Groeiend inzicht

Wat is karma?

    door Eelke, 19/01/2009 14:15. #31073. 71 reacties, laatste

Naar aanleiding van de reactie op mijn bericht bij het Thomas-evangelie, zou ik nog iets willen zeggen over Karma.

Karma is niets anders als de wet van oorzaak en gevolg. Voorbeeld: als ik iemand iets aandoe, dan creëer ik daarmee een negatieve band met diegene, totdat de negativiteit die ik bij diegene veroorzaakt heb ongedaan is gemaakt. Omdat de mens het besef van deze wetmatigheid is kwijtgeraakt, maakt een mens meestal niet meer goed wat hij iemand in zijn huidige leven heeft aangedaan. Daardoor blijft de band bestaan, ook na zijn huidige aardse leven. Als de mens nog karmische banden of karmische 'schuld' heeft uitstaan, dan wordt hij na zijn aardse leven weer teruggetrokken naar de aarde in een nieuw lichaam om dat goed te maken. Zijn ziel reincarneert dan in een ander lichaam, vormt zich weer een nieuw ikbewustzijn en zal diegenen ontmoeten met wie hij nog wat te vereffenen heeft. Net zo lang tot alles is opgelost. Karma werkt ook op een andere manier: namelijk de situaties die een mens tegenkomt vormen een spiegel van zijn eigen gedachten- en belevingswereld. Op deze manier wordt de mens zijn eigen disharmonie getoond die hij nog bezit. Deze wet is door de mens zelf wakker geroepen en heeft dus niks met een straffende God te maken ofzo. De wet van karma is ook in de Bijbel terug te vinden in de woorden: 'wat gij zaait zult gij oogsten' en 'oog om oog, tand om tand'.

Helaas is de mens door zijn afdaling in de materie het weten van deze wet kwijtgeraakt, waardoor hij of zij, als hem iets ellendigs overkomt, dit niet meer herkend als het gevolg van zijn eigen oorzaken die hij zelf gezaaid heeft. Dus zoekt de mens zondebokken buiten hemzelf en als hij wordt geslagen door zijn medemens slaat hij terug en creeert dan weer nieuw karma. Zo blijft de mens gevangen in het rad van wedergeboorte en zakt steeds dieper weg. Want niet alleen worden er steeds weer nieuwe karmische banden gecreerd, door alle negatieve gedachten en handelingen voedt hij steeds minder zijn innerlijke godsvonk, waardoor Gods Levensenergie steeds minder de mens kan verlichten. Dit is ook de reden waarom er duistere zielen bestaan.

Christus nu, is in de mens Jezus afgedaald om de mens te bevrijden van deze karmische banden en disharmonie. Door als mens te leven, leerde de Christusgeest het leven als mens-zijn kennen, hij werd daardoor tot Zoon des Mensen. Na zijn kruisiging splitste de Christusgeest zich in miriaden deeltjes die zich vastzette in elke mensenziel, om te voorkomen dat de mensenziel zijn neergang zover kon inzetten dat zijn ziel uiteindelijk zou oplossen, doordat de godsvonk in hem helemaal zou doven. Zijn Geest is eenieder tot steun die uit dit wereldse tranendal wil ontsnappen doordat de Christusgeest de mens steeds weer vermaand die zich voor hem wil openstellen en de mens aanzet tot het delgen van zijn karmische banden en het met hulp van Christus oplossen van de veroorzaakte disharmonie. Alleen zo kan de mens terugkeren tot het Koninkrijk Gods.

Betekent dit dan dat je geen medelijden hoeft te hebben met je medemens als hem of haar iets ellendigs overkomt? Volstrekt niet! Het is niet voor niets dat je die persoon op dat moment tegenkomt, maar er is wel een verschil tussen helpen en helpen hierbij: helpen in de zin van het op je nemen van de gevolgen die iemand zelf gezaaid heeft helpt niemand. Jij niet, omdat je dan met het karma van iemand anders gaat rondlopen. En diegene die je probeert te helpen ook niet, omdat diegene vroeg of laat weer datgene zal aantrekken dat jij op je genomen hebt, omdat diegene alleen zijn eigen karma kan delgen. Alleen als diegene inziet wat het karma wat hem of haar plaagt, wil zeggen, zal het kunnen oplossen. Daarom kun je alleen iemand helpen door diegene inzicht te geven in het waarom achter zijn ellende. Als diegene dat zelf wil inzien tenminste. Want als diegene dat niet wil, is diegene gewoonweg niet te helpen. Die persoon zal zich dan net zo lang tegen dezelfde steen blijven stoten, totdat die persoon doorkrijgt dat het zo niet langer kan en diegene tot inkeer komt. Dit is niet slechts theorie die ik hier neerschrijf, zelf heb ik op deze manier mij vele malen tegen dezelfde steen gestoten en ik heb gemerkt dat deze steen slechts dan van mijn pad verdween als ik niet meer de schuld buiten mijzelf ging zoeken, maar ging kijken naar: wat zegt dit nu over mij?

De wet van karma kun je zien als oneerlijk, omdat je zelf geen weet meer hebt van alles wat je in het verleden veroorzaakt heb als ziel. Dan zul je steeds weer geplaagd worden door allerhande zaken waarbij je het gevoel hebt er geen controle over te hebben. Je kunt het echter ook zien als een kans, een kans om je eigen lot in handen te nemen en niet meer afhankelijk te zijn van 'machten' buiten jezelf. Door met hulp van de innerlijke Christusgeest, je Hogere Zelf, je eigen gedachtenwereld en innerlijke disharmonie te transformeren naar harmonie, vrede en liefde. Niet alleen dat je daarmee je eigen lot verbeterd, maar ook dat van je medemens, omdat zij dan door je steeds lichter wordende uitstraling herinnerd worden aan hun eigen innerlijke lichtbron.

Die het vatten kan, die vatte het, die het laten wil, die late het.


Lieve Eelke, het is heel knap wat je schrijft en misschien zelfs herkenbaar voor sommigen, maar ook dat is slechts een theorie en niet meer.

Ik geloof ook dat je wordt geconfronteerd met je daden al dan niet goed, maar toch heel anders dan zoals jij het uitlegt.

Je bent een persoonlijkheid en volgens mij ben je die eeuwig, anders ben je dus meer een bij elkaar geraapt zooitje.

Op een ander niveau zul je ongetwijfeld verder ontwikkelen, aar jij als Eelke en ik als Annet.
Maar dat is mijn theorie. Theorieën zijn er om over na te denken, aanvaarden of verwerpen, maar bieden geen enkele zekerheid, volgens mijn theorie hihi.
groetjes
Annet


Beste Eelke,
Bij de gedragsregels als voorwaarde voor deelname aan dit forum staat:
"Waarheid spreken - alsof je die ene zaligmakende waarheid in pacht zou hebben - is hier niet op z'n plaats."

Je vindt die gedragsregels hier:
www.gnostiek.nl/forum/voorwaardenforum.html


Hallo Eelke, ik geloof niet in karma.
Ik geloof in voortgang en groei en niet zoals jouw verhaal op mij overkomt in neergang en afbraak.
Er komen wel situaties op mijn pad waarin ik overeenkomsten zie.
Als ik mij ervan bewust wordt weet ik dat het een leermoment is, waardoor ik op een andere manier er tegen aan kan kijken of reageren.
In mijn visie heb ik niet iets met de ander van doen( als zijnde schuld verheffen) behalve dat hij/ zij mijn spiegel is.

Als ik zou weten waarom een ander onrecht ervaart, ga ik er niet vanuit nou jammer dat komt door...
Jij schrijft@ het op je nemen van de gevolgen die iemand zelf gezaaid heeft helpt niemand. Jij niet, omdat je dan met het karma van iemand anders gaat rondlopen. En diegene die je probeert te helpen ook niet, omdat diegene vroeg of laat weer datgene zal aantrekken dat jij op je genomen hebt, omdat diegene alleen zijn eigen karma kan delgen.

