Groeiend inzicht

Vergeving

    door Jan, 07/03/2009 09:08. #32825. 77 reacties, laatste

Ik lees dit op de site:
Vergeven is eigenlijk de hoop opgeven op een beter verleden.
Dit is mijn inziens geen gnostiek, maar ook ik kan me vergissen en is gnostiek verandert in de tijd.


Hoe gaat dat: hopen op een beter verleden?
Moet je dan achterstevoren lopen?
(..of hopen..?)


Dat bedoelde ik niet,
nee ik bedoel dat je anders naar je verleden kunt kijken als je hebt vergeven.
Lijkt me hoopvol ipv de hoop opgeven.


Zou gewoon in het hier en nu leven en het verleden 'loslaten' (niet steeds omzien'..)
niet veel effectiever zijn?




ik weet van mezelf dat ik het verleden vasthoud, vooral problemen e.d. blijven spelen en hangen, loslaten is het beste.
In het Het Aramese Onze Vader staan hierover een paar mooie zinnen:
Maak de koorden van fouten los die ons vastbinden aan het verleden
Opdat wij ook anderen hun mistappen kunnen vergeven.


#32825

Goedenmorgen Jan,

Je schrijft: Dit is mijn inziens geen gnostiek.
Mag ik je vragen waarom dit jou inziens geen Gnostiek is?


Ik las een interessant artikel over vergeven en hoop opgeven.

"Veel mensen zijn jarenlang bezig met het herformuleren van hun verleden. Ze zijn druk doende met het ombouwen van jaren die ze als een mislukking beschouwen. Op die manier leef je het leven achterstevoren. Het vervelende hiervan is, dat het leven de eigenschap heeft om juist die dingen te gaan herhalen in de dag van vandaag. In feite herhaalt het verleden zich dan dus in het heden.

Vandaar het belang om het verleden een goede plek te kunnen geven. Om het af te kunnen sluiten. Je zult moeten rouwen. Dit rouwproces kun je zien als het leegdrinken van een hele zure beker wijn. Zorg ervoor dat je de hele beker leegdrinkt, want anders zal ook de nieuwe wijn zuur worden. Als je de beker helemaal leeggedronken hebt en alle bijbehorende emoties doorleefd hebt, kun je een nieuwe persoonlijke verhouding aangaan met het verleden. Denk niet dat het nooit meer verdriet of pijn zal doen. Maar het kan eventueel een bron van een nieuwe en rijpere ervaring worden. Je kunt uiteindelijk persoonlijk verder komen zelfs met de meest verschrikkelijke ervaringen."
Irene Dorrestijn



#32829
@:Maak de koorden van fouten los die ons vastbinden aan het verleden
Opdat wij ook anderen hun mistappen kunnen vergeven.

Ja, dat is de moeite waard, om zo te leven.
Dat dat niet altijd even gemakkelijk is begrijp ik.
Het verleden wil niet graag losgelaten worden..


Als we iedereen vergeven horen we er zelf ook bij. Je moet je zelf ook vergeven.

Meestal gaat het daar fout en blijf je hangen op:... Had ik toen maar.... al dan niet invullen van dingen die je wel of juist niet had willen doen.

Maar hadden komt als hebben is geweest.
Gewoon vooruit kijken en positief leren van wat is geweest. Een soort reïncarnatie tijdens dit leven.


Mooi stuk Nij.
Vooral dat 'achterstevoren leven' doet me soms glimlachen, maar de laatste tijd doet 't me meer huilen.
Verleden tijd is voorbij en tóch kom ik 't bijna dagelijks tegen in 't leven om me heen. Het is voor mij persoonlijk meer een diep gevoel van dit is geweest en voorbij. Is gewoon niet meer over te doen.
Deze terugblikken die komen en gaan zijn pijnlijk.
Het verleden blijft volgens mij om een hoekje meelopen.
Alleen de gevoelswaarde eraan kan veranderen.


Bedankt Nij voor je mooie artikel. Ik neem het over.


Dank je Nij voor het ingezonden stukje van Irene Dorrestijn.

Het verleden ..... volgens mij niets mis mee. Een leerschool voor DAT wat komen gaat, het geleerde toe te passen om vervolgens wederom van te leren.


Het verleden is soms een schaduw die meeloopt he Gea, maar een schaduw waar jij de baas over bent. Het kan jou niets meer doen. Zoals de Katharen het kwaad zien als een schijnwereld, zo is schaduw.
Maar soms kan schaduw de zon verduisteren, denk je. Maar niet je eigen schaduw, die is onder jouw voeten.

