Groeiend inzicht

kinderen

    door Doriene, 20/02/2008 22:59. #23392. 85 reacties, laatste

Hi,

Ik ben al een paar dagen bezig met de volgende vraag:
Kan ik er voor zorgen dat mijn kinderen zichzelf niet vergeten? Ik hoef dat niet verder uit te leggen wat ik daarmee bedoel, denk ik als jullie onderstaand verhaal van mij hebben gelezen?
Of is het nou eenmaal zo dat iedereen deze 'levenscyclus' moet doormaken?
Hoe denken jullie daarover?

Groet,
Doriene



Mijn vrouw heeft mijn zoon een zegelring cadeau gedaan met daarin de tekst
gegraveerd:

Geloof in jezelf.

Een mosterdzaadje als dit heeft een heilzame werking.Daar ben ik van overtuigd.


een ieder zal zijn eigen weg hier vinden,
je kunt ze iets aanreiken,
je kunt ze laten zien wat jij denkt wat de waarheid of goed (e.d.) is,
maar geef ze de vrijheid om diezelf te ontdekken,
dan geef je ze nog veel meer.

wat bedoelde je met: onderstaand verhaal, heb ik die gemist?


Doriene, ik las je vraag gisteravond.
Begreep niet helemaal wat je bedoelde met ' vergeten '.
Je verhaal komt vast nog wel, waardoor het wellicht duidelijker wordt.
Mag ik vragen welke leeftijd je kinderen hebben?

Wat een prachtig cadeau Harry voor je zoon.


Doriene, een paar citaatjes uit Thomas:

Als iemand door een medemens bevestigd wordt, met een liefdevol gebaar, een bemoedigend woord, of zelfs alleen maar een luisterend oor, kan dat een aanzet zijn tot persoonlijke bloei. Je medemens bemoedigen kost niets, maar kan voor die medemens heel kostbaar zijn. Zo’n liefdevolle bevestiging van de ander is als het zaaien van een nietig mosterdzaadje dat uit kan groeien tot een prachtig bloeiende plant, die op zijn beurt ook weer vele mosterdzaadjes kan rondstrooien.
In het boeddhisme noemt men dat ‘het verheffen’ van je medemens, een belangrijk onderdeel van het boeddhistische spirituele pad.

Je mag jezelf gelukkig prijzen als er iemand is die in je gelooft en je bemoedigt je eigen weg te gaan. Dat zijn de helpers op je pad, die niet met hun eigen waarheid te koop lopen, maar hun zoekende en tastende medemens hun onvoorwaardelijk vertrouwen schenken. Daarmee steun je anderen hun eigen weg je gaan, ook al kijk je soms hoofdschuddend toe.



Ha die Doriene,

Mogelijk ben ik een beetje voorbarig. Je verwijst naar 'onderstaand verhaal'.

Toch wil ik jou graag 1 vraag stellen nm.
Wat zouden de kinderen kunnen vergeten volgens jou?

Liefs Trudy :-)


#23396

:-)


Hi,

Ik bedoelde het verhaal "Je huis". Dus ik bedoelde hun eigen innerlijke weten.

@ Harry: mooi cadeau!
@ Carla: 10 en 13.
@ Bram: Vertrouwen schenken, eigen weg laten zoeken, liefdevol bemoedigen, niet mijn waarheid aan hen opdringen!
Dus niet in een keurslijf persen (of harnas/masker, hoe je het ook noemt) omdat ik zo goed weet (tsss!) hoe het moet en hoe het hoort!
Tja....als je er goed over nadenkt, is dat ook allesbehalve liefdevol eigenlijk...

Dat bedoel je ongeveer, denk ik?
Dank je wel!


Groet,
Doriene


Doriene, misschien vind je het volgende korte verhaaltje wel passend. Maar neem het niet te streng op hoor.
www.brammoerland.com/verhalen/bandjesvanfluweel.html


Hi,

Heel passend, Bram.

Arm kind; met de beste bedoelingen vleugellam gemaakt...

