Groeiend inzicht

psychose

    door Gea, 14/05/2008 09:50. #24750. 60 reacties, laatste


Zelf heb ik jaren geleden een vriendin voor een tijd in huis gehad, toen zij 'psychotisch' was.
En onlangs heb ik me laten vertellen dat ik zelf licht-psychotishe randverschijnselen heb meegemaakt.
Nu heb ik al enige tijd de vraag: hoe is een psychose in breder verband te zien?
Wie heeft hier ervaring mee?



Ik heb er geen verstand van, maar volgens mij krijgen mensen verschijnselen als tegenreactie op de controlerende maatschappij, wat in mijn optiek positief is. Het is juist die controlerende maatschappij die er dan de term psychose aan geeft om het te kunnen controleren waarmee die mensen dus niet geholpen zijn.

X


Gea, een psychose is een toestand waarin de persoon die het ondergaat het contact met de werkelijkheid volkomen kwijt is en daar kunnen heel veel oorzaken aan ten grondslag liggen.
Heel breed dus. En vaak ernstig.

Zelf zeg je licht psychotische randverschijnselen toegedicht te krijgen.
Zijn die door anderen waargenomen, door een deskundige of door jouzelf? En vooral herkende jij je erin?

Weet je Gea, ik ga graag met dergelijke etiketten zeer voorzichtig om.
Het kan zo maar gebeuren dat zo'n etiket te pas en te onpas wordt gebruikt, m.n. om het beestje maar een naam te geven.
Wanneer het , na gedegen onderzoek, werkelijk zo is, is het voor de persoon in kwestie en haar/zijn omgeving vaak zwaar om mee om te gaan.
Moedig dus van jou dat je er zo voor je vriendin kon zijn.


Dank je lieve Gea voor het delen

Ik sluit me graag aan bij de woorden van Linda en Carla en bovenal de vraag: herkende jij je erin?
X



Hoi Gea,

Volgens de DSM:

Een psychose is een psychiatrisch toestandsbeeld (een syndroom), waarbij de patiënt het normale contact met de - door zijn omgeving ervaren - werkelijkheid kwijt is. Bij een psychose spreekt men van positieve en negatieve symptonen, positieve symptonen zijn symptonen die bij mensen zonder psychose niet voorkomen en negatieve symptonen zijn gedragspatronen die bij mensen zonder psychose wel voorkomen.

Waarbij ik graag de vraag wil stellen: wat is normaal?
Graag sluit ik me aan bij de bovenstaande bijdrage.

Sterkte Gea,
Liefs Trudy :-)


Gea, ik schrijf nu maar kort want ik ben ergens te gast.
De psychiatrie gebaseerd op DSM heeft geen enkel besef van mystieke en andere spirituele ervaringen. Die worden heel vaak als psychose geduid. Dan worden prachtige ervaringen als ziekte bestempeld, omdat de psych er geen raad mee weet.
Het verlies van contact met de werkelijkheid, zoals Carla dat omschreef, kan ook betekenen: verlies van kontakt met de waan van de dag, een soort verlichtingservaring dus.
Tussen zelfontkenning (de identificatie met een schijnzelf) en zelfrealisatie (het samenvallen met jezelf) bestaat een schemergebied waarin allerlei merkwaardige belevenissen kunnen plaatsvinden die een droomachtige kwaliteit hebben, alsof je bij vol waakbewustzijn droomt.
Jammer genoeg is de kennis daarvan in onze cultuur als onderdeel van spirituele vorming nagenoeg geheel verdwenen.
Ik zou graag meer willen weten over jouw ervaringen. Wil je daarover vertellen?


Dit bedoelde ik te zeggen, maar kon het niet zo mooi verwoorden... Het was meer iets wat ik voelde, nu ik dit zo lees denk ik yes! Dat is het.


Bram, is dit schemergebied wat je beschrijft misschien het zelfde gebied waar zich ook bijna-dood ervaringen en uittredingen manifesteren?


Linda ik heb precies hetzelfde. Het kwam helemaal binnen!


