Groeiend inzicht

Inruilen of..........

    door Carla, 31/01/2009 21:06. #31616. 148 reacties, laatste

Martijn, je spreekt in # 31581 ( bij logion 83 ) over het inruilen van b.v. het Katholieke geloof in het b.v. Boeddhisme, Atheïsme of b.v. Kabbalah, terwijl je in essentie bezig blijft om regeltjes van instituten na te leven.....

Ik wil je graag een vraag stellen en open daarvoor even een nieuw lijntje om er ruimte aan te bieden.

Je noemt het zelfs een voortreffelijke fout van jezelf!

Zou je dit wat toe willen/kunnen lichten?
Heb je werkelijk ervaren dat het je geen goed heeft gedaan?

Zelf heb ik er juist heel goede ervaringen mee, maar wacht je antwoord even af.


Hoi Carla,

ik zie deze posting net, en reageer er graag op.

Voortreffelijke fout: voortreffelijk vanwege de wil om eens iets volledig anders te proberen, en fout vanwege het feit dat het slechts een variatie op een thema is
Dat betekent niet dat het me geen goed gedaan heeft, in die zin dat je van elke ervaring "wijzer wordt"

Op een hoog filosofisch vlak: als je op 12-jarige leeftijd "de zin van het leven" ontdekt om het zo maar eens te zeggen, kan ik me voorstellen dat je enkele jaren later dat volledig verlaat omdat je jezelf af vindt wijken van de rest, en gaat twijfelen aan je wereldbeeld
Dus dan kun je maar beter eerst een flink trosje fouten maken, want uiteindelijk doet dat je goed
Het woord fout is dan ook wellicht niet zo op z'n plaats, maar goed. En afgezien daarvan heb ik (ook) een hoop lol en avonturen beleefd op mijn zoektochten ;-)

Voortreffelijke fout is een term die ik mee heb gekregen vanuit een cursus op mijn werk, en destijds treffend verwoordde wat ik deed: als het pad uiterst links niet beviel, nam ik het pad uiterst rechts. Doorslaan van het ene uiterste in het andere dus, met in het achterhoofd het idee dat je ook best wel eens ergens daartussenin zou kunnen eindigen, we zien wel waar het schip strandt

En zo ga je van 110% katholicisme naar intellectualisme naar alcoholisme naar boedhisme naar atheisme naar marihuanisme naar materialisme naar carrierisme naar huisje-boompje-beestje-isme naar ... en wellicht heb ik dan nog enkele -ismes vergeten

Dat bedoel ik als ik zeg dat je het ene beeld inruilt voor een ander. Van elk -isme maak je jezelf een beeld, of laat je dat doen door voor de hand liggende mensen zoals leraren, goeie vrienden, sufi's, professoren, collega's, en ga zo maar door


ik herken dit wel een beetje, en heb dan ook nu besloten dat als ik weer te veel doordraaf in een bepaalde richting, om dan de waarheid eens IN mijzelf te zoeken,
konkreet betekent dat helemaal stil worden, niet lezen, of luisteren, geen antwoorden zoeken maar proberen zonder oordeel te luisteren naar mijn innere stem.

En ik sta altijd versteld hoe heel mijn lichaam en geest me dan probeert af te leiden, hoe moeilijk het is om die stilte te ervaren.
Het is echt graven om onder al die beelden en woorden heel even niks te beleven.





"Dat bedoel ik als ik zeg dat je het ene beeld inruilt voor een ander. Van elk -isme maak je jezelf een beeld, of laat je dat doen door voor de hand liggende mensen zoals leraren, goeie vrienden, sufi's, professoren, collega's, en ga zo maar door"

Herkenbaar.



#31631 Wat mooi Lies, hoe je dat beschrijft. Ik heb zelf ook de neiging om af en toe te vluchten in iets, dat kan van alles zijn, een boek, iemand anders of wat dan ook.
Ik merk dan ook, dat wanneer ik dan even stil wordt, de antwoorden zich vanzelf aandienen in de stilte.
En vaak is het ook niet gemakkelijk om bij die stilte te komen, ook dat graven herken ik.


Dank je wel Martijn voor je antwoord.
Je raakt me, met je eerlijkheid, je openheid.
Ik moet nu naar mijn werk, maar kom nog graag even bij je terug.

Fijn dat je toch nog reageerde, je ziet Martijn, je ervaringen worden herkent.
Misschien niet naadloos, maar ook jouw bijdrage hier, helpt mensen om even bij zichzelf naar binnen te kijken en woorden te vinden om iets van die herkenning te delen.

Je hebt gelijk hoor, het is een heel fijn forum, dat het nog veel voor je mag betekenen. Jij doet dat ook voor mij.




Dag Lies
@En ik sta altijd versteld hoe heel mijn lichaam en geest me dan probeert af te leiden

Ohja dat kan mij ook verbazen hoor:)
Mijn gedachten kunnen alle kanten op zwerven en soms heeft 't wel wat weg van auto's op de weg die voorrang willen afdwingen.
Ik grinnik maar een beetje om die luidruchtigheid.




Hoi Martijn,

Na het vervullen van een paar persoonlijke wensen en die heel intens te hebben ervaren NU een periode van berusting en stilte.
Een enorm gevoel van nieuwe energie en een "niet weten".

Laveren met de flow en zien wat er op mijn pad komt. Niet afwachtend, niet wachtend ...... gewoon even niets.


Ik lees net de Encheiridion van Epictetus (50-120 AD), een prachtwerk. Enkele citaten die mooi aansluiten hierbij:

5. Het zijn niet de dingen zelf die de mensen in verwarring brengen, maar hun meningen omtrent die dingen. Zo is ook de dood helemaal niet vreesaanjagend, anders had Socrates dat ook wel gevonden, maar het is de mening dat de dood vreesaanjagend zou zijn die juist angstwekkend is. [...]

28. Indien iemand uw lichaam aan een toevallige voorbijganger zou toevertrouwen, dan zoudt ge vertoornd zijn; maar dat ge uw eigen inzicht toevertrouwt aan een toevallige voorbijganger, zodat dit inzicht verward en krachteloos wordt, schaamt ge u daar niet over?

48. Het is een kenmerkende houding van een niet-filosoof om nooit heil of onheil in zichzelf te zoeken, maar buiten zichzelf. [...]

49. [...] Maar wat wil ik? De ware Natuur leren kennen en die volgen. Ik zoek dus iemand die mij haar kan verklaren en omdat ik hoor dat Chrysippus dit kan, ga ik naar hem toe. Maar ik begrijp niet wat hij geschreven heeft, dus zoek ik eerst iemand die mij Chrysippus kan verklaren. Maar hierin is geen enkele verdienste. [...] Maar als ik louter de verklaring bewonder, wat anders ben ik dan geworden dan een schriftgeleerde in plaats van een filosoof? [...]


#31645

Dank je Martijn bijdrage.


Las gisteren een stuk over graafwerk in een gedicht van Rumi en vond het wel toepasselijk bij deze lijn.

