Groeiend inzicht

Waarde

    door Linda, 27/01/2009 09:46. #31373. 100 reacties, laatste

De volgende uitspraak raakt me:

Je ziet dingen niet zoals ze zijn, je ziet dingen zoals je bent( Socrates?).

In een rollenspel moesten de aanwezigen een persoon beschrijven.
Iedereen zag wat anders, iedereen beschreef de emoties en assosiaties die hij/ zij dacht te zien.
Niemand beschreef de persoon in de trant van blond haar, witte blouse, blauwe rok.

Iemand die ik ken komt met een waarde oordeel over andere mensen die ik ken.
Mijn gedachte is nou niet zo negatief je kent de mensen niet.
Een stomme gedachte want deze persoon, kent deze mensen ook.
Tegen die persoon worden andere dingen gezegd dan tegen mij, en wij beiden kijken er ook anders tegen aan.
We zijn immers andere personen.

Nu andersom stel dat iedereen die mij kent het zelfde waardeoordeel over mij zou hebben en dat waardeoordeel is tegengesteld aan het waardeoordeel wat ik over mezelf heb, wat is dan waar?


Ik zou 't niet weten, Linda:)
Het roept bij mij de vraag op: stel dat welk waardeoordeel dan ook, dat ze allemaal gewoon niet waar zijn?


Ik vrees dat je nooit een antwoord zult kunnen vinden op de vraag: wat is dan waar, in algemene zin, dus voor iedereen hetzelfde, en dan ook nog objectief vastgesteld.
En waarom zou je? Om je aan vast te kunnen klampen, omdat het 'waar' is en je dan beschikt over een onfeilbare zekerheid?

Het enige wat volgens mij telt is dat je elkaar niet de kop inslaat omdat de waarheid van de een niet die van de ander is, dat je elkaar als mensen gunt anders te zijn dan anderen.
De gnosticus Valentinus zei in zijn evangelie van de waarheid:
"Wij gnostici strijden niet om de waarheid, want elk mens is zijn eigen waarheid".
(Dus niet: elk mens heeft zijn eigen waarheid, maar: elke mens is zijn eigen waarheid.)
Als je het daar mee eens bent is het zinvol je af te vragen: wat is dan mijn eigen waarheid? Wat is die heel specifieke manier waarop ik de wereld zie?
Dat kun je ook 'bewustwording van je eigen bestemming' noemen.
In dat bewustwordingsproces kun je ontdekken dat je niet alleen je eigen hoogstpersoonlijke zienswijze hebt, maar ook aardig wat aangeleerde.
En het is niet verkeerd te kiezen voor een aangeleerde waarheid, zij het met inachtneming van de volgende uitspraak uit de Bhagavad Gita:
"Het is beter zijn eigen plicht te doen, zij het zonder enige verdienste, dan de plicht van een ander uitnemend te volbrengen; de plicht van een ander is vol gevaar." (II-35)



@Nu andersom stel dat iedereen die mij kent het zelfde waardeoordeel over mij zou hebben en dat waardeoordeel is tegengesteld aan het waardeoordeel wat ik over mezelf heb, wat is dan waar?

ha Linda

Bij elk waardeoordeel duidelijk door een ander aan mij gegeven of wat ik aan mezelf of een ander geef is er steeds de vraag: is het waar?
Daardoor komen mijn waardeoordelen meestal op losse schroeven te staan en kan wat het ene moment waar is het andere moment onwaar zijn of ik laat in het midden of het waar is of niet.


..... en daarbij bedenk ik me:

ook dat waardeoordeel is een momentopname. Dit kan zomaar weer veranderen.


Daar het hier alleen maar over oordelen gaat, kan je volgens mij rustig zeggen:
'geen enkel oordeel is waar.'

Als je bent die je bent, dan oordeel je niet, lijkt mij en dan zie je de ander ook zoals hij is; zonder bijgedachten, meningen of oordelen.

Helaas komt dat niet zoveel voor..,
't is ook niet zo makkelijk, want wie kan van zichzelf zeggen dat hij/zij altijd zonder oordeel is?

Zou Socrates misschien gezegd of bedoeld hebben:
'Je ziet de dingen niet zoals ze zijn, maar zoals jij dènkt dat ze zijn.'
(..vanuit je conditionering)

Ja, 'Waarde' is een bijzonder woord..
:)




Wat zou Jezus bedoeld hebben met de woorden:
'De waarheid zal je VRIJ maken.' ?
Zelf denk ik dat hij hiermee niet één bepaalde waarheid bepoelde, maar Waarheid als ZIJN: Ik Ben, zonder bijgedachten of oordelen.


Gea, als ieder waarde oordeel niet waar is, ook die ik over mezelf heb wat is dan wel?

Bram, ik hoef geen zekerheden in de zin dat er één waarheid is, de belevingen van de diverse personen zijn waar.
Gekleurd door verschillende omstandigheden en persoonlijkheid.
Alles bij elkaar maakt dat misschien 'de waarheid', ik en ik denk ieder mens is niet in staat om het te overzien.

Ieder mens is zijn eigen waarheid duidt dit op hoe ik op anderen overkom?
Niet wat ik denk dat waar is over mij, maar wat anderen waar vinden over mij?
Dat straal ik uit, zo kom ik over ook al is de waarheid die ik over mezelf heb anders.

Wat is mijn eigen waarheid hoe zie ik de wereld, wat is mijn bestemming, is dat niet het hebben van een waarheid.
Ik heb hier trouwens wel ideeën en gedachten over.

De uitspraak van Bhagavad Gita vind ik mooi, Het maakt niet uit dat iemand mijn taak beter kan doen, ik heb die taak te doen, op mijn manier, misschien zelfs heel gebrekkig.
Ik leer daar van.

Nij en Trudy, die verandering daar wil ik voor gaan.


Ik herinner me een verhaal en een scene uit de film 'what the bleep do we know' over inlanders van een nog onondekt land.

Zij zagen de schepen van de ontdekkingsreizigers niet. Zij herkende deze niet vanwege het feit dat het in hun waarneming nog nooit eerder was gezien.


Als je dat hele concept van 'de waarheid' nou eens losliet, Linda?
Dan ben je vrij.
En als er geen enkel hunkeren meer is naar 'de waarheid' zal zich juist dan iets in jouzelf kunnen aftekenen, ervaarbaar en zichtbaar worden.
Daar hoef je je dan ook niet aan vast te klampen als een waarheid, omdat het zichzelf steeds weer zal manifesteren, juist als je het steeds weer loslaat.
Zie logion 42.


Leo, zoals jij de uitspraak omschrijft zo vatte ik hem op, maar hoe ik denk geeft ook aan wie ik ben.
Ook al ben ik het me niet altijd bewust, ik heb altijd een waarde oordeel over anderen.
Steeds vaker wordt ik me bewust wat dat onbewuste oordeel is.
Maar zelfs al weet ik het, dat wil niet zeggen dat ik anders reageer.