Ik kan me echter indenken dat ik gevolgen die een ander ondergaat wegneem.
Het maakt volgens mij niet uit dat het in de toekomst weer kan plaatsvinden.
Op dat moment is het er niet, en als er last wordt weggenomen zou het zelf kunnen zijn dat in de toekomst die persoon wel die 'schuld' kan inlossen.



Hallo Eelke, ik denk dat een ieder handelt naar beste eer en geweten. En fouten maken hoort daarbij.
Hoe zegt Jezus dat ook al weer; er zijn vele kamers in het huis van mijn vader?
Dit verhaal voelt voor mij als een oproep om toch vooral maar het juiste te doen, als ik tenminste niet op de blaren wil zitten.
Maar soms maak ik fouten, en daardoor leer ik ook weer.

Hoi, Annette, ik geloof niet dat ik eeuwig Yvonne ben en jij Annette.
Ik geloof dat wij eeuwig het Licht zijn, en tijdelijk Annette en Yvonne.


Beste Bram,

Volgens mij spreekt het vanzelf dat alles wat ik schrijf mijn beleving van de waarheid is. Datgene wat ik van de waarheid tot nu toe ervaren heb, zoals jij ook schrijft wat jij tot nu toe daarvan ervaren heb. Ik kan wel achter elke zin schrijven: naar mijn mening of zoals ik het zie, maar dan wordt het een onleesbare tekst. De laatste zin van mijn betoog is misschien in deze niet helemaal passend, daarin geef ik je gelijk. En ik zal proberen in het vervolg wat meer vanuit mijn eigen ervaring te spreken en uitleggen hoe ik tot een bepaald inzicht gekomen ben, okay? Zie, het is eigenlijk karma in werking: mijn neiging om op de preekstoel te gaan zitten af en toe wordt door jou gespiegeld, waardoor het mij wordt getoond. Dan kan ik daar iets mee doen of niet. Doe ik er iets mee, loop ik daar in het vervolg niet meer tegenaan, maar doe ik er niks mee, dan blijf ik er tegenaan lopen totdat ik het anders wil doen.

Hoop dat we nu weer een beetje op een lijn zitten.

hartelijke groeten,


Eelke


Beste Annet,

Je schreef:
Je bent een persoonlijkheid en volgens mij ben je die eeuwig, anders ben je dus meer een bij elkaar geraapt zooitje.

In mijn leven tot nu toe heb ik mijzelf ervaren als meerdere persoonlijkheden, ik denk dat jij dat ook wel herkend. Maar welke is dan de eeuwige en welke tijdelijk, of zijn ze allemaal eeuwig, vraag ik mij af?

hartelijke groeten,


Eelke


Beste Linda,

Je schreef:
Ik geloof in voortgang en groei en niet zoals jouw verhaal op mij overkomt in neergang en afbraak.

Mijns inziens kan het bewust zijn van de karmische wet en het toepassen daarvan inderdaad leiden tot voortgang en groei. Dat is een aspect wat ik nog niet in mijn verhaal goed naar voren heb gebracht, blijkbaar. Mits je van je ervaringen, ook de negatieve, wilt leren, dat wel. En de ander de wang wilt toekeren, zodat de steeds maar weer terugkerende (karmische) cirkel van oog om oog, tand om tand, gestopt wordt. Anders blijf je steeds tegen hetzelfde aanlopen, of je creëert nog meer negativiteit. Het ligt in jouw handen.

hartelijke groeten,


Eelke


#31101

Hoi Eelke,

Ik vind het nog niet zo gek wat je schrijft, ik blijf je lezen.
Dank je.


Lieve Eelke,
Wel een eeuwig licht zoals Yvonne zegt, maar een eeuwig "lichtende of verduisterende" Annet. Al naar gelang ik licht of duisternis verspreid natuurlijk. Ik ben er ook van overtuigt datik voor dit leven leefde, maar niet als bv Kaat Mossel.

Misschien, dat wil ik niet helemaal uitsluiten, dat ik ooit hier wel geweest ben, maar dan toch als Annet, maar onder andere omstandigheden, met misschien zelfs een andere naam. Kaat Mossel misschien, maar dan niet de beroemde.
Gewoon om uit iedere situati te leren, maar niet uit straf.
In mijn beleven lijkt God wat betreft liefde gewoon op mijn eigen pa, maar dan volmaakter misschien. Want ook mijn pahad natuurlijk fouten. Maar hij strafte nooit, mijn moeder ook haast niet. Ik was geen lieverdje, maar bepaalde dingen deed ik niet omdat ik bang was voor straf, maar omdat ik hun geen verdriet wilde doen. Vooral mijn moeder zei niks, ze verweet niet, maar ik wist het wel. Mijn pa verweet ook niets, waarschuwde wel voor gevaren, of wat voor consequenties iets had, maar geen straf.
En bij een God zoals Jezus mij leert denk ik ook niet aan straf.
Als je een nest jonge hondjes of poesjes hebt, zie je dat ze regelmatig uit de mand kruipen terwijl ze er nog niet aan toe zijn. Maar je kan er, hoop ik, hartelijk om lachen en vertederd worden. Zo denk ik dat God naar ons kijkt. Vertederd liefdevol, hoofdchuddend soms en zeker lachend in veel gevallen.
Misschien zit ik er met het Godsbeeld naast, maar ik voel me hier goed bij.
Ik leef in een verhaal besef ik terwijl ik schrijf. haha, maar wel een prettig verhaal. Jullie mogen meedoen.

annette

Annet


Een Gea als persoonlijkheid die steeds weer terug keert?
Eeuwig Licht zijn?
Ja, dat klinkt wel leuk dacht ik zo.
Zelf ga ik liever mee met de volgende woorden uit de Oepanisjaden:

Zoals het menselijk lichaam is, zo is het kosmisch lichaam.
Zoals de menselijke geest is, zo is de kosmische geest.
Zoals de microkosmos is, zo is de macrokosmos.
Zoals het atoom is, zo is het universum.

Misschien wat oneerbiedig om te zeggen, maar wie weet ben ik wel een postzak vol gerecycelde atomen:)


Ha, Gea, dat is nou precies wat ik in mijn toelichting bij logion 111 tot uitdrukking wilde brengen.
Zelfs het idee dat 'ik' zou reïncarneren verdwijnt daarin als concept.


Zoals ik al schreef, ik denk niet dat ik steeds als een andere persoonlijkheid terugkeer en van iedere keer van die persoon iets meeneem naar een ander leven hier. Dat wordt je een gecompliceerd mens, ofwel bij elkaar geraapt zooitje. Een stukje van iemand uit het jaar 300 en een stuk je van iemand uit 599. Sorry, daar kan ik me niets bij voorstellen of voelen.

Maar als ik weleens die arme mensen zie, die moeder Teresa ging helpen. Die mensen hebben nooit eens wat gehad. Zijn geminacht enz. Die zou ik het toch zo verschrikkelijk gunnen om het ook eens fijn te hebben hier. Nu, maar als het niet anders kan in een ander leven.
Maar waar ze naartoe gaan is het misschien fijner. Niemand die meer op ze neer kijkt. Waardering voor wie ze echt zijn, maar waar geen kans werd gegeven het te laten zien.
annette


Weet je Annette, als het lot van die armzalige stakkers in India het gevolg is van wangedrag in een vorig leven, en als dan ook nog geleerd wordt dat je alleen promotie kunt maken in een volgend leven als je je armzalige situatie in dit leven als een terechte straf accepteert, dan hoef je helemaal geen medelijden met ze te hebben. Het is hun eigen schuld.
En daarom wil ik met die hele karma-leer niets te maken hebben. Leed is leed, en er moet gedaan worden wat er gedaan moet worden om het te lenigen. Nu. Zoals moeder Theresa dat doet.

