Groeiend inzicht

Adam = Eva

    door Johan, 14/01/2009 17:41. #30933. 6 reacties, laatste

Hebt ge niet gelezen hoe de Mens, pas voortgekomen uit het hart van God, een baby-God gelijk was- passief, onwerkzaam, en niet tot scheppend handelen in staat?

Want hoewel hij met alle eigenschappen van goddelijkheid was toegerust kon hij zich zoals alle baby's, zijn oneindige vermogens en talenten, nog niet bewust zijn, en veel minder nog gebruiken.

Als een eenzame zaadkorrel, opgesloten in een prachtig medicijnflesje, zo was de Mens in de tuin van Eden.
Een zaadkorrel in een flesje zal een zaadkorrel blijven, en nimmer zullen de wonderen die binnen zijn vlies verzegeld zijn tot leven en licht worden gestuwd, zo hij niet aan een bodem wordt toevertrouwd, die met zijn aard overeenstemt en waarin zijn vlies openbreekt.
Maar de Mens had geen bodem van zijn aard, waarin hij geplant kon worden en ontkiemen kon.
Zijn gelaat vond in geen verwant gelaat weerspiegeling.

Zijn menselijk oor vernam geen menselijke stem.
Zijn menselijke stem vond geen weerklank vanuit een menselijke keel.
Zijn hart kende slechts een eenzaam lied.

Alleen- zo volstrekt alleen- was de Mens, te midden van een wereld waarin alles paarsgewijs gevormd was en in zijn ontwikkelingsgang was opgenomen.
Hij was zichzelf een vreemde; hij had geen eigen taak, en geen bepaalde weg om te volgen.
Eden was voor hem wat een prettig kinderbedje is voor een baby: een toestand van passief geluk, een wel-verzorgde couveuse.

De boom der kennis van Goed en Kwaad en de boom des Levens waren beide binnen zijn bereik.
Toch zou hij geen hand uitsteken om van hun vruchten te plukken en te proeven.
Want zijn smaak en zijn wil, zijn gedachten en zijn verlangens, ja zelfs zijn leven, lagen allen, geheel verhuld, in hem te wachten om langzaam, langzaam onthuld te worden.
Hijzelf kon deze loswikkeling niet bewerken.
Daartoe moest hij uit zichzelf een helpster voortbrengen, een hand die hem zou helpen zijn vele omhulsels af te leggen.

Waar zou zijn hulp anders zijn te vinden dan in zijn eigen wezen, dat zo rijk aan hulp, van goddelijke potentie was ?
En dat is vol diepe zin!

Want Eva is geen nieuwe stof en adem; doch Adams eigen stof en adem, gebeente van zijn gebeente, en vlees van zijn vlees.
Niet een ander schepsel verschijnt ten tonele; maar precies dezelfde enkel-voudige Adam wordt twee-voudig gemaakt- tot een manlijke Adam en een vrouwelijke Adam.
Zo krijgt het eenzame gelaat, dat zich in niets weerspiegelen kon, een metgezel en een spiegel; en de naam, die door geen menselijke stem werd uitgesproken, begint in zoete refreinen door Edens dreven te weerklinken; en het hart waarvan de eenzame slagen gedempt werden in een eenzame borst, begint zijn ritmische klop te voelen en zijn slagen te horen in een verwant hart, binnen een verwante borst.
Zo ontmoet het vonkeloze staal de vuursteen, die zijn vonken in overvloed voortbrengt.
Zo wordt de vlamloze kaars aan beide kanten aangestoken.
Er is één kaars, en één pit; en er is één licht, ook al verschijnt het aan schijnbaar tegengestelde kanten.
En zo vindt de zaadkorrel uit het flesje de grond, waar het ontkiemen en zijn geheimenissen onthullen kan.
Zo brengt de Eenheid, in onbewustheid van zichzelf, de Tweeheid, de dualiteit, tot aanzijn, opdat zij door de wrijving en de tegenstand der Dualiteit tot het begrijpen harer Eenheid zal ontwaken.
Ook daarin is de Mens het getrouwe evenbeeld van de gelijkenis van zijn God.
Want God - het Oer-Bewustzijn- projecteert uit Zichzelf het Woord; en deze beide; het Woord en het Bewustzijn, vinden hun eenheid in Heilig Inzicht.
De Dualiteit is geen straf, maar een proces dat inherent is aan het wezen der Eenheid, en noodzakelijk voor het ontplooien harer goddelijkheid.
Hoe kinderlijk om anders daarover te denken!
Hoe kinderlijk om te menen dat een zo geweldig proces in zeventig jaren, of zelfs in zeventig miljoen jaren, voltooid zou moeten zijn!