The mystical 13th century poet, Rumi, wrote a poem, “The Pickaxe” that points us towards discovering this “hidden treasure.” It inspires hope of getting back in touch with this “jewel treasure” of wholeness buried deep inside.

The Pickaxe
Some commentary on I was a hidden treasure,
and I desired to be known; tear down

this house. A hundred thousand new houses
can be built from the transparent yellow carnelian

buried beneath it, and the only way to get to that
is to do the work of demolishing and then

digging under the foundations. With that value
in hand all the new construction will be done

without effort. And anyway, sooner or later this house
will fall on its own. The jewel treasure will be

uncovered, but it won’t be yours then. The buried
wealth is your pay for doing the demolition,

the pick and shovel work. If you wait and just
let it happen, you’d bite your hand and say,

“I didn’t do as I knew I should have.” This
is a rented house. You don’t own the deed.

You have a lease, and you’ve set up a little shop,
where you barely make a living sewing patches

on torn clothing. Yet only a few feet underneath
are two veins, pure red and bright gold carnelian.

Quick! Take the pickaxe and pry the foundation.
You’ve got to quit the seamstress work.

What does the patch-sewing mean, you ask. Eating
and drinking. The heavy cloak of the body

is always getting torn. You patch it with food,
and other restless ego-satisfactions. Rip up

one board from the shop floor and look into
the basement. You’ll see two glints in the dirt.

- Rumi

En na het graafwerk even niets, fijn Trudy, flow!


Ook toevallig Marianne, zo kwam ik net de volgende uitspraak tegen in m'n mailbox over stilte, ook van Rumi:

Silence is the language of God,
All else is poor translation.







In de bijbel staat dat God de wereld schiep ..en zag dat het goed was...
Dat is wat je ziet, als je kijkt vanuit de stilte in je, zonder erbij te denken.


Dat heb ik ook altijd gehad, Leo. Als ik een mooie natuurfilm zie of buiten loop. Een mooie natuur.

Maar een poosje geleden zag ik een muisje en die zat in het nauw. Toen kwam er een slang en vrat hem op. Eerst de kop en zo langzaam naar binnen.
Ik vond het een naar gezicht en realiseerde ineens dat de wereld in zijn gevallen staat is. Maar ja, de slang moet ook eten. Dat besef ik ook,

Ik had nog een gedachte, niet grappig bedoeld. Stel dat reïncarnatie zou bestaan en je bent muis. Dan wordt je om de haverklap opgegeten!


#31650

Prachtig Gea, die kende ik nog niet. Om stil van te worden!


Dènk je dan niet een beetje te veel, Annette? (#31653)
:)


Daarom geloof ik ook niet in reïncarnatie.Je zal maar de pech hebben om muis te zijn.
Vanuit dat standpunt begrijp ik wel de demiurchaanhangers. Maar dan vind ik de schepping weer veel te mooi om die eer aan een ander dan aan een goede God te geven.

Ik weet niet of ik teveel denk. Ik zie en denk. Niet denken vind ik moeilijk.


Opzettelijk proberen om niet te denken is inderdaad heel moeilijk, zeg maar niet te doen..
Maar als je de stilte in jezelf zoekt, dan verliest het denken langzaam aan zijn 'macht' over je.


..wat dan overblijft is de stille waarnemer.


Het probleem is dat ik de ernst van iets goed zie, maar tegelijkertijd zie ik ook humor van veel dingen. Dan wil ik best ernstig zijn en in een goed gesprek lukt dat wel, en als er onrechtvaardigheid is dan ga ik daar op af als het zin heeft, maar toch.....
Vanmorgen liep ik te denken over rituelen. Ik dacht als nu een indiaan zou vragen om een vredespijp te roken, zou je dat dan doen.
Ja, die rite heeft zin voor hem, voor mij is een handdruk genoeg. Maar goed, ik zou het doen.
Dan zie ik gelijk voor me, mij zittend met pijp. Ik heb nog nooit iets gerookt, dus ik schiet in een hoestbui. Wolken rook ontsnappen uit mijn mond. Een stuk verder zien andere indianen die wolken en zien die als oorlogsdreiging. Komen er gelijk aan. Weg vrede.

Natuurlijk is dit onzin. Ik roep mij weer terug.











Hoi Annette,

is het wellicht jouw ritueel om zaken helemaal uit of door te denken?

;-)


Misschien, ze zeiden vroeger al eens, je denkt te veel en hebt teveel fantasie.
Maar ik probeer de dingen van alle kanten te bekijken. Weegschaal hé

zo even vertelde mijn kleindochter van 6 een verhaaltje, zelf verzonnen. Dat kon zo in een boek.


Annette,
De reïncarnatie-gedachte (- leer) is volgens mij een 'wanhopige' poging van het menselijk denken om een verklaring te zoeken voor de verschillen in het 'noodlot'.. (ook zo'n 'mooi' woord) van de mensen.
..Waarom treft de een het zo goed in dit leven en waarom de ander niet.
Nou, dan zal die ander het in een 'vorig leven' wel niet zo best gedaan hebben.
Ziezo, mooi verklaard denkt het denken dan.

Wat wij ZIJN is niet wat we dènken.



Humor is heerlijk Annet, het is een 'gave Gods';
een gave (én een eigenschap) van het Leven-Zelf.


Annette, met denken is niets mis hoor, ik vind het een hele leuke bezigheid.

Leo, wat we zijn is niet wat we denken, maar door het denken kan ik me wel het zijn voorstellen.


Dank je Leo.

Mijn man hoorde eens van iemand over reïncarnatie en karma en hij schreef dit lied:

Je leest het in de kranten
Je ziet het op de buis
Alle ellende van de wereld
Komt tegenwoordig bij je thuis
Armoe, honger, oorlog
Haat verdriet en pijn
Er zijn mensen die geloven
Dat dat Gods wil zou zijn

Twee grote bruine ogen
Kijken me aan van de tevee
Een moeder lijkt te denken
Wat moet ik hier nu mee
De vliegen op z’n lichaam
Profiteren van zijn nood
Een volkomen zinloos lijden
Vindt uitkomst in de dood

Heb al uw naasten lief
Wordt ons vertelt door onze Heer
Hij die daarin voorbeeldig was
Werd gekruisigd voor zijn leer
Zo, wie is er werkelijk schuldig
Aan het lijden om ons heen
Doe ik alles wat ik doen kan
Of is mijn hart ook van steen

Zo onredelijk
Zo onvergeeflijk
Zo troosteloos in smart
Zo onverbiddelijk hard
Het doet me veel verdriet
Het doet me erg veel pijn
Als ik mensen hoor zeggen
Dat dat Gods wil zou zijn


Prachtig Annet dat gedicht,
Mijn compliment aan je man!

'Nee, Gods wil kan dat niet zijn!'

..zal ik er nog aan toevoegen


Een mooi en treurig lied Annette, of gedicht.
Persoonlijk vind ik het hele gemene boodschappen in deze context, karma, verplichte reincarnatie, erfzonde, God's wil

Leo, @31662 vind ik ook mooi en treurig tegelijk

Zoals ik mezelf heb gevonden: je bent niet wie je denkt dat je bent, en evenmin wie anderen denken dat je bent


We zoeken wat af naar onszelf. Maar eigenlijk komen we onszelf doorlopend tegen door de dingen die we doen, zowel goed als iets minder goed.

