Groeiend inzicht

?

    door Doriene, 09/05/2008 17:39. #24650. 59 reacties, laatste

Hi allemaal,

Wat kan een kroon in je droom betekenen?
Ik droomde het volgende;
Als ik de kroon op wilde houden, moest al mijn haar eraf.....?? Neeee! Die kroon mag weg van mij, die hoef ik helemaal niet op!

Help? Ik snap het niet?

Groet,
Doriene


:-(
Niemand een ideetje?

Groet,
Doriene


Ook ik snap je droom niet,Doriene.
Wel heb ik een vraagje:
Weet je nog wat voor gevoel(ens) er waren in die droom?



Ik begrijp niet Doriene waarom die kroon voor jou zo nodig weg moet. Ik denk dat de droom juist het tegenovergestelde voorstelt.
De kroon is altijd een mooi symbool in dromen. Het staat voor zelfbeschikking, vrijheid, koning(in) zijn over je eigen leven.
De vraag is vervolgens: wat betekent voor jou dat je je haren kwijt zou moeten?


Mijn haren eraf...dat zou vreselijk zijn.
In die droom had ik de keus; of die kroon weer op of je haren eraf!
Heb vaker dromen dat ze mijn haren eraf halen...een nachtmerrie.
Mijn haren betekenen voor mij een symbool van 'kracht'.

Groet,
Doriene


Dus je droomt al vaker over een kaal hoofd. Is die kroon nieuw?


Hi Bram,

Ja, die kwam er nooi eerder in voor...?

Groet,
Doriene


Okee, dan is die kroon dus het nieuwe. Welk besluit of stap heb je kortgeleden genomen waardoor je die kroon zou kunnen verdienen?
(Ik neem aan dat je meteen wilt gaan zeggen dat je die kroon helemaal niet wilt of verdient, maar dat slaan we gewoon over en dan komen we bij de echte zaak.)
Dus:
Welk besluit of stap heb je kortgeleden genomen waardoor je die kroon zou kunnen verdienen?
Nee, niet weer over je tekort gaan spreken.
Dus:
Welk besluit of stap heb je kortgeleden genomen waardoor je die kroon zou kunnen verdienen?




Ik heb een eind gemaakt aan een relatie waardoor ik mezelf kwijtraakte en ik heb besloten naar therapie te gaan.
Daar ben ik ondertussen ook geweest en dat voelde goed.

Geloof dat ik dat stukje begin te snappen met die kroon. Ik heb mezelf weer 'koningin' gemaakt van mijn eigen 'koninkrijk', zeg maar.
Maar ik snap nog niet goed waarom dat haar er dan af moet. Dat is erg bedreigend....wacht even.......staat dat voor de illusie van de controle die ik dacht te hebben??

Groet,
Doriene


Weet je Doriene, in dromen nemen emoties de vorm aan van beelden.
Je haar eraf, is voor jou het droombeeld van angst, lijkt me.
Er is dus angst. Waar ben je bang voor?
Aan controle gaat vaak angst vooraf. Dus, als je de controle zou verliezen, wat voor engs kan er dan gebeuren?
Wat durf je niet? Van jezelf houden?


Hoi Doriene,
Het schijnt een 'vrouwending' te zijn om bij een belangrijke beslissing of een keerpunt in hun leven hun haar eraf te knippen, als een uiterlijk statement van een innerlijke keuze. Je hoeft het dus niet letterlijk te nemen, maar als je die kroon wilt blijven dragen moet 'je haar eraf', m.a.w. moet je bij die beslissing blijven.

Zelf verzonnen hoor, maar het zou een uitleg kunnen zijn ;-)

groetjes, kitty


Wat een mooi symbool Kitty, het kapsel voor vrouwen als beeld van je huidige houding tegenover de wereld, of relaties. Als je dus een verandering wilt bestendigen, moet je symbolisch een nieuw kapsel opmaken, een nieuw beeld van jezelf aan de wereld tonen.
Wat vind Doriene ervan?


