Groeiend inzicht

Wat je doet dat wil je!

    door Wil, 24/08/2006 10:05. #1351. 44 reacties, laatste

Als forumdeelnemers hebben we over het algemeen een warm, positief gevoel naar de gnostische traditie. We weten dat we in onze eigen verhalen leven. En we hebben genoeg zelfreflectie om toe te geven dat ....vul maar in. Oftewel: Niets menselijks is ons vreemd.

Dat houdt in dat jullie je kunnen vinden in de onderstaande uitspraken;

· Ik ben precies zoals mijn vader.
· Ik ben precies zoals mijn moeder.
· Ik ben een dief/profiteur.
· Ik ben gek.
· Ik ben een kind van God.

· Wat ik doe dat wil ik.


Voor mij is gnosis juist niet het leven in je eigen verhaal.
Maar ik versta Gnosis als het weten dat boven het eigen verhaal uitstijgt en onder het eigen verhaal verborgen ligt.
Het is de enigste werkelijkheid waar geen draai of interpretatie aan gegeven kan worden.
De verhalen zijn de illusies waarin wij leven. De duisternis, de leugen, de droom.
Inzien dat we leven in ons eigen verhaal is geen gnosis, maar een stap en een voorwaarde voor en naar visie dat leid tot gnosis/kennis.
Gnosis kun je niet begrijpen, je kunt er ook niet over schrijven.
Want elke gedachten over Zijn is een interpretatie ervan, en is het Zijn niet.
Gedachten kunnen alleen gecorrigeerd worden en zo tot hulp te zijn om tot gnosis te ontwaken.
Maar gnosis wordt nooit geopenbaard in gedachten.


Wil, ik lees dit nu pas....wat bedoel je nu precies te zeggen?
Dat we de 1e 5 punten als groeipijn kunnen zien?
En: "Wat ik doe dat wil ik" als eindpunt?
Wat ik wil dat doe ik, ligt mij beter, maar dat is misschien een nuanceverschil.
Ik ben benieuwd naar je antwoord.


Me Zelf vinden, kan ik alleen in "Ik Ben."
De rest is Zelf-beperking.
Gnosis is noch doen, noch willen.
Het is louter ZIJN, zonder ik.


een voorbijganger,
het ging om menselijke uitspraken en of we ons daar in kunnen vinden.

maar misschien heb je gelijk en houdt het zelfs niet op bij: Ik Ben; maar bij "Zijn"....
alleen, heb ik of jij dat dan wil eerst gewild en daarna ons Zijn (gedaan).?


Goede vraag Leni. Misschien speelt onze wil wel een rol tot we ontdekken, dat we er niet echt verder mee komen.
Als Jezus de kruisiging gewild had, zou hij geen bloed gezweet hebben. Hij kwam echter tot inzicht: "Niet mijn wil, maar..." Dit was het moment van overgave.


Al wandelend door de onderwerpen, kwam ik "Groeipijn" weer eens tegen.
Ik zag dat ik je (Wil) toen al vroeg wat je precies bedoelde met wat je schreef.
Ik moet zeggen dat je tekst me nog steeds intrigreert en dan vooral je bedoeling er mee.
Zou je een poging willen wagen om het mij nog wat uit te leggen?


Leni,

Wat verlaat kom ik nu je vraag tegen. Blijkbaar is je post me toen ontgaan. Ik volg niet altijd het forum. Excuses, als me dat ergens anders ook is overkomen.

Terug naar je vraag.
Ik wil niet meer zeggen dan dat niets menselijks (liegen, stelen, gekzijn, pijn doen, liefhebben) ons vreemd is.

En, als je dat van jezelf accepteert dan kun je elke uitspraak doen (Bijv. ik ben gek) zonder dat je dat ergens van binnen een lawaai papagaai begint te protesteren. (zo gek ben ik ook weer niet, want enz. )

Hetzelfde als je zegt: "Wat je doet dat wil je."
Dat betekent dat je de totale verantwoordelijkheid opeist voor je eigen leven en de plaats waar je bent.
Je doet dus niets in opdracht van een ander. Ook geef je niemand en niets de schuld van je zijn en je doen en laten.


p.s.
De voorbeelden heb ik genomen om lezers extra te kietelen.

