Groeiend inzicht

Moment

    door Trudy, 15/12/2008 22:26. #30022. 202 reacties, laatste

Momenten
zijn voorbij
gevlogen,
momenten van
vreugde
en momenten
van pijn.

Momenten
hebben bewogen,
momenten van
liefde
en momenten
van Zijn.

Vele momenten
overwogen,
vele momenten
afgewogen.

HET moment
kent geen
wederkeer.
HET moment is
èèn keer.



Trudy, soms vind ik het jammer dat een moment zo kort is, soms kan het moment niet snel genoeg voorbij zijn.
Maar het besef over het moment is meestal achteraf.
In het moment zelf is dat besef meestal niet het IS.


Hoi Linda,

"Maar het besef over het moment is meestal achteraf.
In het moment zelf is dat besef meestal niet het IS."

Dit is JOU beleving Linda.




Sorry Trudy, niet zo bedoeld.


:-)


Herkenning vanuit het moment:

Het zit zeker
niet in de ander,
het is zeker
in mij.

Het h-erkennen
in die ander zegt
alles over mij.
Hoe ik er mee
omga? Die keuze
is vrij.

Een keuze vanuit
herkenning voelend
dat het mij schaad.
Ga voor liefde en
niet voor het kwaad.

Niet langer toelaten
heb ik inmiddels in
de gaten.
Zal daarom kiezen,
niet blijven zal
mezelf verliezen.


Voor ik mezelf
ga haten zal ik
ver-laten.


Trudy, ik wens je veel liefde toe.


Hoi Trudy
Wat schrijf jij mooie gedichten.
Heb je een bundeltje gemaakt?
Moet je uitgeven. Ik zou het zeker kopen.
Heel erg mooi.

Ik probeer het ook, maar krijg het lang zo mooiniet op papier. Het zijn meer rijmpjes. Ze komen wel in de krant, dat doen dan de bomenridders of vrienden van de bernisse. Bernisse is een natuurgebied, waar ze huizen in willen bouwen. Dat proberen wij te stoppen. Door een stil water, waar veel gezwommen en gevist wordt wilden ze schepen laten varen. Snelle jachten ed. Ze hadden er al tweede huizen voor de rijken laten bouwen. Dus ik schreef een protestliedje. Lachen toch!

Maar je ziet hier duidelijk dat de natuur moet wijken voor de rijken terwijl 95 % van de bevolking dit niet wil.

Toen schreef ik dit:



Aan Burgermeester en wethouders van Bernisse

Wij hebben hier natuurgebied
Dat moeten wij straks missen
Als U maar huizen bouwen blijft
Bij ons in de Bernisse

Waar moeten al die mensen heen
Die zwemmen en die vissen
Als U straks boten varen laat
Bij ons in de Bernisse

Hallo, het is geen Friesland hier
Ons meer dat is geen Tjeuker
Zonder al dat scheepsgewoel
Is het gewoon veel leuker

Ik was aan ’t wandelen en dacht
Ik zal me wel vergissen
Ik zag daar zomaar huizen staan
In ’t groen van de Bernisse

‘k Moet naar de burgermeeste toe
En dacht, o jee, waar is ze
Die “afbraak” mag niet verder gaan
Van natuurgebied Bernisse

Houd U niet van natuurgebied
Van vogels en van stilte
Het uitzicht op die “huizentroep”
Dat geeft alleen maar kilte

Die scheepvaart en de huizenbouw
Geeft velen ergernissen
Laat alles blijven zoals ’t is
Bij ons in de Bernisse

Het zwemmen, vissen, wandelen
Stuit straks op hindernissen
Door natuurverwoestend wanbeleid
In ’t arme Bernisse

Hallo, stop deze plannen nu
En denk eens aan de wensen
Van 95 procent
Van al Uw burgermensen


Jouw liedjes zijn spiritueel, houden zo. Ik geniet er van

Annette


Hey Annette,

Da's nie zo makkelijk .... issen.
Mijn complimenten voor jou gedicht.
Ik wens je dan ook veel succes bij de 'strijd'.

Dank je voor jou compliment, nee
ik heb geen bundeltje.
Ze komen spontaan, afhankelijk van het
moment :-) en verdwijnen nadien weer net zo spontaan.

:-)


#30049

Dank je Linda,
ik mezelf ook :-)


Trudy, ervaar je moeilijkheden?


#30053

Nee Linda, geen moeilijkheden.
Wel ervaarde ik boosheid die is inmiddels
weer weg.

Lief dat je er naar vraagt.
:-)


Trudy, nog maals sorry ik wilde je niet op de kast hebben.
Ook al wil ik zorgvuldig zijn het gaat soms mis.
:-)


#30055

Lieve Linda,

Je denkt toch niet dat ik boos was op jou?
Nee hoor, als ik boos ben zal ik dat zeker direct aangeven bij diegene in kwestie.

:-)


Voor alle duidelijkheid, ik vindt het heerlijk om d.m.v. gedichten mijn gevoelens te uiten.
Deze gevoelens vertegenwoordigen een moment.
Zoals anderen graag een verhaal schrijven of een citaat aanhaald om iets te verwoorden.
Deze gedichten zeggen dus niets over de ander.
Soms ervaar ik het als prettig als iemand iets (h)erkend of daar iets van zichzelf in terug vindt.

Zie het als kleine kadootjes, aan de ander om het open te maken.

Liefs Trudy :-)


Ja Trudy, ik dacht werkelijk dat ik je gigantisch had gekwetst.

Mijn beleving is dat gedichten iets zeggen over de schrijver, aan de ene kant heb ik vaak de neiging te reageren aan de andere kant weet ik niet dat wat ik eruit haal ook de bedoeling van de schrijver is.
Ik wil ook niet alleen reageren met mooi of iets dergelijks.


#30061
Linda,

Je hoeft niet te reageren, je mag reageren. Alleen als je jezelf daar toe geroepen voelt.
Mijn intentie is niet om een reactie uit te lokken of op te roepen.
Nogmaals ik doe dit omdat ik het heerlijk vindt en hier .... op dit forum de ruimte en die vrijheid vindt.

Wat maakte dat je dacht dat ik boos op jou was?
:-)


Trudy, ik weet dat ik niet hoef te reageren.
Ik dacht dat je boos op mij was vanwege het tweede gedicht.


Lieve Linda,

Nee hoor Linda, dit was zeker niet gestoeld op gevoelens naar jou.

Had het me gevraagd.
:-)


Ik wil wel vragen stellen, maar weet niet hoe en wat ik kan vragen.


Moeilijk hè? Om juiste vragen te stellen.
Ben soms een beetje bang om mensen te kwetsen.

:-)


..... wil namelijk zelf ook niet gekwetst worden.


Wanneer je niet gekwetst wil worden en zorg kan hebben of je de ander met je vraag kwetst, getuigd voor mij van fijngevoelige zorgvuldigheid.
Trudy en Linda, deze zorgvuldigheid herken ik bij jullie beiden zeker. En eigenlijk in zijn algemeenheid wel, hier op dit forum. Heb het wel anders meegemaakt hoor.


Is het niet mooi om kwetsbaar te zijn?


Ja, ben eigenlijk wel benieuwd waarom je wel boos was.
Je schreef dat je opneemt voor wie het zelf niet kunnen.
Heeft dat ermee te maken?


#30074

Daar heeft het inderdaad mee te maken Linda.
Toch heb ik vandaag besloten om in 1e plaats voor mijzelf te kiezen.


Trudy, de ander heeft niets aan je als je er zelf aan onderdoor gaat.
Hopelijk kan je er wel om slapen en gaat het niet door je hoofd spoken.


Nu zullen die medemensen zichzelf zeker niet als schurken hebben gezien, als boosdoeners. Ze velden hun oordeel wellicht vanuit goede intenties.
Dat maakt wel duidelijk hoe makkelijk het is om ook in zo’n rol te stappen. Je kunt dan menen dat je het goede doet, maar je geeft je medemens met zulke allerbeste intenties alleen nog maar een trap na.
Als we een medemens die in de ellende verkeert, op welke wijze dan ook willen bijstaan, is het niet de bedoeling dat je je superieur opstelt en vanuit je eigen veilige positie gaat vertellen wat er aan die ander mankeert of wat die ander zou moeten doen om uit de put te komen. Toch doen veel mensen juist dat, en ze hebben dat zelf niet in de gaten, want ze menen het zo goed en ook al verpakken ze hun superieure positie in nobele, liefdevolle woorden.

En uit deze situatie ben ik gestapt.
Wil hier niet langer een onderdeel van zijn of een bijdrage aan leveren.


#30076

Zo zie ik het ook Linda,
dank je voor jou lieve bezorgde woorden,
ik slaap gelukkig erg goed.

:-)


www.youtube.com/watch?v=mYqx0Fp98yg&feature=related


Heel mooi Trudy.
Loop maar, jouw weg.