Hi Bram,


Schijnbaar heb ik daar diep in mijn hart problemen mee, ja.....
Moest bij therapie bepaalde dingen doen en zeggen, die ik niet uit mijn "strot" kreeg....was wel heftig en voor mij ook een confronterende 'verrassing' eigenlijk....

Maar nu kan ik die droom plaatsen. Ik had zelf een idee, maar dat klopte dus niet. Ben heel blij dat je met me hebt meegedacht, dankjewel!
Mag ik je ff een knuffel geven?

Groet,
Doriene


Hi Kitty,

Jij ook bedankt.
Dat herken ik wel wat je zegt. Toen mijn leven 6 jaar geleden drastisch veranderde, (scheiding) liet ik mijn haar lang groeien en was dat inderdaad een symbool voor mij van zelfstandigheid en kracht. Ik werd een 'blonde bitch' die het allemaal helemaal voor elkaar had!
Ja, hoor....duh! Maar nog steeds een héééééél klein hartje.....zeg maar.

Groet,
Doriene


Dan is het niet zo gek dat 'je haar eraf' nu angst oproept, alsof je die zelfstandigheid en kracht waar je toen voor koos weer opgeeft. Maar misschien gaat het alleen maar om weer een stapje verder, bijv. dat de blonde bitch ook gevoelig mag zijn?


Ik snapte je droom ook niet Doriene.
Maar nu.. wat een prachtige symboliek!
Fijn ook dat je je droom nu kunt plaatsen!


Hoi,

Blijkbaar was die zelfstandigheid, onafhankelijkheid, sterk en krachtig zijn meer de uiterlijke schijn....want diep in mijn hart voel ik het nog niet genoeg dat ik die eigenschappen ook écht BEN/BEZIT!

Mijn innerlijk kwam en komt wel degelijk in opstand, maar daar luister ik nog niet genoeg naar....Ik twijfel steeds te veel aan mijn intuïtie, laat me 'omlullen' terwijl ik voel dat mijn innerlijk in opstand komt. Op zo'n moment ben ik mezelf dus ontrouw omdat ik niet naar die innerlijke stem luister.
Ik wil(de) dat lange blonde haar kost wat kost behouden. Dat gaf/geeft me een gevoel van veiligheid.

Groet,
Doriene



O, o, Doriene, nu ga je ineens weer heel negatief over jezelf praten.
Je deugt dus gewoonweg niet. Niks koningin.
Die negatieveling lijkt me nu een papegaai die je maar eens een kap over z'n hoofd moet zetten.

Om dit weer goed te maken moet je nu maar vlug iets positiefs over jezelf zeggen.



Hi,

Ja....pfff...daar heb je me weer te pakken!

Maar ik weet wel iets; ik ben eerlijk en geef niet snel op.

Groet,
Doriene


Prachtig! Ik geloof je (maar die papegaai niet).


Hi Bram,

Weet ik, Bram.
Maar die krijg ik de mond nog wel gesnoerd, dat ellendige kreng! ;-)

Groet,
Doriene


(Vrouwen)haar afknippen kan ook een teken van rouw zijn. Daar kunnen we natuurlijk bang voor zijn. Maar ritueel ons haar afknippen omdat er iets te betreuren valt...hoe mooi is dat. Gooi mijn lokken maar op de grond. Ik vraag ze toestemming om met me mee te rouwen. Straks groeien we allen aandachtig weer aan.


Wat een mooie en waardevolle uitwiseling hier vandaag Doriene, Kitty en Bram.

En ja Annemiek, fijn je hier weeer te mogen zien, je haar afknippen als teken van rouw ken ik.
Maar weet je, mijn haar is altijd al zo kort.
Je zou toch raar opkijken wanneer ik je morgen in Utrecht tegen zou komen met een compleet kaal koppie!
Hoewel..............De Geest zou dan wel ruim baan hebben:-)
Ja, om te groeien in aandacht voor elkaar.
Laten we het hier maar op houden.
Kaal, kort haar of de lokken op de grond......... wat maakt het uit. Als we de deur van binnen maar open houden. Toch!