Dat het Zijn, de essentie weergeeft kan ik me in vinden.
Als je alleen Ik ben zegt ontstaat er een stilte, het lijkt te wachten op invulling.
Als je hardop Ik ben (naam) dan is dat waar.
Geen oordeel die naam dat ben ik/ jij.
Als je zegt Ik ben (eigenschap) dat krijg je daar een gevoel bij.
Het Ik ben geeft de essentie weer.
Nu niet gelijk hier tegen in gaan, dat je het anders bedoelt.



Bram, vrij omdat waarheden je niet aankleven.
Ja maar het gekke is, na een periode van vrij zijn, komen er bij mij weer waardeoordelen.
Soms andere, soms dezelfde.
Alles begint dan weer van voren af aan, mogelijk wel makkelijker, mogelijk ook omdat ik onbewust niet vast gelegd wil worden.
Als het ene er is verlang ik onbewust mogelijk naar het andere.


Linda:
" ..komen er bij mij weer waardeoordelen."

Die waardeoordelen hoeven toch niet per definitie verkeerd te zijn? Die kun je toch ook serieus nemen? Of niet; net waar je voor kiest.
Daar ben je toch vrij in?


#31385..
Nee hoor Linda, ik ga er niet tegen in, want ik vind dat er geen tegenspraak is.
Ik zeg het misschien anders, maar ik kan me ook heel goed vinden in wat jij zegt.


Als je het ooit eens een keer hebt meegemaakt, beleefd hebt, al is het maar voor een heel korte tijd, een moment, dat je helemaal stil bent en het denken zwijgt, ..het is slechts vervuld van bewustZIJN.
Dan begrijp je misschien wat ik bedoel.
Tis ook heel moeilijk om er woorden voor te vinden.
:)


Bram, het is inderdaad mijn keuze hoe ik tegen die waarde oordelen aankijk.
Ook al weet ik het, sommige zijn hardnekkig, eigenlijk zijn het niet de waarde oordelen maar mijn overtuiging over die waarde oordelen.


Leo, ik zeg niet dat ik niet begrijp wat jij bedoelt.


#31380@je bent die je bent, dan oordeel je niet, lijkt mij en dan zie je de ander ook zoals hij is; zonder bijgedachten, meningen of oordelen.

ha Leo

Dat zou ik misschien net als jij wel willen, toch zoang ik mens ben denk ik dat ik meningen, bijgedachten, en oordelen heb en vervolgens de keuze wat ik er mee doe.
Voor mij wel prima, voor jou ook?

@'Je ziet de dingen niet zoals ze zijn, maar zoals jij dènkt dat ze zijn.'

Dit komt me ook heel bekend voor,
ik vind het al heel wat als ik het zie of doorzie
En jij Leo?



#31391 ...zijn niet de waarde-oordelen maar mijn overtuiging over die waarde-oordelen.
Ja Linda, dat denk ik ook.
Heb je enig idee waar je overtuigingen vandaan komen?

Mooi Leo, hoe je waarde loskoppelt van oordeel #31380


Weet je Linda, ik de vrijheid die ik hiervoor noemde, die voortkomt uit het loslaten van elk concept over waarheid, kunnen zich waarden aandienen waar je als vrij mens niet meer aan kunt ontsnappen.


#31390

Leo,

Mag ik dit vertalen naar een vorm van gelatenheid, berusting? Waarin verleden noch toekomst er toe doen?

Rust.


#31393,
@
'Dit komt me ook heel bekend voor,
ik vind het al heel wat als ik het zie of doorzie.'

Ja, dat vind ik ook Nij,
want ook ik heb wel meningen en oordelen, maar je bent wel vrij om daar al of niet naar te handelen.., ze eenvoudig te accepteren voor wat ze zijn.

Zoals ik in #31390 al zei, is het mogelijk om in die stille momenten, waarbij het denken zwijgt: -zonder gedachten is - , het bewuste Zijn te ervaren.

Dit is niet een forceren om je denken stil te zetten;
Het is volledige overgave aan het moment van nu, volkomen acceptatie van wat IS.

Dan beleef je zoiets als wat Shakespeare bedoelde:
"To Be or not to Be, that's the question."



Misschien is dit ook een antwoord op jouw vraag Trudy.

(#31396)
Ja Trudy, vertaal het maar zo!
:)


Gea, je vraagt @ Heb je enig idee waar je overtuigingen vandaan komen?
Mijn overtuigingen komen voort uit de beleving die Ik er van heb.
Dit kan zijn omdat ik omdat ik een bepaald iets met een bepaald begrip verbind.
Het kan ook zijn dat bepaalde situaties door anderen met een begrip wordt verbonden en ik mee dat laat aanpraten.

Bram je schrijft @ kunnen zich waarden aandienen waar je als vrij mens niet meer aan kunt ontsnappen.
kan je dat verduidelijken?


Gea, wat fijn dat je dat zag!
:))


#31397

Fijn Leo de herkenning in deze.

wat die stille momenten betreft
ja ook herkenbaar.


Bram, #31395:
..uit het loslaten van elk concept over waarheid, kunnen zich waarden aandienen waar je als vrij mens niet meer aan kunt ontsnappen.

Dit is mooi Bram!
Dan zijn Liefde, Vrijheid en Waarheid geen concept meer, maar zelf Waarde geworden, ontdaan van elk oordeel:
puur beleven, ZIJN.
Daaraan zou ik nooit meer willen 'ontsnappen'
:-))







#31391

Mooi dat inzicht dat de hardnekkigheid 'm zit in je eigen oordeel over je oordelen. Dat herken ik. Het komt me voor alsof dat te maken heeft met het volledig identificeren met wat je denkt. Dat je denkt dat je bent wat je denkt, maar is dat wel zo? Het denken lijkt me een nuttig onderdeel van ons wezen, maar het dekt niet de hele lading, zo voelt het voor mij althans. Zoals Nij het zegt " ... toch zolang ik mens ben denk ik dat ik meningen, bijgedachten, en oordelen heb en vervolgens de keuze wat ik er mee doe..."

Het lijkt alsof de keuze vrijheid voorbij het denken handelt. Vanuit de positie van waarnemer die de werking van het denken doorziet. Is het dit inzicht dat je uit de denkmolen haalt, al is het misschien maar van korte duur? Kan alleen aftastend dit terrein betreden want ik voel dat het niet via het denken mogelijk is. Het denken kan niet over zichzelf nadenken en daarom vind ik jou inzicht ook zo mooi, dat is volgens mij niet uit jouw denken ontsproten.


#31402:
Dan heb je gedronken van de Bron Zelf!