Is het zulk een kleinigheid een god te worden?
Is God zulk een wrede en schriele opdrachtgever dat Hij, die de gehele eeuwigheid heeft te vergeven, de Mens slechts een zo korte spanne tijds als zeventig jaren zou toewijzen om de eenheid in zichzelf te herstellen en, klaar bewust van zijn goddelijkheid en eenheid met God, zijn Eden te herwinnen?
De weg der Dualiteit is lang; en dwaas zijn die hem met kalenderjaren willen meten.
De Eeuwigheid telt de omwentelingen der sterren niet.

Toen de passieve, onwerkzame, scheppingsloze Adam tweevoudig werd, werd hij terstond actief, vol beweging en in staat tot scheppen en zich voort te planten.
Wat was de eerste daad van de tweevoudig- geworden Adam?
Te eten van de boom der kennis van Goed en Kwaad, en daardoor zijn gehele wereld even dualistisch te maken als hijzelf.
De dingen waren niet meer wat zij waren: onschuldig en onbewogen, doch werden of goed, of kwaad, nuttig of schadelijk, prettig of onprettig; zij werden tot twee tegenovergestelde kampen, terwijl zij tevoren één waren.
En was de slang, die Eva verleidde van Goed en Kwaad te proeven, niet de diepere stem der actieve, maar onervaren Dualiteit, die zichzelf tot handeling en ervaring aanspoorde?
Dat Eva deze stem het eerst vernam en gehoorzaamde, is in het geheel niet te verwonderen.
Want Eva was als het ware de wetsteen, het werktuig om de latente vermogens van haar gezel op te roepen.
Hebt ge niet dikwijls gepoogd u deze eerste Vrouw in dit eerste menselijke verhaal voor te stellen, zoals ze zich tersluiks tussen Edens geboomte voortbewoog, nerveus gespannen, met bonzend hart als van een gevangen vogel, rondspiedend naar mogelijke ontdekking, en met het water in de mond toen zij haar bevende hand naar de verlokkende vrucht uitstrekte?
Hebt ge uw adem niet ingehouden toen zij de vrucht plukte, haar tanden in het malse vlees zette, en zo één ogenblik van zoetheid smaakte die tot een eeuwigdurende bitterheid zou verkeren voor haar en haar gehele nageslacht?
Hebt ge niet met geheel uw hart gewenst dat God Eva's krankzinnige vermetelheid zou verhinderen, door haar te verschijnen juist toen ze op het punt stond haar roekeloze daad te bedrijven, en niet daarna, zoals in het verhaal?
En hebt ge, toen zij haar daad bedreven had, niet gewenst dat Adam de wijsheid en de moed zou bezitten zich niet tot haar medeplichtige te laten maken?

Maar God kwam níét tussenbeide, en Adam werd wél haar medeplichtige!
Want God wilde niet dat Zijn gelijkenis Hem ón-gelijk zou zijn.
Het was Zijn wil en plan, dat de Mens de lange weg der Dualiteit zou gaan, ten einde zijn eigen wil en plan te openbaren, en zich door Inzicht weer tot één te maken.



Weet je wat het verschil is tussen deze tekst en die van Annette, Johan?
Annette gaat speels en vrij met een tekst om. De speelsheid en de vrijheid liggen er dik bovenop.
Ik geniet niet alleen van de vertelling van Annette op zich, maar ook van die speelsheid en vrijheid.

De tekst van Mirdad die jij citeert, Johan, mist niet alleen die speelsheid, maar vooral ook de vrijheid. Het is zo. Het is een en al waarheid.
En door die afwezigheid van speelsheid en vrijheid kan ik er ook niet van genieten, en kan ik er al helemaal niet in opgaan.

