Groeiend inzicht

Dualisme: lichaam <-> geest

    door Martijn, 07/04/2009 00:30. #33460. 59 reacties, laatste

www.brammoerland.com/gnostiek/platodualisme.html verschaft een treffend inzicht in Plato's opvatting over lichaam en geest, en hoe dat idee is overgenomen door anderen.

Socrates zelf (of toch Plato?) zegt daarover in de Politeia:

519a ...Maar als het innerlijk van de mens van kindsbeen af met een soort beitel wordt bewerkt om te worden bevrijd van de loden last van alles wat bij wording hoort - zoals eten en alle andere vormen van zintuiglijk genot dat maakt dat ons innerlijke oog omlaag is gericht, zodat de menselijke geest wordt gericht op de werkelijkheid - dan zal hij de dingen waar hij zijn blik op richt, even scherp zien als wat hij nu ziet

Identieke ideeen zijn te vinden in het hindoeisme, bijvoorbeeld in de Bagavad Gita dat ongeveer rond dezelfde tijd, of later, dateert:

Zoals een mens zijn versleten kleren wegdoet en nieuwe aantrekt, zo werpt ook het Zelf zijn afgeleefde lichamen weg en neemt nieuwe aan Bagavad Gita 2.22

maar de nuance ligt daar anders:

Maar de mens die zichzelf in bedwang heeft, die zich beweegt temidden van zintuiglijke objecten, vrij van gehechtheid zowel als van afkeer, die wint eeuwige vrede Bagavad Gita 2.64

De Tao I Tjing datert ook ongeveer rond die tijd, of eerder:

Lukt het je om lichaam en geest in één mooie balans te houden?
Kun je een scheiding van lichaam en geest vermijden?Tao tekst 10

en dit werpt een heel ander licht op de zaak.

Confucius leefde een volle generatie eerder dan Socrates, en bijna 2 generaties eerder dan Plato. Confucius zegt helemaal niets over lichaam en ziel, of een tweedeling daartussen.

Boedhisme, de Koran, Luther en Calvijn en vele andere(n) geven verschillende opvattingen over de wijze waarop de geest verheerlijkt, en het lichaam verontachtzaamd moet worden, maar de strekking blijft minimaal hetzelfde. We kennen waarschijnlijk allemaal wel beelden van mensen die zichzelf tot bloedens toe kastijden of pijnigen uit naam van welke religie of overtuiging dan ook.

Tijdens de jaren '60 en '70 van de vorige eeuw zijn velen, wellicht als antwoord op dit alles, fantastisch doorgeslagen in de tegenovergestelde richting.

Maar ik merk nu dat lichaam en geest (doen en denken) nog steeds als gescheiden gezien worden. Terwijl we niet kunnen bestaan met of zonder een van hen.



Het balansaspect tussen lichaam en geest,
hierboven door jou aangeroerd,vind ik wel
een goeie.

Onderdrukking of ontkenning van lichaam of geest, of beiden, leidt tot excessen.

Het is er allemaal niet voor niets.Lichaam en geest dienen ons om tot ervaringen te komen.Dit mag wat mij betreft heus als integraal worden gezien.

We hebben eigenlijk met drie mysteries
te maken: 1.Lichaam.2.geest.3.Integratie van deze twee.

Nou weet ik dat een mens een natuurlijke hang heeft naar mysteries.Zodra het ene mysterie is opgelost,wordt snel overgegaan naar het volgende mysterie.
Want zonder mysteries is er niets meer aan.

Iedere buitensporige ervaring echter is evengoed een aanwijzing dat het zo eigenlijk niet verder kan.Waarna het organisme,als het goed is,zichzelf weer in
balans brengt.

Zo denk ik dat de gedachte uit vroeger tijden, het lichaam toch vooral te onderdrukken, is gegenereerd door mainstream-denkers uit die periode,vooral vanuit hun eigen sexuele frustratie.

Evengoed is de hedendaagse porno,wel weer een uitwas de andere kant op.Maar dat is volgens mij weer zo'n exces.En gaan mensen er beetje bij beetje achterkomen dat dat toch ook niet alles is.

Dat alles terwijl een menselijk lichaam toch behoefte heeft aan normale sexuele bedrijvigheid.

Balans dus is hier het credo.Maar ja..



