Zelfwerk 4. De tekenen van je biografie

wat te doen met het verleden?

    door harma, 29/08/2012 09:29. #43221. 2 reacties, laatste

Ik ben vanmorgen alle stappen van zelf realisatie aan het lezen, en loop vast bij deze. Misschien symbool voor hoe ik op dit moment zelf ook vast zit in mijn leven.

Ik heb een ingewikkelde jeugd gehad en ook nog steeds een ingewikkelde relatie met mijn ouders. Ik kom in net nu veel emoties tegen van boosheid, miskendheid, gevoelens van "ik mag niet zijn", "ik ben niet goed genoeg". Vertaald in een dikke steen in mijn bovenbuik.

Wat ik merk is, dat het "uiten van de emoties" boosheid, verdriet, dat helpt helemaal niets, maakt het alleen maar erger in de zin van "verwijderd me nog verder van mezelf"

Maar ook heb ik gemerkt dat heel veel dingen in het verleden die er gebeurd zijn, alle problemen die er later op volgden, studie, werk, relaties het is allemaal een herhaling van in essentie dezelfde problemen of patronen of structuren. In essentie gaat het steeds om hetzelfde. Als schrijvend dacht ik "van god wat is toch de verbindende factor" het antwoord was voor de hand liggend en onverwacht tegelijk "ik". Het is allemaal een spiegel, reflectie van "ik".

Ik doe veel aan meditatie (zitten en ervaren - observeren wat is, niets meer en niets minder) en bijvoorbeeld bij mijn "niet mogen zijn" was ik op een gegeven moment terug in mijn vroege jeugd (0 tot 8 jaar) waarin we met drie generaties in 1 huis woonden. Mijn moede en haar schoonmoeder (oma) konden elkaar elkaar niet luchten of zien, hadden een hardgrondelijke hekel aan elkaar, maar "naar de buitenwereld toe was niets aan de hand". Het was vooral dit onuitgesprokene en ik voel me als daar weer letterlijk tussen in zitten.

Dus ja wat moet je daar dan mee? Juist dieper op ingaan en gaan 'analyseren", het in de meditatie juist gaan opzoeken, gesprek met mijn moeder aangaan hierover? Van me afschrijven? Of juist laten rusten? Of het herkennen. Want dat doe ik wel, dit basisgevoel loopt als een rode draad door mijn leven heen.



Dag Harma,
Dank voor je vraag. Ik wil er graag op antwoorden.
Jij schrijft je voornaam met een kleine letter. Vertelt je mij daarmee al hoe jij jezelf ziet? Ik ben zo vrij om je voornaam toch maar met een hoofdletter te beantwoorden. En misschien zit daar zelfs wel de mogelijkheid in tot verandering: van harma naar Harma.

Jouw verhaal is er, vind ik, een helder voorbeeld van hoe je als mens vast kunt zitten in steeds dezelfde oordelen over jezelf, samengevat door jou in "Ik mag er niet zijn". En, Herma, dat is niet meer dan een vastgeroeste denkgewoonte over jezelf. Daar ben je aan gewend geraakt, en zelfs, al klinkt dat misschien vreemd voor je, je bent er aan verslaafd geraakt.
Dat is mijn eerste observatie als ik je verhaal lees: over harma met een kleine letter.

Mijn tweede observatie is heel anders.
Tussen de regels door toont zich een ander mens. Ik merk dat je van aanpakken houdt. Je hebt maar meteen alle zeven stappen doorwrocht van de stapstenen voor spirituele groei. Je doet veel aan meditatie. Je kunt je situatie heel helder neerzetten. Die andere mens is Harma met een hoofdletter.

Ja, de verbindende factor is 'ik' zoals je zelf al zegt, maar er zijn kennelijk twee van die 'ikken' in jou. En dat bepaalt ook mijn antwoord. Het komt op mij over alsof er een psychisch gezonde, sterke vrouw schuil gaat achter het negatieve verhaal over jezelf waarmee je jezelf vastklampt aan het verleden.

Je hebt een verleden. Dat verleden bestaat in jouw geheugen alleen nog maar als een verhaal. Dat verhaal heeft zich gevormd in de loop van je leven. Je ouders en je schoonmoeder spelen daarin een belangrijke rol. En jij hebt in dat verhaal zelf ook een rol toebedeeld gekregen. Je omstanders hebben jou die rol keer op keer verteld. Die toebedeelde rol heb je je eigen gemaakt en die herhaal je nu zelf nog elke dag, los van de medespelers op dit levenstoneel. Elke dag opnieuw speel jij weer diezelfde rol, ook in je eentje.
Jouw rol in dat verhaal heet harma. En daar zeg je ‘ik’ tegen. Je bent zelfs gaan geloven dat je dat bent, alsof dat je ware zelf is.