En weet je......vroeger kwam je op een weg vaak een kruising tegen. Wat te doen? Recht door, links of rechts af?
Tegenwoordig worden ze veelvuldig vervangen door rotondes.
Dat geeft je minstens de gelegenheid, al denkende en voelende, die rotonde net zo lang veilig te ronden totdat je weet weer door te gaan op jouw weg. Je kunt er soms zelfs even op uitrusten door in het midden te gaan zitten. Even in je eigen centrum. De rest maar even aan je voorbij laten gaan. Je kan zelfs besluiten weer even een klein stukje terug te gaan. De rotonde biedt je wederom de gelegenheid, in alle veiligheid opnieuw te beslissen wat je doet. Lopen maar!


Dank je Carla,

Denk ik dat DAT lopen even in een lagere versnelling gezet zal gaan worden.
Mezelf niet meer herkennen, boos en uitgeput ben ik vanavond eindelijk op mijn antwoord gekomen, ik heb 'gewoon' een burn-out.
:-)




Is je auto nou al kapot ?


Hhahahaha,

Tja Harry!
Die doe 't nog.
:-)


Lieve Trudy, als je op deze site al jouw proza opzoekt en in een apart mapje stopt heb je een aardig bundeltje bij elkaar. Jammer dat je er niks mee doet. Nou ja, je doet er wel wat mee. Je doet er anderen op het forum plezier mee.
Maar ik weet niet of je kinderen hebt, maar daar kan het later of nu leuk voor zijn als ze het kunnen lezen.

Ik stuur stukjes van hier weleens door naar anderen, zoals dat verhaal van Yvonne, en mensen reageren dan blij. Of zoals de dauwdruppel. Die stuurde ik aan een vriendin. Zij zit in de politiek, en nu zegt ze dat ze probeert de "waarheden"van anderen te begrijpen en te zien.
Maar zo'n eigen gemaakt gedichtje durf ik niet door te sturen. Dat is jouw recht. Maar als je het leuk vind, zitten er wel stukjes bij die ik graag met nog meer anderen wil delen. Zet ik er wel jou naam onder natuurlijk.
Maar nogmaals, probeer het eens te bundelen. Je hebt een gave.
Groetjes Annet


Goedemorgen Annette,

Wat lief van je. Stuur maar door hoor.
Als je daar anderen een plezier mee kunt doen, graag zelfs.

Dank je :-)


#30081@Denk ik dat DAT lopen even in een lagere versnelling gezet zal gaan worden.

Geniet maar Trudy van dit langzamer aan doen, van het tot rust komen en van het inzicht dat je al thuis bent
liefs


Dank je Nij,

Vannacht viel ineens 'het kwartje'. Ben gaan zoeken op het internet en kwam zo'n beetje alle symptomen tegen waar ik op dit moment aan voldoe.

Droomde trouwens vannacht over een matras wat in brand stond en ik over het balkon heen gooide, hier werd ik van wakker.

Heb me vanmorgen afgemeld bij het werk, vrijdag naar de huisarts. Ben benieuwd of ik de man nog herken, ben er al jaren niet meer geweest.

Voel me opgelucht.Een andere weg te gaan, een nieuwe weg te gaan.
:-)


Mooi hè Trudy kwartjes die vallen.
Er rijk aan worden:-)

Fijn je opluchting en het zien van je weg.

De droom, een brandende matras die je eruit gooit.
Ik denk hierbij aan je woorden burn-out..

Ik moet nu weg, eerst geef ik je nog een knuffel
X


Ik ga zo ook even weg.
Moet er even uit!

Dank je Nij voor je lieve aanmoediging.
Voel me hier NU thuis.

X


Ach Trudy toch.
Je zat dus even midden op die rotonde!
En hebt daar een beslissing genomen.
Een goede, denk ik. Je voelt je er gelukkig opgelucht door.

Kijk lieve meid, ik had dan wel een beeld geschetst, maar er geen tempo bij aangegeven.:-))
En ook geen doel van aankomst!

Blijf lopen hoor, in jouw tempo van dit moment.
En ik hoop van harte voor je dat de 'steen', die je tegenkwam, een stapsteen mag worden.
Rust maar eerst lekker uit. Wens je goede moed.
In verbondenheid met een dikke knuf.




Trudy, lekker gaan lopen net nu je een auto hebt.
Lastig je eigen weg te gaan, als je naar A wordt gestuurd maar eigenlijk naar B wil.
Trudy, ik wens je goede moed, rust. liefde en wijsheid toe om je zelf te hervinden en je grenzen te stellen.


Trudy, veel licht, liefde en levenkracht gewenst!

Liefs van Yvonne
X


En Trudy, was 't lekker om er even uit te zijn in de frisse buitenlucht?

...Je bent zo mooi....'

Ik omhels je even zachtjes
X


Trudy, dit gedichtje is voor jou, je hebt me zo vaak verblijd met een gedicht.


De kracht van het zijn



De kracht van het zijn,

het zijn in de kracht.

Stroomt door jouw wezen

als rivieren door een landschap.

Helder en duidelijk is de stroom,

het water borrelt en bruist van energie.

Met plezier en vreugde zoekt het zijn weg,

kolkt om obstakels heen.

Rotsen, stenen, steile oevers,

boomstammen drijven mee op de stroom…,

voor een poosje, tot ze geland zijn

op de plek die voor hen bestemd is.

Constant gevoed door de Bron,

weet het water dat het altijd zal zijn,

dat het nooit niet zal bestaan,

dat het kan putten

uit de diepste diepte

uit de hoogste hoogte

uit het Al van het bestaan


En natuurlijk mag iedereen, als die wil deze weer doorsturen, graag zelfs.
Ik heb ze zelf vaak ook weer gekregen.



Mooi Yvonne.

Naast me

Loop niet voor me
misschien volg ik je niet
Loop niet achter me
misschien ga k niet vooruit
Loop naast me
en wees gewoon een vriendin


Graag Annette!


wederzijds Yvonne


Wat zijn jullie toch (h)eerlijke mensen.
Dank jullie wel voor deze ontzettende lieve woorden.

Gedicht zal gauw volgen.
Liefs en dank jullie wel!

X


#30073@Is het niet mooi om kwetsbaar te zijn?

Ik vind het heel mooi Yvonne.

Doet ook me denken aan:

alles van waarde is weerloos
Lucebert


Daar is een
leegte,
daar is niets.

Even geen
woorden,
even niets.



liefs


heilwens: liefde

het woord dat wonden stelpt
en bloed weet te vernieuwen
het woord dat onder druk niet wijkt
en ons recht in de ogen kijkt

het woord zonder einde of begin
dat geen middel ongebruikt zal laten
het woord dat geen winst kent of verlies
geen hel op aarde of verdoemenis

het woord dat tranen doet vloeien
en schuilgaat achter elke lach
het wordt tijd dat het meespeelt
dat het mens wordt en zichzelf heelt.
Simon Vinkenoog


#30101 Dank je Nij, denk ook dat er moed voor nodig is om je kwetsbaar op te stellen.
Maar denk ook dat het juist dán je krachtbron kan zijn.
Staat er ook niet ergens: de zachtmoedigen zullen de aarde beërven?



#30127
Ik ben het helemaal met je eens Yonne dat het juist dán je krachtbron kan zijn.
Wat is kracht zonder kwetsbaarheid?
Zoals in logion 58 meen ik staat dat pijn de andere kant van liefde is
zo denk ik dat kracht de andere kant van kwetsbaarheid is.
Twee kanten van dezelfde medaille

@de zachtmoedigen zullen de aarde beërven?

Mooi!


@de zachtmoedigen zullen de aarde beërven...
Dat vind je in de zaligsprekingen:
Matth. 5: 3 t/m11.

In al deze uitspraken legt Jezus de nadruk op het kwetsbare en zachte in de mens.

En zoals Yvonne ook al zegt:
zachtmoedigheid is beslist geen 'slapheid', maar vergt moed en kracht.


Woorden die zo over moed in me opkomen..
Zachte moed...soms strenge moed, soms harde moed, soms moedeloos, soms een rusteloos gemoed, soms strijdige moed, soms een vreedzaam gemoed..
levensmoed..
mens-zijn


Goede moed,

Zomaar heel
even,
zag ik een licht.

Nog zwak
doch sterk genoeg
om warmte
te schenken.

Zal 't koesteren
beschermen.
Zodat het strakjes
in volle ornaat
mag gaan schijnen.


:)


Ja, Trudy koester het licht, - hoe zwak ook in het begin..., het zal uitgroeien tot een groor verlossend Licht, door jouw koestering en je liefde tot het Licht en het zal je nooit meer 'in de steek' laten.

Dit is:
"Zalig (gelukkig) zijn de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven."

liefs,


De 'zaligsprekingen',
...zo staan ze nu eenmaal bekend in de Christelijke bijbelvertalingen.

Dat hindert niet, als je niet meer valt over dat woordje 'zalig'.

Ik had daar vroeger nog wel eens moeite mee:
"zalig" is een nogal beladen kerkelijk - Christelijk woord;
..zoiets dat je alleen maar kunt 'worden', als je - van je 'zonden' verlost -, in de Hemel komt...., na je dood natuurlijk; als je voordien veel boete gedaan hebt en je 'zonden' uitvoerig beleden hebt, bij de betreffende pastoor of dominee, dan maakte je een redelijke kans om in die 'Hemel' te komen..