Ik sprak enkele weken geleden een vrouw in een rolstoel. Ze heeft multiple sclerose. Ze zei me "Ik weet dat dit een straf is van God, maar ik weet niet wat ik misdaan heb."
En dan denk ik: wat vreselijk, vreselijk dat religie dit mensen aan kan doen. Dan welt er in mij een diepe verontwaardiging op.
Die karma-leer is voor mij van hetzelfde laken een pak.


Ik ben het gewoon met je eens. Ik wil niet dramatisch doen, maar als ik het soms zie hoe die mensen er aan toe zijn, dan huilt mijn hart. En als je dan ook nog eens gaat zeggen eigen schuld, dan ben je echt niet goed bezig. Ik probeer me wel eens voor te stellen, te proeven over reïncarnatie, maar het pakt me niet.

Ik sprak eens een vrouw en die beweerde, (daar gaan we weer) dat de plaats die je hier op aarde had verdiend had in een geestelijk voorbestaan.
Ik vond dat heel hoogmoedig. Maar ik zei, stel je voor dat dat waar is. Dat wij verdiend hebben het hier en nu goed te hebben. Dan hebben wij dat gekregen met de verantwoording om voor je medemens te zorgen en als wij dat niet doen verdienen wij in een volgend leven met nog minder te moeten doen dan zij. Want wij hebben het lijden niet begrepen.

Ik weet niet of zij mij heeft begrepen. Maar de apostelen vroegen Jezus over de blindgeborene in Johannes 9, wie heeft er gezondigd dat hij blindgeboren is? Hij of zijn ouders. Jezus antwoordde niemand is schuldig, maar hij is zo dat de werken Gods in hem geopenbaard kunnen worden.

Ik bedoelde ook in het vorige stukje niet dat ze hier een beter volgend leven moeten verdienen hoor. Ik denk dat ze het gewoon in een volgend leven, maar niet hier, beter zullen hebben en dat is ze zo gegund.

Ik schreef van mijn kleindochter die steeds niet kon lopen (toe ik jullie net ontmoet had hier) Ze heeft ruim 4 weken in het ziekenhuis gelegen. Op het ogenblik gaat het goed, maar ze weten eigenlijk nog steeds niet wat het is, het kan zo weer fout.
Denk je nou echt, dat zo'n lief meisje dit in een vorig leven heeft verdiend?
Het is zelfs zo dat ze emotioneel hooggevoelig is, heel zacht en veels te wijs voor haar leeftijd. Testen wezen dat uit, daarbij was ze ook nog eens hoogbegaafd zei de arts. Die combinatie maakt dat ze heel snel situaties aanvoeld.
Enerzijds heel mooi anderzijds heel moeilijk soms.
Dingen uit een vorig leven? Nee hoor, gewoon Sanne van nu.

annette


Als ik zeg ik gun de misdeelden in een volgend leven een veel beter leven, bedoel ik niet op aarde hoor, maar op het volgend pad wat wij allen op de een of andere wijze zullen gaan in een hiernamaals.
Maar ik gun het ze hier natuurlijk ook al.
annette


Mooie discussie, heb het met plezier gelezen bedankt allemaal.

Zelf, geloof ik wel in reincarnatie, ben van mening dat de uitzonderlijke talenten die iedereen heeft en altijd latent aanwezig zijn, te maken hebben met vorige Aardse levens.

Ik kan me voorstellen, dat als je als één, of meerdere, verschillende persoonlijkheden, zich vele Aardse levens heeft bezig gehouden met wiskunde bijvoorbeeld, dat je dan een uitzonderlijk talent hebt voor wiskunde in het huidige leven, dit talent hoeft zich niet aan de oppervlakte te bevinden maar is wel altijd latent aanwezig.

De reden dat ik niet geloof in een éénmalige persoonlijkheid die blijvend is komt eigenlijk uit een persoonlijke ervaring.

Mijn lieve oma werd dement ze was op het laatst 60 jaar getrouwd met mijn opa maar wilde niet meer naast die vreemde meneer in bed liggen haar dochters waren haar zussen enz....
Haar persoonlijkheid was kapot toch was ze als mens nog steeds een zeer lieve oma.

Wanneer ik als Aards persoon in harmonie ben, ben ik in balans, maar wanneer iemand me geestelijk of lichamelijk aanvalt, kan het gebeuren dat ik me bewustheid, harmonie, balans volledig verlies, en de tegen aanval inzet op dat moment incarneer ik volledig in het "vlees" ben niet meer in harmonie balans met mezelf, omdat ik me volledig identificeer met het gespeelde rollen spel .

Wanneer je de twee tot één maakt zei Jezus dan zal je .........

Groetjes


Geloof in reïncarnatie bestond ook bij de katharen, zoals Annette al opmerkte. Maar dat was heel anders dan de 'karmische schuld' zoals die door de theosofie en de antroposofie beleden wordt, en hetgeen betekent dat het huidige leven bepaald wordt door het vorige.
Bij de katharen was elk volgend leven een hernieuwde kans, met een blanke lei, en de dood een hoopvolle stap naar 'een nieuwe hemel en een nieuwe aarde' in een volgend leven.
Dat past ook in het christelijke beeld dat de dood van Jezus leidt naar de opstanding. De dood is het loslaten en afsterven van het oude, waarna je opnieuw als 'kind' (zie logion 4) geboren wordt.
Dat je dan misschien weer in de greep kon raken van 'de machten van de duisternis (voor de katharen was dat de RKK), nam niet weg dat je ook daarna weer in een volgend leven met een schone lei kon beginnen.
Tot tenslotte alle mensen verlost zouden zijn en dan zou het koninkrijk dat Jezus beloofde gerealiseerd zijn.


Opmerkelijk vond ik het dat mijn vader tijdens zijn leven en ook op het einde van zijn leven zei dat hij geloofde dat als hij dood was hij ook echt dood was en niet zou verder leven en niet zou terug komen.
Zelf denk ik dat het heel goed mogelijk is dat dit ook waar kan zijn, maar ik weet het niet, het een noch het ander.
Vorige week vertelde een man mij die heel gelukkig was geweest en bij wie nu het einde nadert dat hoe dicht zijn overleden vrouw nu ook bij hem is hij niet geloofde dat zij elkaar weer zouden terugzien na zijn overlijden.
Dit verbaasde mij echt.


Hoe sympathiek het reïncarnatiegeloof van de katharen me ook is, het is toch ook niet het mijne.
In mijn toelichting bij logion 111 heb ik uiteengezet dat er een soort ervaring bestaat waarin elke gedachte over een voortbestaan na de lichamelijke dood verbleekt in betekenis, dus ook gedachten en voorstellingen over reïncarnatie. Ik wil mij gewoonlijk niet beroepen op mijn eigen ervaringen maar wil hierover wel zeggen dat die ervaring ook de mijne is.

Nij zegt "Ik weet het niet" en ik voeg daaraan toe: "Ik hoef het ook niet te weten" omdat er een ander soort weten voor in de plaats is gekomen.

Dat ander soort weten wordt voor mij het helderst uitgedrukt in een opvatting uit de Egyptische mythologie.
Daarin is elk verschijnsel op aarde een expressie van een aspect van de Bron. De Bron van alle zijn neemt voortdurend gestalte aan in allerlei vormen.
Als voorbeeld: in de schoonheid van de roos heeft schoonheid, als één van de wezenskenmerken van de Bron, een vorm aangenomen en zichzelf daarin kenbaar gemaakt. De schoonheid van de roos is een gelaat van de Bron.

En zo is elk wezen, zelfs de aarde als geheel, en ook de schepping als geheel, maar ook elk atoom, en ook het nietigste wezen, een gelaat van de Bron. En daarom waren in Egypte alle levensvormen heilig. In de verering van elke levensvorm eerde je de Bron, ook in die van de mestkever, de scarabee.

