5. Overgave

overgave.

    door kees Koene, 23/02/2015 17:41. #46017. 55 reacties, laatste

Zou het niet beter zijn het woord *overgave* weer te geven met *acceptatie* ? Overgave komt op mij over als willoos ondergaan.

Kees.


Voor mij betekent overgeven me bewust overgeven aan dat wat is.
Zien wat werkelijk is.
Zoiets als niet mijn wil geschiede maar uw wil geschiede


Beste Kees, welkom hier.

Je zegt overgave komt op mij over als willoos ondergaan.
M.i. horen die twee samen. Daar waar mijn wil samenvalt met De Wil, daar is geen vrije wil meer, maar één Wil, dit zie ik terug in mijn Geweten of Godsweten, als ik dat laat beslissen is er geen keuze meer.
'uw enige verlangen handelt dan samen met het onze.'

Bij acceptatie heb je voor mijn gevoel inderdaad de keuze om dat waar je moeite mee hebt (maar) te accepteren.
Voor mijn gevoel is acceptatie niet volledig, zoals overgave dat wel is.

Maar is er wel werkelijk een keuze wanneer Dat Wat Is zich voordoet?
M.a.w. is overgave aan Dat Wat Is niet logischer?
Het is er immers toch?

Wil niet zeggen dat je erg veel moeite kunt hebben met je overgeven, speelt dit nu?


p.s. Misschien is "ultieme vrijheid" wel het einde van onze vrije wil?


Je hebt gelijk, Kees, het woord 'overgave' kun je verstaan in de betekenis zoals die in een oorlog wordt verstaan. Dan geef je je over aan de vijand.
Maar zo is dat hier niet bedoeld.
Nij heeft het al mooi samengevat:
"Voor mij betekent overgeven me bewust overgeven aan dat wat is."
En ook dat betekent dat je de strijd staakt, zoals in een oorlog, maar niet tegen een vijand, juist niet. Juist door het staken van de strijd, of misschien zelfs wel alleen door het staken van de strijd tegen de werkelijkheid, wordt de werkelijkheid je bondgenoot.
En dan is er ook die zo moeilijk uit te leggen paradox dat juist de overgave aan de werkelijkheid lijkt op het opgeven van de eigen vrije wil. Maar juist dan opent zich een oneindige ruimte aan creatieve zingeving. Je wordt creatief medeschepper van de werkelijkheid in een ultieme vrijheid. Je eigen wil verdwijnt helemaal niet, maar wordt van een heel andere aard. Ook dna is er bondgenootschap, zoals Yvonne dat citeert:
"Uw enige verlangen handelt dan samen met het onze".
En ik ben het ook eens met Yvonne die zegt:
"Voor mijn gevoel is acceptatie niet volledig, zoals overgave dat wel is."
Acceptatie is mij te passief, als een onderworpenheid.
En wat mij betreft mag Yvonne het woord 'misschien' en het vraagteken weglaten in wat ze zegt:
"Misschien is "ultieme vrijheid" wel het einde van onze vrije wil?"


ultieme vrijheid, puzzelt me. is deze 'staat van zijn' als mens te realiseren?


Dag Lia, als je denkt dat het niet kan, dan kan het ook niet.
Maar ja, het kan, ondanks en geheel los van de uiterlijke omstandigheden.
Die vrijheid betekent echter niet dat je als Harry Potter kunt toveren en dat je alles gedaan kunt krijgen als je maar wilt.
Het betekent in de allereerste plaats dat je ultiem vrij bent om aan de situatie waarin je verkeert zin te geven, hoe die situatie ook is.
Er is hier op dit forum kortgeleden een link geplaatst van een interview van een jong terminaal meisje.
Zij is voor mij het bewijs dat het kan. Kijk hier eens naar:
Geniet van de schoonheid van het leven


Dag Bram, dank je wel. ik ga dit interview bekijken.