Groet,
Doriene


Hi,

En mijn 'fantasie' sloeg ook weer op hol...hihi...ik blijf schrijven op het moment!

Het jongentje en het schilderij.

Er was eens een jongentje. Zijn vader en moeder waren er niet meer. Het jongetje had, toen hij nog heel klein was, van zijn vader een prachtig schilderij gekregen. Het was een heel bijzonder werk; een landschap, waar je de zon net was opgekomen aan de horizon. Wuivende groenen bomen in alle mogelijke kleuren groen. Een strakblauwe lucht met vogels, die vrolijk en vrij rondfladderden in de eerste stralen van de zon. Als hij naar het schilderij keek, stroomde zijn hart over van liefde.
Het jongetje groeide op bij een tante, die zijn schilderij maar niks vond. Ze vond dat blauw van de lucht veel te licht, er moesten ook wat bergen bij en wolken, de kleur van de zon klopte niet en er stonden helemaal geen bloemen op!
‘Kijk nou eens naar dit schilderij! Dit is toch veel mooier!” Ze wees naar het schilderij dat boven de haard hing. “Ga je verfdoos maar eens pakken, dan zullen we dat eens even in orde gaan maken!”, zei ze resoluut. Het jongentje deed braaf wat zijn tante zei en toen ze klaar waren riep tante verheugd: “Prachtig! Nu is het mooi genoeg om in de gang te hangen! Je hebt goed je best gedaan. Goed zo!” Het jongentje was blij met zoveel lof en sloeg een spijkertje in de gangmuur om zijn hernieuwde schilderij in de gang te hangen.
Maar als hij naar het schilderij keek, stroomde zijn hart niet meer over van liefde…..

groet,
Doriene


Waarom zou ik een kind willen? Mensen zijn maar rare wezens. Wat is het nut? Voor de gezelligheid? Misschien een rare vraag dit. Ik dacht altijd dat het een kwestie was van je krijgt een kind of je krijgt geen kind. En dan zien we wel. Maar ik heb het gevoel dat het afhangt van mijn intentie. Zit er al een tijd een zieltje te wachten om in mijn schoot springen, te wachten tot ik.... tot ik wat? Geduld hebben zegt het water. En luister.


Hi,

Ik denk dat dat misschien te maken heeft met instinct? Een soort primtieve drang om ons te vermenigvuldigen?
We zijn tenslotte ook maar een veredelde diersoort, maar die op de één of andere manier bewustzijn hebben gekregen....en hoe en wanneer dan in het evolutie-proces is gebeurd? Ik vind dat een groot raadsel.

Groet,
Doriene


Ik heb de laatste tijd wel veel meer lol in mijn leven, maar vind mezelf misschien te raar om mezelf te willen vermenigvuldigen denk ik. Hihi, daar kan ik zelf dan weer om lachen.


Hoi Linda, misschien ben je wel beter in delen? ;-))


re op #23414
volgens mij is toch zo (spiritueel gezien), dat de kinderen de ouders uitkiezen?


Hallo Linda,

Dank je voor het virtueel uitzwaaien :-)
Ik ben er nog ...... een paar dagen :-)

Mag ik reageren op jou reactie #23414?

Zelf ben ik bewust 'kinderloos' en toch ........

Liefs Trudy X


Dag Jan, hoewel ik zo weg moet om bij één van mijn kinderen te helpen met het schoonmaken van zijn net verbouwde huis, toch even een reactie op #23424.

Ik heb daar grote moeite mee. Is er dan ook een ' spirituele ' uitleg als aan het verlangen van het krijgen van kind(eren) niet kan worden voldaan?

Ik zou niet graag een ' spiritueel' antwoord geven op deze vraag.

Zelf mocht ik twee prachtige jongens op eigen benen zetten om ze in vertrouwen hun eigen weg te laten gaan.

Ik heb dat als een wonder ervaren.

En ben bewogen met hen, die het verlangen naar het krijgen van kind(eren) niet in vervulling hebben zien gaan.