Voor alle duidelijkheid: er zijn natuurlijk ook echt psychotische stoornissen die wel degelijk onder de psychiatrie vallen.
Ik beweer alleen dat helaas ook spirituele ervaringen vaak als psychotisch worden geduid. Vooral omdat ze degeen die ze ondergaat in grote verwarring kunnen brengen als er geen goede begeleiding is.



Dat zou best wel eens kunnen Leo, maar ik heb daar geen ervaring mee.


#24758
Mag ik je vragen Leo of dit schemergebied
een schemergebied is wat jij misschien herkent? Misschien ooit zelf ervaren?


Met alle liefde zou ik willen vertellen over, voor mij, heel bijzondere ervaringen:)
Maar het was zóveel, en nóg, dat ik nu niet eens weet waar te beginnen. Voor nu laat ik dat zo zijn.
Wat me wel helder is, is dat er vooral een ervaren was van licht-donker, leven-dood.
Daarbij was 't me ook helder dat wat zich aandiende hier en nu was. Het was druk en rustig naast elkaar. Maar ook een heel zwaar verdriet wat bijna niet te dragen was en wat gedeeld werd met m'n partner, samen in tranen. Om de beurt waren we elkaars trooster en luisterend oor,
Ook heel duidelijk was dat een deel van mij aanwezig bleef, afstandelijk toekeek, terwijl een ander deel van mij juist volop deelnam. Alles was mooi.
Misschien heeft 't één en ander raakvlakken gehad met 't etiket 'psychose', maar 't was zoveel meer dan dat.
Er is ook zoveel aan herinneringen aan van alles en nog wat, nachtelijke dromen, welke steeds dieper hun plekje gaan vinden.
Lichamelijk waren er ook velerlei sensaties, van een leesbril die te sterk is nu en pijnlijk is voor m'n ogen, smaak van voedsel wat intenser is en veranderlijk. Zo ben ik nu bv dol op olijven:) terwijl ik die voorheen uiterst onsmaaklijk vond.
Een rug die heet voelde als een straalkacheltje op volle toeren, hartkloppingen voelbaar in handen en voeten, geuren en kleuren die overweldigend zijn.
Een scala aan gevoelens kwamen langs en
Ach...en ogen waaruit voelbaar een soort van zinderend iets stroomde, 't leek wel of m'n ogen konden horen:)
Het klinkt misschien allemaal wat raar, kan me daar wel wat van voorstellen.


Wat ik nog wel even wil delen is dat m'n hoofd wel ok is. Na een ruggeprik, ct-scan en een eeg is alles 'goed-gekeurd'.
Net als in die pinda-reclame....ok:))


Gea, fijn dat je hoofd ok is. Nu de rest nog. ;)


Gea,

;-)


:)


Dank je wel Gea voor het delen van deze wonderlijke ervaring!


Mooi Gea, dat je toch wat woorden hebt gevonden om iets van je bijzondere ervaringen aan ons toe te vertrouwen.
Grappig dat je ook vertelt dat je hoofd oké is. Hier twijfelde ik niet aan, net zomin als er iets niet oké zou zijn aan jou.
Wat ik voor jou heel fijn vond, toen ik je las, dat je hebt kunnen delen met je partner. Fijn om elkaars trooster en luisterend oor te mogen zijn.


Gea, na mijn grapje over je hoofd, nu even serieus. Je beschrijving in 24785 staat voor mij welhaast model voor een spirituele ervaring. Wat daar plaatst vindt is echt een transformatie, die zich ook opmerkelijk zintuiglijk uit, zoals met die olijven. Dat heeft helemaal niets met een psychose te maken. Het is ook niet rand-psychotisch.
Het kenmerk is vooral dat een deel van jou toeschouwer bleef.
Iemand in een echte psychose kent dat niet. Die gaat helemaal op in de waan.