Ik hoop dat ik met het bovenstaande het belachelijke van zo'n geloof een beetje heb kunnen accentueren.

Hoe het werkelijk zit met die 'Gelukkig'-sprekingen....
zie logion 58 en vooral het daaropvolgende logion 59!
:-)



Leo, ik vind zalig geen beladen woord.
Als ik gelukkig ben, voel ik mij zalig.
Zalig is ook te beleven in het hier en nu, als er harmonie en saamhorigheid is.
Niet alleen in de Hemel als ik/wij van onze zonden zijn verlost,ook met met mijn/onze fouten en gebreken is het te beleven, misschien zelfs zaliger.
Ja op zo'n moment beleef ik zelfs de Hemel.
Ik vind het woord zalig zelfs nog mooier dan gelukkig voor mij is het de overtreffende trap ervan.
Zie ook logion 113.

Dat het misschien niet goed is begrepen en uitgelegd doet er voor mij niet toe, heel veel mensen ervaren steun aan de zaligsprekingen en ik wil het zeker niet belachelijk van zo'n geloof noemen.



Ik heb altijd graag de bijbel gelezen maar werden de woorden van Jezus uitgelegd door kerkleiders tijdens zondagschool e.d
waar wij het toch niet altijd mee eens waren.
Nu lezen mijn man en ik de bijbel en vertellen elkaar onze eigen gevoelens hierover. Heel prettig. Ook spreken we met andere bijbelliefhebbers en denkers zonder "dakje" en dat is zo fijn. Zelf denken en je niet schuldig voelen als je het anders ziet.

En de zaligsprekingen zijn heel mooi. En het is mooi zoals Leo zegt, nadruk op het kwetsbare en zachtmoedige in de mens.
Ook weer iets om over na te denken.

En nu met de naderende feestdagen,
zalig zijn de vreetzamen

annette


Ha Linda,.
Ik ben blij dat je het zo ziet!
Jij 'valt' dus kennelijk niet over dat woordje 'zalig'.
Ik eerlijk gezegd ook niet (meer). Maar ik heb het er vroeger een tijdje moeilijk mee gehad vanwege de uitleg die er aangegeven werd.
In wezen is het een staat van heel erg gelukkig zijn, met het leven zoals het IS.

Ik kende veel mensen die dat maar een beladen woord vonden en nog vinden.

Wat mij betreft mag het rustig 'Zalig' zijn hoor! Vind ik ook.

Jawel: 'Het Konlmkrijk is uitgespreid over de aarde, maar de mensen zien het niet'.
(logion 113)

Voor mij zijn de zaligsprekingen een van de mooiste stukken uit de bijbel.



Zalig is voor mij ook geen beladen woord. Wel was ik een aantal jaren terug in een openluchtkerkje aan de Zeeuwse kust. Daar was ik als kind vroeger veel geweest en ik wilde er graag nog een keer naar terug. Op een gegeven moment zei iedereen in koor: Heer ik ben niet waardig dat gij tot mij komt, maar spreek slechts één woord, en ik zal gezond worden.

Na de dienst gaf de voorganger iedereen een hand en heb ik hem gevraagd waarom ik dan niet waardig ben? En waarom je mensen hun waardigheid afneemt?
Hij was het wel met me eens, maar was het verplicht om te zeggen.
Hij zei dat er ook veel toeristen die gevraagd werden de communie uit te reiken, zich hiervoor niet waardig voelden.


Fijn jouw reactie te lezen Annette!


Tja Yvonne,
dat "je niet waardig voelen", is toch ook een soort vals schuldgevoel dat je door de oude kerken werd aangepraat...
Tegenwoordig wordt dat gelukkig al door heel veel gemeenten niet meer gehuldigd.
:-)


#30136

Dank je Leo,

Zalig kerstfeest, zalige feestdagen, zalig weer wat een zalige muziek. Tja ..... zo kan ik nog even doorgaan. Heb dit meegekregen vanuit mijn omgeving. Thuis, school of gewoon ..... op straat. Voor mij geen 'kerkelijk' beladen woord. Nee .... gewoon: zalig.

:-)


#30145 Gelukkig maar Leo, alhoewel ik van de pastor hier in dorp heb vernomen dat hij ook verplicht is om die regel in een dienst in te passen.


Verrukkelijk Trudy!
:-))


Mooi Linda om zalig te ervaren als overtreffende trap. Ik voel wel met je mee.
Wanneer ik b.v. heb gegeten, kan ik zeggen:' Het was heerlijk.' En wanneer ik zeg: 'het was zalig,' dan zeg ik er met nog meer diepgang iets van.

Grappig, bij een onderzoek in 2006 kwam het woord zalig, als het meest Katholieke woord naar boven.
Katholieken zeggen ( zeker in het verleden ) eerder: 'Zalig kerstfeest,' waar Protestanten eerder zeggen: 'Gezegend Kerstfeest.'
En juist dat nu, heeft m.i. ook te maken met de uitleg die Leo geeft aan zalig.
In de Protestante traditie werd het zalig verbonden aan het hiernamaals, na de verlossing van de zonden.
Ik heb zelf als Katholiek deze link nooit mee gekregen. En zeker niet ook nog eens gelinkt aan de zaligsprekingen.

En wanneer ik vandaag naar die ene zaligspreking kijk, in het licht welke Nico ter Linden er over laat schijnen: Zalig de zachtmoedigen.......waarin de zachtmoedige gezien wordt als degene die de kringloop van het kwade met liefde probeert te doorbreken. Zalig, die door hun innerlijke kracht, zó krachtig zijn, dat zij ervan kunnen afzien, geweld met geweld te beantwoorden.

Ik denk als je dit i.d.d kan, nú, in het dagelijks bestaan dat je daar zelf gelukkig van kan worden, een zalig gevoel van een zalig mens.

En om het in geloofstaal uit te drukken, dan vind God zijn woning hier op aarde, in de zachtmoedigen.

Zou Matthëus iets meegekregen hebben van zijn Gnostieke tochtgenoten?

Zalig......een zalig woord.





# 30149 die de kringloop van het kwade met liefde probeert te doorbreken. Zalig, die door hun innerlijke kracht, zó krachtig zijn, dat zij ervan kunnen afzien, geweld met geweld te beantwoorden.

Prachtig Carla!


Yvonne, wat je te horen hebt gekregen, dat de woorden Heer ik ben niet waardig dat gij tot mij komt, maar spreek slechts één woord, en ik zal gezond worden.
verplicht zijn uit te spreken, klopt wel.
De Romeinse ritus schrijft dit voor.
Dat komt voort uit die vergeving van de zondengedachte. Dat wanneer je deel wilde nemen aan de tafel, je eigenlijk ook moest zeggen, niet waardig ( zondig ! ) te zijn om deel te nemen.
Eén woord van God, was dan voldoende je waardig, ( gezond.....zonder zonden) te laten zijn.
In vroeger tijden stond de Pastooooooooor ( hihi ) dan ook aan het einde van de viering klaar om je een hand te geven en wenste hij je een Zalige Communie.
Kijk je nu naar dat Zalig verband kan houden met het Latijnse woord, salus, wat
'heil en gezondheid' betekent, dan klinkt het alles aan elkaar zo gek nog niet.

Toch ook zijn er vandaag veel kerken waar de originele Romeinse ritus niet meer zó voltrokken worden.
Gelukkig zijn er vele nieuwe vormen voor in de plaats gekomen, weliswaar vaak niet goed gekeurd door Rome.

Vroeger heb ik die zin, die je aanhaalde vaak meegebeden. In later jaren hield ik mijn mond, of zei in mijzelf wat anders.:-)
In de periode dat ik zelf vóórging, heb ik ze nooit gebruikt.


Hallo Carla, zo leer ik als PkN er nog het nodige over de katholieke mis en dat terwijl ik nog wel met een ex katholiek getrouwd ben.

Als belijdenis tekst kreeg ik de volgende zaligspreking mee:zalig als men u smaadt en liegende allerlei kwaad over u spreekt om Mijnent wil.

Tijdens de catechisatie werd de voorafgaand tekst gij zijt het licht der wereld en gij zijt het zout der aarde behandeld.
Eigenlijk had ik zoiets als tekst verwacht.
De belijdennisdienst voelde heel zwaar er werd gezegd dat ik alle duivels moest bevechten(daar wist ik dus niets van) en ik kreeg die zaligspreking mee.
Ik wilde nee zeggen maar durfde niet voor de hele gemeente.

Mijn idee was belijdenis hoort een feest te zijn want zo had ik het geloof altijd ervaren.
Dit is volgens mij trouwens de enige keer dat ik zo'n beladen gevoel meekreeg.


#30142

Hoi Yvonne,

Een paar weken geleden deed mijn nichtje haar vormsel. Zelf ben ik niet in religie opgevoed. Met religie bedoel ik in deze Katholiek noch Protestant.
Voor mij een hele belevenis om naar een kerk te gaan.