Carla,
laat ik eerst zeggen dat ik het ook niet allemaal niet weet hoe het precies zit.
Er niets mis is met jou antwoord.
Ik koester zelf ook (andere) verlangens, maar zijn die haalbaar? Ben ik wel eerlijk t.o.v. mijzelf, die vragen stel ik mij regelmatig.

Maar ik denk onderhand wel dat er geen toeval bestaat, dat alles al (van te voren) bekend is.
Schuld(gevoel), angst, te korten, boosheid e.d. iets is wat aangeleerd is.
Het weleen anders kan zijn dan wat ik hier op deze wereld waarneem, en als dat zo is wil ik het wel weten.


Weet je Jan, heel veel van wat spiritueel heet bestaat uit louter gedachten. Maar gedachten zijn niet de werkelijkheid.
Het idee dat kinderen hun ouders kiezen is een gedachte, meer niet.
Als je gelooft in dit soort gedachten raak je almaar verder verwijderd van de werkelijkheid. Je komt dan in een staat van zijn die samengevat is in de droom van Valentinus die we eerder bespraken.

Maar er zijn ook andere spirituele tradities, zoals het boeddhisme en de gnostiek. Die leren je inzien dat gedachten je eigen zelfgemaakte schepping van de werkelijkheid zijn, die de afgescheidenheid van de echte werkelijkheid veroorzaken.
Om je ervaring samen te laten vallen met de echte werkelijkheid zijn twee dingen nodig:
1. Het met een milde glimlach herkennen van je eigen breinweefsels en die vriendelijk terzijde schuiven.
2. Emotionele openheid, dat wil zeggen: de bereidheid op onvoorspelbare wijze geraakt te worden in je hart door wat er in de echte werkelijkheid, in het hier en nu dus, om je heen gebeurt. Daar hebben we het al eerder over gehad.

Beiden punten stuiten bij gelovigen in hun eigen breinweefsels (die ze meestal delen met vele anderen, want die zijn meestal collectief) op veel weerstand. Want emotionele openheid en de relativering van breinweefsels lijken je te leiden naar een angstwekkende leegte waar geen enkel houvast meer bestaat. Maar juist daar kan de afgescheidenheid opgeheven worden: 'Uw wil geschiede', zoals Jezus zei in de hof van olijven.
En in die leegte bestaat ook liefde, niet als gedachte (liefde is...) maar als ervaren onontkoombaarheid. Die ervaren liefdeskracht kan heel verwarrend zijn ten opzichte van je levensplannen en zo. Maar dan telt alleen nog maar erkenning en overgave.


Prachtig!


Hallo Bram,

ik weet niet of gedachte niet de werkelijkheid is ......
Voor mij is werkelijkheid: het eeuwige, het onveranderlijke, Eenheid, Liefde/Licht.
Daarbij heb ik een zelfverantwoordelijkheid een vrije keuze, mijn wil zal geschieden.
Tja en of ik een lichaam ben? Is dat ook niet een vergissing mijnerzijds?


Het beste wat ik hier op aarde kan doen is inderdaad met een milde glimlach hiernaar kijken en er geen oordeel over te hebben, maar ja ik heb me heel wat aangeleerd en raak dat zo maar niet meer kwijt ;-)


Jan je zegt: "Voor mij is werkelijkheid: het eeuwige, het onveranderlijke, Eenheid, Liefde/Licht."
Heb jij dat zo ervaren?


ik zou het niet anders kunnen omschrijven, het is abstract denk ik.

Als er werkelijkheid is dan hebben ik (jij?) dat eens ervaren .......... wellicht ff uit het zicht verdwenen ........

Hoe zou jij de Werkelijkheid omschrijven, Bram (of anderen)?


De werkelijkheid zoals die zich momenteel bij mij voordoet is niet uit te leggen,
kan ik in woorden enkel herkennen in #23429 in zoiets als onontkoombaar


Mijn toelichting bij logion 111 geeft voor mij het helderst weer hoe mijn ervaring van de werkelijkheid tot nu toe is. Mijn toelichting bij logion 112 is de conclusie en de lering die ik daaruit trek.
Maar morgen kan het anders zijn.


