Groeiend inzicht

onbegrepen kleine meid

    door Trudy, 30/10/2007 17:17. #17770. 275 reacties, laatste

Ze zal een jaar of 9 zijn geweest toen ze met regelmaat een gevoel, met een daarbij prille onschuldige gedachten, kreeg. Een wereld waar mensen vrijelijk de liefde mochten bedrijven.
Ze maakte zich niet druk over die gedachten, waarom? Er was toch niets ergs of raars?

Een paar jaar later vertelde ze haar "droom" tegen iemand, ze weet niet meer tegen wie. Maar de reactie die ze kreeg vergeet ze van haar leven nooit meer. Het was een schande! Hoe kon ze zo iets slechts bedenken. Om haar gedachten en gevoelens te toetsen heeft ze dit nadien nog een paar maal, in vertrouwen inmiddels, uitgesproken. Met steeds weer dat onbegrip en inmiddels was haar droom al lang niet meer haar droom maar was het een negatieve gedachten een nachtmerrie geworden.

Toch werd dat "kleine meisje" nog steeds overvallen door dit gevoel. Een wereld waar mensen vrijelijk de liefde mogen bedrijven. Inmiddels is dat "kleine meisje" wakker geschud en ziet in dat haar gedachten een anderen zijn dan de gedachten van die anderen.

Verbazend dat het woord liefde zoveel verschillende betekenissen
kon en kan hebben.


Ach Trudy toch. Wat fijn dat je dit hier durft vertellen. Voor mij ben je helemaal welkom, met alle liefde die in je is, in welke vorm dan ook. De reactie die je kreeg op je 'droom' is wel een heel schrijnende illustratie van logion 98.


Logion 98: We zijn dus niet slecht, we leren bepaalde aspecten van ons zelf als slecht te ervaren.

En dat kleine meisje wilde alleen maar dat de mensen wat meer van elkaar zouden gaan houden.

Nou ...... inmiddels ben ik blij dat die "kleine meid" mij in vertrouwen heeft genomen. Ik ben apentrots op haar, want zeg nou zelf? Wat is daar nou verkeerd aan?

:-)


Hallo Bram.

Ik merkte dat ik in mijn laatste reactie #17801 in de verdediging schoot. Iets wat ik nu juist niet meer wil. Waarvoor?

Voor mij heeft dit niets met durven te maken. Ik probeer juist te ont-grijpen i.p.v. te begrijpen.

:-)


Je mag dat kleine meisje best wel verdedigen hoor. Dat heeft ze misschien ook wel nodig. Ze is bij jou in goeie handen, vind ik.


Meisjes van een jaar of negen mogen altijd verdedigd worden. De gedachten die zij hebben zijn altijd onschuldig.

"Vrijelijk de liefde bedrijven' denken, voor alle mensen, zodat de mensen meer van elkaar zouden gaan houden is een heel lieve en onschuldige gedachte van een meisje van negen.


Pfffffffffff ........ dank jullie voor de reactie.

:-)

Vandaag heeft dat zelfde meisje een vraag gesteld. Een vraag die ze eigenlijk nooit durfde te stellen.

Vanmorgen was ze, zoals gewoonlijk, weer bij dat lieve echtpaar van 85 jaar. Ze komt er al 3 1/2 jaar. Een paar weken geleden had de heer des huizes de volgende opmerking cq. vraag gesteld: "Trudy, volgens mij hadden jou ouders het vroeger aardig met jou te stellen."
Gaf er als antwoord op dat DAT wel meeviel, mijn ouders kende mij.

Vandaag heb ik die vraag weer bij hem teruggelegd. "Waarom stelde u die vraag?"
Hij wist vrijwel onmiddelijk waarover het ging. Zijn antwoord:

Op z'n 12e is hij naar België gegaan, naar een klooster cq. internaat. Op Zondag kreeg hij daar gedragslesssen. Op een van die lessen is hij ook uit de klas gezet. Tot op de dag van vandaag heeft hij nooit begrepen dat JUIST in een les over gedrag hij uit de klas werd verwijderd.

Vanuit dat onbegrip is hij nadien filosofie gaan studeren in Leuven.

Eenmaal weer terug onder moeders vleugels bleek dat die zelfde vleugels hem niet meer wilde beschermen. Hij was "zichzelf" niet meer vond zijn moeder.

Wat ben ik blij dat ik vandaag mijn gevoel heb gevolgd en hem de vraag heb gesteld.

De vraag die hij een paar weken geleden stelde kwam voort uit DAT gevoel wat hij had toen hij die klas werd uitgestuurd. Even voelde ik me weer dat onbegrepen kleine meisje, verbonden met dat onbegrepen jongetje.


En als ik dat lees wordt ik weer helemaal blij met iedereen die dit forum bezoekt. Wat een heerlijke ruimte schenken jullie elkaar! En wat fijn dat jullie ook die ruimte innemen. Gelukkig niet alleen met een traan, maar ook met een lach op z'n tijd.


Ach Trudy......zat ik net je verhaal te lezen over het onbegrepen kleine meisje, kom je het 'aanvullem' met het onbegrepen jongetje.:-)

Wat mooi om je op deze wijze even verbonden te voelen.
Zo maar even een gevoel van er niet alléén in te staan, in het niet begrepen voelen, zo kan ik me voorstellen.
Het heeft je goed gedaan merk ik.

Nu het verschil Trudy, de lieve oude man, waar je over spreekt.....nu 85 jaar, heeft die ervaring uit zijn leven tot op de dag van vandaag nooit begrepen.
Hopelijk heeft hij er wel vrede mee gesloten.

En nu jij.....dat kleine onbegrepen meisje wat zelf meent zich ook te moeten verdedigen.....;-)
Trudy, je zegt apentrots te zijn nu op dat kleine meisje. Ik denk dat je daar gelijk in hebt.
Volgens mij heeft dat kleine meisje van toen, heel goed aangevoeld waar het om gaat in het leven.
En wat ik ervaar van Trudy nu......is iemand die het niet alleen toen goed aanvoelde, maar ook vandaag.

Ja, liefde heeft vele vormen, ik wens je veel momenten in welke liefdevolle vorm dan ook.








Leef maar fijn die wonderschone droom....lieve meid:))

(.....volgens mij is 't een "dagmerrie" ;)

xx




Trydy, wat fijn dat je de onbegrepen kleine meid bent aangegaan.

Zelf ken ik m niet.
Wel de onbegrepen grote meid.
Hetzelfde gevoel denk ik

Mijn voordeel is dan ook dat ik beter heb kunnen relativeren.
Mijn motto is nu.
Als ik mezelf maar begrijp>


Liefs,
Matgreet



"Nu het verschil Trudy, de lieve oude man, waar je over spreekt.....nu 85 jaar, heeft die ervaring uit zijn leven tot op de dag van vandaag nooit begrepen.
Hopelijk heeft hij er wel vrede mee gesloten."

Hallo Carla,

Ik denk dat hij die ervaring juist wel heeft begrepen.

Ik heb hem nog ( na die eerste ging die 2e vanzelf) een vraag gesteld namelijk: Voelde u zichzelf toen alleen?

Zijn antwoord : ja, van uit het gevoel van alleen zijnheb ik geleerd om steeds in mijzelf te geloven en in dat waar ik voor sta. Het resultaat NU? Hij zorgt 24 uur p/d voor zijn vrouw met een engelengeduld. Velen hebben hem dit ontraden bv. zorgintanties. Hij doet dit nu reeds 4 jaar. Hij geloofde 4 jaar geleden in zichzelf en heeft dit tot heden nog steeds kunnen doen. Met liefde en trots.


.......
p.s. door het vele onbegrip wat hij kreeg, door zelf voor zijn vrouw te zorgen, voelde hij zich wederom alleen.

Wetende wat het gevoel van alleen zijn hem toen aan rijkdom heeft gegeven, was de keuze om weer te kiezen voor het "alleen" zijn niet meer zo moeilijk.


Wat en lessen en wat een prachtmens!!

X Margreet


Margreet,

Ik voel me ook al een tijd enorm rijk om de woensdagochtenden met deze mensen te mogen delen.

X


Oke Trudy......ik las de door mij aangehaalde zin in je bijdrage #17855.

Mooi dat je er nog even een aanvulling op gaf.
Dank je.


Wat erg toch dat juist liefde zo vaak veroordeeld wordt, zoals van de kleine Trudy en zoals van die man die z'n vrouw zelf wil verzorgen.


Ja, erg.
Laat ik me de waaromvraag maar niet stellen. Dan verval ik wellicht in (voor)oordelen en vloeit de liefde mischien weer weg.
Ik heb zelfs de ervaring soms voor gek te worden versleten. Het zij zo!


Ech nie

X Margreet


Ja Trudy, de Thomas van het boek is dezelfde als de ongelovige Thomas uit het Johannes evangelie.
Die benaming is de eerste, zij het nog lichte, vorm van verkettering van de gnostiek.
Thomas wil niet geloven, hij wil zelf ervaren. En dat is volgens Johannes niet goed.


#17850 ""Vrijelijk de liefde bedrijven' denken, voor alle mensen".

Dit echter zonder enige voorbe-hoed-middel, zodat men elkaar vrijelijk kan "bevruchten".
Dat be-hoeden zou namelijk wel n's een hele hoop kunnen hoeden.

Dus bij deze: hoedje af!
:-)


Lieve Trudy,

Hoe triest de boodschap ook is, wat kan je het mooi beschrijven, Trudy. Ik lees hierin zo sterk je liefde voor het meisje, toen van 9, en je liefde voor het jochie die nu een wijze oude man is.
Je bracht me bij mijn herinnering. Ook van een meisje van zo rond 9 jaar.
Ik voelde me schuldig over dingen die ik deed. Een schuldgevoel dat ik maar meetorste, want wat kan je er anders mee? Voor delen was geen plek.
Uiteindelijk was dat juist hetgeen, waar ik nu, later, vele jaren later, om moet glimlachen. Mooie herinnering aan mijn kindzijn, in al haar onschuld. Spel, plezier, uitdaging, ontdekking. Ik besef nu dat het om mijn eigen innerlijk ging. Dat ik me toen even niets aantrok van wat men vond dat hoorde.
Ik denk dat de mensen die zo ‘sterk’ zijn in opvoeden, hoe je je wel en niet hebt te gedragen, zich onbewust laten leiden door angst. Angst dat het niet goed met je komt als je maar doet waar je zin in hebt. Angst die er is juist doordat er geen vertrouwen is in de kracht van liefde.
De kracht van liefde, ook in het kind, juist in het kind, wordt dan over het hoofd gezien.
Maar de puurheid van het leven ervaren en je even heel sterk voelen, dat is toch prachtig!
Ik ben achteraf, nu, blij dat ik me toen niet door angst heb laten leiden. Mijn schuldgevoel is heerlijk weg.
Want, schuld aan jezelf, omdat je helemaal jezelf was, das toch grote onzin.


"Ik voel je in mijn armen,
ik voel je op mijn huid,
en hoe ik ook zal schrobben,
JIJ gaat er nooit meer uit"

Zoals reed elders vermeld, lieve Francis, zag ik dit gedicht op een van de muren van het schoolgebouw waar ik studeer.

Dit kleine gedichtje zegt in weinig woorden zoveel over dat kleine meisje.
NU ...... ik zie dat die kleine meid nooit is weggeweest. Altijd is ze bij mij gebleven, hoe hard ik ook schrobte of hoe hard anderen misschien wilde schrobben.

In de "mindere" perioden is onbewust dat kleine meisje steeds mijn "gids"geweest. Soms naar onheil maar steeds van daar uit weer naar geluk. Mijn geluk.

Ik ben dan ook blij dat die kleine meid een volhoudster is en ik mij weer heb, en nog steeds, laten leiden door haar.

Liefs Trudy


@NU ...... ik zie dat die kleine meid nooit is weggeweest. In de "mindere" perioden is zij onbewust steeds mijn "gids"geweest.

Wat fijn, Trudy. Ik voel zoiets ook.
Juist in die periodes dat ik mij onbegrepen en eenzaam voelde wist ik mij gesterkt door het kind in mij, dat ik bleef koesteren.
Ik weet nog maar sinds een jaar wat van gnostiek. Het mooie is dat het veel herkenning geeft. En daarmee al het mooie, het oorspronkelijke kind-zijn voor mij door die herkenning alleen maar meer glanst.
Trudy, wat heerlijk toch voor jou, dat je de stap hebt gezet om bij Bram op cursus te gaan. Ook daarin zal dat kleine meisje vast je gids zijn geweest.
Wat een rijkdom zal jij nog opdoen!


Hoi Francis,

Ik herken veel uit het bovenstaande.
:-)

Dank je,

Liefs Trudy

p.s.........nog meer rijkdom? Ik voel me al zo rijk.



Nog een kleine aanvulling, logion 84 en 85 vertalen zo mooi hierin mijn gevoel aansluitend op het bovenstaande.

:-)


Hoi Tudy,

Rijkdom om van uit te delen, weer verder door te geven... :-)

X Francis


Ik moet nu weg, maar ga ze straks lezen.
Dank je, Trudy!


Bij deze :-)


Fijne dag Francis,
mag ik jou bedanken?

Liefs Trudy


Een onge-LOVE-lijk verhaal,


Van middag reed ik in mijn auto richting centrum. Had een lunch afspraak met mijn vriendin. Het was druilerig weer, enigszins beperkt in zicht. Een kruispunt naderend zag ik enkele meters voor mij op het kruispunt twee auto’s met elkaar in botsing geraken. Een flinke knal en flink wat blikschade.