Ha, Annemiek, wat fijn je hier terug te zien.
Dat heb je nou met Pinksteren. Dan spreekt ineens van alles weer vanzelf.


Lieve Doriene, wat goed dat je die stap genomen hebt koningin te worden van je eigen koninkrijk. Dat haar afknippen zie ik als een offer. Je haar is een deel van je verleden en je maakt een nieuw begin. Je offert je haar op vruchtbare grond zodat het weer begint te groeien en tot nog iets mooiers uit kan bloeien.

Maar dat is misschien meer in mijn beleving.

Annemiek schreef hier eens iets over offeren. Het offeren van hartstocht over de grachten geloof ik. Ik begreep er niets van, maar het bleef wel hangen. Onlangs heb ik een hartstocht geofferd op mijn vruchtbare grond zodat er iets moois kan bloeien. Ik merk wel dat er iets mooiers bloeit en tegelijkertijd rouw ik nog. Zo blijf ik net zo lang offeren als nodig is en is het mijn manier om er positief tegenaan te kijken en er iets nuttigs van te maken. Maar nu zit ik voor mijn gevoel te veel over mij te vertellen, je droom spoorde me aan en ik zie verband met pinksteren, al ben ik even kwijt wat daar nou precies te essentie van is. Dat zoeken we op.

XX
Linda


Pinksteren is van oorsprong een offer/oogstfeest. Het Christendom viert dan de uitstorting van de heilige geest. Dat lijkt dan toch op elkaar. Offeren/uitstorten/oogsten....?


Ik heb het een en ander gelezen op internet over pinksteren. Ik heb de behoefte om te weten hoe alles zou zijn voordat alles gekerstend werd. Maar daar is opvallend weinig over te lezen. Pinksteren en andere feestdagen moeten een betekenis hebben die te maken hebben met seizoenen. Het is alsof de ziel uit tradities zijn gehaald door de kerstening, wat ook weer tegenstrijdig klinkt, want de heilige geest klinkt erg bezielend, maar daar heb ik niets mee en wil ik ook niets mee hebben. Ik wil iets hebben met wat daarvoor was, terwijl ik niet weet wat dat is. Desnoods verzin ik zelf iets om er een betekenis aan te geven. Euh met pinksteren ga ik mijn haren afknippen? Ik heb wel een mooie bos gespaard waar ik trots op ben. Best iets moois om te offeren. Hihi echt niet! .....denk ik


Pinksteren is van oorsprong een Grieks feest ter viering van de wijnoogst.
Het kreeg later een meer religieuze betekenis als het feest onder de aanhangers van de Griekse god Dionysos. De aanhangers van Dionysos heetten Bacchanten.

Bij het christelijke pinksterfeest wordt gevierd dat de geest van God neerdaalt op de discipelen van Jezus. Dat lijkt veel op een reeds daarvoor bestaande ceremonie onder de Bacchanten, namelijk de viering van het ‘enthousiasme’ . Het woorddeel "thous" in enthousiasme komt van theos ("God") en verwijst naar Zeus. En-thous-iasme betekent dus oorspronkelijk: de neerdaling van de geest van Zeus op de mens. Dan is de mens 'in Zeus', enthousiast dus.
De Bacchanten op wie volgens de overlevering de geest van Zeus was neergedaald, liepen in de oudheid rond met een kromstaf, zoals later de christelijke bisschoppen.


Dat is nog eens mooie symboliek zeg!
Bedankt Linda en Bram om dat nog eens zo duidelijk hier weer te geven.
En het ook in verband te brengen met de droom van Doriene is werkelijk geniaal gezien van Linda.