#31402
Spijt me Leo, dat bedoel ik nou juist helemaal niet. Op deze manier ga je vooraf invullen wat je zou moeten ervaren als je vrij bent van externe waarden. Ik heb het over waarden die zich zullen aandienen. En dat zullen dan de waarden zijn die zich dan zullen aandienen - welke dan ook - en niet de waarden die je verwacht of zou behoren te verwachten.
En die waarden zouden ook wel eens voor elk mens anders kunnen wezen, en ook nog afhankelijk van de situatie waarin je je bevindt.
Als ik het heb over loslaten van elk waarheidsconcept dan bedoel ik ook het loslaten van de vermeende vooraf vaststaande waarheid over deze zich aandienende waarden.




#31402
Het gaat m.i. over waarde losstaand van welk oordeel dan ook.
Voor mijn gevoel las ik hier wel over oordelen welke gekoppeld werden aan welke waarde dan ook.
Dit bracht me even in verwarring en voelde tegenstrijdig.
Maar zo zal je 't niet bedoelen...(?)



Ik begrijp echt wel wat je bedoelt Bram, je zegt:
@..
'Ik heb het over waarden die zich zullen aandienen. En dat zullen dan de waarden zijn die zich dan zullen aandienen en niet de waarden die je verwacht of zou behoren te verwachten.'

Maar jij verondersteld hier dat ik het heb over verwachtingen, of over concepten en niet over mijn eigen beleven. Hoewel ik daarover duidelijk genoeg ben geweest.

Schrijf mij dan niet toe dat ik het had over:

@ "de vermeende vooraf vaststaande waarheid over deze zich aandienende waarden."

Ik had het over de door mij op het moment zelf BELEEFDE 'waarden'..., als je dat woord 'waarden' er dan nog voor kunt gebruiken, want eigelijk heb ik daar geen woorden voor.




Ja, Leo dat antwoord heb je al vaker gegeven.
Maar als je dit al zo ervaren hebt, was het toen en niet nu. En als het vandaag zo is kan het morgen weer anders zijn. En als je het al permanent zo zou ervaren is het nog jouw ervaring, en ook dan gaat het niet aan die tot norm voor anderen te maken.


#31402 Gea:
Het gaat m.i. over waarde losstaand van welk oordeel dan ook!

Ja Gea, daar gaat het inderdaad over.
En wat ik met jullie hier delen wilde was mijn beleving.
En niet het oordeel van Bram, die zegt dat het wel iets zal zijn wat ik vantevoren verwachtte of bedacht heb.





Het spijt me Bram, hoe het vandaag is (met mij) of hoe 'anders' het morgen dan wel weer zal zijn, weet jij niet.
Ook dan zal het MIJN beleven zijn.


NB.(#31408) !!
Nu leg je mij WEER dingen in de mond Bram, die ik helemaal niet heb gezegd of bedoeld heb.
Ik vind het buitengewoon pijnlijk dat jij mij dit probeert 'aan te wrijven':

@Bram: "..en ook dan gaat het niet aan die tot norm voor anderen te maken."

Dat doe ik dus ook niet, maar dat dicht je mij wel toe!
En dat doe je telkens weer.


Linda, je vroeg me nader uit te leggen wat ik bedoelde. Ik wil in mijn antwoord aansluiten bij het bericht waarmee je hier opende en dat gaat over waarheid en waarden.

Ik heb al eerder gezegd dat ik niet aan waarheid doe. Waarheid legt vast en belemmert groei.
Er was eens een geleerde die kastanjes bestudeerde. Hij had er een aantal meegenomen uit het grote bos. Ze lagen daar aan de voet van kastanjebomen.
In het laboratorium maakte hij dunne plakjes van sommige kastanjes om ze zo onder de microscoop te kunnen bestuderen. Andere kastanjes maalde hij fijn om uit te vinden welke mineralen zich daarin bevinden. Enzovoort, enzovoort.
Zo werd hij een internationaal befaamde kastanjedeskundoloog. Hij kende de waarheid van de kastanjes, vond men.
Er was echter iets heel vervelends met de kastanjes die hij uit het bos meenam. Maar dat hield hij liever geheim.
De kastanjes hadden de vervelende neiging om na een poosje open te scheuren, en dan traden er allerlei veranderingen op die zijn kastanjewaarheden ernstig dreigden te verstoren. Dat vond hij erg vervelend, zoals je vast wel begrijpt.
Na lang nadenken vond hij een oplossing.
De kastanjes die hij in het bos verzamelde zette hij daarna meteen in een ijzeren klem, om zo te voorkomen dat ze ooit nog open zouden barsten.
Nou, dat viel nog niet mee want die kastanjes bleken zich aan geen enkele kastanjewaarheid vast te houden. Ze maakten het hem werkelijk erg lastig.
Maar het lukte hem tenslotte ze in toom te houden. En je begrijpt wel dat hij juist daarom veel aanzien verwierf onder andere kastanjedeskundologen. Misschien krijgt hij nog wel eens de Nobelprijs voor kastanjekundologie.

Voor zover over waarheid. Nu waarden.

Over goed en kwaad kun je van alles leren van anderen. Dat is ook waar je als kind mee begint. En dat is prima. Maar er bestaat de mogelijkheid om dat alles los te laten. Dat is eng, want wat dan?
Juist in dat loslaten kun je ontdekken dat er een bewogenheid in jezelf is die een moreel richtssnoer voor jezelf kan vormen. Die bewogenheid kan verduisterd raken onder kastanjedeskundologie. Er is heel veel kastanjedeskundologie. Pas het loslaten van alle kastanjedeskundologie zal je de taal van die bewogenheid doen verstaan. De waarden die je dan kunt ervaren, kunnen van zichzelf het kernmerk hebben dat je weet dat je daar iets mee te doen hebt omdat je anders iets wezenlijks van jezelf beschadigt. Dat is een soort intuïtief weten dat uitnodigt tot overgave. Ik heb dat eerder genoemd:
De overgave in gehoorzaamheid van een vrij mens aan datgene wat zich in jezelf als onontkoombare werkelijkheid aandient.
En misschien is dat wel gewoon genieten van de bloemetjes en de bijtjes. Mischien is het een diep gevoel van verontwaardiging over wat je waarneemt dat je aanzet tot protest. Het zal zijn wat het zijn zal.

Je beschrijft heel goed het proces van commentaar op commentaar op commentaar. Maar soms moet je gewoon maar iets doen, of juist niets doen.

Dat geheel overziend, Linda, heb ik de indruk dat jouw leven zich toch aardig volgens dat patroon voltrekt. Ik ervaar jou als een heel vrij mens die steeds handelt vanuit je bewogenheid met je medemens.
En ondertussen kun je nog genieten ook.
Dus, lees het bovenstaande, en gooi het weg. Laat maar.
Leef ze!
Maar dan wel op z'n Linda's graag.







Is het waarde oordeel wat iemand heeft over mij belangrijk?
Ik dacht vroeger als mijn man en moeder me nou maar waarderen, wat heb ik met de rest te maken?
Moeder is er niet meer. Man gelukkig wel en we leven in één huis (gelukkig) dus met zijn oordeel houd ik rekening zoals hij met de mijne.

