Groeiend inzicht

Vervelen?

    door Linda :D, 19/08/2007 21:47. #10913. 8 reacties, laatste

Zomaar een overpeinzing.

Als kind vond ik het vreselijk me te vervelen. Ik kon me daar zo druk om maken dat ik geen inspiratie had iets te verzinnen en er waren geen vriendjes of vriendinnetjes om mee te spelen. De weinige vrienden die ik had, woonden niet in de buurt of die waren met vakantie en wij hadden niet zo veel geld, dus waren veel thuis in de zomervakantie. Ik voelde me dan erg down.

Ik kon niet genieten van vrije tijd. Kon zowiezo moeilijk ergens van genieten.

Later ben ik mijn tijd vol gaan proppen met van alles, om me maar niet meer te hoeven vervelen.

Iets meer dan een jaar geleden ben ik een dag minder gaan werken, omdat ik een soort van korte burn-out had. Maar ik kon na een tijdje niet met zoveel vrije tijd omgaan, werd onrustig en om te voorkomen dat ik in mijn onrust in mijn verslaving ging vervallen, ging ik mijn tijd weer opvullen met een drukke activiteit (ik ging schoonheidsverzorgings-party's geven). Dat werd op een gegeven moment te veel naast mijn kantoorbaan van 32 uur en begon weer symptonen van overspannenheid te vertonen. Ik dacht bij mezelf, blijkbaar heb ik tijd, veel tijd nodig voor mezelf, rust. Ik was niet meer bang voor de confrontatie met mezelf. Ik wist dat ik bewust mijn tijd volpropte zodat ik geen tijd zou hebben voor mijn verslaving. Dat was wel goed, maar ik was er helemaal klaar mee, die drukte, en het weglopen voor mezelf.

Nu merk ik dat het zo moet zijn, dat ik veel tijd met mezelf moet doorbrengen. Bob werkt doordeweeks en in het weekend, waardoor ik het halve weekend alleen ben.

Tien jaar geleden kon ik daar echt niet tegen. Bob was een week weg, en ik vond mezelf vreselijk en saai. Dat gevoel heb ik niet meer. Ik kan nu wel in mijn eentje genieten.

Ik wil vaak uitgaan en dansen, maar er is niemand in onze kennissenkring die dat leuk vind. Vanochtend dacht ik daaraan en had zoiets van, daar zal dan ook wel een reden voor zijn. Ik dans wel wanneer ik daar zin in heb, desnoods in mijn eentje thuis (dat doe ik vaak). Ik had het net losgelaten en toen vertelde Bob dat we zijn uitgenodigd a.s. zaterdag voor een verjaardag van een collega (van zijn weekend-job) en dat ze daarna gaan stappen. Dat vind ik echt een kadootje voor het los kunnen laten.

Ik heb deze overpeinzing omdat ik me verwonder hoe goed ik nu alleen kan zijn en dat ik nu leer niets te doen zonder dat erg te vinden. Soms is het wel lastig en irriteer ik me aan mezelf als ik lusteloos ben. Maar als ik mezelf herinner er geen oordeel over te hebben en het kan loslaten dan krijg ik na een tijdje weer de energie en de zin heb om iets te doen. Ik heb om de een of andere reden tijd alleen en rust nodig. Als ik dat verbind met mijn kindertijd is het alsof het leven me die tijd geeft, maar ik heb het nooit begrepen en veroordeelde het. Vond mijn leven daardoor saai voor de buitenwereld.

Nu kan ik het wel waarderen, het zal wel ergens goed voor zijn. Ik geniet er nu maar van, want misschien ga ik het nog missen als mijn leven ineens drukker wordt.


Zomaar een reactie.

Ik herken wat je schrijft over verveling. Fijn om te lezen dat ook jij er nu anders tegen aan kijkt!!