(niets menselijks is me vreemd, gnif, gnif.)



Wanneer een gnostisch individu zichzelf
heeft ontgonnen,zichzelf heeft ontdekt,
leeft vanuit het zelf,zich niets laat aanleunen,zich geen knollen voor citroenen
laat verkopen,leeft op het individuele scherp van de snede.

Hoe komen wij dan tot een bepaalde
organisatiegraad?

Om daarmee tastbare dingen in de wereld
tot stand te brengen ?


Dag Harry,

Ik vraag me zo af, is het een goed streven om tot een bepaalde organisatiegraad te komen?

Zit, als we dat nastreven, daarin niet het gevaar dat we elkaar dingen gaan opleggen en we weer terug raken bij af?
Bij de organisatie die ons de wet van hoe te leven voorschrijft?

Tastbare dingen in de wereld doen, kan dat niet net zo goed zonder een gnostisch aureool of zo?

Zal het niet andersom zijn:
je doet tastbaar goed. Mensen verwonderen zich, willen meer van je weten en willen gaan ontdekken wie jij bent; komen dan vanzelf bij gnostiek....

Groetjes,


Harry, wat een indringende vraag.

Je spreekt over een gnostisch individu....hm.....wanneer is iemand dat, vraag ik me dan af.

Ik zal het bij mijzelf houden.

Ja, ik ben een individu.
Gnosis en gnostiek kwamen nog niet zo lang geleden op mijn pad.
Ik werd en word er door geraakt.
Niet in de laatste plaats omdat ik mijn hele leven al bezig ben met, zoals jij het zo mooi zegt, mijzelf te ontginnen.
Ik wil en kan niet anders.
Ben ik nu een gnostisch individu?
Ik denk van niet.
Wel helpt de gnostiek, evenals andere spirituele stromingen mij, bij dat ontginningsproces.
Wat ik gaandeweg ervaar is het volgende:
Als gnosis het innerlijk weten van de Liefde is,
als Gnostici mij leren dat er in elke mens een Goddelijke vonk schuilt ( dit weten hang ik reeds lang aan ),
als gnostiek een spirituele weg is, om mij weer te verbinden met die innerlijke vonk......
Als dit alles zo is, dan kan het toch haast niet anders dat ik me verbonden weet met alles wat is.
Vanuit dat voelen, dat weten....kan ik ook niet anders dan, iets tot stand brengen.
Al is het op mijn beperkte vierkante meter.
En zou ik, zoals je vraag is, een organisatie tot stand willen brengen, dan kunnen we dat toch met elkaar afspreken.








Van opleggen is in onze gedachte geen sprake.Je zou dat moeten vervangen door
"inspireren".

Wanneer jij een project zou willen opstarten.

Stel je wilt en school oprichten of een ziekenhuis.

Het is jouw inititief.Je hebt dan medewerking nodig van veel andere mensen.Ik bedoel dat is dan een heel georganiseer.

Je zult dan mensen in jouw gedachte moeten laten gaan zitten.Je zult ze moeten
inspireren.

Wanneer dat inspireren onverhoopt niet
mocht lukken,dan krijg je je project niet
van de grond.



Ik denk dat het klopt wat je zegt Harry, dat het beoogde resultaat van een te bereiken doel geen zekerheid kent.
Ik denk dat je enkel kunt handelen vanuit de intentie iets te willen bereiken waar je voor wilt gaan zonder daar een uitkomst van te weten.



Maar nou is het natuurlijk wel zo dat er
in deze wereld behalve scholen en ziekenhuizen, nog veel meer tot stand
gebracht moet worden.

Inspiratie schiet dan nog al eens te kort.

Wanneer er medewerking is vereist van
anderen moet er toch een bepaalde
hierarchie (vies woord) tot stand komen,
waar vanuit mensen dingen worden opgelegd.