Natuurmensjes,zo als jij zijn vaak extra gevoelig. Maar die mensen zijn hard nodig in deze wereld.


#32835@Vooral dat 'achterstevoren leven' doet me soms glimlachen, maar de laatste tijd doet 't me meer huilen.

Gea ik sla even een arm om je heen.

En ja de glimlach en de traan, ze liggen zo dicht bij elkaar.

Wanneer je verdrietig bent
blik dan opnieuw in je hart
en je zult zien
dat je weent
om wat je vreugde schonk.


Kahlil Gibran




Hoi Gea,

Ik loop even met je mee.


re #32830
Een mooie omschrijving van gnostiek vind ik: De mens die de kennis van de wijsheid (gnosis) ontvangen heeft, weet wat hij is, waarheen hij gaat en vanwaar hij komt. Gnosis is een bewustwordingproces van wat de mens in diepste wezen is, wat zijn oorsprong is en wat zijn bestemming is. Het cirkelt om het geheim van de goddelijke vonk in de mens die bevrijd en verlost moet worden. De mens die weet wat hij werkelijk is, heeft gnosis ontvangen.
Ik zie vergeving als hoopvol omdat ik dan erachter kan komen wie ik ben, dat is dan verlossing, het spreekt me aan, anders kan ik het niet uitleggen, nog niet.


Ja Gea, hier ga ik ook in mee!

Mag ik er dan het volgende nog aan toevoegen..?

Dat het zo moeilijk is om het verleden los te laten komt door de ‘ketenen’ die wij zelf in het grote mensheids-onderbewuste gesmeed’ hebben en die ons aan het verleden binden.
Alleen de Liefde is in staat deze ketenen los te maken.
Alleen met Liefde is vergeving mogelijk.
Dán is de herinnering aan het verleden, - de Weg die we hebben afgelegd tot nu toe - , met de Zon van Liefde overgoten.




@#32841@Ik zie vergeving als hoopvol omdat ik dan erachter kan komen wie ik ben, dat is dan verlossing,

Bedoel je Jan dat je in de hoop verlossing vindt? of in de vergeving?


#32841

Dank je voor jou antwoord Jan.

www.youtube.com/watch?v=3Zl9puhwiyw


#32825

Voor mij voelt het niet als een vergeving, ik ervaar dankbaarheid.

:-)


dat ik mag en kan vergeven in vrijheid zonder het te moeten, en in of door vergeving de verlossing te vinden.

Ik ervaar als ik kan vergeven (het lukt dus niet altijd) dat als dankbaarheid ;-)


#32846Jan@Ik ervaar als ik kan vergeven (het lukt dus niet altijd) dat als dankbaarheid ;-)

Zoiets als een geschenk aan jezelf?


Ik zag laatst op tv een vader die de moordenaar van zijn dochter wilde vergeven.
Dit, zo vertelde hij, was heel moeilijk zo niet onmogelijk omdat de dader geen berouw toonde en geen duidelijkheid gaf over wat er gebeurd was.
Ik kan dat heel goed begrijpen.

Van de andere kant vraag ik me af is vergeving een puur innerlijk proces vanuit de intentie, vanuit menselijkheid voor jezelf en dus ook voor de ander?





Vergiffenis is de geur die het viooltje verspreid aan de hiel die het heeft vertrapt.


#32848
Dat vraag ik me ook af Nij,

Zelf denk ik dat dit een individueel proces is vanuit de eigen intentie.
In afwachting van berouw van die ander zal het dit proces niet bevorderen en ben je afhanklijk van die ander.

Voor mij voelt het als het vergeven van jezelf en niet die ander. Het aanvaarden van de pijn zoals die IS en van daar uit die vergeving.

Kan me vinden in de woorden van Jan #32846


#32847
Ja Nij :-)
Een geschenk aan jezelf.


#32852@Zelf denk ik dat dit een individueel proces is vanuit de eigen intentie.

Wat mij zo raakte Trudy in dat gesprek op de tv was de intentie van deze man om te willen vergeven. Om niet kwaad met kwaad te willen vergelden maar deze cirkel te doorbreken, uitgaande van liefde.
Me in hem verplaatsend bracht het
mijn visie of wat daar voor door mag gaan,
op de helling toen voor hem bleek dat berouw nodig was om dat te kunnen.
Ik denk dat in het proces van vergeving alles langskomt.


Gea,
Ik sla even de armen om je heen.