Met die zeldzaamheid sta ik steeds weer versteld, als ik in een kerk ben, hoe plichtgetrouw men ter communie gaat.
Daar ik zelf hier niet aan deelneem voor mij de tijd om anderen deel te zien nemen.
Steeds vraag ik me, met respect, weer af:
Is men zich bewust waar men deel aan neemt?
De kerk waar ik aanwezig was zat die dag vol, blijkbaar een zeldzaamheid mocht ik nadien vernemen.
Zoals ik me steeds weer afvraag: waarom zijn de kerken leeg en op kerstavond zo vol?




Hoi Trudy,

#30154 Normaliter ga ik ook niet na de kerk, maar met kerstavond ga ik met mijn schoonmoeder mee naar de nachtmis. Ook een beetje dubbel.


Dag Linda,

Leuk hè, om zo wat achtergrondinfo te vernemen.
De tekst die je mee kreeg bij je belijdenis, vind ik een hele zware. ( staat ook nog in een oude vertaling ), maar toch..........wat kan je er mee?
Nico ter Linden, heeft deze zaligspreking niet beschreven. :-) Ik denk dat hij net als ik er helemaal niets mee kan.
Kijk je nu naar de orthodox levende en denkende mens, die alles letterlijk neemt, als woord door God gegeven, dan kan het zo maar gebeuren dat je met deze tekst aardig om je oren wordt geslagen.
Ik heb het zeer recent nog meegemaakt,
dat iemand mij vertelde, die zich door mij besmaad voelde, ( ik loog ook en sprak kwaad in de ogen van degene (en ook anderen ), ( om Mijnent wil )........dit allemaal gebeurde om voor betrokkene veilig in de hemel te komen. Want dát staat er achter hè......want groot is uw loon in de hemel.!

Lieve Linda, fijn te horen dat het de enige keer is geweest, waarin je je zo beladen voelde. Dat is het ook.

Ondeigend vraagje misschien........Hoe lang is het geleden dat je belijdenis hebt gedaan? En wat zou vandaag je antwoord zijn?

Ach, blijf maar bij het gevoel het zout der aarde te mogen zijn, dat brengt smaak aan het leven, voor jou en door jou voor anderen. En..... zout weert bederf.:-))
Zo ken ik je ook.


#30155

:-)

"Heer ik ben niet waardig dat gij tot mij komt, maar spreek slechts één woord, en ik zal gezond worden."

Ik ben het wel waardig, maar ga niet.

:-)


Dag Trudy, fijn door je te lezen, je weer even te zien!

Je vraagt/vroeg je af of men zich bewust is van het deelnemen aan de Communie?
Daar kan ik ook natuurlijk geen antwoord op geven. Wel vermoed ik dat een ieder dat doet vanuit een eigen voelen.
Soms zal daar iets collectiefs in te ontdekken zijn ( als er over gepraat wordt ) en een andere keer zal het een heel persoonlijk verhaal zijn.
Wel ervaar ik dat het voor de meesten niet eenvoudig is er over te spreken.

Vroeger was het voor mij een hele gewone zaak. Ik ging elke zondag. Wat.......als schoolgaand meisje elke dag en voelde mij als een vis in het water.
Heerlijk, al die mystieke handelingen en devotie.

Kijk ik nu naar de ontwikkelingen door de jaren heen, dan is er ín de kerk veel veranderd en zeker ook ín mij.

In de Romeinse ritus kan ik mij niet meer vinden. Wel ga ik met regelmaat naar de Rode Hoed in Amsterdam. En vind het breken en delen van brood en het drinken van de wijn, een zeer diepgaande handeling en een hoogtepunt in het samen zijn.
Dit naast het samen zingen, bidden en stil zijn.
Ik kom er altijd anders uit dan dat ik erin ging.


En misschien raak ik dan tevens aan je vraag waarom mensen met de Kerst wel gaan en anders niet.
Misschien zoals Yvonne, die met haar schoonmoeder samen gaat. ( ik vind het niet dubbel hoor Yvonne ).
Onlangs was er een R.K.K. uitzending met de stelling: Ben je ongeloofwaardig als je wél met Kerstmis naar de kerk gaat en anders niet?
Nou, ik vind van niet. Je bent m.i. ongeloofwaardig naar jezelf toe, wanneer je om welke reden dan ook wil gaan, en je het niet doet vanwege eventueel commentaar. Doe wat je hart je ingeeft.

En wat ik zeker weet, dat er velen zijn, die juist die avond toegeven aan de behoefte om even iets van samenzijn, de warmte, te ervaren.
Een avond bij uitstek om de eenzaamheid even niet te voelen.

Hulde voor de voorganger die zegt aan het einde van de viering:
Zalig Kerstfeest voor u allen.
En voor de vaste gasten, tot volgende week en u die hier alleen vanavond was, alvast tot volgend jaar. Fijn dat u er was.





Trudy je schrijft:
"Heer ik ben niet waardig dat gij tot mij komt, maar spreek slechts één woord, en ik zal gezond worden."

Ik ben het wel waardig, maar ga niet.


Je hoeft niet te gaan hoor meis. En natuurlijk ben je waardig.

Stel......je zat in de kerk bij het vormsel van je nichtje. Een hele belevenis, vond je het. Toch!
En je wordt hartelijk uitgenodigd om ook naar voren te komen, om met elkaar het leven te vieren, door met elkaar te eten en te drinken. ( ook al krijg je maar een klein stukje brood en één slokje wijn)
Zou je gaan? ;-))










Trudy, vanmorgen kwam het ter sprake op de gespreksgroep, waarom is op kerstnachtdienst de kerk wel vol?
Het heeft te maken met een verlangen dat ieder mens inzich heeft: een hopen op een beter iets.
Door een gezamelijke gedachte is het mogelijk om een dag per jaar vrede te ervaren.
Met kerst in de donkerste tijd van het jaar hecht men meer aan gezeligheid en ervaart men in het algemeen verbondenheid of hoopt dat juist dmv. van kerstnachtnachtdienst (weer) te ervaren.

Carla,ik heb in 1998 belijdenis gedaan, tijdens een schiterende dienst met avondmaal heb ik voor mijn gevoel opnieuw belijdenis gedaan(niet ten overstaan van de gemeente), ik heb zelfs een nieuwe tekst gekregen toen de dominee las welke tekst ik meegekregen had.

De tekst is: wie van u kan door bezorgd te zijn een el aanzijn lengte toevoegen.
Ik voelde toen de dominee het mij voorlas alsof God mij omarmde, en daarbij had ik de gedachte die El kunnen ze je niet afpakken want die L zit in mijn naam.


Prachtig Linda. Werkelijk heel fijn voor je, je nieuwe tekst en je ervaring.
Mooi dit van je te horen.


Nog even over de letterlijke betekenis van woorden in de bijbel.
Daarin staat ook dat Jezus ooit terug zal komen ( ! ).
Ik las zojuist, stel dat Jezus dat zou doen, op Kerstavond, in de kerk.........zou Hij dan opstomen naar het altaar om Zijn plek op te eisen, of zou Hij bij de verlangende, hopende, eenzame mensen achterin blijven staan?


Hey Carla en Linda,

Mag ik jullie ontzettend bedanken voor jullie bijdragen, antwoorden op mijn vragen.

Ja ..... het is me wat duidelijker geworden.
:-)

Wat betreft die uitnodiging waar Carla over schrijft in #30159. Die uitnodiging heb ik niet aanvaard, wel het etentje nadien met het hele gezin inclusief mijn nichtje.

Waarom ik niet ben gegaan? Om de volgende zin:Heer ik ben niet waardig dat gij tot mij komt, maar spreek slechts één woord, en ik zal gezond worden."

Overigens .... mijn nichtje heeft zel de keuze gemaakt om haar vormsel te doen. Heb haar daar in gerespecteerd en mijn eigen beleving en gevoelens hierover achterwege gelaten.
Het is immers haar beleving, ze heeft er enorm van genoten en ik genoot van haar.

:-)


Best interessant voor mij wat ik net hier boven allemaal heb gelezen. Helemaal nieuw voor mij.
Ik ben wel nieuwsgierig naar:
dat ene woord...:)


Hoi Gea,

Welk woord?

:-)


Gea @ 30164........:-)

Trudy@30168.......maar spreek slechts één woord, en ik zal gezond worden."

Hier staat één woord. Het verwijst naar Matthëus 8,8, daar staat: een enkel woord.
Ook hoor je wel eens: " Maar spreek, en ik zal gezond worden."

In alle gevallen duidt het m.i. op dat niet welk maar elk woord van God voldoende is de ontvanger 'rein', waardig te maken Hem te ontvangen.

Sjongejonge, ik zit nu wel in heel wat jaren terug te graven zeg!
Deze beleving is inmiddels verre van mij.









De eucharistie, zoals die in de rooms-katholieke mis word gevierd, komt als ritueel oorspronkelijk uit de Mithras-mysterieschool en is door het kerkelijk christendom later daaruit overgenomen. De daarbij passende woorden van Jezus tijdens het Laatste avondmaal, vooaf aan zijn kruisiging, 'Doe dit om mij te gedenken' zijn pas eeuwen na zijn dood aan de evangeliën toegevoegd.

