Groeiend inzicht

Mijn kind

    door Onbezorgd, 23/08/2007 14:55. #11304. 16 reacties, laatste

Als je pas geboren bent en je er alleen maar mag zijn.
Als je dan voorzichtig je oogjes opendoet en alleen maar het licht kan zien.
Als je dan eindelijk je voetjes ontdekt en daarna wil graaien.
Dan zie je ineens je handjes.

Als je dan nu in de spiegel kijkt,durf je jezelf dan ook te zien?
Kijk eens naar je handen,kijk wat ze kunnen,wat ze gedaan hebben.

Mijn kind als je jezelf nog niet ziet,pak dan eens een foto van jezelf,van toen je 3 of 4 was en kijk.
Kijk naar jou op de foto,kijk naar jou in de spiegel.
Wat weet je nu wat je toen nog niet wist?

Toen wist je nog niet of je linkshandig of rechtshandig zou worden.
Je kon niet kiezen,je vond beide handjes belangrijk.
Uit liefde voor jezelf.

Als je nu kijkt en ziet welke hand dominant is geworden.
Denk dan ook eens aan je andere hand.
De hand die je als kind ook graag gebruikte.
Jouw kinderhand.

Jouw kinderhand is de hand van God,daar heet hij Zijn liefde in gelegd.
Kijk maar goed dan kan je het zien.
Zijn liefde voor jou.

Want bij alles wat je deed heeft jouw kinderhand je geholpen,helpen dragen,helpen voelen.
En het heeft er alleen maar hoeven zijn.

Kom wees eens moedig,pak je foto.
Loop er mee naar de spiegel.
Kijk naar jezelf en voel wat je toen voelde
Wat vond je lekker op brood?
Wat vond je fijn om te doen.

Kijk naar wat er nu van je geworden is.
Kijk jezelf aan,zie je jouw kind nog?
Zie je liefde?
Liefde voor jezelf?
En als je het niet ziet,kijk dan naar je kinderhand want daar heeft God het neer gelegd.
Als je nog niets ziet,ga dan op zoek.
Naar het kind in jou.


Ik heb het gedaan,met mijn foto voor de spiegel gestaan en.....
Er ging een wereld voor me open.
Want wat ik nu weet is dat ik niet meer bang hoef te zijn voor mezelf.










Ik kan me dat soort dingen niet herinneren. Ik weet alleen dat ik niet zo blij met mezelf was. En ik was een dromer. Mijn vader zei laatst dat hij dacht dat ik als kind "contact" had, want ik kon heel dromerig ergens naar kijken. Ik moest lachen en zei dat ik gewoon aan het dromen was haha.


Ik vind het allemaal wel best, ik voel nu meer vreugde en kan meer genieten.

Ik heb wel 1 herinnering als kind toen ik heel blij was. Dat was in een klas op de basisschool. Dat beeld heb ik voor ogen gehouden als beeld waar ik weer naar terug wil.


Hoi Linda,
Ik kon alleen maar heel erg om mezelf huilen,ging uiteindelijk in de douche in een hoekje zitten.
Mijn armen om me heen geslagen.
Iets in mij zei,zal ik je naar je moeder brengen.
Grote angst kwam in me op,angst voor mijn moeder.

Je moet weten dat ik mijn moeder nu 7 jaar niet gezien heb.We zijn met ruzie uit elkaar gegaan.Ze is 80 jaar nu.
Ik vond dat ze me altijd veel pijn had gedaan,ben ook erg boos op haar geweest.

Door het verhaal van Harry over hoe hij dacht dat zijn vader hem zag.Zag ik mezelf.
Het verhaal van Nij over het zieltje,heeft me met mijn voeten op aarde gezet.
Wie ben ik om over de ziel van mijn moeder te oordelen,wat moest dat moest.
Zo ben ik geworden de persoon die ik nu ben.
Ik heb mijn zus opgebeld en gezegd dat ik contact met onze mam weer wilde.
mijn zus was zo blij en ongelovig als ze is riep ze,mijn God...ze was zo vreselijk blij.
Ze zei dat ze met wat ik haar nu vertelde weer 100 jaar vooruit kon,wat had mijn zus geleden.
Kortom ik heb mijn zus erg gelukkig gemaakt.
Ze wil mijn moeder even voorbereiden op mijn komst,en binnenkort ga ik naar haar toe,samen met mijn zus.
Fijn hè


Oooh, te gek, onbezorgd. Wauw, wat wonderlijk, wat een forum al niet teweeg kan brengen he?


lieve Onbezorgd....wat een ontroerende herkenning!
Wat fijn voor jou...wat fijn voor je moeder...en je familie..
X


Stom is dat hè,ik ben nog van de romantische school,voel de aanwezigheid van Jezus hier op het forum.
Maar in mezelf,heb ik het nog heel vaak,over "Onze Lieve Heer".
Ik vind dat gewoon heel fijn klinken.