@
uit de toelichting op logion 111:

'Het is een ervaring waarin veel vragen als vanzelf oplossen, omdat ze er daarna niet meer toe doen.'

Tja, eigenlijk is dat het antwoord op alle vragen.
Het denken is stil geworden.
Alle vragen ontstaan door het denken.
Wat blijft er nog te vragen over wanneer je 'bent eer Abraham was..' ?








Ik ben heel erg blij dat je dit logion aangewezen hebt om die ervaring weer te geven.
Mooier kon het niet!
Dank je wel!


#23437 was aan Bram gericht.
Sorry Bram, in m'n blijheid vergat ik je naam te noemen.
:-)


Prachtig Bram # 23429.
Een kleine toevoeging.......deze wijze stuit niet bij iedere gelovige op weerstand. ;-)
Het is voor mij zeer herkenbaar en beleef het ook zo. ( op mijn beste momenten ).

En Jan, mijn werkelijkheid van dit moment is dat ik na twee dagen poetsen flinke spierpijn heb en naar een warme douche verlang. Mijn jongste zoon is jarig en die wil ik graag verrassen, dus vanavond nog even op naar Amsterdam.

Maar deze werkelijkheid zal jij niet bedoelen neem ik aan.

Toch heeft het voor mij er wel mee te maken. Want als ik dit bezie en ervaar met emotionele openheid, in het hier en nu, met de bereidheid mij te laten raken, dan blijft het niet alleen bij de hierboven genoemde feiten, maar krijgt het een andere laag van ervaren.

Voel je het een beetje aan?

Veel vragen vallen voor mij weg en zelfs het spreken er over.
Op die momenten ervaar ik een zijn, ja, met een glimlach.



Heel mooi jouw ervaring ook, Carla.


als je het over het tijdloze hebt dan heb je het toch over het eeuwige (zonder tijd, begin noch einde hebbend) dan ben je onsterfelijk en dan zal je de dood niet smaken, dat lijkt mij de werkelijkheid/ waarheid te zijn ........
Logion 112 gaat m.i. over het fysieke (het beeld wat we hebben van elkaar) waar we ons zo aan vasthouden, daarom vraagt (m.i) Jezus Maria hem niet vast te houden, het beeld los te laten .......

ik denk dus dat het eeuwige abstract is, maar dat kan ook anders zijn (ook morgen zoals Bram zegt ;-) )


Het tijdloze is niet het eeuwige Jan. Eeuwig veronderstelt tijd, zoiets als oneindige tijd. Het tijdloze kent geen tijd.

En logion 112 gaat heel zeker weten niet over het fysieke. Het gaat over afhankelijkheid. Bijvoorbeeld afhankelijkheid van gedachten over het eeuwige en het fysieke.




Wanneer is iets abstract?
Als het niet tastbaar is?

Iets dat je beleeft als een werkelijkheid, -ook, of juist als het een spirituele werkelijkheid betreft- , is zeer reëel en naar mijn gevoel niet abstract.


Carla, ik had het over 'gelovigen in hun eigen breinweefsels'.
Dus jij bent er ook zo één! Want je herkent jezelf kennelijk in die definitie.
Heb ik me toch behoorlijk in je vergist.
(grapjeehhh..)


Er zijn duizenden werkelijkheden, ook een illusie of een droomwerkelijkheid wordt als werkelijkheid beleefd.

Een werkelijkheid zoals in logion 111 beschreven wordt, is een beleving die je volkomen vrij maakt!
Daarin onderscheid ze zich van de illusionaire werkelijkheden, die je trachten te binden.


Zou Jezus daarom gezegd hebben:

'de Waarheid zal je vrijmaken' ?