In de begintijd van het christendom was er een strijd tussen het Griekse dualisme van Plato en deze holistische Egyptische zienswijze.
Het kerkelijke christendom met zijn verachting van de materie heeft gekozen voor Plato. De verering van de natuur heet daar 'heidens.'
Het evangelie van Thomas en Het evangelie van de Waarheid en het Evangelie van Filippus sluiten aan bij het Egyptische wereldbeeld. Wezenlijk is daar het besef van eenheid, en ook hoe je daar van afgescheiden kunt zijn, en dat spiritualiteit gericht kan zijn op het opheffen van die afgescheidenheid.
Daar voel ik me bij thuis. Het strookt met mijn eigen zijnservaringen.

En wat betekent dat dan voor reïncarnatie?

Nemen we als voorbeeld een roos. Elke roos is een expressie van schoonheid als een gelaat van de Bron. In de roos manifesteert de Bron zich in zijn schoonheid. Welnu, deze ene roos verwelkt, sterft. Maar de volgende roos is wederom een nieuwe expressie van de schoonheid van de Bron. Dus niet die ene roos reïncarneert, maar de schoonheid neemt steeds weer opnieuw de vorm aan van een roos. Schoonheid reïncarneert, niet de roos.

Diezelfde opvatting van reïncarnatie vind je in het Tibetaanse boeddhisme. De Dalai Lama geldt daar als de incarnatie van mededogen. In een volgende incarnatie keert niet deze huidige Dalai lama terug maar wel mededogen.
Deze huidige Dalai Lama sterft en daarmee is het voor deze ene mens afgelopen.
Maar steeds opnieuw zal mededogen gestalte aannemen in een nieuwe menselijke vorm, de volgende Dalai Lama.
Dus niet deze ene mens reïncarneert, maar mededogen reïncarneert. Elke Dalai Lama is vlees geworden mededogen. Incarneren betekent ook letterlijk 'vlees worden'.

En dat geldt ook voor mij. Niet "ik" kom terug. Maar iets wat in mij deze ene keer belichaamd is zal er altijd weer zijn in allerlei nieuwe gedaantes.
Wat is het dan wel?
Yvonne noemde het DAT.
Gea beschreef het mooi in 31113.
En ik heb geprobeerd datzelfde ervaarde besef vorm te geven in mijn verhaal over het eikenblaadje.
Ik zal dat verhaal straks weer opnieuw laten reïncarneren als een bramhartigheid.

Bij deze opvatting over reïncarnatie hoort ook een spiritueel pad.
Je kunt je zelfbewustzijn, als je 'ik' identificeren met je tijdelijke bestaan, met deze gestalte. Daarbij behoort de hoop op een leven na de dood en op reïncarnatie, alsof dat 'ik' dan zou voortbestaan.
Maar je kunt je zelfbewustzijn ook verbinden met het omvattende, met datgene wat je tijdelijke vorm overstijgt zoals ik dan in mijn toelichting bij logion 111 heb uiteengezet en verbeeld in het verhaal over het eikenblaadje. Dan is je 'ik' slechts een tijdelijk hulpmiddel, meer niet, om vorm te geven aan dit tijdelijke bestaan. Dan is reïncarnatie ook geen zinvol concept meer als een wederkeer van dat 'ik'.




Hier kan ik me meer bij voelen, Bram.
Ik denk ook wel eens, ik zie wel hoe of wat, maar toch stiekem denk je, maar hoe zou het echt zijn. Zou ik mijn ouders en broertje zien? Ja, daar ben ik aan gehecht, nog steeds. Geliefden daar ben ik zeer aan gehecht, voor de rest ben ik ooit gehecht geweest aan een gat in mijn hoofd.

Ik heb wel een paar keer ervaren, bij stervenden, dat zij overledenen zagen, die hen wenkten te komen. En ook dat mijn oma toen vredig heen ging. Die oma was zeker geen zwever of godsdienstig. Voorbeeld: mijn moeder wilde dat ik gedoopt werd, om het even waar, als het maar gebeurde.
Oma zei, doe maar op de charloise kerksingel, want om de hoek is de zaak, en dat is goed voor de klandizie. Zo werd ik dus al vroeg misbruikt. haha.
Maar toch zei die oma, dat ze haar moeder en zoon(mijn vader) zag vlak voor ze stierf. Hoe zou dat kunnen bij de algemene gedachte van reïncarnatie? Want dan ben je al weer bezig op een andere plaats.(Oprechte vraag hoor)
Ik zelf denk dat we op een ander niveau doorgaan in onze reis, maar niet in op aarde met een aards lichaam.
Maar weten doe ik ook niks.





Weet je Annette, het beeld dat ik hiervoor schetste sluit aan bij mijn eigen zijnservaringen. Meer niet.
Het is dus niet 'waar'.
Ik wil ook niet dat het mijzelf afsluit voor welke andere ervaring dan ook.
Ik zie wel.
Maar voorlopig doe ik het ermee.




Prachtig omschreven Bram, kan me er goed in vinden, dank je.
Mooi je ik als tijdelijk hulpmiddel, om vorm te geven aan dit tijdelijke bestaan.


Leuk Annette, dat je zegt: 'hier kan ik me meer bij voelen.'
En Yvonne, dat jij zegt: 'kan me er goed in vinden'.
Dus het sluit aan, meer niet. En dan sluit het ook niet af.


Bram, dus het lichaam, of het blaadje sterft. Maar het leven in het blaadje en het lichaam is eeuwig.
Als je je nu vaak bewust bent van het leven in je lichaam, maak je dan telkens contact met de Bron?


Je laat gewoon alle mogelijkheden open, behalve dan karma en reïncarnatie in jouw geval.
Ja, logisch, want we weten niets met zekerheid. Toch is er meer tussen hemel en aarde, zegt men. En veel mensen hebben toch wonderlijke ervaringen met overleden of hogere macht.
Ik sluit zeker niet uit dat wij geholpen worden vanuit een andere dimensie.

Ik vind het wel fijn om te horen hoe anderen erover denken.


Annette, ik ben niet tegen karma. Ik verzet me tegen de opvatting dat het lijden in dit leven het gevolg zou zijn van wangedrag in een vorig leven, omdat ik het als onbarmhartig ervaar.
Het maakt me niet uit of het waar is of niet. Ik wil er niet naar leven. Dat is een keus.
Ik verzet me ook tegen de opvatting dat het lijden een straf is van God op de zonde omdat ik het als onbarmhartig ervaar. Kan me niet schelen of het waar is of niet; ik wil er niet naar leven. Ook dat is een keus.
Ik heb al eens vaker gezegd: ik doe niet aan waarheid. Waarheid legt vast, sluit af. Een Franse filosoof zei: waarheid is een middel tot macht.
Ik maak keuzes die gegrond zijn in mijn zelfervaring en neem daar zelf de verantwoording voor. Meer niet. Daar streef ik althans naar.
En verder laat ik alles open.


Wat een heerlijke vraag Yvonne.
Kijk, daar waar een fundamentalistisch geloof is, gaat dat altijd samen met afkeer van het lichaam. Zelfs het communisme onder Stalin kende dat.

Spirituele tradities die zich richten op herbronning, of het opheffen van de afgescheidenheid, verlenen aan het herstel van het lichaamsbewustzijn een belangrijke betekenis.

En ook voor mij geldt: het lichaam is wezenlijk voor het herstel van de verbondenheid. Ook mijn lichaam is deel van DAT.

Dus het antwoord op je vraag: is lichaamsbewustzijn wezenlijk voor de verbondenheid met de Bron?
Ja, dat vind ik.


klinkt goed. waarheid legt vast en waarheid is middel tot macht. Ja, als je erover nadenkt is dat ook zo.



Dank je Bram voor je antwoord.
Ik vind dat ook. Ik denk dat lichaamsbewustzijn onderschat wordt,
dat de nadruk té veel op kennis ligt.
En ik denk dat wanneer je je bewust bent van je lichaam, dat veel vragen dan verdwijnen. Dan ben je bewust van DAT.