Vergeven, is volgens mij de liefde die er op een bepaald moment om wat voor reden dan ook niet was, nu er wel laten zijn.
Vergeven is iets heel groots, het vergt moeite en gaat niet altijd in een keer.
Vergeven het lijkt of je de ander deze gunst verleend, maar ik heb ontdekt dat door vergeving ik de grootste gunst ontvang.
Want waar de liefde geblokkeerd was, stroomt ze nu weer vrij.


#32853

Zo ervaar ik het ook Nij, alle emoties passeren.

Wat Linda schrijft in #32854 "Vergeven het lijkt of je de ander deze gunst verleend, maar ik heb ontdekt dat door vergeving ik de grootste gunst ontvang."

Is voor mij zeer herkenbaar.

Ik wens jullie een fijne dag.
:-)


Jij ook een fijne dag Trudy.


Beste Jan, je bemoeit je ergens mee waar je duidelijk geen verstand van hebt. (Dat geldt trouwens ook voor Leo gezien ook zijn commentaar.)
Vergeven bestaat niet uit het hebben van nobele gedachten. Vergeven is een met emoties beladen proces op de bodem van de ziel. Vergeving kan alleen plaats vinden buiten angst en hoop, dat wil zeggen in de volledige aanvaarding dat het is zoals het is, in de illusieloze overgave aan de werkelijkheid, hoe bar ook.

Ik vind het overigens ook impertinent dat je je met je commentaar in mijn gesprek met Yvonne mengt.
En kennelijk weet jij wat gnostiek is en meet jij daar dit gesprek aan af. Ik heb andere maatstaven en het zal me eerlijk gezegd worst wezen of jij dat gnostisch vindt of niet.


Soms denken we dat we liefde hebben voor alles en iedereen.
Dat voelt zo omdat we geen conflict hebben, vrolijk zijn, niets tegen zit.
Dan kun je de hele wereld wel omarmen en lijkt het of de wereld jou omarmt.
Maar dan gebeurt iets vervelends. Je krijgt een boete waar je het niet mee eens bent. Iemand blaft je af om niets of in ieder geval iets waar jij je niet van bewust bent en vul maar in…
Dan leer je je zelf kennen. Je snauwt terug, je reageert na je boete sacherijnig die er ook niks aan kan doen. Mooie gedachten over anderen en jezelf zijn weg.
Natuurlijk de een zal er minder last van hebben als de ander. Is die al verder? Heeft die gewoon minder temperament? Zijn de gevoelens minder diep, zowel naar goed als kwaad? Dat weet alleen de persoon. We kennen het gevecht niet die de ander met zichzelf heeft.
Iemand die fel is, heeft misschien al 10 keer met zichzelf gevochten om zich te beheersen en een ander hoeft niet te vechten. Die slikt gewoon een keer en het glijdt langs hem heen als water langs een eend.

’t Al

Ik ben de zon, de maan
Ik ben de regen
Ik ben onbeschrijflijk
Niet te meten noch te wegen
Ik ben rivieren, ik ben zeeën
Bliksem, donder
Ik ben de kleine mens
Maar wel het grote wonder

Ik ben het water
En de vruchten en het koren
Het leven
Dat uit alle leven werd geboren
Ik ben het allemaal
-de wijze en de zot-
En in mij kleinheid
schuilt iets van een Grote God

Laten we blij zijn met elkaar






@328335
Gea: "Is gewoon niet meer over te doen."
Ja, Gea, dat is het moeilijkst te aanvaarden. Met je verstand lijkt dat als gedachte heel vanzelfsprekend en nogal simpel, gewoon loslaten zeg je dan, zoals Leo hierboven zo los uit zijn pols beweert, maar dat ook emotioneel aanvaarden... ja, dat is heel anders, dat doet echt pijn als je die afschuwelijke onherroepelijkheid ten volle beseft.

Zeker, Gea, als je die onherroepelijkheid emotioneel aanvaard hebt, zal de pijn nog een tijd je metgezel zijn, zoals je dat zelf ervaart. Toch, door die aanvaarding en het onvermijdelijke rouwproces zal de pijn ook slijten. Maar dat heeft wel tijd nodig en je moet niet proberen flinker te zijn dan je emotioneel bent, want dan duurt het alleen maar langer.


Sorry, maar zeg ik iets verkeerds?
Bram, waarom zou ik iets vergeven als ik geen angst ken???
Ik meng me niet in een gesprek, waarom zo een reactie van jou, dat begrijp ik niet?
Mij van iets iets in de mond leggen van iets wat ik niet doe, dat is onbeschaamd!
<
Maar als jij zo met je gasten omgaat, dan hou ik het hier voor gezien.
Zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten.


#32854
Mooi Linda. Zo is 't.