Ik heb eens getracht die belevenis te verwoorden in een soort gedichtje..
Zou dit graag met jullie delen:

‘TIJDLOOS…’

Ik ben een punt
in de Eeuwigheid.
Elk moment is:
eind van oude -,
tevens begin
van nieuwe Tijd.
Vind jezelf in het moment
tussen oude en nieuwe Tijd,
tussen ‘niet meer’.. en ‘nog niet’..
Dat is het moment van NU…
en je hebt jezelf gevonden !
Een doorstroom–punt van
Eeuwig Zijn.
Niet meer verscheurd tussen
-toen - en -straks -
gisteren en morgen
eens en ooit

~~


eeuwig zoals het inde dikke van Dale staat:
bijvoeglijk naamwoord; eeuwiger, eeuwigst; afleiding(en): eeuwigheid

1
begin noch einde hebbend
kijk ook bij: gradatie bijvoeglijke naamwoorden
betekenisverwante termen
hyperoniem:
langdurig
synoniem(en):
eeuwigdurend, perpetueel
hyponiem(en):
onsterfelijk, onvergankelijk


Onder Eeuwig wordt i.h.a. een hele lange tijdsduur verstaan.

Maar in spirituele zin en in de zin waarin het in de woorden van Jezus gebruikt wordt gaat het volgens mij om het Eeuwig moment, dat tijdloos is.


Jan, vind je het goed dat ik het hierbij laat? Ik vind het niet zo interessant wat Van Dale over het woord eeuwigheid te vertellen heeft. Ik had het namelijk niet over woorden.


Bram,
het gaat me niet om het gelijk, maar je kunt of ik een vergissing maken wat tijd of eeuwig is. Het zijn m.i. twee belangrijke verschillen.


Jan, ik ga echt niet twisten over woorden. Ik heb geprobeerd een ervaring te beschrijven. Het interesseert me echt geen sikkepit of Van Dale het daar wel of niet mee eens is.


Van Dale heeft er ook een eeuwigheid over gedaan om zo dik te worden :))


het gaat niet om de van Dale, Bram, het gaat erom dat er een verschil is tussen het tijdelijke en het eeuwige.
Het eeuwige is niet in woorden uit te drukken, daar ligt m.i. de werkelijkheid of waarheid, het is tijdloos dus geen begin of einde: het is ....


ben bijna 50 maar een discussie zoals deze doet me denken aan die ik vroeger met m'n vader weleens had, niet geheel vergelijkbaar die ik nu met Bram heb, maar toch..... het raakt me kennelijk nog steeds
Het ging er toen (meer dan 30 jaar geleden) zo aan toe dat als hij zei einde discussie was het einde discussie, het interesseerde hem kennelijk niet waar de waarheid lag, hij had gelijk. (punt)
Ik wil niet zeggen bij wie de waarheid in deze discussie op het forum ligt, begrijp me niet verkeerd, het is alleen iets wat weer naar boven komt.
Maar ik heb wel zoiets van laten we de waarheid in het midden zoeken, en bij de persoon zelf laten, het is niet goed of fout, laat er zijn ruimte voor ieders idee ........................

Kwam wel "toevallig" logion 26 tegen of die toepasbaar is op mij ....... tja ik mogelijk wel, misschien zie ik het wel verkeerd, maar misschien ook niet ....... ik weet het niet ............................


Mooi Jan...ruimte voor ieders idee...
en
de waarheid in 't midden laten,bij de persoon zelf...
En weet je Jan, dit lees ik zeker in jouw schrijven.
Bovendien proef ik ook veel respect in jouw stukjes voor ieders zijn.
Thanks :)




Dank je Leo, voor 't delen van je mooie woorden Tijdloos.
Verstillende momenten....


het gaat niet om de van Dale, Bram, het gaat erom dat er een verschil is tussen het tijdelijke en het eeuwige.

Voor jou wel Jan althans dat zeg je maar zoals ik het zie is er geen verschil.
In het tijdelijke manifesteert het eeuwige in een vorm en de vorm is vergankelijk maar zijn we niet meer dan een vorm ?