Al als kind dacht ik na waar ik was voor dat ik geboren was, het antwoord dat ik mezelf gaf was nou gewoon bij God en als ik dood ga ben ik weer bij God.
Ik hoorde dat mensen zich vorige levens herinnerde, maar het gekke was meerdere mensen herinnerde zich een zelfde persoon.
Ook daar vond ik een antwoord op, Als je voor dat je geboren wordt bij God bent en na je dood ook nu dan wordt er lekker met elkaar gekletst.

En nu? Ongeveer de zelfde gedachte gang.
Mijn idee is dat ik vanuit het licht kom, dat ik zowel gedeeld kan zijn als geheel(d). Gedeeld als dat er eigenschappen van mij zich willen manifesteren met eigenschappen die ik niet heb om zo te ervaren hoe die eigenschap onder andere voorwaarden reageert maar ook om de andere eigenschappen te ervaren.
Geheel(d) de essentie wie ik ben, volledig en compleet.

De eigenschappen kunnen in een andere vorm zitten (postzak) en dit kan wat mij betreft in meerdere levens tegelijk.
Ik kan dus ervaringen opdoen in een andere persoonlijkheid, en een ander in
mij.
Door de ervaringen vind in mijn essentie echter ook verandering plaats, dat zie ik als een groeiproces doordat je meer kennis tot je neemt kan je meer maar blijft in principe de zelfde persoon.
Dit heel worden of geheeld zijn , kan zowel plaatsvinden in dit leven als erna.
Hopelijk is het te volgen.



ervaringen opdoen in een andere persoonlijkheid en een ander in mij????

Jij als Bram, Bram als mij en ik als Linda?

Dan maar snel want ik moet in de voorjaarsvakantie op 4 kinderen passen. hahaha
annette



Grapje hoor, ik begrijp je. Kom er zelfs dicht bij in mijn beleving.


#31135

Fijn hoe het zo benoemd als zijnservaring, niet als waarheid, open blijven staan voor 'andere' ervaringen, steeds wel weer zien. Daar leer ik veel van. Het sluit ook aardig aan bij mijn eigen beleving ook het stukje over lichaamsbewustzijn. Meen te herkennen dat je ook wel bekend bent met mindfulness, klopt dat? Dat vind ik zelf een heel prachtige benadering.


Toch Linda, wat je schreef hoe je als kind dacht, dacht, denk, ik ook nog steeds.En als ik dood ga, ja,denk toch nog steeds weer terug, al heb ik niet precies het idee wie wat God is. Maar in ieder geval iets goeds.En dan laat ik iets achter hier op aarde, of dat komt overnieuw zoals Bram uitlegde. Mooie gedachte. Voel me er goed bij. En verder afwachten, maar ik ben er niet bang voor, ik heb er rust bij.
Ik voel gewoon dat het met ons allen, de hele mensheid, goed zal komen en we zullen vertederd lachen om ons zoeken.


Logion 50 geeft een antwoord op de vraag:
'waar kom je vandaan?'

Is dat niet tevens de vraag die een antwoord geeft op de reïncarnatievraag?

Het antwoord is dan:

'Wij zijn gekomen uit het Licht, van waar het Licht uit zichzelf ontstond.'
Het stond en openbaarde zich in hun beeld.

Als ze je vragen: wie ben je?
Zeg dan: 'wij zijn kinderen van de Levende Vader' (de Bron)
Als ze vragen: wat is het teken van de Bron, die in jou is?
Zeg dan: Het is een beweging en een rust.

Barend van der Meer zegt hierover het volgende:

Het Licht van uw afkomst is binnen in u. Dit is geen dogma en ook niet het gevolg van een of andere historische gebeurtenis. Het is eenvoudig een feit!
Het Licht van uw afkomst is met niets te vergelijken, ofschoon op de weg erheen vele gelijkenissen ontstaan.
Het is de bron van het Eeuwige Leven in u zelf en de lichtgestalte die ge er leert kennen is uw eigen lichtgestalte. Het is uw werkelijke oorsprong die u in staat stelt u zelf op te richten en u te doen zijn wie en wat u bent.

(dit stukje van B. van der Meer vind je ook helemaal onderaan bij de parallellen van logion 50)

Voor mij is hiermee de vraag naar een eventueel 'vorig', dan wel een 'volgend' leven onzinnig geworden, want ik leef NU en niet in een vorig, en ook niet in een volgend 'leven'..

Voor Jezus is deze vraag kennelijk ook zonder betekenis daar hij elders zegt:

"Ik weet van waar ik kom en waar ik heen ga."




Annette, niet helemaal zoals jij het beschrijft, die karaktereigenschap die in een andere persoonlijkheid ervaring opdoet is niet een definitie van wat ik ben.
Zo kan het ook voorkomen dat een bepaalde combinatie niet plaats vindt, een eigenschap van mij kan wel een combinatie met jouw eigenschappen kan hebben maar dat hoeft niet vice versa te zijn.

Ik weet of we zullen vertedert zullen lachen om ons zoeken, zou kunnen.

Marianne, ook al richt je reactie naar Bram, ik wil graag weten wat mindfulnes is.

Leo, ik ga niet uit van reïncarnatie, in de zin van een vorig en evt. volgend leven.
Ik leef nu, nu is een ideaal voor mij( niet dat ik alles ideaal vind).


Hoi Linda

Een tijd geleden wilde ik ook weten wat mindfulness is.
Onderstaande is wat ik in grote lijnen erover vond.

Mindfulness/ aandachtstraining
Vriendelijkheid en hulpvaardigheid als basishouding tegenover anderen
Openstaan voor nieuwe feiten en nieuwe gezichtspunten, en bereid zijn je opvattingen en aannames te herzien
Je bewust zijn van je gedachten, gevoelens, lichamelijke sensaties en handelingen
Kalmte, een belangrijke voorwaarde voor een realistische waarneming
Concentratie: het vermogen je aandacht te richten
In het huidige moment zijn, en bij afdwalen naar het verleden of de toekomst weer terugkeren naar de actualiteit van het moment
Zonder onmiddellijk oordeel gebeurtenissen waarnemen
Mildheid in je oordeel over jezelf
Je inzetten voor het welzijn van mensen, dieren en de natuur
Je niet identificeren met gedachten, gevoelens en lichamelijke sensaties
Accepteren wat er is, zonder te hechten aan wat prettig is en te vechten tegen wat onprettig is
Bewust ingrijpen als je bij jezelf of anderen pijn kunt verlichten
Gelijkmoedigheid: je niet laten meeslepen door succes of laten teleurstellen door tegenslag


Ooit heb ik een regressiesessie gehad.
Ik zou terug gaan tot voor mijn geboorte en nog verder.
Dit zou gebeuren in een trancetoestand onder geleidetherapie.
Ik dacht toen baadt het niet dan schaadt het niet en was nieuwsgierig.
Er zouden spontaan beelden komen en als die niet kwamen werd me aangeraden gewoon te fantaseren dan zouden er wel beelden komen.
Spontaan kwamen er geen beelden dus fantaseerde ik terwijl mijn fantasie niet mijn sterkste kant is.
Er kwamen wel beelden maar het had voor mij geen enkele waarde, het was de eerste en de laatste sessie.
Een andere keer werd me verteld dat ik problemen (?)van een vorig leven niet had opgelost en deze eerst moest oplossen om de problemen van dit leven op te lossen.
Persoonlijk heb ik geen hoge pet op van reïncarnatie of regressietherapeuten.
Ik moet zeggen dat ik me meer thuisvoel bij Bram zijn benadering met als voorbeeld de schoonheid van de roos en mededogen.



#31149,@:
Leo, ik ga niet uit van reïncarnatie, in de zin van een vorig en evt. volgend leven.
Ik leef nu, nu is een ideaal voor mij( niet dat ik alles ideaal vind).

Dat is fijn Linda, dat is precies wat ik aan het eind van mijn verhaal ook zeg:
@:
'Voor mij is hiermee de vraag naar een eventueel 'vorig', dan wel een 'volgend' leven onzinnig geworden, want ik leef NU en niet in een vorig, en ook niet in een volgend 'leven'..