Bram,ik voelde me dan ook helemaal niet thuis in 't ziekenhuis en ben na een etmaal tegen 't advies van de artsen in gewoon maar 't ziekenhuis uitgelopen. Al dat mallemolen-gedoe was ik zat en ik weet dat ik nog dacht:jullie kunnen me van alles vertellen...het was voor mij echt nutteloos daar nog langer te verblijven. Ik moest gewoon naar huis.
De psychiater en ik waren dan ook vlug uitgesproken.
Toch waren er ook kortstondige momenten geweest waarop ik zó bang was om helemaal opgeslokt te worden in 't gebeuren.
(Maar 't is mooi geweest:)
Ben wel blij dat ik ondanks enkele mensen om me heen die me als 'ziek' beschouwden bleef vertrouwen op mezelf.

Ja, Carla, dat delen met partner was écht heel mooi!







Dag Nij, (#24766)

Ja hoor dat mag je vragen:)
Ik zal er niet niet zo diep op in gaan, maar dat uittredingen mogelijk zijn en zijn geen fantasie, dat heb ik aan den lijve mogen ondervinden.

In mijn jeugd toen ik nog bij mijn ouders woonde heb ik een periode gehad waarin ik tot de ontdekking kwam dat ik zonder veel moeite los kon komen van mijn stoffelijk lichaam.
Ik had daarvoor ook nooit 'oefeningen' of wat voor 'toeren' dan ook gedaan.
Het gebeurde gewoon en het had niets beangstigends.

Eens toen ik op een middag ontspannen op mijn kamertje op bed ging liggen, - zomaar heerlijk even helemaal relaxed -,
voelde ik dat ik me kon bewegen en rechtop zitten, terwijl mijn stoffelijk lijf daar bleef liggen.
Met mijn 'etherisch lichaam', kon ik duidelijk voelen en zien dat mijn stoffelijk lijf daar op bed lag.
Ik heb dat zeer bewust gedaan om er zeker van te zijn dat het niet een droom toestand of fantasie was.
Toen ik verder weg wilde gaan, de kamer uit en de trap naar beneden af, kreeg ik halfverwege een innerlijke waarschuwing om niet te ver te gaan want dat kon gevaarlijk zijn. Toen ben ik direct teruggegaan en heb mij weer, -eveneens zeer bewust- , verenigd met mijn stoffelijk lichaam.

Het is niet bij één keer gebleven, het was eigenlijk een heel fijn gevoel: helemaal gewichtsloos, vrij: 'er Zijn'.

Die periode heeft niet zo lang geduurd, ik moest naar school en studeren enz.enz. en zo verdwenen die mooie momenten.

Tja ik begrijp dat dit voor velen een zo fantastisch verhaal is, dat ze zeggen, 'je hebt het gedroomd of gefantaseerd'...
Je mag ervan zeggen of denken wat je wilt, dat geeft niets.
Ik ken ook mensen die het zullen beamen, en voor wie dit soort ervaringen niet vreemd zijn.

Afijn het is voor mij een mooie herinnering en zoals ik nu ben, ben ik blij dat ik lekker in m'n stoffelijk lichaam zit, hi, hi, -en heb geen enkel verlangen meer om het nog eens over te doen :-))

Zoals ik het nu zie is het inderdaad een schemergebied (hoewel niet minder reëel)

Het gaat me er nu om, te leven in het hier en nu, en daar gelukkig mee te zijn; met alles wat er op en er aan zit en er bij hoort, inclusief jullie allemaal en Bram en het hele forum erbij :))
Ik ben blij hier te mogen zijn!

Liefs,







Ben ook blij met jou, Leo:))

Mooie ervaring zeg, en ook herkenbaar voor mij, zij het in hele korte momenten en volgens mij ook helemaal niet zo bewust als bij jou.
Maar waarom noem je dit 'schemer-gebied'?



Gea, wat een bijzondere ervaring die je hier beschtijft, het is werkelijk een geestelijke bewustwording, een transformatie.
Heel mooi, dank je voor het delen :)

(Psychiaters... brrrrrrrrrrrrr)
X,


Leo, als ik je goed lees, heb je minder goede ervaringen opgedaan met psychiaters?
Wil je daar wat over vertellen? :)


Tja Gea, waarom noem ik dat een schemergebied....?

