Zelfwerk 3. Emotionele openheid

Vraag

    door p. pardoel, 24/05/2016 15:22. #46710. 11 reacties, laatste

Ik begrijp de inhoud maar brengt de vraag bij me boven; hoe ga je met een gehéél - ' pantserloos'- open hart, om met al het lijden in de wereld, ver weg en in je eigen kring? Je kunt soms iets doen maar veel vaker ook niet. De Boeddhisten noemen dat karma , dat stemt dan op een bepaalde manier toe zelf tóch/ óók te kunnen genieten, ondanks het besef/ bewustzijn dat er zo veel leed is.
Hoe daar dan mee om te gaan?


Dag Petra,
Je vraag vind ik wezenlijk als reactie op emotionele openheid. Ja, wat dan?

Omdat je zelf het boeddhisme noemt wil ik je vraag beantwoorden met een vergelijking met het boeddhisme.
Voor het boeddhisme zijn twee dingen belangrijk.

Allereerst de vier edele waarheden:
•Het leven is lijden
•Het lijden heeft een oorzaak
•De oorzaak kan gekend worden.
•Daarom kan men zich bevrijden van het lijden.

Het tweede punt is het ego. Men dient volgens het boeddhisme egoloos te worden om bevrijd te worden van het lijden.

Daar staan in de gnostiek twee andere levenshoudingen tegenover.
Ten eerste die van de emotionele openheid, waarbij ik ervan uit ga dat het lijden een onontkoombaar deel van het leven is, naast alle andere emotionele ervaringen zoals genieten, vreugde en liefde.
De gnostiek gaat over volheid. Daarbij wordt geen enkel aspect van het leven uitgesloten, dus ook het lijden niet.
De gnostiek vraagt om overgave aan de werkelijkheid, zowel in jezelf als daarbuiten. En daar hoort het lijden bij.

Tegenover de egoloosheid van het boeddhisme staat de oproep tot zelfkennis als voorwaarde tot zinvolle deelname aan het leven: "Mens, sta op en herinner jezelf".
In het boeddhisme zul je vergeefs zoeken naar uitspraken over de zin van het leven. Zin en zinvolheid komen als concepten in het boeddhisme niet voor. Zin geven aan je leven is daarentegen een wezenlijk onderdeel van de gnostiek.

De zin van het bestaan is een persoonlijk waagstuk, geboren uit je eigen emotionele openheid en met inzet van je persoonlijke talenten. Je zult het gevoel hebben een zinvol bestaan te leiden als je met je bewogenheid en je eigenheid een plek in de wereld kunt innemen. Zingeving is de expressie van je eigenheid in een respectvolle relatie tot je medemens, tot al wat leeft.
Lees daarvoor ook stap 7 van de zelfbeginselen.
En lees vooral ook mijn toelichting bij logion 65.

Nog vragen? Je bent welkom.


Beste Bram,

Hartelijk dank voor je response.
De gnostiek raakt mijn hart en ik begrijp denk ik van binnenuit de essentie ervan.
' zelfvervolmaking' ,sublimatie van het goddelijke in onszelf, klopt voor mij. Het staat vlgs mij lijnrecht tegenover de ' egoloosheid' vh boedhisme, waar ik maar niet uitkwam omdat het me zó tégen de natuur ( vd mens) leek te gaan. Volledige acceptatie/ omarming van wat zich aandoet , óók het lijden, en daarmee innerlijk vrij zijn, heeft gnostiek als ik het goed begrijp weer overeenkomstig met het boedhisme. Alleen dat lijden vd ander, ik blijf het moeilijk vinden om te omarmen. Daarom leek ' karma' als oorzaak vh boedhisme zo'n geruststelling! Begrijp je wat ik bedoel? Vanuit perspectief vh volkomen open hart? Het lijden vd ander = AU, maar als ik je goed begrijp moet ik het lijden vd ander ook vollédig ' omarmen' net als mijn eigen.klopt dat?


Ik bedoelde ' karma' als zingeving van het lijden dat ik bij de ander zie!