#31151 Hallo Nij, ik denk dat alle eventuele problemen altijd in het NU naar voren zullen komen, en dat dit ook de plaats is waar je ze op kunt lossen. Dus zie ik er ook niet het nut van in om hiervoor naar evt. andere levens af te reizen.
Maar zelf heb ik dit ook al eens gedaan, vanuit nieuwsgierigheid.
Ben er ook weinig mee opgeschoten. De therapeute was wel onder de indruk van wat ik onder regressie mee maakte, maar ik niet.

Groetjes Yvonne


Nij, dank je voor je antwoord met betreking tot mindfulnes, komt mij over als een karakterbeschrijving.

Leuk dat je schrijft @ Er zouden spontaan beelden komen en als die niet kwamen werd me aangeraden gewoon te fantaseren dan zouden er wel beelden komen.

Dit zou dus betekenen dat misschien veel mensen gewoon maar wat fantaseren en dat voor waar gaan aannemen.
Met fantasie heb ik geen moeite, zo beeldde ik me in mijn jeugd in dat ik Mozes, Jeanne d'Arc, Helena van Troje, een monik uit de 15 e eeuw,


Druk per ongeluk op verzenden.
allemaal fascinaties die voor mij werkelijk waren in de trant van dat ik het na speelde.
Niet dat ik geweest zou zijn maar dat ik me inbeeldde hoe het geweest was.


#31153@ ik denk dat alle eventuele problemen altijd in het NU naar voren zullen komen, en dat dit ook de plaats is waar je ze op kunt lossen.

Denk ik ook Yvonne.

#31154@Dit zou dus betekenen dat misschien veel mensen gewoon maar wat fantaseren en dat voor waar gaan aannemen.

Deze conclusie Linda heb ik ook getrokken.

@Met fantasie heb ik geen moeite, zo beeldde ik me in mijn jeugd in dat ik Mozes, Jeanne d'Arc, Helena van Troje, een monik uit de 15 e eeuw,

Prachtig! :-)


Of ik mindfullness ken?
Ja, ik weet ervan en ik vind het uitermate sympathiek.
Maar het is me toch ook een ietsje te moraliserend. In mijn cursus ben ik meer gericht op morele autonomie. Maar dat scheelt per saldo misschien niet eens zoveel van mindfullness.


Hallo Linda,

Nog een toevoeging bij het stukje van Nij over mindfulness van Saki Santorelli, direkteur van Stress Reductie Kliniek die er aan werkt om Mindfulness in de medische wereld te bevorderen, zowel voor patienten als behandelaars. Hij benoemt het als volgt: ...een methode om te leren aandacht te schenken aan alles dat van binnen opkomt. Het is niet zomaar een techniek maar een daad van liefde. Onze bereidheid om onszelf te zien en omarmen precies zoals we zijn en op deze manier ook de ander, is onthullend en een diep genezende uiting van zorg. Een belichaming van compassie. Compassie begint bij jezelf. Of je nu hulp biedt of hulp zoekt, we zijn allemaal gewond en allemaal heel... Zoals ik zijn boek Heal Thy Self lees, gaat het om het ontwikkelen van een aandachtige houding van oordeelloos gewaarzijn en emotionele openheid, bereidheid geraakt te worden. Dit begint met lichaamsbewustzijn en het volgen van je ademhaling.


















Hoi Eelke,

een interessant en uitgebreid verhaal over karma. Dank voor de uitleg, ik kende het woord wel maar had me er verder nooit in verdiept

Wat betreft je conclusie ben ik het roerend eens met je eens!

"...mij vele malen tegen dezelfde steen gestoten en ik heb gemerkt dat deze steen slechts dan van mijn pad verdween als ik niet meer de schuld buiten mijzelf ging zoeken, maar ging kijken naar: wat zegt dit nu over mij?"

De wijze waarop je omgaat met zaken bepaalt inderdaad je wereld(beeld). Ik praat niet over schuld, want dat impliceert (ver)oordelen en subjectiviteit. Ik noem het liever bijdrage: wat is jouw bijdrage, en wat die van een ander?
Als jij in exact dezelfde schoenen zou staan als de ander, wat zou jij dan doen? Mijn ervaring is meestal dat ik precies hetzelfde zou doen.
Het leuke is dat je daar pas achter kunt komen als je de volledige historie, belangen en beweegredenen van de ander moet kennen en doorgronden.
En voordat je dat weer kunt willen doen, moet je zonder weerstand zijn.
En daarvoor moet je vrij van negatieve gevoelens zijn, zoals haat.

Met andere woorden: als je de ander lief hebt, kun je al die stappen zetten.
En het leuke is dat je er dan al eigenlijk bent, en al die stappen niet meer nodig zijn

Dus ik vind dat je een zalige levenswijsheid hebt gevonden!

Wat je uiteenzetting over karma betreft: zo je het uitlegt is het voor mij hetzelfde als de erfzonde - een "schuld" waarvan je de hoogte niet kent, en die je, voorzover je kunt nagaan, ook absoluut niet verdiend hebt. Ik weiger iets dergelijks te aanvaarden, simpelweg omdat het niet strookt met redelijkheid en billijkheid. Het enige leven dat ik ken is dit leven, en ik wil dat niet laten verpesten door dergelijk doemdenken. Noch dat van mij, noch dat van anderen

Ik sluit me heel graag aan bij je woorden:

"...je eigen lot in handen te nemen en niet meer afhankelijk te zijn van 'machten' buiten jezelf. Door met hulp van de innerlijke Christusgeest, je Hogere Zelf, je eigen gedachtenwereld en innerlijke disharmonie te transformeren naar harmonie, vrede en liefde"

Om met een grapje te besluiten: het kan geen karma zijn dat je nu zo dit prachtige inzicht gekregen hebt, toch?

;-) Ik hoor graag van je!


Hoe aantrekkelijk die karmaleer misschien ook lijkt, ik wil toch opnieuw duidelijk laten weten dat ik me er nadrukkelijk van wens te distanciëren.

Volgens de karmaleer is alles wat je meemaakt een noodzakelijk gevolg van daden die je voorheen verricht hebt, zo niet in dit leven dan toch in een vorig. Actie=reactie.
Kinderen die gepest worden op school - karma, dus eigen schuld?
Een zwakzinnig meisje dat groepsgewijs verkracht wordt door een bende jongens, nadat ze haar eerst hadden meegelokt met mooie praatjes, om daarna geheel ontredderd alleen achtergelaten te worden - karma, dus eigen schuld?
Kinderen die bij hun geboorte al besmet zijn met aids - karma en dus eigen schuld uit een vorig leven?

Wat moet ik zeggen vanuit de karmaleer tegen de ouders van het meisje, een paar huizen verderop in de straat waar ik woon, nadat hun dochter op weg van school naar huis was verkracht en vermoord? Dat dit de wet van aktie en reactie is en dat ze dit lot dus over zichzelf heeft opgeroepen? Karma dus? Wiens karma? Dat van het meisje? Van de ouders?
Ik zou het niet over mijn lippen kunnen krijgen.
Het lijkt mij te veel op het stenigen van meisjes nadat ze zijn verkracht in landen waar zogenaamd de sharia wordt toegepast, zoals onlangs nog gebeurde.

De karmaleer lijkt in z'n abstractheid zo heerlijk helder. Ineens zit het leven logisch in elkaar. Aktie=reaktie en zo.
Maar het pleit wel de daders vrij.
En het is een vrijbrief om niet mededogend te hoeven zijn. Mededogen vraagt soms om aktie, om opstand, schept onrust in je ziel als je durft beseffen wat er gebeurt, als je het leed van een medemens binnen durft laten komen.
Maar als je begrijpt dat alles karma is kun je rustig gaan slapen. Dan hoef je niets te doen. Want karma is een wet, en als het een wet is helpt mededogen toch niet.
Karma zie ik als de leer van de gerechtvaardigde lafheid.