Ik parkeerde mijn auto aan de zijkant van de weg, mogelijk dat ik iets mocht betekenen. Eenmaal bij de twee auto’s aangekomen zag ik de bestuurder van een van de twee betrokken auto’s enigszins beduusd achter het stuur. Naast de andere auto een jonge vrouw, helemaal over haar toeren. Ik liep naar haar toe en ze begon hevig te huilen. Ze was boos. Ze vertelde mij al snikkend dat ze pas haar rijbewijs had en sinds kort haar nieuwe auto. Boos om het feit dat ze niet begreep wat haar was overkomen.

“Ik snap er niets van, riep ze uit. Ik heb precies gedaan wat mij is geleerd op de rijschool. Netjes voorgesorteerd, goed gespiegeld, mijn richting aanwijzer gebruikt en netjes gewacht tot het verkeerslicht weer op groen sprong. Eenmaal op groen ben ik weer gaan rijden”.

Inmiddels was de bestuurder van de andere auto bezorgd naar ons toe komen lopen. Op de vraag hoe het met hem ging antwoordde hij : “Och mevrouw, ik ben dolblij om te zien dat de jongedame niets mankeert. Ik ben goed verzekerd en zorg dat alles weer netjes in orde komt.”

Na aankomst van de politie heb ik afscheid genomen van beiden en ben weer in mijn auto gestapt. Inmiddels was het harder gaan regenen ………..

Wat een ongelofelijk verhaal ;-)


Ik geloof je Trudi.
Goh, en nog een happy end ook zeg!
:-)


Ik geloof niet snel wat. Maar dit geloof ik. Zeker weten!

Gr.


Ha Trudy,

Das ook wel sneu, als je iets precies volgens het boekje doet en je wordt dan aangereden in je nieuwe auto....

Maar als je net geslaagd bent, heb je nog niet voldoende ervaring in het verkeer; daar gaat niet alles volgens de regels meer, daar moet je anticiperen vanuit je kennis en van daaruit wijs(zer) worden.

Zit nog wel een leuk lesje in he? ;)


#17999
Vertaling volgt nog.


......

Het kleine meisje is inmiddels al een "grote" meid. Ze is maar liefst 19 jaar oud.

Ze zet een grote stap in de wereld van Justitie. Trots dat ze is ....... ze mag gaan werken in gevangenissen en huizen van bewaring. Zo naiief als dat ze is stapt ze deze wereld binnen.

Ze krijgt een gedegen opleiding. Veel theorie, boksen en verdedigingstechnieken, verslaglegging en ......... wapenleer.

Deze wapenleer bestaat uit praktijk, karabijn en pistool, en theorie ..... hoe om te gaan met een wapen en wanneer gaan we schieten?

De leraar verteld dat we mogen gaan schieten na een waarschuwing: halt sta of ik schiet! Als de persoon in kwestie niet wil stoppen dan ga je over op 3 waarschuwingsschoten. Wil de persoon in kwestie dan nog niet stoppen ...... dan richt je op z'n knieen en mag je schieten.

Die grote meid van 19 vroeg aan de leraar, maar als die persoon nu eens valt of al hangend aan de muur naar beneden valt? Wat dan ...... ik zou hem dan per ongeluk in zijn hart kunnen raken. Deze vraag werd niet beantwoord en enigzins, collectief, lacherig omzeild.

Dat "kleine" grote meisje nam zich vanaf die dag voor om nooit een wapen te hanteren.

Nu ........ wederom verkeerd die "kleine" meid in een wereld van protocollen, scenario's en individuele programma's.

Alsof mensen zijn te "vangen" op papier. Ze krijgt de opdracht van een leraar om een protocol samen te stellen en wederom vraagt die kleine meid zich af: maar wat als de persoon in kwestie af wijkt van zo'n protocol? Wie beperk ik dan eigenlijk?

Deze keer laat die kleine meid zich niet van haar gevoel af brengen.

Hier heeft die kleine meid inzicht nodig, inzicht van haar collega's, inzicht van Orthopedagoog, inzicht van haar leraar.

Wordt vervolgd.

:-)


p.s.

........ op de wand van de school waar
die "kleine" meid haar opleiding volgd zag ze dit gedichtje:

Ik voel je in mijn armen,
ik voel je op mijn huid,
al zal ik nog zo schrobben,
je gaat er nooit meer uit!

:-)


Dat vind ik nog eens lefhebben zo'n opleiding.

Wens haar maar veel succes van mij.


kleine toevoeging:

Het woordje "mag" mag men lezen als zijnde "moet".

Wat een klein woordje een wereld van verschil maakt.


Wauw, wat heeft die "kleine" meid goed nagedacht en goed overwogen.

"onze" kinderen dus nooit onderschatten!!!.

liefs Margreet


Zal wel een kanjer worden!


dat is ie al :)


OOk niet overschatten trouwens
X Margreet


............



Die "kleine meid" is erg bang,
maar goed ook!
Deze angst heeft ze nodig om in balans te blijven.

:-)


Tot je in balans bent en geen echte angst meer voelt

:) Margreet


Maak niet uit een kanjer is een kanjer!


zeker weten!!:)


Margreet fijne dag verder. Ik ga even eten.
Moet ook gebeuren.


Heb ik net al gedaan in de Herberg Lach en Traan.

Jij ook een fijne dag verder. Ik ga dr vandoor.


Dag Peter, dag Margreet.

:-) X X



Sja....voor zo'n kleine grote meid zijn 'wereldse wapens' toch niet te bevatten...?
Laat staan te hanteren...

Wat een krachtige, grote, kleine meid toch!
x :)



De zekerheid dat ons niets kan overkomen wat niet in ons diepste innerlijk bij ons hoort,
is de basis van het leven zonder angst

Srila Govinda Maharoja

X Margreet




Het heeft me vandaag niet meer losgelaten.

Nodig? Missen?

De angst die ik uitsprak in #18209 is misschien nog wel het meest te vertalen naar de angst voor mijzelf.

Dan weer die lastdragende kameel, dan weer de brullende leeuw. En dat alles wordt weer gevolgd door "Lorre" die op mijn schouder weer van alles in mijn oren aan het schreeuwen is.

Toen ik hier op het forum kwam was ik die "lastdragende kameel" en heb mogen schrijven welke lasten ik droeg. Daarna die "schreeuwende leeuw" die riep hoe geweldig het alleen zijn mij beviel. Ik heb hier mogen brullen, schreeuwen, huilen en mogen lachen.

Als er geen "hier" is, is er ook geen jullie. Als er geen "jullie" is dan kan ik niet brullen, schreeuwen, huilen en lachen. Er is immers niemand die meelacht, meehuilt, meeschreeuwd of meebruld. Maar voor mij nog veel belangrijker .......... een prachtige spiegel die meteen dat weerkaatst wat ik op dat moment laat zien. Mij laat voelen, ervaren en ja ...... ook denken.
Mij de gelegenheid geeft om te herstellen in vrijheid.

Ik ken geen van jullie persoonlijk en toch ..... ik ben blij dat ik jullie "ken". Mensen waar ik mezelf mag toetsen en waar ik zo af en toe na even weer de hoogte in te zijn gesprongen, ik ook weer mag landen.

3 dikke zoenen van:
1 die kameel
2 die leeuw
3 dat kleine meisje.

p.s. even die papagaai aan het woord laten:
Ik schrijf graag, niet om de reactie's. Ik schrijf graag om mezelf nadien ook te confronteren met DAT wat ik geschreven heb. En ........ tegelijk hoop ik dat ik misschien iemand behulpzaam mag zijn met mijn ervaringen.

XXX




nl.youtube.com/watch?v=rd3rA89VhtA


Minstens 2 van de 3 zoenen zou ik niet overleven.

Groetjes


Klonk lekker Trudy

Gr.


Trudy, ook al zeg te niet te schrijven om de reactie's.......mag ik het toch even doen.
Om mijn waardering uit te spreken voor je openheid. En......om je te vertellen dat ik je een prachtig mooi mens vind die zich heel wat bewust is.
Ik denk dat je er zeker van mag zijn dat je bijdragen tot steun kunnen zijn. Wellicht ook voor mensen die wel lezen maar niet posten.


En zo is het maar weer Carla

XXX Margreet


Laat ik proberen uit te leggen wat ik vandaag heb geprobeerd onder de aandacht te krijgen.

In reactie #7961 van Bram aan mij wordt het volgende geschreven:

"Natuurlijk zul jij je met die hartegevoelens in jouw professionele omgeving, die gedomineerd wordt door koude oordelen over mensen als abstracte objecten, vaak machteloos voelen."

Inderdaad ....... ik voel me vaak machteloos, totdat.

Een paar weken geleden er zich iets voor deed. Iedere cliënt heeft een Bijzonder Persoonlijk Zorglan, een persoonlijk dagprogramma, een persoonlijk scenario, en sommigen hebben een protocol waarin staat hoe te handelen bij bepaalde situatie's. Op zich allemaal prachtige handvatten om het de begeleiding en de cliënt zo duidelijk en zo makkelijk mogelijk te maken en om te zorgen dat iedereen op een zelfde manier te werk gaat.

Ik denk hier bijv. aan een thuissituatie waarin een kind eerst probeerd bij mamma een koekje te krijgen en na een weigering het vervolgens bij pappa probeerd.
Duidelijkheid en rechtlijnige begeleiding.

Echter ....... wat als een cliënt ineens, en dat zou zomaar kunnen, gedrag laat zien wat nergens beschreven staat? Iets wat al vaker was gebeurd en waar ik me steeds weer machteloos voelde bij de "aanpak" daarvan. Die aanpak was dus niets. Er werd niets gedaan vanwege het feit dat HET niet beschreven stond.

Als cliënt A zegt dan doen wij B. Maar als cliënt ineens C zegt dan weet men niet meer te handelen.

Mooi zulken handvatten maar wat een beperking voor zowel de cliënt als zijn begeleiders / sters.

Vandaag heb ik een gesprek gehad met de behandelende Orthopedagoog. Toetsen noem ik het maar.

Ik had hem afgelopen week al het verhaal gestuurd van "het meisje wat door het groen reed" en hem uitgenodigd voor een gesprek. Tot mijn grote verbazing kwam daar de volgende dag al een reactie op en vanmiddag dus het gesprek.

Mijn verbazing werd nog groter toen de Orthopedagoog mijn gevoel (h)erkende en medewerking wil verlenen m.b.t deze problematiek. Ook hij had inmiddels "spasme" ontdekt in de begeleidingsvorm t.g.v. allerlei papieren voorschriften en vastleggingen.

In het eerstvolgend werkoverleg zal dan ook dit aan de orde worden gesteld.

Ik heb niet de illusie dat nu alles meteen anders zal gaan. Maar ik heb in ieder geval mijn gevoel uitgesproken.

Zoals de Orthopedagoog ook zei: "Je begeleid mensen vanuit je "buik" en niet vanuit het hoofd."


Wat een mooie ervaring voor je Trudy.
Je hebt niet alleen je gevoel uitgesproken, maar je bent ook gehoortd en gezien.
Mooi uitgangspunt voor de toekomst.


......gehoord.....excuus.


@Ik heb niet de illusie dat nu alles meteen anders zal gaan.

Nee Trudy..maar je hebt je nek uitgestoken!
Fijn dat je (h)erkenning en medewerking krijgt voor datgene waar jij voor wilt gaan!
X


en na al dit moois geschreven en gelezen te zijn werd het nacht, en twee negenjarige meisjes werden onrustig, en heel erg licht, en ze stegen op, en trokken een kleurige negenjarige kinderregenboog over de aarde, van de ijsberen totde pinguins en van Wallstreet tot Afganistan en nog verder, en alle negenjarige kinderen werden wakker in het eerste ochtendlicht en trokken mee, omhoog, en toen het echt licht werd was de hele aarde gehuld in een zacht veelkleurig regenbooglicht, waarbij het noorderlicht verbleekte.
En zachtjes begon het vruchtbare negenjarige vruchtwater over de aarde uit te druppelen, en iedereen werd negenjarig, zelfs de ongeboren vrucht. Zo werd het eeuwige negenjarige regenboogkinderenrijk gevestigd over de aarde.
En in een uithoekje, ver weg verscholen, keken twee overgeblevenen, die nog geen regenboogdruppeltje hadden ontvangen, twee vijfentachtigjarigen keken toe en zagen dat het goed was. Zo kwam er een einde aan een tijdperk en begon er een nieuw.....



Dat je een mooie verteller bent Henk-2, wist ik al.
Ook in deze bijdrage ( hier boven ) laat je ziet hoe mooi je de verbinding kan maken tussen het door jou gelezene en de hoop en het vertrouwen naar vandaag en morgen.
Ik ben dan nog geen 85 :-), maar zie dat het goed is.


Hallo Henk,

Dat het nog heel lang mag blijven regenen.
Velen zien regen als een naar weersverschijnsel. Zonder regen geen vruchtbaarheid, geen drinkwater enz....

En ...... regenbogen! Heb er vandaag een gezien, prachtig!

Dank je,

:-)


en ik kijk uit naar de eerstvolgende regenboog!


Eerbetoon al alle Klazen:

Klaas Vaak: die mij liet slapen. Was dat niet dat poppetje die steeds weer zand in mijn ogen wierp mogelijk met de bedoeling om mij het zicht te belemmeren?