Mithras was een Perzische zonnegod.
Het symbolisch eten en drinken van het vlees en bloed van Mithras had de rituele betekenis van éénwording. Daarmee vierde je de wezensgelijkheid van jezelf als mens met god.
Eten en drinken als symboolwoorden hebben in het Thomas-evangelie een overeenkomstige betekenis, namelijk van éénwording met de Christus.

Toen het christendom dat ritueel van Mithras overnam en het aan Jezus toekende, werd het geplaatst in het kader van de verzoeningsleer. De verzoeningsleer is de overtuiging dat Jezus voor de zonden van de mensheid gestorven zou zijn. Dat zoenoffer van Jezus kan alleen voor je gelden, zegt ook die verzoeningsleer, als je dat zoenoffer aanvaardt vanuit een schudbekentenis ('Mea culpa') en een nederig schuldbewustzijn ('Heer ik ben niet waardig...').

Maar de oorspronkelijke betekenis van dat ritueel staat helemaal buiten dat kader van schuld, boete en vergiffenis.


'Over graven in het verleden gesproken'.


Hallo Carla, gisteren had ik een kerstviering met de ouderen.
De dominee had het over het joodse geloof en dat zij nog altijd de Messias verwachten.

Er werd een verhaal verteld: een jood vroeg aan zijn leraar waar kan ik de Messias vinden?
Hij kreeg als antwoord in de poort bij de melaatsen.
Hij gaat naar de poort en vindt de Messias vraagt aan Hem wanneer komt de Messias?
Waarop de Messias zegt: heden.
De man gaat verongelijkt naar zijn meester terug.
De dominee gaat verder, ben jij de komende, ben jij de verwachte?
Want ieder mens kan de Messias zijn.
Het gangbare idee in de Christelijke kerk is dat de Messias terug komt en dat hij door ieder wordt (h)erkend.
Dat Hij in kerstnacht terug komt kende ik niet.
Misschien is het wel anders dan wij verwachten, misschien komt Hij niet als persoon Jezus maar wordt Hij in ieder mens merkbaar.


Mithras was een Perzische zonnegod.
Het symbolisch eten en drinken van het vlees en bloed van Mithras had de rituele betekenis van éénwording. Daarmee vierde je de wezensgelijkheid van jezelf als mens met god.
Eten en drinken als symboolwoorden hebben in het Thomas-evangelie een overeenkomstige betekenis, namelijk van éénwording met de Christus.


Hier zou ik wel graag op uitgenodigd willen worden.

:-)


Dag Linda, de ouderen zullen vast heel erg genoten hebben van de Kerstviering.

Mooi verhaal is daar aangeboden.

Met een verwachting en/of wederkomst, heb ik zelf geen verbinding.

Wel alles met het 'zien van God' (=geloofstaal ) in de ogen van mijn medemens. In de ogen van een kind, een oudere, de 'vreemdeling', de straatkrantverkoopster, de verdrukte en vernederde, iemand die het even niet ziet 'zitten', enz.......

Daarmee hoop ik dat zij niet iedere keer hoeven te wachten tot het Kerstmis is.


#30180


Carla,
Dit inzicht deel ik graag met je.

:-)


#30179

Wat dacht je van een volgend gezamenlijk etentje, Trudy? :))


Ha die Gea,

Daar kan ik zo van genieten.
Dan weer in stilte en dan weer
volop aanwezig.

Gewoon even heel dicht bij mezelf
zijn tussen 'anderen'.

:-))


Graag wil ik jullie deelgenoot maken, indien jullie dit willen van het proces wat ik doorga.

Het woordje 'waardig' houdt me bezig.

Hoe kan ik waardig zijn naar anderen als ik niet waardig ben naar mezelf?

Met andere woorden, hoe kan ik daadwerkelijk van anderen houden en zij van mij houden als ik niet van mijzelf hou?

:-)


Ach Trudy toch..., indien jullie dit willen...
willen, doet er voor mezelf sprekende heus niet toe:)

Mag ik je een vraag stellen? met je eigen keuze daar wel/niet op in te gaan, dat weet je wel.
Wat doet je denken niet van jezelf te houden?



Dank je Gea,

Ik vindt het fijn bevraagd te worden, aan mij de keuze of ik wil antwoorden.

Mezelf tekort te doen. Sinds deze week ervaar ik hoe ik mezelf tekort heb gedaan. Aangeven dat HET niet gaat is heel moeilijk voor mij. Iets wat ik niet of nauwelijks doe.

NU blijkt dat ik alle hulp krijg, voor mij zoiets nieuws.
Wat heb ik mezelf tekort gedaan.

:-)


Fijn dat je alle hulp krijgt, Trudy, en ook al is 't nieuw voor je... 't komt op mij krachtig over wanneer iemand een hulp-vraag uit:)
Hoe ervaar jij dat nu?


Realiseer me dat ik dit ooit eerder heb ervaren, heb daar echter verder nooit iets mee gedaan.

Wat ik NU ervaar? Het verkrijgen van inzicht en mezelf realiseren dat daar de kern voor mij ligt.

:-)


de kern.

Liefde!
:-)


bv.

Vanmorgen ben ik naar mijn huisarts gegaan. Was daar wat angstig voor omdat ik niet in het reguliere circuit terecht wil komen.

Blijkt dat de man mij begrijpt, eerst de lichamelijke oorzaak proberen uit te sluiten. Dus bloed laten prikken, au!

Geen medicatie maar ....... schrijven. En .... niet vluchten, was zijn advies.

Wat een heerlijk advies.

:-)


:) Nou meiss, een advies naar je hart lijkt me zo.


Heb het gevoel soms in een neerstortend vliegtuig te zitten waar in niet uit kan.
Toch voelt het goed......

Vertrouwen, een woord wat ik regelmatig uit.
Vertrouwen diep in mijzelf en in dierbaren om mij heen.

:-)


Trudy, ik wens je veel liefde toe, mogelijkheid om te schrijven en je gevoelens te delen is hier.
Misschien is het ook bijzonder dat je merkt dat anderen er ook voor jou kunnen zijn.

#30180 Die verwachting wordt misschien nooit werkelijk als we gewoon afwachten.
Maak het waar, ieder in wat hij/ zij kan.
Oog hebbend voor de (lijdende) medemens.
Het is inderdaad niet te hopen dat er alleen naar hulpbehoevende wordt omgezien met kerst.

Carla, misschien ben jij het wel.
Wanneer Hij met kerstavond in de kerk zou zijn denk ik bij de hulpbehoevende, maar ik zou best graag een preek van Hem horen en evt. met hem van gedachten wisselen.
Misschien is Hij er zo wie zo maar herken ik hem niet.


#30193

Trudy ik zie in jou een sterke schakel, gewoon door wie je bent.
Mooi hoor je openheid. Dank voor wie je bent!


lieve allemaal.
Ik heb niet zoveel geleerd. Gewoon 3 jaar ULO. Daarna werken.
Maar ik heb wel veel gelezen. Als ik naar de bieb ging haalde ik een komisch boek, PJ Woodehouse, over de engelse butlers enz. en een esoteries of religieus boek en daar zocht ik mijn eigen weg mee.

Als ik in de kerk zat, tijdens het avondmaal moesten we aan Jezus denken. Wat hij voor ons gedaan had. Ik vond het moeilijk om steeds iedere week hetzelfde te denken. Ik zag sommigen die wat anders zaten te doen en mensen die diepe rimpels van concentratie hadden.

In de bijbel las ik dan dat Jezus met de discipelen aan een maaltijd zaten, het avondmaal gebruikten. En dan spraken en na afloop zelfs zongen met elkaar.

Mijn vader was niet kerkelijk. Hij was een hele lieve man. Aan tafel kwamen bij ons de gesprekken los en zo stelde ik mij dat ook voor bij Jezus tijdens het avondmaal. Dat hij wel aan zijn vrienden vroeg om hem te gedenken en over hem te praten tijdens het eten als hij er niet meer zou zijn.

Ook het gebed in Getsemané was voor mij niet zo vanzelfsprekend, want, zo redeneerde ik, wie heeft het opgeschreven? Er was niemand bij. Jacobus, Johannes en Petrus lagen op een oor een stukje verder op. En Jezus werd daarna gelijk gevangen.

Dus als je dan hoort dat het avondmaalsritueel van andere dingen afkomt vind ik het niet zo vreemd.

Ik vond het wel voor mij een spirituele tijd, het avondmaal. Het was dan lekker stil en kon mijn eigen gedachten over Jezus laten gaan.

Schrijf maar Trudy, het zit in je. Fijn ook als wij af en toe mee mogen kijken bij dingen die je wilt delen.

Ik leer veel van jullie.

Mijn kleindochter is weer uit het ziekenhuis en ook nog jarig. Dus ik heb feest.
Ik heb 4 kleinkinderen en ze zijn veel bij me en ik denk dan, zullen zij later ook zo gaan zoeken? Blijft een vraag. En ook een uitdaging om je eigen ideeën niet op te dringen, maar ze vrij te laten. Zal wel lukken want mijn kinderen hebben ook allen hun eigen weg gevonden.

Toch schrijf ik veel dingen op. zodat, als ze er behoeft aan hebben, ze het kunnen lezen.
Mijn moeder heeft haar levensverhaal opgeschreven en ik geniet daar van, maar leer er ook veel van.

groetjes Annet


Ik heb niet zoveel geleerd. Gewoon 3 jaar ULO. Daarna werken.

