Groeiend inzicht

Vervolg op mijn naam is....

    door Harm, 22/01/2009 21:46. #31203. 10 reacties, laatste

Sinds het beginloze begin waren er alleen God en de mens. Zij waren 1. Tot het moment dat de mens besloot dat hij en God gescheiden waren. Ik heb vrijwel geen bijbel kennis maar ik geloof dat dit het moment was dat Adam en Eva van de vrucht gingen eten. In ieder geval dat was het moment dat het Ego geboren werd.

Waarom vertel ik dit, mijn avonturen die ik met mijn Ego heb beleefd hebben er toe geleid dat ik op het spirituele pad ben gekomen. Ik ben God hier erg dankbaar voor. Ik ben God dankbaar dat hij mij ziektes heeft gegeven. Door deze ziektes heb ik dorst gekregen. Dorst voor het Goddelijke. Ik las in een Gnostische tekst dat Jezus zei tegen Zijn discipelen: "Jullie zijn dronken maar hebben geen dorst". Ik heb onder andere de ziekte verslaving, deze heeft mij dorst gegeven. In het begin was het een dorst voor alcohol en andere dingen. Maar toen ik de pijn van de verslaving niet langer kon tolereren heb ik dorst gekregen naar het Goddelijke.

Mijn ouders hebben mij zonder geloof opgevoed. Het enige spirituele dat ik van mijn ouders heb meegekregen was dat mijn vader zei: "Ik geloof niet in God, maar ik geloof wel dat er iets is". Wel hebben ze me moralen bijgebracht en daarmee het verschil tussen goed en kwaad geleerd. Ik ben dankbaar dat ik hierdoor nooit met justitie in aanraking ben gekomen. Ik ben op een pad waarbij ik mijn verleden opruim dus maak je geen zorgen over de dingen die ik wel gedaan heb.

Elk mens heeft een ego, en bij elk mens staat het ego hem in de weg van het ware geluk. Ik ben dankbaar dat mijn ego mij zo veel pijn doet dat ik hem als last ervaar en dus op zoek ben gegaan. In het begin van mijn zoektocht ben ik het Boeddhisme tegen gekomen. Alles wat daarvoor is gebeurd is misschien wel interessant maar behalve dat het mij op de juiste weg heeft gebracht is het niet echt zinvol om het in geuren en kleuren te vertellen.

Het Boeddhisme heeft me veel geleerd, ik ben er een stuk wijzer door geworden. Ik ben van mening dat alle geloven alleen verschillen in vorm maar dat de essentie hetzelfde is. Het heeft denk ik te maken met de tijd en plaats waarin het is ontstaan.

Ik ben van mening dat ik tegelijk christen en boeddhist kan zijn. Deze labels zijn immers maar projecties en fabricaties. Het doel is hetzelfde. Verlichting ofwel eenwording met God.

Ik ben op mijn pad een grote teleurstelling tegen gekomen. Ik las in een boeddhistische tekst dat wil men echt verlicht worden dan moet men voldoen aan een aantal gunstige omstandigheden. Tot op heden missen er een paar omstandigheden bij mij.

Ik heb op mijn pad ook mensen leren kennen die vrij zijn van hun verslaving door de kracht van God. Ik moest hier eerst niets van hebben. Ik heb veel geschiedenis lessen gehad waarin ik hoorde over oorlogen, inquisities en andere negatieve dingen die verband hadden met kerken. En ik associeerde de kerk ten onrechte met al het geloof in God.

Ik ben gaan geloven in een macht groter dan mijzelf. Eerst was dit een boeddhistische leraar van honderden jaren geleden. Maar nadat ik een spirituele ervaring heb gehad zijn veel van mijn oordelen en vooroordelen verdampt. En ineens kon ik het God idee verwelkomen.

Het christendom is voor mij minder vreemd van het boeddhisme. Het boeddhisme komt uit een heel andere cultuur en dat maakt het voor mij moeilijk om het te beoefenen. Dat wil niet zeggen dat ik het nu verwerp. Ik bid tot die boeddhistische leraar dagelijks. Ik geloof dat hij een is met God net als Jezus. Alleen in het boeddhisme noemen ze het verlichting.

Ik had erg veel problemen met de wonderen van Jezus. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik dat veel te letterlijk heb opgevat. Ik zal een stukje citeren uit een boek dat ik recent heb gelezen: "When one came to him and talked about their life, their situation in the world, sickness, death, and so on, Jezus heard them and knew from where they were speaking and yet did not believe in what they were saying and did not join them in those thoughts. He had so much certainty that what they were saying was not true, whether they were sick or maimed or dying or dead, because he could only hear the Truth. He could touch them and talk to them with so much clarity and so much confidence and Truth that their illness, injury, or dying would fall away because in fact it was not true. It was not that he was a miracle worker so much as that he did not believe the illusions of the world and could not participate in them. He
could not see illness or injury. He could not see dying or death as it is known in the world, and when one saw through his eyes, it all fell."