De kroon beeldt symbolisch uit: het
heerschappij hebben over de natuurkrachten van het lichamelijke.
Die natuurkrachten worden in veel mythen en sprookjes ook gesymboliseerd door de lange haren van een vrouwspersoon, een prinses bijvoorbeeld.

Wonderlijk dat je die droom juist met Pinksteren hebt, Doriene :)


Bedankt Bram voor de uitleg! En bedankt Leo voor het compliment!

Zoveel overeenkomsten maakt mij nieuwsgierig wat de betekenis ervan is, want dan zijn die verhalen allemaal symbolisch voor iets. Symbolisch voor wat dan? Of is het gewoon een oogstfeest en de behoefte van de mens er iets religieus aan te koppelen?


Om een uitspraak van Annemiek Schrijver te citeren: in den beginne was de ontroering, pas daarna kwam het woord.
Met haar ben ik van mening dat alle religieuze concepten begonnen zijn met een ervaring, een gewone menselijke ervaring dus.
Wat is dan de ervaring die bij Pinksteren past?
We hebben daar een Nederlands woord voor: inspiratie. Inspiratie komt van Spiritus, en dat betekent Geest. Je kunt ook van begeestering spreken, dat betekent ongeveer hetzelfde.
In nagenoeg alle religieus geldt inspiratie als iets goddelijks, met behulp van rituelen op te wekken, zoals de trance van de sjamaan.
Het christelijke Pinksteren heeft vooral de kerk-politieke betekenis gekregen van de machtiging van de apostelen door God. Zij, en alleen zij, zijn de door God geïnspireerden. De rooms-katholieke kerk als opvolger van de apostelen draagt daarmee nog steeds die goddelijke autoriteit. De priesterwijding als sacrament is de overdracht van deze goddelijke autoriteit op de priester.
In de gnostiek kan iedereen deze goddelijke autoriteit verkrijgen, maar dan alleen voor zichzelf.




Mooie Bram, dat je deuitspraak van Annemiek aanhaalt.
Ja, eerst ervaring en vervolgens religie, dat is ook zo in mijn beleving.
Temeer daar ikzelf religie vertaal als zijnde 'verbinding'.


Nu er hier toch gesproken wordt over mooie uitspraken, sluit ik me even aan.
Met het feest van Pinksteren in de na-galm.

'Als wij het 'geloven' laten voor wat het is en het 'beleven' weer omarmen, worden we gelukkiger. ( B.M.)

Kijk ik nu naar b.v. de tekst van een lied welke ( ook ik ) vroeger ( misschien nóg wel ) werd gezongen met Pinksteren in de r.k. kerk:

Geest die waakzaam zijt en sterk,
hoed het schip van Christus' kerk.
Stuur het tot aan het zalig ende,
tot der tijden loop zich wende
van deez' onbestendigheid,
in uw stralend' eeuwigheid.

En dan naar een lied van vandaag:

Wat altijd is geweest,
het waaien van de geest
gebeurt aan ons vandaag.
Dat vuur van het begin
wij ademen het in
een woord dat antwoord vraagt.
Die in de stilte sprak
het noodlot onderbrak en baande
nieuwe wegen.

Dan, ja dan kom ik bij de diepgang van beleven en ook bij het appél om antwoord te geven.
Te doen, mee te bouwen aan die stad van hoop en vrede.
Misschien doet die geest van waakzaamheid uit het éérste lied dan toch nog mee!



Doe mij het lied van vandaag maar;)
Ja, dát brengt me beroering, beleving en spreekt me diep aan... om handen en voeten gewoon te laten doen...vanuit verbinding met vele anderen.
Prachtig, Carla!


Hi,
Wat een mooie gedachten allemaal! Bedankt!

Het volgende wat Linda schreef is voor mij heel herkenbaar:

Onlangs heb ik een hartstocht geofferd op mijn vruchtbare grond zodat er iets moois kan bloeien. Ik merk wel dat er iets mooiers bloeit en tegelijkertijd rouw ik nog.