Omdat ik denk dat het een van de vele schemergebieden is; een van de vele 'werkelijkheden', die je kunt beleven.
Ik moet dan denken aan de uitspraak van Jezus:
'In het huis mijns Vaders zijn vele woningen'...
:-)





Wat een mooie gedachte Leo...vele woningen...


Goh, wat zijn jullie nieuwsgierig zeg :))))))

Ach, psychiaters denken dat ze je ziel in hun broekzak hebben, omdat ze zoveel 'geleerd' hebben daarover.
En als je eens een keer stress hebt gehad in je leven, op je werk of zo, dan denken ze je met een pilletje zus en een poeiertje zo eraf te kunnen helpen. 't Zijn net robots, ze luisteren niet echt naar wat je te zeggen hebt. Hun oordeel staat al vast voordat je ook maar iets verteld van wat je werkeliujk dwars zit.

Och, er zullen ook wel goeie bij zitten, maar over het algemeen nogmaals, brrrrrrr.
Ha, ha..


Ja, altijd al lekker sgieuwnierig geweest:))

Vervelend, dat je dit zo ziet...Gelukkig is mijn ervaring er eentje van een hele andere orde.
Heeft misschien ook wel te maken in welke tijd 't zich afspeelde, denk je ook?


Dank je Leo voor het delen van deze bijzondere jeugdervaring.



Ha, ha..,
Vervelend???
Ik vind het juist hardstikke leuk!!
Ik zet er niet voor niets zo'n grote smile achter.
Het was echt een geintje hoor!

Wat is zo'n forum toch vaak moeilijk als het eron gaat je ware gevoelens te tonen.
Ik weet heus wel dat het een serieuze vraag van je is.

Je zou me zo langzamerhand wel beter moeten kennen....
Ik bedoel nooit iets vervelend of zo, naar jullie toe.
:) X,
Leo


Uhh..., ik denk Gea, dat ik je verkeerd begrepen heb.
Met 'vervelend' bedoelde je waarschijnlijk mijn visie op psychiaters; en niet dat ik als geintje zei: 'goh, wat zijn jullie nieuwsgierig'.


Fijn Leo, je persoonlijke ervaring te mogen lezen.
Mooi dat je het zelf zo positief hebt ervaren.
Dank voor je verhaal.

Je visie op psychiaters deel ik niet, maar dat ken je van me hè!
Wanneer het je ervaring zou zijn, dan zou ik het een trieste vinden.
Wanneer het een denken is dan ben ik blij dat je toch ook denkt dat er ook goede zullen zijn.
Laten we maar van het goede uitgaan, toch!


Dank je Carla, voor je antwoord.
Nee, het was niet slechts een 'denken', ik heb inderdaad een paar nare ervaringen gehad met een psychiater, die waarschijnlijk meende, me te helpen, toen ik later eens op m'n werk stress had; maar die het tegendeel bereikte, van wat ik 'helpen' zou willen noemen.
Onder helpen verstond hij: me de 'laan uit sturen' wat zeer in m'n nadeel zou zijn geweest.
Goddank heb ik zowel hem, als zijn oordeel overleefd :))
Ja, nu lach ik wel, maar zo leuk was dat toen niet!
Het is al 20 jaar geleden, och ja, zo kan het gaan het als je oude herinneringen ophaald.

Het is dat het hier even ter sprake kwam, maar ik heb er geen probleem meer mee hoor :)




Alle begrip Leo. Zoals ik al zei, wanneer het een ervarings geweest zou zijn, dan zou ik het een trieste vinden.
Jij hebt iets dergelijks dus ervaren en mooi dat je er zo krachtig mee om hebt kunnen gaan.
Fijn dat je het vertelde.


#24820 Leo @.... maar over het algemeen nogmaals, brrrrrrr.

Ik sta nog wat stil bij je posting en je woorden Leo

Jouw ervaring is jouw ervaring helemaal zoals die is.
Maar wat jammer Leo dat deze ervaring met de psych zoals je beschrijft in #24829 je een algemeen negatief beeld hierover heeft doen vormen.

Ik vind dit moeilijk te begrijpen..


