Zelfwerk 5. Psychologie van het ontwaken

Weemoed

    door Berni, 04/10/2014 08:29. #45790. 3 reacties, laatste

Eindelijk weet ik waarom ik niet echt gelukkig kon zijn, waarom ik in dit leven steeds een gevoel van heimwee had. Het is mij nu pas duidelijk, dat dit gevoel hoort bij mijn ontwikkeling op het spirituele pad. Alles klopt nu voor mij. Alles is verwoord in het woord WEEMOED.
Bram, wat maakt jouw heldere uiteenzettingen mij gelukkig!


Hallo,

De afgelopen tijd heb ik kennisgemaakt met Osho Rajneesh (hindi guru) en zijn gedachtengoed. Nu worstel ik met de vraag, wil hij met zijn gedachtengoed duidelijk maken om volledig egoloos te zijn ? Of probeert hij ego met je innerlijk te verbinden ?

Groeten Willeke


Er is een groot en wezenlijk verschil tussen de oosterse religies en de gnostiek.

De algemene regel in het Oosten is om te streven naar egoloosheid. In het boeddhisme heet dat 'het uitdoven van het ego'.
De algemene regel in de gnostiek, maar ook breder in de westerse cultuur, is dat een mens er met diens eigenheid toe doet. In het Westen is zingeving met inzet van je persoonlijke talenten een steeds terugkerend thema.

Maar in het christelijke Westen vind je ook een opvatting die verwant is aan de egoloosheid van het Oosten. Hoewel de woorden anders zijn, is de strekking gelijk: de ontkenning van de waarde van de mens als individu. Die is in het Westen verwoord met de christelijke erfzonde en met het verbod op kennis van goed en kwaad. In het Westen is de gnostiek van die traditioneel christelijke opvatting de tegenpool.

Er is nog een tweede groot verschil tussen Oost en West. Om dat duidelijk te maken citeer ik een tekst uit de advaita vedanta.
Shankara, een van de grote goeroes van de advaita vedanta schreef:
'‘Onthechting is het volledig opgeven van alle genoegens van de ogen, de oren en de andere zintuigen, het opgeven van alle objecten van voorbijgaande vreugde, het opgeven van verlangen naar een fysiek lichaam."
Centraal staat daar de onthechting van alles wat met het aardse bestaan en het lichaam te maken heeft. Diezelfde opvatting vind je in het boeddhisme.

Maar in de gnostiek is dat anders. Daar doe je er toe als uniek individu, want in je eigenheid ligt je bestemming, tijdens je leven op aarde. En ook de houding tegenover emotionele ervaringen is anders. Ik citeer daartoe een tekst uit mijn boek, waarin ik het gnostische ideaalbeeld van de mens samenvat:
"De kern van de gnostische levensovertuiging is dat liefde alleen kan opbloeien in totale openheid voor al wat is. Alleen iemand die vrede met zichzelf sluit, de strijd tegen zichzelf staakt, kan deze openheid bereiken. Dat betekent in de praktijk van het leven dat men zichzelf ontwapent, zijn pantser aflegt, en bereid is geraakt te worden, ook door pijn en verdriet. In de vrije ruimte die deze openheid schept zal liefde zichzelf aandienen als de bestaansgrond van zichzelf en de medemens."
Tegenover de egoloosheid stelt de gnosticus Valentinus:
"Daarom, wanneer iemand gnosis bezit
neemt hij wat van hemzelf is
en betrekt het op zichzelf.
Daarom zijn zij niet verwikkeld
in strijd om de waarheid,
want zij zijn zelf de waarheid.
Het openbaart zich in hun harten."

En nu Osho. Osho zit op de wip tussen Oost en West. Met zijn egoloosheid is hij Oosters. Met zijn oproep tot zintuiglijk genot en vrije seks is hij meer westers. Maar wat ik in dit verband bovenal kenmerkend voor hem vind is dat ik in zijn teksten nergens het concept zingeving met inzet van je persoonlijke eigenheid ben tegengekomen.


Bram, dankjewel voor deze uiteenzetting. Kan ik weer even mee verder.

Hartelijke groet, Willeke


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.