@En wat mij betreft mag Yvonne het woord 'misschien' en het vraagteken weglaten in wat ze zegt:
"Misschien is "ultieme vrijheid" wel het einde van onze vrije wil?"

Dag Bram, ik maakte er een vraag van omdat ik vond dat het anders een waarheid betrof en het geen ruimte zou bieden aan anderen om te reageren...


Lijdzaamheid


#46021Bram@En wat mij betreft mag Yvonne het woord 'misschien' en het vraagteken weglaten in wat ze zegt:
"Misschien is "ultieme vrijheid" wel het einde van onze vrije wil?"

#46025Dag Bram, ik maakte er een vraag van omdat ik vond dat het anders een waarheid betrof en het geen ruimte zou bieden aan anderen om te reageren...

M.i. geeft een vraag ruimte voor de ander zonder dat je daarmee afbreuk doet aan hoe jij het ziet.
Ik vraag me af waar de grens ligt of het onderscheid tussen waarheid maken tot algemene waarheid. De waarheid.
In de woorden van Yvonne zou er zonder het woord misschien en zonder vraagteken staan:
"Ultieme vrijheid is het einde van onze vrije wil."
Bram en ook anderen..hoe zie jij/jullie het verschil wat waarheid en waarheid betreft hierin?
Een vraag die me al langer bezighoudt.


Hoi Nij, misschien probeert Bram enkel te zeggen dat hij het ermee eens en dat daarom het vraagteken weg mag? Dat hij ook vindt dat ultieme vrijheid het einde is van onze vrije wil.


#46028@Hoi Nij, misschien probeert Bram enkel te zeggen dat hij het ermee eens en dat daarom het vraagteken weg mag? Dat hij ook vindt dat ultieme vrijheid het einde is van onze vrije wil.

Ja dat denk ik ook Yvonne.
Maar daar gaat mijn vraag niet om.
Is het verschil te benoemen tussen de waarheid en waarheid in communicatie?
Ik ben ook vaker geneigd misschien te zeggen en ruimte te bieden aan de ander
zonder dat je het met elkaar eens moet zijn.
Ik kom hier weleens een spanningsveld in tegen.


@Is het verschil te benoemen tussen de waarheid en waarheid in communicatie?
Ik ben ook vaker geneigd misschien te zeggen en ruimte te bieden aan de ander
zonder dat je het met elkaar eens moet zijn.
Ik kom hier weleens een spanningsveld in tegen.

Hoi Nij,
m.i. wel. Is er wel verschil.
Dé waarheid bestaat m.i. namelijk niet.
En de waarheid van vandaag is volgens mij de spirituele gevangenis van morgen.
Ik zeg m.i. en volgens mij...want wat ik vandaag zo vind zou morgen maar zo anders kunnen zijn. ...
Dus daarom geef én ontvang ik graag deze ruimte.


Nee dat is waar, de waarheid bestaat niet!

Waarheid zien is dat wat werkelijk is en dat
kan van moment tot moment anders zijn.
Ja zo zie ik dat ook.

Hebben het dan over persoonlijke en universele waarheid?
Of is het allemaal niet belangrijk.
Want ik merk dat gedachtes hierover als een zeepbel uit elkaar vallen.
Dan blijven nog de dogma's over waar we last van kunnen hebben.
Of ...is dat ook enkel illusie?


Mijn waarheid kan van moment tot moment verschillen.
Of iets wel of niet belangrijk is vraag je.
Iets is m.i. niet van zichzelf iets, het is enkel of jij iets wel of niet belangrijk vindt.
En of jij dogmatisch bent en hier wel of geen last van hebt. Dat wat Is heeft nergens last van en Is enkel. ..


Yvonne@Dat wat Is heeft nergens last van en Is enkel. ..

Ja dan spreek je denk ik over Christusbewustzijn.
Daarnaast is er het persoonlijke bewustzijn.
En in het persoonlijke komen we tegenstellingen tegen zoals belangrijk en onbelangrijk, ergens wel of geen last van hebben etc
En dan is er nog de vereniging in het bruidsvertrek..