Evangelie van Filippus (gnostisch):

108
De heilige mens is helemaal heilig, met inbegrip van zijn lichaam. Immers als hij het brood ontvangen heeft, maakt hij dit heilig. Evenzo maakt hij de kelk en al het andere dat hij ontvangen heeft, rein. Waarom zou hij dan ook niet het lichaam rein maken?

Zie ook Thomas, logion 89







#33460

Goedemorgen Martijn,

Dank je voor jou bijdrage.

"Maar ik merk nu dat lichaam en geest (doen en denken) nog steeds als gescheiden gezien worden. Terwijl we niet kunnen bestaan met of zonder een van hen."

Bovenstaande zin is ook voor mij zeer herkenbaar.




Ten deure van zijn liefste
Liet hij de klopper gaan.
'Wie daar?' klonk het van binnen.
'Ik, laat mij hier niet staan.'

'Daar is in deze woning
Geen plaats voor u en mij.'
Hoe de minnaar aanging,
Zij liet hem toch niet bij.

Hij trok toen de woestijn in
En bad en vastte zwaar,
Toen hij bij haar terugkwam
was het omtrent een jaar.

Weer ging de klopper over
'Wie daar?' vroeg hem de stem,
'Gij liefste, zijt het zelve.'
Dan deed zij open hem.

Jalal al-Din Rumi



We hebben ons lichaam gekregen en mogen er best goed voor zijn.
Anders is het zoiets als iemand dood maken met een blije mus.

Mooi is dat gedicht Trudy.


Dank je Annette,

Mag ik je vragen, wat bedoel je met:
"Anders is het zoiets als iemand dood maken met een blije mus."


Hoi Trudy.
Nou je krijgt een mooi lichaam met schitterende funcies, maar je mag er niet blij mee zijn, moet ascetisch leven. Eigenlijk zou het er niet mogen zijn, dus dood.
Maar het lichaam, de blije mus, moeten we niet dood maken maar juist het mooie zien.

Trudy, jij maakte eens een mooi gedicht over een treurwilg.
Die stuurde ik op naar een vriendin, die plaatste het op bomenriddersspijkenisse.nl, wel met vermelding van jouw naam natuurlijk.
Hij staat nu op de openingssite. Vind je dat goed? Anders laat ik hem eraf halen hoor.
Maar je bent nu wereldberoemd in spijkenisse.
Ik hoop dat het van jou mag. Had het eerst moeten vragen, heb ik geloof ik ook gedaan maar ik weet het niet zeker.


zie net dat je naam er niet bij staat, heb al geschreven dat dat gecorrigeerd moet worden.


Dat wat gezocht wordt, is het Goddelijke, of Dat.
Mijn essentie is Dat, inclusief mijn lichaam, dat is ook Dat.
Dan ben ik toch het gezochte?
M.i. ben ik dan het mysterie.


Mysterieus Yvonne.


#33477

Dank je Annette voor jou uitleg.
Leuk dat het gedicht geplaatst is zodat meerderen er van mogen genieten.

#33479

"Dan ben ik toch het gezochte?
M.i. ben ik dan het mysterie."

Mogelijk kan je het ook vertalen naar:
EEN.





Even een volslagen idioot intermezzo.

Met excuses aan Martijn maar die is heus mans genoeg om zo meteen de discussie
weer de goede kant op te leiden.

Het schijnt een reptiloide gedragscode te zijn,graag te worden gezocht.Dit bedacht in termen van alienkunde.

Misschien is in een heel ver grijs en mistig verleden,ver voordat er dingen werden opgetekend die zich bewogen in de richting van welke religie of spiritualiteit dan ook,reptielendna met het onze vermengd.

Haha..Ik maak niemand voor reptiel uit hoor..

Dit is just a short fantasy.


Eigenlijk was Valentinus zijn tijd ver vooruit. We zijn bevoorrecht dat we nu leven. Mogen zelf denken en we mogen leven, zeker als vrouw. Hoewel ik niet een dolle Mina ben ben ik blij en zal er ook voor vechten dat man en vrouw dezelfde rechten hebben. Alleen moet dat ook niet doorslaan.

Man en vrouw zijn, in alle dingen één


Ja Yvonne, jij bent dat mysterie, maar ik ben het ook.
Jij kan mijn spiegel zijn en ik de jouwe.
Het besef dat wat ik bij de ander ervaar als Goddelijk, zit niet alleen in de ander maar ook in mijzelf.
Meestal is dit besef er niet gelijk, wat heel lastig kan zijn.