Hoe anderen over anderen denken is ook niet belangrijk voor jezelf. Kan belangrijk zijn voor de ander. Maar is het ook belangrijk?

Want wat kan je voor oordeel geven? Je geeft wel een oordeel van wat gaathij/zij doen in mijn winkel, moet ik het in de gaten houden of niet.. Maar verder is het toch niet belangrijk.
Ik heb een kennis die mooi kan vertellen. Dingen waarvan hij ze verteld alsof hij ze beleefd heeft. Maar dan zou hij nu 500 jaar moeten zijn. Maar wat geeft dat nou. Hij is een goed mens, zijn verhalen zijn leuk en zou ze op moeten schrijven. Hij doet geen vlieg kwaad en vindt het prettig zoals hij is. En als hij dat niet vindt, ja, dan zal hij er zelf wat aan moeten doen.
Als je iemand gaat beschrijven kom je snel in een hokjessfeer lijkt me.


We hadden een fijn gesprek met z'n allen.
Waarom moet je mijn woorden nu weer verdraaien, of er een betekenis aan geven die ik absoluut NIET bedoeld heb?


Leo, ik ben duidelijk genoeg geweest. Ik laat het erbij.


Leo. Er zullen er zijn die jouw woorden goed ontvangen, of die van een ander.Of niet goed ontvangen, of die van een ander niet.Hecht er geen waarde aan. Jij hebt je mening gegeven en dat is prettig voor jezelf. Je hebt je kunnen uiten. Wat een ander er mee doet moet ieder zelf weten. Ik heb iedereen gelezen en heb een eigen mening.
Geen strijd, geen dogma, gewoon liefdevol lezen en overwegen geldt voor allemaal.




Ja lieve Annet, daar heb je volkomen gelijk in.
Fijn dat je dat naar voren brengt:

"Geen strijd, geen dogma, gewoon liefdevol lezen en overwegen geldt voor allemaal."
Dank je!
:)




en nergens aan hechten, we zijn toch geen (hecht)pleisters


Bram, ik weet niet waar waar jij al je verhalen vandaan haalt, ik geniet er van.
waarschijnlijk op de zelfde manier zoals ik van heel veel intens kan genieten.

Waarde oordelen over liefde, vrijheid en waarheid zijn in mijn beleving relatief, zoals anderen vinden dat het moet zijn, hoeft voor mij niet niet per sé zo te zijn.
Dit besef is er niet van de ene op de andere dag het is iets wat groeit.

Waarde oordelen van anderen over mijzelf, daar kan ik niet altijd op die manier naar kijken.
Vooral die oordelen die mij lijken te beperken in mijn groeikracht, in mijn Linda zijn.
Misschien heb ik wel een ketterse groeikracht die juist de kop op blijft steken.


Blijf vooral die ketter! Dat zijn warme mensen met een eigen mening. Zo warm als in de middeleeuwen hoeft ook niet meer met al dat vuur.
Maar ik lees jouw stukjes ook graag.


#31419..
Af en toe een 'trekpleister' misschien?
:)


zet die trekpleister voor op je auto en een dauwwurm achterop en je rijdt voor niks.



@ 31420, Linda
"Misschien heb ik wel een ketterse groeikracht die juist de kop op blijft steken."

Ik vrees het ook.


God is niet menigvuldig.
God is één.
Maar menigvuldig en verschillend zijn de schaduwen der mensen.
Zolang de mensen schaduwen werpen op de aarde, zolang is de god van ieder mens niet groter dan zijn schaduw.
Alleen zij die zonder schaduw zijn, wandelen geheel in het licht.
Slechts die schaduwlozen kennen één God.
Want God is Licht, en alleen Licht is in staat Licht te kennen.

Wanneer éénmaal Inzicht lichtend in u straalt, zult ge nimmer meer schaduwen werpen.
Dan zal wat nu een raadsel voor u is, zich plotseling aan u openbaren als een waarheid zo lichtend, dat elke verklaring overbodig is.

Bram heeft gelijk, Leo ook , Linda ook, Annette ook, Marrianne ook, Gea ook, Nij ook, Trudy ook en al diegenen die nog gaan reageren jullie hebben allemaal gelijk.

Groetjes


Bij onze herberg plaatste Harry een berichtje.
Iedereen beleefde dat op zijn/haar manier. Iedereen dacht vanuit zijn eigen verhaal en sfeer. En het werd een ernstig, bezorgd, liefdevol gesprek.
Ik dacht dat hij een grapje maakte in eerste instantie dus grapte ik terug. Maar toen ik zag hoe bezorgd iedereen was ging ik mij schuldig voelen.
Ik stond bij wijze van spreken voor de spiegel en zei: Jij harteloos wijf,. de man is in nood." Hoe kon ik er zo naast zitten.

Gelukkig had ik een grote schulp waar ik mij in terug kon trekken.
Uiteindelijk bleek het gelukkig toch een grapje te zijn van Harry.

Maar zien we hoe iedereen alles anders beleefd? Daarom, wat is waarde, wat is waarheid? Alles is relatief


Jippie we hebben allemaal gelijk :-)


Fijn Johann, dat je er weer bent. Krijg ik ook eens gelijk


Annette ik geniet van je humor en relativeringsvermogen
:-)


Dank je Nij.
ik geniet van jou manier van schrijven



Fijn Johann, dat je er weer bent. Krijg ik ook eens gelijk


annette, 27/01/2009 17:01. #31428

Zo is dat enne ongelijk is een bult .........
of een gat.

Groetjes


Vroeger trokken we er vaak op uit met een tentje. Maar bij het klimmen der jaren en enkele hernia’s bij Henk verder besloten we een caravannetje te nemen.
Als de avonden nog fris waren lekker de kachel aan en een goed stevig bed. Heel lekker.

Een paar jaar geleden besloten we naar een terrassencamping langs de Tarn te gaan De camping wordt beheerd door een vriendelijke Engelsman.
De eerste keer dat wij daar waren stonden wij vlak aan het water. Een heel mooi plekje. Alleen de grond was wat vochtig, maar en grondzeiltje erover en ook daar geen last van.
Twee keer per dag kwamen er een paar grote zwanen “tol eisen”. Ze bleven rond en bijna in de caravan tot ze wat lekkers kregen. Een stukje brood was genoeg, dan gingen ze naar de volgende caravan of tent.
In het water, recht tegenover ons, was een klein eilandje met een wirwar van takken. Opeens zagen we een kopje uit het water komen en even later schommelde een dikke bever het water uit. Dat was een mooie ervaring. Even later dook hij weer in het water, kopje onder en kwam aan de andere kant van het eilandje weer boven. Dat ging een poosje zo door. Maar opeens dook hij er weer in en binnen een mum van tijd kwam hij er aan de andere kant weer uit. Wauw, dat was snel. Ook dit herhaalde zich en we begrepen er aanvankelijk niks van. Had hij een turbo? Totdat we er ineens twee zagen en later zelfs vijf. Dit verklaarde alles.