Hé Nij,

Ik heb geen negatief beeld meer; ik heb gezegd dat er zeker ook wel goeie psychiaters zullen zijn. En dat ik er geen probleem meer mee heb en dat ik over de psychiaters van Nu ook geen enkel beeld meer heb. Noch negatief noch positief. Het is zoals het is.

Voor mij is er maar een 'psychiater' en die heeft gezegd:

'Ik en de Vader zijn Een.'
En: 'Ik Ben' in jullie. En wie Mij vertrouwt zal het Leven vinden, dat eeuwig is.'

Liefs, Leo


Gea, zie #24812.
Ik begrijp heel goed dat je angstig werd. Dat is nu juist het trieste gevolg ervan dat in onze cultuur de kennis van spirituele ervaringen verdwenen is.
Als je dan zo'n ervaring hebt, die dus eigenlijk in positieve zin heel bijzonder is, en jou wordt verteld dat je ziek bent, ja, dan slaat de angst natuurlijk toe.
Maar wat fijn dat er ook mensen in je omgeving waren die in je bleven geloven.
En wat die psychiaters en neurologen betreft, die doen ook maar gewoon hun best.


#24834
Okee Leo


#24785

Lieve Gea,

Even nagedacht:

(H)erken zoveel van jou verhaal terug in wat jij hebt geschreven.

Nieuwe impulsen maken dat ik nieuwe gevoelens ontdek. Of ...... gevoelens die 'verstopt' waren weer bovenkomen.

Dat voelt 'vreemd' en soms ook angstig. Gelukkig nam en neem ik de tijd om daar even voor te gaan zitten. Voelen hoe het voelt zonder er teveel bij na te denken.
Accepteer ..... doe er wel of niets mee.

Je hebt een paar dagen geleden logion 64 aangehaald. Iets wat voor mij van toepassing is. Door deze nieuwe gevoelens lijkt het voor omstanders dat ik ben veranderd. Zij be-grijpen het maar moeilijk.
Even heb ik me in de verdediging 'gestopt' maar merkte al gauw dat het mij veel energie koste. Gestopt en het over me heen laten komen, accepteren :-) en hen de ruimte gegeven.

Zo ervaar ik ook NU weer steeds nieuwe ervaringen en besef me ook NU weer dat er geen goede of slechte zijn maar gewoon ..... nieuwe ervaringen met de daarbij weer nieuwe gevoelens :-)

Gewoon ..... om even met jou te delen.

Liefs Trudy X


Ja lieve Trudy, mooi toch al die nieuwe impulsen/ervaringen en 't (her)ontdekken van nieuwe gevoelens:)
Alles maar lekker laten stromen...
.. go with the flow... zoals ik las in één van je schrijfsel in Afrika:))
Ja, dat geeft een fijn-gevoelde rust van binnen, zónder verdediging en een eventuele daar aan verbonden strijd, want dat vreet inderdaad energie, welke ik wel anders kan nuttigen;)
Wél heb ik me daar zo af en toe eenzaam en alleen in gevoeld. Hoe is dat voor jou Trudy?
Mijn ervaring is ook dat als mensen écht meer willen weten, zij dan wel met vragen komen. Merk jij dat ook?
Dank je voor 't delen:)
x



Hallo Gea,

Die eenzaamheid verkies ik op het ogenblik.
Geen vluchten maar juist heel intens alle gevoelens voelen.

De pijnlijke gevoelens, de fijne gevoelens en alles wat daarbij komt. En inderdaad het laten stromen ...... Dan een storm en dan weer een rust. Het gevoel van leven!

Jawel ....... vragen komen, gelukkig vormen deze vragen weer een opening tot een wederzijds (jawel, wederzijds) begrip en aanvaarding.

X


.....
alsof het zo MOEST zijn, er werd gevraagd.
Ook al spreken wij dezelfde taal, ik en de vrager, we verstaan elkaar niet meer.


Het zal pijn doen Trudy, je zult er je vast eenzaam bij voelen, maar je zult vast ook de kracht in jezelf ervaren om dat te dragen.
Draag het met weemoed.


Het doet pijn,
en toch ........

Ik bedenk me dat ik de afgelopen periode veel niet heb kunnen verstaan maar wel heb kunnen ont-grijpen.