Beste Bram

Ik lees en herlees de stukjes van Jan en Leo en zie er geen boosheid of ongepastheid in.
Het mooie is toch dat je op deze site je mening mag geven en er naast mag zitten?

En als iemand het helemaal verkeerd heeft
kun je iemand toch vergeven.

Heb niet de illusie dat we allemaal hetzelfde weten of voelen.
We zijn mensen die nog moeten leren, allemaal.

Kun je ons uitleggen welke maten er aan gnostiek zitten?
Vergeef mij als ik iets schrijf waar je het niet mee eens bent of überhaupt schrijf.

Jammer, ik vond het juist zo'n gezellige woordenwisseling.


Een mooie gave

Wat ik het moeilijkst kan geven
moet ik eerst geven: Vergiffenis.
Vergiffenis, ja, dat is het!
Ik moet vergeven, altijd weer opnieuw vergeven.
Als ik stop met vergeven staat er onmiddellijk een muur
en een muur is het begin van een gevangenis.
Ik moet in het leven vooral twee dingen doen
“begrijpen” en “vergeven.”
Ik ken veel mensen en ik ken de geheimen van veel mensen
en ik ben er hoe langer hoe meer van overtuigd
dat er geen twee mensen hetzelfde zijn.
Ieder mens is een wereld op zich en leeft en voelt en
denkt en reageert vanuit die eigen wereld waarvan de
diepste kern me altijd vreemd blijft!
Daarom ontstaan tussen mensen bijna noodzakelijker wijze
contactstoornissen, wrijvingen en botsingen.
Alleen maar als ik begrip heb voor het feit dat
de ander “anders” is
en als ik bereid ben te vergeven,
is het “samenleven” mogelijk.
Anders wordt het een wederzijdse belegering
en leef ik dag in dag uit in een koude of warme oorlog.
Er zijn uitzonderlijk gunstige gelegenheden om vrede
te maken, om ruzies op te ruimen.
Ik heb zo dikwijls de kans een geschenkje te geven,
een kaartje te sturen, iemand uit te nodigen
ten teken van verzoening, van vergiffenis.
Als de moeilijkste eerste stap gezet is, wordt
de rest een “feest.”
Vergiffenis, de mooiste gave

Auteur onbekend


Annette, er bestaan geen maten in de gnostiek, behalve de jouwe voor jou en de mijne voor mij. En als iemand meent 'de gnostiek' te kunnen aanwenden als maatstaf voor het beoordelen van een opmerking van iemand anders, dan heeft die van gnostiek niets begrepen.


#22862Annette@Ik lees en herlees de stukjes van Jan en Leo en zie er geen boosheid of ongepastheid in.
Het mooie is toch dat je op deze site je mening mag geven en er naast mag zitten?

Ik heb de stukjes ook verschillende malen gelezen Annette.
Het is zeker mooi dat je op deze site je mening mag geven.

Ik denk zelf dat er een verschil bestaat tussen een mening geven en open staan voor dialoog
en het promoten van eigen stokpaardjes zoals weleens gebeurt

Als ik het zelf doe wil ik er graag op gewezen worden.



Nij, dat zal ook wel, maar hier zie ik noch het een noch het ander.
Misschien ben ik naiëf of een eend.

Val niet over de woorden van je medemens,anders lig je voortdurend op de grond


#32871

Ik denk Annette dat we allebei op onze eigen manier waarnemen en ja dat kan inderdaad verschillend zijn.


#32870 @Als ik het zelf doe wil ik er graag op gewezen worden.

Nou Nij, zelf ervaar ik jouw manier van schrijven als iemand die richting geeft aan en ruimte maakt voor een open dialoog. (En zo lees ik vele anderen hier ook)
Voor mij ben je aanwezig en tegelijkertijd ook weer niet. Dit klinkt tegenstrijdig maar je begrijpt vast wel wat ik bedoel:)
Fijn dat jullie er zo zijn!




#32858 Annette, wat een prachtig gedicht over 't Al.
Ik las 't gisteren al, maar wil je nog even bedanken.
't raakt me.




Graag gedaan, Gea.

Beste Nij, natuurlijk zien we allebei op onze eigen manier. Maar we kunnen toch proberen om het beste in iemand te zien?
Met Liefde zonder gelijk uit te gaan van bijbedoelingen of steekjes onder water.
Wij zien hier alleen maar woorden, geen lichaamstaal of geestelijk gevoel. Dus we voelen niet wat de ander bedoeld, waarom dan van het negatieve uit.
Maar nogmaals, misschien ben ik een eend en glijdt het langs me heen. Maar ik ben nog niet in de singel geweest want ik vond het te koud en ik houd van warmte lichamelijk en geestelijk.