Als ik ooit reïncarneer, zeg ik altijd, dan als zeemeeuw. Mijn lievelingsvogel. zoals die vliegen... geweldig.
Maar ja,je zal wel geen keus hebben. dus grote kans als muis, want dat zijn er zoveel. Dus het gros wordt muis, of hamster


#31664
Nee hoor Linda, met het denken is ook niets mis.
Het is een prachtig instrument, als het gebruikt wordt voor de praktische dingen die we hier op deze aarde te doen hebben.
Ons werk, boodschappen, noem maar op.

O ja, je kunt er beslist ook heel veel mee fantaseren, en je kunt je er ook van alles mee voorstellen en dat is op z'n tijd best wel eens lollig maar het is niet ZIJN.
Het Zijn dat ik me voorstel, is niet wat ik BEN, hoogstens wat ik meen of denk te zijn.


@31668 heel mooi Annette, dat tegenkomen

Ik vind dat ik niet ga reincarneren, die keus heb ik namelijk. Ik laat mijn vleeskleed hier achter op deze aarde en ga weer lekker terug naar waar ik vandaan kom ;-)


In de natuur, in volkomen rust, dan ervaar ik een eenzijn met .. iets dat ik niet kan uitdrukken. Heb er geen naam voor. Maar het is heel prettig


Ik ook Martijn, maar dan leer je nooit vliegen.


Leo,

Het Zijn dat ik me voorstel, is niet wat ik BEN, hoogstens wat ik meen of denk te zijn.

Kun je me daar wat meer over vertellen? Ik kan je niet volgen...


Ach Annette,

als je een zeemeeuw bent is vliegen ook zo'n sleur ;-)

Fietsen en schaatsen, dat zijn felbegeerde wensen van de gemiddelde zeemeeuw! Stel je eens voor...


#31667,
Ha Martijn, 'Mooi en treurig tegelijk..'
Ja, in zekere zin wel.
Maar als je het je realiseert,- écht voelt -, dat je niet BENT wat je dènkt te zijn, maar oneindig veel 'meer': bewustzijn, waar het denken bij stilstaat.
Dan geeft dat je een bevrijdend gewaarzijn.


Maar Leo,wat denk je dat je denkt te zijn?

Iedereen denkt misschien wel iets anders, maar wat je ook denkt je bent het dus niet.
Bij ons in de kerk hebben ze een lied:
Ik ben een kind van God, door Hem op aard gebracht.



Martijn, misschien dat dieren wel in mensen reïncarneren, want de ene soort na de andere sterft uit en de mens neemt steeds toe. In getallen bedoel ik niet in omvang.
Wel jammer voor die zeemeeuw die eindelijk mag en wil schaatsen. warmt net de aarde op.
Hoewel toen we de hond uitlieten leek het daar niet op.


Zover ben ik nog niet Leo, voorlopig weet ik alleen -écht- wie ik niet ben
Wat dan overblijft is wel een afwezigheid van denken inderdaad, het waarnemen van zaken zoals ze zijn, zonder oordeel.
Bevrijd gewaarzijn inderdaad. Het geeft mij veel, heel veel rust.
Helaas wordt die uitzending nog heel vaak onderbroken door reclame, of eigenlijk is het andersom - korte momenten van bewustzijn afgewisseld met ouderwetse lappen van wat ik als denken bestempel


#31678
Heel herkenbaar Martijn, wat je zegt!

Het is ook niet een kwestie van 'ver zijn'..

Wat je bent is het allerdichtsbijzijnde wat je je maar kunt voorstellen, want je BENT het.
:)


Annette, misschien ken je wel de soundtrack van 'Jonathan Livingstone Seagull', van Neil Diamond?
( over zeemeeuwen gesproken.., ik vind ze ook prachtig )

youtube.com/watch?v=E8hL0BUKDDk&feature=PlayList&p=0E44A9D3F773C281&playnext=1&index=39




Ik ga het op zoeken. Ik heb wel ooit het verhaal gelezen van Jonathan, maar weet niet meer pecies hoe het ging.

Weet je, als je die vogel waarneemt en erover leest, dan zie je hoe volmaakt hij is, maar als je dat met een mier doet zie je ook een wonder.
En een mens is ook een wonder. Als je een kind ziet is het heel duidelijk, maar een volwassene versluiert zich zo vaak en raakt zichzelf kwijt.
Een kind is puur, een volwassene vaak gemaakt. Doet zich soms anders voor dan hij/zij zou willen. Soms is dat goed, maar soms verbergen ze juist hun schoonheid en dat is jammer


De 'meeuw' in het verhaal van Jonathan stelt de mens voor die naar zichzelf op zoek gaat en zich losmaakt uit de massa krijsende en elkaar benijdende soortgenoten.
( doet me denken aan het 'verloren schaap' uit de bijbel)

Hij wordt dan ook al snel uit de groep gestoten, als 'éen die er niet meer bijhoort..'
En dan begint zijn eenzame zoektocht; hij ontmoet ook lotgenoten onderweg, en ook een 'meester' die al verder is dan hij en hem bijstaat op zijn weg.

Er is ook een korte film van gemaakt met mooie beelden en zang van Neil Diamond.
Ik vond het een zeer ontroerend verhaal.


Een afwezigheid van denken, het lijkt mij bijna niet mogelijk en ook eigenlijk nergens voor nodig.
Gedachten, denkbeelden, ze komen en gaan, even natuurlijk als de wind die waait.
Echter, wat doe je er mee?

Martijn, koester je korte momenten van bewustzijn.
Is niet alles wat kostbaar is, zeldzaam!







#31681
Ja Annet, helemaal waar wat je daar zegt!
Het kind is puur.
Het 'Kind' in ons ook!
Maar het is wel vaak ff goed zoeken om het weer terug te vinden; bedolven als het is, onder al onze conditionering en meningen en opvattingen en 'geleerdheid' enz.

'Als jullie niet worden zoals deze kinderen, zult ge het 'konikrijk der hemelen' nooit kunen binnengaan....'
zegt Jezus tegen de schriftgeleerden die de kinderen wilden wegjagen die bij hem kwamen.


#31683
Het denken is niet afwezig, Carla..
Maar in de toestand van 'aanwezig-ZIJN', is het stil..-, doch uiterst paraat, voor het geval je het nodig mocht hebben.

En áls er al gedachten zijn, neem je die wel waar, maar je hoeft je er niet mee te 'bemoeien'.
Zoals jij ook al zegt: je bepaald zelf wanneer en wat je ermee doet.

Heel vaak is het zo, dat als er weer zo'n 'gedachten treintje' langs komt, dan hobbelen we weer mee voor we het goed en wel in de gaten hebben...
en dat treintje brengt je dan soms weer heel ergens anders dan waar je wezen wilt.
:)


Leo # 31687.....wat bedoel je met een toestand van aanwezig ZIJN?

Ik begrijp je hoofdletters in deze niet echt.

