Zelfwerk 1. Plaats van rust

Stilte in het Thomas-evangelie?

    door Jaap, 23/11/2012 10:04. #43717. 4 reacties, laatste

Even een vraag over het Thomas evangelie. Ik ben even benieuwd of er nog een uitspraak is van Jezus over de Stilte.


Dag Jaap,
Zit er ook stilte in het Thomas-evangelie vroeg je.
De enige plek in het Thomas-evangelie waar daarover iets gezegd wordt is logion 50"
"Wat is het teken van de vader die in jou is?,
zeg dan: Het is een beweging en een rust."

Iets meer daarover lezen we in het gnostische Evangelie van de Waarheid:

Ieder zal spreken over de plaats waar hij vandaan gekomen is en hij zal zich haasten om daarheen terug te keren. Daarvan ontving hij zijn ware aard. Aan die plaats kan hij zijn ware aard opnieuw ontlenen, door van die plaats te proeven en er voedsel en groei van te ontvangen.
En zijn eigen plaats van rust is zijn Volheid.
Alle scheppingen van de Vader zijn dus een Volheid en al zijn scheppingen hebben hun wortel in Hem. Hij heeft aan hen hun bestemming gegeven. Ze zijn daarom ieder afzonderlijk openbaar geworden.

Die rust zou je kunnen vergelijken met stilte. Maar het kenmerkende van de gnostiek is dat er ook beweging is.
Dat heeft alles te maken met de gnostische opvatting dat elk mens uniek is en een persoonlijke bestemming heeft: " Ze zijn daarom ieder afzonderlijk openbaar geworden".
Die bestemming is verbonden met 'de plaats van rust' en komt daar zelfs uit voort. Maar het doel van die 'plaats van rust' is niet om daar permanent te verblijven. Het doel van de mens is om handelend in de wereld aanwezig te zijn met je bestemming, gebruik makend van je talenten.

Door zo nu en dan terug te keren naar 'de plaats van rust' herijk je als het ware je bestemming in 'de Bron van zijn'. Je plaats van rust geeft je voedsel en groei, ten dienste van je bestemming.

Je kunt opgaan in het gedoe van de wereld en jezelf daarin verliezen. Dan kun je terugkeren naar je 'plaats van rust', en jezelf daar hervinden, zodat je weer weet wat je persoonlijke bestemming is, wat je dus in de wereld te doen hebt.
De plaats van rust is dus geen doel in zichzelf, maar de plek waar je je handelen in de wereld kunt verbinden met je oorsprong in 'de Bron van zijn'.


Bedankt voor je uitgebreide reactie. Mooie tekst uit het evangelie van de waarheid. Is daar ook een boek van?


Er was een goed boek over, maar dat is niet meer te verkrijgen:

R. van den Broek,
De taal van de Gnosis
Uitgegeven door Ambo

Je kunt wel de complete tekst van mijn website plukken:
Evangelie van de Waarheid


De 'innerlijke waarnemer' is niet een iets of een iemand, maar één van de vele functies van het éne bewustzijn.
Je loopt bijvoorbeeld door een landschap en zonder ergens in het bijzonder op te letten neem je de sfeer van het hele landschap in je op. Dan heb je een breed, ontvankelijk bewustzijn.
Maar dan zie je ineens een mooie bloem langs het pad waarop je loopt. Die ga je bekijken. Dan richt je je bewustzijn op die ene bloem. Dat is een andere functie van je bewustzijn, het aandachtig bewustzijn. Je bewustzijn is dan de waarnemer van die bloem en alleen die bloem.
Je kunt dus je bewustzijn meer of minder ergens op richten. Maar het is steeds hetzelfde bewustzijn. Het is net als met een lamp. Een zaklamp geeft een smalle, gerichte lichtbundel. Maar een andere lamp geeft licht rondom.
Door aandachtig naar die ene bloem te kijken, is je bewustzijn net als de lichtbundel van een zaklantaarn. Je ziet wat in het licht is van je aandacht is, maar de rest daaromheen niet.
Zo kun je ook ontdekken dat je je bewustzijn kunt richten als een zaklantaarn op wat zich in jouw binnenste afspeelt. Je kunt als het ware zien dat je boos bent, of blij, of verdrietig, of verliefd. Die functie van het bewustzijn wordt wel 'de innerlijke waarnemer' genoemd of 'de innerlijke getuige'. Maar ook dat is alleen maar een andere gerichtheid, een andere functie van het éne bewustzijn.
Dat je je bewustzijn kunt richten op je innerlijk, blijkt niet voor iedereen zo vanzelfsprekend. Meestal zijn we geneigd ons te identificeren met de bewegingen van ons gemoed, bijvoorbeeld door te zeggen 'Ik ben boos', if 'Ik ben blij' of 'Ik ben verdrietig', enzovoort. Je bént dan die emotie.
Maar door naar de bewegingen van je gemoed te kijken, net zoals je naar die bloem keek, ontstaat er vrijheid om met je emoties iets wel of niet te doen. Je emoties houden je dan niet gevangen. De emoties zijn er wel, maar ze dwingen niet. Dat is het belang van het ontdekken van je 'innerlijke waarnemer'.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.