Zelfwerk 4. De tekenen van je biografie

Verleden

    door Gert, 08/06/2011 19:37. #41178. 8 reacties, laatste

Ik heb in mijn verleden heel veel weggestopt. Verdriet, angst, boosheid. Het zal dan zo zijn dat het niet verstandig is in je trauma's te duiken, maar als al die oude verstopte zaken na een zware burnout naar boven komen is het enig juiste toch om al die emoties alsnog te voelen, doorleven en los te laten.


Daar heb je helemaal gelijk in, Gert. Het is heel goed om al die oude pijnen te durven voelen en toe te laten. Wat ik heb bedoeld te zeggen is dat je er geen gebeurtenissen uit het verleden aan hoeft vast te koppelen. Als die emoties zich aandienen, dan is dat in het hier en nu. Ze dienen ook in het hier en nu aanvaard en doorleefd te worden.
Laat die emoties maar gewoon komen. Ze zijn er als ze er zijn.
Ben je nu verdrietig? Dan ben je nu verdrietig.
Ben je nu bang? Dan ben je nu bang.
Ben je nu boos? Dan ben je nu boos.
Het doet er niet zo toe waar ze vandaan komen. Het enige wat van belang is is dat ze er mogen zijn.

Hoe staat het nu daarmee, Gert? Ben je in therapie?


Ik ben niet meer in therapie. De burn-out is 14 jaar geleden. Maar wat daarna gebeurde is met geen pen te beschrijven. Ik kwam in een enorme levenscrisis met angsten, verdriet, boosheid enz. Toen ben ik wel in therapie geweest. Heb van alles gedaan: reiki, ademhalingstechnieken, cursus in wonderen jaren gedaan met een gespreksgroep etc. etc. Uiteindelijk mediteer ik nu vrijwel dagelijks, ga 1x in het kwartaal naar een vertrouwd natuurgeneeskundige en 1x per kwartaal heb ik nog een contact met een psychiater van het ggz in verband met een nog heel lichte ondersteunende medicatie. Ik heb mijn werk kunnen behouden hoewel in een wat eenvoudiger functie (ik was senior-beleidsmedewerker bij een gemeente).
Het punt is dat ik mijn proces op mijn 41e moest starten (ben nu 55) vanuit een zware burnout. Er was sprake van jarenlange onderdrukking/verdringing door zaken uit mijn vroege jeugd en puberteit. Dat betekent naast een zwaar psychisch proces ook een pittig energetisch proces. In de diepte heb ik mijn diepere Gert leren kennen met heel mooie lichtervaringen. Het energetische levert me toch nog regelmatig problemen op. Het lijkt wel of het steeds op een dieper niveau nog gereinigd moet worden. Over die rare energetische effecten maak ik me soms behoorlijk zorgen. Het vertroebelt wat ik al verworven heb. Iemand heeft mijn worsteling ook benoemd als spirituele crisis of kundalini-energiecrisis. De natuurgeneeskundige is heel positief. Ze zegt dat ik mij energetisch sterk ontwikkel en dat gaat met vallen en opstaan. Ik kom er nog wel eens op terug. Heb vele ervaringen


Fijn dat je hier nog wel eens terug wilt komen Gert. Tot dan.


dag Gert

Met veel belangstelling heb ik jouw verhaal gelezen.
Ik herken door onderdrukking van gevoelens het jarenlange zware psychische en pittig energetisch proces.
Wat me vooral raakt is dat je zegt:

@"Het lijkt wel of het steeds op een dieper niveau nog gereinigd moet worden. Over die rare energetische effecten maak ik me soms behoorlijk zorgen. Het vertroebelt wat ik al verworven heb."

Wat me erg geholpen heeft en nog is o.a. een tekst over dat wat troebel is van Anselm Grün.
Misschien herken je iets van de tekst die ik hieronder plaats, maar misschien ook dat praten juist wel bij jou reinigt of misschien is het en..en..

"Door te zwijgen kan ik alles wat troebel is, helder laten worden. Dan komen de donkere plekken in mijn ziel bloot te liggen. Spreken woelt emoties los. Door te zwijgen kan alles bezinken en ontmoet ik mezelf. Het is als met wijn, dat stil moet blijven staan om de droesem naar de bodem te laten zakken en helder te worden..

Zwijgen reinigt niet automatisch. Wanneer ik me met innerlijke woede in mezelf opsluit, kan het zwijgen de woede zelfs versterken. Als ik mijn emoties onderken en dan probeer los te laten door te zwijgen, kunnen die moeilijke emoties verdwijnen.

Er is onderscheid tussen innerlijk en uiterlijk zwijgen. Uiterlijk zwijgen gaat makkelijk met een beetje goede wil. Maar in stilte kan ik dan nog constant bezig zijn met mijn ontevredenheid, met mensen die mij frustreren. Zo kan ik innerlijk een heel gesprek voeren met mezelf. Het uiterlijk zwijgen heeft dan geen nut. Ik zwijg niet echt.
Zwijgen is: datgene wat er steeds weer in me opkomt, bekijken, aanvaarden en dan loslaten.

Het zwijgen kan als een bad zijn waarin mijn ziel wordt ondergedompeld.
Bij het baden wrijf ik niet met geweld het vuil van me af. Maar als ik in de badkuip ga liggen, dan lost het vuil vanzelf op. Met het zwijgen gebeurt er net zoiets. Wat me innerlijk heeft verontreinigd, lost langzaam op. En ik kan weer vrijuit ademhalen."



Dat is een heel mooie tekst, Nij, die van Anselm Grün.


Nij, ik lees jouw reactie jammer genoeg nu pas. Heel veel dank daarvoor. Ik heb er veel aan


Fijn van je te horen Gert dat je veel hebt aan de tekst van Anselm Grun.
Ook ik vind het fijnh de tekst nu weer tegen te komen.
Dank.


Ook al is het al 4 jaar geleden dat je gereageerd hebt Gert, ik lees het mooie verhaal van Nij. Heb net het boek van Thomas evangelie gelezen. En verhaal van Nij was een herkenning die me nog niet duidelijk was in mijzelf. Ik ben ook liever stil en toch gebeurt het als iemand mij vraagt hoe het is, dat het dan net lijkt of er een beerput in mij opengaat..... en achteraf had ik altijd spijt dat ik me toch weer had mee laten nemen in mijn verhaal. Stilte het zwijgen is heel confronterend maar is inderdaad werkt het zo genezend als je het hebt durven laten gaan.

Mooi dank je wel voor jou verhaal

Wilma


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.