@Ja dan spreek je denk ik over Christusbewustzijn.
Daarnaast is er het persoonlijke bewustzijn.
En in het persoonlijke komen we tegenstellingen tegen zoals belangrijk en onbelangrijk, ergens wel of geen last van hebben etc

Dat Wat Is is Bewustzijn of God of welke naam je er ook aan geeft.
Ja in het persoonlijke kom je dat alles tegen.

Ja de twee één maken.



Dank voor de uitwisseling Yvonne.


Jij ook Nij!


Nij, is jouw vraag waar je al langer mee zit hiermee beantwoord?



Ja Yvonne het is me weer helder geworden.


@Is het verschil te benoemen tussen de waarheid en waarheid in communicatie?
Ik ben ook vaker geneigd misschien te zeggen en ruimte te bieden aan de ander
zonder dat je het met elkaar eens moet zijn.
Ik kom hier weleens een spanningsveld in tegen.

Hoi Nij,
m.i. wel. Is er wel verschil.
Dé waarheid bestaat m.i. namelijk niet.
En de waarheid van vandaag is volgens mij de spirituele gevangenis van morgen.
Ik zeg m.i. en volgens mij...want wat ik vandaag zo vind zou morgen maar zo anders kunnen zijn. ...
Dus daarom geef én ontvang ik graag deze ruimte.


@Hoi Nij,
m.i. wel. Is er wel verschil.
Dé waarheid bestaat m.i. namelijk niet.
En de waarheid van vandaag is volgens mij de spirituele gevangenis van morgen.
Ik zeg m.i. en volgens mij...want wat ik vandaag zo vind zou morgen maar zo anders kunnen zijn. ...
Dus daarom geef én ontvang ik graag deze ruimte.

Het verschil maakt me eigenlijk niet meer uit Yvonne.
Juist door het wederom zien van het persoonbewustzijn en het Christusbewustzijn. 'N twee-eenheid.
In het persoonsbewustzijn zie ik waarheid van vandaag morgen niet meer hoeft te gelden.
In het Christusbewustzien is er een zien dat onveranderlijk is.



Wat vreemd. ..posting #46039 heb ik niet geplaatst!?
Herhaling van #46030...


Het begrip waarheid is voor mij maar beperkt toepasbaar. En dan gaat het over eenvoudige waarneembare feiten.
Ik kan tegen iemand zeggen 'Er staat een groene auto voor de deur.'
Die ander kan vrij eenvoudig vast te stellen of die bewering waar is of niet, namelijk door te gaan kijken.
Maar als we het over ideeën en bewustzijn hebben, dan is dat op feitelijk waarneembare zaken gerichte waarheidsbegrip niet meer ze vanzelfsprekend.
Laten we als voorbeeld nemen het begrip vrijheid waarover hier eerder sprake was en dan bedoel ik innerlijke vrijheid.
Ik heb in mijn leven momenten ervaringen gekend van een absoluut soort vrijheid. Die ervaringen zijn zichzelf tot waarheid en kunnen niet via welke redenering dan ook bevestigd of ontkend , of zelfs maar aangetoond worden in een gesprek met een medemens. Maar voor mij vallen die ervaringen buiten elke vorm van relativisme.
Kortgeleden heb ik een TIA gehad. Ik was plots rechtszijdig helemaal verlamd en ik kon niet praten. Terwijl mijn omgeving danig in paniek was, had ik, daar in lichamelijke onmacht liggend, een besef van totale vrijheid. Het was een bijna euforisch besef dat ik volledig vrij was om aan deze toestand van mijn lichaam de betekenis te geven die ik zelf wilde.
Die ervaren vrijheid is waar in absolute zin. Die is onaantastbaar waar. Die is.
(Het is allemaal weer goed gekomen, hoor. Niks meer aan de hand, geen restverschijnselen.)
Dit was zo'n ervaring die zichzelf tot waarheid is, voor mij. Maar voor wie dit leest kan het ook een verzinsel lijken om interessant te doen. En daar kan ik me dan niet tegen verdedigen. Maar ook dat zou geen afbreuk doen aan de waarheid van de ervaring voor mijzelf.
Als ik zeg "Je kunt dat 'misschien' en het vraagteken wat mij betreft weglaten", dan is dat dus 'wat mij betreft'.
Er zijn mystieke ervaringen die in zichzelf en van zichzelf tot kenmerk hebben dat ze onaantastbaar, onbetwistbaar en onrelativeerbaar zijn.
Maar hoe je daar met je medemensen mee omgaat, dat is weer een heel andere zaak. Daar gaat mijn toelichting bij logion 10 over.