Dank je Bram.

:-)


Voor Trudy en het ont-grijpen:

Ik wist niet waarlangs ik inging,
maar toen ik zag dat ik daar was,
zonder dat ik wist waar ergens,
kreeg ik zicht op grote dingen;
toch zeg ik niet wat ik zag;
want ik bleef in een niet-weten,
alle weten overstijgend.

Wie daartoe geraakt - ja waarlijk
houdt zichzelf niet meer in handen;
wat tot dan hij heeft geweten
komt hem voor als zeer onwerkelijk;
en zo machtig groeit zijn kennis,
dat hij blijft in een niet-weten,
alle weten overstijgend.

Juan de la Cruz (16de eeuws mysticus)



Trudy, ik lees je en voel je.

En dan zul je, verder gaand op het spirituele pad, jouw angst voor de eenzaamheid voorbij, de wegen langs, soms een prachtige ontmoeting meemaken met iemand die zomaar begrijpt wat je hebt meegemaakt en wat dat voor je betekent. Dan is er een vreugdevolle herkenning die geen uitleg nodig heeft.

En dit wens ik je.


Ach Trudy,
@Die eenzaamheid verkies ik op het ogenblik.
Geen vluchten maar juist heel intens alle gevoelens voelen.
...stilletjes leg ik even een arm om je heen meiss x



Hallo Bram, Carla en Gea,

Dank ....

Maandag vertrek ik, zoals ik al had vermeld, naar Bloemfontein, Zuid-Afrika.

Om even verder te gaan op de reactie van Carla ........
Mijn ervaringen zijn, indien de verbindingen het toelaten ;-) te vervolgen op het blog .....

Liefs Trudy :-)


Over eenzaamheid en vreemdelingenschap een prachtig citaat van Bram:

"Het aanvaarde vreemdelingschap schept de afstand en de vrijheid die nodig is voor de ervaring van waarachtige lotsverbondenheid met de medemens."




#24854

En dan blijkt .......... dat vreemden geen vreemden zijn.
Door (h) erkenning er een verbondenheid ontstaat die alle gevoelens van eenzaamheid doen verdwijnen.

Eenzaam? Een eenzaamheid die ik graag verkies in verbondenheid.

:-)


What is a religious man?
I will tell you what a religious man is. First of all, a religious man is a man who is Alone - not lonely, you understand, but Alone - with no theories or dogmas, no opinion, no background; he is Alone and enjoying it.
Jiddu Krishnamurti



Verder mijmerend op vorig citaat # 24856
spreek ik persoonlijk liever van religieuse momenten (i.p.v. een religious man) van aloneness....


#24858


Waar zo'n 'psychose' toch allemaal toe kan leiden ;-)

Liefs Trudy


Ik zie je :) weer,

het ga je goed lieve Trudy, daar in Bloemfontein.
x


Hallo Gea,
Het verhaal dat je in 24785 komt overeen met de mijne.
De ervaringen die schrijft zijn de mijne en ook ik wist er geen raad mee.
Het is allemaal teveel en je kan het eigenlijk niet goed verwerken.
Ook bij mij werd de andere werkelijkheid naast de normale waargenomen en kan ik herinneren wat er gebeurd is( bij anderen is dit besef er niet).
De diagnose bij mij was/ is een visioen gevolgd door psychose.
Ik ben niet opgenomen want dat was tegen mijn wil en ik vond dat ik er voor mijn kinderen moest zijn.
De psychiater vond ik eigenlijk niet veel, maar hij heeft wel medicatie voorgeschreven en mede door op mijn gevoel te reageren heb ik de laagst dosering die mogelijk is, maar voor de psychiater een groot raadsel.
De medicatie houdt mij stabiel.
Wat echter veel geholpen heeft zijn de gesprekken met de psychiatrischverpleegkundige.
Ik wil je geen medicatie aanpraten want misschien ben wel instaat om het zonder te kunnen, maar wel dat je er veel over praat met mensen die je kan vertrouwen.
hopelijk helpt dit een beetje
Veel liefde en begrip toegewenst


Dag Linda #25886
Je moest eens weten hoe blij ik me voel met jouw herkenning. Ik krijg er gewoon kippevel van.
Dit raakt me werkelijk in 't diepst van m'n wezen.