Herstel, hoop dat het op deze manier duidelijker is wat ik bedoel Jan

In het tijdelijke/eeuwige manifesteert het tijdloze in een vorm en de vorm is vergankelijk maar zijn we niet meer dan een vorm ?



De waarheid in het midden laten, dat is mooi Jan,
en fijn dat Gea dit ook nog even omder de aandacht brengt!

Waarheid kun je geen geweld aandoen, zij is altijd en overal aanwezig.
Waarheid is ook niet 'dit' of 'dat', of een of andere mening.
Er is niet één bepaalde waarheid.

Waarheid is ondefinieerbaar, ongrijpbaar, zoals Tao.
Maar heb haar lief diep in je zelf en zij zal je vrijmaken.

Zo zie ik de lering van Jezus, dat de Waarheid ( het Zijnde, het Ik Ben, de Bron) ons vrij zal maken.

Maar ik heb 'm niet in pacht hoor, en het staat iedereen vrij het oneens met me te zijn.
:-)))


Beste Jan, het is al laat. Toch.....ik lees de uitwisseling van gisteravond en je stukje # 23455 raakte mij.
Ik vind je reactie's open en mild.
Dat niet alleen Jan, ik lees je ook als een man, vol vragen. En heb de indruk wanneer je een antwoord gevonden zou hebben op je vragen, dat er wat méér rust in jezelf kan komen. Klopt dit?

Ik ervaar je als gevoelig en onzeker. Dit versterk je door logion 26 te noemen.

Wanneer we het hebben over een discussie, dan wordt deze meestal gevoerd om te komen tot een consensus.

Ik zou je zo graag gunnen Jan, niet het bereiken van een consensus maar de ruimte voor jezelf, om ervarend door het leven te mogen stappen.

Toe maar, laat alle waarheden maar even los en leef die van jouzelf. Opgedaan door je eigen ervaring.
Schrap desnoods het woord waarheid maar even een poosje.

Durf die leegte maar in te gaan Jan. En laat je raken. Het hart kent het woord discussie niet, is mijn ervaring.

Ergens schreef je.......als dat zo is, wil ik het wel weten.
Jouw geleefde ervaring is van een andere orde van weten dan het weten dat het vandaag Zondag is, toch!

Ik hoop dat je wat los mag komen van je vragen. En jezelf wat ruimte gunt.
Ik gun je die van harte.

vriendelijke groet,



De volgende uitspraak op een kalender kwam ik vanochtend tegen en daar las ik:
"Hij die de Waarheid kent,
gaat dieper dan discussie".
En...
Een debat lijkt soms wel eens een soort bokswedstrijd te zijn.Scoren om punten,daar gaat het dan om, en het mooiste is om de ander knock-out te slaan.
In de Upanisaden wordt ook veel en graag gedebatteerd. Maar het doel is anders.
Het gaat niet om beter weten.
In de Upanisaden wordt gestapeld. een oude waarheid wordt niet onwaar, maar er komt een nieuwe waarheid bij.
Dan wordt het verband tussen deze waarheden tegen het licht gehouden, om de samenhang.


Meer weten - daar gaat het om.
Voorbij het bekende gaan.
Totdat er geen meer meer is...
:)



Waarheid kennen en/of Waarheid zijn..,
maakt discussie overbodig, maar een goed gesprek is nooit weg..
:-)


...stapelen dus maar...
:))


Oké Gea, maar niet te hoog hoor..
:-))


dank voor al jullie reacties,
en zeker ik ben onzeker, nog vol vragen, maar die worden m.i. steeds minder en milder,
maar toch als ik merk dat iemand het m.i. zich vergist, heb ik het erover dat zonder aanziens des persoon, ik heb altijd al een sterk geloof gehad en heb dat nog steeds in volledige gelijkheid, ook al zien we er allemaal aan de buitenkant anders uit, maar daar zit het 'm juist niet in, het zit 'm in de binnenkant, het vonkje waar we laatst over hadden, is in ieder van ons precies even gelijk, en dat vind ik heel mooi dat ik dat gevonden heb, en daar is ook de rust en vrede en liefde die ik me wil herinneren, want ooit is het m.i. anders geweest, dat ik niet bang of angstig geweest ben, op naar de vreugde en gelijkheid, de waarheid is in ons allen.


