Groeiend inzicht

Switchen.

    door Gea, 09/03/2009 17:10. #32914. 24 reacties, laatste

Laatst schreef ik over 'terugblikken', welke me een aantal dagen bezig hielden. Als flitspalen kwamen ze aan me voorbij.
Eigenlijk waren 't vooral gedachtes over die terugblikken, waardoor ik enigszins verwarring voelde.
Hoezo leven in 't nu...'t verleden...de toekomst... Ik leef toch nu...(?)
Ja, dat zou ik wel denken...
(Zomaar weer eens wat gemijmer:)





Hoi Gea,

Mezelf eerst bedacht om niet te reageren.
Heb immers niet de antwoorden, alleen die voor mijzelf.

Ook bij mij zijn de laatste 2 weken flarden vanuit het verleden voorbij gekomen, deze maakte mij niet angstig of boos vanuit dat verleden maar maakte me angstig en boos NU.
Zo werd ik herinnerd aan zaken waar ik NU anders mee om zal gaan om die boosheid en angst niet opnieuw te ervaren in een mogelijke toekomst.

Het voeld alsof ik het verleden even nodig heb om mezelf bewust te worden. Het geleerde ( ervaren) toe te passen in het heden om niet weer in het zelfde spiraal terug te vallen.

Ik wens je sterkte.
Liefs Trudy


#32914@Eigenlijk waren 't vooral gedachtes over die terugblikken, waardoor ik enigszins verwarring voelde.
Hoezo leven in 't nu...'t verleden...de toekomst... Ik leef toch nu...(?)
Ja, dat zou ik wel denken...
(Zomaar weer eens wat gemijmer:)

ha Gea
Ik mijmer even met je mee.
Ik lees uit je woorden dat het de interpretatie is die positief of negatief maakt?
En wellicht in wezen alles neutraal is
maar soms heel moeilijk dit helder te kunnen zien en het nu wat vertroebelt.
Is dat wat je bedoelt Gea of misschien anders?





Fijn dat je je toch hebt bedacht, Trudy!
Er staat wel een vraag, maar die bedoel ik meer als een opening naar....ja,geen idee eigenlijk:)
Het grappige is dat na 't stellen van zo'n vraag, deze ook zo weer van me afstaat.
@het voelt alsof ik 't verleden even nodig heb om mezelf bewust te worden.
Herkenbaar Trudy.


Ja Nij, in wezen is alles neutraal, precies.
Het waren vooral herinneringen aan m'n ouders die langskwamen, waarbij 't gemis zich weer even sterk aandiende.
En juist dat verdriet om 't gemis dat overviel me wel, daar zij al een tijd uit beeld waren. Dacht toen ook bij mezelf is dit nou nóg niet voorbij?!
Nee dus.
Wat kloktijd aangaat zijn er een aantal jaren overheen gegaan, maar in wezen kan 't gemis soms dus weer even voelen alsof we net weer afscheid hebben genomen.
(Zat dus ook eventjes te stoeien met 't fenomeen 'tijd':)
Bedankt!




#32930
Yep!
:-)


#32934Gea@maar in wezen kan 't gemis soms dus weer even voelen alsof we net weer afscheid hebben genomen.

Zo dichtbij
zo ver weg

Ja, moeilijk soms hè?

Sterkte Gea met deze momenten van gemis.


@Zo dichtbij...zo ver weg...
Ach ja...
X .................


Tijd?

Het gaat niet
om de tijd.
Het gaat om de
intensiteit en
de intimiteit.

Trudy febr. '09

Hey Gea,

Dit kleine stukje heb ik een tijdje geleden opgeschreven. Denkend aan het verleden, het gevoel en tijd.

Die intensiteit en intimiteit is volgens mij niet gekoppeld aan tijd. Eenmaal losgefilterd van de ervaring of belevenis blijft die intentie en/ of het gevoel van intimiteit ( kracht) over, althans zo ervaar ik het.

:-)


Hoi, Gea, Nij en Trudy ook uiteraard.

Gea je zegt:


Hoezo leven in 't nu...'t verleden...de toekomst... Ik leef toch nu...(?)
Ja, dat zou ik wel denken...

Ik, leef in het nu, maar mijn denken leeft volgens mij niet in het nu.
Het denken leeft begrensd binnen tijd en ruimte.
Maar ik, in de zin van mijn volledig zijn, leeft en is niet begrensd door tijd en ruimte.
En is altijd NU.


Mijn denken leeft op exact dit moment volgens mij niet in het Nu, maar in het verleden of in de toekomst.
Wanneer ik om me heen kijk, luister, tast, ruik, op dit moment, wat uiteraard al weer voorbij is wanneer jullie dit lezen, ervaar ik in mijn denken veel dingen die de erfenis van voorouders zijn, met andere woorden bijna alles om me heen herinnert me althans in mijn denken aan het verleden, of de toekomst.


Mijn denk proces gaat op de automatische piloot overal stickers op plakken wat het is, wat natuurlijk erg praktisch is in het leven van alledag.

Maar ik weet nog goed dat er een gebeurtenis plaatsvond waar ik geen sticker op kon plakken, op dat moment wat op dit moment weer een herinnering is was voor mij Nu.
Te ervaren vollediger te zijn, althans zo voel ervaar ik zo'n moment.