Zo zie je, je kunt nooit een oordeel geven voor je alle gegevens hebt. En heb je die
eigenlijk ooit?


Als een frisse douche Johan, jouw woorden
(#31425)

Dank daavoor.
Dat kunnen we goed gebruiken!
Allemaal...
schaduwen, schakeringen..,
maar toch EEN.



#31425
:-)


Lieve mensen, ik kom net thuis en lees de boeiende uitwisseling met warme belangstelling.
Inhoudelijk zal ik niet zorgen voor mosterd na de maaltijd.
Naast mijn respect voor allen wil ik toch één ding nog even aanhalen.........
kastanjedeskundologie......geweldig!
En wat een helder, heerlijk verhaal. Thanks.




@Waarde oordelen van anderen over mijzelf, daar kan ik niet altijd op die manier naar kijken.
Vooral die oordelen die mij lijken te beperken in mijn groeikracht, in mijn Linda zijn.
Misschien heb ik wel een ketterse groeikracht die juist de kop op blijft steken.


Linda,

Ga eens goed in je lichaam zitten.Ervaar alles wat daar in plaats vindt.Voel als het ware het bloed door je lichaam circuleren.
Focus eens in op je hand.De binnenkant.
De buitenkant.Kijk naar je huid.Projecteer
jezelf in een lichaamscel.Die lichaamscel is op zich al een wonder.Zelfs binnenin die lichaamscel,waar je nu bent,spelen zich wonderen af wanneer je realiseert dat de
verkleining alsmaar doorgaat.Tot voorbij de dans der atomen.Zodanig klein dat wij
dat allang niet meer stoffelijk noemen.

Al die stoffelijkheid en al die onstoffelijkheid.Al die lichaamcellen,moleculen,atomen,protonen en neuronen voeren hun dans uit.
En weet je wat nou het leuke is?Ze doen dat allemaal voor jou!Jouw stoffelijkheid en onstoffelijkheid zijn van jou!

Dat hele mooie biologische en mystieke wonder vormt samen Linda.Wees daar blij mee!.Ken het eenvoudig weg de waarde toe die het toekomt.Dat is de waarde waar jij je stukje overschrijft.

Het maakt niks uit wat je voelt of denkt.Of dat nou veranderlijk is of juist standvastig.Tegenover alles wat jij voelt of denkt staan miljarden andere gevoelens en gedachten.

Zoek het spoor van Linda en accepteer het spoor van Linda.In deze wonderbaarlijke wereld.


Dit is bijzonder mooi geschreven. De woorden bedoel ik. De letters zijn allemaal hetzelfde natuurlijk.
Volgens mij heb jij je spoor nu wel gevonden, Harry
Denk je dat mijn moleculen ook dansen? Dan ga ik het zo even bekijken


Harry, dank je wel voor je advies.
Ik ben trouwens wel blij met Linda, ik mag haar wel.
Ze voelt als een goed passend kledingstuk.
Ik ervaar het leven als zeer bijzonder en ik voel me zeer bevoorrecht hoe ik het mag ervaren.
Het maakt inderdaad niets uit wat ik voel of denk maar wel hoe ik voel en denk.
Ik accepteer het spoor van Linda, maar mijn spoor is niet enige.
Juist op die onbewaakte overgangen, heb ik soms moeite het spoor Linda te blijven volgen.


dat is het hem juist, Linda.
Ik heb een boek, een oorlogsboek en het heet."zij vielen uit Gods hand"
Het gaat over hele gewone mensen met hoge normen en waarden. Zo leefden zij ook. Toen kwam de oorlog en alles veranderde. Er kwam gevaar en confrontatie met zichzelf en men handelde heel anders dan verwacht en niet meer volgens die normen maar uit overlevingsdrift. Het is heel goedgeschreven hoe bijna ieder mens een prijs heeft.
In gevaar en nood leer je jezelf echt goed kennen en dan raak je het spoor soms bijster.
Moge dit ons bespaard blijven en alle andere mensen ook, maar helaas....


Annette, er worden soms dingen gezegd in de trant van er zit niks bij jouw bij.
Niet als grap maar gemeend.
Op de een of andere manier, weet ik niet hoe te reageren, voel me dan zelfs zo.
Nu zijn er ook wel andere waarde oordelen die ik niet leuk vind, maar bij dit soort opmerkingen voel ik mij in mijn bestaan ontkend.


Maar Linda, er zit juist heel veel bij jou. Als ik zie wat jij schrijft dan is er goed nagedacht en van veel kanten bekeken.
Maar ik geloof dat jij heel serieus bent en sommige mensen kunnen daar dan niet mee om gaan. Maar dat zegt meer over hun dan over jou.
Je leeft je helemaal in als iemand een probleem heeft.
Laat je maar niks aanpraten, want als er niks in jou zat zou je hier geen mening kunnen geven. Nou, en die heb je.


Hoi Linda,

Voor mij is wat je schets heel herkenbaar.
Ook ik trok me het soms aan wat andere van mij vonden.

Totdat ik me realiseerde dat ik niet iedereen naar tevredenheid kan benaderen of behandelen. Zoveel mensen zoveel smaken.


Annette meestal ben ik gewoon mezelf. Dat is voldoende.
Praktische dingen, bv initiatief nemen, structureel dingen aanpakken, bepaalde dingen onthouden, gaan me niet zo goed af.
Ik weet ook wel dat ik niet alles goed hoef te kunnen, maar juist dat geeft die waarde bepaling.


Als iedereen tegelijk initiatief neemt wordt het een zooitje. Je hebt mensen in de voorhoede nodig en in de achterhoede. De één is dan niet belangrijker of beter, maar ieder heeftzijn/haar talent.
Als jong meisje werkte ik in een bloemenzaak. Als je een boeket samenstelt moeten niet alle bloemen hetzelfde zijn. Juist die variatie maakt een boeket mooi. Soms had je een hele kromme bloem, daar kon je dan iets aparts mee doen.
Wij zijn allemaal bloemen in Gods tuin.Jij de serieuze en ik iets minder en dat brengt variatie en balans op de site.
Dat is juist mooi.


Wat zeg je dat mooi, bloemrijk en vooral liefdevol Annette.

In mijn 'preken' heb ik het er wel eens over dat je vaak de opvatting hoort dat we allemaal rozen zijn, of dat we dat althans zouden moeten wezen.
Maar wat als je nou een tulp bent?
Een tulp weet hoe het is om een tulp te zijn. Dat weet een tulp van nature. Dat is de gnosis van de tulp.
Maar een tulp weet niet hoe het is om een roos te zijn. Dat moeten anderen hem vertellen en dat moet de tulp dan op gezag geloven, want anders...
En dan kun je als geboren tulp zelfs je stinkende best doen om braaf en gehoorzaam verraad aan je eigen tulpenwezen te plegen.