Ik vind dat je fantastisch schrijft Linda en zo uitdrukking aan jezelf geeft!
Mooi hoor!
Dank je voor het delen!
Ik merk zelf ook hoe goed het me doet alleen te zijn, niets te doen...niet in beslag genomen te worden...
daarnaast ook steeds opnieuw zoekende zijn naar doen...naar samen zijn...'n zekere balans te vinden van het een en het ander...


Fijn dat je je ervaringen wilt delen in grote openheid, Linda.

Mooi om zo je eigen groeiproces te mogen beschrijven hè.



Wat mooi Linda, hoe je je verhaal opschrijft en een link weet te leggen met je kindertijd.
Het 'vervelende' alleen-zijn toen en nu en jouw eigen (h)erkenning daarin...
...en dan ook nog eens zo'n kadootje te krijgen;)
Leuk!!


Ik wil vaak uitgaan en dansen, maar er is niemand in onze kennissenkring die dat leuk vind. Vanochtend dacht ik daaraan en had zoiets van, daar zal dan ook wel een reden voor zijn. Ik dans wel wanneer ik daar zin in heb, desnoods in mijn eentje thuis (dat doe ik vaak). Ik had het net losgelaten en toen vertelde Bob dat we zijn uitgenodigd a.s. zaterdag voor een verjaardag van een collega (van zijn weekend-job) en dat ze daarna gaan stappen. Dat vind ik echt een kadootje voor het los kunnen laten.

Dit is de liefde die God geeft en je hoeft ook alleen Hem dankbaar te zijn.
Dit is de spirituele ervaring,dat je krijgt waar je om gevraagd hebt,een vraag is ook geen bevel.Pas toen jij zei dat het een reden had waarom jouw vrienden niet doen wat jij wil,dacht God dit is mijn kans nu mag ik laten zien dat Ik er ook ben.
Logion 41
Jezus zei:
Wie iets in zijn hand heeft, hem zal gegeven worden.
maar wie niet heeft zal het weinige dat hij heeft
uit zijn hand genomen worden.

Wat jij in je hand had was het accepteren dat je ook in je eentje kunt dansen.Dat je het alleen ook kan,en het ook doet.Maar dan komt God en zegt dat hoeft niet je mag dansen met liefde,zoals je echt wilde met je Bob en vrienden.

Waarom kreeg je dit,omdat jouw alleen dansen oprecht was,je speelde het niet,je deed het niet voor de erkenning van anderen.Je wilde jezelf voelen,jezelf liefde geven.

Linda,hoe de avond ook zal uitvallen als het een fijne avond wordt,geniet er dan ook echt van,oprecht.
Wordt de avond niet wat je er van verwachte oordeel dan niet,niet iedereen heeft God gevonden.
Als je denkt,hoe kan het dat het tegenviel,veroordeel je gedachten dan niet,je kan er niets aan doen dat ze bij je opkomen,maar geef er geen aandacht aan,laat de gedachten voor wat ze zijn,gewoon gedachten en niet meer.

Toch mooi dat je uitgaat met een collega van zijn weekend-job,juist om dat je baalde omdat je het halve week-end alleen moest zijn.
Geniet gewoon nu al dat God je wil geven.Later zal je meer zien,en ook dagen dat je denkt dat het helemaal niets wordt tussen jou en God.Het begint met hele kleine stapjes,maar net als toen je lopen moest leren,viel je ook wel eens.Maar de echte Linda toen stond weer op.Jouw Christus Linda




Oh.....

Ben er een beetje stil van...

Ben blij verheugd met jullie reacties. Had het niet verwacht want het negatieve oordeel vloog nog als een klein papegaaitje om me heen.

Inderdaad kleine stapjes....

Bedankt

Ps, het is niet zeker of we naar het feest gaan, maar daar heb ik me na een korte teleurstelling bij neergelegd.

X

Trouwens, Onbezorgd, ik vind je behoorlijk ver in je ontwikkeling. Pss, medicijnen, wat denkt ie wel. Zal wel aan mij liggen dat ik daar zo boos van wordt. Niemand reageerde op mijn boosheid, toen ging ik in de Herberg stampen. Kreeg ik evengoed geen reactie, behalve Gea die met me mee ging stampen en toen vond ik het al niet meer erg dat ik geen reacties had gekregen. Zal wel ergens goed voor zijn. Dit is een confrontatie met mijn dwangmatigheid.