En dan deze passage:
"Hebt ge uw adem niet ingehouden toen zij de vrucht plukte, haar tanden in het malse vlees zette, en zo één ogenblik van zoetheid smaakte die tot een eeuwigdurende bitterheid zou verkeren voor haar en haar gehele nageslacht?"

Dat Eva en alle vrouwen nadien in de schuld staan bij God, vanwege die 'vermetele daad' is wat mij betreft een al te vaak misbruikt en vooral versleten standpunt.
Het doet me teveel denken aan de tekst van kerkvader Tertullianus die aan de vrouwen van zijn gemeente schreef:
"Jullie zijn de poorten van de duivel. Jullie zijn als Eva die Adam verleidde toen de duivel dat niet zelf durfde wagen. Besef je wel dat elk van jullie een Eva is? De toorn van God rust op jullie geslacht tot in deze tijd, zoals ook jullie schuld noodzakelijkerwijs voortleeft."

Ik wil me dan ook nadrukkelijk van jouw citaat distanciëren.

Het is werkelijk buitengewoon merkwaardig hoe allerlei conservatief christelijke ideeën steeds weer opduiken in zogenaamd alternatief spirituele vorm.
Kortgeleden kregen we op dit forum een theosofische variant op de erfzonde te horen, namelijk de karmische schuld.
En dan nu weer zo'n citaat over de 'vermetelheid van Eva en haar nageslacht'.
Bah.



Adam= Eva (2)

Wat Adam aangaat, hij kon, zelfs zo hij het gewenst had, niet nalaten van de vrucht te eten eenvoudig omdat zijn vrouw ervan gegeten had; want zij waren één vlees, en ieder was aansprakelijk voor de daden van de ander.
Was God verontwaardigd en verbolgen, omdat de Mens van de vrucht van Goed en Kwaad gegeten had?

God verhoede dat !
Want Hij wist dat de Mens wel eten moest, en Hij wilde dat hij eten zou; maar Hij wilde ook dat de Mens vooraf zou weten wat het gevolg zou zijn indien hij at, en dat hij de moed zou hebben dat gevolg te aanvaarden.
En de Mens had de moed.
En de Mens at inderdaad, en hij aanvaardde het gevolg.
En dat gevolg was de Dood, want door actief dualistisch te worden volgens de wil van God, stierf de Mens terstond tot een passieve eenheid af.
Daarom is de Dood geen straf, maar een levensfase die inherent is aan de dualiteit.
Want het is het wezen der Dualiteit alle dingen tweevoudig te maken en voor alles een schaduw voort te brengen.
Zo schiep Adam zijn schaduw in Eva; en beiden schiepen een schaduw voor hun leven, die Dood heet.
Maar ofschoon Adam en Eva overschaduwd zijn door de Dood, blijven zij een schaduwloos leven bezitten in het leven van God.
De Dualiteit is een voortdurend conflict; en dit conflict wekt de illusie van twee tegengestelden, die op zelfvernietiging uit zijn.
In werkelijkheid vullen de schijnbaar tegengestelden elkaar aan, en werken zij samen aan één en hetzelfde doel: de volmaakte vrede, de eenheid, en het evenwicht van het Heilige Inzicht.

Maar de illusie wortelt in de zintuigen, en zij blijft zolang de zintuigen blijven.