Wat mooi Bram dat je in de toestand die je beschrijft totale vrijheid ervaarde, die betekenis er aan te geven, die jij wilde.
Fijn ook dat het goed gekomen is.

Ervaren of ervaringen die zichzelf tot waarheid zijn, ja.



(Het is allemaal weer goed gekomen, hoor. Niks meer aan de hand, geen restverschijnselen.)

Pff....Gelukkig Bram!!!


Ik heb ooit al eens een filmpje hier op het forum gezet van Jill Bolte die ook vrijheid ervaarde tijdens een tia.


Dit is het Yvonne:
My stroke of insight
Ik kom er nog op terug.


Ja dank je Bram.
Heb het opnieuw bekeken.
Vond het toendertijd ook erg indrukwekkend, daarom herinnerde ik het me toen je het vertelde.



....toch wel schrikken allemaal Bram..


Ik heb die voordracht van Jill Bolte bekeken, Yvonne, en ik vind die werkelijk heel leerzaam. Zij vertelt over de twee heel verschillende manieren waarop ze de werkelijkheid ervoer na een hersenbloeding.
De ene noemt ze 'nirwana'. De andere is die van de alledaagse problematiek. Ze beschrijft beide ervaringen heel beeldend en, mag ik wel zeggen, voor mij ook grotendeels herkenbaar.

Op het laatst nodigt ze de toehoorders uit een keus te maken, en dat zou voor haar kennelijk vanzelfsprekend die van nirwana moegten zijn, want die is van een allesomvattende liefde en gelukzaligheid.

De vraag is natuurlijk of je die keus wel zomaar kunt maken, maar ook dat voorstel om alleen voor nirwana te kiezen is herkenbaar, niet uit eigen ervaring, maar uit wat in sommige spirituele tradities wordt nagestreefd.
Het stukje uit een film over de reis van Odysseus laat een heel andere keus zien.
Ik was heel verrast dat voor het eerst te lezen en later te zien. Want die keus past bij mij. Ik hoef niet alleen nirwana. Het leven zelf is mij goed genoeg, ondanks alles.
Nog meer verrast was ik later toen ik het Thomas-evangelie leerde kennen. Want daar wordt je niet een keus voor het een of het ander voorgelegd, maar opgeroepen die twee bewustzijnstoestanden één te maken. En dat is precies waar ik het zelf graag op hou.
Maar mocht ik toch moeten kiezen, dan volg ik zonder aarzeling Odysseus.
Zie het fragment uit de film over de reis van Odysseus:
De keus van Odysseus


Fijn Bram, dat je Jill Bolte ook leerzaam vindt. Zij kon als wetenschapper haar eigen tia bestuderen. Ook de verschillende hersenhelften waarover ze vertelt vindt ik boeiend, en ik geloof ook dat je door middel van meditatie meer in de rechterkant kunt vertoeven, meer kunt Zijn. Meditatie verschuift de aandacht naar de rechter hersenhelft. Deze is verantwoordelijk voor de intuitie en creativiteit, voor Zijn.