Dat mooiere wat er bij mij groeit is 'trouw aan en vertrouwen in mijzelf.
En dat is van veel grotere waarde dan het verlies waar ook ik nog om rouw.

Maar dat lange blonde haar gaat er toch écht nog niet af, hoor. ;-)

Ik streef naar én haar én die kroon want volgens mij hoeft het niet "of/of" te zijn. Ik hou niet van dat dualisme..... ;-)
(huh....ik tik zonder erg 'nog niet'.....????????????? Soms verrast je onderbewuste je toch zomaar ineens!?)


Nouja...hoop dat jullie het snappen, kan het niet anders omschrijven.

Groet,
Doriene


Ik snap het heel goed, Doriene. Ik had al zo'n idee dat er een overeenkomst tussen onze ervaring was. Ik ga m'n haar ook echt niet afknippen (voorlopig). Staat hartstikke prachtig lang haar met een kroon. (Ik zeg voorlopig want ik ben nogal wisselend met kapsels)

Wat Pinksteren betreft, ik vind het jammer dat ik het niet meebeleef. Ik heb het idee dat de Christenen alle oude tradities hebben vervormd waardoor voor mijn gevoel de ziel eruit is. Maar goed, ik laat het weer los. Ik laat me inspireren. Ik heb geduld.

Groetjes,
Linda



@ Linda: :-)

Geduld is een schone zaak.....maar soms wel eens moeilijk, hé? :-/

Groet,
Doriene


:)


In dit geval meen ik het eigenlijk dat ik geduld heb. Ik bedoel ermee te zeggen, ik laat me graag verassen. En wanneer dat gebeurd zien we wel. Zoiets. Kan het niet goed onder woorden brengen. Meer zoiets van als de tijd er voor mij is dan komt de inspiratie wel. Ik stel me ervoor open.

Ik ontvang bij tijd en wijlen al inspiratie op allerlei gebieden, alleen krijg ik als er weer een feestdag is waar ik niks mee heb de kriebels en dat is voor mij nog erg vaag wat dat te betekenen heeft en wat ik daarmee kan doen. Erover praten en zoeken helpt al, maar aangezien ik daar nu weer even in vastloop wacht ik de volgende gelegenheid weer af. Ben er nu weer even klaar mee voor mijn gevoel.

X


Hi,

Vannacht de volgende droom gehad:

Was bij de kapper geweest en had mezelf een heel ander kapsel aangemeten; donker met kleurschakeringen, stuk eraf en het was veel dikker!

Toen ik thuis was, en met mijn handen erdoor heen ging terwijl ik in de spiegel keek, kwam het blonde er weer doorheen.
Toen ik flink met mijn hoofd schudde, kwam ook de lengte die ik had (heel lang!)weer tevoorschijn!
Nou ja!?!?!?
Ik blijf maar dromen over dat haar.......

Groet,
Doriene



Doriene, ik reageer even op je droom, nadat ik al het voorgaande weer tot mij genomen heb.
Borduur ik hier op door, dan zie ik een hele mooie positieve wending.
Moest je haar er aanvankelijk 'af', zo vermoed ik nu dat jij de kracht van binnenuit hebt ontwikkeld om je haar, wat je beslist niet 'kwijt 'wilde, een metamorfose te laten ondergaan.
Méér kleurig, dik.............wie doet me wat!

Je was in therapie toch! Zou je je droom zelf kunnen duiden t.a.v. je ontwikkeling van nu?

Wel mooi misschien dat je ook zag dat je blonde en lange haar in de spiegel weer te zien was.
Durven kijken in de spiegel, werkelijk kijken en zien, ja Doriene, dat vergt moed.
En soms zie je dan zomaar het 'oude' terug. Is het 'nieuwe'voor jou ook aan te zien?

Je zult er vast nog een keer over dromen, denk ik zomaar, en dan gaat die kroon er weer op, oké! En daarmee de papegaai van je schouders.