#33482

Ach Harry, wat is de 'goede' kant.

:-)


Nou, Harry, nog niet zo gek bedacht. Ten slotte kon de slang spreken.
Zij zijn gedegenereerd en wij denken dat we gegenereerd zijn, dus ergens in het midden kwamen we elkaar tegen. Wat is er toen gebeurt? Dat is een mysterie.


#33464
Maar ik vind Fillipus mooi,

Waarom zou hij ook het lichaam niet rein maken? En al het andere wat hij ontvangen heeft. Is dat niet de hele wereld?


#33485
ps.

Wil ik de ander ont-moeten zal ik toch eerst zelf lekker in mijn vel moeten zitten.

;-)



Licht es toe Trudy.

Ik kan even geen brug slaan tussen "goede kant" en "lekker in mijn vel"



Ik denk Harry,

Als ik 'lekker' in mijn vel zit ik vrij ben van ver- oordelen, noch 'goed' noch 'fout'.
Noch zwart noch wit. Noch geestelijk noch fysiek.

Kortom ....... vrij in beleving van ?????

:-)


#33481 & #33484 Ja Trudy en Linda , ik ben Dat, jullie zijn Dat, alles is Dat, en Dat is alles wat er is. Dus Eén.


Yvonne, mag ik dat Dat ook zijn? :-)Ik zou Dat fijn vinden.

Je bent een kei in verwoorden van dingen.

De dingen in de wijde ruimten
Spreken tot de zinnen van de mensen,
Ze veranderen in de loop der tijden.
Waarheid vindend leeft de mensenziel,
Niet beperkt door wijde ruimten,
Niet beroerd door tijdenloop,
En vindt de diepste grond van het eigen wezen
In het gebied van de geest
rudolf steiner



Je bent Dat al, Annette.
:-)


Je bent Dat al, Annette.
:-)


Fijn Yvonne, ik ben het zelfs dubbel zie ik. haha.
Jullie zijn geweldige Dats


#33490

Dus èèn.

Geen mysterie.
:-)



Ik vind die slang wel mooi Harry. Dat is bij uitstek een wijs wezen: zodra hij niet meer zo lekker in z'n vel zit (dank je Trudy), laat hij het los.

Niet zo gek dan dat je gaat liggen mijmeren over vergankelijkheid en dood, en dan een verschil merkt tussen lichaam en geest.

Maar ja, er is dan ook geen ander wezen dat op de aarde leeft, en tegelijk zoveel contact ermee heeft.

Zou de slang ooit met die dualiteit begonnen zijn? ;-)

Hele fraaie woordgrapjes Trudy, ik heb ze opgeschreven!


#33495 mijn woorden verstommen wanneer ik mijn diepste werkelijkheid besef.
:-)


#33498 besef mag je veranderen in: nader. Want ik kan dat niet beseffen.


Waarom niet, Yvonne?


Omdat ik geen besef van besef kan hebben. Het gaat mijn verstand te boven, Bram.


En als je besef of nader verandert in voelen?


#33498
mijn woorden verstommen wanneer ik mijn diepste werkelijkheid besef.
:-)

Of als je van je diepste werkelijkheid een niet weten alle wetenoverstijgend gevoel hebt?



Yvonne, 07/04/2009 14:18. c


Ik zag zojuist op TV een gesprek met onder andere de katholieke priester Boduin, of hoe die ook mag heten. De andere gesprekspartners waren vrouwen. Het ging over het gelijk van het Vaticaan ergens over. Zal wel.
Wat mij raakte was niet de arrogantie van die zeer fundamentalistische priester, maar de nederigheid van de vrouwen jegens hem.
Die nederigheid deed mij pijn. Die voel ik in het diepst van mijn wezen. En die pijn is mijn werkelijkheid. Er is geen diepere werkelijkheid dan deze.


Ik heb dat beide,Bram. Nijd als ik iemand arrogant zie doen, maar inderdaad pijn als mensen dat pikken en ook nog denken dat het zo hoort. Door omgeving aangepraat vaak.
Ik had een collega, nog jong, en was gehuwd en die man mishandelde haar. Zij ging bij hem weg, en toen was haar familie boos op haar want hij ging naar de kerk, dus niet slecht! Bovendien schande voor familie. Ze was gereformeerd, nu niet meer. Zij heeft gelukkig doorgezet, maar hoeveel vrouwen denken dat het hun schuld is als de man slaat?