Ik haast me te zeggen dat ik niet graag
anderen wat opleg ,noch zelf wat opgelegd
krijg.


Je laat je niets opleggen Harry, goed zo.

Leg dan maar naast je neer wat ik nu zeg:

Ik zie een nobel mens, met veel inspiratie,
met een groot hart, maar........vertil je niet.

Loop je met plannen rond.....vertel......vele
zielen helpen je dragen.




Nee hoor Carla..

Ik loop niet met wilde plannen rond.
Ik ben tevreden met hoe het nu gaat.
Mijn baas zie ik ongeveer één keer per jaar.
En dat wil ikgraag zo houden..

Ik Moet uitkijken dit draadje niet te aan
"verherbergen"


hoi,

Leuke discussie!
Inspireren is mooi, elkaar wat opleggen niet. Ja, mee eens.
Maar als er werkelijk iets tot stand moet komen dan, ja, dan is het toch logisch dat er die hierarchie ontstaat waarin de één de ander kan vertellen wat te doen. Maar als die ander weet heeft van jouw ideeën, van waar jij voor staat, dus in jouw gedachte kan zitten, dan komt er misschien iets moois van de grond (#9088).

Dan de intentie, wat wil ik bereiken?
Best wel leuk toch om eens na te denken, te brainstormen, over iets wat je van de grond zou wil krijgen.
Maar Carla, je hebt helemaal gelijk, vertillen is nergens goed voor.



Misschien is het wel zo Francis dat die
ander helemaal niet in jouw ideeen wil
gaan zitten, maar gewoon zijn hypotheek
moet afbetalen.




:-))



Carla, Schilder mij niet zo gunstig af..

Ik zit boordevol ongunstigheden.

Je mag het wel doen, maar ik ben bang
dat ik dan op een gegeven moment zo
ga tegenvallen.

Al die ongunstigheden ga ik hier nog maar niet even noemen.

Ik heb al eerder gezegd. Ik ben niet dat
lieve kereltje dat hier allemaal mooie
dingetjes zegt.


Lieve Harry,

Ongunstigheden, mooi mild woord.
Niets menselijks is mij vreemd hoor.
Dacht je soms dat ik een heilig boontje ben?
Kom maar op, lief kereltje, ik lust je rauw.
Zullen we wel ff zien wie, wie tegenvalt.
X



Aprospos..Het volgende..

1.


Stel je kent iemand. Die is altijd aardig tegen je. Ineens zeg die iemand iets onaardigs tegen je. Wat is dan de de
eind uitslag?

Tis misschien wel een aardige vent maar
hij heeft zo zijn eigenaardigheden.

2.

Stel je kent iemand. Die is nooit aardig tegen je.Ineens zegt die iemand iets aardigs tegen je.Wat is dan de einduitslag?

Hij heeft zo zijn eigenaardigheden maar het is wel een aardige vent.



Ik heb nooit van jou gedacht dat je een
heilig boontje was...

En wat betreft dat rauwe doe er maar een
beetje zwarte peper bij..


Oké Harry,
niet te lief doen dus?

Maar jij schrijft zoiets als... ik ben bang dat...
En ik heb nou net geleerd me niet meer door angst te laten leiden.
Zou ik jou ook aan willen raden.

Ken je deze:
Angst klopte aan de deur,
liefde deed open
en er stond niemand...

Maar eigenlijk wilde ik op #9104 ingaan.
ieder ander die niet in mijn gedachten wil zitten hoeft dat niet.. dan klikt het toch niet, he.
Een ander ergens van willen overtuigen werkt geloof ik niet zo.
Maar wat ik wel eens zie gebeuren, is dat als ik ergens vol van ben, dat een ander geïnteresseerd raakt en dan kom je in gesprek en dan kan er een balletje gaan rollen...
Zoiets.


Ik zat te lang te mijmeren, lees voorgaande 2 mailtjes nu pas.

Harry, je schrijft: einduitslag...
Ik denk: momentopname...