Hoi,

hier ben ik ff weer, lees wel af toe op de site,blijf 't wel een leuke site vinden,
kon 't nu ff niet laten te reageren: wat in me opkwam is het spreekwoord: een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken ....
tja wat kan dat mogelijk zijn dan? m.i. is het niets negatiefs of zo maar het uiterlijke van je kan je veranderen maar (mogelijk) heb je nog stukjes uit je verleden waar je (innerlijk) naar mag kijken, stukjes die (mogelijk) steeds maar weer gebeuren, zich herhalen zeg maar ...... het oude zoals Carla dat zegt ..
de kroon zegt wellicht iets over je eigen kracht/macht (vorst) hierover, jij bent dus daar de baas over wat je ermee doet


Hi,

Thnx voor jullie reactie's!
Ojeee!!
Ik vergat iets belangrijks vertellen waardoor die droom ineens in een ander licht komt te staan:

ik was helemaal niet zo blij met dat nieuwe kapsel!
Was blij dat mijn 'oude haar' weer terug was. Maar dat is wel verklaarbaar voor
mij,nu ik er wat langer over heb nagedacht.

Ik gisteren mailcontact heb gehad met de meneer waarbij ik mezelf totaal kwijtraakte.
Dat veroorzaakte toch een knoop in mijn maag.
Dat lange blonde haar koester ik bijkbaar zoals mezelf nu want ik ben niet voor hem 'gezwicht'! Yes!

Groet,
Doriene


Aha Doriene, mooi je aanvulling en je eigen inzicht hierin.
Zoals ik al schreef, was het een gedachte die bij mij opkwam n.a.v. het voorgaande.

Ik kan mij de knoop goed voorstellen en ben blij voor jou dat je die hebt overwonnen en Yes kan zeggen nú.

Blijf dicht bij jezelf, die kroon komt ook wel!


Hey Doriene, wel frapant jouw dromen over kapsels, want het afgelopen jaar heb ik ook herhaaldelijk over kapsels gedroomd, maar dan over metamorfoses van een paar collega's van me.

Goed dat je niet gezwicht bent. Ik neem maar een voorbeeld aan je, want de behoefte om te zwichten neemt bij mij juist weer toe. Dat gebeurt wel vaker en verdwijnt ook vanzelf weer, maar het is zo vermoeiend.


Hoi Linda,

Makkelijk is het niet, hé?...pfff
Vermoeiend...zeg dat wel!
Want wat hij zegt is dan zo aandoenlijk en ik wil het zó graag geloven, maar ik moet me steeds voorhouden dat de realiteit gewoon anders is en dat hij die woorden niet waarmaakt. En het ergste is dat hij dat wel wil, maar niet kan....
En ik kan dat niet voor hem doen, dat "gevecht" moet hij zelf leveren.
Maar tot die tijd kan ik niet met hem leven want dan doe ik mezelf te kort.

Ik ben nu met ademhalingstherapie bezig.
Ik hoop dat dit er aan kan meehelpen dat mijn emotie's op moeilijke momenten niet weer de overhand gaan nemen. En dan bedoel ik niet alleen i.v.m. relatie.
Ik schijn nogal verkeerd adem te halen; therapeute noemt het chronisch hyperventileren.....
Daardoor blijf ik vaak gevangen in de emotie's die dan opspelen en kan ik niet meer rustig en helder nadenken en écht voelen wat b.v. mijn intuïtie mij vertelt. Dat blijft dan allemaal verstopt achter een grijze mistige wolk, zeg maar.

Ik vind het allemaal wel logisch klinken...
Ik vergelijk het maar met; de stilte in jezelf kunnen vinden (mediteren?) en toeschouwer worden.
Als ik op de juiste manier leer ademhalen, moet dat mij dus ook écht gaan lukken!
Ik ga die grijze, mistige wolk verdrijven!
Let maar op! :-)

Groet,
Doriene





Echt wel!