Zo ook in veel kerken. Man hoofd van gezin. Dan zeg ik, ok, vrouw is het nekkie en als het nekkie draait gaat het hoofdje mee.
Gewoon ieder op voet van gelijkheid, wat zou dat mooi zijn.
Ik ben dankbaar dat ik een fijne man heb en vind het fijn dat ik regelmatig lees hoe jij de vrouw op gelijke hoogte ziet. Zou meer moeten gebeuren.



Yvonne,wat ik ben kan ik niet ervaren, wat ik ervaar kan ik wel zijn.
Als iemand zegt dat ik iets ben weet ik niet hoe dat voelt, maar als een ander die eigenschap heeft kan ik wel voelen hoe ik dat ervaar.
Zo is het naar mijn gevoel ook met het Goddelijke of Dat.
Omdat het in mij zit, eigen is, ik niet anders weet, vind ik het lastig om voor te stellen.
Kijk ik nu bv. in de nestkastjes dan ervaar ik wat van die grootsheid en ik weet dat ik ook daar deel van ben.

Bram, heb je een schouder nodig?


Dank je Linda, dat bedoelde ik met het niet beseffen van wie ik ten diepste ben.
Ik kan het wel voelen/ervaren maar woorden schieten dan tekort.


@33509
"Bram, heb je een schouder nodig?"
Ik heb er gelukkig zelf twee, Linda, en die zijn in puike conditie. Maar bedankt voor het aanbod.


Bram,

bedoel je @33507 dat die pijn die je voelt je diepste werkelijkheid is?


Martijn, ik reageerde op de opmerking van Yvonne dat je je diepste werkelijkheid niet kunt beseffen, of naderen.
Daar wordt dus het bestaan verondersteld, zo leek me, van iets dat je niet kunt kennen. Wat heeft het voor zin, vraag ik me dan af, om wat dan ook te zeggen over iets dat niet gekend kan worden?
Ik hou het graag bij wat concreet ervaarbaar is. Daar zit al heel veel diepte in, en die diepte is me genoeg. In elk geval moet ik het daar mee doen, en daar wil ik het ook bij houden.
Die pijn die ik meldde was de bewogenheid van dat moment.

En wat jou betreft, in jouw situatie: doe wat je al weet wat je moet doen. Maar doe het respectvol. Je weet wat je moet doen; je keus en vrijheid zit in de wijze waarop.



#33507

Hallo Bram.

Heb zojuist het bewuste programma bekeken.

Au!


#33508

Hoi Annette,

Fijn dat iemand anders jou als vrouw op gelijke voet steld?

Wat zou je ervan vinden als je dat niet laat afhangen van de ander maar jezelf op gelijke voet steld met die ander?

Die kracht ligt niet bij de ander maar bij jou/ mij / onszelf.

:-)



Het eten van een verboden vrucht.Namelijk
die van de boom der kennis van goed en kwaad.

Laten we daar eens een ander licht op werpen.

Eten zou je kunnen zien als "'tot zich nemen".Dat hoeft dan niet zozeer voedsel te zijn.Je zou het ook kunnen benaderen als het tot zich nemen van kennis.

Met nog wat meer fantasie zou je kunnen bedenken dat Eva een verboden vrucht tot
zich nam niet een de vorm van een appel maar in de vorm van een vruchtbeginsel van een andere orde.In implantaat toegediend door de sprekende slang.Komend van een (stam)boom van een andere hogere orde.

Dat zou een hoger bewustzijn (meer kennis, dus ook van het goede en het kwade)kunnen verklaren, waarlangs de
primitieve mens is gaan evolueren.

Het is helemaal niet ondenkbaar dat langs deze wijze,de schepping van het Al is
geintervenieerd door een buitenaardse soort.

Dat die arme Adam ook in dit spel werd betrokken zou je kunnen opvatten als het
mededelen van de kennis van Eva,aan Adam.

Dat Eva als eerste "van de verboden vrucht at",lijkt logisch in dit verband.Het is immers zo dat het alleen vrouwen is gegeven leven te kunnen baren.