Annette, je schrijft aan Nij en ik begrijp wat je zegt, maar sta me toe ook even wat te zeggen:)
Voor mij spreekt Liefde niet altijd over leuk, lief en aardig en wat al nog meer.
Liefde spreekt soms ook 'verpakt'.


#32875@Maar we kunnen toch proberen om het beste in iemand te zien?

Annette, ik weet niet hoe het voor jou is, maar ik zie nergens iemand het slecht(ste)
in iemand proberen te zien.






Gea bedankt voor je reactie #32873

#32876@Liefde spreekt soms ook 'verpakt'.

........................


Annette, ik waardeer je houding dat we van het goede moeten uitgaan en woorden niet altijd kunnen uitdrukken wat we werkelijk bedoelen.
Ik zelf heb de zelfde intentie, toch kreeg ik gister wel degelijk de kriebels bij het lezen van dit lijntje.

Gnosis is niet iets wat vast ligt, jij kan heel andere dingen aangereikt krijgen dan ik.
Beide zijn waardevol, beide zorgen voor ontwikkeling en bewustwording.
Wordt er bepaald wat wel of niet onder gnosis valt, dan is naar mijn idee nog niet begrepen wat gnosis is.

Wat mij verder opviel in de discussie, vergeven is op meerdere manieren mogelijk.
Het een is volgens mij als ik bv. tegen iemand aanloop, beiden( evt. een van beiden) zegt sorry, het is op dat moment vergeven.
Het ander is als je door iets of iemand heel erg gekwetst ben, soms eenmalig soms voor langere tijd.
Deze vergeving vindt niet zomaar plaats door te zeggen :"het is vergeven", dit is een proces wat je ondergaat en waar verschillende emoties naar boven komen.
Naar mijn idee kwam dit verschil in zienswijze in de discussie naar boven.



#32879 Deze vergeving vindt niet zomaar plaats door te zeggen :"het is vergeven".
Om diezelfde reden kreeg ik ook de kriebels.
Was het maar zo gemakkelijk.


Linda,
Ik vond het lijntje ook interressant. Het liet mogelijkheden zien. En precies zoals jij zegt, bij sommige dingen is sorry genoeg, maar sommige mensen zijn zo diep gekwetst dat het een proces van jaren is.
Maar als die mensen, vaak met hulp van anderen geholpen worden om het uiteindelijk te kunnen te kunnen vergeven dan zijn ze wel vrijer dan eerst, hoewel het lidteken erblijft en af en toe weer open scheurt. Dat moeten we wel voor ogen houden.

Maar ik zie niet wat Leo en Jan voor lelijks zeggen dat hen moet worden toegevoegd er geen verstand van te hebben.
Hebben wij dat wel dan?
Als je niet veel hebt meegemaakt kun je makkelijk praten, als je veel hebt meegemaakt weet je wat je strijd is, hoe diep de wond en daar kan ieder ander alleen maar naar gissen die het niet heeft hoeven te ervaren. De één kan veel te verduren hebben gehad en er beter uitkomen dan sommigen die "minder" hebben meegemaakt. Karakter speelt ook mee. Is iemand geestelijk sterk of juist niet.
De één kan een pak van 100 kilo sjouwen en de ander zakt in elkaar met 15.
Dan kun je wel helpen naar de kennis en liefde die je hebt voor de ander.
Maar liefde kunnen we allemaal geven.
Ik denk ook dat ik een bepaald iemand heb vergeven, en zie ik hem, gaat het meestal wel goed, maar er zijn momenten dat ik hem een flinke trap onder zijn achterste wil verkopen. Maar dat had ik eerder moeten doen, mijn benen zijn er nu te stijf voor.haha.


...liefde is niet alleen maar lief...


#32881Annette@Als je niet veel hebt meegemaakt kun je makkelijk praten, als je veel hebt meegemaakt weet je wat je strijd is, hoe diep de wond en daar kan ieder ander alleen maar naar gissen die het niet heeft hoeven te ervaren

Is dat zo?
Denk je...heeft een mens alleen empathische vermogens als hij/zij geleden heeft?



Yvonne, ik leef met je mee en heb met je te doen.

Annette, Jan en Leo, zeggen op zich niets verkeerd.
Het komt op mij over dat zij niet de intense ervaring van vergeving hebben, ook hier weer niks mis mee.
Zij reageren echter als of hun idee algemeen geldend is.