Hey Annette,
Ik ook niet, ja ..... levenslessen.
En leer nog steeds.

Van harte gefeliciteerd met de verjaardag van jou kleindochter en ook nog lekker thuis.
Geniet ervan.Volgens mij ben je een ontzettende warme en liefdevolle oma.

:-)


#30195

Dank jou Nij.

X


#30194

Dank je Linda,

Bijzonder, inderdaad. Het meest bijzondere is dat het uit een richting komt die ik niet had verwacht. En daar waar ik het van verwachtte komt het niet, gewoon weg omdat men niet weet hoe.

Verrassend en een antwoord op een van mijn vele vragen.

:-)


Annette gefeliciteerd met de thuiskomst en de verjaardag van je kleindochter.

Trudy, ik herken het.
Wat is een antwoord op een van je vele vragen?
Is het misschien ook een idee om je vragen op te schrijven ipv. vragen te beantwoorden?
Ik wil niet zeggen dat ik of anderen de antwoorden weet maar wie weet wat het oplevert.

:-)


#30199

Fijn om je te lezen Annette.
en
gefeliciteerd met je kleindochter!


#30208

Dank je Linda, voor jou reactie.

Zoveel antwoorden zoveel vragen.
Heel eerlijk Linda ..... ik zoek geen antwoorden op mijn vragen. Ze komen vanzelf. Eigenlijk komt eerst het antwoord en daarop de passende vraag.
Mogelijk een beetje verwarrend.

De zogenaamde AHA momenten.
:-)


Trudy, leuk de vragen' bedenken' op antwoorden kan je alle kanten mee op.
Wil je de antwoorden en de vragen delen?


Hoi Linda,

Erg persoonlijk, wil daar nog niet teveel over schrijven. Wel kan ik je schrijven dat het te maken heeft met verwachtingen, wederzijdse verwachtingen en het niet, door mij, uitspreken daarvan.

Deja-vu momenten die zich herhalen ..... en de daarop volgende 'antwoorden'.
:-)


Overigens kan ik je wel schrijven dat mijn verblijf in Zuid-Afrika een groot onderdeel is van mijn NU belevingen.

Zoals Bram laatst schreef "aanwezig zijn" en wat ik ontkende als zijnde afwezig zijn.
Dit begrijp ik NU steeds beter.

Ik was daar inderdaad aanwezig en voel me nu daarvan afwezig. Afwezig van mijzelf.
Nu noem ik het als volgt: mijn door mij aangemeten maatpak past niet meer.

:-)


nl.youtube.com/watch?v=CUG6TarQdnA

Ik denk Linda, afgaande op jou muzieksmaak, dat je deze prettig vind om naar te luisteren. Ik in ieder geval.

Liefs :-)


Trudy, oké vind en hervind jezelf, misschien komt verwoorden, vragen en uitspreken van verwachtingen juist door her en opnieuw beleven.
Hier wat muziek , hopelijk vind je het mooi.
www.youtube.com/watch?v=Af55GnjjTHU


Trudy, met tranen dank je wel.
Somehow we're going somewhere.


#30221

Dank je Linda, we houden blijkbaar van dezelfde muziek :-)
Jon and Vangelis ...... zalige muziek.

"misschien komt verwoorden, vragen en uitspreken van verwachtingen juist door her en opnieuw beleven".

Ik denk Linda, dat je met deze woorden 'de koe bij de horens hebt te pakken'.

Welterusten :-)



weltrusten Trudy.


Menselijk zijn,

Menselijk zijn
is complex alleen
de mens wil het
te simpel dus
kiest voor de
makkelijkste
weg.

Die van de ander.


Mijn vriend uit Zuid-Afrika is een groot man met een groot hart.
Keer op keer heb ik gezien hoeveel pijn de man had als zijn gevoelens werden overschreden. Hij liet dit toe!

Dit riep bij mij boosheid en pijn op, onbegrip. Pas NU besef ik me dat die pijn niet de pijn van mijn vriend uit Zuid-Afrika was, maar mijn pijn.

Het steeds weer toelaten, het steeds weer grenzen verleggen.

Wat een belevenis!

:-)


Wat een belevenis!
Fijn Trudy:)
Ook 't meebeleven in jouw besef!
x


Dank je Gea,

In 'mijn' duisternis zoveel geluk en liefde ervaren. Heerlijk!

X


#30237

Vraag me af:
hoeveel boosheid, angsten, verdriet ik heb toegelaten?

Wonderbaarlijk :-)


Trudy, frappant ik herinner me nog dat ik dezelfde vraag hebt gesteld.
Ervaar jijzelf hierdoor pijn, verdriet?
Zie de vragen die ik stel niet als een verplichting tot antwoorden
Vraag me af hoeveel liefde, behulpzaamheid, geluk, vreugde gewoon mezelf zijn heb ik toegelaten?

Als die vriend jouw op weg geholpen heeft door op een of andere manier jouw pijn te helpen dragen weet dan hoe groot de liefde is.


#30241

Wat ik hierdoor ervaar Linda?
Bevrijding. En het zien van Liefde zoals die IS. Althans voor mij.

:-)


Trudy, bevrijding van wat je ongemerkt met je meegedragen hebt?
Fijn dat Liefde wordt gezien zoals ze IS.


Als die vriend jouw op weg geholpen heeft door op een of andere manier jouw pijn te helpen dragen weet dan hoe groot de liefde is.

Dankbaar ben ik voor de beleving waar ik toeschouwer van mocht zijn. Het vertrouwen wat hij mij bood om aanwezig te mogen zijn. Echter ...... de boosheid van de goede vriend heb me toegeeigend en de mijne gemaakt. Door herkenning van boosheid in mijzelf.

:-)


Boosheid omdat dingen niet lijken te veranderen, boosheid omdat je wel wil maar het niet lukt?


Laatste gebed van een Joodse gevangene in een Duits vernietigingskamp.


Heer God,

als U zult komen in Uw glorie
denk dan niet alleen
aan de mensen van goede wil.
Denk ook aan de mensen van slechte wil.
Maar denk dan niet aan hun gruweldaden.
Denk aan wat die daden
aan vruchten hebben opgeleverd:
bij sommigen geduld,
bij anderen moed.
Denk aan de kameraadschap,
aan de deemoed, de zielegrootheid en de trouw
die wij aan hen te danken hebben.
Heer God,
geef dat de vruchten, die wij hebben voortgebracht,
hun eens tot redding mogen zijn.



#30245

Nee Linda, niets van dit alles.
Boosheid uit liefde voor mijzelf.

:-)


Boosheid uit liefde voor mijzelf.
Is dat omdat je bewust bent / wordt dat jij ook recht hebt om jezelf te zijn, dat de ander ook met jou rekening kan houden.
Heeft het te maken met grenzen stellen waar je eerder over schreef?
Hoe uit je je boosheid?


#30252

Om op je laatste vraag terug te komen:
dat weet ik (nog) niet.

Probeer de Bron van mijn boosheid te achterhalen, die ligt erg ver weg. En of mijn huidige boosheid daarmee te maken heeft.
Dat heeft te maken met grenzen stellen, toelaten of niet. Erkennen en herkennen. Van de ander of .... van mij.

Ik kijk met regelmaat naar log.55
:-)


Trudy, ik hoop dat je wegwijzers en lantaarnpalen vind die jouw weg aangeven en verlichten.
Ik weet even geen vragen meer.


#30258


...... en ik heb even geen antwoorden.

:-)


Hoi Linda,

Ik denk dat dit een mooie plaats is om jou vraag te beantwoorden.

Het 'onbekende' gevoel uit zich in ..... gevoel. Merk dat ik haast automatisch teruggrijp naar een gedachten.
Probeer nu die gedachten te 'pakken' en daar een andere kijk op te krijgen.

Meer vanuit afstand.



Even was ik je kwijt,
uit het oog verloren
die kleine lieve meid.

Vastgegrepen haast
fijngeknepen door
mensen om je heen.
Zij overschreden
jou grenzen en lieten
jou 'alleen'.

Je hebt het toegelaten
je bent het gaan haten.
Heel onbewust
raakte je uitgeblust.

Geen ambitie
geen 'grote' zaken
dit alles maakt
dat jij af gaat
haken.

Je gaat vluchten
steeds weer weg.
Kom maar bij mij
en voel je weer
Vrij.






nl.youtube.com/watch?v=PEKSiAJ23Fw

Past mooi bij mijn gedicht.

:-)


Trudy, normaal kan je gedachten ordenen, ik hoop dat jij je gevoelens geordend en benoemt krijgt.


#30335
Way een mooi gedicht Triny!


#30343

Dank je Linda,

Ik hoop dat mijn gevoelens en gedachten in chaos blijven.

Uit chaos ontstaat vaak leven, uit orde gewoonte."
Henry Brooks Adams Amerikaans geschiedkundige (1838-1918)

:-)


#30344
Jè Lea.
:-)


Hé, ik zie het nu pas!
Dacht toch echt dat ik Trudy getypt had...
sorry hoor!