Het begrip karma zoals dat hier door Eelke werd uiteengezet is in het westen geïntroduceerd door Blavatsky rond 1900. Op grond daarvan vond zij dat we ons niet hoefden te bekommeren om de Polynesiërs die door de blanken werden uitgemoord. Dat was namelijk karma, en dus onvermijdelijk, en dus hoef je je daar niet over op te winden. Ze legt dat uit in haar boek 'De sluiers van Isis'.
Steiner, die een tijdlang een volgeling van Blavatsky was, paste dat later weer toe op het uitroeien van de Indianen in Amerika. Hij zegt daarover letterlijk in zijn boek 'De Volkszielen':
"Als we de kosmische betekenis van het lot van de Indianen willen begrijpen, dan moeten we geen persoonlijke sympathie of persoonlijk enthousiasme mee laten spelen. Want daar komt het niet op aan. Het komst slechts aan op wat besloten is in de karmische wetmatigheden van het mensdom. Wie zich tegen het noodzakelijke zou uitspreken zou niets bereiken. Zich daartegen uitspreken zou betekenen dat er hindernissen op de weg naar de toekomst worden opgesteld."
Als alles goed begrepen wordt dan zal geen gevoel van onvrede in ons kunnen worden opgewekt. De karmische gang der gebeurtenisssen voert de mensheid voorwaarts."
Over het karma van de joden wist hij nog dit te zeggen:
"De joden hebben eerder dan andere rassen het vermogen tot helder denken ontvangen. Maar ze hebben dat alleen aangewend voor eigen gewin, niet tot heil van de mensheid. Ze hebben daarmee niet voldaan aan hun karmische bestemming. Er is daarom voor de joden geen plaats meer op de wereld."
Ik vind het walgelijk.


31161,
Bram, ik lees je bijdrage en voel je diepe verontwaardiging en afkeer en voel in deze met je mee.
Ik ben ook even, in vogelvlucht, wat gaan lezen op internet over karma en kom dan diverse manieren van kijken naar.....tegen.
Bij één zin, welke ik tegen kwam, wil ik even stil staan.
" Wat betekent karma nu precies?"
Deze éne zin, die doet het hem volgens mij.
" Wat betekent karma nu precies?''
Ik vul zelf even aan met……
" Wat betekent Christendom nu precies?"
" Wat betekent Boeddhisme nu precies?" Enz.

Ik bedoel te zeggen dat daar, waar er door wie dan ook, uitgegaan wordt van één precieze betekenis, het gevaar, naar mijn idee, op de loer ligt van .......alléén zó en niet anders.
En zo kan het ontstaan dat er mensen opstaan die zaken verkondigen als door jou in bovenstaande bijdrage genoemd.
Inderdaad walgelijk.
Ik zie dat gebeuren in spirituele stromingen en evengoed in zwaar orthodoxe kerkgemeenschappen.
En door 'blind' te volgen, groei je weg van eigen vrijheid, ruimte, verantwoordelijkheid, en eigen ervaring.
Die laatste kan je niet meer toelaten want er staat immers al vast wat het precies betekent!
Wanneer ik nu kijk naar de ‘letterlijke’betekenis van het woord karma, wat vertaald is als ‘handeling’, aktie of daad, dan wil ik graag mijn eigen verantwoordelijk daarvoor dragen.


Dank, Carla, voor je reactie.

Ik heb in mijn leven nogal wat rondgestruind in allerlei spirituele tradities. En het viel me al snel op dat nagenoeg elke traditie een poging doet om het lijden te verklaren en via die verklaring aan het lijden te ontsnappen.

Kenmerkend daarvoor zijn de 'vier edele waarheden' van het boeddhisme:
1. Het leven is lijden.
2. Het lijden heeft een oorzaak.
3. De oorzaak kan gekend worden.
4. Daarom is er bevrijding van het lijden.

Het Oude Testament maakt duidelijk dat lijden een staf is van God op de zonde.
De leer van Karma zegt nagenoeg hetzelfde, maar dan met andere woorden en haalt er een vorig leven bij, omdat de oorzaak vaak niet zichtbaar is in dit leven.
Het boeddhisme legt de oorzaak is gehechtheid.

Juist door die excursies in verschillende spirituele tradities ben ik pas veel later gaan beseffen hoe bijzonder de christelijke mythe is waarin verteld wordt dat Jezus als zoon van God het lijden van de mensheid op zicht neemt, en daarmee de zonde van de wereld wegneemt.
Ik ben dat op een heel nieuwe manier gaan verstaan dan in de kerken.
Ik geloof niet in de letterlijkheid van die mythe, maar juist daarom kan ik op zoek naar de kern van de betekenis. Een verhaal hoeft niet waar te zijn om betekenisvol te zijn.

Ik vertelde al eerder over Camus, en hoe ik als jongeman geraakt was door de reactie van de arts op de priester in het boek 'De Pest' van Camus'. Ik herhaal het maar.

In Oran is de pest uitgebroken. Er is een priester en die houdt een boetepreek waarbij hij verklaart dat dit de straf van God is op de zonden van de bewoners van Oran.
Er is ook een arts, en die is een atheïst. Deze arts werkt haast dag en nacht om het lijden van de bewoners van Oran te verzachten.

Halverwege het boek is de priester aanwezig bij de smartelijke dood van een vierjarig kind. Daar valt hij van zijn geloof. Hij komt in opstand tegen zijn wrekende god.
De priester gaat naar de arts en vraagt hem: "Waarom help jij de zieken terwijl je toch een atheïst bent?"
De arts wordt kwaad en antwoordt:
"Ik doe het niet ergens om. Als ik het ergens om deed was mijn handelen koopwaar. Ik doe het omdat het gedaan moet worden."

Pas veel later ben ik gaan beseffen dat het verhaal van de barmhartige Samaritaan in het Nieuwe Testament precies dezelfde betekenis heeft.

Er ligt iemand langs de weg te creperen. Er komt een hogepriester langs en die denkt: 'Straf op de zonde.' Want dat heeft hij zo geleerd. Dus loopt hij door.
Er komt een Leviet langs en die denkt: 'Is geen Leviet, daar heb ik dus niets mee te maken.' Dus loopt hij door.
Dan komt er een Samaritaan. Een Samaritaan hoorde in die tijd tot de onderkant van de samenleving. Zoiets als de paria's in India.
Die heeft geen theologie gestudeerd, behoort niet tot een voorname kaste, kortom, er staat geen theologie of voornaam zelfbeeld tussen hem en die lijdende medemens. Door de leegte (hebben we het eerder over gehad!) van enige theorie of zelfbeeld, wordt hij in zijn hart bewogen. Hij doet iets. Waarom? Omdat het gedaan moet worden.

En daardoor ben ik gaan beseffen hoe bijzonder eigenlijk die christelijke mythe is dat God het lijden op zich neemt. Wat een ongelooflijke sprong is het van de straffende Jahweh naar een God die het lijden met de mens wil delen, zelf ervaren, en daar niet superieur immuun voor wil zijn, daar dus ook niet van verlost hoeft te worden.

Ik ervaar het als ongelooflijk betekenisvol - niet alleen in vergelijking met Jahweh maar ook met andere spirituele tradities die een oorzaak voor het lijden zoeken in het gedrag van de mens - dat Jezus niet alleen het lijden met de mens wil delen, maar daarmee ook de zonde als oorzaak van het lijden wegneemt, niet letterlijk natuurlijk, maar in de betekenis: het lijden heeft niet zonde (of karma) als oorzaak, maar vraagt om een antwoord uit de geraaktheid van je hart. Meer niet.


Eelke, ik vraag me af, als je van iemand zou weten dat wat hem/haar treft, oorzaak is van karma en hem/haar niet helpt.
Zou je dan juist niet nog meer karma op nek halen?


Mooi Bram, heel mooi. Ik herken het in elke vezel van mijn zijn.
......maar vraagt om een antwoord uit de geraaktheid van je hart....
' Precies ', meer niet!


