Groeiend inzicht

Springen of niet?

    door Sandra, 31/05/2006 12:29. #1003. 1 reacties, laatste

Ik weet niet hoe ik mijn gevoel onder woorden kan brengen. Daarom heb ik associatief een aantal woorden opgeschreven die bij me opkwamen.

leegte, zinloosheid van mijn leven, verzet, mijn leven is niet zinloos.nee. welke zin heeft het dan? ervaren en voelen wat je tegenkomt. leven heeft geen zin, leven is de zin. alleen het doel is niet helder. ik kan alleen maar zijn in alles. meer niet. geen controle, geen vat op de ervaringen die gaan komen. laten komen, laten gebeuren.
zeggen "ik weet het niet". Passief? nee. Actief in leven. proberen richting te geven binnen de onzekerheden die je tot je beschikking hebt. uiteindelijk tevreden zijn met elke uitkomst. elk gebeuren, elke emotie, elk inzicht geeft toegang tot iets nieuws, iets onzekers. voor de dood niet bang zijn. ik neem het leven mee, voor wat het mij waard is.

Meer omschrijvend:

Gnostiek een middel om de zin van het leven los te laten en het leven als zin zelf te ervaren? Ik-ben-ervaren?

Zoveel woorden om uit te leggen langs welke lijnen je je kunt ont-wikkelen, los kunt laten. Zo veel zorgvuldige woorden. Uiteindelijk zijn er geen woorden meer. Er zijn geen woorden om de staat van zijn te omschrijven waar je uitkomt. Misschien 1 woord "zijn".
"Zijn" heb ik nog maar een paar keer ervaren. Een onbeschrijflijke ervaring. Poging: Overweldigend, alles en niets valt samen.
Alleen-zijn, los van alles, zelf zijn ervaar ik vaak. Een gevoel van grote zinloosheid, leegte, maar niet in de zin van uitzichtsloos. Meer als een voor een keuze staan: accepteren of niet accepteren. Springen of niet springen.

Ik voel dat al zo lang, het geen prettig gevoel, zelfs akelig.

Is er iemand die mijn gebrabbel herkent en iets wil vertellen over zijn/haar ervaring?
Misschien iemand die de sprong gewaagd heeft?

Sandra


Wat heb je dat weer mooi verwoord, Ronald, ik sluit me bij je woorden hartelijk aan!

Het is inderdaad het gelaat van de ander dat een appel doet op onze ethische gevoeligheid, en verantwoordelijkheid. Die in praktijk brengen, zoals moeder Theresa heeft gedaan, dat is de liefde verwerkelijken, dat is levenszin ervaren. Niet voor de streling van je eigen ego, maar onbaatzuchtig naar de ander toe. Het is in het raken dat je geraakt wordt, het is het geraakt worden dat je doet raken. Daarom ervaar je nooit een levenszin zonder de ander. En ervaart de ander nooit een levenszin zonder jou. Mensen zijn relationeel, verbonden, in liefde, geweld, en alles wat daar tussen zit. Maar alleen de levenden kunnen nog schreien of lachen. Dat veronderstelt een afkeer van het geweld als levenszin. En daar gaan we voor!


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.