De gnostiek als spirituele traditie heeft als inzet om te ontdekken wat voor bloem ieder is: herinner jezelf! Elke bloem heeft zijn eigen bestaansrecht, zijn eigen betekenis. De levensopgaaf voor een tulp is een tulp te zijn. Voor een roos is dat om een roos te zijn. Je stinkende best doen is meer iets voor een stinkende gouwe. En voor een bochtige smele is de levensopgaaf om vooral bochtig te zijn. En als je een tulp of een roos bent en je weet niet wat het betekent om bochtig te zijn, dan kun je dat rustig overlaten aan de bochtige smele zelf. Want die weet dat prima van zichzelf.

Die houding was voor mij het bijzondere van de spirituele traditie van de gnostiek toen ik dat ontdekte.





Toen ik uit de bloemenwinkel vertrok ben ik in een reformhuis gaan werken. Ik werkte vooral met kruiden, gedroogde bloemen. Ik zocht soms ook mijn eigen kruiden. Dan beleef je opnieuw hoe bijzonder iedere bloem is. Dan zie je niet alleen de uiterlijke schoonheid maar ook de kracht van binnen. Van sommige van de minst aanzienlijke bloemen gaat de grootste geneeskrachtige kracht uit.
Ach, Linda is misschien het venusschoentje en ik de harlekijn. (dat is ook een orchidee, hoor).


Annette , dank je wel. Het punt is het kan mij niet schelen dat ik een korenbloem ben en dat anderen andere bloemen zijn.
Sommige hebben echter moeite met dat onkruid.

Ik heb trouwens ook in bloemenwinkels/ tuincentra's gewerkt gewerkt.
Mijn vader heeft orchideeën gekweekt, de eerste orchidee kreeg hij toen ik geboren was.
Er is zelfs een Orchidee naar me vernoemd, een Brassio Cattleya 'Linda Miranda'.
Een sierlijk wit bloempje met een beetje rose in hart.
Helaas zijn er voor zover ik weet geen levende exemplaren meer, maar de kruising is officieel vastgelegd en ik heb er nog foto's van.
Dus ik ben ook nog een orchidee.
Van huis uit heb ik ook wat kruiden kennis meegekregen.


Ja, een witte orchidee met een rose hart. Dat past misschien wel bij jou. Dan zat ik er toch niet zo ver naast met het venusschoentje.

Ik was op een camping in de Provance, de Eagle. Toen ik uit de douche kwam zag ik een grote nachtvlinder op de grond. Een huismoedertje heet die. Zij was nat en kon niet vliegen. Voorzichtig heb ik er een blaadje ondergeschoven en zo op mijn hand gezet en meegenomen naar de caravan. Ik ben met haar in het zonnetje gaan zitten zodat zij kon opdrogen. Na een poosje vloog ze inderdaad weg. Ze liet een klein druppeltje achter op mijn hand.
De vraag is nu, was dat honing als dank of
had ze van nijd of angst op mijn hand gepiest.
Misschien wilde ze wel douchen, dacht ik. Maar nee, vlinders douchen niet, toch. Maar het maakte niet uit. Zij was gered en ik had van haar gezelschap genoten. En we waren toch zo heel verschillend.





@Praktische dingen, bv initiatief nemen, structureel dingen aanpakken, bepaalde dingen onthouden, gaan me niet zo goed af.

Linda,zijn dat dingen waar je voor jezelf aan zou willen werken?

Of heb je er vrede mee zoals het nu gaat?


Harry, dat is afhankelijk van de situatie.
Ik vind niet alles even erg, en het is niet in alle situaties.
Soms ben ik me ook bewust dat het er wel is.
Dat ik sommige dingen vergeet vind ik vervelend, dat is helaas een eigenschap die ontstaan is.
Nu probeer ik hier verschillende trucjes te verzinnen maar die werken niet altijd.

Op die momenten wanneer tegen mij iets gezegd wordt als er zit ook niets bij jouw bij, dat zijn nu net die dingen waar ik minder waarde aan hecht of de momenten dat de trucjes niet werken of er nog niet zijn.



#31478

Hoi Linda,

Mag ik je vragen?
Wat is de reden voor jou dat je trucjes verzint?


Hoi Trudy, de reden dat ik trucjes verzin is een manier om met het probleem dat ik dingen vergeet om te gaan.
Dit doe ik trouwens niet om dingen te verbergen maar juist om ze wel te doen en niet te vergeten.



Dan zie ik het toch als een pijnpunt.In het verleden heeft dat ergens postgevat.Je hebt daar een gedachtenstructuur over ontwikkeld.Een eigen schepping eigenlijk.

Die gedachtenstructuur heeft er voor gezorgd dat je een bepaalde houding bent
gaan aannemen als gevolg waarvan steeds meer mensen dit soort dingen tegen je zijn gaan zeggen.Waardoor het geloof erin bij jou steeds sterker werd.

Op een zeker moment doet dat teveel pijn en je sluit jezelf ervoor af.Of je gaat het onderdrukken.Dat onderdrukken kost moeite en er ontstaat een worsteling met je eigen schepping die je is ingebracht door
de buitenwereld.Door`"de mensen van buitenaf".

Misschien concentreer je je teveel op deze worsteling,waardoor er te weinig geheugenruimte overblijft om je geheugen
goed te gebruiken en te weinig structuur om dingen te ordenen.

De worsteling kost dan ook energie.Daardoor kom je waarschijnlijk niet toe aan de initiatieven die je graag zou willen nemen.

Je kan natuurlijk lang in dit gedachtenkringetje blijven ronddraaien.Maar dat lijkt me een beetje zonde van de tijd.

Het is eigenlijk geen kringetje maar een spiraal die langzaam naar beneden spiraleert(is dat een goed werkwoord? zo niet dan toch)Je zou die spiraal van gedachtencreatie's ook kunnen ompolen en
langzaam maar gestaag de andere kant op kunnen werken in de vorm van een opwaartse spiraal.

Wanneer je op een gegeven moment welgemeend je schouders kunt ophalen wanneer mensen dat soort dingen tegen je zeggen,ben je er los van en is er geen pijnpunt meer.

Wanneer er geen pijnpunt meer is, is er meer dan voldoende ruimte om juist die
capaciteiten in jezelf bloot te leggen(die er dus gewoon zijn!.Ze zijn alleen toegedekt!)
die ervoor zorgen dat je die initiatieven neemt die je wilt.Dat je die orde vindt die je wilt en dat je geheugen eigenlijk volledig
onaangetast blijkt te zijn


Dank je Linda. Het is me wat duidelijker.
Weten de mensen in jou omgeving dat je moeite hebt met het onthouden?


Harry, Ik heb niet het gevoel dat ik in een neerwaartse spiraal zit juist in een opgaande.