Het is heel makkelijk te zeggen dat je verleden achter je moet laten.
Als je echter intens door iets gekwetst ben, lukt dat niet.
Het verleden steekt te pas en te onpas de kop op.
Mooie woorden over hoe het zou behoren te zijn, treffen dan geen doel.



@ Zij reageren echter als of hun idee algemeen geldend is.

Dank je Linda, een idee is iets in je hoofd, maar dit is m.i. iets wat het hoofd niet op kan lossen.


Yvonne, ik deel het idee met jou en wil je nogmaals veel sterkte toewensen.


Dank je Linda, dat gaat wel lukken.


#32884
Zij reageren echter als of hun idee algemeen geldend is.
Pardon?
Zie het bovenaan genoemd onderwerp als een vraag of opmerking en niets anders aub, ik ga ik niet voor anderen meningen e.d. invullen, ik heb een mening niet meer dan dat.
Waarom hier er zo aanvallend, negatief, snerend en laagdunkend op deze vraag of opmerking wordt gereageerd, begrijp ik nog steeds niet.


Als jullie zouden lezen wat ik schrijf dan zie je dat ik wel degelijk meeleef met hen die veel hebben meegemaakt. Ik heb zelfs mensen begelijdt en wie zegt jullie dat ik niks heb meegemaakt.
De intense ervaring van vergeven niet meegemaakt? Weet niemand iets van.
En dat weet ook niemand van Leo en Jan.

Ik schreef aan het eind ook dat ik dacht iemand te hebben vergeven maar inderdaad steekt het de kop op.

Nij ik zeg niet dat iemand die niets heeft meegemaakt geen empathie heeft, maar niemand voelt hetzelfde.
Je kunt met iemand samen door een diep dal gaan en de een zal die anders ervaren dan de ander.

Ik reageer niet alsof mijn idee algemeen geldend is.
Ik pas daar wel voor op.
Maar ik heb het idee dat nu gelezen wordt wat iedereen wil lezen. En erin zien wat je wilt zien.

Gegroet u allen


ik weet ook niet wat hier gaande is Annette, maar ik dank je voor het meeleven,
het blijft een rare vreemde ervaring, iets wat goed voelt


sorry, #32890 moet zijn
het blijft een rare vreemde ervaring, iets wat NIET goed voelt


Ja, Jan, maar ik heb er zo geen zin in.

Ik probeer het goede in mensen te zoeken, maar nu ben ik gedegradeerd naar iemand die algemeen geldende dingen zeg. Nog nooit iets meegemaakt, zonder verleden. Kennekijk niet gnostisch, dus ook geen toekomst.
Ach, ach, arme ik.

Maar ik heb het idee dat sommigen niet goed kunnen lezen of misschien kan ik niet schrijven.
Maar dat ga ik hier ook niet meer doen.
Ik houd me wel bij mijn egels en andere beestjes, dan komen er geen misverstanden.



Jan, mijn excuses als het zo op je overkomt het is zeker niet bedoeld als aanvallend,negatief, snerend en laagdunkend, ik wilde wel duidelijk maken waarom er op de reacties van jou en Leo op een bepaalde manier wordt geregeerd.
Dit was wat ik voor alle in deze discussie wilde duidelijk maken.

Annette, sorry als ik je gekwetst heb dat is zeker niet mijn bedoeling.
Ik heb alleen geregeerd op jou vraag en probeer duidelijk te maken hoe het op mij overkwam.
Dit is zeker niet een waarheid die daarom geldend is, maar wel een gevoel zo als het op mij overkomt.
Mijn mening over jou is juist dat ik je een heel warm mens vindt.


#32889@Als jullie zouden lezen wat ik schrijf dan zie je dat ik wel degelijk meeleef met hen die veel hebben meegemaakt

Annette als je met jullie (ook?) mij bedoeld dan is het nergens mijn bedoeling geweest te ontkennen dat je geen meelevend mens zou zijn met de beste bedoelingen.
Voor mijn gevoel heb ik een open vraag gesteld.
Het was geenszins mijn bedoeling je aan te vallen.
Mijn excuses als het zo is overgekomen.



Ach, lieve mensen nou toch!

Mag ik......zie logion 36.

Graag wil ik hier oordeelloos aanwezig zijn.
En reageren vanuit de geraaktheid van mijn hart.
Daaruit vloeit het volgende voort......

Een dikke kus op elke 'beschadiging' in ieders hart, gisteren en vandaag hier opgelopen.

Hierna wacht , zo mag ik hopen, weer een nieuwe dag, een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
Maar vooral een nieuw hart.

Zet de vensters ervan open naar elkaar en zing met het vijfde roodborstje mee.