Just a short fantasy though.


Harry,

Ik heb weer geweldig genoten van jou fantasie ( of zou het zomaar kunnen Zijn?)

:-)


#33508
Trudy, je hebt hier 100% gelijk in. Je moet het van je zelf laten afhangen.
Iemand vroeg eens naar aanleiding van iets of mijn man mij wel eens sloeg. Ik moest lachen en vroeg, vind je mij het type dat zich laat slaan? haha

Maar ik had best een moderne pa voor die tijd die vrouwen respecterde.
Maar heel veel vrouwen van mijn leeftijd hebben toch nog mee gekregen, man is het hoofd. En als je niet weet hoe je je daar onder uit moet worstelen heb je een probleem. Dan zit je in dat verhaal vast hé.

Mijn man had een lieve moeder en die leerde hem respect voor iedereen, inclusief vrouwen.
Gelukkig vonden wij elkaar, anders had één van de twee misschien een probleem gehad.


#33534

Ook ik ben zo opgevoed. Als 1e als mens met een wederzijds respect naar de ander.
Ongeacht geaardheid, huidskleur, religie enz, enz.

Ik ben hen daar ook zeer dankbaar voor.

:-)


#33528
Dat zou een hoger bewustzijn (meer kennis, dus ook van het goede en het kwade)kunnen verklaren.

Meer kennis, eigen mening meer intelligentie... Logisch dat de vrouw dat als eerste had. Is immers nog zo? haha, grapje hoor.
Maar daarna kreeg ze een ondergeschikte rol, volgens Genesis dan, de woestijnvaders zorgden wel voor hun eigen macht en de kerkvaders namen dit over. Want wederom zien we dat Maria Magdalena de apostel der apostelen werd, omdat zij dingen begreep die de anderen nog niet begrepen. Angstig zochten kerkvaders een oplossing. Vrouwen zijn poorten der hel enz.

Man en vrouw gewoon gelijk. De één heeft meer de ene talent en vaardigheid en de ander dat. Samengevoegd kun je dan ver komen.

Maar die slang hé, mooi beestje.


#33528

Het eten van een verboden vrucht.Namelijk
die van de boom der kennis van goed en kwaad.

Laten we daar eens een ander licht op werpen.

Eten zou je kunnen zien als "'tot zich nemen".Dat hoeft dan niet zozeer voedsel te zijn.Je zou het ook kunnen benaderen als het tot zich nemen van kennis.

Hoi Harry, ik ben met licht gaan werpen en vind dit eigenlijk een hele mooie omschrijving.

Misschien kreeg ze teveel kennis en mocht dat niet.



Annette, waarom zou je niet teveel kennis mogen hebben?
Misschien was de vrucht wel verboden opdat we er van zouden eten.


Al eens eerder geplaatst, maar misschien toch nog eens lezen:

De gnostiek geeft aan Eva een geheel andere rol. Zij is degene die Adam uit de diepe slaap van de onwetendheid wekte en hem daarmee de gnosis bracht. In het Geheime Boek van Johannes, een tekst uit de Nag Hammadigeschriften, zegt Eva tegen Adam nadat ze van de boom van kennis van Goed en Kwaad gegeten heeft:
Sta op en herinner jezelf. Volg mij, je eigen wortel.

In Oorsprong van de Wereld, een andere tekst uit Nag Hammadi, wordt verteld hoe Eva ziet dat Adam slaapt. Ze wordt daardoor met medelijden bewogen en ze zegt:
Adam, leef! Sta op!

Adam wordt wakker en als hij Eva ziet zegt hij:
Jij zult de moeder van de levenden genoemd worden, omdat jij degene bent die mij het leven schonk.

Hier zien we dus een uiterst positieve waardering voor Eva. Eva wordt in de gnostische teksten zelfs vaak beschreven als superieur aan Adam. De vrouwen speelden een navenant positieve rol in de gnostische gemeenschappen, tot aan de Katharen toe. Zij konden gelijkwaardig aan mannen alle sacramentele functies vervullen.
De roomse kerkvader Tertullianus schrijft verontwaardigd over de gelijkwaardige rol van de vrouwen onder de gnostici:
De ketterse vrouwen zijn zelfs brutaal genoeg - met onbedekt hoofd! - om anderen te onderwijzen, om deel te nemen aan discussies.