@De vraag is natuurlijk of je die keus wel zomaar kunt maken, maar ook dat voorstel om alleen voor nirwana te kiezen is herkenbaar, niet uit eigen ervaring, maar uit wat in sommige spirituele tradities wordt nagestreefd.

Die keus wil ik niet maken, omdat enkel kiezen voor het Nirwana op een gegeven moment lijkt me, ook gewoon en saai wordt. Denk dat je Nirwana kunt waarderen wanneer je ook het tegendeel ervaart. Ze horen bij elkaar, zijn samen EEN. De hele werkelijkheid.

Mooi dat fragment van Odysseus!!






Toelaten Wat Is, het omarmen van de hele werkelijkheid, is dat niet een richtingwijzer naar Liefde, naar Vrijheid?
Als je de ene helft niet wilt en verloochent, ben je er toch mee bezig doordat je het niet wilt....
Kom ik terug op dat je ultiem vrij bent om aan de situatie waarin je verkeert zin te geven, hoe die situatie ook is.
Net zoals Laura Maasland bewijst dat het kan. Dat het all-inclusive is.
Kwam dit gedicht van Rumi tegen:

The Guesthouse.

This human being is a guest house
Every morning a new arrival.

A joy, a depression, a meanness,
some momentary awareness comes
as an unexpected visitor.

Welcome and entertain them all!
Even if they're crowd of sorrows,
who violently sweep your house
empty of its furniture,
still, treat each guest hororably.
He may be clearing you out
for some new delight.

The dark thought, the shame, te malice.
Meet them at the door laughing,
and invite them in.

Be grateful for whoever comes,
because each had been sent as a guide from beyond.


Vertaling:
De herberg

Dit mens-zijn is een herberg.
Elke dag komen er nieuwe gasten.

Vrolijkheid, somberheid, laagheid,
zelfs een helder moment
als onverwachte bezoeker.

Verwelkom hen allen en biedt allen een gastvrij onthaal!
Ook al zijn het een hoop zorgen
die de boel overhoop halen,
en alle meubels plunderen uit je huis
behandel toch elke gast met respect.
Misschien haalt hij je leeg
voor een nieuw genoegen.

De sombere gedachte, de schaamte, de boosaardigheid, treed hen lachend bij de deur tegemoet en nood hen binnen.

Wees dankbaar voor wie er maar komt,
want ieder van hen is gestuurd
als een gids uit het onbekende.


En dit is mijn vertaling, ooit als openingsbericht voor dit forum geplaatst:

De Herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg:
elke ochtend weer nieuw bezoek.

Een vreugde, een droefheid, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

Verwelkom ze, ontvang ze allemaal gastvrij!
Zelfs als er een menigte verdriet binnenkomt
die met geweld je hele huisraad aan diggelen slaat.

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor een mystieke ervaring...

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede glimlach
en vraag ze erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langs komt.
De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Rumi