Onbezorgd, jij zegt dat als ik niets van mijn vrienden wil voor mijn eigen plezier, maar dat ik plezier met mezelf kan hebben, dat dat mij verbind met de liefde? Ik wordt een beetje duizelig van deze zin.


Linda ik heb een hele "stoere'dochter van 15 jaar.Ze vindt zichzelf alleen maar mooi met een heleboel make-up en kleding die de rest van haar klas ook draagt.Ze wil nog graag bij de kudde horen :)
Als ze iemand meeneemt naar huis dan doet ze stoer tegen mij,ze zal wel even laten zien aan de ander wat ze allemaal niet durft.
Ze zal vast niet naar school gaan zonder make-up want anders vindt ze zichzelf lelijk.En iedere keer is er weer iemand in de klas die een kledingstuk gekocht heeft na de laatste mode die dan weer bijzonder-der wordt dan haar,daar baalt ze dan natuurlijk van.Gevolg frustratie.
Ze vertelde me laatst dat ze in haar eentje ergens naar toe moest op de fiets en dat ze een klein muisje midden op de straat zag lopen,die rende naar de stoeprand maar kon er niet op.Ze zegt "het was nog een jonkie mam"
Op dat moment wist ze dat ze dat kleine muisje moest helpen want anders kwam het onder de auto's en dat mocht absoluut niet.
Ze vertelde'het kon me echt niet schelen wat iedereen van me dacht,maar ik heb dat beestje geholpen de stoeprand op te komen"en het verdween in de struiken.
Zie je het voor je Linda,zo,n stoere puber met zware make-up,bukkend om een muisje te helpen.
Dat is mijn echte dochter,mijn Christus-Dochter,heel even laat ze zichzelf dan zien.

Zoals ik op een gegeven moment dacht,ik wil mezelf zijn,geen medicijnen meer,want ik kan dat niet meer.Dat was mijn Christus-Zelf,het zeker weten.

Jouw boosheid kwam omdat jij zeker wist dat ik het aankon en niet begreep dat een ander dat niet zag.Jij geloofde in mijn Christus-Zelf.

God heeft jou gezien Linda toen in Middel,toen je heel voorzichtig wiegend mee danste met de wind.Hij zag jouw Christus-Linda.Hij ziet jouw zeker weten,toen bij het verhaal van Nij,toen jij zei,

ooooooh

weet je, volgens mij gaat het echt zo....

xxxx


Linda :D, 19/08/2007 23:21. #10953

Dat is geloven in Jezelf Linda,als je echt durft te zeggen 'Weet-je'
En als een ander jou niet gelooft,dan is het jammer,als jij het maar gelooft.

God wil jou liefde geven,Hij zag dat je in mijn Christus-Zelf geloofde.
Daarom laat mijn Christus-Zelf jou dit ook zien


Jeetje, wat heb je veel gelezen, Onbezorgd!

Wat een mooi verhaal over je dochter. Dat was pas stoer.

Vind het heel bijzonder wat je zegt. Als je zegt dat God me ziet, komt dat op mij over alsof God een iemand is die naar me kijkt en dat beeld heb ik niet. Ik heb er een ander beeld bij, maar dat kan ik niet echt goed uitleggen of benoemen. Het is denk ik meer het in verbinding staan met iets. God, Liefde, Al, Collectief Bewustzijn, noem maar op. Of wat je zegt, je Christus bewustzijn, die weer in verbinding staat met.....

Jeeeh, eindelijk een reactie op mijn boosheid en dan wel zo'n mooie. Wat een mooie uitleg, ben er heel blij mee. Toch wel positief die boosheid. Heb zo'n leuk papegaaitje die boosheid veroordeeld. Dan ga ik bevestiging zoeken uit onzekerheid.

Veel liefs,
Linda


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.