Sinter Klaas: ik zie me nog staan, bolle toet, rode wangen in afwachting van wat er ging komen. Teleurstelling was dan ook groot toen bleek dat mijn ouders mij iets wilde voorhouden wat niet bestond. Deze ontdekking bracht enige verwarring toen ik mijn moeder achter een deur zag staan met zwarte handschoenen aan, al pepernoten strooiend. "Wie moet ik nou nog geloven?" ach gut.

Klaas Brandsma: een 2.10 meter lange man, werd mij mentor in de Bijlmerbajes. Enig idee hoelang die centrale gang is in die bajes? Twee voetbalvelden lang. En ik maar "meelopen". En dat 3 maanden lang!
Dat was niet meelopen, dat was ploeteren.

Klaas Hendriksen:
Laat ik nou al die tijd in mijzelf hebben gelooft. Ongelovelijk!

:-)


Wat een Klazen, Trudy:)
Klaas Vaak is in mijn ogen toch ook wel een 'gulle 'gever'....
in de zin van zachtjes wakker schudden via dromen:))
x


Komt Klaas vaak?


Klaas is hier al een hele tijd niet geweest. Hij wordt gemist. Een jonge borrel?


Zullen we een spelletje klaasjejassen?


Dat wordt dus patience.


Wie het klaatst lacht wordt sinter.


Zullen we een spelletje klaasjejassen? Ik zit hier toch maar alleen.


Dat wordt dus patience.


Wie het klaast lacht wordt sinter.


Laten we dan maar samen gaan lachen. Die goede Klaas, heeft straks heel wat hulpklazen nodig.


:-)


Zeg, kan dit niet in de Herberg:))

X Margreet


Zaterdagavond,

Even naar mijn ouders, probeer dit 1x per week te doen. Niet omdat het moet maar omdat het mij zo'n goed gevoel geeft. Vertrouwd, warm en liefdevol.

Na wat babbels over de dagelijkse dingetjes stelde mijn vader ineens een vraag. Ik kon zien dat het hem moeite koste.

Trudy, heb jij jezelf ooit achtergesteld gevoeld t.o.v. de jongens ( mijn broers)? Deze vraag stelde hij m.b.t. mijn nogal hectisch pubertijd en mijn 1e vriendje waar ik een relatie mee had die nogal geweldadig te noemen was.

Ik gaf aan dat deze vraag mij de laatste jaren bezig had gehouden en ik mezelf ook had afgevraagd het "hoe en waarom".
Voor mij kwam het antwoord net zo onverwachts als voor mijn vader.

"Pa ....... je kent die kleine meid toch wel, je weet wel die ene die altijd overal op uit ging, nooit precies deed wat men van haar verlangde?"

Mijn vader lachte.
"Nou Pa, die kleine meid was in die periode nog net zo nieuwsgierig als daarvoor, ze zocht het in het "andere" en had haar ongeloof".

Waarop mijn vader fronste en ik zag dat hij het niet helemaal begreep.
" Dat andere was destijds een jongen die volledig "afweek" van de norm dus mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Mijn ongeloof zat 'm voornamelijk in het feit dat ik niet kon geloven dat zijn beleving van "houden van" een andere was dan die van mij".

Mijn vader lachte en was opgelucht ..... die vraag zal hem waarschijnlijk al gedurende langere tijd hebben dwars gezeten.

Verder waarschuwde ik hem. "Pa ....... weet je nog dat je een tijdje geleden riep: Hoera ik herken mijn dochter weer?

;-)

Natuurlijk
is het"mijn "schuld"
als het licht
daar niet is
waar ik ben.

Hans Andreas.


Ik wil nog even iets kwijt,

In Den Haag vroeg iemand mij: Waar ben je vandaan gekomen. Op mijn antwoord waar ik vandaan kwam reageerde de persoon in kwestie: "Och Trudy toch.

Dit raakte mij. Ik voelde me weer heel even onbegrepen.

De reis die ik ben aangegaan begon al vroeg. Om 6.45 in alle vroegte. Ik had een deeltaxi besteld en een aardige taxichauffeur kwam mij ophalen. We raakte al gauw in gesprek. Over de risico's van zijn vak en de velerlij aan mensen die hij via zijn vak ontmoet. Interessant, boeiend.

Op het perron van het station zaten jongelui, wachtend op de eerste trein naar huis na een avondje flink stappen. Het riep bij mij oude, prettige herhinneringen op.

Vervolgens eenmaal in de trein en bij het overstappen trof ik steeds de zelfde vrouw. We keken elkaar met enige herkenning aan en raakte even ingesprek. Ik naar Den Haag zij naar Apeldoorn.

In Den Haag eenmaal aangekomen hoorde ik dat de bussen en de trams niet reden, vanwege platen die van een gebouw waren afgewaaid. Dan maar een taxi. Wederom in gesprek, bleek dat mijn "achterste" op de bank zat van een auto waar ook kamerleden met enige regelmaat zitten.
Een leuk idee en moest er mee lachen.

Eenmaal, te vroeg, aangekomen op het adres van bijeekomst belde ik aan. Een alleraardigste vrouw deed open. Ze gaf aan dat ik wel erg vroeg was. Toen ik vertelde waar ik vandaan kwam ontving ze mij met warmte en koffie. De verbazing bij haar over mijn lange reis bleef niet lang uit. Ik hoorde haar in het keukentje achterin het pand haar verbazing uit spreken naar de andere gastheren / vrouwen van die ochtend.

Deze gastheren / vrouwen schonken met liefde aandacht en warmte de koffie en de thee.

Toen ontmoette ik de andere forumleden, een emotie overviel mij en ik kon mijn tranen bedwingen. Geluk, liefde, herkenning.

De lezing van Bram, waar ging die over?
Liefde.

Nadien een hapje en een wandeling aan zee. Eenmaal de zee in zicht wederom een golf van emotie. Die golfen, die kracht!

Nadien de reis terug. Eenmaal in de trein het boek in de handen met de bedoeling om te gaan lezen. Ik kon me echter niet concentreren. Twee meisjes zaten voor mij en een van hen was hardop Harry Potter aan het voorlezen, nog wel in het Engels. Even werd ik overvallen door irritatie en de gedachten: kan dat niet wat zachter? Maar eenmaal weer kijkend zag ik een meisje vol aandacht luisteren naar wat het andere meisje aan het vertellen was.

Jawel ........ het was die "lange" reis echt wel waard.


Mooi om te lezen wat er voor moois tevoorschijn komt wanneer je afstand neemt van die bedachte irritatie en vervolgens opnieuw de ruimte neemt om te kijken naar:))



"Dit raakte mij. Ik voelde me weer heel even onbegrepen"

Dat is inderdaad mooi Gea, maar wat nog veel mooier was voor mij na het zien van die meisjes? Ik begreep ineens dat niet alles te begrijpen valt. Wat zich voor de ogen voordoet is niet altijd mijn waarheid.

:-)


Een lezing over Harry Potter lijkt mij ook wel wat.


Het leven ....... of was het nou de dood?


Die "kleine meid" mocht op een dag mee uit. Ze mocht met haar vader, moeder, tante en oom mee. Ze gingen naar Druten waar een andere oom en tante woonde zo ook haar nichtjes.

Ze gingen met de auto en de reis duurde lang, niet dat DAT iets uitmaakte, ze voelde zich in vertrouwd gezelschap. Eenmaal aangekomen bij plaats van bestemming voelde ze ineens dat er iets was veranderd. Tante gaf haar niet, zoals gewoonlijk, die ongewenste kleffe zoen recht op haar mond. En ook haar oom leek zich totaal niet bewust van haar aanwezigheid ..... en dat terwijl hij anders altijd vol zat met grapjes.

Na een tijdje ging het kleine meisje mee naar een kerk. Eenmaal daar aangekomen keek ze haar ogen uit. "Wat een mooie omgeving en wat waren er toch een hoop mensen", bedacht ze zichzelf.

Voorin de kerk stond een prachtige witte kist, met daarom heen brandende kaarsen. Er werd door een man verhalen verteld maar die kleine meid was volledig in de ban van alles wat er om haar heen gebeurde.

Na een tijdje gingen alle mensen naar buiten, zo ook haar oom, tante en haar nichtjes. Op een nichtje na ...... die had ze die hele tijd nog niet gezien.
Ook de kist ging naar buiten en ze kwamen met z'n allen aan bij een diepe kuil. De kist werd in de grond gelaten .......
Plots begon een van haar nichtjes hevig te huilen en te schreeuwen: Tineke! Ik vergeet je nooit meer!

Ineens begon dat kleine meisje te huilen. Ze huilde om het nichtje wat zo verdrietig was.

Nadien was er "feest" ..... iedereen was met elkaar in gesprek en er waren broodjes, koffie, thee en een groot glas melk voor die kleine meid.

Ze had de dag van haar leven. Maar waar nou haar ene nichtje al die tijd was gebleven was voor haar op dat moment een raadsel.

:-)


Vanmorgen heb ik samen met de vrouw des huizes onze interesse gedeeld. Verhalen en gedichten. Niet zo moeilijk om een boek te vinden in de rijkelijk gevulde boekenkast aldaar.

Voorspel tot boetvaardigheid:

"Een asceet die boete zat te doen onder een boom, zag enkele vogels boven zijn hoofd. Dit leidde zijn aandacht af en hij dacht dat hij erg gelukkig zou zijn als hij een vogel was.
De kracht van zijn boetedoening was zo sterk dat deze wens onmiddelijk in vervulling ging. Hij werd een mus en vloog opgetogen weg met een gezellin.
Het mussenpaar genoot uitbundig van het leven en omringende zijn kroost met lieferlijke zorgen, door voor de kleintjes wormen naar het nest te brengen als voedsel. Op een morgen kwam de mannetjesmus niet van zijn dagelijkse ronde terug. Hij had een ander vrouwtje gevonden.
"Tenslotte heeft deze mus zijn menselijke aard toch nog getoond!" zuchtte zijn eerste vrouw.
Enige dagen later ontmoette de asceet-mus zijn eerste gezellin weer in een boom. Hij zat eerst op een afstandje, maar schoof later wat dichter naar haar toe.
'Twiet, twiet! Blijf uit mijn buurt,' zei ze.
'Twiet, twiet! Waarom zeg je dat?' vroeg de mannetjesvogel.
'Je bent geen echte vogel,'antwoorde het vrouwtje. 'Als je een echte vogel was, had je mij en de kinderen heus niet in de steek gelaten om er vandoor te gaan met een ander vrouwtje.
De asceet-vogel vloog vol schaamte weg. Hij ging helemaal alleen op een tak zitten. Een kat besloop de vogel. Daar schrok de mus zo van dat hij dood naar beneden viel. De asceet herkreeg zijn eigen gestalte en begon verder te mediteren. De kat naderde de asceet en besnuffelde hem, want hij rook nog een beetje mus. De wijze deed de kat geen kwaad en deze ging naast hem zitten, waarop zij eveneens de ogen sloot ter meditatie.
'Kan een menselijk wezen nooit de goede aard van een vogel verwerven?' bepeinsde de wijze, diep in gedachten verzonken.
'Uitgesloten,'antwoorde de kat, die op een of andere manier zijn gedachten had gelezen.
'Waarom zeg je dat?' vroeg de asceet.
'De natuur oefent een slechte invloed uit,' miauwde het dier. 'Ook ik heb mijn best gedaan om goed te zijn, maar wanneer ik een vogel of een rat zie, denk ik nergens anders meer aan. De menselijke natuur is precies hetzelfde. Mensen zijn uiterst onstandvastig ........ net als wij katten.'

'Ga weg,' zei de wijze, beschaamd over zichzelf. 'Ik kan mijn boetedoening niet voortzetten als jij in de buurt bent.'
De Godin verscheen voor de wijze. 'Mijn zoon,' zei ze, 'je bent nog niet vrij van begeerten. Ga eerst een gezin stichten en kom dan hiet terug om te mediteren.'

C. Rajogopalachari.

Ik voelde me even een vis in het water.

:-)


Ja die asceten toch, Trudi...
Ik las eens een definitie van wat een asceet is;

"Een asceet is iemand die van de deugd een nood maakt"
:-))


Dat was overigens een uitspraak van Friedrich Nietsche.


Ik vraag me af of die asceet de raad van de godin opgevolgd heeft.
Wat denk jij?


Ha die Leo,

Ik vraag me af: welke "begeerdten zal die Godin bedoelen?

:-)


"begeerten" bedoel ik :-)


Nou, voor een asceet is dat
de begeerte om zo snel mogelijk 'heilig' te worden en een oneindig bewustzijn te krijgen en een hoge trap van spirituele ontwikkeling te bereiken.
Ascetisme is ambitie op het spirtuele pad.

Want dat is het streven van de asceet, daarvoor ontzegd hij zich alle aardse genoegens en genietingen. En een gezin stichten is voor een asceet wel zo ongeveer het ergste wat hem overkomen kan! :-)



Hallo Leo :-)

Volgens mij spreekt de Godin tot de wijze en niet tot de asceet.
Ik denk dat dit een verhaaltje is wat men een paar keer zal lezen. Het valt mij namelijk op dat er over een asceet en over een wijze wordt gesproken. Verder is het eerst een "zij" en nadien een "hij".

Wat denk jij?


Zoals puur water vloeit en stroomt
vanuit zijn bron naar wijde zee
een neemt wat hindert met zich mee
terwijl het reeds van vrijheid droomt,
zo reikt mijn wezen naar de gloed
die mij omvangen zal voorgoed
wanneer de vlam het vuur ontmoet.