Ik ga mijn moeder niet meer opvoeden,ik heb het idee dat ik alles in een groter verband moet zien,dat alles toch al vast staat.
Vorig jaar november ben ik 50 geworden en men vond dat ik wel zo,n mooie pop in de tuin verdiende,Sarah dus.
Ik heb me met hand en tant verzet daar tegen,en de pop is er niet gekomen.
Wie kon nu vermoeden dat ik hier op Gnostiek zou komen.
De site van Bram.
Door het verzet tegen die pop mag ik hier Abraham zien.
Grappig hè


Lieve Onbezorgd dit is het mooiste geschenk wat je jezelf kunt geven, ik weet het heb hetzelfde meegemaakt... ik voel me diep ontroerd.


Ik ben er zelf ook heel blij mee,heb ook het idee dat ik wonderen mag zien.
Fijn dat jullie ook zo blij voor me zijn.
Vandaag hoorde ik muziek op de radio wat me raakte.
heb het geluid keihard aangezet.
Ben me toch gaan dansen,niet normaal meer.
Toch wel fijn als je geen puber meer bent,ik durf me nu meer laten gaan.
Mijn dochter van 15 keek me afkeurend aan.
heerlijk is dat als je zo,n afkeurende blik kan weerstaan hè



Prachtig..

Na zeven jaar weer opnieuw contact..
Daar moet een zware last van afvallen..

(misschien blijken die zeven jaar nu wel heilig te zijn geweest)

Overigens vorig jaar november werd ik ook
50. Om de dooie dood géén pop in m´n
tuin.

Nu zou hij er wel mogen staan.


Wat me ook zo ontroerde Onbezorgd was je openingstekst. Ik heb daar vanavond een paar reacties op geschreven en vervolgens weer weggedaan, kwamen veel herinneringen boven die me raakten en wist niet goed hoe ze onder woorden te brengen... weet dat eigenlijk nog niet.


Zetten we met z,n allen zo,n pop voor jou in de herberg harry.
Jouw eigen Abraham


Lieve Onbezorgd,

Wanneer je je moeder kan vergeven, omdat zij ook niet anders kon dan dat ze heeft gedaan........dan kijkt God vast met je mee, even over de rand van een wolk en zegt: " Daar heb je het gedonder, ze bidden Mij om een wonder.......en ze begaan er zelf een.

Ik wens jou, je moeder, je zus en allen die je dierbaar zijn, de liefdevolle ervaring van jouw wonder.



Ik zag mijn leven voorbij komen Hans,ging er ook naar op zoek.Zocht naar het lekkers van toen.
Zag me zelf fietsen op de fiets van mijn moeder,staand want ik kon natuurlijk niet bij het zadel.
Zag mezelf steeds voorbij komen,heb mezelf dapper gevonden,ben erg boos geweest ook,veel verdriet gevoeld.
Heb de tranen laten komen,ben ook echt om dat kleine dappere meisje gaan geven.
En nu als ik in de spiegel kijk zie ik een andere ik,heb het gevoel dat niets me nog kan raken.Ben grote vrienden geworden met mezelf.
Ik bekritiseer mezelf niet meer,dat gevecht is gewonnen


En dat Carla omdat ik Abraham heb gezien.


Ben grote vrienden geworden met mezelf. Dan kun je niemands vijand meer zijn, is er ruimte voor iedereen, zelfs voor diegene waarvan je vind dat ze je gekwetst hebben. Je leven begint Onbezorgd! Echt een goede reden om te dansen...


Hans wil je graag laten weten met je mee te voelen.
Je wilde reageren op de openingstekst van Onbezorgd, maar je gebruikte toch niet de verzendknop.
Dat raakt me, wellicht mede door de herkenning.
Herinneringen en de daarbij loskomende emoties, zijn ook moeilijk te vatten in de juiste woorden.
Het uitspreken er van tussen mensen waar je je veilig bij voelt is toch echt even anders dan ze te moeten typen.
Ik hoop dat je de juiste woorden mag vinden in je eigen hart.
Beleef en doorleef ze opdat je ook kan dansen.
Een warme groet.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.