Denk zelf niet zo'n last te hebben van gedachtentreintjes. :-)


Och Carla, gewoon 'zijn' is ook goed hoor, ik wilde een beetje de nadruk leggen op het woordje 'zijn' ..
sverderniezobelangrijkhoor.
:)
Nou, mooi dat je geen last hebt van gedachtentreinjes, ..dat denken kan soms rare sprongen maken;
o jee, nou zitten we al in een springend treintje..
't wordt bedtijd Carla,
Welterusten (en morgen gezond weer op)
:)


Het is een mooi verhaal over Jonathan, ik zal het weer eens op zoeken. Bedankt Leo.

Ik denk dat bijna alle mensen wel op zoek willen gaan naar zichzelf.
De één wat vroeger dan de ander, maar de moed hebben om te ontdekken remt je soms af en je zelf losmaken is heel moeilijk.

Daarom is het zo belangrijk de einzelganger te respecteren op zijn klim naar omhoog.


Leo, je schrijft@ Het Zijn dat ik me voorstel, is niet wat ik BEN, hoogstens wat ik meen of denk te zijn.
Ja maar zonder het denken kon je bovenstaande niet voorstellen.


#31701 Linda, ik denk dat het zijn nooit met het denken voorgesteld kan worden, omdat het het denken te boven gaat.
Alles waar het denken over kan denken is het kenbare, niet het onkenbare.
Wanneer het denken even stil is, dan is het er.
En die stilte, daar kun je niet over denken.


En daarom laat het zich niet omschrijven, alleen voelen


Yvonne, Ik begrijp dat het zijn een ervaringstoestand is die niet te omschrijven is maar zonder het denken kan je je niet bewust zijn dat je het zijn ervaren hebt.


In de natuur, in volkomen rust, dan ervaar ik een eenzijn met .. iets dat ik niet kan uitdrukken. Heb er geen naam voor. Maar het is heel prettig


annette, 01/02/2009 22:27. #3167


Ik heb er wel een naam voor Annette :)

Vul op de stippellijn maar het woord MEZELF in.

Groetjes


Dus, Johan, een goede reden om jezelf prettig te vinden?



Dus, een goede reden om jezelf prettig te vinden.

Vraagteken lijkt mij overbodig toch ?

:)

Groetjes





Als meer mensen de stilte opzoeken en zich zelf als prettig ervaren, als de mens zoals hij zou moeten zijn volgens de schepping, zichzelf herkennend als de godsvonkhebbende, zou de wereld er dan anders uitzien? Denk het wel.
Zaten we misschien wel met zijn allen op deze site en had niemand tijd voor oorlog


#31709 Linda, sorry voor de late reactie. Ik neem aan dat je bedoelt dat je gevoel dan een herinnering is geworden.


Carla, @ 31683: ik ga mee met Leo in 31687

Het is voor mij geen doel om niet te denken, maar het vermijden van gedachten is voor mij wel een middel om oordeelvrij "te bewustzijn"


Is denken juist niet dat wat een mens van een dier onderscheidt?

Maar even alles stllzetten kan verlichtend werken.
Toch denk ik graag.

We zeggen vaak nadenken, maarikdenk in veel gevallen dat we meer zouden moeten voordenken


# 31726....is helemaal oké Martijn.
Wanneer het vermijden van gedachten voor jou een middel is om te komen tot......
Doe wat voor jou goed voelt.


Er is helemaal niets mis met het denken. We kunnen het allemaal, we doen het allemaal. Het is niet goed, het is niet slecht.
Als er met het denken al iets mis zou kunnen zijn, dan komt dat omdat je van je bedenksels meent dat ze de werkelijkheid zelf zijn, dat ze absoluut waar zijn.
Dus niet het denken zelf is verkeerd, maar je kunt er wel zo mee omgaan dat jezelf ermee in een gevangenis opsluit.
Bedenk (!) maar eens dat de inhoud van elk fundamentalistische geloof geheel uit gedachten bestaat. Niet die gedachten zelf maken het geloof fundamentalistisch, maar het rotsvaste geloof daarin.
Het lijkt soms bijna een soort dogma geworden dat het denken fout zou zijn. Dat is echter ook alleen maar een gedachte over het denken.
Als je er naar streeft, op grond van een fundamentalistische gedachte over het denken, om zonder gedachten te zijn, is dat een vergeefse poging tot zelfmutilatie. Het is een strijd die je niet kunt winnen. Staak die strijd!


Zouden dieren niet kunnen denken, of weten ze gewoon beter, omdat ze al langer op deze aarde rondlopen?

Ik vind dat wel een mooie, voordenken ;-)

Bedoel je daarmee eerst denken dan doen?


Dank je Bram, een erg waardevolle toevoeging. Mijn streven naar (veel) minder denken komt inderdaad voort uit (veel) te veel denken.

Ik vind denken niet slecht, maar ik streef naar balans. Voor mij dus minder denken, en meer voelen.


Er is een hele mooie uitspraak uit de Chinese I Tjing:
"Bestrijd het kwaad niet, want wie het kwaad bestrijdt wordt eraan gelijk, maar ga voort in het goede."
Met andere woorden, als je tegen het denken strijdt ben je voortdurend in de ban van het denken. Doe dat dus niet.
Wat dan? Ga voort in het goede, dat wil in jouw geval zeggen, ga je gevoel ontwikkelen, als dat is wat je wilt. En laat het denken met rust.
Hoe denk je dat te gaan doen overigens?
(Anderen mogen natuurlijk meedenken).


Ik weet eigenlijk niet of dieren niet kunnen denken, of in welke mate.
Ik observeer graag dieren en ben soms verbaast over hun slimheid.
Mijn vorige hond kon rondlopen met zo'n ernstig gezicht dat ik hem er van verdacht dat hij stiekem een boek had gelezen.

Maar ik denk dat een dier zich beter laat lijden door zijn innerlijke stem.
Daar zouden wij nog veel van kunnen leren.

Kijk maar als ze gaan sterven. ze leggen zich er gewoon bij neer en zijn niet bang. Gelukkig zijn ook lang niet alle mensen bang hoor.
Maar het lijkt of een dier meer vertrouwen heeft.


Nee, met het denken is niets mis,
het is een mooi instrument, net als de computer.
(zie #31669 )


mmm, was een iets te snelle reactie van mij...

Ik heb heel veel gedacht in mijn leven, dat was deel van mijn opvoeding, scholing, wezen. Het was een zonde om niet te denken zeg maar.

Van daaruit ben ik doorgeslagen naar doen, veel doen, en vooral weinig denken.

En dan heb je dat ook ten volle ervaren, en ga je eens vol voor het voelen. Dat is geen doen, maar laten, en dat laat tevens ruimte, ook voor gedachten.