Oorzaak en gevolg?

Op dit moment ben ik maar met 1 ding bezig: NU.


Hi, met dat 'ding' was ik ook bezig..
:)


Het denken is van de persoonlijke natuur, onze TIJDelijke natuur. Vind plaats in TIJD, is verleden of toekomstig gericht (karma). Is niet wat handelt in het NU, daar handelt gevoel, eeuwig nu (Christusnatuur?). Weet niet precies wat ik er nu mee wil zeggen maar zo voelt. Ja, Trudy geef mij ook maar het nu met alles wat zich daarin aandient, laat ik maar geraakt worden, daar kies ik ook voor.


Er is niets mooiers dan het Nu,
want het 'toen' is al voorbij en het 'straks' moet nog komen..

Daarom BEN je altijd in het NU, ook al dènk je je vaak in verleden of toekomst, maar dat is altijd een illusie.



De karmaleer lijkt in z'n abstractheid zo heerlijk helder. Ineens zit het leven logisch in elkaar. Aktie=reaktie en zo.
Maar het pleit wel de daders vrij.


Dat is een beetje te kort door de bocht vind ik Bram.

Wat je hierboven beschrijft zijn mensen die de vrijheid die we allemaal hebben misbruiken in kwade zin gelukkig doen de meeste mensen dit niet.

Wanneer je je vrijheid ge/misbruikt om iemand bijvoorbeeld te doden heeft dit direct gevolg voor het slachtoffer namelijk dit aardse leven wordt beeindigd dit heeft niets te maken met karma (schuld) van het slachtoffer.
Eerder misbruik van vrijheid door de dader(s).
Maar ben er wel van overtuigd dat het gevolgen heeft voor de dader(s) niet een straf eerder een stagnatie in ontwikkeling omdat er kwaad is aangedaan en dit geeft binding tussen dader en slachtoffer.

Groetjes





Hier is een mooi stukje Youtube over:
NU, Tijd, en 'Eeuwigheid'..

youtube.com/watch?v=AnzqJTKvx44&feature=related


Ik vind die karmaleer ook te kort door de bocht Johan.
Dat ben ik helemaal met je eens.


Bram, waarom een ontwijkend en cynisch antwoord ?

Wil alleen aangeven, dat karma leer, de door jouw bedoelde daders, juist niet vrij pleiten.
Wanneer het zou vrij pleiten, zou het geen gevolgen hebben maar het heeft juist wel gevolgen.

Groetjes





Ik heb niet zo'n trek in een waarheidsdiscussie, Johan. Ik heb duidelijk genoeg gemaakt hoe ik het ervaar. Ik doe niet zo aan waarheid namelijk.
Het is me voldoende als jij laat weten dat je het anders ziet.


#31173

Dank je Leo.


#31173
Leo, ook namens mij dank, mooi.



Bram, is goed wil alleen duidelijk maken, dat als bijvoorbeeld een meisje verkracht wordt door een man en je zegt eigen schuld dikke bult, want dit is karma, dan wordt de volgorde omgedraaid er wordt nu van de handelende kwaadaardige daad( aktie) een reactie gemaakt namelijk dat het te maken heeft met een vorig leven en dit is natuurlijk niet waar deze kwaadaardige handeling is in deze de aktie en dit heeft een reactie tot gevolg.

Groetjes


Ik denk wel dat lijden oorzaak en gevolg kan zijn en meestal ook is, maar niet uit vorig leven of zo, maar van hier en nu.
Als je je hand op de hete kachel legt, is het gevolg dat je blaren krijgt.

Veel lijden wordt ook veroorzaakt door anderen. Tweede wereld oorlog en andere oorlogen. Oorzaak zijn die halve zolen en gevolg voor de anderen.

Maar soms is lijden een gegeven. Iemand die gehandicapt geboren is of wordt. Dat heeft geen oorzaak, ja, soms erfelijkheid, maar het is er gewoon.

In Job staat, waarom het goede ontvangen en niet het kwade. Maar dat zie je niet zo als je er middenin zit of als het uitzichtloos is.

Het is trouwens verbazingwekkend hoe sommigen met lijden omgaan. Vooral kinderen. Kunnen we echt een voorbeeld aan nemen.

Veel mensen blijven echter zoeken naar oorzaak in goed en kwaad, straf of beloning van God. In de bijbel ook. Als een volk overwonnen werd had het er altijd mee te maken dat het goddeloos was. Ja, de overwinnaar schrijft de geschiedenis, nog steeds trouwens.

Een kennis van mij kreeg kanker en werd opgegeven. Deze persoon was niet kerkelijk of zo. Ik vertelde dat aan een “gelovige” kennis. De reactie was, ja zoals die leefde! Ik vroeg, hoe leefde die dan. Nou, hij dronk veel.
Ze kende hem niet eens goed, en hij nam gewoon dagelijks een neut. Daar krijg je geen kanker van.
Tegelijkertijd had een andere kennis van ons ook kanker. Dit betrof een “gelovige”.
Dus ik vroeg, is dat dan ook straf? Nee, dit was een beproeving
Nou, ik schudde mijn (wijze?) hoofd maar.
Maar lijden, op welke wijze dan ook, we horen te helpen, niet te veroordelen.




Bram, mijn computer was stuk, dus ik heb net je stuk gelezen en aan mijn man voorgelezen. Wij kunnen ons er helemaal in vinden. Erg mooi.
Als je het gebod(rotwoord) Hebt u naaste lief, en je gebruikt dat om God te behagen en jezelf een toegang tot de hemel te kopen, dan is dat koopwaar.
Liefde hoort de basis te zijn, denk ik


Het nu beleven en ervaren kan iets heel moois zijn.
Er zijn echter ook momenten waarop het nu liever niet ervaren wordt, hoop op beters (toekomst), en verwerking van verleden zet genezing in, in het nu.
Oplossingen kunnen alleen plaatsvinden in het nu, maar deze kunnen alleen gedaan worden door ervaringen, kennis uit het verleden.
Het nu is eeuwig, is tijdloos, niet aan verandering onderhevig.
Ik wil het nu ervaren, maar wat ik ook wil is bewust zijn/ worden van het proces.
Dat kan ook alleen in het nu, maar wel met besef en ervaring.
Ik wil niet alleen zijn, en alles nemen zoals het komt.
Besef van verleden maakt de toekomst en het nu verschaft de middelen.
Plannen over toekomst verandert het nu,
want door die is plannen is het nu anders.


Helemaal mee eens Annette !

Groetjes


Liefde hoort de basis te zijn, denk ik


annette, 21/01/2009 17:16. #31181

Mee eens hoor, Annette maar nu wordt het lastig vind ik.

Wat Is de basis van liefde ?

Groetjes


Tja, Johann, moeilijk te omschrijven.
Misschien even naar de Christus in je zelf gaan. Ik denk dat je het antwoord meer kan voelen en proeven dan verklaren of uitleggen. Liefde doen maakt onder alle omstandigheden blij van binnen..

Al zou ik alle talen spreken
en engelenwoorden bovendien
nooit voor verleiding zijn bezweken
ver in de toekomst kunnen zien
al wist ik de geheimenissen
die God voor ons verborgen houdt
al zou ik mij geen keer vergissen
en nooit in ijver zijn verflauwd
wanneer ik bergen kon verzetten
met een geloof zo diep, zo groot
nauwkeurig leefde naar Gods wetten
en alles doen wat Hij gebood
maar niet door liefde werd gedreven
dan was ik slechts een dode rank
wat zou ik anderen kunnen geven
een leeg gebaar, een holle klank
"t geloof gaat over in aanschouwen
de hoop wordt blijde zekerheid
de liefde blijft, voor wie vertrouwen
de liefde blijft in eeuwigheid


van ijskes-kooger

groetjes annette


#31185

Mooi, Annette!


Prachtig Annette :)

Groetjes


Wat een mooi gedicht Annette en erg 'waar' ook!


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.