Ik weer mij in de dienst van God.
Voordat de Liefste mij iets vraagt,
heb ik gedaan wat Hem behaagt.
De minne is een heerlijk lot.
Ik heb mij aan zijn dienst gehecht
zoals een vrouwe die met recht
de Heer haar trouw heeft toegezegd.

Waar kan ik wonen, vraag ik mij,
gewikkeld in een harde strijd
om meer te lijden dan ik lijd
voor Wie ik in mijn ziel beschrei.
Jij bron die in de verte welt,
ik word tot stervens toe gekweld
alsof mijn leven niet meer telt.

Er is in mij een bron ontwaakt.
Zij spiegelt puur in Wie ik woon.
Haar glanzend water wast mij schoon
De minne heeft mij aangeraakt.
Ik ben een vat dat overstroomt.
Mijn weelde wordt niet ingetoomd.
ik ben een mens die waakt en droomt.

Een storm steekt op en gaat tekeer.
Wat moet een ziel in die orkaan?
De vlagen van de Minne gaan
hoe hoger des te dieper neer.
Een pijl van vuur heeft mij doorboord.
In vlijmend licht en vlammen gloort
aan wie mijn hart nu toebehoort.

De Minne heeft mij in haar macht.
zij maakt mij met haar wijsheid vrij.
Er is geen tegenstand in mij.
ik vlieg op vleugels van haar kracht:
zoals een vogel stijgt en staat,
een vis door diepe zeeën gaat,
zoals een bruid zich kennen laat.

Waar serafs laaien in mijn land.
Ik heb hun hoge lied gehoord.
Ik ben ontroostbaar in dit oord,
een balling en met God verwant.
De minne is in een durend leed,
maar vreugdevuren voor wie weet
dat zij voor eeuwig binnentreedt.

Beatrijs van Nazareth




:-)


Ha Trudi,
Ik denk dat de asceet en de wijze éen en dezelfde persoon waren, maar dat af en toe 'de Wijze' in hem het overnam van de asceet.
En wie weet heeft hij dan tòch nog naar de raad van de Godin geluisterd, en is ook wijs geworden en een gezin gaan stichten.

Maar dat vermeld het verhaal niet...
:-)


O, welk een schoon gedicht
van Beatrijs van Nazareth!
:-)


De uitnodiging:

"Beste (oud)-collega. In het kader van de sluiting van Penitentiare Inrichting DLP zal er op 15 december as. een reünie plaatsvinden. We kijken uit naar uw aanwezigheid".

Dit zijn de eerste regels van de uitnodiging die ze voor haar heeft liggen. In gedachten gaat ze terug naar de laatste stappen die ze heeft gezet daar in het P.I.

Ze werkte daar met een enorm groot plezier, als enige geünifomeerde vrouw in een mannenwereld. Zowel de collega's als de gedetineerden waren mannen. Het had haar nooit gedeerd en ze wist zich staande te houden ......... 8 jaar lang. Ze bedacht zich wel n's: "mijn collega's hebben meer moeite met mijn aanwezigheid dan dat ik heb." En soms werd het haar ook onmogelijk gemaakt. Als er agressie was werd zij systematisch aan de kant geschoven met als argument: "er zou jou wel n's wat kunnen overkomen." Niet beseffend dat haar aanweigheid wel n's van invloed zou kunnen zijn om de agressie weer af te laten nemen.

Noem haar naïef, maar haar is in die jaren nog nooit "iets" overkomen. Totdat .......
Ze werd verliefd en hij ook op haar, ze "kende" elkaar al 1 1/2 jaar van de "etage". En dagelijks liep ze wel even binnen voor een gesprek. Gesprekken die over het leven gingen en hoe wij dat ervaarde. Die laatste paar weken voelde ze echter dat ze hem anders ging benaderen. Dan weer met afstand dan weer zoals gewoonlijk. Ze werd verliefd. Ook hij nam afstand en zocht dan weer contact. Tot op een dag hij de moed had om het haar te vertellen....... ik ben verliefd ....... op jou.

Ze was blij en verdrietig tegelijk. "Wat moet ik met deze onmogelijke liefde?". Ze gaf er aan toe en "bekende" de man dat haar gevoelens wederzijds waren.

Geheimen heeft ze nooit kunnen bewaren dus ook dit geheim sprak ze uit naar haar leidinggevende. Ze was opgelucht ........
Haar geliefde werd overgeplaatst en zij kon gewoon haar werk blijven doen, dacht ze.

Een paar dagen later werd zij uitgenodigd voor een gesprek door de directeur van de Inrichting. Ze werd op non actief gezet en de beloofde functie, die ze zou aangaan, werd teruggedraaid. Daar was ze toch niet meer zo betrouwbaar, werd haar verteld.

Na dit gesprek heeft ze haar laatste stappen gezet uit het PI het trapje af naar buiten. Met als laatste boodschap die ze meekreeg: "Weet waar je aan begint, eenmaal een boef altijd een boef!!!, Hier krijg jij spijt van!!!".

Wederom leest ze de uitnodiging, ze glimlachte en was blij. Ze gaat ....... ze heeft die periode als gelukkig ervaren en heeft er enorm veel geleerd als jonge meid.
Ze verheugd zich op het wederzien van haar oud-collega's en het zien van het gebouw. Dat straalde altijd zo'n aparte sfeer uit.

Op 15 december zal die trap weer oplopen en even weer genieten van al die herinneringen uit die tijd. Wat WAS dat WAS, wat IS dat IS.

:-)


'What will be will be,
que sera sera'..
:-)


Wippen!!!!

Begin van deze maand ben ik gaan eten met een heerlijk en geweldig stel. Adriaan en Anita. Ze kennen elkaar al 25 jaar en nog steeds straald verliefheid uit de ogen als ik die 2 naar elkaar zie kijken.

Adriaan was jarig en ik mocht mee met het stel. Het was een fijne avond en er werd wat afgeknuffeld door die twee.

Adriaan verheugd zich steeds weer op haar aanwezigheid . Als Anita in zicht verschijnt er een grote glimlach op het gezicht en gaat hij onmiddelijk naar de deur om Anita te onvangen. Een stevige pakkerd op de mond en een tikje tegen de billen. En zo trouw als dat Anita is zegt zij steeds weer: "Ha, Jongen" en geeft hem een aai over zijn kale bolleke.

Inmiddels was ik naar de keuken gegaan om een lekker "bakske leut" te gaan maken toen ik een wippend geluid hoorde en een enorm gelach. Mijn nieuwsgierigheid maakte dat ik ging kijken waar dat lachen vandaan kwam.

Daar zaten Adriaan en Anita, elk in een fauteuil, om de beurt omhoog en naar beneden te gaan. Met een enorm plezier.

Op mijn vraag:"Wat hebben jullie toch een plezier, wat zijn jullie toch aan het doen?".
Kreeg ik als antwoord: "Dat zie je toch! Wij zijn aan 't wippen!".

Die twee gezichten, rode wangen, een brede glimlach en duidelijk een enorm plezier.

Zoiets onthoud je die twee toch niet?

;-)


Had je nog een derde fauteuil om mee te wippen?


p.s.#18934



als die 2 de volgende keer aan mij vragen: "mogen wij weer gaan wippen?". Is mijn antwoord onmiddelijk JA!

:-)


Ach....... kan het af en toe niet laten om die "kleine onbegrepen meid" mee te laten doen. Dus ja! Ik wip mee!!!!!!

:-)


Always Look on the bright side of life


that's right! Of was 't nou left?

;-)


Misschien tussen in!


www.youtube.com/watch?v=_SAE_NaLRKQ&feature=related

X :-)


Die had ik al 20 jaar niet meer gezien Trudy


Die (h)eerlijke (puber)tijd! Was even vergeten hoe ontzettend verliefd ik was op die Christusfiguur.

;-)


He Trudy,

Vroeger de dubbel LP van mijn ouders grijs gedraaid!.

Ken alle teksten nog meezingen.

Zelf 3 jaar geleden de dubbel cd gekocht.

Een of 2 keer per jaar heerlijk meezingen.
Helaas is de kwaliteit van de opname zeer slecht.

Heb je email adres gisteren boven water laten komen door mijn zoon


X Margreet




Hoi Margreet,

Ga vanmiddag kijken of de cd nog verkrijgbaar is.
Het blijft oneindig mooi!

Liefs
X


Ja,meestal rond Pasen ligt ie sowiese regelmatig in de winkels, anders Bol.com

X Margreet


Wie zijn begeerte volgt, vlucht weg van God en verspilt het bloed van spiritualiteit in tegenwoordigheid van Zijn rechtvaardigheid.

De wereld is een valstrik en begeerte haar aas.
Onstnap aan die valstrik en wend snel je gezicht tot God.

Wie deze weg heeft gevolgd, heeft een honderdtal zegeningen gesproeid.
Wie in de tegenovergestelde richting gaat is het slecht vergaan.

Daarom zei de profeet:" Ga bij je eigen hart te rade, ook al geeft "Moeti" je raad over wereldse zaken.

Laat begeerte achter je en openbaar Zijn genade
Je hebt uit ervaring geleerd welke opoffering hij verlangt.

Wees, omdat je niet kunt ontsnappen Zijn dienaar, ga van zijn kerker naar Zijn rozentuin.

Wie steeds over zijn gedachten en daden waakt
ziet niets anders dan rechtvaardigheid en de rechter.

Al sluit je je ogen in onachtzaamheid,
dat verhindert de zon niet te schijnen.

Roemie. Juwelen



X Margreet


Het woordje begeerten in bijdragen # 18809 en bijdragen # 18966?
Zijn dat "onwenselijke" begeerten?

Misschien dat ik HET niet helemaal begrijp.

Kan iemand mij dit misschien uitleggen?

:-/


Een begeerte is voor mij niet veel anders dan een onderdrukt natuurlijk verlangen dat zich niet laat wegsturen.
Ik zie niets in die strijd tegen jezelf, tegen je zogenaamde 'begeertes' dus.
Alles wat je onderdrukt in jezelf wordt lelijk, en dat lijkt dan weer die onderdrukking te rechtvaardigen. Dus ga je nog harder onderdrukken. En dan wordt het nog lelijker. Enzovoort.
Lees logion 57.



Ook ik druk geen enkele begeerte weg zodat het eventueel lelijk zou kunnen worden.

X Margreet


Leuk zoals prof. Quispel net even het woordje "mesthoop"vernoemde.
Moest meteen aan Job denken op de mesthoop.

Zo'n mesthoop is toch wel lekker warm en erg vruchtbaar.

:-)





Alweer zo'n 2 jaar geleden, ze stond daar in haar "niemanddalletje" nadat een vriendin ( die kinky uitgaanskleding maakt) haar een paar weken daarvoor had gevraagd haar te helpen.

Zo impulsief en nieuwsgierig als dat ze is had ze vrijwel onmiddelijk ja gezegd. Ze had nog geroepen: ik help jou op 1 voorwaarden, ik trek dan wel zo'n niemanddalletje van jou aan!". Die impulsieviteit en haar nieuwsgierigheid had haar al eerder in "problemen" gebracht maar diezelfde impulsieviteit en nieuwsgierigheid had haar in het verleden ook al veel goeds gebracht. Dus, och waarom niet?

Daar stond ze dus, met haar bijna niets verhullende niemandalletje op de Kamasutrabeurs in Amsterdam. Vlak voor haar "acte de précence" had ze een paar folders in haar hand gekregen, die "mocht" ze uitdelen. Die waren van een zaken- compagnon, hij had zijn stand naast die van haar vriendin. Een eigenaar van een parenclub. Niet goed wetende wat ze daar mee moest doen voelde ze zich een beetje "in haar hempje staan". De eerste voorbijgangers spraken haar aan en vroegen om enige toelichting met betrekking tot die club. Daar stond ze ........ in haar niemanddalletje en een mond vol tanden. Sprakeloos en zeer ongemakkelijk niet wetende wat te zeggen.

Ze had haar vriendin beloofd om 3 dagen "" aanwezig" te zijn. Maar op dat moment voelde ze zich ontzettend in "d'r nakie staan".
Plots bedacht ze zich: Ik ga de vragen stellen! De eerstvolgende voorbijgangers kwamen weer aangelopen en met een vol vertrouwen sprak zij ze aan: "Hebben jullie wel n's een parenclub bezocht? En zo nee, hebben jullie wel n's overwogen om een parenclub te bezoeken?".

Haar verbazing nam met de seconden toe. Hoe open de gesprekken daarna verliepen en hoe een geweldige gesprekken zij die 3 dagen heeft gehad. Zeer "onthullend" en zeer informatief. Ze heeft mensen gesproken van uit alle milieu's en van allerlei komaf.

Wat lijken de mensen toch ineens heel erg op elkaar als men de "naakte waarheid" biedt.

Een geweldige ervaring maar of ze die ooit nog 'n keer in de herhaling zal doen?

;-)

www.youtube.com/watch?v=JeHtuwsUeRw


Jullie begrijpen dat dit wat bij me trickert en ben al in de pen gevlogen, maar heb nog niet de gelegenheid gehad het hier te plaatsen. Sta te popelen, maar moet naar mijn werk. Wordt vervolgd.....

X


p.sje:

Beautiful people van Melanie:

Beautiful people
You live in the same world as I do
But somehow I never noticed
You before today
I'm ashamed to say

Beautiful people
We share the same back door
And it isn't right
We never met before
But then
We may never meet again
If I weren't afraid you'd laugh at me
I would run and take all your hands
And I'd gather everyone together for a day
And when we gather'd
I'll pass buttons out that say
Beautiful people
Then you'd never have to be alone
'Cause there'll always be someone
With the same button on as you
Include him in everything you do.