:-)
(maar 't staat er toch wel leuk, bij bader inzien)


#30347

ik vind het grappig.
:-)


..en Trudy,
ik vond het ook een mooie Youtube.
:)


#30350
Lief van je, Leo.

:-)


Trudy,de volgende uitspraak van één van onze dominees raakte mij: "God schepper uit chaos, de duivel schepper van chaos".
Nu met de duivel kan ik niet zoveel, maar het geeft voor mij dat het één niet zonder het ander kan ontstaan.

Juist door donker is er de mogelijk dat je door het licht geraakt wordt en het opmerkt.
Jij verwelkomt de chaos, maar altijd alleen chaos helpt je niet, er moet ook de orde zijn.
Aan de andere kant alles geregeld en op orde is wordt/ heel gewoon, waarschijnlijk zelfs saai.


#30352
"Jij verwelkomt de chaos, maar altijd alleen chaos helpt je niet, er moet ook de orde zijn."

Pas op Linda,
Je bederft mijn feestje, moeten roept bij mij een zeer onprettig gevoel op.

:-)


He!
Sorry Linda,
de naam is natuurlijk Trudy


:-)


knal! ..alweer gelijktijdig!


Eh Trudy en Triny, niet zo bedoeld ik wil jullie feestje niet bederven, wil eigenlijk alleen maar de feestvreugde verhogen.


Op dit moment is het hier stralend zonnig weer.
Ik ga er nu maar eens even uit, kijken hoe de zee erbij ligt.
:-)
Een fijne dag nog verder!


#30358

Dat weet ik Linda,
daarom dat ik je even attendeer
op mijn geveol.
Feest lekker mee.

:-)


Ook ik ga er even vantussen.
Geniet de wandeling Leo,
geniet van het stukje taart met kaarsje
Linda.

:-)


#30335
@Even was ik je kwijt,
uit het oog verloren
die kleine lieve meid.

Fijn Trudy jij en de kleine meid weer hand in hand!


#30367

Back to basic en weer opnieuw leren lopen.

:-)


Trudy, Take your time.


Zal best wel lukken Trudy!

Ook lekker er vantussenuit geweest vanmiddag..?
..samen met wie je uit 't oog veloren was.
:)


#30377
Hoi Leo,

Helaas was het hier niet zo zonnig, morgen
ga ik er weer op uit. Met mijn camera.

Heb er zin in!
:-)


Een opmerking
nog zo 'fijn'
kan voor een ander
erg pijnlijk zijn.

Niet wetend wat
die ander voelt,
kan het kwetsen
.....onbedoeld.

Geen ongevraagd
advies of
goede raad,
dit verergerd
en doet meer kwaad.

Wil je toch iets
voor die ander doen?
Stel 1 vraag:
Wat kan IK doen?


Ha Trudy,

Ga je nog doen wat er in #30386 staat?
Dit is niet bedoeld als goede raad
..maar 't kan in elk geval geen kwaad.
:-)

Veel plezier vandaag!



Nou en of Leo,

Het zonnetje schijnt
heel voorzichtig.
Door de takken
haast doorzichtig.

Nog even douchen
en ontbijt,
dan is het ook voor
mij 'vrije' tijd.

Pak mijn auto
en ga op weg
voor een mooie
foto.

;-)


Pak mijn auto
en ga op weg
voor een mooie
foto.



Ga op weg met
mijn auto
en hoop op een
prachtige foto.

:-)


Goedemorgen,

Heb gedicht 30387 nog enigzins aangepast.

Een opmerking
nog zo 'fijn'
kan voor een ander
erg pijnlijk zijn.

Niet wetend wat
die ander voelt,
kan het kwetsen
.....onbedoeld.

Geen ongevraagd
advies of
'goede raad',
dit verergerd
en doet meer kwaad.

Wil je toch iets
voor die ander doen?
Stel 1 vraag:
Wat kan IK doen?

Hierbij ontdek
je dan vanzelf,
dat je geen beroep
doet op die ander
maar op jezelf.

Trudy Dec '08


#30387 was me ontglipt had ik niet gelezen.
Ik vind het heel mooi en de aanpassing raakt me!
Dank!


Trudy, ik wil je vragen,
misschien een beetje plagen.
Welke vragen kan ik stellen,
zonder mijn waarheid te vertellen?.


Ga af op jou gevoel,
mogelijk raak jij zo
JOU doel.

;-)


Ja, Trudy dat doe ik ook, maar soms lijkt dat gevoel ook te zeggen ik weet het ook niet, ik ben even niet thuis.
Geniet van de koffie met je collega's.
Had je al foto's gemaakt?


Met niet weten is toch niets mis?

Neeje .... chaos, weet je nog. Zo denk ik dit maar voel ik ineens iets anders.
Neem mijn toestel wel mee, ik werk namelijk in een prachtige omgeving.
Ik weet maar nooit.

:-)


Wil je toch iets
voor die ander doen?
Stel 1 vraag:
Wat kan IK doen?

;-)


Trudy, zeg het maar wat kan ik hier voor jou doen?


Hoi Linda,

Mijn antwoord op jou vraag:
niets.
Als ik hulp nodig heb mag ik me dan bij jou melden?
:-)


Trudy, ja hoor, prima.


Dank je Linda,

:-)


Gisteren koffie gaan drinken op het werk.
Rillend en bevend.

Eerst een moment met collega's om nadien bij een van de cliënten op de koffie te gaan. Een man van 53 jaar, Korsakov. Eenzaam en bang.
Het meest vervelende voor deze man is dat velen bang zijn van hem. Het achtervolgd hem al vele jaren. Mensen mijden hem.

Hij lag in bed toen ik binnenkwam. Mijzelf aangekondigd stapte hij meteen uit bed en regelde een lekker kopje koffie voor ons.
Samen een sigaretje en praten. Vooral luisteren wat de man te vertellen had. Even niet in de 'stoel' van deskundige maar gewoon even op gelijke voet.

Eenzaamheid en angst ...... dat voelde ik.
En een enorm intens gevoel!

Daar doe ik HET voor, daar ga ik voor.

Helaas heb ik begin dit jaar signalen niet (h)erkend en ben na mijn terugkeer weer vervallen in mijn geconditioneerdheid. Toch fijn dat ik deze signalen weer, dubbel en dwars, heb teruggekregen.

Leg mijn functie als senior-persoonlijkbegeleidster dan ook neer en ga (weer) terug naar de basis.
Dit geeft mij ruimte om verder te gaan mezelf NU realiserend dat dit een warm nest is van waar ik verder kan gaan.

Met hulp van anderen ....

:-)


ooo Linda,

Ik heb foto's gemaakt. Eigelijk wilde ik een foto maken van de mist. Bij nader inzien heb ik onbewust 3 schapen gefotograveerd. 2 Witte en 1 zwart :-)

:-)


# 30424....
Je moed om te gaan, ondanks het rillen en beven, heeft je iets moois gebracht. Een doorkijkje in jezelf en.......om nog maar even het beeld van de rotonde te gebruiken......dien ten gevolge een beslissing welke weg jij wilt gaan.
Fijn voor je Trudy.


#30424@En een enorm intens gevoel!
Daar doe ik HET voor, daar ga ik voor.

Wat fijn Trudy!
X


Zou dat HET kerstgevoel zijn?

:-)


Hallo Trudy, wat fijn dat de man zijn verhaal kon vertellen, soms kan dat heel lastig en moeilijk zijn.
Vooral omdat je schrijft dat dat velen bang voor hem zijn.
Ik vind het ook fijn voor jou dat je beseft wat je eigenlijk het liefst wil doen en dat de mogelijkheid ook aanwezig is.

Grappig die foto met de drie schapen, hopelijk voel jij je niet het zwarte schaap, en als jij je wel zo voelt: zij geeft juist de kleur in het leven.
Ik hou wel van diversiteit, kan soms ook lastig zijn maar als het hoe en waarom begrepen wordt is het een verrijking.
:-)


#30434

.....
dank je Linda,
Gisteren heb ik niet die man ont-moet.
Ik ont-moete mijzelf.

:-)


Trudy, begrijp ik hieruit dat de angst en eenzaamheid ook de jouwe zijn?
Of is de ontmoeting met jezelf dat je weet wat je eigenlijk eigenlijk het liefst wil doen?



Hallo Linda,

(h)erkenning is wat ik voelde.
Een wisselwerking.
:-)


Trudy, deed die herkenning je goed?

Ik was een keer bij iemand en ik herkende in hem mijzelf, ik ervaarde een schok van herkenning en ik stond te trillen op mijn benen, Ik vond het een bijzondere gewaarwording.


Het deed me goed Linda ....
eigenlijk voelde ik zoveel.
Was het even vergeten.

NU ..... proberen een andere weg te volgen en dat ..... ja dat voelt nog een beetje angstig en vreemd.

:-)


correctie:

eigen weg volgen ;-)


Trudy, veel succes in het volgen van een eigen weg en als het even te angstig en vreemd is sta dan even stil of loop even terug.
Die weg hoeft niet rennend genomen te worden, misschien zelf beter van niet.
IK hoop ook dat je steun ondervindt om deze eigen weg te gaan.