Maar er is nog een andere ‘ik’, Harma, de psychisch gezonde, sterke vrouw die ik ook bespeur in je bericht. Alleen vrees ik dat jij je daar niet van bewust bent en je er niet mee identificeert. Die ben je als het ware vergeten. Maar ze is er wel, merk ik. Ze woont in die dikke steen in je bovenbuik. Want de ware Harma weet dat dat negatieve beeld niet klopt. Harma (met hoofdletter) is daarom terecht boos en verdrietig. Maar dat kun je je ouders en je schoonmoeder niet meer verwijten. Want je bent allang zelf je eigen volleerde toneelspeler geworden.
Als je wilt veranderen dan moet jij jezelf bevrijden van die aangeleerde negatieve rol in jouw levensverhaal.
En inderdaad, je komt daar niet uit door alleen maar je boosheid en je verdriet te uiten. Dat werkt in jouw situatie niet. Daarmee houdt je zelfs de situatie in stand.
Maar wat dan wel?
Je hebt zelf al de oplossing aangedragen. Best knap vind ik dat.
Je beschrijft hoe je in een meditatie jezelf ervaart als 8-jarige. Dat is perfect. Want de oplossing zit voor jou om te leren als toeschouwer te kijken naar het verhaal waarin je harma bent. Je kunt leren om naar je negatieve verhaal te kijken, alsof het over iemand anders gaat. Jij kunt dat, dat blijkt uit het voorbeeld dat je geeft. Maar je laat daar ook iets na. En daar zit voor jou de mogelijke verandering. Je gaat namelijk helemaal op in dat gevoel dat de herinnering oproept. Je verbindt je 'ik' van dat moment met het gevoel dat past bij die scene uit dat oude verhaal. Je zegt: ‘Ik voel me daar letterlijk tussen zitten’.
De volgende stap voor jou is nu dat je leert om ook naar dat gevoel als waarnemer te kijken, zonder dat je ‘ik’ tegen dat gevoel zegt. Dat kan. Jij kunt dat, weet ik zeker. Je gaat dat gevoel niet wegwerken, je gaat het niet uiten, je gaat er alleen maar naar kijken.
En dat geldt niet alleen voor het gevoel in die ene herinnering. Ook in het leven van alledag zou je meer afstandelijk, vanuit de positie van de innerlijke waarnemer, naar je negatieve oordelen over jezelf kunnen kijken en naar de gevoelens die dat oproept: zien ‘hoe je het weer doet’. Maar veroordeel jezelf daar dan niet om. Want als je ziet ‘dat je het weer doet’ en als je dat jezelf dan weer verwiijt blijf je in het verhaal van de zelfontkenning zitten. Probeer mild en liefdevol naar je eigen verslaving aan het negatieve verhaal te kijken. Leer zien hoe het gebeurt, meer niet.
De toeschouwer in deze oefening is de ware Harma. Door mild en liefdevol naar de gekwetste harma te lern kijken, zonder je daarmee te identificeren, zal de ware Harma stap voor stap in je ontwaken.
De gekwetste harma zal haar kop regelmatig opsteken in het hier en nu. Daar kun je dus in het hier en nu naar leren kijken, steeds weer als harma gebeurt.
Maar hoe ontdek je de ware Harma? Die zit verborgen in je biografie. Daar gaat dit onderdeel van het stappenplan voor spirituele groei over. De ware Harma heeft zich getoond in allerlei momenten, veelal geluksmomenten in je hele leven. Je kunt op zoek naar allerlei momenten in je leven die je een gevoel van geluk, goedheid en welbehagen gaven. Toen was je zomaar ongehinderd Harma. Zoek en je zult haar vinden.

Het proces van herstel bestaat dus uit twee componenten. Leren afstandelijk, maar wel mild en liefdevol te kijken naar de gekwetste harma. Misschien kun je, als de volwassen Harma, de gekwetste harma zelfs troosten. En hoe leer je de volwassen Harma kennen? Dat doe je door de tekenen van je biografie te verstaan waarin de ware Harma zich toonde. De ware Harma herken je aan de positieve emoties die daarbij horen.

Ik verneem graag het vervolg van je.


bram bedankt ovor je lange en uitgebreide reactie. Kijk nu schrijf ik ook al bram ipv Bram, dat is gewoon een vorm van luiheid in typen, geloof niet dat ik er wat anders mee bedoel. Of hoofdlijnen herken ik me verder wel in je verhaal. Alleen het is de schoonmoeder van mijn moeder, mijn oma, drie generaties in 1 huis zeg maar en moeder en oma konden absoluut niet met elkaar over weg maar dat werd met de mantel der liefde bedekt.

Verder de manier waarop hier verder mee te gaan, ik merk dat hoe jij dit beschrijft niet precies mijn manier is. Het is niet dat de essenties verschillen maar de accenten en vooral de bewoordingen zijn net anders. het lastige is ook in dit soort processen er de juiste woorden voor te vinden, of nee ieder heeft zijn eigen woorden er wel voor, maar om elkaar hierin te begrijpen.

Bijvoorbeeld ik ervaar geen verschillende ikken in mijzelf. De ik die de "oude patronen afdraait" is mijn ogen dezelfde ik als wat jij noemt "de gezonde volwassen vrouw", want wie is zij anders. Ik kan ook helemaal niets met opmerkingen van mensen die zeggen "dat ben ik niet echt", ja hallo denk ik dan wie is het dan wel je alter ego tweelingzus? Ik noem de kant die jij "het verhaal uit het verleden noemt en wat wij maar blijven herhalen en er in zijn gaan geloven", ik noem dat de schaduwkant. En juist als wij deze schaduwkant omarmen en als die gewoon mag zijn, dan juist dan komt die andere kant ook meer naar de voorgrond.

Ipv van meerdere ikken, ervaar ik het zelf als 1 ik en meerdere staten van zijn. En waarschijnlijk wat jij observeren noemt, noem ik "ermee zijn" of "ervaren zoals het is".

En zo zijn er meer dingen in je reactie die mij voor mijn gevoel eerder bij mezelf vandaan halen dan dichter naar mezelf toebrengen. Juist dat afstandelijke kijken, als ik dat ga doen, zit ik alweer in mijn hoofd. Terwijl ik denk ik wel weet wat je bedoelt, voor mij zijn de woorden dan (hoe ik het ervaar) ga er midden in zit (maar ja ook als een soort van observator "laat het zijn")

nogmaals bedankt voor je lange reactie en je hebt me op een andere manier geholpen dat je denk ik bedoelde. Een bevestiging dat ik nogmaals alle antwoorden in mezelf moet zoeken en daar ook zal vinden, hoe met mijn verleden om te gaan, maar ook de manier waarop ik die oplossing kan vinden.

harma


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.