Hi grappig die overeenkomsten. Ik loop nu bij een haptonoom voor ontspanningsoefeningen.

Vervelende situatie waar je inzit. Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is. Maar je gaat er wel erg goed mee om!

Ik ervaar wel momenten van helderheid en licht en die momenten koester ik op dat moment echt. Ik ben ook wel goed bezig. Het gaat ook wel beter. Waar ik bang voor ben is dat het iets is waar ik mijn leven lang last van zal hebben. Maar wat is last ergens van hebben. Ik wissel steeds van uitgangspunt wat dat betreft. Nu zit ik weer in een bui en dat is geen gunstig uitgangspunt. Vanuit dit uitgangspunt denk ik: het gaat wel weer over, maar ook: het komt vast weer terug. Wat een ellende. Vanuit mijn helderheid heb ik weer een heel andere visie, veel positiever.

X


Hi Linda,

Dat voel ik wel met je mee! Die twijfel of het gaat lukken om altijd rust en vrede te voelen...
Ik verzucht wel eens: als ik 80 ben, zal ik het dan eindelijk eens snappen allemaal?
Maar van de andere kant is misschien juist het loslaten en "aanvaarden" dat er gewoon niet veel te snappen valt!
Als we dat gevoel van 'er last van hebben' niet wegduwen maar gewoon laten bestaan, zonder er een negatief oordeel over te hebben, lost het juist eerder op....?
Mooi gezegd, maar DOE het ook maar eens! Dat is nou juist zo moeilijk, hé?
Maar met behulp van onspannings-en ademhalingsoefeningen gaat ons dit vast wel lukken! :-)

Groet,
Doriene



Alles waar je tegen vecht blijft bestaan.



Hi Harry,

Helemaal mee eens!
En dat ben ik nou ook zo beu!
Maar omdat ik in de ban raak van emotie's, kom ik op zulke momenten niet "verder" .....ik kan geen oordeelloze toeschouwer zijn....
Ik word als het ware "gevangen" gehouden door die emotie's die dan schreeuwen om de aandacht.
Mijn verstand probeert er uit alle macht met wat ratio dan nog wat helderheid in te krijgen.....
Terwijl het enige wat nodig is: stil kunnen vallen en zoals ik al zei oordeelloze toeschouwer kunnen zijn.... en hart en intuïtie ruimte kunnen geven.

Die ademhalingsoefeningen helpen mij om die emotie's te laten zijn voor wat ze zijn...ik vecht er dan niet tegen.
En wat vooral belangrijk is: ik wil dat ook graag 'kunnen' als die emotie's heel heftig zijn!
Ach, weet je...ik denk dat ik gewoon leer om te mediteren! Da's alles.. :-)

Groet,
Doriene


Het is wel zo wat Harry zegt. Ik wil er graag van af. Aan de andere kant wil ik er niet van af. Ik zou wel van die gehechtheid afwillen. Als ik me in het midden plaats van wel willen en niet willen dan zie ik wel dat het zijn nut heeft. Dan kan ik zelfs die twee kampen samen laten werken. Alleen wat je zegt, als het heel heftig is dan helpt weinig, ik kan dan alleen maar wachten tot het overgewaaid is.

Gelukkig is ie bij mij weer overgewaaid! Jippie!



Gemiddeld genomen ben ik ook wel een knokker.

Wanneer dingen niet lopen zoals ik graag
wil en ik blijf, tegen beter weten in,toch
vechten, dan ondermijnt dat mijn vitale
levensenergie.Wanneer ik dan toch door blijf gaan,krijg ik een burn-out en kan ik
mezelf niet meer in het zadel helpen.

Tot dat ik tot het besef kom niet eindeloos
tegen de stroom in de willen blijven zwemmen in een ijdele poging de rivier te
bedwingen.

In dit geval betekent opgave van controle
een grotere zelfoverwinning dan handhaving van controle.

Maar helaas pindakaas doe ik nog veel te vaak dingen tegen beter weten in.