Wat fijn voor je dat je veel steun hebt gevonden in gesprekken met ps.verpleegkundigen.
Bij mij is er geen sprake geweest van een eventuele opname. Wel werd me geadviseerd om een bepaald medicijn te nemen voor s'nachts. Ook de laagste dosering, waar ik al snel mee gestopt ben;
ergens in de loop van de volgende dag kreeg ik pas 't gevoel weer een beetje mezelf te worden, zolang werkte dit dus door.
Het eerste gesprek met een ps. verpleegkundige bij mij thuis was heel gezellig, doch ik vond absoluut geen herkenning, integendeel. Na 't vertellen van enkele ervaringen en haar respons daar op, deed me m'n deurtje wat meer sluiten.
Een tweede gesprek is er niet gekomen, daar ik 't gevoel had dat alleen voor haar te doen.
Wel of geen psychose, de meningen onder begeleiders waren daarover verdeeld.
En ja Linda, herinneringen staan in m'n geheugen gegrift en al schrijvende komt er weer van alles langs drijven:)
De enige vraag die voor mij open staat is: wat heeft dit alles me te zeggen.
Dank je wel dat je dit wilde delen Linda.
Liefs,
Gea.







Gea,
Ik weet ook niet wat de ervaringen me te zeggen hebben maar nu naar een tijd lijkt het me wel dingen aan te reiken.
Ik begrijp uit je reactie dat je slecht, misschien helemaal niet slaapt.
Misschien is het mogelijk andere medicatie te krijgen wat wel helpt.
Zelf heb ik eerst nl. ook andere medicijnen gekregen die me alle bijwerkingen gaven die in de bijsluiter stonden.
Zelf gebruik ik 2,5 mg Zyprexa maar misschien kan een slaapmedicatie ook helpen.
Pas als je tot rust kan komen kunnen de ervaringen verwerkt worden.
Als de ps. verpleegkundigde na jouw idee niet de juiste is vraag een ander.
Wat je verteld, wordt misschien niet begrepen maar je moet wel iemand hebben waar je je prettig bij voelt.
Indien mogelijk neem je man mee naar de gesprekken, want ook hij zal er waarschijnlijk geen raad mee weten.
Ik weet niet of het mogelijk is maar misschien kan Bram mijn e-mailadres geven zodat we evt. evaringen kunnen wisselen buiten het forum om.
Liefs Linda


Dank je Linda voor al je tips:)
Momenteel slaap ik als een roos zonder medicatie.
Zyprexa in de laagste dosering deed bij mij ook overdag zijn werk en dat was ietwat onhandig. Ik voelde me net of ik aan 't slaapwandelen was en eigenwijs als ik kan zijn, dan geen medicatie voor mij.
Gelukkig stond m'n man wel klaar met een luisterend oor, ook al snapte hij 't niet.
Mocht jij het fijn vinden Linda, Bram heeft inderdaad m'n email-adres.
Lieve groet,
Gea.





Gea,
Fijn dat je goed slaapt.
Ik moest nl. ook zoeken hoe zyprexa het best kon worden ingenomen.
Als ik overdag inneem ga ik ook slaapwandelen en wordt in slaap getrokken.
Ik neem nu ongeveer een 1/2 uur voor het slapen gaan en heb dan overdag geen bijwerkingen.
Misschien helpt het als we elkaar elkaars verhaal vertellen, maar als je niet wil of (nog) niet aan kan wees daar eerlijk in.
Ik wil me niet opdringen.
Schrijf jij maar wat je wil.
Liefs Linda


Helemaal goed Linda,lief van je, al weet ik nog niet wanneer.
Ik zal er echt voor moeten gaan zitten en daar m'n aandacht momenteel uitgaat naar m'n omgeving kan 't misschien best wel eventjes op zich laten wachten.
Maar ik laat van me horen:)
Liefs,
Gea.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.