Beautiful people
You ride the same subway
As I do ev'ry morning
That's got to tell you something
We've got so much in common
I go the same direction that you do
So if you take care of me
Maybe I'll take care of you

Beautiful people
You look like friends of mine
And it's about time
That someone said it here and now
I make a vow that some time, somehow
I'll have a meeting
Invite ev'ryone you know
I'll pass out buttons to
The ones who come to show
Beautiful people
Never have to be alone
'Cause there'll always be someone
With the same button on as you
Include him in ev'rything you do
He may be sitting right next to you
He may be beautiful people too
And if you take care of him
Maybe I'll take care of you
And if you take care of him
Maybe I'll take care of you...
people

Vertaling
Jij leeft in dezelfde wereld als ik doe
Maar op de een of andere manier zag ik je nooit
Voor vandaag
Ik schaam me om te zeggen

Mooie mensen
We gaan door dezelfde achterdeur
En is het niet goed
We hebben elkaar nooit eerder ontmoet
Maar dan
We kunnen elkaar misschien nooit meer zien
Als ik niet bang was dat je me uitlachtte
Dan zou ik rennen en al je handen pakken
En ik zou iedereen verzamelen voor een dag
En als we dan verzamelden
Zou ik button's doorgeven waarop stond
Mooie mensen
Dan hoefde je nooit meer alleen te zijn
Want er is altijd iemand
Met dezelfde button als jij
Voeg hem in bij alles wat je doet

Mooie mensen
Je rijd in dezelfde metro
Als ik doe elke ochtend
Dat moet je toch iets zeggen
We hebben zoveel gemeen
Ik ga naar dezelfde richting als jij
Dus als je voor me zorgt
Zorg ik misschien voor jou

Mooie mensen
Je ziet eruit als vrienden van mij
En het is ongeveer tijd
Dat iemand hier en nu zegt
Ik maak een belofte op dezelfde tijd, hoe dan ook
Ik heb een vergadering
En nodig iedereen uit die jij kent
Ik geef buttons aan
Diegene die komen
Mooie mensen
Nooit hoeven ze meer alleen te zijn
Want er is altijd iemand
Met dezelfde button als jij
Voeg hem in bij alles wat je doet
Hij kan misschien recht naast je zitten
Hij kan ook een mooi mens zijn
En als je voor hem zorgt
Misschien zorgt ik voor jou
En als je voor hem zorgt
Misschien zorg ik voor jou...
Mensen



wat een heerlijke song is dat toch!!
Jeugdsentiment.

Mooie vertaling Trudy!

X Margreet


Prachtige tekst van dat lied, Trudi. Dank je dat je hem eens opgeschreven hebt!
Ik kende de song wel maar dan ontgaat je vaak nog een heleboel van de tekst.
Nu word je er ff met je neus opgedrukt :-)
Het is ook wel gnostiek zou ik zeggen.

Liefs,


Ik las in "Open je hart" van Nicholas Vreeland & De Dalai Lama iets over overtrokken projectie: "Wanneer we bijvoorbeeld tot iets aangetrokken worden, zijn we geneigd de kwaliteiten ervan te overdrijven en het te beschouwen als iets wat voor de volle honderd procent goed en wenselijk is, en worden vervuld van een verlangen naar dat object of deze persoon."

Ik heb een stukje geschreven over het object van mijn begeerte:

Zijn huid is zo mooi en zacht (exotisch), ik wil niets anders dan hem aanraken.
Als ik in zijn donkerbruine ogen kijk, laait mijn verlangen op als vuur.
Ik woel mijn handen door zijn mooie haar (zo sexy).
Onze handen vrijen met elkaar (elektrische sensatie).
Speelse kussen, spannend, teder, liefdevol, dan weer begerig (precies goed).
(.......) (Als ik het kon beschrijven was het vast censuur).
Lichamen verstrengeld, het voelt zo goed.
Hij kruipt tegen me aan (houdt hij van me?).
Hij verstopt zijn gezicht in mijn borst en lijkt in me te willen kruipen (ik streel door zijn haar en voel me moederlijk).

Hij is voor mij als drugs met dezelfde sensaties maar ook dezelfde negatieve aspecten. Dat is voor mij de reden dat de woorden van Roemie ("Laat begeerte achter je en openbaar Zijn genade. Je hebt uit ervaring geleerd welke opoffering hij verlangt.") me wel aanspreken. Ik heb ervaren welke opoffering deze begeerte van me verlangt en die wil ik niet maken.

Het is een illusie te denken dat het mijn verlangens vervuld.

Toch, ik wil het niet goedkeuren maar ook niet afkeuren. Dat helpt namelijk ook niet. Een milde blik helpt. En niet de illusie koesteren dat ik altijd zal kunnen weerstaan als het op mijn pad komt. Ik kan alleen maar mijn best doen het niet bewust op mijn pad te laten komen en me richten op zaken die me ondersteunen op mijn spirituele pad en mijn zoektocht naar balans. Ben niet voor niets een weegschaaltje.

X


Wat een idioot


Sorry voor de uitspraak van papegaai


An O Niempje,

Een citaat uit het boek "Heks van Portobello" van Paulo Coelho.

"Laat je niet teneerdrukken door wat anderen denken, want over een paar jaar, of 10 jaar of misschien een paar eeuwen zal dat denken veranderd zijn. Beleef NU wat deze mensen pas in de teokomst beleven.
Wat wil je"Gelukkig worden kun je niet willen, want dat is gemakkelijk en heel saai. Alleen maar beminnen kun je niet willen, want dat is onmogelijk. Wat wil je dan? Je wilt je leven zin geven - het op zo'n intens mogelijke manier leven. Zoiets is zowel een opwindende roes als een valstrik. Orobeer beducht te zijn voor dit gevaar, maar beleef de vreugde, het avontuur van de Vrouw te zijn die zich buiten het weerspiegelende beeld in de spiegel bevindt.'

Het zijn natuurlijk maar woorden, geloof daarom niet alles wat er geschreven staat.

Liefs Trudy


.......

en omdat ik nu eenmaal een passie heb voor muziek en beeld:
www.youtube.com/watch?v=5_XdRa2oMR0

Dikke XXX


Nou, Trudi, zo langzamerhand begin je wel de begrepen
'onbegrepen kleine meid' te worden...

(hoewel, klein.., toch al aardig uit de kluiten gewasen :-))
X





An O Niempje xxx, 21/11/2007 06:25. #19060

Take my hand!!


O? Margreet, vertel? :)

Moeten we maar weer een datum proberen te prikken?

X


wat een film was dat he Trudy?, met de dochter van Chaplin!!

X Margreet


Linda, het gegrepen "kleine meisje"?


X Margreet


#19068

Voor mij Leo, benaderd de Bolero van Ravel in combinatie met dans (passie) en schoonheid erg het gevoel van Liefde bedrijven zoals "het kleine meisje" het destijds voelde.

Toeval wil dat ik als jong meisje al erg "verliefd" was op de Bolero.

:-) X


"Begrepen", Trudi!
:-))
X


Verdorie ik doe het echt niet expres, maar ik zie nu ineens weer dat ik een een i schrijf i.p.v. een y.

zal er toch eens op proberen te letten.
sorry, X



Niet doen Leo,

Vind het juist grappig. Hoort bij jou.

X ;-)


;-)


Nu ik er zo eens naar kijk en er over nadenk, Trudi, hoort die i eigenlijk ook wel meer bij je, als de y.
Kijk zelf maar :-)
X


Gegrepen?! Hahahahahaha Margreet! Ja echt wel


Begrepen!! hahahahahahah


tikkitikitktikki fouttjeeeeeee

``x Margreet


yeah right ;)


En begrepen....., ja dat is wel te gek. X


#19097

Dank je Leo,

Toch hou ik het zelf liever bij de Y.
Geeft mij de gelegenheid om nog veel te leren en die Y geeft mij daar alle ruimte voor.

Liefs Trudy X



kom ik op een wiskundige formule uit:

i = Y + X + ?

Ik hoop nog heel veel ????????? tegen te komen.

X


? = i - X - Y
Y = i - X - ?
Klopt het zo een beetje?

X


Hoi Trudy, Met die formule kom je dan elke keer op i uit?


Leo jij gooit de formule door elkaar. Ik weet niet of dat de bedoeling is.


Lijkt me leuk voor je Leo. Ik denk dat het de bedoeling is dat hij steeds op i uitkomt.
Maar met wiskunde kun je nog eens voor verrassingen komen staan.


Niet doorelkaar..., het resultaat blijft hetzelfde.

Moet nu ff weg,
:-)



Ik ook.


Ha die Peter en Leo

Jawel ........ steeds kom ik weer op die i uit.
Snap wel niets van wiskunde maar de formule deed mij zelfs verrassen. Weer iets geleerd vandaag.

Oja ...... en weer een stukje muziek:

www.youtube.com/watch?v=30HDkj_ODYk


Jij wordt nog eens de discjockey van deze Site. Ja, wat dat leren betreft je staar er mee op en je gaat er mee naar bed!


geheel vrijblijvend.

;-)


UIteraard! Het moet leuk blijven.


Aan jou te bepalen tot hoeverre je HET leuk vindt.

;-)

Fijne dag.


Je doet HET toch niet voor mij alleen Trudy

Jij ook een hele fijne dag.


Dank je Peter,

X :-)


Trudy,
wat ik zo leuk vind is de meeste nummers vroeger mijn favorieten waren.

Zo ook weer met like Elijja:)



Ha Margreet,

Steeds bij toeval kom ik muziek tegen die weer aansluiten op verhalen, gevoel of gedachten. Zo ook het nummer van Chi Coltrane. Het is gebaseerd op het verhaal van: Koning Achab en zijn koningin Jezebel en de profeet Elia.

In muziek zit soms meer als doet vermoeden.

:-)


Toeval bestaat niet, zeker niet met muziek!

X


Dat klinkt me als muziek in de oren.


Zeker niet met muziek.

X Margreet


Nu je het zegt, Daar moet ik eens opletten. Raar! Dat je dat niet kan zeggen.


Hallo Peter,

"Raar! Dat je dat niet kan zeggen."

Zijn teksten van muziek of verhalen niet uitingen van gevoelens die mogelijk in gesprek niet tot uiting gebracht durven worden?

Ik bedenk dit n.a.v. twee gesprekken die ik afgelopen week heb gehad met 2 verschillende personen. Tot 2 maal toe werd mij verteld dat men het uitspreken niet meer durft of dat men de moed heeft opgegeven.

Jammer, ik bedacht me vanmorgen na het lezen van jou bijdrage:

"als het verhaal van deze 2 personen zou worden vertaald in een lied of verhaal, dan zouden dat mogelijk wel n's hele grote "hits" kunnen worden".

Raar? Nee. Jammer? Ja.

:-)



Ik ben er stellig van overtuigd dat liedjes onbewust opgeslagen worden. Maar de beste liedjes worden over het algemeen niet de grootste hits. Hits moeten vooral lekker in het gehoor liggen. Zoals bijv. "all you need is love" van The Beatles


http://nl.youtube.com/watch?v=Czvz2UtIlBc&feature=related

"Maar de beste liedjes worden over het algemeen niet de grootste hits."

:-)



Zo'n Cheesecake lust ik wel.


Jammie, jammie

:-P



Ik heb hem helemaal op.


Gelukkig! Je hebt je niet verslikt? Zo'n cheesecake kan soms aardig in de weg zitten.
Heb Heimlich niet helemaal goed onder de knie ........

Ik ga weer een cakje bakken.

;-)


Is de cake al klaar?


Heb uiteindelijk taart gebakken:

nl.youtube.com/watch?v=qcokdvY0bFw

;-)


Taart ligt bij mij altijd een beetje zwaar op de maag.


Zal ik een glas warme melk voor je maken?

:-)


Logion 57:

"Je gaat meteen alle onkruid uit je leven wegschoffelen, volgens je nieuwe norm."

goed of fout
wit of zwart
rechts of links
recht of krom
los of vast
geloof of ongeloof
boos of blij
dik of dun
kort of lang
koud of warm
gelijk of ongelijk......

met "mijn gelijk"
prettig om te mogen
ervaren hoe groot "mijn
ongelijk" mag zijn.

:-)



25/11/2007 09:50. #19251


Hoi Trudy

Tegen melk kan ik helemaal niet.


Nee hoor Trudy, Je moest eens weten hoe mooi onkruid kan zijn. (of eigenlijk denk ik dat je dat wel weet)


Oh ja, En daar gaan we weer ik moet eigenlijk zeggen. Ik hou ook van onkruid.


"Bij mij ook.....
Met daar omheen het weerspiegelende beeld wat zich buiten de spiegel bevindt."

Vanmorgen heb ik dit zinnetje geplaatst in de 'herberg'.

Ik zie mijzelf in de spiegel, toch ..... is dat wat ik zie wel ECHT?

Zoals inmiddels enkelen van jullie weten ben ik sinds een tijdje mezelf aan het toetsen in mijn werkzaamheden. Is dat wat ik voel wel ECHT? Is dat wat ik zie wel de werkelijkheid?

In bijdrage #18377 heb ik geschreven wat mij bezig hield. Ik voelde me gesteund in mijn gevoelens en gedachten.

Vandaag heb ik een functioneringsgesprek gehad. Ik wilde een open gesprek met mijn leidinggevende.