# 9111

1.....Ach...toe maar kan gebeuren.

2.....Wauw....wat aardig van je.



Ja Francis, maar je hebt het nu over
iets van de grond trekken uit waarschijnlijk
ideele motieven.

Maar ik heb het over de harde,zakelijke
wereld,waarin mensen economisch van
elkaar afhankelijk zijn.

Trouwens als er niemand voor de deur staat ,dan hoef je ook niet open te doen.


Peper hebben we alleen in de Herberg :-)


Harry,
Zodra er georganiseerd gaat worden valt de vrijheid weg.
Gnostici laten zich niet organieseren, laat staan dat ze dingen tot stand willen brengen in deze wereld.
Het gaat om de innerlijke vrede, waarheid, werkelijkheid of hoe je het maar noemen wil en die schept voortdurend.
Denk hierbij aan de laatste alinea van het Aramese Jezus Gebed.
Uit u word geboren:
de alwerkzame wil,
de levende kracht om te handelen,
en het lied dat alles verfraait en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.
Vlinders in je buik of niet soms!
Een welgemeende groet Harry en voor allen die mee luisteren.


Ik begrijp wat je wilt zeggen Harry.

Die keiharde, zakelijke wereld, waarin mensen vaak de dupe worden van economische belangen.

Waar het recht van de sterkste c.q. het meeste geld zich laat gelden.

Waar macht te vaak verkeerd wordt ingezet.

Waar de rijken steeds rijker en de armen steeds armer worden.

Ja......wat kan je er mee?
Het voelt soms zo diep triest, dat je er machteloos van wordt.

Toch.....( ik heb hier een klein steentje liggen, daar staat op EN TOCH.....) vertrek niet uit je machteloosheid.
Kijk naar wat je zelf in huis hebt op je beste momenten.
Vertil je niet aan datgene wat ver buiten je mogelijkheden ligt.
Maar vang aan met datgene wat je wel kan.
Strooi mosterdzaadjes.


Ha Wim,

......de levende kracht om te handelen....

Dus WEL doen....toch!



Ja inderdaad Wim.Vlinders in mijn buik.

Vrijheid is mijn hoogste gedachtegoed.

En Francis...Doe die deur maar gauw open hoor..


Dag Carla,
........zou die levende kracht juist niet die innerlijke kracht zijn die ons denken in de schepping te weeg kan brengen......


Inderdaad, DOEN!


Een verademing Wim!


Harry,

Als liefde de deur opent is er geen angst meer. Liefde en angst gaan niet samen.

Zoiets bedoelde ik te zeggen.

Als ik angstgevoelens aan de kant kan zetten ben ik tot veel meer in staat...

en ja, Carla en Wim,

dan stroomt de levende kracht om te handelen!



Ken je deze:
Angst klopte aan de deur,
liefde deed open
en er stond niemand... #9113

Ja, Francis dit is het enige stukje uit heel de lange discussie, dat me werkelijk raakte, 'k heb 't maar even gekopieërd.


Prima toch Leo,
de één wordt door dit geraakt en de ander door dat.



Francis, Ik had je al wel begrepen..

Doe vooral de deur open..
Jij bent het die de deur open doet!


# 9140......Wie zei er eerder op de avond niet zo'n lief kereltje te zijn?


Leuk Harry,
weet je, ik weet niet hoe het komt maar ik kom steeds meer in een jolige bui...



Toch wel..nou gelukkig maar...



# 9140......Wie zei er eerder op de avond niet zo'n lief kereltje te zijn?

Ja maar tegen Francis kan ik toch niet op..


Klopt Harry, ze is inderdaad heel lief.


@Ik heb al eerder gezegd. Ik ben niet dat
lieve kereltje dat hier allemaal mooie
dingetjes zegt.

Om de een of andere reden werkt dat op me lachspieren, in jouw voordeel Harry! Sorry hoor.

Dat je dat zegt maakt je juist leuk. Iedereen doet toch wel eens wat "raars". Tja moet ik nodig zeggen hahaha.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.