En dan niet die razende gedachten die je bovenop op elkaar stapelt, de ene aanname na de andere, om zo je eigen toren van Babel te vormen en je eigen toekomst vast te leggen, maar weloverwogen, glimlachende gedachten, zonder oordeel

Alweer bedankt Bram, je commentaar raakt me


leiden met korte ei bedoel ik


Okee, Martijn, ik kan je volgen. Ik begrijp dat razende denken wel. En ook dat doen, veel doen, een soort ontsnappingstruc is. Niet zo verkeerd hoor, maar kennelijk voor jou nog niet genoeg.
Eigenlijk zou ik eerst wel eens willen weten, voor we verder gaan: wat wil je eigenlijk? Wat is nu je echte verlangen?
Je bent behoorlijk onzeker, heb ik de indruk.
Maar durf nu eens zomaar in het wilde weg te zeggen waarnaar je verlangt. Roep maar.



Annette, dan is het lijden ook korter bedoel je? Of was het alleen de spelling?


Martijn, wat mij betreft gaan we morgen verder.


Alleen de spelling, Bram


Het dier leeft en reageert volgens zijn natuurlijke instincten, en zo sterft het ook, zich aan de natuur overgevend.
Kunnen we nog wat van leren..


OK Bram, goed idee
Nog een uitsmijter: het gaat mij om het evenwicht. Ik ben nooit iemand geweest die op zijn werk denkt en een beetje voelt, thuis veel voelt en ook wel wat denkt, en 2 avonden per week sport en veel doet.
Ik heb jarenlang slechts 1 van die dingen tegelijk gedaan

Truste ;-)


Bij een dier noemen we het instinct, bij de mens innerlijke stem.
Maar hoe je het ook noemt, zij gaan er beter mee om. Gebruiken het zoals bedoeld.

Wij zijn dat luisteren naar die innerlijke stem kwijtgeraakt doordat we te materialistisch zijn geworden en te veel bezig met vergaren. Of gewoon omdat we het niet geleerd hebben. Veel mensen weten geeneens dat ze een innerlijke stem hebben.


Annette, je vind het vast wel goed dat ik mij niet schaar onder deze we....
Wij zijn dat luisteren naar die innerlijke stem kwijtgeraakt doordat we te materialistisch zijn geworden en te veel bezig met vergaren.

Maar ik begrijp wel wat je ermee wilt zeggen hoor. Ken je schrijfstijl inmiddels wel een beetje. :-)



Mee eens Annette.
Dus gaan we luisteren naar de innerlijke stilte.., dan kunnen we misschien die innerlijke stem ook vernemen.


Gelukkig, dat je me begrijpt Carla.
Ik sta wel eens te kijken van de schrijfstijl en woordkeuze van jullie.
Heel mooi.
Maar ik bedoel, er wordt door veel mensen vergaart enz. En ik beschuldig niemand, want het wordt vaak ook verwacht.

Dat is dan geen religieus dogma, maar een werelds. Flink verdienen dan word je gelukkig en heb je geen zorgen, kun je leuke dingen enz.


Ja, Leo. Bij aangeraakt heb ik beschreven hoe het was in Saint Rome de Dolan.
Een ware plek om stil te zijn.
In een Katholieke kerk of Kathedraal ga je(oeps, ik dus) zachtjes praten, dat doe ik daar ook.
De camping is vanaf juni open.
Kunnen we allemaal op de rand van de afgrond zitten stil zijn. Het is niet gevaarlijk hoor.


Ja zo'n stille ruimte helpt wel Annette, om ook je innerlijke stilte te vinden,
maar toch zou je die ook moeten kunnen vinden temidden van een grote menigte lawaaige mensen en dat kán heus ook wel.

Maar op de rand van die afgrond zitten lijkt me ook wel wat.
:)


Mijn vader was er een kei in. In een volle rumoerige kamer pakte hij zijn boek en hoorde en zag niets meer. en als hij iets bijzonders gelezen had, zat hij te denken, misschien te mediteren. ik weet het niet.
Het is al zo lang geleden

Jezus zocht ook geregeld rustige stille plekken op.


Ik denk dat ik maar eens stilletjes aan naar bed ga.
Weterusten!


Als wij als jong meisje een probleem hadden die we aan onze pa wilden vertellen dan zat je zo op de bank lekker tegen hem aan. Hij zat altijd met een boek voor zich en bril op puntje van zijn neus.
Dan zat je je verhaal te vertellen en aan het eind vroeg ik dan, want vindt u er nou van?
Dan keek hij over de rand van zijn bril en vroeg verstrooid, waarvan?

Dan vertelde je het nog een keer en dan leek alles minder erg of moeilijk.


weltruste


Re op#31733 Top Bram, doe jij mee of mag ik nog steeds niet reageren op het forum, volgens mij zie je mij als het kwaad, ben het niet altijd met je eens vandaar dat ik niet meer mag reageren, zo zie ik het tenminste, maar ik kan me vergissen, ik hoor het wel,
toch nog ff de lieve groeten aan allen,
succes verder


Yvonne, nee ik bedoel het niet alleen als herinnering, door de ervaring kan je benoemen dat je het hebt ervaren. Niet naar anderen hoe je het ervaart maar wel voor je zelf wat het is.
Bewust worden van wat is kan alleen maar door denken, door het te bepalen.


#31756 Linda,
Stel,
Ik zit midden in de woestijn en ik heb geen water meer, ik smacht van dorst en uitdroging.
Maar dan herinner ik me de raad van Linda: "bewustworden van wat is, kan alleen maar door denken"..

Dus ik doe m'n ogen dicht en begin me voor te stellen hoe het was toen ik zwom in dat heldere water van die oase en hoe heerlijk het klare bronwater smaakte en mijn dorst leste.
Wat een ervaring was dat!

Ik buig me voorover om van die koele bron te drinken en...
ik lig languit met een hap zand in m'n mond in de hete zon te smachten van de dorst...
..en mijn laatste gedachten waren nog:
.."o, Linda ik heb me suf gedacht, maar het werkt niet..,snik..."

Zijn, - 'to be' - kan alleen in het hier en NU, als je het bedenkt is het 'not to be'.
(Shakepeare :)


#31756
Linda,

Bedoel je misschien gewaarwording?


Leo, zo bedoel ik het niet maar ik ga met jouw voorbeeld verder,
Ik zit in de woestijn, brandende zon en geen water.
Dat is een ervaring, maar ik weet wel dat ik in de woestijn ben, dat het abnormaal heet is, er geen water is, gebarsten lippen( te minste als ik al niet in een delirium ben), mijn weten benoemt die ervaring, dit weten kan alleen maar plaats vinden omdat ik denk.
Of met andere woorden een dier ervaart het wel, maar heeft zover ik weet hier geen bewustzijn over.


Trudy, vraag beantwoord?


#31768
Helemaal!


Oké hoor, ik begrijp wat je bedoelt Linda.


Leo, hoe kom je toch zo zonder water in een woestijn terecht?

Als je vooraf was gaan DENKEN, zou je mischien zo slim zijn geweest een jerrycannetje water mee te nemen.

Alleen iemand die niet denkt gaat zonder voorbereiding die woestijn in.

Maar die momenten dat je dacht aan water en een lekkere duik aren toch even een verlichting. Dus die momenten had je ook aan denken te danken


Annette, dat kwam volgens mij omdat Leo volgens mij dacht dat ik op een dwaalspoor zat, of anders dat ik Leo er had opgezet. Wat denken al niet teweeg kan brengen.