Hi Harry,

Pfff.....nou, je bent niet de enige! Maar dat wist je al wel.... ;-)

En het opgeven van controle moet op zich al geen gevecht zijn, want dan zijn we al weer 'verkeerd bezig'......

Groet,
Doriene


Tja, opgave van controle, klinkt in mijn oren wel eng. Toch heb ik daar wel een verlangen naar. Maar dan zonder vervelende neveneffecten graag. Dus kies ik toch voor controle en neem ik liever kleine stapjes. Stukje zwemmen in die rivier en dan weer op de kant even bijkomen en kijken welke kant we op gaan.


We zijn hartstikke goed bezig! We zijn toch zeker niet voor niets op dit forum beland. Dat betekent dat we bezig zijn met heling. Elke stap is een compliment waard. Kijk eens wat je al bereikt hebt.


Hi Linda!

Wij zijn zeker goed bezig! :-)
En dit wil ik je ff laten lezen:
Ik vind het een geweldig stukje, misschien ken je het al wel....maar ik vind het écht prachtig!

“De stroom van de rivier”.

Ooit leefde er een dorp vol schepsels op de bodem van een grote, kristalheldere rivier.
De stroom van de rivier voerde geruisloos over iedereen heen, over jong en oud, rijk en arm, goed en slecht.
De stroom ging zijn eigen weg, zijn eigen kristallen weg.
Ieder schepsel klampte zich op zijn eigen manier hardnekkig vast aan de twijgjes en stenen op de rivierbodem.
Want vastklampen en zich tegen de stroom verzetten was de levenswijze die ze stuk voor stuk van het bestaan hadden geleerd. Maar één schepsel zei uiteindelijk:”Ik ben het vastklampen beu.
Hoewel ik het niet met eigen ogen kan zien, vertrouw ik erop dat de stroom weet waar hij naar toe gaat.
Ik laat los en laat me meevoeren waar hij heen gaat. Als ik me vast blijf klampen, sterf ik van verveling”.
De andere schepsels lachten hem uit en zeiden: “Dwaas.
Als je loslaat, zal de stroom die je vereert je alle kanten opgooien en verpletteren op de rotsen.
En dan ben je sneller dood dan van verveling”. Maar dat ene schepsel luisterde niet.
Hij haalde diep adem, liet inderdaad los en werd met de stroom op de rotsen geworpen.
Omdat het schepsel weigerde zich ergens aan vast te klampen, tilde de stroom hem net op tijd weer op van de bodem en werd hij niet meer geschaafd en verwond.
En de schepsels stroomafwaarts, voor wie hij een vreemde was, riepen: “Ziet een mirakel. Een schepsel zoals wij, en toch vliegt hij.
Een Messias is gekomen om ons allen te verlossen”.
En degene die door de stroom werd meegevoerd, zei: “Ik ben net zo min een verlosser als jullie.
De rivier vindt het verrukkelijk om ons te bevrijden, als we alleen maar durven los te laten. Ons wezenlijke werk is de reis, dit avontuur”.
Maar dat deed iedereen des te harder roepen: “Verlosser! Verlosser!’ terwijl ze zich als die tijd maar aan de rotsen vastklampten.
En toen ze nog eens keken, was hij weg en bleven ze alleen achter om legenden over een verlosser te verzinnen.

Uit: Illusies van Richard Bach

Ik las het net op een andere site....is dat toeval of niet? Neeeeee, dat is geen toeval!
:-)

Groet,
Doriene


Goed verhaal!




Was dat SpongeBob ?


Harry, # 24972.......kan aan mij liggen maar ik kan je vraag niet plaatsen?


Hi,

Denk dat Harry dat schepsel dat los durfde te laten bedoelde uit het verhaal dat ik had geplaatst. (24965)

Enne....zou best eens kunnen, Harry. De kinderlijke onschuld heeft Spongebob in ieder geval al wel! hihi ;-)

Groet,
Doriene


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.