Als het niet zo vroeg in de morgen was zou ik zeggen daar drinken we er eentje op Jan!

Maar wacht eens, ontbijt met champagne kan ooknog hé?!


:-))) was ik vergeten.


Santé


#23468 Jan@ de waarheid is in ons allen.

Terwijl ik denk dat ik weet wat je bedoelt Jan , verbaas ik me iedere keer weer dat ik het woord of begrip de waarheid zo moeilijk vind. Alsof er niets anders is of kan zijn , zoiets..
Onderstaand citaat klinkt ook als een waarheid misschien, maar voelt niet zo..
Ik vraag me af hoe dat komt..
Zit het dan in het woordje de bedenk ik me nu...?

"Achter de veranderlijke vormen van de natuur ligt een onveranderlijke, zuivere werkelijkheid."
Auteur: Piet Mondriaan


Dan proost ik op dat vonkje, waar we 't laatst over hadden!
Santé :)


Proost Gé, Jan,..
en proost Nij!
Ja hoor, Nij het zit 'm in het woordje 'de' :))
X


Zo, nu moet ik er vandoor lieve mensen,
ik mag mee naar een musical met vrienden ergens ver weg. Nou ja, ver... Breda, valt nog wel mee; uurtje rijden.
Tot later.
x


Proost Gea, Jan, Leo en iedereen op deze zondagmorgen.
Nou ..zo simpel dus Gea, een lettertje! :-)

Over een uurtje komt Ignace Schrelen in het Vermoeden.
Hij spreekt over kruiswegstaties:

Maar het geloof in een God die werkeloos toeziet hoe zijn Zoon de kruisdood sterft en zijn vertrouwen dat de mens in principe goed is, heeft hij laten varen. Hij ziet de kruisweg van Christus nu als metafoor voor ieder menselijk leven en lijden.

Veel kijkplezier!





Fijne dag Leo!
X


Uiteraard zit 't in 't woordje 'de'...
Zelf lees ik vaak als vanzelf over dergelijke woorden heen daar 't vaak van weinig/geen waarde is voor mezelf :)

Lé, je bent al vertrokken....
desalniettemin (wát een woord;)
wens ik je ook een mooie dag!


ha Gea

Ik begrijp dat het vaak voor mensen en zoals jij nu zegt van geen waarde kan zijn dat ene lettertje.
Verbaas me er steeds over dat dat bij mij toch niet echt lukt.
Zal denk ik te maken hebben met 'n ervaring dat de waarheid kan verwonden, mij heeft verwond. Een ervaring van 30 jaar geleden.
Ik kon de waarheid van de ander, een geliefde niet begrijpen. Hij leefde zwart/wit, iets anders was niet mogelijk. Het betekende ontkenning van het andere,
ontkenning van mij.
Het heeft denk ik een gevoeligheid hierin bij mij doen ontstaan.



Ja Nij, dat kan ik me ook levendig voorstellen.


Tjsa wat zijn woorden en ideeen, gedachtes. Alles laten varen. Ik zoek een verklaring waarom ik geen sterke kinderwens heb. Want ik loop tegen de mogelijkheid aan om er actief mee bezig te zijn. Maar dat wil ik niet, want dan is het als een keuze. Ik wil die keuze niet zelf maken. Ik gebruik al 3,5 jaar geen anticonceptie en ik vind het met mijn levenstijl niet vreemd dat ik nog geen kind heb gekregen eigenlijk, maar toch... Waarom heb ik geen sterke kinderwens en voelt het tegelijkertijd als een vanzelfsprekendheid dat ik ooit moeder wordt? Ik heb nog een laatste vruchtbaarheidstest te gaan. Daarna wil ik ermee stoppen, want dan kom je in een traject waarbij je dingen gaat manipuleren. Dat wil ik niet. Dat ik dat niet wil vind ik ergens beangstigend, want ik zou hiermee de verkeerde keuze kunnen maken. Toch zegt iets in mij dat het goed komt. Dat ik niets hoef te doen, alleen geduld hebben.