We zullen hem afstoffen en hopen dat het zand in zijn oren geen schade heft toegebracht.


Leo, sorry hopelijk heb jij er ook plezier aan beleefd.


Annette, ..Ik moet je iets bekennen:
Tis niet echt gebeurd. ;-)

Ik denk Linda dat we allebei nu wel begrijpen wat we bedoelen, toch?
:)


#31779

Gelukkig Leo,

Wilde die woestijn al ingaan om jou wat water te komen brengen.

Over onbaatzuchtig gesproken ;-)


Linda, ik vond jouw woestijnverhaal ook spannend hoor!
:)


Dank je Trudy, ik wist wel dat je onbaatzuchtig bent.
;)


Oh ja Leo, moest ik eigenlijk nog een bronvermelding geven.
Ik gebruikte Ik denk dus ik besta, of anders omdat ik denk weet ik van mijn bestaan van
Descartes vond hem leuk tegenover Shakespeare.


Ik zou ook komen Leo op een kameel van Bram, want anders blijf ik misschien ook ergens steken met een kannetje water.

Ik vond het een mooi verhaal van jou en het geeft het verschil aan tussen voordenken en nadenken.

Maar af en toe niet denken is ook goed.


Dat is het mooie van denken. Het is een voorrecht om te kunnen denken, maar ook dat je het een poosje uit kunt zetten.

Het zijn voorrechten waar we gebruik van kunnen en mogen maken.


Ik denk niet, (hoorde ik net) en toch besta ik.
Voor de rest volg ik maar heel gewoon m'n instinct en dat gaat me heel goed af.



Vóórdat een natuurramp zichtbaar tot uiting komt zijn vele dieren allang weggevlucht naar veilige oorden.
Op de één of andere manier voelen zij dat er wat in de lucht hangt en of dit nu een soort bewustzijn is of instinct,
voor mij is dat om 't even.
In mijn beleving hebben zij ook een soort 'weet' van...











Gezien jouw naam, Katertje Julius, ben je waarschijnlijk een reïncarnatie van Julius Caesar. En toen had ik mijn boeken nog niet geschreven. Die kun je dus ook niet gelezen hebben. Geeft niks. Ga maar lekker snorren.


Hallo katertje Julius, Ik heb niet gezegd dat je alleen kan bestaan als je denkt (wat leuk dat jij ook kan denken), Maar dat ik mij bewust ben dat ik besta en dat bewustzijn is een vorm van denken.

Dat was bij trouwens het grootste struikelblok toen ik voor het eerst met ik denk dus ik besta in aanraking kwam.
Had je de uitspraak in mijn posting met Leo en Yvonne ontdekt of is het omdat ik het vermelde?


Gea, gelukkig maar blijft er veel moois van de schepping behouden.


Wij zijn niet het lichaam. Wij zijn niet het denken.
Wij zijn degenen die een denken en een lichaam hebben.



Leo, ik geef me over. Mee eens maar mijn bewustzijn maakt er graag gebruik van.
Zou ik me trouwens nog bewust zijn van het zelf als ik niet meer denk of zou dat bewustzijn ook kunnen denken zonder lichamelijke aanwezigheid? Zou het een soort herinnering hebben van Linda van hoe ik met lichaam en denken was?


maar als we ons lichaam verliezen houden we toch wel ons denken?


Volgens mij zijn er wel hersenen nodig om te kunnen denken, dus zonder lichaam wordt dat moeilijk.......


Misschien wel interessant:

Op onderstaande link is een vrouw te zien, jill genaamd, die een hersenbloeding heeft gehad in haar linkerhersenhelft, waardoor deze geheel uitviel.
Hierdoor is ze in “nirwana” gekomen. Het maakt haar niet uit hoe je deze ervaring benoemt, maar het gaat haar om het gevoel.
Normaal werkt links en rechts naadloos samen met zijn eigen taken. Voor de rechterhelft bestaat tijd niet, alles is één groot nu. Deze helft denkt in beelden, legt verbanden, verbindt onze waarnemingen van beweging, beeld, geluid , aanraking, reuk en smaak met elkaar tot één ervaring.

De linkerhelft maakt gebruik van taal en denkt lineair, het hakt ervaringen in stukjes en plaatst ze achter elkaar, waardoor we tijd ervaren. Het maakt constant vergelijkingen tussen de details van dit moment en het vorige moment. Het vertelt ons hoe de dingen “horen” en in welke volgorde. Heel praktisch in het dagelijkse leven. Door deze helft ervaren we ook waarin we verschillen van anderen, wat ons tot een individu, een “ik”maakt, afgescheiden van de rest.

Ze zegt nu dat wij allemaal een overweldigend gevoel van vrede, rust en eenheid kunnen ervaren, door dingen te ondernemen waardoor we in de rechterhersenhelft verblijven.



Leo, je bedoelt dat we een eeuwig zijn zijn.
Er is altijd een nu ook straks.

We zijn een eeuwig beginsel, en we zullen altijd denken denk ik.

Mag ik even griezelig doen?
Mijn zus was wel eens bij iemand die met overledenen sprak en die bijzondere dingen zei. Niet zo algemeen als het is goed of zo, maar persoonlijke dingen.
Zij was er niet op uit, maar die persoon
was op een feestje.
Het was heel bijzonder. Aan de overzijde wordt kennelijk nog steeds gedacht.

Nou, wij zijn geen seancejagers of zo, dit was bij toeval, maar heel troostrijk.
Degene was trouwens een wildvreemde voor mijn zus.


Lieve Annet, wat je wèrkelijk BENT, zal je nooit verliezen en het zal je nooit in de steek laten

Linda, Ik heb nooit gezegd dat je niet zou moeten denken,
je hebt het gekregen om het te gebruiken.
Gebruik het dan waarvoor het geschikt is...

'Je kunt met een zaag geen glas snijden,' zei eens iemand tegen mij, toen ik ook ooit dacht dat ik met het denken alle raadselen des Levens zou kunnen oplossen.




isschien zijn hersens een soort surogaat van hetgeen we ooit zullen hebben.
Een hulpmiddel.


#31795 als je googeld op: jill how it feels to have a troke, krijg je het filmpje.
gr. Yvonne


@#31796:
'Het was heel bijzonder. Aan de overzijde wordt kennelijk nog steeds gedacht.'

Wat dergelijke 'griezelige' berichten betreft Annette, nog het volgende:

Er is een overgangsgebied in de astrale wereld waarin zich deze verschijnselen, zoals kontakt hebben met overledenen, via een medium manifesteren.
De krachten die in dit overgangsgebied werken hebben niets meer te maken met de overleden zelf, maar ze maken gebruik van onze herinneringen, die in het onderbewuste nog aanwexig zijn.
Ze weten ons precies te vertellen wat we graag horen willen - en op die manier invloed op ons te krijgen.
Ik kan alleen maar zeggen: wees voorzichtig met dit soort praktijken, hoe mooi ze ook mogen schijnen.
Het is 'boerenbedrog'!




leo, het zou zo kunnen zijn. Het geeft aan dat gebeurtenissen ergens een spoor nalaten die die mensen kunnen opvangen.