Pff moeilijk uit te leggen Bram!
Ik probeer het nog één keer: ik begrijp dat lijden bij het leven hoort en dat het geen zin in zichzelf heeft.
Maar het zinloze ervan vind ik moeilijk te hanteren als het lijden betreft van iemand die me zeer na is! Begrijp je wat ik bedoel? Ik las daarover geen echt antwoord in je interessante response maar misschien was ik zelf wat onduidelijkheid met wat ik wilde vragen/zeggen!?


Beste Bram, ik denk dat ik het nú begrijp!
Klopt het volgens jou als ik het zó omschrijf:
door in het hier en nu, ÁLLES WAT ZICH AANDOET, dus óók het lijden ( van jezelf én de ander), bewust te zien/ te ervaren/ te doorleven, word je innerlijk vrij
Dáárdoor ben je één met AL/ het Goddelijke en in díe vrede kun je óók het lijden vd ander onder ogen zien zónder je machteloos te voelen. Graag ne reactie, het zou me helpen! Dank in voorbaat!


Petra, welkom, je vraagt:
@hoe ga je met een gehéél - ' pantserloos'- open hart, om met al het lijden in de wereld, ver weg en in je eigen kring?

Om mee te durven voelen, in en aan te kunnen voelen, heb je m.i. veel moed en verdraagzaamheid nodig om te zorgen voor het welzijn van jezelf en anderen. Om enkel aanwezig te zijn bij de lijdende ander, met lege handen.

Toen bijvoorbeeld de Tsunami plaatsvond was er veel compassie in Nederland, maar toen in Pakistan een haast even afschuwelijke ramp plaatsvond, was hier veel minder aandacht en beroering over. Hoe minder wij ons met dit soort zaken kunnen identificeren, hoe moeilijker het m.i. is om het echt te voelen.

Misschien is het zo dat wanneer je kunt zien dat we allemaal één zijn, dan is er m.i. geen sprake van identificeren, dan zie je dat je alles en iedereen bent en raakt ook alles en iedereen je als je eigen lijden, maar ook als je eigen vreugde. Vanuit gelijkmoedigheid, stilte, heb je m.i. de ruimte om dat te ervaren.

Ooit schreef ik op dit forum dat ik me als kind al heel erg geraakt en geëmotioneerd voelde, wanneer een marathon loper bijvoorbeeld finishte. Dit heb ik nooit begrepen van mezelf, maar ik denk dat ook hier even een één voelen is, een samenvallen met dat wat ik waarnam, die sporter, en dat zijn vreugde, mijn vreugde was.

Fijne zondag.


En p.s. het concept "karma" hoort m.i. ook bij een identificatie...


Ha Yvonne, dank voor je reactie. Ik lees er begrip in voor de ' nijpendheid' van mijn vraag! Het brengt me ook een glimlach van herkenning; ik lag als kleuter wakker om Bambi wiens moeder door de jagers was doodgeschoten, om het lelijke jonge eendje dat het nest was uitgekiept, om Remi die zo alleen op de werleld was maar ik kon óók ( net als jij bij die marathonloper die finishte!) zó ontzettend giechelend om gekkigheid, genieten van gezelligheid, van snoepen, van mooie kleuren, van mensen die ik lief vond, van verhalen! Ik werd kortom al jong geraakt door de essentie denk ik, daar ben ik blij om!


Graag gedaan Petra!
Mooi jouw herkenning,
Hartegroet Yvonne


Dank eenieder! Ook om het heldere antwoord op mijn vraag over gnosis versus boeddhisme. Het verschil, het andere accent. De egoloosheid vh boedhisme als ' remedie' tegen het lijden kan ik nu bevrijd loslaten, ha! Want precies dat klopte niet voor mij, egoloosheid staat vlgs. mij haaks op de natuur vd mens. ( waarmee ik natuurlijk niet bedoe! Een


Een opgeblazen ego, narcisme). Maar de duiding in de gnosis daar kan ik wat mee ; lijden als logisch gegeven, onderdeel vh leven, net zo goed als vreugde, voldoening, geluk. En de zingeving als ' opdracht' aan het leven zelf! Door vanuit eigenheid en talenten iets toe te voegen aan het leven, de wereld. Mook uitgelegd Bram!


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.