Daarom antwoordde Adam God, toen Deze hem riep nadat zijn ogen geopend waren: Toen ik Uw stem in den hof hoorde, werd ik bevreesd, omdat ik naakt ben; daarom verborg ik mij.
En verder: De vrouw die Gij aan mijn zijde gesteld hebt, die heeft mij van den boom gegeven, en toen heb ik gegeten.
Eva was niets anders dan Adams eigen gebeente en eigen vlees.
Toch ziet ge hoe Adams pasgeboren "ík'
zodra zijn ogen geopend waren, zichzelf begon te zien als iets dat verschillend, los en onafhankelijk was van Eva, God en geheel Gods schepping.
Dit "ik" was een illusie, een begoocheling.
Deze persoonlijkheid los van God was een begoocheling van het pas geopende oog.
Dit "ik" had wezen noch werkelijkheid, het werd geboren opdat de Mens door zijn dood zijn werkelijke zelf, dat is: het zelf van God, zou leren kennen.
Het zal verdwijnen wanneer het uiterlijke oog verduisterd wordt en het innerlijke oog verlicht wordt.
En ofschoon het Adam verbijsterde, prikkelde het toch in hoge mate zijn nieuwsgierigheid en belangstelling, en vervoerde zijn verbeelding.
Een zelf te bezitten dat men geheel het zijne kan noemen, is inderdaad zeer aanlokkelijk en verleidelijk voor de Mens die geen bewustzijn heeft van enig zelf.
En Adam werd gevleid en verlokt door zijn denkbeeldig zelf.
En ofschoon hij er zich voor schaamde, omdat het zo onwerkelijk of zo naakt was, wilde hij er toch geen afstand van doen, doch klemde er zich met heel zijn hart en heel zijn prille vernuft aan vast.
En hij hechtte vijgebladeren aaneen en maakte zich daarvan een schort om er deze naakte persoonlijkheid mede te bedekken, en haar voor zichzelf te houden, weg voor het aldoordringende oog van God.
Zo verdween Eden, de staat van gelukzalige onschuld, de eenheid in onbewustheid van zichzelf, uit de dualistisch geworden, met vijgebladeren omgorde Mens, en vlammende zwaarden werden geplaatst tussen hem en de Boom des Levens.
De Mens verliet Eden door de tweeling-poort van Goed en Kwaad; hij zal terugkeren door de ene poort van het Inzicht.
Hij ging heen met zijn rug naar de Boom des Levens gekeerd; hij zal weer ingaan met zijn gelaat naar die Boom gekeerd.
Hij ving zijn lange, vermoeiende en smartvolle reis aan vervuld van schaamte over zijn naaktheid, die hij zorgvuldig verborg.

Hij zal zijn reis in onverhulde reinheid, fier op zijn naaktheid, beeindigen.

Mirdad


Mooi Johann, maar het kan nog zo mooi geschreven zijn, Adam had gewoon voor zijn daden uit kunnen komen en zich niet achter zijn vrouw verbergen waar zij dan ook van gemaakt zou zijn.

Als ik zeg, spring in de sloot en je doet dat ben je gewoon nat. Dan kun je mij de schuld niet geven en je achter mij verbergen.
Dat zal je ook niet lukken want dan ga ik heen en weer springen.

Jij schreef dat je niks met het oude testament hebt, maar verschilt dit zoveel?

Het is mooi, haast proza. Toch denk ik dat veel mensen het moeilijke taal vinden, niet toegankelijk voor veel mensen.

groetjes
Annet


Weet je wat ik als het verschil zie tussen de teksten van Mirdad en die van Annette, Johan?
Annette gaat speels en vrij met een tekst om. De speelsheid en de vrijheid liggen er dik bovenop.
Ik geniet niet alleen van de vertelling van Annette op zich, maar ook van die speelsheid en vrijheid.

De teksten van Mirdad die jij citeert, Johan, missen niet alleen die speelsheid, maar vooral ook de vrijheid. Het is zo. Het is een en al waarheid.
En door die afwezigheid van speelsheid en vrijheid kan ik er ook niet van genieten, en kan ik er al helemaal niet in opgaan.

Mirdad spreekt over het paradijsverhaal uit het boek Genesis van het Oude Testament alsof dat allemaal echt en letterlijk zo gebeurd is. En ik wordt geacht dat ook te geloven.
"Hebt ge uw adem niet ingehouden toen zij de vrucht plukte..... enzovoort". Nee, ik heb mijn adem niet ingehouden.


Bedankt Bram. Ik houd ook mijn adem niet in, krijgen we maar een blauw hoofd van toch.

annette


Het is een verhaal.
Er staat nergens in de tekst het woord waarheid.
Ieder woord wat bestaat, op één woord na, is op zijn best naar mijn gevoel een verwijzing naar de werkelijkheid. Bijvoorbeeld via een verhaal.
IK zal nooit zeggen het IS de waarheid.

Het bewustzijn van het "ik" is bepalend hoe je IEDER verhaal leest en dit maakt dat het zowel een waarheid voor de één alswel een leugen voor de ander kan zijn.

Groetjes



Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.