortzetting van je vakantie!


Doet me een beetje denken aan logion 97!



Dag Lies. Hoop dat je, al drijvende op de golven van de zee, je los hebt kunnen laten wat je dwars zat. Zodat je weer de ruimte kan ervaren om het meiske in haar heimwee bij te staan.
En jullie mét elkaar, ondanks tranen en buikpijn, toch ook mogen genieten.
Wens je/jullie een hele goede tijd.


Dag Wim en LIes en alle anderen in dit rijtje.
Jullie bijdragen inspireerden mij tot de laatste Bramhartigheid "Gij zult niet oordelen. O nee?"


dank je wel bram en de anderen, ik vind het fijn dat dit plekje er weer is..


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.