Dat iets in mij is niet te vangen en ik zal er geen gedachtes en ideeen op loslaten. Ik laat het gaan.

Lukt me niet erg. Er beginnen gedachtes op te komen. Botsende gedachtes en ideeen over mezelf. Die oude vertrouwde verdeeldheid. Dat raakt me.

Toch, ik ben op de goede weg. Op weg naar het midden. Via yoga, dans, meditatie, meer regelmaat en discipline. Maar ik ben gehecht aan mijn schommelingen. Het is iets wat bij mij past.


Hoi Gea en Nij. Ik was nog aan het typen. Zie jullie berichtjes. Ook naar het vermoeden gekeken?


#23481Linda@ Toch zegt iets in mij dat het goed komt. Dat ik niets hoef te doen, alleen geduld hebben.

Dat het zich vanzelf wel openbaart en dat je daar op vertrouwen kunt.
Bedoel je dat Linda?

Ja ik heb naar het Vermoeden gekeken.
Boeiende man!


Ja dat is wat ik bedoel.

Inderdaad boeiende man. Heel eigen ideeen. Stapelen maar.


Ik bedoelde eigenlijk dat ik erop kan vertrouwen dat ik kinderen krijg. Maar dat zal wel weer raar zijn om te zeggen. Dan zou ik zeggen dat ik voorspellende gaven heb. Heb ik stiekem ook, dat is mijn alterega Esmeralda de waarzegster :)

Ik heb jaren geleden een visioen gehad van een tweeling. Twee jongetjes die bij een schuifpui in een huis aan het spelen zijn.


Eeigenlijk Linda spreek je hier voor mijn gevoel juist wel een diepe kinderwens mee uit.
Of is het het ene én het andere?
Een sterke kinderwens hebben en ook weer niet, meer het laten gebeuren zoals het gebeurt zonder inmenging van kunstgrepen?


Linda , ik moet nu weg
tot laters


Ja dat zal het wel zijn :)

X


Het klopt dat ik een kinderwens heb en ook weer niet en dat ik geen kunstgrepen wil. Dingen laten gebeuren zoals het gebeurt.... Dat vind ik wel lastig, daar voel ik soms wat weerstand bij. Of vaak eigenlijk. Soms niet.


Dat stemmetje zegt dat het goed komt, zelfs al goed is, maar mijn denken zit in de weg.


Denken heb je nodig, maar je kan ook te veel denken. Zoals ik. Daarom heb ik tegenhangers nodig.


Hallo Linda,

Soms vraag ik me wel 'ns af:

Waarom zou ik de feiten niet gewoon accepteren zoals ze zijn?

Liefs Trudy :-)


Waarom zou ik de feiten niet gewoon accepteren zoals ze zijn?

Zou het kunnen zijn, dat we zo gewend zijn geraakt aan denken in tegenstellingen dat je je eigen wens niet meer "hoort" .......


#23496
........
of het aanbod aan keuzen zo groot, dat we daardoor het zicht verliezen?


sorrie .... 'we' mag gelezen worden als zijnde: ik.

't Blijft wennen.

:-)


oeps, dat bedoel ik ook (met we)


Hoi lieve Trudy,

"Waarom zou ik de feiten niet gewoon accepteren zoals ze zijn?"

Dat besef kwam door de reactie van Nij bij mij binnen. "Of is het het ene én het andere? Een sterke kinderwens hebben en ook weer niet"

Toen dacht ik, ja, dat klopt! Dat kan dus, het ene en het andere. Klinkt heel simpel, maar dat besef heeft me enorm geholpen. Ik weet nu in ieder geval dat ik wel een kinderwens heb, want ik twijfelde of ik die wel had. En ik heb dus aan de andere kant geen kinderwens. Moet kunnen. :)

X


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.