Dank je Linda,

Ben nog in ruste, ik ga genieten van de
komende feestdagen samen met familie en vrienden.

Volgend jaar kijk ik weer verder. Ik neem de tijd.

:-)


Trudy,heel veel plezier.


Jij ook Linda,

Fijne dagen.

:-)



Dag Linda, de volgende woorden blijven me bij:
#30444 Ik was een keer bij iemand en ik herkende in hem mijzelf..
Kan/wil je wat meer vertellen over die herkenning, wat je dan bv als jezelf herkende?






Hallo Gea, ik wil er wel over vertellen maar weet het zelf niet goed.
Het was een gevoel, ik leek door de bliksem getroffen stond te trillen op mijn benen.
Meteen was er een weten: dit ben ik of misschien wel de 'ik' die de aanvulling is op wat ik ben.
Het voelde als iets waar ik misschien mijn hele leven onbewust naar op zoek was.
Het voelde goed het voelde compleet.

ik heb het hem niet verteld en ik heb ook niet gevraagd of hij ook iets bijzonders heeft gevoeld( ja ik kijk wel uit).


Beste Linda,
Deze ervaring is niet uniek. Hij behoort tot het 'standaard repertoire' van het spirituele pad. Dat zeg ik niet om die ervaring te kleineren; integendeel, hij is van groot belang.
Er is in ieder mens een weten van je ware zelf. Maar vaak is dat weten van het ware zelf verborgen onder een sociaal masker, een onechte identiteit die we ontlenen aan 'horen zeggen' over onszelf.
En dan ontmoeten we soms een medemens die dat innerlijke weten van het ware zelf doet ontwaken. Dat zal meestal samengaan met intense liefdeservaringen. Het kan dan lijken alsof die ander met je eigen ware zelf samenvalt. Je beschrijft zelf dat gevoel heel zuiver. Dan kun je vervolgens heel erg verliefd op die medemens worden, soms met nare gevolgen. Want die ander was niet echt je ware zelf. Dat ben je namelijk zelf, het was een zelfervaring, niet een ervaring van die ander. Die ander fungeerde in die ontmoeting alleen maar als projectiescherm van het eigen ware zelf.

Een spirituele meester kan zich beschikbaar stellen als projectiescherm voor het ware zelf van de leerlingen als onderdeel van de scholing. Een spirituele meester die zelf innerlijke vrij en egoloos is, en de liefde van de leerling niet nodig heeft als zelfstreling, zal je vervolgens vriendelijk terugverwijzen naar jezelf, en je duidelijk maken dat deze ervaring het ontwaken is van je ware zelf in jezelf, en de daarmee verbonden intense liefdeservaring, geheel los van zijn (of haar) functie als projectiescherm.

Er kunnen ook nare problemen ontstaan in de relatie meester-leerling als de meester de door hem opgeroepen liefdeservaring ervaart als zelfstreling van zijn eigen ego, alsof de opgeroepen liefdeservaring de exclusieve liefde voor hemzelf is, en niet de alomvattende liefde die in elk mens woont. Hij eigent zich dan de liefde van de leerling toe als zijn bezit. Dat is in spirituele zin desastreus voor beiden, dus ook voor de meester. Meester én leerling raken zichzelf dan nog erger kwijt dan voorheen. De slaafse aanbidding van een meester werkt naar twee kanten. Meester en leerling zitten dan beiden aan dezelfde slavenketting, zij het elk aan een ander uiteinde.

Het is dus heel wijs van je, Linda, dat je die ervaring voor jezelf houdt. 'Ik kijk wel uit' zeg je. Perfect! Blijf uitkijken. Daar wordt je nog eens ziende van.


Hallo Bram, Het was heel vreemd ik dacht op een gegeven moment vooraf wat hij ging zeggen, het leek of ik hem was.
Maar ook toen ik het besefte, wist ik dat hoewel gelijk en een werkelijke verbinding toch anders want dat is even leuk maar niet voor altijd.
Ik kreeg een inzicht in hem en daardoor in mijzelf.
Ik kreeg inzicht in éénzijn maar op een manier zoals ik het niet wil.
Aan de andere kant was/ben ik wel benieuwd of ik hem ook geraakt heb op zo'n bijzondere manier, misschien verneem ik het nog eens.


Linda, ik herken die ervaring.
En wat goed van je dat je zegt: 'Ik kreeg inzicht in éénzijn maar op een manier zoals ik het niet wil.'
Wat een prachtig intuïtief weten laat je daar zien.
Dat je nieuwsgierig bent of die ander ook zoiets ervaren heeft, dat zou ik maar zo laten, als ik zo vrij mag zijn je daarin te raden. Bewaar je vrijheid en zuiverheid maar.


Bram, ik ga er niet naar vragen of het hem vertellen, maar ik heb zo het idee dat ik het toch te weten kom.
Ik ben ook nieuwsgierig, en door vragen kom je soms ook dingen aan de weet die je anders niet zou weten.
Toch ben ik ook wel op informatie gestuit waar ik eigenlijk liever geen weet van had gehad.


Zelf herken ik je ervaring Linda, maar heb geen idee meer of daar de eerste keer een persoon aan vooraf ging.
Wel weet ik me te herinneren dat er zich iets aandiende wat overweldigend voelde en dat ik nog dacht....grinnik...
verliefd te zijn op mezelf, wat ik toen, zachtjes uitgedrukt, best raar vond.
Ook had ik heel sterk de behoefte dit te delen in woorden, maar kon er geen woorden aan geven.

Het onechte zelf, zoals Bram in #30491 aangeeft,kwam onlangs nog in een paar dagen tijd bij me langs.
Werkelijk ieder mens spiegelde een deel van mij welke ik helemaal niet graag wilde zien. De eerste paar keer schrok ik dan ook flink! Maar tijdens zo'n ontmoeting gleed zo'n beeld ook zomaar weer van me af, om plaats te maken voor hernieuwde aandacht en ruimte voor elkaar.
Deze ervaringen hadden voor mij iets magisch daar 't onechte verdween als bij toverslag, maar waren ook een bron van heerlijke humor!



Hallo Gea, het willen delen en er woorden aan willen geven herken ik,
maar ook zijn de woorden nog zo goed gekozen de woorden dekken de lading niet.
Het lijkt wel of die ander een totaal andere taal spreekt, het ook niet kan/ wil/ mag begrijpen.
Juist als je ergens vol van bent wil je het delen en dan blijkt dat het delen niet goed lukt.

Verliefd worden op het zelf was er bij ook.
Niet een verliefd zijn op mezelf, maar was er wel een onderdeel van.
Het was een verliefd zijn op wat zich aan mij manifesteert.

Dat je in anderen trekken van jezelf ziet die je liever niet zou zien herken ik ook.
Op het moment dat ik het bewust ben en denk daar ga ik aanwerken, verdwijnt het en is er ook bij mij een gevoel van humor.
Terwijl er van mij vaak gezegd wordt dat ik dat niet heb of wat anderen humor vinden ik niet zo waardeer.
Toch vind ik het frappant dat ik alleen van het 'negatieve' spiegels krijg voorgehouden.
Ook wat ik of anderen positief vinden kan verder uitgewerkt worden.
Misschien is het ook wel zo dat wanneer het ene verdwijnt het andere automatisch groter wordt, mogelijk daarom het humorgevoel.



Ja Linda, ook mijn woorden dekken gevoelsmatig de lading maar zelden.
Tóch ben ik me ook bewust van momenten waarin iets moois wel is te delen na 't uitspreken.
Zomaar in een stilte-moment, in een bepaalde blik, in een fijne omhelzing. Misschien wel juist zonder woorden...wat dan voor mij zo veelzeggend kan zijn.

@Toch vind ik 't frappant dat ik alleen van 't 'negatieve' spiegels krijg voorgehouden.
Dit begrijp ik even niet Linda, hoe bedoel je dit?

Humor is zo lekker. Laatst lag ik al helemaal dubbel bij 't aanhoren van een grap, tot ergernis van m'n kids die zeiden: ssst mam! de clou moet nog komen!! haha en zo hoorden zij dus de clou in die show niet, wat me weer opnieuw deed schateren!
Gelukkig konden ze er ook wel om lachen hoor




Gea, er is genoeg wat ik wel kan delen op verschillende manieren.
Wat ik ook wil delen zijn inzichten, ervaringen niet omdat het waar is maar omdat het mij zoveel brengt.
Ik hoop dat ik iets daarvan kan overbrengen, maar stuit in het algemeen op veel onbegrip en desinteresse.

Gea, je schrijft: Werkelijk ieder mens spiegelde een deel van mij welke ik helemaal niet graag wilde zien.
Dit bedoel ik met 'negatieve' spiegels maar als ik bewust word van die eigenschap en evt. wil veranderen omdat het mij niet aanstaat, dan lijkt het niet zo erg, dan komen er soms bijna direct situaties om het anders te proberen.
Niet dat dan gelijk lukt, maar ik kan er achteraf wel om lachen of de humor er van inzien.
De situatie die jij beschrijft herken ik ook, al voor een clou er is het al weten.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.