Ik kom nog even terug op die video van Jill Bolte. Ze vertelt hoe ze een ervaring beleefde van wat ik nu maar met haar eigen woord 'nirwana' noem. En daarna is er een andere, daarvan scherp onderscheiden ervaring, namelijk die van de 'lineaire werkelijkheid', ook met haar eigen termen.
Ze schrijft die twee verschillenden ervaringen vervolgens toe aan de werking van de linker- en rechterhersenhelft.
Maar daar ga ik niet in mee. Dat is namelijk een duiding achteraf, en een duiding die heel begrijpelijk is voor een hersenwetenschapper. Daarmee geeft ze haar verschillende bewustzijnservaringen een plaats in haar al bestaande wereldbeeld. En daarmee doet ze precies hetzelfde als die drie eerste roodborstjes in mijn verhaal over 'De roodborstjes en het mysterie van het everzwijn'. Er gebeurt iets en daarna geven die drie roodborstjes een betekenis aan die gebeurtenis door die binnen te halen in een al bestaand concept van de werkelijkheid.
Dat doet Jill Bolte precies zo door haar bewustzijnservaringen te duiden vanuit haar eigen concept van de werking van hersenen.
In een eerder bericht, kennelijk niet hier geplaatst want ik kan het hier niet vinden, zei Nij:
"Dat wat is heeft nergens last van".
Dat heb ik natuurlijk niet voor niets onthouden, want dat vind ik mooi gezegd. En ik wil dat nu uitbreiden met:
"Dat wat is heeft geen verklaring nodig".
Die ervaringen van Jill Bolte zijn waar, ze zijn echt gebeurd - dat neem ik althans aan. Maar haar duiding daarvan is volkomen willekeurig, net als die duidingen van de drie roodborstjes.
En hier hebben we dan twee waarheden.
Er is de waarheid van de gebeurtenis: Jill Bolten heeft iets ervaren. Daar twijfel ik niet aan. Maar ze voegt aan die ervaring een waarheid toe, namelijk dat het te maken zou hebben met de werking van de twee hersenhelften. Dat is niet meer dan een achteraf toegevoegde duiding vanuit een al vooraf bestaand concept van de werkelijkheid.


Oké Bram. Net zoals ik ervaar dat ik door meditatie in een andere staat van Zijn kom.
Dát is mijn ervaring. ..wat er in de hersenen gebeurt is een duiding....
Dat Wat is heeft nergens last van en geen verklaring nodig.


@Dat wat Is heeft nergens last van en Is enkel. ..

Bram dat staat in dit lijntje, zie Yvonne, 26/02/2015 21:39. #46032


#46058@Dat wat Is heeft nergens last van en Is enkel. ..

Ik kom ook even op deze zin terug.

Deze woorden houden m.i. in dat dat wat Is altijd en eeuwig Is.
Dat Liefde en Leegte altijd en eeuwig Zijn.

Verder kom ik dan uit dat denken, emoties,
angst, zelfbescherming Dat wat Is op de achtergrond duwen
in de verdrukking duwen.

Maar ook dat is alles wat is, toch vanuit het persoonsbewustzijn.

Ik denk dat deze twee elkaar ook nodig hebben om naakt te worden, naakt te worden zonder schaamte (logion 37)

Bram#46053@Ik hoef niet alleen nirwana. Het leven zelf is mij goed genoeg, ondanks alles.

Ja het leven in al zijn volheid.



Ik ging vanochtend met mijn moeder voor controle naar het ziekenhuis.
Dat Wat Is had nergens last van...
Wij waren opgelucht dat alles oké is...


Yvonne wat fijn dat alles ok is met je moeder!


Thnx Nij!


Dat we opgelucht waren wil wel zeggen dat we een voorkeur hadden voor deze uitslag.
Echter als dat wat is anders uitpakte, hadden we het daarmee gedaan.
Je bent echter ultiem vrij daar waar geen vrije wil is.
Dus het accepteren van beide uitkomsten zonder voorkeur?


#46063Yvonne@Dus het accepteren van beide uitkomsten zonder voorkeur?

Ik denk dat we vaak door het oog van de naald kruipen wat slecht nieuws betreft.
Het neemt niet weg dat als er slecht nieuws is we het daar mee moeten doen.
Ongeacht voorkeur of geen voorkeur
M.i. moet dat vaak eerst verwerkt worden en kan het gaandeweg zijn lading verliezen en z'n plaats krijgen.
Maar tegelijkertijd denk ik ook dat je niet kunt voorzien hoe het zal zijn.
Ik heb weleens een indringend gesprek gelezen van een vrouw die helemaal overtuigd was dat zij niet bang was voor de dood en zich volkomen zou kunnen overgeven.
Zij was verbijsterd dat toen het zover was, doodsbang was om dood te gaan.
Je weet het allemaal niet, tot het moment dat...