Hallo lieve Allemaal,

Graag sluit ik me aan bij Carla,

www.youtube.com/watch?v=vbrH7l8tsSk&feature=related


Annette, niet om flauw te doen, maar wil je je eigen stukjes in dit lijntje nog eens lezen?

Ik hoop dat je blijft schrijven, want ik lees je graag!


Annette, het was misschien beter geweest niet in discussie te gaan met jou, maar in plaats daarvan Jan rechtstreeks te laten weten hoe ik zijn posting ervaren heb. Dat doe ik dan hierbij alsnog.
Jan, ik schrok toen ik je bericht las waarmee je hier opende.
Je komt zomaar uit de lucht vallen met een zin die je haalt uit een persoonlijk gesprek tussen Yvonne en Bram en je komt nogal hooghartig verkondigen dat die zin ‘niet gnostisch’ zou zijn.
Ik wil mijn bijdrage aan deze discussie afsluiten door jou te laten weten dat de reactie van Bram overeen stemde met de mijne, al zou ik het anders geformuleerd hebben.


ik weet van mezelf dat ik het verleden vasthoud, vooral problemen e.d. blijven spelen en hangen.
32829

Misschien had Jan ook wel problemen en probeerde hij een antwoord te krijgen.

en... het promoten van eigen stokpaardjes zoals ik L hier vaker zie doen
32870

Mensen hebben vaak stokpaardjes omdat ze er nog niet uit zijn, misschien ook wel worstelen.

Misschien zijn ze niet zo zorgeloos als ze lijken.
Wie kent de worsteling van degeen die zich niet uiten kan of wil?


Annette, nog even een correctie/aanvulling, ook/juist als je boos bent lees ik je graag! Niet dan weggaan.


Annette, ik sluit me bij de reactie van Nij aan.
Ik gaf antwoord op jouw vragen maar had daar zeker niet jou daarmee op het oog.

Je hebt helemaal gelijk dat ik niet weten wat de ander denkt en voelt.
Ik ging daar in mijn postings ook niet van uit, schreef hoe het op mij overkomt.
In mijn poging het een te verdedigen kwets ik anderen.
Dit vind ik vervelend maar het is voor mij nu wel een aandachtspunt.
Wil dan ook gaan voor het nieuwe hart en de bouw van het nieuwe Jeruzalem.




Annette, ik vond de reactie van Jan ongepast, evenals de daarop volgende van Leo.
Maar daar wil ik het nu niet over hebben, want dat wist je al. Daar ben ik duidelijk genoeg in geweest.
Ik wil het nu over jou hebben en over jouw bijdragen.
Ik ben het niet altijd met je eens. Als je bijvoorbeeld suggereert dat mijn ergernis veroorzaakt werd omdat ik mijn teen gestoten had of zoiets, kan ik je verzekeren dat ik gewoon meen wat ik meende en dat er met mijn tenen niets aan de hand is.
Maar we hoeven het toch niet altijd met elkaar eens te zijn?
Ik ben het soms niet met je eens, maar ik vind jouw bijdragen nooit ongepast, en daar gaat het mij om.
Jij ziet de dingen soms anders dan ik, maar dat geeft toch niet?
Misschien verdedig jij wel dezelfde waarden als ik, eigenlijk ben ik daar wel zeker van. Maar ik doe het op mijn manier en jij op de jouwe.
Wat mij betreft zou ik het fijn vinden als jij die waarden blijft verdedigen op de manier waarop je dat tot nu toe steeds deed, altijd liefdevol, vaak vol humor en uit het leven gegrepen. En ik blijf het op mijn manier doen, daar kun je zeker van zijn.
Ik vind het fijn dat Nij en Linda beiden lieten weten dat ze eigenlijk op Jan (en Leo) reageerden in hun reacties op jou.
Trek het je daarom vooral niet persoonlijk aan. Blijf gewoon Annette. Je bent hier meer dan welkom.


Zo is het ook met de leerling van God.
Als hij een wijs mens is,
begrijpt hij het discipelschap.
Lichamelijke vormen zullen hem niet misleiden;
maar hij zal op ieders zielsgesteldheid letten
en dan met hem spreken.


Sorry allemaal als ik wat lastig overkom.

Maar enkelen deden gewoon mee met de discussie. En het leek alsof ieder het naar zijn zin had.
Pas toen Bram zijn ongerief neerschreef bleek dat er nog meer mensen ongerief hadden. Waarom niet gelijk geschreven?

Bram heeft recht op zijn mening, iedereen trouwens. Maar ik zal altijd gaan voor degene die aangevallen wordt. Ik deed dat als kind en heb het al gedaan voor ik er erg in heb.