Maar die man zei iets over mij, en ik kende hem niet. Ik was niet eens aanwezig.

Maar ik zoek het niet op er moeten verrassingen blijven toch.

Maar ook de astrale wereld en zoveel andere dingen... het zou kunnen en misschien is het heel anders.

Maar ik vertrouw dat alles goed zal zijn en dat ons ZIJN eeuwig bl;ijft.

Voorlopig ga ik straks bomen redden met de bomenridders.
Prettige avond


@Ze weten ons precies te vertellen wat we graag horen willen - en op die manier invloed op ons te krijgen.

Leo, wat bedoel je hier met invloed?


Alles wat je afhankelijk kan maken van zulke soort berichten noem ik beïnvloeding.


Leo, dank voor je reactie:)
Ik zou niet weten in welk opzicht ik daar afhankelijk van zou kunnen worden.
In #31800 zeg je ter afsluiting voorzichtig te zijn met dit soort praktijken.
Heb je hier ervaring mee Leo?


Ervaring ermee.., nee hoor Gea gelukkig niet.
Ben bijtijds gewaarschuwd door mensen die daar wel ervaring mee hadden, die min of meer argeloos in dat soort leugens getrapt waren.

Verder wil ik er maar liever niet op in gaan Gea, als je het goed vindt.
..Ook als je het niet goed vindt, ha,ha.
:-))


Gea #31787.....In mijn beleving hebben zij ook een soort 'weet' van...

Ik las van de week:

De kat Oscar woont in een verzorgingshuis in Providence, de hoofdstad van de Amerikaanse staat Rhode Island. Oscar heeft de normale functie van een huisdier in een dergelijke gelegenheid. Hij biedt afleiding, gezelligheid en troost aan mensen die pijn hebben en verdrietig zijn. Maar het twee jaar oude dier heeft een bijzondere eigenschap: eerder dan familie en staf weet hij dat een bewoner gaat sterven. Als Oscar op een bed springt en lekker gaat liggen, dan weet de staf dat het tijd wordt om de familie te waarschuwen.

Tot nu toe is dit zo'n vijfentwintig keer gebeurd- een score van 100%. "Niemand sterft hier zonder dat Oscar is langs geweest", schrijft een van de artsen in de Nem England Journal of Medicine.

n.b. de naam van de stad Provence betekent ' voorzienigheid.'

Mooi hè!


Carla,Mijn nichtje heeft epilepsie en haar hond waarschuwt als ze een aanval heeft.
We kunnen veel van dieren leren.

Gea, 31807
Ik kende die man niet. Hij sprak mijn zus aan en zei dingen over mij, volgens hem via mijn moeder. Ik kon niet afhankelijk worden want ik had geen contact met hem. Het gebeurde spontaan.
Maar ik denk wel dat er veel kaf tussen het koren zit.
Heb jij er ervaring mee?


Denken.

Bedenkelijk bekijk ik mijn gedachten
en bedenk "wat een gedachten".


#31818 Zeker mooi Carla! ik had al eens eerder gehoord van deze Oscar de kat, maar dat de naam van die stad 'voorzienigheid' betekend is nieuw voor mij.
Schitterend!


#31820 Ha Annette, daar zit kaf tussen 't koren, ja dat is voor mij ook zo.
En ja, een jaar of wat terug kwam ik er voor 't eerst mee in aanraking via iemand die me uitnodigde eens mee te gaan.
(Overigens was zo'n avond een groepsgebeuren)
Wat mij diep raakte was vooral de sfeer en dat 't zo vertrouwd voelde en ik ben nog menige keren weer geweest.









Hoi Gea,
Ik zou eens naar een spirituele avond gaan, maar de spreker was ziek. Toen kwam er een vrouw. Ze was medium, zei ze.
Echt nep. Allemaal dingen waar iedereen alle kanten mee op kan.

Maar bij een buurvrouw was ik en daar was iemand, die wondelijke dingen zei. Ja daar was de sfeer bijzonder


Beste allemaal, deze lijn is geopend door Carla, met een bepaald onderwerp. Ondertussen gaat het hier over heel andere zaken, onder andere over contact met overledenen.
Zou je in het vervolg als je een nieuw onderwerp aansnijdt dat in een nieuwe lijn willen onderbrengen, zodat we de discussie in een bepaalde lijn kunnen houden bij het onderwerp waarmee is gestart?
En meer algemene babbels horen in de herberg.



Ja, dat is eigenlijk wel zo Bram.

Sorry Carla en Martijn, dat ik hier zomaar aan voorbij ging.


Ik sluit me Gea aan, sorry.


Ach Gea en Linda, wel lief maar jullie sorry hoeft niet naar mijn adres hoor.
Ik heb er immers ook zelf aan meegedaan.
Vind het wel juist dat Bram er op wijst.
Soms gaat de geest, in het menselijke vuur, zomaar de fles uit en dat begrijp ik ook wel weer.



Hallo, een late sorry van mij.
Ik laat de doden verder de doden begraven.


Dag lieverds allemaal, het is lang geleden dat ik dit forum bezocht. Wat is het altijd boeiend om jullie reacties te lezen.

Ik kom hier ook de reïncarnatie-gedachte tegen o.a. bij nr. 31662 van Leo.

Zelf ben ik 100% overtuigd dat dit bestaat, maar dan moet je weer oppassen om niet te extremistisch te worden lees ik ook hier boven. Dat is wel zo, we moeten altijd open blijven staan voor andere inzichten.

Het is natuurlijk niet in 2 zinnen uit te leggen wat reïncarnatie inhoudt. Daarom ben ik al pakweg 8 jaar bezig om me er in te verdiepen. En natuurlijk kwam ik boeken tegen met grote onzin omtrent dit onderwerp.

De logica van de boeken van Jozef Rulof hebben me er van overtuigd dat reïncarnatie werkelijk bestaat. Maar niet in die zin dat een mens terug kan komen in een muis of een krop sla..........hi hi hi !!!
Als je er meer over wilt weten? www.TheAgeOfChrist.nl

Ook in het Thomas evangelie kom je het volop tegen, althans wie oren heeft om te horen..........!!!


Lieve Adriana,misschien komt de muis wel als mens terug. Ten slotte is het stuitbeentje ergens een overblijfsel van. haha.

Een krop sla is nieuw voor me. Maar als ik aan mijn koude voeten denk, dan zal ik wel ijsbergsla zijn geweest.

Fijn dat je leest.
groetjes


Dag Adriana, leuk je weer eens te lezen hier.

De topic heeft als kopje: 'Inruilen of......'
Ik ben zeker niet iemand die 'inruilt', maar aanvult c.q. toevoegt en ook vaak weglaat.
Op jouw advies keek ik even naar de site van de man die jou inspireert.
Nieuwsgierigheid dreef me. Echter wanneer ik het volgende lees Of er een ander leven is na dit verschrikkelijke aardse en stoffelijke leven., dan haak ik eigenlijk onmiddelijk af.