Ook hier kwamen mijn gedachten en gevoelens m.b.t. protocollen enz... ter sprake. Verbazing alom ...... wederom
(h)erkenning. Zelf had ik eigenlijk al bedacht om eens uit te gaan kijken naar een andere groep maar mij werd vandaag vriendelijk verzocht om te blijven. Te blijven om samen te gaan werken, zoeken naar een methode om enige ruimte te gaan realiseren in de begeleiding van onze bewoners en ondersteuning te gaan bieden aan begeleiders.

Nadien sprak ik een collega, die ik al geruime tijd niet meer had gezien. Ik vertelde mij haar gedachten en gevoelens en zij was blij. Zij voelde namelijk hetzelfde maar drufde dit niet te uiten.

Soms lees ik woorden als "zwijgen"of "stilte". Steeds vraag ik me af: wat bereikt men met stilte of met zwijgen?

Ik ervaar op dit moment alleen maar toenaderingen i.p.v verwijdering. Begrip, respect en samenwerking.

Of zie ik de woorden "zwijgen" en "stilte" in een verkeerd perspectief?

:-)


Ik begrijp dat 'zwijgen' en 'stilte' wel. Het gaat dan natuurlijk om innerlijke stilte. Maar juist in die stilte is ervaarbaar waarvoor we in dit leven zorg te dragen hebben.
Fijn Trudy, dat je jouw innerlijk ervaren zorg gehoord hebt om die vervolgens uit te dragen in de praktijk van het leven. Dat heet trouw aan jezelf.
Ik ben blij met je.


Dank je Bram,

:-)



Ha Trudy,

@Soms lees ik woorden als "zwijgen"of "stilte". Steeds vraag ik me af: wat bereikt men met stilte of met zwijgen?

Ik ervaar op dit moment alleen maar toenaderingen i.p.v verwijdering. Begrip, respect en samenwerking.



Zwijgen is niet hetzelfde als verwijdering.
Zwijgen is verinnerlijking.Het gaan naar een
interne plek van rust.Herbezinning.

Dit is een groot verschil met dat andere
zwijgen wat we plegen te doen in tijden
van rancune en relationele koude oorlog.

Trouwens wie zwijgt stemt toe.

Ik lees graag wie je bent.

Groetjes.


WIJ DIE ONSZELF VERHARDDEN

Wij die onszelf verhardden,
verzwegen wie wij zijn:
verduisteren, verwarden,
verdwaald in schone schijn,
wij die ons geld ons leven
verkozen boven al -
wie zal er om ons geven,
of kennen ons getal?

Diep in ons hart verraden
woont licht van eeuwigheid,
en al wat wij aanbaden
blijkt schaduw, verleden tijd.
Wat zou ik dan verlangen
dan, koste wat het kost,
niet meer te zijn gevangen:
kind van dat licht, verlost.

Hein Stufkens

Dank je Harry :-)


voor Trudi, en alle kinderen van de zon!

KIND VAN DE ZON.

Kind van de zon,
zomaar gegeven
daglicht en leven -
uit welke bron?

Kind van de maan,
uit nacht geboren -
hemel verloren,
op weg gegaan.

Komen mag jij
met al je dromen,
aarde bewonen -
jij, mens met mij.

Hein Stufkens

Welterusten,
liefs,


Liefdesverhaal:

Lieve E.

Daar staan we dan, tegenover elkaar, in onbalans. Jij in jou volledige naaktheid onbegrijpend en proberend mij te "lezen".
Ik in mijn onbeholpen "naaktheid" zoekend naar de juiste woorden, aftastend.

Beiden hulpenloos, machtenloos, zoekend
naar de juiste woorden, emoties of plaatjes.

Plaatjes ..... die doen het goed en toch.... ook plaatjes kunnen verschillend worden gelezen.

Binnenkort krijg je, al weet je dat nog niet, een fototoestel. Gaan we samen op pad. Samen zoeken naar de juiste plaatjes. Jij die van JOU en ik die van MIJ. Hopend dat we zo samen kunnen communiceren en en naast de "weg van Liefde" een weg gevonden kan worden tot "gesprek". Gesprek in jou taal.

Ik verheug me zo enorm op dat "gesprek" en op DAT wat JIJ te "vertellen" hebt.

Liefs Trudy

:-)


Lillith of Eva?

De vrouw is twee keer geschapen. Lilith, eerste vrouw van Adam die weigert zich te onderwerpen en Eva, eerste moeder van het vlees en tweede vrouw van Adam, die hem gehoorzaamt.

Ze verschillen nogal van elkaar. Lilith, dierlijk en goddelijk, weigert zich te onderwerpen en eist haar rol op als gelijke aan de man. Eva, dierlijk noch goddelijk, maar vooral menselijk, gehoorzaamt de man gewillig. Lilith onsterfelijk, Eva sterfelijk. Lilith oermoeder van de instinctieve, vrije vrouwelijke geest. Eva oermoeder van het vlees en daardoor gekluisterd aan de stof/het vlees.

Deze twee vrouwen zitten stevig verankerd in het collectieve onbewuste. Het spreekt enorm tot de verbeelding en zet, wanneer je erover praat, direct iets in trilling, vooral bij vrouwen. Het laat een strijd zien die bijna iedere vrouw in zichzelf voert: als ik kinderen krijg, kan ik me dan nog wel ontplooien? In onze tijden vertegenwoordigt Lilith de vrije vrouw, de minnares, die haar eigen seksualiteit bepaalt, zelfbewust is en volkomen gelijkwaardig aan de man. Ze is ongebonden en doordrongen van een woeste, instinctieve seksualiteit. Vurig, a-moreel, opstandig. Lilith is de kracht in de vrouw, wil zelfstandig zijn. Ze is de femme fatale en baart liever vruchten van de geest dan vruchten van de schoot. Zij wil niet liefhebben om de soort in stand te houden, maar wil bemind worden in haar totale vrouw zijn.

Eva is de moeder, de echtgenote, de verzorgster, zij die haar man volgt. Haar seksualiteit is vooral gericht op de voortplanting en het behagen van de man. Waar Lilith de kracht is, is Eva liefde, verbinding. Ze past zich aan. Haar creativiteit ligt in de gebondenheid aan een gezin.

Baren en zogen, wassen en drogen

Waarom Lilith uit de Bijbel is weggeschreven, laat zich raden. De kerkvaders konden zo’n woeste, vrije, gelijkwaardige vrouw, die tegenstand biedt, niet goed gebruiken. Er moesten zielen komen voor God, en zeker voor de kerk. Bovendien was de vrouw een verderfelijk schepsel want door haar schuld is de mens verdreven uit het paradijs. Haar lot is baren en zogen, wassen en drogen. Meer verdiende ze niet.

En zo raakte de vrouw gevangen in een wereldwijd opgelegd cultuurpatroon van duizenden jaren, gekluisterd aan de stof/het vlees: zij mag alleen de rol spelen van echtgenote en moeder. Het vrouw zijn werd voor de helft gereduceerd tot uitsluitend de Eva-rol. Er zijn nog steeds veel culturen die vrouwen streng straffen wanneer ze uit willen breken en vrij hun weg willen gaan. De vrouw heeft duizenden jaren “onder gelegen” en de vrouwelijke geest is gevangen geraakt in een door culturen en geloof opgelegde rol.
De psychologie en de seksualiteit tussen man en vrouw blijven dan alleen ontwikkeld tot het Eva-niveau; met het gevaar dat veel vrouwen hun man op den duur - als een ware Eva - maar gaan bemoederen. Er ontstaat dan uiteindelijk meer een moeder/zoon relatie dan een gelijkwaardige man/vrouw relatie. Met als finale het zwijgen bij de krant en de pantoffels. Het boek is half gelezen.

In algemenere zin is het gevolg dat het mannelijke en het vrouwelijk wereldwijd in een grote onbalans terecht is gekomen. Met alle consequenties van dien. Waterman is ook het teken van respect voor elkaar, met name voor dat wat anders is dan jijzelf. En het teken van vrijheid. Vrijheid van het individu. Dat is het credo van Aquarius: "Vrijheid, Gelijkheid, Broederschap". "Liberté, Egalité, Fraternité"; de leuze die de franse revolutie in haar vaandel droeg. De revolutie die de Watermantijd inluidt, gaat dus gepaard met het onthullen van veel verborgen heimelijkheden. Een uitdaging om de innerlijke vrouw in mannen en vrouwen de volle ruimte te gaan geven. Waarmee de innerlijke man ook in beweging moet komen. Daarmee zal Lilith steeds meer uit het (collectieve) onbewuste naar boven worden gehaald en bevrijd in de geest van mannen en vrouwen. Misschien ook een prikkeling, een avontuur, om de uitbalancering op individueel niveau aan te gaan, wat toch van invloed zal zijn op de wereldbalans van het vrouwelijke en het mannelijke. Als een heel klein steentje dat je in het water gooit, en de kringen groter en groter en groter worden .........

Het blijft laveren tussen Lillith en Eva.



Hé onbegrepen kleine meid..

Waar plaatst dat kenterende wereldbeeld ons mannen?

Moeten wij potente,viriele jagers blijven
of androgyne,zaadloze,afwassers en stofzuigers..

Wie hebben wij als man voor ons een Eva of een Lilith? Hoe snel veranderd de rol van Eva in die van Lilith en andersom...

Wie leidt de dans...?


nl.youtube.com/watch?v=jaT1awnNhKc

;-)



Trudy, is jouw bijdrage # 20023 een citaat of jouw eigen ervaring?


Hoi Carla,

Ik ben een Waterman.

Ik wens jullie een fijne dag toe.

Liefs Trudy
XXX


Ach Trudy, is je antwoord # 20027 bedoeld als een vingerwijzing waar ik conclusie's uit zou kunnen trekken?
Ik zou kunnen gissen, echter de kans op vergissen vind ik in deze te groot.


#20023

Het is geen toeval dat mijn man waterman is.....

En ik weegschaaltje...


#20024

Vervelend he? :)

Oh wat gemeen ben ik


Dat is een mooi stukje Trudi, helder, duidelijk.
Goed dat je erop wijst dat het ook een innerlijk proces is. Zowel bij de man als bij de vrouw.

In de gnostiek en in algemeen spirituele zin, is de vrouw ook zinnebeeld voor de ziel.
Dus dat hele gebeuren speelt zich ook in de individuele mens af.

Goethe: 'Ach zwei Seelen wohnen ja in meiber Brust'
X,


Met mythes als die van Lilith en Eva moet je vooral verstandig omgaan.
De verleiding is groot om in zo'n verhaal een tegenstelling te zien alsof er een keus gemaakt zou moeten worden. Maar daarmee trap je in de valkuil van een dualiteit. Want als je die keus zou maken voor het éne aspect onderdruk je de andere.

Deze mythes zijn echter wel zinvol om je opmerkzaam te maken op een vergeten kant van je wezen. Natuurlijk is in onze cultuur de Lilith onderdrukt en Eva eenzijdig verheerlijkt. Dus als dit verhaal over Lilith en Eva een collectief verdrongen aspect van de vrouw in haar volle glorie en bestaansrecht herstelt, dan is dat prachtig en bovenal terecht.
Maar voor mij is zoiets nooit óf-óf. Na het ereherstel van het verdrongen aspect rest voor toch steeds de heelheid als de uiteindelijk na te streven volheid.
Thomas 22 noemt dat: "Wanneer je de twee één hebt gemaakt".




sorry: '..meiner Brust'
:-)


#20023
Judith: mooi stuk !!!

Gister achtend begonnen aan het boek de Kabbalist.
Daar komt de naam Lilith gerelateerd aan een uitleg van een droom o.a. ook in voor.

In het Godinnen Orakel staat zij voor :
Macht

Mocht je zo'n kaart trekken staan daar heel wat beschrijvingen bij en de Mythologie en een mogelijk ritueel "Het doorbreken van het koord.

En de betekenis van de kaart.
"Lilith verschijnt om te vertellen dat je je macht moet terugpakken. Op welke gebieden heb je je macht verloren of weggeven? Welke overtuigingen van je ontkennen je macht?.
Is je verteld dat machtige vrouwen nooit een partner vinden ? Of dat vrouwen geen macht mogen hebben, omdat ze er onvrouwelijk door worden? Hebben anderen je geplaagd, gemeden, verstoten toen je de touwtjes in handen nam? Ben je bang dat je je macht zult misbruiken om te overheersen en te manipuleren?
Lilith zegt dat je heel kunt worden door te erkennen dat je geen contact hebt met je macht, om er vervolgens mee in het reine te komen en je macht te aanvaarden

En waterman:)
X Margreet


Zou het niet het mooist zijn als we er geen 'machtsstrijd' van maakten?!
..maar evenwicht, harmonie...
:-)


Ja, ik wilde al reageren met Lilith én Eva.
Liever allebei dus en zeker levend buiten een opgelegd culuurpatroon.
En dáár zit voor mij wel een keuze in.


Ja Leo, 't mooist is inderdaad zonder er een strijd van te maken.
Tóch ben ik in 't verleden die strijd wel aangegaan. Vooral toen ik me realiseerde dat ik die macht in andermans handen had gelegd.
Later kwam pas 't besef dat zo'n 'machtspel' zich ook en vooral afspeelde in mijzelf.
en toen begon daar dus 'werk in uitvoering'.


Macht of onmacht welke kiest men.?

En machtsstrijd is in mijn ogen zeer vervelend en men heeft een capaciteit nodig om deze het hoofd te bieden en/of het in rechte banen te leiden.