Daarna werd het steeds makkelijker om dit soort Nu momenten te ervaren althans een tijdje want op een gegeven moment komt toch het denken met zijn sticker waarop staat bijvoorbeeld wat een mooi muziek stuk, of wat een mooie sterrenhemel, of wat een fijn mens of de andere kant wat zegt wat een lelijk muziekstuk, wat een lelijke sterrenhemel of wat een naar mens.

Groetjes






ha Johan

Mijn denken stelt niet zo heel veel voor en steeds minder merk ik.
Het zal de leeftijd zijn, ik vergeet en vergeet..
hoewel ik merk wat ik moet weten weet ik wel..en is er aandacht vanuit de herkenning.
En toch denk ik de hele dag, maakt niet zoveel uit want ik ben het zo weer kwijt.
Soms wel lastig, meestal niet :-)
Jarenlang heb ik geanalyseerd,
en nu.. ik weet niet meer wat het is
Ik heb nu ook het gevoel dat ik zomaar wat zeg


#32949
Ik vergat nog te zeggen Johan dat ik het heel prettig vind jou in de ik-vorm te lezen.
Ik ervaar het als een ruimte voor mij voor eigen voelen en ervaren naast jouw voelen en ervaren dat elkaar kan raken of niet.


#32949

Dank je Johan, voor jou bijdrage,

Dat denken van mij? Dan weer een grappemaker, dan weer een prachtig verhalen verteller. Zo af en toe misleidend dan weer een wegwijzer.
Maak er gebruik van en dan weer niet.
Die keuze is vrij.

:-)



#32952@Het zal de leeftijd zijn, ik vergeet en vergeet..

haha

"Vergeetachtigheid is een vorm van vrijheid"

Kahlil Gibran


Nij, misschien dat datgene wat je weten moet in een flits in stilte kan worden gekend in een toestand die woorden en gedachten overstijgt.


#33039

Je woorden zijn als een flits van herkenning Yvonne.
Dank je


Ja, zeker herkenbaar Yvonne, dankje.
@....in een flits kan worden gekend in een toestand die woorden en gedachten overstijgt.

Dit roept voor mij de vraag op wanneer is iets 'gekend'? Het voelt soms zó kortstondig dat ik later de neiging heb om in gedachten weer terug te keren naar die momenten, maar dan zijn ze gewoon weg, zo vluchtig als ze zijn.







#33041

Ik kan me vinden Gea in de woorden van Johan van het Kruis.
Misschien jij ook?

"wie eens van dit weten weet had,
blijft dan ook in een niet-weten"



#33041 Nij en Gea, gedachten zijn ook heel vluchtig, en ik weet ook niet wanneer ze gekend zijn.
Maar wanneer ik me neerleg bij iets wat ik echt niet meer weet, komt er later in de stilte soms als flits een antwoord. Of het antwoord dat ik dacht niet gekend te hebben. Het is er dan toch.
Of bijvoorbeeld wat je in jarenlange gesprekken niet te weten komt, kan in een flits in stilte gekend worden.


Mijn idee over wanneer iets gekend is, wanneer we er weet van hebben is dat het niet te maken heeft met het verstandelijk benaderen en begrijpen maar juist met gevoel.
Mogelijk dat dit soort vormen van inzicht daarom ook zo vluchtig zijn, het verstand kan het( nog) niet benoemen.
Waar ik ook aan denk is dat het kennen iets is als een soort zielcontact dat even het individu overstijgt.
Ik weet niet hoe ik dit kennen kan bevorderen maar het overkomt me steeds vaker.


#33044 linda, zoiets als de ziel creeert, en het verstand reageert? Dat de ziel uit ervaring weet dat de ervaring van het NU een ervaring is die God/Bewustzijn je heeft gestuurd voordat je er verstandelijk van bewust was? "Voor je vraagt, zal ik al geantwoord hebben?"


Yvonne, ik denk dat we met andere woorden iets gelijkwaardig bedoelen.
Voor je vraagt zal ik geantwoord hebben, kan hier van toepassing zijn maar meestal als er zo'n moment is loop ik niet echt met vragen.
Dit gebeurt bij mij wel wanneer ik bewust vragen aan mezelf stel.
Soms krijg ik dan een antwoord zonder dat ik de vraag al gesteld hebt.
Dit verwart me dan en moet dan ook veel moeite doen om de vraag alsnog te formuleren.


Dag Nij, @"wie eens van dit weten weet had,
blijft dan ook in een niet-weten"

Dank je wel
:)


Linda, die verwarring is me wel bekend:)
Zo ook is er de ervaring er maar moeilijk woorden aan te kunnen geven.
Dit kan me dan wel eens wat eenzaam voelen.

Mooi Yvonne, voor je vraagt zal ik geantwoord hebben:)


Gea, ik ervaar hetzelfde als ik wat ervaar en ik kan er geen woorden aan geven voel ik me eenzaam.
Wat ik dan probeer is het gevoelens die de ervaring met zich meebrengt te verwoorden.
De woorden om het verstandelijk te begrijpen komen later dan wel.
Zoals ik voel me eenzaam omdat wat ik ervaar niet goed onder woorden kan brengen.


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.