Ik heb jullie altijd erg gewaardeerd, maar misschien is mijn vizier te open.





OK Bram, hou van jullie, draag mijn hart op mijn pen.


Slaap allemaal lekker, ben wel op jullie gesteld. Sorry als ik gekwetst heb.

laat ons vriendelijke woorden steeds spreken
thuis of waar we ook mogen zijn
ze zijn als de gezangen der vogels
zo lieflijk, zo vrolijk en rein
ze troosten het droevige hart
met invloeden als van omhoog
waar donkere wolken verschijnen
zij liefde de taal van uw oog

Als de stralen der zon in de morgen
die roepen tot nieuw leven weer
zoals 't zachte gekabbel van 't beekje
zijn 't klanken uit God reine sfeer
laat ons dan met vriendelijke stemmen
de vriendschap vernieuwen, nu weer
tot de een met de andere instemt
in liefde, in vriendschap en eer

O die woorden zo schoon
op een vriendelijke toon
brengen zonlicht in 't droevige hart
laat ons vriendelijke woorden steeds spreken
ze lenigen droefheid en smart


Toch nog even reageren op: #32869
er bestaan geen maten in de gnostiek, behalve de jouwe voor jou en de mijne voor mij. En als iemand meent 'de gnostiek' te kunnen aanwenden als maatstaf voor het beoordelen van een opmerking van iemand anders, dan heeft die van gnostiek niets begrepen.
Ik heb aangegeven (bovenaan) dat ik me vergissen kan, dus ik wend niets aan.
Bram die rekent mij direct af op mijn vraag of onderwerp, hoezo erzijn geen maten?

Bram, ik zie hier duidelijk een contradictie in, ik mag dan kennelijk volgens jou geen verstand hebben van gnostiek, maar mag jij dan zo tegenstellend reageren?
Ik blijf het vervelend vinden en ik vind de opmerking van Bram kwetsend en suggestief.

Het lijkt of er op deze site maar een iemand is die weet wat gnostiek is, jammer dus.

Ietwat andere meningen of verkeerd begrepen vragen worden direct aangevallen, tenminste zo voelt het voor mij. Ik zou graag het trieste gevoel wat ik hier op deze site de wereld uit willen helpen.

Anderen dank en succes in je verdere ontwikkeling.





Ach Jan, wees niet triest. Ik vond dat stukje op 32830 van jou erg mooi. We zijn ons niet altijd bewust van de strekking van woorden. We kennen elkaar niet zo goed. Ik kijk iemand graag recht in zijn ogen omdat ik dat de sfeer en bedoeling achter iemands woorden voel.
Woorden zijn soms zo beperkt in overbrengen en dat stuit soms op misverstanden.
Mij heb je in ieder geval met dat ene stukje plezier gedaan en ik las op 32 844
dat Trudy het ook een mooi stukje vond.



Volgend verhaaltje vertelde ik aan mijn kinderen en kleinkinderen.

Er waren twee zusjes die in bed lagen. Babetteke en Ratelaartje.
Ratelaartje vroeg: Babetteke, wat is het allerhoogste op aarde.
Een flat, een boom, een berg,antwoorde
Babetteke.
Ratelaartje vroeg: Babetteke,wat is het allergroenste op aarde?
Een blad, een kikker, gras, antwoordde Babetteke. Maar nou wil ik slapen, dus niks meer vragen.

Ratelaartje ging toch nog door en op een bepaald moment snauwde Babetteke: Hou nou je kop, vervelende meid, slik je tong in!
Ratelaartjes schrok en was stil: Na een poosje zei ze zachtjes: Babetteke, één vraag nog. Wat is het allerscherpste op aarde?
Zuchtend zei Babetteke: Een mes?
Nee, zei Ratelaartje,... woorden, woorden zijn soms veel scherper dan messen.

Zachtjes zei Babetteke: Sorry, Ratelaartje,
je kletst wel veel, maar ik hou van je.
Toen zei Ratelaartje: Weet je wat het zachtste is op aarde? ...Woorden, lieve woorden zijn zachter als zijde, of dons. Ze verwarmen je hart.



# 32909
"Mij heb je in ieder geval met dat ene stukje plezier gedaan en ik las op 32 844
dat Trudy het ook een mooi stukje vond."

Hoi Annette,

Graag wil ik hier op reageren, ik heb Jan bedankt voor het geven van zijn antwoord.
Heb er verder geen oordeel aan gegeven.



Ik wil deze discussie nu graag sluiten.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.