:)

X Margreet




:)


Had de bijdrage van Trudy gelezen en stelde mijn vraag aan haar niet zonder reden.
Wanneer het ook de ervaring van Trudy zelf zou zijn, dan zou ik een nog meer luisterende houding hebben gehad.
Is het een citaat van wie dan ook en waaruit dan ook en ik zou het zelf hebben zitten lezen, had ik het waarschijnlijk weg gelegd met de gedachte......Is dat zo?
En daarna.......Wat nú!
De tekst droeg voor mij te sterke tegenstellingen aan.

Nee Leo en Margreet, geen macht nog onmacht. Geen strijd.
Die zijn genoeg gestreden, toch!

Thomas 22, spreekt me meer aan.

Blijf wel wat nieuwsgierig wat het beeld van de Waterman er mee te maken heeft. ;-))


Voor mij valt er niet te kiezen tussen macht/onmacht.
Het is er gewoon allebei.
En zonder strijd.


Ja Carla, ik zat zolang te mijmeren op de vraag van Margreet, dat ik nu net jouw stukje lees.
Ja, ook voor mij las ik zoveel tegenstellingen, terwijl ik 't gevoel had dat 't daar niet om te doen was.
Fijn wat van je te lezen:)


Op de eerste dag van de cursus gnostiek als spiritueel pad vertel ik het verhaal van het kameel.
Het kameel staat in dat verhaal symbool voor de vrijwillige slavernij, dus voor iemand die de macht over zichzelf uit handen gegeven heeft en dat als zijn bestemming ziet.
Als het kameel opeens de onwaardigheid van die situatie inziet, verandert hij in een leeuw. De leeuw vindt het heerlijk om van zijn herstelde macht te genieten en brult wat af. Hij geniet ook van de angst die zijn gebrul oproept.
Maar dan beseft de leeuw ineens hoe eenzaam hij is. En in dat besef verandert hij in een kind.

Het verhaal vertelt, onder andere, dat je niet zomaar ineens van kameel in een kind kan veranderen. Je moet eerst zelf de macht over je leven hernemen, je moet eerst leeuw worden. Die fase kun je niet overslaan.
Pas daarna kun je werkelijk kind worden.



Schitterend Bram, Ben het helemaal met je eens maar ik neem aan wel (welp)kind.


02/12/2007 13:10. #20042

Hallo Carla, mij spreekt Thomas 22 en 114 aan.


Eigenlijk speken ze ons allemaal aan.


Sorry, Moet ik wat aan laten doen. Nog steeds die r kwijt.


Das mooi Bram (#20051),

ik had begrepen/aangenoemen, n.a.v. je verhaal al eerder, dat die leeuwfase, waarin ik zat, niet zo'n fijne/goeie was. Maar het hoort er gewoon bij. Das mooi!


aangenoemen=aangenomen


Eeneueu Brabantse??


Ik durfde nooit fouten te maken in het tikken,

Kost zooooveeel tijd,

Ben er tot op zekere hoogte mee gestopt!!
:)

Je hebt hier toch vaak maar een half woord nodig toch?

Lekker geen glossie.

X Margreet


Brul jij maar lekker, Leni de Leeuw! Geniet ervan.


#20042
Hallo Carla,

Het is inderdaad een citaat maar ervaar dit al gedurende langere periodes.

Groetjes Trudy


Overigens ...... er is geen sprake van keuzen. Beiden zijn aanwezig.

:-)


Zeker weten Trudy! Het is zoals het op dit moment is!

XX Margreet


#20023
"Dat is het credo van Aquarius"

Als antwoord op de nieuwsgierigheid, # 20042, van Carla.

Liefs Trudy


www.juwelenschip.nl/index.php?page=3&th=20&id=219


Ha Trudy, oke ........ het credo van Aquarius zeg je.......
De link tussen het stuk #20023 en het credo van Aquarius.......kwartje valt niet.
Sorry!
Moet je ook bekennen niet zo veel te hebben met sterrenbeelden en de daar aan verbonden inzichten.
Misschien wil/kan je er iets meer over vertellen.


Zomaar een gedachte:

Je bent zo
mooi
anders
dan ik,

natuurlijk
niet meer of
minder
maar

zo mooi
anders,
ik zou je
nooit
anders dan
anders willen.

Dit gedichtje las ik een paar weken geleden in het boek van Hein Stufkens.

Donderdag heb ik een presentatie gedaan op school. Voor de leraar en 12 medecursisten. Een van die cursusisten is een jonge vrouw. Bij aanvang van de opleiding, afgelopen januari, voelde ik enige irritatie bij haar. En dat terwijl zij mij een compliment gaf.

Die irritatie wekte mijn aandacht, het maakte me wakker.

Ik bedacht me:
"Trudy, je vind anders zijn zo spannend, zo interessant. Het wekt jou nieuwsgierigeheid op het voedt je ...... waarom irriteerd het jou dan?"

Ik accepteerde mijn irritatie en ging met meer aandacht naar de medecursiste luisteren. Wat ze te vertellen had wekte mijn interesse, ik werd "gevoed" en we kregen aardige gesprekken.
Afgelopen Donderdag sprak ze mij bemoedigend toe en nadien kreeg ik van haar een dikke zoen!

Zelf voel ik me 2, zoals reeds beschreven. Waarom zou ik de een wel accepteren en het "anders zijnde" niet?
Zou ik het gedicht van Hein Stufkens ook niet op mijzelf toe kunnen passen? Zoals ik het ook probeer op die ander?

Als de ander mij zo kan "voeden" zou ik dan Mijzelf ook niet kunnen "voeden"?

Je bent zo
mooi
anders
dan ik,

natuurlijk
niet meer of
minder
maar

zo mooi
anders,
ik zou je
nooit
anders dan
anders willen.

:-)






Hallo Carla,

Als reactie op jou vraag #20124?

Ik heb niet zoveel met sterrenbeelden of astrologie.

Het stukje van Aquarius viel me op en toevallig ben ik van sterrenbeeld Waterman. Kon me ook prima vinden wat erover geschreven werd.
Herkenning en toeval Carla, meer niet.

Liefs Trudy


Dank je wel Peter,


:-)


Echt luisteren is vaak heel moeilijk Trudy.


Ik weet 't Peter, ook mijn oren lijken soms verstopt. Of noemen ze dat "Oost-Indisch doof"?

:-)


Je bent zo mooi..

Prachtig Trudy!
X


Nee, Maar de meeste mensen dwalen vaak af bij het luisteren. En er zijn er ook bij die willen het liefst zichzelf horen.


Och Peter,

Laat ik mijzelf ook scharen bij hen.
Mijn "gelijk" is tevens mijn grote ongelijk. Eigenlijk wil ik dit zo houden, kan ik nog erg veel leren van die "ander".

Dank je Nij.
X


We blijven leren Trudy. Elke dag weer.

Welterusten.


www.youtube.com/watch?v=HletFWFm2dE

Welterusten,

;-)


Lekker slaapliedje van Alfred! Gelukkig staat mijn bed op wieltjes. Niet langer stilstaan okee. Maar als we zo doorgaan?

Nu echt welterusten!


Hallo Carla,

Een dag verder ...... een vraag aan jou.
Iets in jou bijdrage fascineerde mij en wel het volgende:

"Wanneer het ook de ervaring van Trudy zelf zou zijn, dan zou ik een nog meer luisterende houding hebben gehad.
Is het een citaat van wie dan ook en waaruit dan ook en ik zou het zelf hebben zitten lezen, had ik het waarschijnlijk weg gelegd met de gedachte......Is dat zo?"

Vanwaar dit onderscheid? Mogelijk dat ik het verkeerd interpreteer, zou je dit mij kunnen uitleggen?

Dank je, liefs Trudy

Groetjes Trudy :-)


Ik zal mijn best doen Trudy.......

Jij plaatst een bijdrage # 20023
Ik lees.
Voor mij zat het vol met stelligheden en uitersten.
Ik herkende jou er niet direct in en stelde mijn vraag ' of het jouw eigen ervaringen waren of een citaat.'
Jij antwoordde, enigsinds kryptisch, 'ik ben een Waterman'.

Wanneer het jouw ervaringen geweest zouden zijn dan zou ik een nog meer luisterende houding hebben gehad.
Waarom?
Omdat je waarschijnlijk zo'n verhaal ( van jezelf ) niet voor niets op het forum zou zetten, toch!
Omdat het het dan over jou gaat.
Dan had ik wellicht wat door kunnen vragen. Behoedzaam en met aandacht naar jou.
Vandaar mijn eerste vraag.

Wanneer ik dit stuk in een boek of zoals later ( na de tip van Peter ) op de web-site ( zonder Trudy in mijn hart ) gelezen zou hebben, dan ga ik er anders mee om.

De stellige toon vind ik niet prettig en de uitersten eveneens niet.
En dit zou ik zo niet gezegd hebben wanneer ik zeker zou weten dat het jouw woorden/ervaringen waren.

De schrijver zal zijn/haar bedoeling hebben gehad met het schrijven van dit stuk.
Die voel ik maar ten dele aan.
Om nu alle ( rol) patronen van mannen en vrouwen, wereldwijd terug te voeren naar Eva en Lilith........daarbij zeg ik: 'Is dat zo?'

Bij: Het laat een strijd zien die bijna iedere vrouw in zichzelf voert: als ik kinderen krijg, kan ik me dan nog wel ontplooien? en bij:Ze is de femme fatale en baart liever vruchten van de geest dan vruchten van de schoot. krijg ik kriebels en vraag me ook af......is dat zo?
En zo kan ik nog wel méér zinnen copieëren.

Beste Trudy, begrijp me goed, het voelt voor mij zo.

Ik hoop dat ik wat duidelijker ben nu.

Mocht het achteraf toch met je eigen ervaringen te maken hebben, ik luister.


Carla, wat ben je toch heerlijk respectvol.


Lieve Carla,

Dank je voor jou antwoord.

Leuk dat je juist het stukje kiest:
"Het laat een strijd zien die bijna iedere vrouw in zichzelf voert: als ik kinderen krijg, kan ik me dan nog wel ontplooien? en bij:Ze is de femme fatale en baart liever vruchten van de geest dan vruchten van de schoot. krijg ik kriebels en vraag me ook af......is dat zo?"
Dit is namelijk een van de stukjes die mij bijzonder aansprak.

Eigen ervaring: Ik ben bewust zonder kinderen. Een logische stap voor mij omdat het krijgen van kinderen voor mij juist geen vanzelfsprekende keuze was.

De femme fatale die bewust kiest voor de vruchten van de geest, is daar voor mij het onbewuste gevoel geweest achter die keuze.

Overigens is het niet kiezen voor kinderen geen innerlijke strijd geweest. Het was voor mij immers een vanzelfsprekende keuze. Het is eerder een strijd tegen het onbegrip van de "buitenwereld" geweest.

Jawel Carla, ik herken heel veel van mijzelf in dit citaat.

Liefs Trudy




Daar het citaat mij juist enorm aansprak, en het leek alsof het over mij ging, heb ik het geplaatst.


Ik gebruik ook vaker een tekst of citaat omdat de tekst dan zo dicht onder mijn huid voelt en ik mijzelf niet beter zou kunnen uitdrukken.
Ik weet niet...misschien daarom Trudy dat ik je wel in de tekst herkende.
Zelf ervaar ik het als fijn dat we allen onze eigen uitdrukkings eigenheid hebben.
X


Ja hè Nij, en 't mag er allemaal nog zijn ook:)
Ik vind 't ook fijn.
En leerzaam ook.


Zeker Gea..ook leerzaam.


Dank je Bram. #20209.

Trudy, dat ik je nu moet tegenkomen als de Femme Fatale, in je eigen topic ' Onbegrepen kleine meid,'.......

Enne......wat doen zintuigen via de elektronische snelweg?

Je snapt dat dit een grapje is.

Ik kon er geen enkel vermoeden van hebben dat ik met juist deze twee zinnen te copieëren, juist datgene zou raken wat jou zo aansprak.

Ik begrijp nu ook wat de achterliggende gevoelens zijn waarom je het stuk plaatste.

Dank je Trudy, voor je open houding.

Mooi om te horen dat het niet kiezen voor kinderen geen innerlijke strijd voor je is geweest.
Het was jouw keus Trudy en daar heeft niemand verder ook maar iets mee te maken.
Dat dient ten alle tijde volledig gerespecteerd te worden.

En dat je wel een strijd hebt moeten voeren tegen het onbegrip, is op zijn zachts gezegd, gewoon heel jammer.
Maar nu, hopelijk voor jou, kan je dat achter je laten.

Ga je weg verder meid, met het zaaien en misschien ook wat oogsten van de vruchten van de geest.
Ik wens je nog een mooie reis.


Hoi Carla,

Mag ik inhaken op de opmerking # 20209 van Bram?

Je bedankt mij voor mijn openheid, graag gedaan.

De strijd tegen de "buitenwereld" was geen strijd van mij tegen hen. Het was hun eigen strijd. Dit geeft meteen ook de uitersten aan in het citaat. Ik heb geen uitersten gecreërd, anderen hebben dat gedaan en doen dat nog.

Wat betreft het citeren? Soms wil ik mijn verhaal in eigen woorden vertellen doch....

Het is juist het respectvol reageren wat maakt dat ik dit niet doe. Woorden op een weegschaal leggen vanwege de angst om te kwetsen of citaten gebruiken om DAT wat mij beweegt te kunnen over brengen.

Dit uit respect voor diegene die het wil lezen.

Ik zet mijn reis verder door .....

Liefs Trudy


Trudi's queeste!