Vroeger werd bij mij dyslexie geconstateerd,
Maar al voor dat die vaststelling er was gebruikte ik trucjes.
Die trucjes zijn gemeengoed geworden, ik denk ze niet meer bewust.
Ik ben anders maar dat wil niet zeggen dat ik niet ook kan wat anderen ook kunnen.
Niet zoals de anderen, maar op z'n Linda's.

Ja er vind strijd in mijn hoofd om structuur aan te brengen, het wonderlijke is echter dat het daardoor op anderen gebieden vanzelf ontstaat en uitbreidt tenslotte ook daar waar ik trucjes gebruik.

De pijnpunten die er zijn, daar kom ik overheen, weet niet altijd hoe of wat maar daar komen ook manieren voor die ik leer toepassen.


Ja, Trudy.


@31481
"Je hebt daar een gedachtenstructuur over ontwikkeld.Een eigen schepping eigenlijk.
Die gedachtenstructuur heeft er voor gezorgd dat je een bepaalde houding bent
gaan aannemen als gevolg waarvan steeds meer mensen dit soort dingen tegen je zijn gaan zeggen."

Het spijt me Harry, maar dit lijkt me toch teveel eigen schuld dikke bult. Hier zeg je feitelijk dat het Linda haar eigen schuld is dat mensen negatief op haar reageren. De opvatting dat je je eigen lijden veroorzaakt op de wijze waarop je dit hier voor Linda beschrijft is beslist niet de mijne. Ik wil daar zelfs nadrukkelijk afstand van nemen.

Helaas worden mensen die niet mee doen met de meute, maar al te vaak geheel buiten hun schuld op de brandstapel gezet, of door Procrustus uitgerekt of ingekort.
Zeggen dat dan eigenlijk komt door je eigen verkeerde opstelling vind ik eerlijk gezegd een gemene trap na.

Ik neem aan, Harry, dat je het zo niet bedoelt, maar ik wil je er toch op wijzen dat je redenering daar wel op neer komt.


#31484

Dat vind ik een kwalijke zaak.
Knap dat je jezelf staande weet te houden Linda.


Oh en Linda.

Jij bent net zo anders als dat ik anders ben.


Trudy, ze weten dat ik dingen vergeet, maar begrijpen niet de dingen die ik vergeet.
Het stuit op onbegrip als ik een bv een boodschappenlijstje mee neem en toch de melk vergeet, ja het staat toch op het lijstje.
Het wordt niet begrepen als het een tijdje goed gaat en dan weer eens een keertje niet.


Oh Trudy, werk jij ook met trucjes of zijn we andere manier gelijk?



Ok Linda,dan haast ik mij,met grote haast,te zeggen dat de bovenstaande veronderstelling niet juist is.

Ik zou de laatste willen zijn die jouw opwaartse spiraal verstoort.


Fijn Harry, die grote haast. Dank voor je reactie. Ik ken jou ondertussen goed genoeg om te beseffen dat je jouw veronderstelling vanuit een zuivere intentie ehh.. nou ja, veronderstelde dus.


Harry, ik neem het je niet kwalijk.
Je gaf mij een heel mooi voorbeeld van juist dat waar ik tegen aanloop.


Je bent wie je bent, maar de kunst is er mee om te gaan.
Voorbeeld, ik heb een zus(4stuks) en die is ook heeeeel vergeetachtig. Ze heeft een zoon die hemofilie, bloederziekte, heeft. Dus als er wat mis is moet hij snel naar het ziekenhuis voor stollingsmiddelen.
Op een dag belt hij op van zijn werk. Hij had iets op zijn voet gehad en moest dus naar ziekenhuis. Moeder zou hem wel brengen.
Ze rijdt, veels te hard naar het ziekenhuis. Snelt naar de dokter. Dokter zegt, waar is de patiënt?
O jee, vergeten langs te halen.

Daar kan je je over ergeren, verdrietig zijn of de humor ervan inzien.
Alles is met de zoon goed gekomen en wij hebben er met zijn allen nog lang over gelachen. Zij het hardst. Wij houden van die zus en zouden haar niet anders willen.

Nu was er eens iemand, die commentaar had omdat zij zoveel vergeet. Hij zei, afspraak is afspraak enz. Dit is vervelend.
Ik zei hem, als je dat nou weet, waarschuw dan even van te voren als er iets gedaan moet worden. Voor jou kleine moeite.
Hij bromde nog wat door. Ik vroeg hem, weet jij wel hoe vervelend het kan zijn samen te werken met iemand die precies is, nooit iets vergeet en dat van een ander ook eist?

We zijn verschillend, maar ik weet zeker, Linda, dat jij op artistiek gebied of ander gebied, ver vooruit ligt op vele anderen.

Mijn kleinzoon is ook dislexies, maar op rekenen ligt hij een klas voor.

De wereld wordt tegenwoordig afgereknd op taal en rekenen en slim zijn en het wordt een steeds hardere wereld.

Er zijn talenten die net zo belangrijk zijn maar niet gezien zijn. Maar jij weet dat er één is die het wel ziet. En als alle talenten beter gewaardeerd zouden worden zou er een betere wereld ontstaan.
We hebben onze talenten en zwakke punten niet voor niets.
Waardeer ze, ze zijn jouw.


Voor iedereen die is zoals die is wil ik het volgende meegeven, een lied wat mij blij maakt.
In mijn herinnering dacht ik dat er ook een stukje over een zwerver inzat maar dat lijkt niet te kloppen.

nl.youtube.com/watch?v=XfM21eGNKoQ


Origineel

Notre vieille terre est une étoile
Où toi aussi tu brilles un peu
Je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux
je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux

Tu n'as pas de titre ni de grade
Mais tu dis "tu" quand tu parles à Dieu
Je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux
je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux

Journaliste, pour ta première page
tu peux écrire tout ce que tu veux,
Je t'offre un titre formidable,
la ballade des gens heureux
Je t'offre un titre formidable,
la ballade des gens heureux

Toi, qui as planté un arbre
dans ton petit jardin de banlieue,
Je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux
je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux

Il s'endort, tu le regardes
c'est un enfant il te ressemble un peu,
Je viens lui chanter la ballade,
la ballade des gens heureux
Je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux

Toi la star, du haut de ta vague
descends vers nous, tu nous verras mieux
Je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux
je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux

Roi de la drague et de la rigolade
roule-flambeur ou gentil petit vieux,
Je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux
je viens te chanter la ballade,
la ballade des gens heureux

Comme un choeur dans une cathédrale
comme un oiseau qui fait ce qu'il peut,
Tu viens de chanter la ballade,
la ballade des gens heureux
tu viens de chanter la ballade,
la ballade des gens heureux
Vertaling

Onze oude aarde is een ster
waar ook jij een beetje schittert,
Ik zing voor jou de balade,
de balade van de gelukkige mensen
ik zing voor jou de balade,
de balade van de gelukkige mensen