Ja Nij, bij mij zou dat ook tijd kosten.
Ik las ooit een verhaal van een man die een zware operatie aan zijn ogen moest ondergaan en dat hij voordat hij de operatiekamer in werd gereden zijn duim omhoog deed en zei dat alles perfect was hoe de uitslag ook zou zijn. Hij werd een ware meester genoemd. ..


Vind dit toch wel lastig, het niet hebben van voorkeuren is ultieme vrijheid.
Kom ik weer terug bij Laura, Leven in het Nu, in dit Nu is er geen probleem, misschien wel in een volgend Nu, maar het hoeft niet problematisch te zijn, dat is een oordeel.
Step by step....

Three thousand bees buzzing in mij head,
I let the sun of awareness shine
to set them free.



Yvonne@Vind dit toch wel lastig, het niet hebben van voorkeuren is ultieme vrijheid.

In de ultieme vrijheid vermoed ik dat de doener verdwenen is en daarmee voorkeur verdwijnt.

Overgave.


Klinkt als het kind met het badwater weggooien? !


@Klinkt als het kind met het badwater weggooien? !

Kan dat?
De doener kiest. Dat is een van zijn werkjes, en soms heeft hij vrij.


Dat wat is heeft Niets nodig.
Ik als persoon, de doener wel.
Het lijkt nu net of die doener, die persoon het probleem is.
Daarom zei ik het kind met het badwater weggooien.
Voelt meer als een scheiding dan van de twee één maken. ...schiet mij maar lek....


In de proloog van het Thomasevangelie
gaat het juist om de verbinding van de twee:

@Het gaat over de twee naturen van de mens. Die vormen samen een tweeling.
Wij hebben als mens twee naturen.
De ene natuur is de persoonlijke natuur, waarbij men zichzelf ervaart als in de tijd geplaatst, met een geboorte en een dood. Dat is de mens met een geschiedenis en een persoonlijke iden-titeit. Daarbij hoort het ‘persoonlijk bewustzijn’.
De tweede natuur van de mens is zijn tijdloze goddelijke kern. Deze tijdloze goddelijke kern van de mens heet in de gnostiek ‘de Christus’ of de ‘Christusnatuur’. ‘De Christus’ woont in elk mens.
Doel van de gnostiek is het persoonlijk bewustzijn te verbinden met het Christusbewustzijn. Dat heet in de gnostiek symbolisch: ‘de vereniging in het bruidsvertrek’.


Om te komen tot alles te smaken,

wil niet smaak hebben in iets;

om te komen tot alles te bezitten,

wil niet iets bezitten in niets;

om te komen tot alles te zijn,

wil niet iets zijn in niets.

Om te komen tot wat je smaakt,

moet je gaan waarlangs je niet smaakt;

om te komen tot wat je weet,

moet je gaan waarlangs je niet weet;

om te komen tot wat je bezit,

moet je gaan waarlangs je niet bezit;

om te komen tot wat je bent,

moet je gaan waarlangs je niet bent

Johannes van het Kruis





Wanneer je blijft stilstaan bij iets,

laat je na je te werpen op het al ,

want om helemaal te komen tot het al,

moet je helemaal afzien in alles;

en wanneer je ertoe komt het helemaal te bezitten,

moet je het bezitten zonder iets te willen;

want, als je iets wilt bezitten in alles,

heb je niet zuiver in God je schat.

In deze naaktheid vindt de geest zijn rust en ontspanning;

want, omdat hij niets najaagt, vermoeit hem niets op de weg

omhoog en drukt niets hem neer op de weg naar beneden;

want hij staat in het middelpunt van zijn nederigheid;

jaagt hij iets na, dan vermoeit hij juist daardoor zichzelf.

Johannes van het Kruis



LENTE!

www.youtube.com/watch?v=8X8wwofh7vw


Jaa lente!
Proef,ruik,zie,hoor,voel,leef de lente!
Een fijn seizoen!


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.