Ga rustig door Trudy.
Soms is het goed om woorden van wijsheid te citeren, maar niet uit angst, maar juist om je doel te bereiken.

En soms is het goed om je eigen waarheid zonder omhaal te zeggen, tot wie het horen willen.. en die het niet horen willen..., so what!
't Wordt je misschien niet altijd in dank afgenomen, dat ken ik ook uit ervaring, maar och,
dat 'zal me worst wezen :-))

Als je je Zelf en waar je voor staat, maar niet verloochend
En ik krijg beslist niet de indruk dat jij dat doet!

Zet lekker je reis voort,
je eigen queeste!
:-)
X




'zal me worst wezen'

Die "worst" smaakt me goed Leo.

Dank je
:-) Liefs Trudy


Femme Fatale, ja daar heb ik ook wel wat mee. Alleen zijn mijn grenzen daarin heel belangrijk, want ik kan fataal voor mezelf zijn. Heb daar heel lang mee gezeten, maar heb er nu vrede mee en ben er meer balans in aan het vinden. Wel jammer dat de zouk waarschijnlijk niets meer wordt, leek me wel een mooie femme fatale actie op het randje. Schiet niet op als ik juist een zet krijg om over het randje te schieten. Daar kan ik moeilijk tegenop.



Heerlijk Trudi, neem nog een klein slaapmutsje bij de worst
en je zult slapen als een roos!

Ga ik ook doen.
:-))


Ha femme fatale! (#20263),

Als je in balans bent, schiet je ook niet over het randje, Linda.
:-)


Hee Lé!

Het klopte niet helemaal wat ik zei dat ik die man niet vertrouw. Ik weet wat ie in zijn kop heeft omdat ik hem heel goed aanvoel op een bepaald niveau en heb geen zin me op dat niveau te begeven, want dat haalt me uit balans. Dat op zich is niet zo erg, maar de duaniere functioneert tot op zekere hoogte en heb dan een politieagent nodig. In de situatie die hij voorstelt, namelijk prive-les in nog nader te bepalen locatie (jeah right, z'n slaapkamer zeker) ga ik het niet redden met mijn balansje.


Wel prettig om mezelf te kennen


#20267

Wauw Linda! Wat een zelfreflectie!
Geweldig!

Liefs Trudy


........

Nu eigen verleidingen nog kunnen weerstaan?
...... of gewoon aan toegeven?

;-)


Lekker toegeven!!!!

Liefs Margreet


"Wauw" bedankt!

Wat bedoel je met eigen verleidingen? Van jezelf of van mij? Doe waar je je goed bij voelt zou ik zeggen en vooral niets onderdrukken!

X


Hallo Linda,

Zoals je 't zegt tegen mij ...... zou dat andersom, dus bij jouw ook werken?

Ik gun het je graag, elk op eigen- wijze.

Liefs Trudy


Trudy,
Ik heb gelezen en begrepen hoezeer de huidige gebeurtenissen je beroeren en uitdagen.
Spring er maar in meid, zoek het zelf maar uit, en dat met de intensiteit en de bereidheid tot overgave die je liet zien. Doe maar. Komt goed.
Ik leef met je mee. (Dat is toch hetzelfde als voor je bidden?)


Ja meebidden, -leven en -bewegen, dat is vast hetzelfde Bram. Dansen is bidden met de benen, zeggen joden. Om maar wat te noemen. Zo lief hoe elke elke religie haar/zijn eigen sublimatie weet te herbergen. Ik warm me er aan. Serieus!


Hallo Bram, dank je ..... meeleven is eigenlijk veel leuker!

Als jonge meid, reizend van mijn woonplaats naar Amsterdam, alwaar ik destijds werkte droomde ik van vrijwilligerswerk in het buitenland.

Steeds vond ik excusses om maar niet te gaan en steeds kwam dat gevoel weer terug en steeds weer die excusses.

Totdat ..... een paar maanden geleden dit gevoel zo erg werd dat ik verschillende organistaies heb aangeschreven. Met steeds 0 op rekest. Of helemaal geen reactie.

Mijn jongere broer en ik willen eigenlijk hetzelfde ....... iets doen voor de "zwakkere"medemens. En zo kwam ik via mijn broer gisteren in kontact met Jordan.

Ik heb Jordan net gesproken en hij begreep mijn blijdschap na zijn snelle reactie. Ook hij heeft 1 jaar gezocht naar een organisatie die hem wilde "hebben".

Jordan heeft mij uitgelegd wat er allemaal gebeurd in Zuid-Afrika, een soort van demotiverende uitleg. Echter mijn motivatie is alleen maar toegenomen.

Jordan legt mijn aanmelding voor bij de oprichter maar heeft eigenlijk al min of meer toegezegd geen bezwaren te zien.

Zou het zomaar kunnen zijn dat ik volgend jaar maart weg ben. En wie weet wat voor "voedsel" ik daar ontvang.

Overigens ..... mocht dit onverhoopt niet doorgaan, ik wel!

:-)


Sjonge wat zou dat fijn zijn voor je Trudy.
Ik leef, bid, dans en beweeg graag met je mee.
En herhaal hier graag de zin die ik je gisteren toe schreef:


Ga je weg verder meid, met het zaaien en misschien ook wat oogsten van de vruchten van de geest.
Ik wens je nog een mooie reis.




Dank je Carla,

:-)


04/12/2007 20:24. #20342

Goeiemorge Trudy,

Ik duim voor je!

Gr.


Niet te hard sabbelen!
Dan valt ie ervan vanaf!

Werd mij vroeger altijd verteld, ik geloofde er echter helemaal niets van.


Trudy, Dat is toch geen duimen.


"Doe waar je je goed bij voelt zou ik zeggen en vooral niets onderdrukken!"

"Zoals je 't zegt tegen mij ...... zou dat andersom, dus bij jouw ook werken?"

Niets onderdrukken betekent voor mij het erkennen en accepteren van dingen die men geneigd is te onderdrukken vanuit maatschappelijk oogpunt en je vrij voelen. Je laat liever geen scheet als je met meer mensen in de lift staat. HAHAHA! Ik vraag me af of dit een goede vergelijking is.

X


Ik blijf lachen Linda! :-))))))))


Ik ben er trouwens helemaal aan toe de film Pleasentville te kijken. Voelt alsof het zo moest zijn dat het werd uitgesteld. Ik hoop dat het doorgaat!! X


Nou Linda, dat duurt niet zo lang meer..
'k Zie geen reden waarom het niet door zou gaan!
:)


#20484

Hoi Linda,

Zoals ik jou al vertelde: ik gun het jou van harte. Op de manier zoals het voor jou het beste voelt.

Dank je, liefs Trudy


Jij weet het best wel!!

X Margreet


margreet, 07/12/2007 16:52. #20657

Eerlijk Margreet? Ik weet het zo net nog niet.

Ik begin steeds meer te beseffen dat ik met al mijn 'weten' zoveel niet weet.
Sinds een tijdje is er een behoeften aan leren. Dat is ontstaan toen ik alleen kwam te staan. Ik ben weer gaan studeren en heb gaandeweg promotie gemaakt.

Die promotie heb ik, zoals sommigen inmiddels weten, weer ongedaan gemaakt. Het voelde alsof ik mijn eigen "doelen" voorbij had gestreefd.
Inmiddels is er weer rust. En toch is die behoeften naar leren nog steeds aanwezig.
Pas sinds een paar dagen realiseer ik me dat ik met dat "leren" een andere weg in ga slaan. De weg van "klein" zijn. Opnieuw beginnen, onderaan en anders kijken en ervaren.

Ik voel me klein en besef me steeds meer hoe ontwetend ik ben.
Tegelijk voel ik me erg prettig, los van alles wat ik "weet". Alles mag en kan .....

:-)



Bovenstaande bijdrage geeft aan dat ik me erg klein voel, en ik voel me steeds kleiner worden.

Ik realiseer me dat "goed" en "fout" in mij aanwezig zijn. En steeds vraag ik me af: Wat is goed en fout?

Waar zit het goed en fout bij de ander? Wat roept de ander bij mij op? Soms voelt het goed en dan voelt het weer fout. Innerlijke dualiteiten.

Klinkt mogelijk onlogisch toch ben ik blij met alle eigenschappen. Voor mijn gevoel kan ik juist door deze eigen eigenschappen de ander in mijzelf herkennen en mijzelf in de ander herkennen.

Niet altijd even makkelijk. Het helpt me wel.
Nu de weegschaal nog eiken.

:-)


Ha Trudy, bedoel je je eigen bijdrage 21194 ?

Waarom beste Trudy, zou jij je klein moeten voelen en zelfs steeds kleiner.?

Wat is goed en wat is fout? Bij jouzelf, zo vraag je je af en bij de ander?

Ik denk dat je die weegschaal maar eens een poosje in de kast moet zetten.

Is er wel een goed en een fout......nee toch!

Op deze wijze ben je steeds aan het oordelen, in de eerste plaats over jezelf.

Goedkeuring en afkeuring, lieve meid, daar wordt je toch doodmoe van :-)) en ........onzeker.

Kom op hoor, je bent een mooi mens die er mag zijn zoals je bent.
Blijf dicht bij jezelf en probeer te genieten van de mooie dingen op je pad.
Je hebt al zoveel moois en kracht laten zien.

Kop op hoor.





Trudy@Klinkt mogelijk onlogisch toch ben ik blij met alle eigenschappen. Voor mijn gevoel kan ik juist door deze eigen eigenschappen de ander in mijzelf herkennen en mijzelf in de ander herkennen.

ha Trudy... ik geef je hierin graag de
hand :-)
toch onlogisch vind ik het niet..
Zijn we niet een bewustzijn dat zich uit in miljarden verschijningen?
Deze is niet van mezelf hoor...maar hij treft me wel
X


Trudi maak je het je niet alleen maar moeilijk met al dat 'ge-oordeel' in jezelf over wat goed is en wat fout is?

Je bènt Zelf meer dan je eigenschappen!
Je bent er de baas over!
Als je dat niet bent dan regeren ze jou en dan heb je ze niet meer in de hand. Dan pas worden ze 'goed' of 'fout'.

Als jij ze liefdevol leidt dan zullen ze je gehoorzamen en dan valt het oordeel goed of fout weg. Dan zijn het je helpers geworden!

Dan voel je je ook niet groot of klein, ( want ook dat is een oordeel..) maar dan ben je precies Die je Bent, namelijk jeZelf.

Is het een beetje te volgen?
:-))


Een goede raad overigens van Carla:
'weegschaal in de kast!'
Ha, ha
:-))


Wat herkenbaar Trudy. Love, Linda


Hoi Leo en Carla,

Nee hoor ik maak het me niet moeilijk. De bovenstaande bijdragen is een gedachte / gevoel die ik even hardop uitsprak.

Zelf heb ik niet zo'n moeite met "goed" of "fout" des te meer ik niet weet wat "goed" of "fout" is. Natuurlijk zijn er zaken die niet door de beugel kunnen ik denk dat we het daar allemaal over eens zijn. Iemand bewust leed toe delen is iets waar ik moeite mee heb.

Maar als iemand bij mij een irritatie oproept begin ik me wel steeds vaker af te vragen: is dat wat Ik vindt wel terecht? Is dat wat ik denk wel het juiste?

Vrij recent blijkt dat een andermans eigenschap iets bij mij heeft getriggert wat mij, in eerste instantie, ontzettend irriteerde. Blijkt nadien dat deze eigenschap ook bij mij zit. Tja ..... verbazend. Veroordeel ik ook niet mijzelf als ik de ander veroordeel.

Mooi om zo geconfronteerd te worden met de eigenschappen van de ander die dus ook in mijn vertegenwoordigd zijn.

Is het dan nog steeds "goed" of "fout" te noemen?
Andere eigenschappen in mij maken het vervolgens toch mogelijk om de ander te zien voor wie die werkelijk is, ik heb namelijk ook alle andere eigenschappen min of meer in mij.

Een buideltje jaloezie, een buideltje boosheid, een buideltje pijn maar ook een buideltje genegenheid, een buideltje blijheid en een buideltje troost enz...
uiteindelijk onder te brengen in twee grote zakken een is angst en de ander liefde.

Kan ik weer een buideltje bij mijzelf opentrekken om tot de ander te komen.

De weegschaal lijkt mij niet te eiken, steeds afhankelijk van de omstandigheden zal ik dus een beroep doen op een steeds weer ander buideltje. Zoals ook de ander.

:-)


Nog even Carla,

Ik zie dat ik verzuimd heb een vraag te beantwoorden.

Waarom beste Trudy, zou jij je klein moeten voelen en zelfs steeds kleiner.?

Voor ieder natuurlijk verschillend en voor anderen mogelijk helemaal anders.

Afhankelijk van de hoogte waarop men staat van het "weten" of in mijn geval, denken het te "weten". Voor mij het gevoel niet hoger maar juist lager te komen in het "weten".

Lerende dat het "weten" een behoorlijke sta in de weg kan zijn om een ander te zien voor wat hij / zijn werkelijk is en .....
lerende te zien voor wat ik werkelijk kan zijn: Een niet "wetende", voor mij een bevrijdend gevoel.

Ook beseffend dat het "weten" zomaar ineens weer om de hoek kan komen kijken.

:-)




als ik het zo lees, dan lijkt het mij beter om maar niets te weten wat wij denken te weten ............................ toch?


Wat denk jezelf Jan?


tja, iets van:
als mijn gedachten/weten hier 'leeg' zijn/is, is er (wellicht) ruimte voor wat anders, wat 'mooiers'


Dank je Jan,

:-)


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.