Dit heeft de poort naar het christendom helemaal voor mij open gezet. Ik ben me gaan intresseren voor de gnostiek en ben dus op deze site beland. Ik hoop dat ik nog meer inzichten zal krijgen en deze zal ik dan zeker met jullie delen.


Je bewandelt een prachtige weg Harm.
Laat je er niet meer van af brengen, het is jouw eigen weg!
Je zult op dit forum misschien ook wel inzichten en meningen tegenkomen die verschillen van die van jou, maar laat je daardoor niet afschrikken hoor.

Weet je, een ego hebben we allemaal.
En jij meent wel dat het je in de weg staat voor het bereiken van je ware geluk, maar het is wel een deel van jezelf; het is niet je vijand.
Als je het leert te begrijpen en lief te hebben, dan wordt het je dienaar.
En als dienaar én vriend zal het je juist bijstaan op je weg naar geluk.

Veel kracht en inzicht wens ik je op jouw weg Harm.



Je zult op dit forum misschien ook wel inzichten en meningen tegenkomen die verschillen van die van jou, maar laat je daardoor niet afschrikken hoor.
........ik mag toch hopen Leo dat we elkaar bemoedigen en mogelijk goede dingen aanreiken die in vrijheid kunnen worden bezien, i.p.v. af te schrikken!


Leo

In mijn geval is mijn ego wel mijn vijand. Mijn ego maakt mij namelijk ziek. De ziekte van verslaving. Als ik mijn ego z'n gang laat gaan ben binnen de kortste keren weer terug in actieve verslaving. Dat betekend niet dat ik mijn ego ga bestrijden, maar dat ik hem net als elke andere vijand leer begrijpen en van hem ga houden. Mijn vijand is mijn grootste leraar. Ik koester al mijn vijanden.


Ja hoor Carla, dat mag je zeker hopen hoor. Doe ik ook!
En bemoediging en goede dingen aanreiken is nou net wat ik bedoel!
Wat jammer dat je nu juist dit negatief uitlegt.
Het gebeurt toch wel vaker dat meningen verschillen? En dat is helemaal niet erg.

Soms wordt het echter wel eens een twistpunt heb ik gemerkt, vooral waar het het ego betreft, dat vaak gezien wordt als iets ongewensts.

Heus Catrla, ik ben het niet met jou oneens!



Oké Leo, sorry voor mijn onjuiste interpretatie.
Dank voor je reactie.


Mooi Harm! Zo kun je het ook zien.

..En als je hem koesterd als je leraar, dan zal het uiteindelijk toch ook je vriend worden?
Of vergis ik me nu?

Ik ben zelf ook 'verslaafd' gewees, maar nijn ego haalt het niet meer in z'n hoofd om daaraan tor te geven.
We hebben soms de grootste pret samen, mijn ego en IK.
:-)


(Sorry voor de drie schrijffoutjes.
In '10 voor taal ' had ik nu onvoldoende gehaald.
;)


Leo

Het klopt dat je vijand ook je vriend kan worden. Maar ik geloof dat je het meest kan leren van een vijand. Bovendien kan een vriend je verraden omdat je niet waakzaam bent voor een vriend.

Dan nog over verslaving.
Er zijn 3 typen drinkers
1. Normale drinkers zij drinken af en toe een glas of meer en kunnen dat prima onder controle houden.
2. Harde drinker zij drinken veel en kunnen gevolgen ondervinden van hun drinken. Maar als ze een goeie reden hebben kunnen ze nog stoppen of minderen.
3. Alcoholist zij drinken en hebben absoluut geen macht meer over hun drinken, kunnen niet meer stoppen op eigen kracht en hebben een macht groter dan zichzelf nodig om te herstellen.

Ik val onder het 3de type.


Harm,

1. Een echte vriend zal je nooit verraden.

2. Als ik je goed begrepen heb bedoel je:
'Ik viel onder het 3e type'.

je bent nu immers op Weg.., Toch?

Nog ff doorzetten ja!


Harm, indenkend wat jij meegemaakt hebt en evt. nog meemaakt kan ik begrijpen dat jij het ego een vijand noemt.
Misschien kan je het accepteren, omarmen want als je kunt bidden voor je vijanden, en zegenen wat jouw vervloekt kunnen hier bijzondere dingen uit ontstaan. Dan kan je werkelijk meer hebben aan een vijand dan aan vriend.
Een vriend wil misschien de goede vrede bewaren een vijand confronteert.
Voel je echter niet schuldig als het je niet lukt of nog niet lukt en als jij het anders ziet of ervaart is dat ook goed.

Je schrijft@Elk mens heeft een ego, en bij elk mens staat het ego hem in de weg van het ware geluk.
Met deze uitspraak ben ik het niet eens, ik zal best een ego hebben.
Ik weet niet wie ze is, maar ze hoort bij mij.
Zij bepaald mede hoe ik de wereld zie en de wereld mij.
Verder ik heb mij altijd een kind van God gevoeld in het algemeen gelukkig tot zeer gelukkig.
Volgens mij kun je dus ook met ego het ware geluk ervaren.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.