In logion 114 van het Thomas-evangelie vraagt Petrus aan Jezus om Maria Magdalena weg te sturen ‘want vrouwen zijn het leven niet waard’. Jezus wijst Petrus echter terecht en zegt dat hij haar ‘tot man zal maken', dat wil zeggen dat hij haar een status zal geven die gelijkwaardig is aan mannen.
Eenzelfde polemiek met Petrus treffen we aan in het gnostische evangelie van Maria Magdalena. Maria Magdalena vertelt daarin dat ze Jezus ontmoet heeft in een visioen. Petrus zegt daarop:
Hij heeft toch niet gesproken met een vrouw, verborgen voor ons en niet in het openbaar, opdat we onszelf omkeren en allemaal naar haar luisteren? Heeft Hij haar verkozen boven ons?

Petrus is in deze teksten de symbolische representant van de zich dan vormende kerk van Rome, die vrouwen niet tot het priesterambt toelaat. De rol van de vrouw is bij de institutionalisering van de kerk van Rome een voortdurend twistpunt geweest met de gnostici. Daarin nemen de gnostici en Rome tegengestelde standpunten in.
Voor gnostici is het lichamelijke verschil tussen mannen en vrouwen van geen enkele betekenis. Het gaat hen om de ziel. En die is voor mannen en vrouwen van dezelfde geestelijke substantie en dus niet alleen gelijkwaardig maar ook gelijk in wezen.

Maar voor Rome was dat anders. Voor de door Rome heilig verklaarde (dus St.) Tertullianus, een fel bestrijder van de gnostiek, was Eva de oorzaak van de zondeval. Hij schreef aan de vrouwen uit zijn gemeente:
Weten jullie dat elk van jullie een Eva is? De toorn Gods rust op jullie geslacht tot op deze dag; en jullie schuld zal noodzakelijk blijven voortbestaan. Jullie zijn de poorten van de duivel. Jullie hebben zelf de vloek van die boom over je uitgeroepen. Jullie waren de eersten die de wet van Mozes overtraden. En jullie waren het die Adam hebben verleid toen de duivel dat zelf niet durfde; jullie hebben Adam, het beeld van God vernietigd. Om wat jullie zelf verdienen, de dood, moest de Zoon van God sterven.
(Tertullianus, De Cultu Feminarum, I.I - 2)


Dank Bram, Raar dat Tertullianus zegt dat Eva als eerste de wet van Mozes heeft overtreden, want Mozes was er toen nog niet.
Ik vind trouwens dat ze vroeger maar rare koosnaampjes hadden, Je eigen wortel! Zou zij Adam dan eigenheimer hebben genoemd?

Linda ik vind ook niet dat je teveel kennis kunt hebben, maar dacht dat de demiurch dat misschien vond.

Ook in de bijbel zie je dat Jezus heel wat gezelliger voor de vrouw was dan dat in die tijd gebruikelijk was.
En nu houden nog steeds wat priesterschap enz. betreft veel kerken de vrouw ondergeschikt in Jezus naam.


Dank je Bram, ik had hem nog niet gelezen!

Als er iets goddelijks in de mens zit wat openlijk zichtbaar is, dan is het wel de gave om leven te geven. Ik vind het daarom des te droeviger dat vrouwen in zoveel religies in een kwaad daglicht worden gesteld.

En ook daarbuiten geldt het: als je een meisje "scoort" ben je een held, andersom ben je een del.

Gelukkig zie ik om me heen wel beweging op dit vlak. En op mijn werk zorg ik er altijd voor dat in een team van meer dan 5-8 mensen altijd minimaal 1 vrouw zit. De verhouding daar is momenteel zo'n 20 op 1, vandaar.


Martijn, ik ging nogal eens naar archieven voor voorouderonderzoek en dan kun je wat over je voorouders lezen.
Daar was een Leentje rond 1700, zij was ongehuwd en zwanger en door die vent in de steek gelaten. Toen stond er:
Zij is aan huis en in de kerk ernstiglijk berispt.
Over die man stond niks.
Later ging ze niet meer naar die kerk, maar ze kwam in armoede en op een moment had ze geen eten meer, Toen moest ze van ellende weer terug en kreeg ze wat. Het werd nauwkeurig opgeschreven. 1 pond meel enz. Nou ja, enz... meel plus nog iets erbij.