Mag ik je vragen waar jij het volop tegenkomt in het Thomas-Evangelie?
Mijn oren zijn hopelijk horende......:-)

Zelf ervaar ik in mijn leven een vorm van 'rëincarnatie' die ik zou willen omschrijven als een individueel leer en groeiproces.






Lieve Annette en Carla, leuk om jullie reacties te lezen gedrenkt in humor!!! Hi hi hi !!!

Door het "toevallig"lezen van de zin: "Of er een ander leven is, na dit verschrikkelijke aardse.............etc.... " dan heb je het wel uit de context gehaald hierdoor Carla.

Eigenlijk gaan zijn boeken over anders niks dan over de liefde en het leven. Dood bestaat niet, kom je er herhaaldelijk in tegen.

Ik sla zomaar een willekeurige bladzijde open in het Thomas evangelie, het boek Schatgraven van Thomas van Bram, logion 80 het gaat over het levende lichaam van de werkelijkheid. Logion 51 de nieuwe aarde is er al........... O jé ik kan nog wel even doorgaan.

Het staat bol van reïncarnatie, althans zo voel ik dat hoor.

De moeite waard om dit boek te lezen en er over na te denken.

Een individueel leer en groeiproces Carla, dat is het Carla, bij ons allemaal, zodoende groeien we vanzelf naar meer inzicht, bewustwording en liefde.
Succes hiermee, Adriana



Adriana, mooi dat je steun vindt in de boeken van Jozef Rulof wat betreft reïncarnatie.
Ik heb op advies van iemand er ook wat van gelezen.
Persoonlijk had ik hierbij heel sterk het gevoel dat het niet juist is of niet klopt.
Ik heb wel meer boeken over hiernamaals en reïncarnatie gelezen, maar nooit met dat nare gevoel.


Je hebt wel gelijk hoor Adriana # 32213.....Ik was mij ook bewust, na het posten, dat ik niet kan oordelen n.a.v. één zin. Ben dus ook wat verder gaan snuffelen op die site en lees dan b.v. de antwoorden die Rulof geeft aan een man in de zaal, die ongeneeslijk ziek is en waarbij Rulof voelt dat de man doodsbang is.
Meneer, als u dood gaat, snak toch naar de dood, verlang toch, laat die dood toch komen: u gaat niet dood, u gaat daarginds verder, u krijgt ‘vleugelen’, en u leeft daar bewust..............
Lieve Adriana, help mij alsjeblieft hier enige vorm van leven en liefde in te zien? Echt, ik krijg er kippenvel van.
Begrijp me niet verkeerd hoor, ik heb alle respect voor jouw overtuiging en als jij je daarbij goed voelt, wie ben ik?
Om e.e.a. beter te begrijpen zal ik i.d.d meer moeten lezen. Laten we het er maar op houden dat ik mij er niet bij thuis voel.

Je haalt nog wat logia aan uit het Thomas-Evangelie. Ik begrijp nu best wel dat jij er enige vorm van reïncarnatie in ziet.
Ik hou het toch liever bij de herkenning in het hier en nu.
Ook alle goeds voor jou Adriana in het gaan van jouw weg.


Lieve Linda en Carla, bedankt voor jullie reactie. Ik zou zeggen, gaan jullie rustig verder op jullie eigen gekozen pad. Volg het pad wat jullie een goed gevoel geeft. Zo is het nu eenmaal, wij allen moeten onze eigen weg zoeken en zullen toch allemaal hetzelfde "eindstation" bereiken.
Vele wegen leiden naar Rome (naar de hemel)


Mooi Adriana, zo zie ik het ook.
't is ook erg gnostisch wat je hier in #32219 zegt.
:)


Nou,

na mijn onaangekondigde afwezigheid wil ik de draad hier weer oppakken.
Ik ben in de tussentijd druk geweest met werk en reizen, rusten, zoeken en lezen. (Vrijwel) elke religieuze of spirituele tekst kun je tegenwoordig vinden op Internet, dat vind ik prettig.

Om terug te komen op Inruilen: ik voel dat ik uitgeruild ben. Ik zie overigens dat ik een cruciaal stuk uit vers 5 van Epictetus' Encheiridion (#31645) heb weggelaten.

Niet voor niets, wellicht. En daarom wellicht geen beter moment dan nu om het alsnog toe te voegen:

Laten wij daarom, wanneer wij gehinderd, in verwarring gebracht of gekwetst worden, nooit iets of iemand anders de schuld geven dan onszelf, dat wil zeggen onze eigen meningen. Het is het werk van een onopgevoed mens anderen de schuld te geven wanneer hij zelf de oorzaak van het onheil is; zichzelf verwijten maken is het werk van iemand wiens opvoeding een aanvang genomen heeft; wie noch zichzelf, noch een ander iets verwijt, diens opvoeding is voltooid.


Hallo Martijn, fijn dat je uitgeruild ben, waar ben je op uit gekomen?


Bij mezelf, Linda. Weliswaar een andere zelf dan ik kende, maar wel een zelf die ik accepteer en waardeer. Nu we het toch over acceptatie hebben: dat is het eigenlijk wel.

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet opschrijven, sorry ;-)

Ik geloof in het kunnen "maken" van mijn leven binnen de daarvoor geldende kaders. Mijn gedachten bijvoorbeeld zijn volledig van mij, en mijn gevoelens ook.

Ik zie een beetje overal dezelfde boodschap: je kunt invloed uitoefenen op de zaken die van jou zijn, en moet het doen met de rest. Over de eeuwen en religies heen zijn vele manieren waarop je dat kunt en zou moeten doen, in vele variaties en thema's.

Het begint echter allemaal bij het liefhebben van jezelf. Ik denk dat ik daar ben uitgekomen.


Martijn, mooi dat je dit inzicht hebt gevonden.
Dingen waar het om gaat kunnen heel simpel zijn, men gaat er naar op zoek en nergens wordt dat gevonden.
Niemand kan jou dat volledig aanreiken, er is altijd iets wat mist of wat niet klopt.
Op het moment dat je stopt met zoeken en bij je zelf te raden gaat, passen er puzzelstukjes ineens wonderlijk in elkaar.


Martijn, door het liefhebben van je zelf, ga je ook steeds meer de ander liefhebben.
Daardoor reikt je invloed veel verder dan je denkt.
De mooie religies, zoals christendom, boedisme en nog enkele andere zijn begonnen met een mens die zichzelf op een gezonde manier liefhad, daardoor anderen liefhad en zo zonder dwang die ander er toe zetten ook lief te hebben.

De dwang van sommige religies komt van mensen die misbruik maakten en zichzelf niet zozeer liefhadden maar uit pure egoïsme.

Jezus zei, heb u naaste lief als uzelf.
Duidelijker kan toch niet.

Dus ik ben blij met je.


Dank je Linda en Annette!

Heb uw naaste lief als uzelf inderdaad, zo'n eenvoudig zinnetje en toch zo ingewikkeld, en toch ook weer niet ;-)

Heb uzelf lief als uw allerliefste, vind ik ook een mooie zin!


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.