Zelfwerk 3. Emotionele openheid

Lijden

    door marjan bertelsmann, 25/06/2015 14:18. #46230. 17 reacties, laatste

Is het echt verkeerd lijden als een les te zien, zonder het te verheffen tot iets moois? Het lijden brengt ook vaak iets, het is goed als je je dat ook bewust bent en je kunt er op proberen te letten. Dat geeft troost en aanvaarding, wat leidt naar overgave.
Soms kun je, door je lijden toe te laten en helemaal te ervaren het lijden transformeren NAAR iets moois. Dat is een bijzondere ervaring, die er zonder dat lijden niet was geweest.


Hoi Marjan, je vraagt of het verkeerd is om....iets is m.i. niet van zichzelf goed of verkeerd, maar ons oordeel of onze mening maakt het dat.
Het gevaar om te zeggen dat het lijden tot iets moois leidt, is volgens mij dat je dat ook kunt gaan veralgemeniseren.
Het lijden is gewoon vreselijk, maar soms kun je dan achteraf zeggen dat het je iets gebracht heeft. Maar je kunt dit m.i. niet zeggen tegen iemand die op dit moment vreselijk lijdt. Of tegen jezelf, zo van; ik lijd nu, maar daar komt vast iets moois uit voort...


De fundamentel vraag is:
Marja, waar wil je in wonen? Wil je wonen in de werkelijkheid en daar met heel je wezen deel van zijn?
Of wil je wonen in een spirituele fantasie die los staat van de werkelijkheid?
Als je lijden niet erkent voor wat het is, namelijk lijden, doe je twee dingen met jezelf.
Het eerste is dat je daarmee uit de werkelijkheid stapt. Als de werkelijkheid niet mag zijn wat die is, door er in een spirituele fantasie iets anders van te maken, bijvoorbeeld een les, dan begeef je je in een sprookjeswereld.
Het tweede effect van je ontkenning van de werkelijkheid gaat over barmhartigheid. Als een medemens lijdt en je haalt dan je spirituele fantasie tevoorschijn, dan stap je niet alleen uit de werkelijkheid, maar ook uit de relatie met je medemens als medemens. Je gaat dan verheven spiritueel aan de zijlijn toekijken, zonder verbinding met je medemens.

Je hebt helemaal gelijk, vind ik, dat je door lijden toe te laten voor wat het is, dat er dan mooie en misschien onverwachte levenservaringen kunnen opdoemen. Dat is niet te danken aan het lijden, maar aan jouw aanvaarding van de werkelijkheid.
Verder sluit ik me aan bij Yvonne in de vorige reactie.


Misschien is het op elke manier afdoen van de werkelijkheid wel een ontkenning om niet te hoeven voelen?
Ik denk dat je heel bewust met jezelf af mag spreken om bereid te zijn om elke ervaring te willen ervaren, geen enkele uitgesloten. Om dit moment te ervaren zoals het is, dat dat mijn diepste vervulling is. Vaak komen er dan stemmetjes die het er niet mee eens zijn.
Werkelijk voelen is m.i. aarden. Je hoeft er slechts bij aanwezig te zijn.
Door afstand te nemen van je gedachten.


p.s. ik merk dat spiritualiteit vaak gaat om denkbeelden, dat het iets is van het hoofd. Maar m.i. sla je dan de plank volledig mis.
Pas wanneer een ervaring word doorvoeld via het lichaam, kan het terugkeren naar de aarde, naar de bron. Een mens kan pas aarden wanneer het kan doorvoelen. Hoe meer ervaringen onvoorwaardelijk doorvoeld worden, hoe meer je geaard bent, hoe beter geaard (basischakra)hoe meer je spiritueel open bent(kruinchakra).


Heel mooi, Yvonne, vooral het belang van het lichaam dat je vermeldt.


Is het echt verkeerd lijden als een les te zien ?

Hoe ik of jij en wie dan ook het ook het ziet maakt voor mij niet uit.
Het verteld iets over de persoon in kwestie.
En daar is toch niks mis mee ?

Pijn lijden aan mijn vinger omdat ik me brand aan iets wat te warm is zal me aanzetten tot handelen uit zelfbescherming om (on)herstelbare schade te voorkomen aan mijn lichaam.

Maar wanneer bijvoorbeeld een moeder lijdt omdat ze haar kind verloren heeft aan kanker ben ik sprakeloos.

Groetjes


Hoi Johan
@En daar is toch niks mis mee ?
Ik vind van wel, zie #46231


Hoi Yvonne

Johan@Ik vind van wel, zie #46231

Ik lees het Yvonne en dat jij dat vind daar is toch niks mis mee ?

Groetjes



Nee, Johan, maar ik snap niet wat jij wilt zeggen met jouw bijdrage.


Marjan begon met:

Is het echt verkeerd lijden als een les te zien

Het voorbeeld wat ik geef met mijn vinger zet me direct aan tot handelen om de te warme kachel bijvoorbeeld los te laten de les volgt want de volgende keer zal ik de kachel niet klakkeloos aan raken.

Hier zie ik de reden en nut wel in van het lijden.

Maar het voorbeeld van de moeder daar zie ik lijden wat ik niet kan verklaren, waarom het gebeurd.
Dat maakt me sprakeloos en voel met haar mee.

Groetjes


Maar je lijdt toch niet wanneer je je brandt aan de kachel? En is daar een les in verborgen?
En de moeder? Je kunt het niet verklaren, maar is er denk je wel een les?


Maar je lijdt toch niet wanneer je je brandt aan de kachel? En is daar een les in verborgen?

Jawel wanneer ik mijn hand in het vuur houdt ga ik fysiek pijn lijden deze pijn zet mij direct aan tot handelen en zal mijn hand terug trekken uit het vuur de les die ik leer is dat ik mijn hand niet in een brandend vuur kan houden
De kern is hier voor mij dat handelen volgt uit zelfbescherming om eventuele onherstelbare lichamelijke schade te voorkomen.

En de moeder? Je kunt het niet verklaren, maar is er denk je wel een les?

Ik denk niet in die richting omdat ik ervaar dat verklaren wat voor mijn gevoel niet te verklaren valt alleen maar meer lijden en conflict teweeg brengen.


Haha Johan, lijkt me nogal masochistisch om dit lijden te kunnen noemen...


Mijn moeder vertelde me ooit dat ik op 4 jarige leeftijd gefascineerd was door hommels prachtige beestjes natuurlijk.
Ze heeft veel gewaarschuwd maar er kwam niet één maar zeker een paar keren dat ik ze gewoon gepakt hebt.
Nu doe ik dat niet meer dus zo masochistisch ben ik blijkbaar niet gelukkig :)

Groetjes


Fijn Johan, ik ben helemaal gerustgesteld.

Hartegroet


Ik wil alleen een vraag stellen; komt het lijden eigenlijk niet door ons onwetendheid? Dus doordat we nog niet de Waarheid kennen? Doordat we niet vrij zijn? Jezus zei: jullie zullen de Waarheid kennen en de Waarheid zal jullie vrij maken. Vrij zijn is niet lijden omdat ik weet van waar alles komt, zeg maar.


Welkom Aurelia,

Als ik kijk naar mensen die volgens mij echt wel vrij waren, zoals Krisnamurthi of Nisargadatta, die hebben m.i. toch echt wel geleden aan hun vreselijke ziekte...


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.