Je hebt geen titel, noch een diploma
maar zegt wel "jij" als je tegen God spreekt,
Ik zing voor jou de balade,
de balade van de gelukkige mensen
ik zing voor jou de balade,
de balade van de gelukkige mensen

Journalist, op je eerste bladzij
mag je alles schrijven wat je maar wilt,
Ik bied je een ontzagwekkende titel aan,
de balade van de gelukkige mensen
ik bied je een ontzagwekkende titel aan,
de balade van de gelukkige mensen

Jij, die een boom hebt geplant
in je kleine stadstuintje,
voor jou zing ik de balade,
de balade van de gelukkige mensen
voor jou zing ik de balade,
de balade van de gelukkige mensen

Hij valt in slaap en jij kijkt daarnaar,
het is een kind die een beetje op jou lijkt,
Ik zing voor hen de balade,
de balade van de gelukkige mensen
Ik zing voor jou de balade,
de balade van de gelukkige mensen

Jij, de filmster, van ergens uit de hoogte
daal je naar ons af en laat ons er beter uitzien,
Ik zing voor jou de balade,
de balade van de gelukkige mensen
ik zing voor jou de balade,
de balade van de gelukkige mensen

Koning van de versiertoer en het volksvermaak
Grappen-aansteker of aardige kleine oude man
Ik zing voor jou de balade,
de balade van de gelukkige mensen
ik zing voor jou de balade,
de balade van de gelukkige mensen

Als een koor in een domkerk
als een vogel die laat horen wat hij kan,
zing jij de balade,
de balade van de gelukkige mensen
zing jij de balade,
de balade van de gelukkige mensen


......mag ik voor je zingen Linda, de balade voor een heel mooi mens. Kwetsbaar en krachtig. Die ik vele momenten van geluk wens. Op z'n Linda's en dat is goed, zéér goed!


Annette, je schrijft: @weet jij wel hoe vervelend het kan zijn samen te werken met iemand die precies is, nooit iets vergeet en dat van een ander ook eist?

Ik denk het wel.

Carla, dank je wel, die vele momenten van geluk zijn er ook


#31489
Hoi Linda,

Ik denk dat we allemaal onze bewuste en onbewuste trucjes hebben.


Trudy, dat denk ik ook. Is eigenlijk niet alles wat kunnen een truc in eerste instantie?


Dat denk ik ook Linda.


De Ballade van de gelukkigen...
Wat een heerlijk lied Lied Linda,
dat zouden meer mensen moeten zingen..

dan zou de hele wereld misschien wel
'plus heureux' worden..?


Hoi Linda,

Als ik me niet vergis heb jij mij afgelopen jaar ook stukjes van mezelf laten zien, die mij geholpen hebben.

Nou laat ik je dit zeggen;
anders betekent niet ; verkeerd.

voorordelen, oordelen , beoordelen en veroordelen zijn allemaal programma's die ons bewust-zijn dienen te vernauwen!
Als we eens iedereen zo nemen als ie is, geen oordeel vellen, ons eigen leven leven , niet zo veel mooite doen om aardig en populair te zijn, dan zou onsleven er veel gemakkelijker zijn.
Iedereen kan maar 1 leven te gelijk leven , en dat is het zijne!!!!!!

liefs yvonnes


Lieve Yvonne

Je eigen leven is toch altijd verbonden met andermans leven.
Ben ik dan mijn broeders/zusters hoeder?
Ja, dat zijn we


Yvonne S, ik heb nooit gezegd dat anders verkeerd betekend, een andere mening of gedachte wil ik kennen en in de natuur vind ik een bonte kauw veel mooier dan zijn zwart/ grijze soortgenoten.
Normaal gesproken ben ik niet iemand die snel oordeelt, ik heb in elk geval de intentie om de mens te zien.
Je schrijft:@ niet zo veel mooite doen om aardig en populair te zijn, dan zou onsleven er veel gemakkelijker zijn.
Nu populair zijn is niet iets wat ik nastreef en aardig zijn is in mijn beleving wat veel goeds tot stand brengt.
Zowel bij de gever als de ontvanger.
Dat het leven door het niet doen makkelijker wordt, dat is niet mijn beleving en ervaring.


Yvonne, je klint zo heel bitter in je uitlatingen. Niet je best doen... niet offeren...enz.
Het komt bij mij over of je onlangs of langer geleden een nare ervaring hebt gehad.
Ik ben blij dat iemand mij af en toe een helpende hand toesteekt en ook als ik dat bij anderen kan.
We benne op de wereld om mekaar te hellepen nietwaar? zong Adéle Bloemendaal ooit.
Liefde is toch waar het om draait, waar de wereld beter door kan worden, mensen prettiger ontwikkelen om waarlijk mens te worden. Een mens waar nooit iets voor gedaan wordt heeft reden om te klagen en somber te worden


Oke,

Nou zie je maar weer dat een neergeschreven woord heel anders kan overkomen dan de gedachte, emotie en intentie die erchter steekt.

We zijn inderdaad allemaal met elkaar verbonden, en mogen zeker een ander erop attenderen als iets verkeerd drijgt te gaan, dat is een fase waar je inzit. Maar....wat breng je te weeg met dit ingrijpen.?
Voorbeeld;
Je hoort een gesprek tussen een verkoper en een klant. Die verkoper verteld medische wetenswaardigheden(allemaal op te zoeken via het web) waar de feiten niet correct van zijn.
Wie ben ik dan om hier in te grijpen en deze verkoper terecht te wijzen.
Mischien moet deze verkopr zijn neus stoten, of de klant moet eerst nog een keer tegen zijn gevoel ingaan voordat ie begrijpt dat hij naar zichzelf moet luisteren.

In die trant was het vorige bedoeld.

Met het aardig doen bedoel ik dat we gewoon onszelf moeten zijn , en niet de verwachtingen van een ander gaan invullen.
Ik ben vroeger zo aardig geweest dat ik zelf erdoor in de problemen raakte, omdat mensen dit altijd vn mij verwachtten!
Nu ben ik nog steeds ardig en behulpzaam, maar niet meer ten koste van mezelf! Groot verschil.

Ik heb inderdaad niet lang geleden nare ervaringen gehad, en zoals zovelen in mijn leven heb ik ervan willen leren.
Re-incarneren kan ook in levenstijd!
Het belangrijkste dat ik hierin geleerd heb is, ben net zo goed voor een ander als voor jezelf. Laat niets te koste van jezelf gaan, dus doe jezelf niet te kort, door iet voor een ander te bewerkstelligen.
En zorg dat je eigen leven in goede banen loopt, voordat j een ander gaat helpen.

MAAR; wie je ook wat dan ook verteld, schrijft,welke status, aanzien , kennis, die person ook geniet, als het voor jou niet goed voelt,hoor je het aan, leg je het naast je neer, en gaat door!!!!
Je mening bijstellen kan ltijd.
Maar het moet vanbinnen uit komen, refereren aan je eigen -wijsheid!!!


yvonnes


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.