Arme vrouw, denk ik, wat heeft ze veel moeten slikken naast die teleurstelling van die vent die haar in de steek liet.

En de kerkvaders en trouwens ook anderen denk ik maar oordelen! Het is precies zo als je schrijft, hij een held, zij een del.
Ik vind je lief dat jij daar anders over denkt. Gelukkig is het veranderd in deze tijd. Maar in kerken komt het calvinistische vingertje toch nog vaak omhoog denk ik.

Er zit veel Goddelijks in de mens, maar zien hë?.. dat is de moeilijkheid


Inderdaad Annette,

zien of niet zien, dat is de vraag ;-)
Ik heb gisteren Don Miguel Ruiz ontdekt, dat is me er eentje. Schopenhauer zei het al, maar hij gooit er nog een schepje bovenop.

We denken en redeneren allemaal vanuit onszelf. En hoe kan het ook anders: we kunnen ons moeilijk het leven voorstellen als waren we Mongoolse steppenrijders (om maar iets te noemen dat gegarandeerd buiten onze "wereld" ligt)


Martijn, we kunnen een leven als Mongoolse steppenrijders moeilijk voorstellen. Eigenlijk kunnen we ons haast niets voorstellen over iemands anders leven. We staan niet in andersmans schoenen.
Ik sprak wel eens een vrouw die jaren mishandeld was door haar man.
Het was iemand dicht bij me, emotioneel dan. Ik zei, waarom pikte je het toch, altijd zo'n zelfstandig pittig mens. Ik zou na de eerste klap zijn weggegaan.
Ja, zei ze, dat dacht ik vroeger ook. Tot ik het meemaakte.
Ze vertelde, een scheiding is niet iets kiezen tussen iets goeds en iets lelijks, maar kiezen tussen twee vedrietige dingen en je hoopt altijd dat die ander zal veranderen.
Nu gaat het goed. Al heel lang gescheiden, maar beste vrienden ook als ze een ander hebben. Aan het eind van het jaar gaan ze samen uit eten en vieren ze 25 jaar echtscheiding.

Vroeger dacht ik, misschien komen we een aantal keer terug op aarde. Een keer als rijke stinkerd, een keer als arm mens, een keer als.... vul maar in om iemands daden te leren begrijpen. Maar ik ben van die gedachte afgestapt, omdat het zo zinloos is als je je in je leven niets herinnert wat je was. Dan kun je je nog niet in iemand verplaatsen.


#33632


....... en dan nog Annette, al zou je hetzelfde hebben meegemaakt. Dat wil m.i. nog niet zeggen dat je hetzelfde hebt ervaren.

:-)


Trudy, ook dat is zo. Je hebt ook nog eens je eigen belevingswereld, karakter enz. Bedankt voor de aanvulling.


Hoi Annette,

Mag ik je vragen, je schrijft: 'Ze vertelde, een scheiding is niet iets kiezen tussen iets goeds en iets lelijks, maar kiezen tussen twee vedrietige dingen en je hoopt altijd dat die ander zal veranderen.'

Hoe kijkt zij nu, na 25 jaar scheiding, naar deze hoop?




Trudy, ze is weer hertrouwd, maar nu weduwe en is blij dat ze destijds gescheiden is. Hij zou wel terug willen bij haar, maar zij absoluut niet.
Als vriend is hij leuk, maar als echtgnoot niet. Is ook niet veel veranderd, maar dat zegt hij zelf ook. Vrijbuitertje, maar je kan er geweldig mee lachen en heel gezellig, in gezelschap.
Ook toen zij gehuwd was gingen ze normaal met elkaar om. Dat is prettig voor de kinderen, je hoeft niet rekening met twee partijen te houden.
Maar ik denk dat dit een unieke situatie is, ik zie ook wel anders.


Mooi om te lezen dat zij beiden als individu van elkaars vriendschap kunnen en mogen genieten.

Dank je Annette voor jou reactie op mijn vraag.

:-)


Reageer

Alle velden zijn verplicht. Je moet een geldig e-mailadres invullen.
Je e-mailadres is niet zichtbaar op de site.
Om spam te voorkomen wordt een bericht met http:// geblokkeerd.

Naam:
E-mail:
Reactie:
 

Plaats zelf een nieuw bericht.